United Future Organisation

Tercet, w którego skład wchodzą trzej byli DJ-e: Francuz Raphael Sebbag i Japończycy Tadashi Yabe i Toshio Matsuura, działa obecnie w Japonii. Muzyka zespołu jest mieszanką tanecznego jazzu, muzyki latynoskiej oraz klubowej i ma wielu miłośników w Wielkiej Brytanii.

 Szefowi wytwórni Talkin’ Loud Gilesowi Petersonowi tak spodobały się dwa single grupy - „I Love My Baby” i „Loud Minority” - że wybrał ją do zainaugurowania działalności nowej filii, Brownswood. W muzyce tria elementy naturalne miały kontrastować z miejskim środowiskiem; jest w niej pewien ciepły powiew i prawdziwa miaszanka stylistyczna. W nagraniach do debiutanckiego albumu gościnnie wzięli udział Galliano i MC Solaar, renomowany muzyk jazzowy Jon Hendricks i utalentowana japońska wokalistka Monday Michiru. W ramach kontraktu z Brownswood/Phonogram muzycy United Future Organization mieli nadzorować powstawanie kompilacji z japońskim jazzem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
United Future Airlines EP	United Future Organisation	03.1995	85[1]	-	Talkin' Loud TLKCD 54	[produced by United Future Organisation]
The Planet Plan	United Future Organisation	10.1997	104[1]	-	Talkin' Loud TLCD 27	[written by M. Endo, R. Sebbag, T. Yabe, T. Matsuura][produced by United Future Organisation]

Union Jack

W skład duetu wchodzą Simon Berry i Claudio Guissani. Obydwaj mają ustaloną renomę na rynku muzyki tancznej. Guissani w latach 1990-1993 działał w duecie Urban Shakedown, który wprowadził do Top 40 utwory „Some Justice” i „Bass Shake” (sponsorem duetu była firma Amiga Computers).

Urban Shakedown posiadał zresztą własną wytwórnię płytową (filię Black Diamond) i remiksował nagrania takich wykonawców, jak Carl Cox i Eon. Natomiast Berry nagrywał z grupą Conscious; po jakimś czasie zaangażował się w rozwój sceny techno-trance i w 1993 r. założył własną wytwórnię Platipus. Jej nakładem wydawał nagrania, których sam dokonywał pod pseudonimem Art Of Trance („Cambodia”); remiksował poza tym utwory DJ-a Kida Paula z Berlina.

 Pod nazwą Union Jack Berry i Guissani zaczęli nagrywać latem 1993 r. - nazwę („Union Jack” to brytyjska flaga) wybrali, by zaznaczyć, że nie zgadzają się z powszechnie głoszoną tezą o nie-brytyj skim pochodzeniu całego dobrego techno. Debiutancki singel „Two Full Moons And A Trout” ukazał się najpierw nakładem Platipusa, a potem Rising High i spotkał z ciepłym przyjęciem. Na jedynym albumie Armageddon z 1995 r. znalazło się miejsce dla psychodelicznej muzyki goa trance.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Cockroach / Yeti	Union Jack	02.1998	83[1]	-	Platipus PLAT 36CD	[written by Claudio Guissani, Simon Berry][produced by Claudio Guissani, Simon Berry]

Underworld

Grupa z Romford pod Londynem (Anglia), założona pod koniec lat 80. na zgliszczach zespołu Freur. W jej skład weszli byli członkowie tej grupy: Karl Hayde (śpiew), Alfie Thomas i Rick Smith oraz Baz Alien (bas) i specjalista od filmów wideo John Warwicker.

Smith grał jako muzyk sesyjny z Bobem Geldofem, a Hyde współpracował z Debbie Harry. Debiutancki album Underworld można by zaliczyć do funk-rocka.jego producentem był Tom Bailey z grupy Thompson Twins. Po jego nagraniu miejsce Burrowsa zajął Pascal Consolli (były członek zespołu Boys Wonder). W 1990 r. odszedł Thomas. Hyde (który w tym czasie pracował jako muzyk sesyjny z Prince'em w kompleksie studiów nagraniowych Paisley Park) i Smith dokooptowali DJ-a Darrena Emersona (znanego z klubów Limelight czy Milky Bar) i kontynuowali działalność. Alien i Consolli odeszli -grali potem jako sekcja rytmiczna w grupie Influence - a Burrows został członkiem Worldwide Electric. Członek tej grupy Mark II nagrał jako Lemon Interrupt solowy singel "Big Mouth".

Przełomowy moment w karierze Underworld nadszedł wraz z wydaniem przez Junior Boy's Own wspaniałego singla "MMM... Skyscraper I Love You", stanowiącego świetne podsumowanie "chill-out house'u". Nagranie to miało wielki wpływ na twórczość zespołów Fluke, One Dove czy Orbital, ale i inni dostrzegli w nim zapowiedź nowych trendów w muzyce tanecznej lat 90. W twórczości Underworld brzmienia "prawdziwych" instrumentów łączą się z magią studia, a wszystko razem przyprawione jest eklektycznymi, niezwykłymi samplami. Wbrew przewidywaniom zespół wziął udział w trasie koncertowej Midi Circus; Underworld jest jedną z nielicznych grup tanecznych, które z ochotą robią takie rzeczy - zespół miksuje na żywo z dwóch gramofonów, dzięki czemu każdy występ jest niepowtarzalny.

Doskonały, improwizowany koncert, który Underworld zagrał podczas festiwału w Glastonbury w 1992 r. spotkał się z zasłużonym aplauzem ze strony prasy muzycznej. Członkowie Underworld działali też krótko w wytwórni Tomato, która zajmowała się m.in. wydawaniem grafiki, filmów i projektowaniem okładek do płyt zespołu. Jej dziełem są też kampanie reklamowe dla tak renomowanych klientów, jak Red Mountain, Nike i Adidas -wykorzystywano w nich zresztą fragmenty utworów grupy Underworld. Kontynuacją "MMM... Skyscraper.." był singel "Rez", ale prawdziwe emocje przyniósł dopiero album Dubnobasswithmyheadman. Zacytujmy jedną z bardziej umiarkowanych recenzji: "(...) fantastyczna synteza muzyki tanecznej, techno, ambientu, dubu, rave'u, trance'u i rocka (...) najważniejszy album od longplaya grupy The Stone Roses i najlepszy od czasów albumu Screamadelica Primal Scream". Płyta ta chyba bardziej niż jakakolwiek inna przyczyniła się do tego, że coraz liczniejsi odbiorcy zaczęli "przestawiać" się z muzyki gitarowej na brzmienia bardziej progresywne. Niektórzy nawet twierdzili - choć to może przesada -że album ten stanowił marsz pogrzebowy rocka.

Następnie pojawiły się kolejne przeboje "Spikee". "Dark & Long", "Cowgirl" i "Born Slippy". Nowy album Second Toughest In The Infants nie miał już tak entuzjastycznych recenzji, ale sprzedawał się znakomicie. Wśród wielkiej liczby singli, bootlegów i innych dziwacznych wydawnictw (w większości nie kontrolowanych przez zespół), które zalały rynek. na uwagę zasługuje płyta dla duńskiej wytwórni April; singel-album (80 minut) Dark & Long zawiera wiele wersji tego nagrania, także kilka nie publikowanych nigdzie indziej. Wydany był jednak wyłącznie na rynku skandynawskim.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Underneath The Radar/Big Red X	Underworld	04.1988	-	74[8]	Sire 27968 [US]	[written by Karl Hyde/Rick Smith/Alfie Thomas][produced by Rupert Hine]
Stand up/Outskirts	Underworld	08.1989	-	67[8]	Sire22 852 [US]	[written by Karl Hyde/Rick Smith/Alfie Thomas][produced by Rick Smith]
Mmm... Skyscraper I Love You	Underworld	02.1993	84[2]	-	Junior Boy's Own JBO / BOICD 13	[written by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Rez	Underworld	07.1993	79[5]	-	Junior Boy's Own JBO 13	[written by Rick Smith, Karl Hyde][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Spikee/Dogman Go Woof	Underworld	12.1993	63[2]	-	Junior Boy's Own JBO 17	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Dark & Long	Underworld	06.1994	57[6]	-	Junior Boy's Own JBO 19	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Born slippy	Underworld	07.1996	2[54]	-	Junior Boy' s Own JBO 44	[silver-UK][written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson][33[6].Hot Disco/Dance;Wax Trax! 8745 12"]
Cowgirl/Rez	Underworld	10.1994	196[1]	-	Junior Boy' s Own JBO JBO 1001	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson][21[9].Hot Disco/Dance;Wax Trax! 8718 12"]
Pearl' s girl	Underworld	05.1996	22[21]	-	Junior Boy' s Own JBO 38	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Moaner	Underworld	07.1997	89[4]	-	Warner 9362439052	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Push upstairs	Underworld	03.1999	12[12]	-	Junior Boy' s Own JBO 5005446	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith][38[6].Hot Disco/Dance;JBO 27575 12"]
Jumbo	Underworld	05.1999	21[8]	-	Junior Boy' s Own JBO 5007193	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith][18[10].Hot Disco/Dance;JBO [promo] 12"]
King of snake	Underworld	08.1999	17[7]	-	JBO JBO 5008793	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith)/Giorgio Moroder/Pete Bellotte/Donna Summer][produced by Rick Smith]
Cowgirl	Underworld	08.2000	24[7]	-	Junior Boy' s Own JBO 5012513	[written by Underworld][produced by William Shapland]
Two months off	Underworld	09.2002	12[11]	-	JBO JBO 5020093	[written by Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith][2[15].Hot Disco/Dance;JBO 27 764 12"]
Dinosaur adventure 3D	Underworld	02.2003	34[3]	-	JBO JBO 5020523	[written by Karl Hyde/Rick Smith][produced by Underworld][6[16].Hot Disco/Dance;JBO 27 778 12"]
Born Slippy .NUXX 2003	Underworld	11.2003	27[8]	-	JBO JBO 5024703	[written by Underworld][produced by Underworld]
Crocodile	Underworld	10.2007	93[2]	-	Underworld UWR 000193	[written by Rick Smith, Karl Hyde][produced by Rick Smith]
Caliban's Dream	Underworld Feat.Dockhead Choir,Glennie,Only Men Aloud,Rogers & Trimble	08.2012	12[6]	-	Locog UMC GBYTU 1200229	[written by Rick Smith, Karl Hyde, Esme Smith]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Underneath the radar	Underworld	03.1988	-	139[19]	Sire 25 627 [US]	[produced by Rupert Hine, Underworld]
Dub No Bass With My Head Man	Underworld	02.1994	12[13]	-	Junior Boy's Own JBOCD 1	[gold-UK][produced by Rick Smith/Darren Emerson/Karl Hyde]
Second toughest in the infants	Underworld	03.1996	9[54]	-	Junior Boy's Own JBO CD4	[gold-UK][produced by Underworld]
Beaucoup fish	Underworld	03.1999	3[38]	93[5]	Junior Boy's Own JBO 1005438	[gold-UK][produced by Rick Smith]
Everything everything	Underworld	09.2000	22[4]	192[1]	JBO JBO 1012542	[produced by Rick Smith]
A hundred days off	Underworld	09.2002	16[8]	122[1]	Junior Boy' s Own JBO 1020 102	[produced by Rick Smith]
1992 - 2002 - Anthology	Underworld	11.2003	43[7]	-	JBO JBO 1024692	[produced by Underworld/Rick Smith]
Oblivion With Bells	Underworld	10.2007	45[3]	188[1]	Underworld UWR 000173	[produced by Underworld/Rick Smith]
Barking	Underworld	09.2010	26[3]	151[1]	Underworldlive.Com UWR 000322	[produced by Rick Smith/Dubfire/Mark Knight/D.Ramirez/Lincoln Barrett/Appleblim/Komonazmuk/Darren Price/Paul Van Dyk]
dubnobasswithmyheadman	Underworld	10.2014	80[1]	-	UMC 3790804	-
Barbara Barbara, We Face a Shining Future	Underworld	03.2016	10[2]	200	Caroline/Smith Hyde UWR 61	[produced by Rick Smith, High Contrast]

Fugees

Pochodzące z New Jersey trio The Fugees powstało w 1993 roku. Założyli je Wyclef Jean (w rzeczywistości nazywa się Nelust Wyclef Jean), Pras (kuzyn Wyclefa, Samuel Prakazrel Michel) i Lauryn Hill. Zanim doszło do powstania The Fugees istniała inna 3-osobowa grupa - Translator Crew, w której skład wchodzili Pras, Lauryn i dodatkowa wokalistka, której nazwiska nikt już dziś nie pamięta.


Band ten zarejestrował kilka kawałków - podczas prac nad nimi w studiu odwiedził ich multinstrumentalista Wyclef Jean. Na tyle zainteresował się on projektem, że po chwili z Michelem i Hill powołał do życia formację ochrzczoną szyldem Fugees. Nazwa ta była skrótem od słowa Refugees - co oznacza po prostu uchodźca (obydwaj panowie pochodzą z Haiti). Szybko powstał materiał mający wypełnić pierwszy album grupy - od tamtej pory rozpoczęły się poszukiwania jego wydawcy. Nagranie przykuło uwagę Chrisa Schwartza, jednego z założycieli wytwórni Ruffhouse Records (która wcześniej odkryła inną słynną formację Cypress Hill), z miejsca zaproponował on muzykom kontrakt wydawniczy. I tak debiutancki krążek ukazał się już w lutym 1994 roku, a zatytułowany był "Blunted on Reality". Pochodzące z niego kawałki "Nappy Heads (Mona Lisa)" oraz "Vocab" w hiphopowym podziemiu uzyskały nawet miano przebojów, jednak nie udało się im przebić do świadomości przeciętnego słuchacza. Sam longplay także przeszedł bez większego echa - w amerykańskim zestawieniu Top R&B/Hip Hop Albums najwyższą lokatą jaką piastował to daleka 62. Wydawnictwo zostało docenione dopiero po kilku latach od premiery, kiedy Fugees odniosło ogromny sukces - do dzisiaj rozeszło się niemalże pięć milionów egzemplarzy.

Niezrażeni słabym zainteresowaniem "Blunted on Reality", w 1995 muzycy przystąpili do prac nad jego następcą. Krążek zatytułowany "The Score" skończony był już przed końcem roku. W styczniu 1996 roku pojawił się zwiastujący go singel z nagraniem "Fu-Gee-La", a w następnym miesiącu na sklepowe półki powędrowało pełne dzieło. Tym razem sukces był niemalże natychmiastowy. Kolejne wykrojone z niego single "Killing Me Softly" (przeróbka hitu z repertuaru Roberty Flack), "No Woman, No Cry" (cover piosenki Boba Marleya) oraz "Ready or Not" dosłownie na zmianę okupowały szczyty list przebojów na cały świecie. "The Score" okazało się jednym z najważniejszych albumów wydanych w 1996 roku (do października 1997 roku pokrył się on w USA sześciokrotną platyną - co oznacza sprzedaż ponad 6 milionów kopii), a obecnie należy do jednych z najlepiej rozchodzących się krążków hiphopowych wszechczasów - na całym świecie osiągnął sprzedaż przekraczającą 18 milionów egzemplarzy). Wszystko to zaowocowało także wieloma nagrodami i nominacjami. Formacja zdobyła między innymi dwie statuetki Grammy (muzyczny odpowiednik Oscara) za najlepszy album oraz najlepsze wykonanie wokalne za "Killing Me Softly".

Na fali popularności "The Score" jeszcze w 1996 roku wydano płytę "Bootleg Versions", którą wypełniło 8 kompozycji, będących w lwiej części remiksami znanych wcześniej piosenek. Niemniej nie spotkała się ona z większym zainteresowaniem. Już w 1997 roku, zaledwie po trzech latach współpracy, członkowie tria postanowili zawiesić działalność Fugees i zająć się solowymi karierami. Trzeba zaznaczyć, bo nie jest to regułą, w większości obfitującymi w wielkie sukcesy.

Pierwszy wystartował Wyclef. Już w czerwcu tego samego roku wydał pierwszy solowy album pod tytułem "The Carnival", który okazał się kolejnym wielkim hitem - sprzedano ponad pięć milionów sztuk. Przyniósł mu on także kilka przebojów, w postaci piosenek "Gone Till November" czy "Guantanamera". Do dzisiaj zrealizował on sześć pełnoprawnych płyt, a na drugą połowę 2009 roku planowana jest kolejna. Poza nagrywaniem krążków pod własnym szyldem, Jean zasłynął także jako producent (maczał palce między innymi przy debiutanckim albumie Destiny's Child), autor remiksów (np. hitu z repertuaru grupy Queen "Another One Bites The Dust"), a nawet jako aktor (między innymi w jamajskim filmie "Shottas").

Jeszcze większe sukcesy jako solistka początkowo odnosiła Hill. W 1998 roku ukazał się jej pierwszy album (i na chwilę obecną ostatni - oczywiście z premierowym materiałem) zatytułowany "The Miseducation of Lauryn Hill", który sprzedażą przebił słynny "The Score" (19 milionów na całym świecie) i przyniósł jej kilka następnych statuetek Grammy (parę lat później wydała jeszcze koncertowy krążek "MTV Unplugged No. 2.0"). Niestety, mimo ogromnego powodzenia jej kariery na własny rachunek, artystka w pierwszej dekadzie XXI wieku niemal wycofała się z życia publicznego, i tylko sporadycznie przypominała o swoim istnieniu. W 2004 roku zaczęła pracę nad drugim pełnoprawnym wydawnictwem, niemniej do dzisiaj nie ujrzał on światła dziennego. Najmniejszy sukces z całego tria samotnie odniósł Pras. Ma on na koncie dwa albumy studyjne "Ghetto Supastar" (1998) oraz "Win Lose or Draw" (2005), które mimo że nie dorównały popularnością dokonaniom pozostałej dwójki, nadal jednak cieszyły się sporym uznaniem na świecie.

Wracając do tematu związanego stricte z Fugees, formacja powróciła na scenę w 2004 roku koncertem zagranym 18 września w nowojorskiej dzielnicy Brooklyn a w 2005 roku rozpoczęła pracę nad nowym krążkiem. Po tym jak jedna z piosenek, "Take It Easy", przeciekła do internetu, wydano ją na specjalnym internetowym singlu. Następnie trio udało się w dwumiesięczne tournée po Europie (listopad-grudzień) a później po Stanach Zjednoczonych. Niestety, mimo, że trzeci album grupy był w drodze, nigdy nie został ukończony - drogi artystów ponownie rozeszły się w okolicach 2007 roku. Panowie za taki stan rzeczy obwiniają kaprysy wokalistki. Konflikt na lini Pras/Jean - Hill raczej wyklucza możliwość ponownego zejścia się formacji - choć patrząc na reaktywację takich formacji jak Blur czy Faith No More, nie można niczego wykluczyć.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nappy heads	Fugees-Tranzlator Crew	07.1994	-	49[16]	Ruffhouse 77 643	[written by Lauryn Hill/Wyclef Jean/Pras Michel][produced by Brand X, Rashad Muhammad, Pras Michel, Wyclef Jean][sample z "I think about lovin'" by Earth,Wind & Fire i "Heaven at once" by Kool & The Gang][52[20].R&B Chart]
Vocab	Fugees-Tranzlator Crew	12.1994	-	108[8]	Ruffhouse 77 634	[written by Fugees][produced by Pras Michel, Wyclef Jean][91[5].R&B; Chart]
Fu-Gee-La/How many mics	Fugees-Refugee Camp	12.1995	21[9]	29[20]	Ruffhouse 78 195	[gold-US][written by Wyclef Jean, Samuel Michel, Lauryn Hill, Allen McGrier, Teena Marie, Salaam Remi][produced by Salaam Remi][13[20].R&B; Chart][sample z "Oh la la la" by Teena Marie]
Killing me softly	Fugees feat Lauryn Hill	06.1996	1[5][33]	2[35].Airplay Chart	Columbia 6633435 [UK]	[2x-platinum- UK][written by Norman Gimbel/Charles Fox][produced by Fugees][1[5][34].R&B; Chart][Grammy 1996-Group vocal][original by Roberta Flack 1973r][48[2].Hot Disco/Dance;Ruffhouse promo 12"]
Ready or not/The score	Fugees	09.1996	1[2][26]	69[5].Airplay Chart	Columbia 6637212 [UK]	[written by Nelust Wyclef Jean, Samuel Prakazrel Michel, Lauryn Hill, William Hart, Thomas Bell, Enya, Nicky Ryan, Roma Ryan][produced by Nelust Wyclef Jean, Samuel Prakazrel Michel, Lauryn Hill, Jerry Duplessis][22[29].R&B; Chart][platinum-UK][original by Delfonics 1971r]
No woman, no cry	Fugees	11.1996	2[17]	38[16].Airplay Chart	Columbia 6639922 [UK]	[silver-UK][written by Vincent Ford][produced by Salaam Remi][22[29].R&B; Chart][original by Bob Marley 1975r]
Hip -Hopera/Living dangerously [Barrington Levy]	Bounty Killer feat Fugees	03.1997	-	81[5]	TVT/Blunt 1464	[written by Lauryn Hill/Wyclef Jean/Pras Michel/Rodney Price/I. Williams ][54[11].R&B; Chart]
Rumble in the jungle	Fugees featuring A Tribe Called Quest, Busta Rhymes and John Forté	03.1997	3[15]	-	Mercury 5740692 [UK]	[sample z "The name of the game" by Abba][piosenka z filmu "When we were kings"][71[2].R&B; Chart]
The sweetest thing	Refugee Camp All-Stars feat Lauryn Hill	05.1997	18[13]	61[2].Airplay Chart	Columbia XPR 2363	[ Producer - Lauryn Hill , Wyclef Jean][piosenka z filmu "Love Jones"][2[33].R&B Chart]
We trying to stay alive/Anything can happen	Wyclef Jean feat Refugee Camp All-Stars	06.1997	13[5]]	45[12]	Ruffhouse 78 602	[written by Jean, N.W./Michel, S.P./Gibb, R./Gibb, B./Gibb, M./Forte, J.][produced by Jerry 'Wonder' Duplessis, Wyclef Jean, Pras Michel][sample z "Stayin' alive" by Bee Gees i "Top billin" by Audio Two][14[20].R&B Chart]
Guantanamera	Wyclef Jean feat Refugee Camp All-Stars	09.1997	25[2]	62[7].Airplay Chart	Ruffhouse	[23[13].R&B Chart]
Avenues/Back in you again [Rick James]	Refugee Camp All-Stars feat Pras	09.1997	-	35[14]	Arista 13 411	[written by Eddy Grant ][piosenka z filmu "Money talks"][28[20].R&B Chart]
Ready or not [remix]	Fugees	12.2003	127[6]	-	-	-
Take it easy	Fugees	10.2005	-	119[2]	Sony Urban Music 82876 725250 2	[written by Jerry "Wonder" Duplessis , Lauryn Hill , Pras Michel , Wyclef Jean][produced by Jerry "Wonder" Duplessis , Wyclef Jean ][40[9].R&B Chart]
Ready or not	Fugees	05.2013	81[2]	-	Sony Music USSM 19600051	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The score	Fugees	03.1996	2[223]	1[4][64]	Ruffhouse 67 147	[6x-platinium-US][5x-platinium-UK][produced by Prakazrel "Pras", Wyclef, Lauryn Hill, Jerry "Te Bass" Duplessis, Diamond D ,John Forté, Shawn King, Salaam Remi]
Blunted on reality	Fugees	07.1996	122[11]	-	Ruffhouse CK 57462	[silver-UK][produced by Pras, Wyclef Jean, Khalis Bayyan, Salaam Remi, Brand X, Stephen Walker, Rashad Muhammad]
Bootleg versions	Fugees	12.1996	55[8]	127[13]	Ruffhouse 67 904	[produced by Clark Kent, Prakazrel, Salaam Remi, Lauryn Hill, Steve Marley, Te-Bass Productions, Phil Nicolo, Wyclef Jean]

Full Force

FULL FORCE, założony w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA) w składzie: Paul Anthony, B Fine, Baby Gerry, Bowlegged Lou, Curt-t-t, Shy Shy. Pierwsza w dziejach hip-hopu grupa, która z dużym sukcesem połączyła w twórczości brzmienia rapu i R&B.; Zespół, jeszcze pod nazwą The Amplifiers, powstał pod koniec lat 70-tych.

W skład grupy weszło trzech braci George: Paul Anthony, "Bowlegged" Lou i Brian "B Fine", a także ich kuzyni: Gerard "Baby Gerry" Charles, Junior "Sny Shy" Clark i Court "Curt-t-t" Bedeau. Nowojorska formacja rapowa w ciągu pierwszych lat twórczości zdobyła uznanie na Brooklynie, dzięki częstemu graniu koncertów na ulicach i w klubach. Pomimo licznych sukcesów, jak supportowanie gwiazd soulu pokroju The Temptations i Stevie'go Wondera, grupie przez wiele lat nie udało się zdobyć kontraktu płytowego.

Za namową menedżera Steve'a Salema, Full Force zdecydowali się wyprodukować kilka utworów dla innych wykonawców, by w ten sposób zdobyć większą stawę. Pierwszym kawałkiem był przebój "Roxanne, Roxanne" (1985) grupy U.T.F.O.; hit zasłynął po wywołaniu fali tzw. answer-back records ze strony niezliczonych rapowych debiutantów. Kolejny utwór: "I Wonder If I Take You Home" (1985), nagrany pod szyldem Lisa Lisa And Cult Jam With The Full Force, zdobył międzynarodową popularność i rozpoczął erę podgatunku freestyle. Nowojorski sekstet wykorzystał wysokie notowania nagrań i niebawem podpisał umowę z Columbia Records na wydanie solowego materiału.

Do końca lat 80-tych nakładem dużego labelu ukazały się łącznie cztery albumy Full Force. Wśród zabarwianych hip-hopem kawałków, w klimacie R & B znalazło się kilka wielkich przebojów, m.in. "All In My Mind", "Temporary Love Thing" i "Unfaithful So Much". Zespół odnosił również spore sukcesy w produkcji utworów wielu ówcześnie znanych zespołów nurtu soul i R & B. Do końca lat tej dekady, muzycy z Full Force przyczynili się do zdobycia przez siedem albumów - złotego, a przez cztery - platynowego nakładu. Na liście współpracujących z grupą twórców znalazły się m.in. takie gwiazdy, jak James Brown, Bob Dylan, Samantha Fox, Patti Labelle, Cheryl "Pepsii" Riley, Teddy Riley.

W latach 90-tych Full Force sporadycznie wypuszczali albumy z premierowym materiałem, bardziej skupiając się na produkcji znanych'wykonawców z pogranicza popu i R&B.; Grupa odpowiadała za muzyczną cześć twórczości m.in. 3LW, Backstreet Boys, N'Sync i Britney Spears.

W 2001 roku ukazał się krążek "Still Standing", na którym znalazły się największe hity z solowej twórczości Full Force i przeboje wyprodukowane przez grupę dla innych wykonawców. W następnych latach światło dzienne ujrzały kolejne dwie składanki firmowane przez zespół.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Wonder If I Take You Home/If I take you home tonight	Lisa Lisa and Cult Jam with Full Force	06.1985	12[17]	34[21]	Columbia 04886	[gold][written by Full Force][produced by Full Force, Don Oriolo, Jürgen Korduletsch][6[22].R&B; Chart][1[1][13].Hot Disco/Dance;Columbia 05203 12"]
Girl If You Take Me Home	Full Force	08.1985	-	-	Columbia 05395	[written by Full Force][produced by Full Force][79[8].R&B; Chart][32[7].Hot Disco/Dance;Columbia 05232 12"]
Alice, I Want You Just For Me	Full Force	11.1985	9[11]	-	Columbia 05623	[written by Full Force,Howie Tee][produced by Full Force,Robert Ford Jr.,J.B. Moore][16[18].R&B; Chart][34[6].Hot Disco/Dance;Columbia 05282 12"]
Can You Feel the Beat/Beat the feel you can	Lisa Lisa and Cult Jam with Full Force	11.1985	-	69[20]	Columbia 05669	[written by Full Force][produced by Full Force][40[26].R&B; Chart][6[13].Hot Disco/Dance;Columbia 05295 12"]
Unselfish Lover/Have you kissed your child lately?	Full Force	02.1986	-	-	Columbia 05776	[written by Full Force][produced by Full Force, J.B. Moore, Robert Ford Jr.][34[13].R&B; Chart]
Temporary Love Thing	Full Force	06.1986	-	-	Columbia 06116	[written by Full Force][produced by Full Force, J.B. Moore, Robert Ford Jr.][12[17].R&B; Chart]
All Cried Out/Behind My Eyes	Lisa Lisa and Cult Jam with Full Force	07.1986	-	8[26]	Columbia 05844	[gold][written by Full Force][produced by Full Force][3[23].R&B; Chart]
Unfaithful So Much	Full Force	10.1986	-	-	Columbia 06339	[written by Full Force][produced by Full Force, J.B. Moore, Robert Ford Jr.][20[15].R&B; Chart][16[11].Hot Disco/Dance;Columbia 05955 12"]
Old Flames Never Die/Body Heavenly	Full Force	02.1987	-	-	Columbia 06600	[produced by Full Force][27[14].R&B; Chart][44[2].Hot Disco/Dance;Columbia 05998 12"]
Love Is For Suckers (Like Me And You)/Sucker Punch	Full Force	10.1987	-	-	Columbia 07594	[written by Full Force][produced by Full Force, J.B. Moore, Robert Ford Jr.][11[15].R&B; Chart]
Someone To Love Me For Me/Spanish fly	Lisa Lisa and Cult Jam with Full Force	11.1987	-	78[10]	Columbia 07619	[written by Full Force,Lisa Lisa][produced by Full Force][7[15].R&B; Chart]
All In My Mind	Full Force	02.1988	-	-	Columbia 07705	[written by Full Force][produced by Full Force, J.B. Moore, Robert Ford Jr.][6[15].R&B; Chart]
Your Love Is So Def	Full Force	06.1988	-	-	Columbia 07920	[written by Full Force][produced by Full Force, J.B. Moore, Robert Ford Jr.][24[10].R&B; Chart]
I'm Real/Keep Keepin'	James Brown With Full Force	06.1988	31[4]	-	Scotti Bros. JSB 1 [UK]	[produced by Full Force, J.B. Moore, Robert Ford Jr.]
Go For Yours/I Promise You	Lisa Lisa and Cult Jam with Full Force	07.1988	-	-	Columbia 07982	[written by Full Force][produced by Full Force][19[10].R&B; Chart][piosenka z filmu "Caddyshack II"]
Every Little Thing About You	Full Force with Cheryl "Pepsii" Riley	05.1989	-	-	Columbia 68 745	[produced by Full Force][55[7].R&B; Chart]
Ain't My Type Of Hype/The man upstairs	Full Force	08.1989	-	-	Columbia 68 745	[produced by Full Force][36[10].R&B; Chart][45[2].Hot Disco/Dance;Columbia 68 835 12"]
Friends B4 Lovers/Make Love To My Mind	Full Force	11.1989	-	-	Columbia 73 025	[produced by Full Force][21[14].R&B; Chart]
Kiss Those Lips / All I Wanna Do	Full Force	04.1990	-	-	Columbia 73 227	[produced by Full Force][55[7].R&B; Chart]
Quickie	Full Force	08.1992	-	-	Capitol 44 858	[produced by Full Force][26[9].R&B; Chart]
Nice "N" Sleazy	Full Force	11.1992	-	-	Capitol 44 883	[70[7].R&B; Chart]
Back Together Again	Full Force	09.1995	181[1]	-	Homegrown HGT 5	[written by James Mtume, Reggie Lucas][produced by Elmando "Cito" George, Lucien George, Sr.]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Lisa Lisa & Cult Jam With Full Force	Lisa Lisa & Cult Jam With Full Force	09.1985	96[1]	-	Columbia 40 135	[produced by Full Force]
Full Force	Full Force	02.1986	-	160[8]	Columbia 40 117	[produced by Full Force, J.B. Moore, Robert Ford, Jr.]
Full Force Get Busy 1 Time!	Full Force	08.1986	-	141[13]	Columbia 40 395	[produced by Full Force, J.B. Moore, Robert Ford, Jr.]
Guess Who's Comin' to the Crib?	Full Force	12.1987	-	126[11]	Columbia 40 894	[produced by Full Force, J.B. Moore, Robert Ford, Jr.]

God Machine

The God Machine był alternatywnym zespołem rockowym , działającym w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych. Wszyscy członkowie pochodzili z San Diego w Kalifornii w Stanach Zjednoczonych , ale wszyscy żyli i występowali głównie w Wielkiej Brytanii i Europie .


Zespół składał się z trzech członków, Robina Proper-Shepparda (gitara / wokal), Jimmy'ego Fernandeza (bas) i Ronalda Austina (perkusja), a oni po raz pierwszy wystąpili oficjalnie pod nazwą The God Machine w 1991 roku. Wydali EP , Purity w wytwórnii Eve, a później otrzymał kontrakt z wytwórnią Fiction Records .

 Wydali dwa albumy w swojej karierze, oba z ich mrocznym, industrialnym brzmieniem alternatywnego rocka, zanim Fernandez nagle umarł z powodu krwotoku mózgu.  Ich singiel  "Home" osiągnął    65 miejsce w Wielkiej Brytanii na liście singli w styczniu 1993. Proper-Sheppard założył wytwórnię The Flower Shop Recordings oraz zespoły Sophia i The May Queens.

Ich drugi album, One Last Laugh in a Place of Dying , został uznany przez Alternative Press za jeden z "90 największych albumów lat 90." (# 88) w grudniowym numerze z 1998 roku.

Ich wcześniejsze wcielenie San Diego nosiło nazwę Society Line, a także gitarzystę Alberta Ammana, który opuścił zespół przed przeprowadzką do Londynu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Home	God Machine	01.1993	65[2]	-	Fiction FICCD 47	[written by Fernandez, Proper-Sheppard, Austin][produced by God Machine]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Scenes from the Second Storey	God Machine	02.1993	55[1]	-	Fiction 5171562	[produced by The God Machine]
One Last Laugh In A Place Of Dying...	God Machine	10.1994	100[1]	-	Fiction FIXCD 27	[produced by The God Machine]

Goats

Rapowe trio z Filadelfii w stanie Pensylwania, w którego skład wchodzą Oatie Kato,Madd i Swayzack. Już na początku swojej kariery grupa zdecydowała się, kiedy to tylko możliwe, występować na żywo (bez użycia magnetofonu cyfrowego typu DAT. często rymując z głowy).

Rozgłos zdobyła występem podczas uroczystości upamiętniające odkrycie Ameryki przez Kolumba - przypominając publiczności o poniżeniu, jakie w wyniku podboju kontynentu spotkało jego rdzennych mieszkańców. Szefom Sony/Columbia wystarczyły cztery nagrania demo, żeby podpisać z Goats kontrakt.

Zrealizowany w 1993 r. debiutancki album był przyjemnym zestawem - alter ego muzyków Chickenlittle [ang. Chicken Little - nieuleczalny pesymista, szczególnie taki, który we wszystkim dopatruje się katastrofy. Od imienia bohatera opowiadania, który uderzony w głowę żołędziem przekonany był, że niebo się wali] oraz jego młodszy brat Hangerhead pełnili role przewodników w osobliwym świecie Ameryki lat 90. Wśród skrytykowanych polityków znalazł się ówczesny wiceprezydent USA Dan Quayle: „Quayle to ptak, a ptaki mają przecież ptasie móżdżki” („A Quayle is a bird, and birds have bird brains”); „Drive By Bumper Cars” był natomiast parodią hardcore rapu.

Trio przedstawiło bystre i często zabawne gry słowne: „Hej, panie Kolumb! Zabrał mi pan wszystkie pieniądze/Nie chłopcze, ja je tylko odkryłem” („Hey Mr Columbus! You took all my money/No kid. I discovered it”). W utworze „Do The Digs Dug?”, w którym powraca tematyka praw uciśnionych, Leonard Pelter (lider lokalnej społeczności w Południowęj Dakocie w „Nasz Mandela”.

Koncerty w Wielkiej Brytanii w 1993 r. bez udziału Oatiego dały podstawy do plotek o rozpadzie grupy. Znalazły one potwierdzenie, kiedy zespól wydał pod wodzą Swayzacka drugi album, zawierający materiał o słabszym wydźwięku politycznym i bardzo rockowym brzmieniu. Swayzack mówił o odejściu Oatiego: „Ukrywał przed nami sporo własnych spraw. Tak naprawdę, to nikt nie umiał się z nim dogadać”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Aaah D Yaaa	Goats	05.1993	53[2]	-	Ruffhouse 6593032	[produced by Joe "The Butcher" Nicolo, Oatie Kato]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No Goats, No Glory	Goats	08.1994	58[1]	-	Columbia 4769372	[produced by Joe "The Butcher" Nicolo, Goats]

Go West

Peter Cox (ur. 17.11.1955r; śpiew) i Richard Drummie (gitara, instrumenty klawiszowe, śpiew) komponowali razem piosenki, jeszcze zanim utworzyli Go West w 1982r. Wytwórnia ATV Music poprosiła ich, by razem pisali dla wykonawców, takich jak Peter Frampton i David Grant.

Kontrakt nagraniowy z duetem podpisała wytwórnia Chrysalis. Wynikiem była cała seria wysokiej jakości pop-rockowych przebojów, które zaczęły ukazywać się w 1985 - „We Close Our Eyes”, „Call Me”, Don't Look Down”. Wydano także udany album debiutancki. Spodobał się on Sylvestrowi Stallone, więc duet napisał utwór „One Way Street", który znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu „Rocky IV".

Piosenki były dobrze napisane, zaaranżowane i wyprodukowane; Cox i Drummie korzystali z usług utalentowanych i pomysłowych muzyków sesyjnych. Cox posiadał bardzo charakterystyczny głos, a wyprodukowane przez duet Godley And Creme wideo do „We Close Our Eyes” było bardzo pomysłowe. Po długiej przerwie w działalności ukazał się album Indian Summer, było widać i słychać, że muzycy rozwinęli się i dojrzeli i że nie są już, jak na początku działalności, postrzegani jako modele z gazet do przypięcia na ścianę.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
We Close Our Eyes/Missing Persons	Go West	02.1985	5[15]	41[15]	Chrysalis CHS 2850	[written by Paul Cox/Richard Drummie][produced by Gary Stevenson][5[11].Hot Disco/Dance;Chrysalis 42 853 12"]
Call Me/The Man In My Mirror	Go West	05.1985	12[10]	54[14]	Chrysalis GOW 1	[written by Paul Cox/Richard Drummie][produced by Gary Stevenson][25[6].Hot Disco/Dance;Chrysalis 42 871 12"]
Goodbye Girl/Dreamworld	Go West	08.1985	25[7]	-	Chrysalis GOW 2	[written by Paul Cox/Richard Drummie][produced by Gary Stevenson]
Eye To Eye/ Man In My Mirror	Go West	09.1985	-	73[7]	Chrysalis 42903 [US]	[written by Paul Cox/Richard Drummie][produced by Gary Stevenson][32[4].Hot Disco/Dance;Chrysalis 42 900 12"]
Don't Look Down - The Sequel/Innocence - The Desperation Edit	Go West	11.1985	13[10]	39[13]	Chrysalis GOW 3	[written by Paul Cox/Richard Drummie][produced by Gary Stevenson]
True Colours/XL 5	Go West	11.1986	48[7]	-	Chrysalis GOW 4	[written by Paul Cox/Richard Drummie][produced by Gary Stevenson]
I Want To Hear It From You/Crossfire	Go West	05.1987	43[4]	-	Chrysalis GOW 5	[written by Paul Cox/Richard Drummie][produced by Gary Stevenson]
The King Is Dead/Little Caesar	Go West	09.1987	67[4]	-	Chrysalis GOW 6	[written by Paul Cox/Richard Drummie][produced by Gary Stevenson]
The King Of Wishful Thinking/Tears Too Late	Go West	07.1990	18[10]	8[24]	Chrysalis GOW 8	[written by Peter Cox/Richard Drummie/Martin Page][produced by Peter Wolf]
Faithful/I Want You Back	Go West	10.1992	13[7]	14[20]	Chrysalis GOW 9	[written by Peter Cox/Richard Drummie/Martin Page][produced by Peter Wolf]
What You Won't Do For Love/Masque Of Love/Faithful	Go West	01.1993	15[5]	55[11]	Chrysalis GOW 10	[written by Bobby Caldwell/Alfons Kettner][produced by Ron Fair]
Still In Love/Count Me Out/What You Won't Do For Love	Go West	03.1993	43[3]	-	Chrysalis GOW 11	[written by Paul Cox/Richard Drummie][produced by Peter Wolf]
Tracks Of My Tears/One Way Street	Go West	10.1993	16[5]	-	Chrysalis GOW 12	[written by Smokey Robinson/Marvin Tarplin/Warren Moore][produced by Peter Vettese]
We Close Our Eyes '93/Tell Me	Go West	12.1993	40[3]	-	Chrysalis GOW 13	[written by Paul Cox/Richard Drummie][produced by Gary Stevenson]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Go West	Go West	04.1985	8[83]	60[35]	Chrysalis CHR 1495	[produced by Gary Stevenson]
Dancing on the Couch	Go West	06.1987	19[5]	172[9]	Chrysalis CDL 1550	[produced by Gary Stevenson]
Indian Summer	Go West	11.1992	13[20]	154[11]	Chrysalis CDCHR 1964	[produced by Ron Fair, Jon Gass, Go West, Peter Wolf]
Aces and Kings – The Best of Go West	Go West	10.1993	5[16]	-	Chrysalis CDCHR 6050	[produced by Gary Stevenson/Go West/Layme Stewart/Peter Vettese/Peter Wolf/Ron Fair/Tony Haynes]

Goldtrix

Goldtrix to brytyjski duet house  z Londynu w Anglii, w skład którego wchodzą producenci Daniel Goldstein i Matrix. Goldtrix to gra z nazwiskami artystów: Goldstein + Matrix.

W 2002 roku zostali numerem jeden na amerykańskiej liście Billboard Hot Dance Club Play z coverem Jill Scott "It's Love (Trippin"), ich jedynym nagraniem do 2009 roku.  Wokalistka Andrea Brown zapewniła  wokal w tym utworze. Ścieżka osiągnęła # 6 na brytyjskiej liście singli w lutym 2002 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
It's Love (Trippin')	Goldtrix Presents Andrea Brown	01.2002	6[16]	-	AM PM CDAMPM 152	[written by Darren Henson, Jill Scott, Keith Pelzer][produced by Goldtrix][1[2][15].Hot Disco/Dance;Groovilicious Music 274 12"]

Xaviera Gold

Xaviera Gold to afro-amerykańska wokalistka dance, która była DJ - em i mikserem w rozgłośni WBMX- FM w Chicago . W 1987 roku miała hit z Ralphi Rosario z utworem " You Used to Hold Me " pod szyldem Xavier Gold (bez "a" na końcu).

Wraz z Masters At Work , zajęła pierwsze miejsce w rankingu Hot Dance Music / Club Play w 1993 roku z "Gonna Get Back You".  Miała inne utwory w Top10 najlepszych na liście przebojów w 1994 r. Jako wokalistka w utworze Ralphi Rosario "You Used to Hold Me" 94 ". Piosenka "Good Luv" pojawiła się później w tym roku i była hitem w Top 30 listy dance.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Gonna Get Back To You	MAW & Company Featuring Xaviera Gold	12.1992	-	-	-	[written by D. Whitaker, India, L. Springsteen, L. Vega][produced by "Little" Louis Vega][1[1][14].Hot Disco/Dance;Esquire 74 341 12"]
You Used To Hold Me	Ralphi Rosario Featuring Xavier Gold	03.1994	-	-	-	[written by Ralphi Rosario, Xaviera Gold][produced by Ralphi Rosario][9[12].Hot Disco/Dance;Strictly Hype 112 12"]
Good Luv	Xaviera Gold	09.1994	-	-	-	[written by G. Wallace, L. Thompson, R. Lenoir, X. Gold][produced by G. Wallace, L. Thompson, R. Lenoir][30[9].Hot Disco/Dance;Music Box 3 12"]
Bad Girls	Xaviera Gold	06.1995	100[1]	-	Dynamo DYND 003 [UK]	[written by Sudano, Summer, Hokenson, Esposito][produced by Basement Boys]

Barry Goldberg Reunion

Ur. w 1941r w Chicago w stanie Illinois (USA). Pianista, organista, wokalista, kompozytor, producent nagrań. Zaczynał od perkusji, a następnie uczył się grać na fortepianie. Na początku lat 60-tych stał się, obok Mike'a Bloomfielda, Paula Butterfielda, Nicka Gravenitesa i Harveya Mandela, jednym z uczestników bluesowego boomu zainicjowanego w USA przez młodych białych muzyków.

W 1964 wchodził w skład grupy Robby & The Troubadurs. Rok później wystąpił obok Mike’a Bloomfielda i Ala Koopera na festiwalu folkowym w Newport, akompaniując Bobowi Dylanowi. Rok później dołączył do grupy Chicago Loop. W latach 1967-68 i w 1974 grał w zespole Electric Flag, a w 1972 w Milli Valley.

Z udziałem Goldberga powstał album Bloomfielda i Koopera Super Session z 1968r. Bardzo ceniony jako muzyk sesyjny, nagrywał m.in. z zespołami Steve Miller Band i South Side Sound System Charliego Musselwhite’a oraz Mickiem Bloomfieldem, Mitchem Ryderem, Duane’m Allmanem, Neilem Youngiem i Bobem Dylanem.

W 1973 nagrywał słynnym studiu Muscle Shoals w Alabamie dla wytwórni Atlantic. Jest producentem płyt i ścieżek dźwiękowych do wielu filmów, m.in. „Forrest Gump”. Swoje albumy realizował z okazjonalnie tworzonymi zespołami, a w 2005 pojawił się podczas koncertu w składzie formacji Chicago Blues Reunion.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hole In My Pocket/Sittin' In Circles	Barry Goldberg Reunion	11.1994	-	103[3]	Buddah 59	[written by Danny Whitten][produced by Lewis Merenstein]

Filmografia

1986 Trashin'/ 1987 Infiltrators / Spirit/ Three For The Road/ 1988 Powwow Highway / 1989 Beverly Hill Brats / Nowhere to Hide/ 1990 False Identity / Flashback / Hometown Boys Makes Good / Marshall Chronicles/ 1991 American Detective/ 1992 Captain America / 1993 Return Of The Living Dead 3 / 1996 Best of the Best 3: No Turning Back

Peter Godwin

Peter Godwin jest muzykiem nowej fali angielskiej. Był członkiem zespołu Metro , a także solowym artystą i autorem piosenek.
Jego dorobek obejmuje " Criminal World ", który został nagrany przez Davida Bowie i   "Images of Heaven" z 1982r, który był "kultowym ulubieńcem stacji radiowych nowej fali". Taneczny remiks jego piosenki "Baby's in the mountains" był wielkim hitem dance .  Autorski album studyjny Godwina z 1983 roku , Correspondence  został wydany przez Polydor Records .

W 1998 roku wiele jego piosenek z zespołu Metro, jego solowa twórczość z początku lat 80-tych oraz kilka nowych utworów zostały wydane na płycie CD Images of Heaven: The Best of Peter Godwin , wydanej przez Oglio Records .  Napisał teksty   na album  Steve'a Winwooda " Nine Lives " z 2008 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Images Of Heaven/Spoken Images	Peter Godwin	04.1983	-	105[3]	Polydor 810 065	[written by Peter Godwin][produced by Georg Kajanus][22[16].Hot Disco/Dance;Polydor 504 12"]
Baby's In The Mountains	Peter Godwin	10.1983	-	-	Polydor 817 241	[written by Peter Godwin][produced by Georg Kajanus][4[14].Hot Disco/Dance;Polydor 228 12"]

Bobby Goldsboro

Bobby Goldsboro (ur. 18 stycznia 1941 r.) to amerykański piosenkarz i autor tekstów pop i country . W latach 60. i 70-tych miał szereg popowych i hitów country , w tym swój autorski hit nr 1 " Honey ", który sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych.

Goldsboro urodził się w Marianna na Florydzie .  Podczas pierwszego roku życia jego rodzina przeniosła się 35 mil (56 km) na północ od Marianny do Dothan w stanie Alabama . Ukończył Dothan High School w 1959 roku, a później zapisał się na Uniwersytet Auburn . Goldsboro opuścił college po drugim roku kariery muzycznej. Grał na gitarze u Roy'a Orbisona od 1962 do 1964r.
 
Kariera solowa Goldsboro nabrała tempa dzięki   hitowi z Top10, " See the Funny Little Clown ". Singiel, napisany przez Goldsboro, osiągnął numer 9 na amerykańskich listach przebojów na początku 1964 roku. Sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy i otrzymał złoty krążek .  Miała to być pierwsza z szeregu podobnych nagród. Goldsboro będzie miał 16 hitów na liście Billboard Hot 100 i 12 na liście country.

 W 1966 roku nagrał "It's Too Late" z "Too Many People" po stronie B. Chociaż Goldsboro nie był płodnym wykonawcą muzyki tanecznej, oba te utwory były ogromnymi hitami na   scenie northern soul w Wielkiej Brytanii i były szeroko emitowane. Jego największym hitem był utwór " Honey ".Piosenka, napisana przez Bobby'ego Russella , została nagrana w jednym podejściu.  Stała się najlepiej sprzedającą się płytą na świecie w 1968 roku i osiągnęła szczyt Hot 100 na pięć tygodni, osiągając 2. miejsce na brytyjskiej liście singli w dwóch różnych okazjach (1968 i 1975), i była numerem jeden singiel w Australii. Stał się także jego pierwszym hitem country. 

Jedna z kompozycji Goldsboro, " With Pen in Hand ", została nagrana przez kilku artystów , w tym nagrodzoną Grammy wersją pop autorstwa Vikki Carr, która osiągnęła top 40 w 1969 roku; Johnny Darrell wywindował tę piosenkę na   3 miejsce na liście country rok wcześniej.W 1970 r. Della Reese dodała cover do swojego albumu Black Is Beautiful. " The Cowboy and the Lady " Goldsboro stał się hitem country "Top 10" jako "The Cowgirl and the Dandy" dla Brendy Lee w 1980 roku;

"Summer (The First Time)", wspomnienie z 1973 roku o pierwszym seksualnym doświadczeniu 17-letniego chłopca z 31-letnią kobietą, było hitem Top 25 w USA i osiągnęło numer 9 w Wielkiej Brytanii. Używając powtarzającego się riffu na fortepian, 12-strunowej gitary i orkiestrowej aranżacji smyczkowej, utwór był wystarczająco sugestywny, by wzbudzić kontrowersje . Kontynuacja, "Hello Summertime", została napisana przez Rogera Cooka i Rogera Greenaway'a i trafiła na listy jako numer 14 w Wielkiej Brytanii we wrześniu 1974 roku. 

W latach 1973-1975 Goldsboro było gospodarzem udanego telewizyjnego show The Bobby Goldsboro Show . W latach 90-tych skomponował muzykę do komedii sytuacyjnej CBS Evening Shade . W 1995 roku stworzył odcinek serialu dla dzieci  The Swamp Critters of Lost Lagoon . Goldsboro dał głos wszystkim postaciom, napisał   scenariusz  i zagrał na wszystkich instrumentach muzycznych. Goldsboro jest również znakomitym malarzem .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Molly/Honey Baby	Bobby Goldsboro	12.1962	-	70[7]	Laurie 3148	[written by Steve Karliski][produced by Jack Gold]
See The Funny Little Clown/Hello Loser	Bobby Goldsboro	01.1964	-	9[13]	United Artists UA 672	[written by Bobby Goldsboro][produced by Jack Gold]
Whenever He Holds You/If She Was Mine	Bobby Goldsboro	04.1964	-	39[8]	United Artists UA 710	[written by Bobby Goldsboro][produced by Jack Gold]
Me Japanese Boy I Love You/Everyone But Me	Bobby Goldsboro	08.1964	-	74[6]	United Artists UA 742	[written by Burt Bacharach/Hal David][produced by Jack Gold]
I Don't Know You Anymore/Little Drops Of Water	Bobby Goldsboro	11.1964	-	105[5]	United Artists UA 781	[written by J. Keller, H. Greenfield][produced by Jack Gold]
Little Things/I Can't Go On Pretending	Bobby Goldsboro	01.1965	-	13[12]	United Artists UA 810	[written by Bobby Goldsboro][produced by Jack Gold]
Voodoo Woman/It Breaks My Heart	Bobby Goldsboro	05.1965	-	27[11]	United Artists UA 862	[written by Bobby Goldsboro][produced by Jack Gold]
If You've Got A Heart/If You Wait For Love	Bobby Goldsboro	09.1965	-	A:60[8];B:75[5]	United Artists UA 908	[written by Bobby Goldsboro][produced by Jack Gold]
Broomstick Cowboy/Ain't Got Time For Happy	Bobby Goldsboro	12.1965	-	53[7]	United Artists UA 952	[written by Bobby Goldsboro][produced by Jack Gold]
It's Too Late/I'm Goin' Home	Bobby Goldsboro	02.1966	-	23[8]	United Artists UA 980	[written by Bobby Goldsboro][produced by Jack Gold]
I Know You Better Than That/ When Your Love Has Gone	Bobby Goldsboro	05.1965	-	56[5]	United Artists UA 50018	[written by Bobby Goldsboro][produced by Jack Gold]
Take Your Love/Longer Than Forever	Bobby Goldsboro	07.1966	-	114[3]	United Artists UA 50044	[written by B. Mann, C. Weil][produced by Jack Gold]
It Hurts Me/Pity The Fool	Bobby Goldsboro	09.1966	-	70[5]	United Artists UA 50056	[written by Bobby Goldsboro][produced by Jack Gold]
Blue Autumn/I Just Don't Love You Anymore	Bobby Goldsboro	12.1966	-	35[9]	United Artists UA 50087	[written by Bobby Goldsboro][produced by Jack Gold]
Goodbye To All You Women/Love Is	Bobby Goldsboro	04.1967	-	105[5]	United Artists UA 50138	[written by Bobby Goldsboro][produced by Jack Gold]
Jo - Jo's Place/Pledge Of Love	Bobby Goldsboro	11.1967	-	A:111[1];B:118[4]	United Artists UA 50224	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Honey/Danny	Bobby Goldsboro	03.1968	2[27]	1[5][15]	United Artists UA 50283	[written by B. Russell][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Autumn Of My Life/She Chased Me	Bobby Goldsboro	06.1968	-	19[9]	United Artists UA 50318	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
The Straight Life/Tomorrow Is Forgotten	Bobby Goldsboro	10.1968	-	36[8]	United Artists UA 50461	[written by S. Curtis][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Glad She's A Woman/Letter To Emily	Bobby Goldsboro	02.1969	-	61[6]	United Artists UA 50497	[written by B. Chandler][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
I'm A Drifter/Hoboes And Kings	Bobby Goldsboro	04.1969	-	46[10]	United Artists UA 50525	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Muddy Mississippi Line/Richer Man Than I	Bobby Goldsboro	08.1969	-	53[9]	United Artists UA 50565	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Mornin' Mornin'/Requiem	Bobby Goldsboro	01.1970	-	78[5]	United Artists UA 50614	[written by D. Linde][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Can You Feel It/Time Good, Time Bad	Bobby Goldsboro	04.1970	-	75[6]	United Artists UA 50650	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
It's Gonna Change/Down On The Bayou	Bobby Goldsboro	08.1970	-	108[2]	United Artists UA 50696	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Watching Scotty Grow/Water Color Days	Bobby Goldsboro	12.1970	-	11[13]	United Artists UA 50727	[written by M. Davis][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
And I Love You So/The Gentle Of A Man	Bobby Goldsboro	05.1971	-	83[6]	United Artists SUA 50776	[written by Don McLean][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Come Back Home/I'll Remember You	Bobby Goldsboro	07.1971	-	69[6]	United Artists 50807	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Danny Is A Mirror To Me/A Poem For My Little Lady	Bobby Goldsboro	11.1971	-	107[2]	United Artists 50846	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
California Wine/To Be With You	Bobby Goldsboro	04.1972	-	108[5]	United Artists 50891	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
With Pen In Hand/Southern Fried Singin' Sunday Morning	Bobby Goldsboro	09.1972	-	94[5]	United Artists UA 50938	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Brand New Kind Of Love/Country Feelin's	Bobby Goldsboro	03.1973	-	116[6]	United Artists 51107	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Summer (The First Time)/Childhood-1949	Bobby Goldsboro	08.1973	9[10]	21[14]	United Artists UA XW 251	[written by Bobby Goldsboro][produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
A Butterfly For Bucky/Another Night Alone	Bobby Goldsboro	06.1976	-	101[4]	United Artists UA-XW 793	[written by B. Goldsboro, D. Cox][produced by Denny Diante, Bobby Goldsboro]
Me And The Elephants/I Love Music	Bobby Goldsboro	03.1977	-	104[2]	Epic 50342	[written by B. Whitehead][produced by Bobby Goldsboro]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Solid Goldsboro	Bobby Goldsboro	05.1967	-	165[3]	United Artists 6561	-
Honey	Bobby Goldsboro	04.1968	-	5[48]	United Artists 6642	[gold-US][produced by Bob Montgomery, Jack Gold]
Word Pictures	Bobby Goldsboro	09.1968	-	116[13]	United Artists 6657	[produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Today	Bobby Goldsboro	06.1969	-	60[13]	United Artists 6704	[produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Muddy Mississippi Line	Bobby Goldsboro	01.1970	-	139[11]	United Artists 6735	[produced by Bob Montgomery, Jack Gold, Bobby Goldsboro]
Bobby Goldsboro's Greatest Hits	Bobby Goldsboro	07.1970	-	103[10]	United Artists 5502	-
We Gotta Start Lovin	Bobby Goldsboro	01.1971	-	120[7]	United Artists 6777	-
Come Back Home	Bobby Goldsboro	08.1971	-	142[5]	United Artists 5516	[produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
Summer (The First Time)	Bobby Goldsboro	09.1973	-	150[11]	United Artists 124	[produced by Bob Montgomery, Bobby Goldsboro]
10th Anniversary Album	Bobby Goldsboro	11.1974	-	174[3]	United Artists 311	-