poniedziałek, 22 stycznia 2018

Lost Boyz

Założona w 1993 w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA) w składzie: Freaky Tah, Mr. Cheeks, Pretty Lou, Spigg Nice. Amerykański kwartet założony na początku lat 90. w nowojorskiej dzielnicy Oueens, gdzie mieszkali rapujący kuzyni Mr Cheeks (właśc. Terrance Kelly), Freaky Tah (Raymond Rogers), Pretty Lou (Eric Ruth) i Spigg Nice (Ronald Blackwell).

Artyści o jamajskich korzeniach przez kilka lat ćwiczyli sztukę rymowania i dopiero w 1995 roku, po sporym sukcesie singla "Lifestyles Of The Rich And Shameless", udało im się w zdobyć kontrakt w Uptown Records.
Duża wytwórnia wydała kolejny przebojowy numer The Lost Boyz "Jeeps, Lex Coups, Bimaz & Benz", ale wnętrzne problemy labela odsuwały przez kilkanaście miesięcy premierę pełnego debiutu kwartetu. Singiel "Renee", nagrany przez grupę na ścieżkę dźwiękową filmu "Chłopaki z sąsiedztwa" (reż. John Singleton, 1991), uczynił The Lost Boyz jeden z najciekawszych podziemnych składów, co ułatwiło grupie podpisanie nowego kontraktu płytowego. W 1996 nakładem Universal Records ukazał się debiutancki krążek "Legal Drug Money".
Podobnie singiel jak "Renee", tytuł trafił na listy przebojów i osiągnął złoty nakład. Beztroskie rymowanie o urokach miejskiego życia zdominowało także kolejną płytę grupy - "Love, Peace & Nappiness" (1997), wzbogaconą muzycznie o wpływy jamajskich brzmień. Autentyczność artystyczna grupy została po raz kolejny doceniona przez wiernych fanów, którzy kupili krążek o złotym nakładzie.
Tuż przed planowaną premierą trzeciego krążka tragicznie zginął Freaky Tah, zastrzelony 28 marca 1999 r. przed jednym z ekskluzywnych hoteli w Oueens. Odejście hypemana grupy było wielkim szokiem dla pozostałych raperów. Zdecydowano się jednak na wydanie kolejnej płyty The Lost Boyz. "LB IV Life", ostatni dotychczasowy tytuł grupy, ukazał się jesienią 1999 roku. Następnie trójka raperów zdecydowała się rozpocząć solowe kariery.
Największe sukcesy odniósł nieformalny lider i najbardziej charyzmatyczna postać składu - Mr. Cheeks. W styczniu 2004 Ronald "Spigg Nice" Blackwell został skazany na 37 lat więzienia za czynny współudział w dokonaniu dziesięciu brutalnych napadów na banki w New Jersey.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Lifestyles Of The Rich And Shameless/Jeeps, Lex Coups, Bimaz & BenzLost Boyz05.1995-91[6]Uptown/MCA 55 006[written by Terrance Kelly, Osten Harvey, Jr., Denzil Foster, Thomas McElroy, Jay A. King, Alexander Hill, Marcus Thompson, Michael Marshall][Producer - Easy Mo Bee][sample z "Jealousy"-Club Nouveau][60[16].R&B Chart]
Jeeps, Lex Coups, Bimaz & Benz/Keep It RealLost Boyz09.1995-67[11]Uptown/MCA 55 062[written by Terrance Kelly][Producer - Easy Mo Bee][63[20].R&B Chart]
Can't Be Wasting My TimeMona Lisa feat Lost Boyz02.1996-65[13]Island 854 538[ Producer - "Buttnaked" Tim Dawg , Mr. Sex][piosenka z filmu "Don't be a menace"][20[20].R&B Chart]
ReneeLost Boyz03.1996-33[18]Island 854 484[gold-US][Producer - Mr. Sex][piosenka z filmu "Don't be a menace"][13[20].R&B Chart]
Music Makes Me HighLost Boyz feat Tha Dogg Pound 10.199642[4]51[16]Universal 56 022[written by Terrance Kelly][Producer - Charles Suitt , Mr. Sex][sample z "Bounce,rock,skate,roll"-Vaughan Mason & Crew][28[20].R&B Chart]
Get UpLost Boyz01.1997-60[17]Universal 56 032[written by Terrance Kelly, Raymond Rogers, James Mtume, Reggie Lucas][Producer - Clark Kent , Mr. Sex][sample z "What cha gonna do with my lovin'"-Stephanie Mills][31[20].R&B Chart]
Love, Peace & Nappiness / Beasts From The EastLost Boyz07.199757[3]-Universal UND 56131 [UK][Producer - Mr. Sex]
Me and my crazy world/Summer timeLost Boyz09.1997-52[10]Universal 56 131[written by Terrance Kelly][Producer - DJ Ron G][23[20].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Legal Drug MoneyLost Boyz06.199664[2]6[23]Universal 53 010[gold-US][produced by Mr. Cheeks, Pete Rock, Mr. Sexxx, Charles Suitt, Easy Mo Bee, Big Dex, "Buttnaked" Tim Dawg, Dwarf the Black Prince]
Love, Peace & NappinessLost Boyz07.199797[2]9[19]Universal 53 080[gold-US][produced by Bink Dawg,Charles Suitt,Tim Dawg,Terence Dudley,Ron G,Mr. Sexxx,Ike Lee III Phatoons Inc.,Easy Mo Bee,Glenn S.O.N. Faide,DJ Rob Alphonse,Pito Jones]
LB IV LifeLost Boyz10.1999-32[6]Universal 153 268[produced by Dwayne Lindsey,Mr. Sexxx,Alex Andino Jr.,Ralph Lo,Charles Suitt,Dre Most,DJ Rob,D2,Ron G,Mr. Pito,Glenn SON Faide]

Los Rieleros Del Norte

Los Rieleros Del Norte to meksykański trzykrotnie nominowany do nagrody Grammy zespół z Ojinaga, Chihuahua.
Zespół powstał w Ojinaga, Chihuahua w 1984 roku, ale później przenieśli się do Teksasu i pozostają jednym z najstarszych zespołów  norteño, które są nadal aktywne (razem z Conjunto Primavera , Los Tigres del Norte , Los Huracanes del Norte i Conjunto Rio Grande). Nazwa zespołu, "Los Rieleros", pochodzi od pracy, którą niektórzy członkowie wykonywali na liniach kolejowych Pecos, Teksas . W przeciwieństwie do wielu innych zespołów norteño , Rieleros del Norte używa zarówno saksofonu, jak i akordeonu w swojej muzyce, tworząc hybrydę dual-instrument. Wszyscy oryginalni członkowie zespołu są tubylcami z Ojinaga , Chihuahua, miasta, z którego pochodzi wiele innych zespołów  norteño .

Obecnie liderem zespołu jest Daniel Esquivel ; inni członkowie to: Daniel Esquivel Jr. grający na akordeonie , Manuel Lujan grający na basie elektrycznym, Alfredo Esquivel grający na perkusji, Eugenio "Pemo" González grający na saksofonie i Jose Luis Esquivel -6-strunowy bass . W przeszłości Polo Urías był głównym wokalistą zespołu, ale odszedł, by założyć własną grupę muzyczną, Polo Urías y su Maquina Norteña . Kilka lat temu zespół Rieleros miał dwóch basistów , z których jednym był Manolo Morales - który ostatecznie wyjechał, by założyć własny zespół, los Rieles . Los Rieleros del Norte pomógł także w utworzeniu La Maquinaria Norteña , w którym zasiadają trzej byli członkowie zespołu Polo Urias . Zainspirowali także  wokalistę i kompozytora, Isaca Esquivela , do dołączenia do Sonic Ranch Studios wraz z Christopherem Schoemannem i Christopherem M. Carzoli.

Los Rieleros del Norte nagrywa wiele albumów na przestrzeni lat. Obejmują one; Estampida Norteña , Prieta Orgullosa , Aventura Pasada i wiele innych albumów, które stały się klasykami regionalnej meksykańskiej muzyki. Wśród ich wielu utworów "El Columpio", "Te Quiero Mucho", "Amor Prohibido", "No le Digas a Nadie", "En la Puerta de Esa Casa", "Una Aventura" i "Copa Sin Vino" są tylko niektóre z ich wielu singli, które zwieńczyły meksykańskie listy Billboardu . Sobre los Rieles został wydany we wrześniu 2004 roku, z hitem "Tu Nuevo Cariñito".

 W lipcu 2005 r. Wydano Que el Mundo Ruede jako najnowszy album Rieleros. W 2006 roku ukazało się Siempre Imitado Jamas Igualado z piosenką "Voy a llorar por ti", a 26 czerwca 2007 ukazał się ich nowy album, Ven Y Dime 25 años , z singlem "Un Juego". 27 maja 2008 r. Zostanie wydana nowa wersja ich najnowszego utworu, z udziałem "A punto de llorar", który był już grany w radiu, z dużym powodzeniem.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
20 Anos De Fuerza Nortena Los Rieleros Del Norte03.2004-188[1]Fonovisa 35 1235-
Ven Y DimeLos Rieleros Del Norte07.2007-193[1]Fonovisa -
Pos' Que No... Claro Que Si! Los Rieleros Del Norte06.2008-136[1]Fonovisa -
Ni El Diablo Te Va A Querer Los Rieleros Del Norte08.2010-172[1]Fonovisa -

Los Huracanes del Norte

Z ponad 40-letnim stażem na regionalnym meksykańskim rynku muzycznym i dyskografii, która ma ponad 50 tytułów, Los Huracanes del Norte jest powszechnie znana jako jedna z najbardziej wpływowych grup música norteña. Chociaż muzycy grupy pochodzili ze stanu Michoacán, to w San Jose w Kalifornii kultywowali swoje artystyczne kariery.

 Założeni w 1969 r,głównymi członkami grupy byli Heraclio , Jesús i Francisco García , którzy ,gdy dołączył do nich Asunción Rubalcava, nazwali siebie Los Cuatro del Norte. Do zespołu dołączył w 1972 roku czwarty brat García, Guadalupe , który napisał  piosenki,  przynoszące zespołowi pierwsze możliwości nagrań.

Nagrali swoją debiutancką płytę w 1973 roku, przynoszącą singiel Guadalupe "Corrdio de Daniel Treviño", który był grany  w całej Kalifornii. Wraz z wydaniem drugiego albumu, La Gavilla de Burro Prieto, Los Huracanes del Norte odbyli trasę koncertową po całym regionie, grając w salach tanecznych aż do Illinois.

Przełom zespołu nastąpił w 1978 roku wraz z wydaniem La Musiquera, który przyniósł im pierwszą złotą płytę. Terytorium Los Huracanes zostało poszerzone o wszystkie zakątki Stanów Zjednoczonych i liczne przystanki w Meksyku i całej Ameryce Środkowej.W połowie lat 90-tych regionalna meksykańska publiczność zaczęła rosnąć, a Los Huracanes del Norte regularnie grał dla publiczności od 10.000 do 30.000. W 2003 roku zespół świętował 30 lat jako jedna z ostatnich grup gatunku.Jedno z ich oryginalnych wydawnictw z późnych lat 90-tych do 2006 r. Puro Pa 'Arriba wylądował w Top10  Latin Albums Chart. Ich single pojawiały się na listach popularnych odtworzeń w  stacjach radiowych , a później na wielu listach streamingowych.

 Wraz z wydaniem Alma Bohemia w 2017 roku zespół upamiętnił 46-lecie zespołu. Popularna nazwa w całym Meksyku i dużej części Stanów Zjednoczonych, Los Huracanes del Norte, pozostaje jednym z wiodących orędowników norteo.

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
En Que Trabaja El MuchachoLos Huracanes del Norte08.2000-181[1]Fonovisa 6088-

Los Horóscopos de Durango

Frontmenki, siostry Vicky i Marisol Terrazas, los Horóscopos de Durango zrobiły dla stylu duranguense,tyle co Jenni Rivera i Yolanda "La Potranquita" Pérez zrobili dla   stylu Sinaloa -style banda sprowadzili kobiecą perspektywę do tego, co w przeszłości było zdominowane przez mężczyzn forma regionalnej muzyki meksykańskiej. Duranguense - popularny, łatwo rozpoznawalny styl podobny do  stylu Sinaloa, ale zużywa mniej instrumentów dętych,a więcej instrumentów klawiszowych i jest bardziej perkusyjny - jest niezwykle konkurencyjny zarówno w Meksyku, jak iw Stanach Zjednoczonych, ale   Horóscopos de Durango nie ma problemu z utrzymaniem pozycji na bardzo zatłoczonym polu. Kiedy styl jest zdominowany przez mężczyzn, zespół, który stoi dwiema kobietami z zamiłowaniem do mikro-minispódniczek i kowbojskich butów, musi się bardziej starać- a w latach 2000   los Horóscopos stał się jednym z najlepiej sprzedających się wykonawców duranguense.
Ale siostry Terrazas nie zawsze były liderkami; w rzeczywistości grupa istniała na długo przed ich przybyciem. Pierwotny skład los  Horóscopos de Durango obejmował założyciela Armando Terrazasa (ojciec Vicky i Marisoli) w 1975 roku w Chicago, mieście, które szczyci się największą meksykańsko-amerykańską populacją na Środkowym Zachodzie.


Pod kierownictwem Armando Terrazas, los Horóscopos miał częste zmiany w   składach grupy na przestrzeni lat - i przez długi czas mieli oni męski skład, podobnie jak większość grup duranguense. Ale ostatecznie, Armando zdecydowało się zreorganizować swoją grupę i umieścić Vicky (wokal, trąbka) i Marisol (wokal, akordeon, instrumenty klawiszowe, saksofon) z przodu - ruch, który niektórzy kwestionowali. Po latach utożsamiania się z męskimi wokalistami,  los Horóscopos naprawdę chciał   zacząć od tego, że kobiety wykonują prawie cały główny wokal? Decyzja Armando o umieszczeniu córek na pierwszym miejscu była tak odważnym posunięciem, jak Bob Dylan, który w latach 60-tych zelektryfikował się, a Miles Davis zamienił styl w fusion w In a Silent Way i Bitches Brew , ale był to ruch, który opłacił się komercyjnie dla los Horóscopos .

Podpisany kontrakt z Disa Records (jednej z czołowych firm zajmujących się regionalną muzyką meksykańską) w 2000 roku, w  wydaniu Vicky / Marisol los Horóscopos przyniósł albumy i single wznoszące się na szczyt listy latynoskiej (w tym   z 2004 roku "Dos Locos" , "utwór pierwotnie nagrany przez dominikański duet bachata, Monchy & Alexandra ). Reżyser muzyczny Armando był jedynym członkiem składu Los Horóscopos z 1975 roku, który nadal miał związek z grupą; większość uczestników z 2000 roku nie urodziło się jeszcze w 1975 roku. Do innych członków XXI wiecznych Los Horóscopos należą saksofonista /wokalista Leonardo Terrazas, saksofonista Braulio Muro, klawiszowiec Jorge Banuelos, basista Alex Gómez i perkusista Héctor Villaseñor.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Y Seguimos Con Duranguense!!! Los Horóscopos de Durango03.2005-78[6]Disa 726869-
Desatados Los Horóscopos de Durango11.2006-116[2]Disa -
Ayer, Hoy Y Siempre Los Horóscopos de Durango03.2008-160[1] Univision 0883 11271 2 -

niedziela, 21 stycznia 2018

Los Bukis

 Meksykańska grupa Los Bukis , rdzenne słowo, które oznacza "dzieciaki", nagrała swój debiutancki album w 1975 roku. Zawierał   "Quieres Ser Mi Amante " ,Camilo Sesto, hiszpańską wersję klasycznego utworu "Feelings" i pierwszy oryginalny hit "Falso Amor".

Grupa została założona przez wokalistę / autora piosenek Marco Antonio Solísa i jego kuzyna, gitarzystę Joela Solisa , którzy wcześniej występowali pod nazwą Los Hermanitos Solís. Oryginalna czwórka miała kilka zmian w składzie w latach 80-tych, do których dołączył klawiszowiec Roberto Guadarrama , perkusista i saksofonista José Guadarrama , który zastąpił José Javiera Solísa, gdy artysta zdecydował się na karierę solową, basista Eusebio Cortéz i perkusista Pedro Sánchez .

 Los Bukis zaczął grać tradycyjną muzykę meksykańską, a później przeniósł się do popowych ballad latynoskich . Gdy zespół osiągnął punkt kulminacyjny, Marco Antonio Solis zaczął także komponować dla popularnych artystów, takich jak Marisela i Laura Flores . W 1989 roku Los Bukis zdobył cztery nagrody Lo Nuestro, a jego utwory często wspinały się na latynoskie listy przebojów. Zespół rozpadł się w 1995 roku, kiedy jego czołowy wokalista postanowił pójść własną drogą.

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
30 Inolvidables Los Bukis01.2003-169[4]Fonovisa 350 691-
20 Inolvidables Los Temerarios/Los Bukis04.2003-127[7]Fonovisa 350 832-
25 Joyas Musicales Los Bukis08.2003-121[6]Fonovisa 350 895-
Cronica De Dos GrandesBronco/Los Bukis02.2004-127[5]Fonovisa 351 279-
Lo Mejor De Nosotros 1972 - 1986 Los Bukis10.2004-174[1]Fonovisa 351 475-
Cronica De Dos Grandes: Recuerdos Con Amor Los Bukis02.2005-120[4]Fonovisa 351 6606-
Cronica De Dos Grandes: Los Inicios De Nuestra HistoriaLos Bukis01.2006-166[3]Fonovisa -
B.B.T. Bronco / Los Bukis / Los Temerarios11.2006-154[1]Fonovisa 0883 52772 2-
30 Recuerdos Inolvidables Los Bukis07.2007-185[2]Fonovisa 0883 53283 2-
B.B.T. 2 Bronco / Los Bukis / Los Temerarios04.2007-195Fonovisa -
35 AniversarioLos Bukis02.2011-158[3]Fonovisa -

Los Ángeles Azules

Meksykańska grupa Los Ángeles Azules powstała we wczesnych latach 80-tych założona przez braci Elíasa , José i Jorge Mejíę Avante . Grając w stylu latynoskim, znanym jako onda grupera, zespół stał się topowym wykonawcą po wydaniu Inolvidables w 1996 roku, wkrótce osiągając status platyny w Argentynie, gdzie z powodzeniem występowali na żywo w 1998 roku. Później wokalista Carlos Becíes zdecydował się opuścić grupę, tworząc jego własny zespół o nazwie Los Ángeles de Charly .

W 2001 r. Los Ángeles Azules zostali nominowani do nagrody Billboard Latin Music Awards; w tym samym roku odbyli trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych, aby świętować 20 rocznicę powstania i wydali album "Historia Musical", który osiągnął najwyższą pozycję na liście łacińskich albumów i zdobył numer 161 w rankingu Top 200. W 2002 roku grupa przedstawiła publiczności zastępcę Becíesa , wokalistę Ericka de la Peña, za pośrednictwem singla "Por el Amor a Mi Madre" z albumu Alas al Mundo . W ciągu następnych dwóch lat pojawił się album koncertowy i dwie kompilacje, z których każda była umieszczana na listach przebojów.

Chociaż Los Ángeles Azules przyciągał szeroką publiczność wszędzie, gdzie grał, ich następna oferta studyjna, Nunca Te Olvidaré z 2004 roku, również nie odbiła się mocnym echem i osiągnęła 49 miejsce na liście albumów latynoskich. Kontynuowali trasę koncertową, grając na stadionach   piłkarskich w Meksyku i Ameryce Południowej, a nawet na Yankee Stadium. Gdy weszli do studia w 2006 roku, nagrywali swój pierwszy dysk z coverami zgodnie z sugestią wytwórni Disa. Ze względu na podobieństwo tonacji i barwy głosu de la Peña do Juana Gabriela , nagrali dziesięć jego piosenek na album Interpretan Éxitos de Juan Gabriel . To był ich ostatni album dla Disi.

Nastąpiły kolejne zmiany personalne, a zespół podpisał kontrakt z Discos Musart / Balboa Records. Ich debiut, Tu Juguete , został wydany w 2008 roku; Dwa single poszły w ślady albumu, ale ani album, ani single nie trafiły na listy przebojów. Zespół, powołując się na brak promocji, natychmiast opuścił Discos Musart. Odwiedzili Stany Zjednoczone i Argentynę, a   Ameryka Południowa stała się drugim domem Los Ángeles Azules ze względu na popularność ich stylu cumbia.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Historia MusicalLos Ángeles Azules08.2001-161[6]Disa 727014-

Screaming Lord Sutch and The Savages

Screaming Lord Sutch (ur. 10 listopada 1940 w Middlesex, zm. 16 czerwca 1999 w Londynie) - brytyjski muzyk rockandrollowy, wokalista - showman, samozwańczy arystokrata (Lord Sutch, 3. Earl Harrow), polityk - lider partii Official Monster Raving Loony Party.
Urodził się 10 listopada 1940 w Middlesex w Anglii pod nazwiskiem David Sutch, w latach 60-tych XX wieku zmienił oficjalnie nazwisko na Lord Sutch.

W 1960 roku rozpoczął karierę muzyczną z zespołem Screaming Lord Sutch and The Savages. Grupa przez niego kierowana grała covery znanych standardów rockandrollowych i własne kompozycje, stylistycznie nawiązujące do rock and rolla, często zbliżając się do stylu protopunk i groteski rockowej. Aczkolwiek zespół nigdy nie zyskał uznania krytyków ani miejsc na listach przebojów, stał się jednym z ciekawszych zjawisk lat 60-tych XX wieku dzięki humorystycznemu traktowaniu muzyki, a przede wszystkim scenicznym kreacjom i ekstrawaganckiemu sposobowi zachowania lidera. Lord Sutch występował np. z wielkimi bawolimi rogami na głowie lub gonił muzyków po scenie z siekierą. Był on też prawdopodobnie pierwszym muzykiem z długimi (ponad 50 cm) włosami. Sam Sutch będąc średnio uzdolnionym muzykiem, miał wyjątkową umiejętność doboru instrumentalistów, często stojących u progu gigantycznej sławy.

Obok kariery muzycznej, Lord Sutch prowadził równie barwną i ekstrawagancką karierę polityczną, na którą czerpał środki koncertując. Już w 1963 założył partię polityczną Teenage Party, przekształconą później w Official Monster Raving Loony Party -Oficjalną Potworną Partię Skończonych Świrów. Przez cały czas przewodniczył swojej partii, stając się najdłużej pozostającym na czele partii politykiem w Wielkiej Brytanii. Uczestniczył w ponad 40 wyborach do parlamentu, lecz bez powodzenia. Sloganem wyborczym jego partii było: Vote for insanity – you know it makes sense (głosuj na szaleństwo – wiesz, że to ma sens). Oprócz postulatów takich jak zakazanie stycznia i lutego, aby skrócić zimę, program jego partii zawierał także bardziej rozsądne pomysły, jak paszporty dla zwierząt domowych (wprowadzone później w zmodyfikowanej formie przez rząd brytyjski).

Lord Sutch popełnił samobójstwo 16 czerwca 1999 w Londynie, prawdopodobnie w związku z depresją.W grupie Lorda Sutcha grali między innymi:
    Jeff Beck – gitara (kariera solowa),Jimmy Page – gitara (Led Zeppelin),John Bonham – perkusja (Led Zeppelin),Ritchie Blackmore – gitara (Deep Purple i kariera solowa),Keith Moon – perkusja (The Who),Pat Travers – gitara (kariera solowa)

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Good Golly Miss Molly / 'Til The Following NightScreaming Lord Sutch & The Savages11.1961--HMV POP 953[written by D. Sutch][produced by R.G.M. Sound Recording]
Jack The Ripper / Don't You Just Know ItScreaming Lord Sutch03.1963--Decca F 11 598[written by Stacey, Haggin, Simmons][produced by R.G.M. Sound Recording]
She's Fallen In Love With A Monster / Bye, Bye BabyScreaming Lord Sutch07.1963--Oriole CB 1944[written by Johnny Stevens][produced by R.G.M. Sound Recording]
I'm A Hog For You / Monster In Black TightsScreaming Lord Sutch09.1963--Decca F 11 747[written by Leiber, Stoller][produced by R.G.M. Sound ]
She's Fallen In Love With The Monster Man / Bye, Bye BabyScreaming Lord Sutch & The Savages03.1964--Oriole CB 1944[written by Johnny Stevens][produced by R.G.M. Sound Recording]
Dracula's Daughter / Come Back BabyScreaming Lord Sutch10.1964--Oriole CB 1962[written by Zefferrt, Day][produced by R.G.M. Sound Recording]
Honey Hush / The Train Kept A Rollin'Screaming Lord Sutch & The Savages06.1965--CBS 201 767[written by Turner][produced by Joe Meek]
Black And Hairy / The CheatScreaming Lord Sutch & The Savages05.1966--CBS 202 080[written by D. Sutch][produced by Irving Martin]
Cause I Love You / Thumping BeatLord Sutch & Heavy Friends02.1970--Atlantic 584 321[written by Lord Sutch, Jimmy Page][produced by Jimmy Page, Lord Sutch]
Election Fever / Rock The ElectionLord Sutch And Heavy Friends06.1970--Atlantic 2091 017[written by Lord Sutch][produced by Lord Sutch]
Gotta Keep A-Rockin' / Flashing Lights / Hands Of Jack The RipperLord Sutch And Heavy Friends07.1972--Atlantic K 10 221[written by Lord Sutch][produced by L. Sutch, V. Maile]
I Drink To Your Health Marie Pt.1 / I Drink To Your Health Marie Pt.2Screaming Lord Sutch11.1976--SRT SRTS 76 375[written by Zander, Gabriel, Burrows][produced by David Allen]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
LORD SUTCH AND HIS HEAVY FRIENDSScreaming Lord Sutch & His Heavy Friends.1970-84[13]Atlantic 2400 008[produced by Jimmy Page, Lord Sutch]
HANDS OF JACK THE RIPPERLord Sutch & Heavy Friends.1972--Atlantic K 40 313
SMOKE AND FIREScreaming Lord Sutch & Heavy Friends.198?--Thunderbolt LP 2.022
ROCK AND HORRORScreaming Lord Sutch.1982--Ace CHA 65
SCREAMING LORD SUTCH & THE SAVAGESScreaming Lord Sutch & The Savages.1991--EMI CDP 7 98044 2
LIVE MANIFESTOScreaming Lord Sutch.1992--Jet JETCD 1004

The Lords of the New Church

The Lords of the New Church byli angielską / amerykańską supergrupą gothic rock  złożonym z czterech muzyków z punkowych zespołów lat 70-tych XX wieku. Założony w 1982 roku zespół miał umiarkowany sukces na listach przebojów przed ich rozwiązaniem w 1989 roku.


Założony w 1982 r, zespół składał się z pionierów punka Stiva Batorsa ( The Dead Boys ), Briana Jamesa ( The Damned ), Dave'a Tregunny ( Sham 69 ) i Nicka Turnera ( The Barracudas ).  Rat Scabies z the Damned zagrał na pierwszym koncercie Lords of The New Church w Hammersmith Clarendon, zanim Nick Turner przejął obowiązki bębniarza.

 Zespół nagrał trzy albumy studyjne i jeden album koncertowy, zanim Bators zakończył koncerty   2 maja 1989 roku w londyńskiej Astorii . W tym czasie przeszli kilka zmian w składzie, a drugi gitarzysta, Alistair Ward, odszedł razem z Tregunną,i na krótko został zastąpiony przez Granta Fleminga, który był road managerem w Sham 69.

Bardziej melodyjni i gładko wyprodukowani niż większość punków, ich muzyka dotarła do szerszej publiczności niż   wielu zespołów z gatunku i wyalienowanych hardcore'owych fanów punkowych.  Zespół zaprezentował stylizowaną tożsamość  wokół ich wyglądu i muzyki, którą fani przyjęli: pisarz Dave Thompson twierdzi, że jest to "pierwszy raz od czasu fanów  zespołu Sex Pistols", że zespołowi udało się samodzielnie zaszczepić tożsamość na swoją widownię, bez uprzedniego złożenia pokłonu bogom w stylu highstreet.

Zespół doświadczył umiarkowanego sukcesu na listach bestsellerów, z ich debiutanckim albumem osiągającym najwyższą   3 pozycję na brytyjskiej liście indie , Method to Our Madness z 1984 r. doszedł do 156 miejsca w USA, a kompilacja Killer Lords z 1985 r. osiągnęła 22 pozycję na brytyjskiej liście indie. Single na  UK Indie Chart to "New Church" (# 34 UK Indie), "Open Your Eyes" (nr 7 w Wielkiej Brytanii, Mainstream Rock # 27) i cover " Like a Virgin " Madonny (nr 22 w Wielkiej Brytanii) .

Batory zmarł po katastrofie samochodowej w Paryżu w 1990 roku.
Zespół został ponownie założony w 2003 roku, kiedy wokalista Adam Becvare (The Lustkillers) dołączył do oryginalnych członków Jamesa i Tregunny. Ta konfiguracja zespołu wyprodukowała album Hang On .

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
New Church/Livin' On Livin'The Lords of the New Church04.198234.Indie Chart-Illegal ILS 0028[written by Battors, James][produced by The Gutter Twins]
Open Your Eyes/Girls Girls GirlsThe Lords of the New Church07.19827.Indie Chart-Illegal ILS 0030[written by Battors, James][produced by Lords]
Russian Roulette/Young Don't CryThe Lords of the New Church11.1982--Illegal ILS 0033[written by T. James, Chimes ][produced by Lords]
Dance With Me/I'm Not Runnin' Hard EnuffThe Lords of the New Church09.1983--I.R.S. PFP 1022[written by Battors, James][produced by Lords Of The New Torch]
Like A Virgin/Method To My MadnessThe Lords of the New Church05.198522.Indie Chart-Illegal LORDS 1[written by B. Stinberg. T. Kelly][produced by Lincoln Fong]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The Lords of the New ChurchThe Lords of the New Church.1982--Illegal ILP 009 [produced by Lords]
Is Nothing Sacred?The Lords of the New Church.1983--I.R.S. SP 70039[produced by The Lords of the New Church, Todd Rundgren]
The Method To Our MadnessThe Lords of the New Church04.1985-158[7] I.R.S. IRSA 7049[produced by Chris Tsangarides]

sobota, 20 stycznia 2018

Pete Lorimer

Anglik Pete Lorimer, znany również jako 29 Palms, szybko zrobił karierę jako remixer i producent na żądanie. Miał ponad 20 hitów na Billboard Club Chart # 1, pracując z takimi tuzami jak Pink, Sheryl Crow, LeAnn Rimes, Cirrus, Brand Nu Heavies i Gus Gus, żeby wymienić tylko kilka. Pete ostatnio skupiał się na pisaniu, nagrywaniu i produkcji własnych materiałów - z kilkoma utworami wydanymi przez Paula Oakenfolda z Perfecto Records pod nazwą 29 Palms.

Jego utwór "Touch The Sky", wydany w 2002 roku, zajął 1 miejsce na 12 europejskich listach przebojów. Oprócz znaczących sukcesów Pete'a w branży płytowej, wyrzeźbił dla siebie niszę jako kompozytor filmów fabularnych. Napisał muzykę do filmu z Timem   Rothem i Andie MacDowell "The Last Signs" oraz  Moonshine Films "Hooligan". Poza tym Pete miał przyjemność komponować muzykę do fragmentów przebojowego filmu  "The Italian Job."

Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
GroovelinePete Lorimer vs. Heatwave09.2001--Left Wing LWR 005[24[10].Hot Disco/Dance;Leftwing 005 12"]
Touch The Sky29 Palms05.200251[2]-Perfecto PERF 35CDS[written by Jeff Haddad, Randy Sills ][produced by Peter Lorimer]

Bulldog

Young Rascals,perkusistę i producenta Dino Danelli i gitarzystę Gene Cornisha.Brzmienie grupy nyło diametralnie pozbawione wpływów Rascals,będąc miksem hard rocka i i pop bluesa.Zespół debiutował w 1972r singlem z własną wersją przeboju Bobby Day'a z 1958r,"Rockin' Robin".Basista i wokalista grupy,Billy Hocher to krzyżówka Boba Tencha z Jeff Beck Group z Ralphem Mormonem z Savoy Brown.Jego wokal przypominający Joe Cockera dziwnie korespondował z nagrywanym materiałem.Skład grupy uzupełniali Eric Thorngren grający na gitarze i pianista John Turi.

W 1972r wylansowali swój jedyny hit,piosenkę "No" napisaną przez Hochera i Turi.Grupa nagrywała dla wytwórni Decca,ale nie uzyskała kredytu zaufania po wydaniu debiutanckiego albumu,przenosząc się do Buddah,gdzie zrealizowali krótko przed swoim rozpadem w 1974r album Smasher. Gene Cornish i Dino Danelli założyli w 1978r zespół Fotomaker z Wally Brysonem z Raspberries,który wydał trzy albumy.John Turi współpracował w latach 70-tych z bluesmenami;Taj Mahalem, B.B. Kingiem, C. Musselwhite,a póżniej razem z Cindy Lauper w zespole Blue Angel i brał udział w sesji nagraniowej jej albumu Night To Remember z 1989r.Thorngren pracował jako inżynier dżwieku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
No/Good times are cornerBulldog10.1972-44[15]Decca 32996[written by Billy Hocher, John Turi][produced by Gene Cornish, Dino Danneli]
Are You Really Happy Together/I'm A Mad ManBulldog03.1973-112[3]MCA 40014[written by Hocher, Turi, Thorngren][produced by Gene Cornish, Dino Danneli]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
BulldogBulldog11.1972-176[11]Decca 75 370[produced by Dino Danelli , Gene Cornish ]

Buggles

Brytyjski duet. Trevor Horn (15.07.1949, Durham, Hertfordshire) - k, g, b, voc i Geoffrey Downes 25.08.1952, Stockport, Greater Manchester) - k, perc, voc, poznali się w 1977 w Londynie jako muzycy sesyjni.Potem występowali w grupie akompaniującej Tinie Charles. W styczniu 1979 zafascynowani dokonaniami Kraftwerk i Devo zdecydowali się na wspólną działalność artystyczną, z początku jako The Bugs, a później jako The Buggles (tylko studyjną - nigdy nie koncertowali). Duet związał się z wytwórnią Island i we wrześniu 1979 zadebiutował singlem Video Killed The Radio Star/Kid Dynamo, już ta pierwsza płytka wprowadziła go na szczyty list przebojów (w sierpniu 1981 teledysk Video Killed The Radio Star rozpoczął program inaugurujący działalność amerykańskiej MTV).
Popularność The Buggies ugruntowały album "The Age Of Plastic" z lutego 1980 oraz następne single: The Plastic Age/Island ze stycznia 1980, Clean Clean/Technopop z marca i Elstree /Johnny on the monorail z października tego roku. Uznanie słuchaczy przyniosła dwójce przyjaciół efektowna, nowoczesna, silnie zelektronizowana muzyka z pogranicza popu i rocka, intrygująca zwłaszcza pod względem brzmieniowym.
W marcu 1980 Horn i Downes przyjęli propozycję dołączenia do zespołu Yes, co oznaczało kres działalności The Buggies. Downes trafił później do grupy Asia, a Horn został słynnym producentem nagrań (po kilku latach założył własną firmę płytową ZTT i miał udział w sukcesach takich zespołów, jak Art Of Noise i Frankie Goes To Hollywood). A jednak w końcu 1981 duet odrodził się na jeszcze jedną sesję (wśród towarzyszących mu muzyków była Ann Dudley), wynikiem był zaś kolejny album - "The Adventures In Modern Recording", wydany w lutym następnego roku przez wytwórnię Carrere. Zbyt wykoncypowany i pretensjonalny, nie odniósł wszakże sukcesu. Na listy nie trafiły też niestety towarzyszące mu single: The Adventures In Modem Recording/Blue Nylon ze stycznia 1982 i On IV/Fade Away z listopada tego roku.
Współtwórcą pierwszych przebojów The Buggles był Bruce Woolley, znany z płyty "English Garden" (CBS, 1979), firmowanej z własnym zespołem The Camera Club. W latach osiemdziesiątych muzyk ten stanął na czele zespołu Firmament And The Elements i z nim nagrał minialbum "The Essential" (Press, 1983).

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Video killed the radio star/Kid dynamoBuggles09.19791[1][11]40[10]Island WIP 6524[gold-UK][written by Trevor Horn,Bruce Woolley,Geoff Downes][produced by Buggles]
Living in plastic age/IslandBuggles01.198016[8]-Island WIP 6540[written by Trevor Horn,Geoff Downes][produced by Buggles]
Clean ,clean/TechnopopBuggles04.198038[5]-Island WIP 6584[written by Trevor Horn,Bruce Woolley,Geoff Downes][produced by Buggles]
Elstree /Johnny on the monorailBuggles10.198055[4]-Island WIP 6624[written by Trevor Horn,Geoff Downes][produced by Buggles]
I am a camera/Fade awayBuggles10.1981--Carrere CAR 213[written by Trevor Horn,Bruce Woolley,Geoff Downes][produced by Buggles]
Adventures in modern recording/Blue nylonBuggles01.1982--Carrere CAR 222[written by Trevor Horn,Bruce Woolley,Simon Darlow][produced by Trevor Horn,John Sinclair]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The age of plasticBuggles01.198027[6]-Island ILPS 9585[produced by Buggles]
Adventures in modern recordingBuggles03.1982-161[5]Carrere 37 926 [US][produced by Trevor Horn, Geoff Downes, John Sinclair]

Jimmy Buffett

Jimmy Buffett, (ur. 25 XII 1946r, Pascogoula, Missisipi, USA), wokalista, popularny w USA autor piosenek. Stworzył wizerunek wesołego lekkoducha, który wiedzie beztroskie życie w nadmorskim kurorcie. Wychował się na głębokim Południu USA, studiował dziennikarstwo w University of Southern Missisipi. Przez pewien czas był reporterem magazynu "Billboard" Pod koniec lat 60-tych pojechał do Nashville z postanowieniem zrobienia kariery jako wykonawca muzyki country. Podpisał kontrakt z wytwórnią Barnaby, dla której nagrał album Down to Earth. Po tym jak płyta znalazła tylko 324 nabywców, wytwórnia "zagubiła" matryce kolejnego albumu High Cumberland Jubelee. Nagrania ukazały się, kiedy Buffett stał się popularny.
Artysta przeniósł się na Florydę i związał si z wydawnictwem ABC-Dunhill Records. Z płyt A White Sport Coat and a Pink Crustacean pochodziła kontrowersyjna piosenka Why Don We Get Drunk, która zwróciła na Buffetta uwagę publiczności. W 1977 powstał bestsellerowy album Changes in Latitudes. Przebojem stała się piosenka Margaritauille, która znalazła się na ósmym miejscu listy bestsellerowych singli w USA. Piosenkarz mieszkał wtedy na żaglówce "Euphonia H" i tylko sporadycznie koncertował. Zagrał także w dwóch filmach Rancho Delux i FM.
Powodzeniem cieszyły się jego albumy Volcano i Coconut Telegraph. Na początku lat 80-tych więcej wpływów niż płyty zaczęły przynosić koncerty, które przekształcił w zabawę w tropikach. Artysta wokół jedynego wielkiego przeboju Margaritauille, zebrał utwory składając się na album największych przebojów pt. Songs You Know By Heart. Płyta rozeszła się w nakładzie ponad 2 mln kopii. Na początku lat 90-tych Buffett otworzył sieć klubów "Margaritaville" na Florydzie i w Nowym Orleanie. Tę samą nazwę miała jego własna wytwórnia płyt.
Kolejne kompilacje w rodzaju Boats, Beaches, Bars an Ballads niezmiennie osiągały ogromne nakłady. Piosenkarz przedstawił nowy repertuar, także z wielkim powodzeniem, na płytach Fruitcakes w 1994 i rok później na Barometer Soup. W 1997 wspólnie z Hermanem Woukiem, autorem powieści Don't Stop the Carmoal, stworzył musical. Z powodu braku zainteresowania scen na Broadwayu, Buffett wystawił sztukę w Miami.
Następne płyty Beach House on the Moon oraz Live: Tuesday/ Thursday/ Saturday, znów okazały się sukcesem.
Zbudował swego rodzaju imperium
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Saxophones/Ringling, RinglingJimmy Buffett03.1974-105[4]Dunhill-ABC 4378[written by Jimmy Buffett][produced by Don Grant]
Come Monday / The Wino and I KnowJimmy Buffett05.1974-30[14]Dunhill-ABC 4385[written by Jimmy Buffett][produced by Don Grant]
Pencil Thin Mustache/ Brand New Country StarJimmy Buffett10.1974-101[7]Dunhill-ABC 15 011[written by Jimmy Buffett][produced by Don Grant]
A Pirate Looks at Forty/Presents to Send YouJimmy Buffett04.1975-101[8]Dunhill-ABC 15 029[written by Jimmy Buffett][produced by Don Grant]
Door Number Three / DallasJimmy Buffett08.1975-102[4] ABC 12 113[written by Jimmy Buffett,Steve Goodman][produced by Don Grant][88.Country Chart]
Margaritaville / Miss You So BadlyJimmy Buffett04.1977-8[22] ABC 12 254[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam][13[10].Country Chart]
Changes in Latitudes, Changes in Attitudes / LandfallJimmy Buffett09.1977-37[10]ABC 12 305[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam][24[5].Country Chart]
Cheeseburger in Paradise / African FriendJimmy Buffett04.1978-32[11]ABC 12 358[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Livingston Saturday Night / Cowboy in the Jungle Jimmy Buffett08.1978-52[6]ABC 12 391[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Manana / Coast of Marseilles Jimmy Buffett12.1978-84[6]ABC 12 428[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Fins / DreamsicleJimmy Buffett09.1979-35[11]MCA 41 109[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Volcano / Stranded on a SandbarJimmy Buffett12.1979-66[7]MCA 41 161[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Survive / Boat DrinksJimmy Buffett03.1980-77[5]MCA 41 199[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
It's My Job / Little Miss MagicJimmy Buffett02.1981-57[8]MCA 51 061[written by Jimmy Buffett][produced by Norbert Putnam]
Who's the Blonde Stranger? / She's Going out of My MindJimmy Buffett05.1985--MCA 52 550[written by J. Buffett, M. Utley, W. Jennings, J. Leo][produced by Jimmy Bowen, Michael Utley, Tony Brown][37[3].Country Chart]
If the Phone Doesn't Ring, It's Me / Frank and LolaJimmy Buffett10.1985--MCA 52 664[written by J. Buffett, M. Utley, W. Jennings][produced by Jimmy Bowen, Michael Utley, Tony Brown][16[10].Country Chart]
It's five o'clock somewhereAlan Jackson & Jimmy Buffett06.2003-1[8][27]Arista Nashville[written by Don Rollins, Jim Brown][produced by Keith Stegall]
Hey Good Lookin'Jimmy Buffett with Clint Black,Kenny Chesney,Alan Jackson,Toby Keith and George Strait05.2004--Mailboat[written by Hank Williams][produced by Mac McAnally,Michael Utley][8[20].Country Chart]
Trip around the sunJimmy Buffett with Martina Mc Bride09.2004-112[9]Mailboat[written by Al Anderson,Stephen Bruton,Sharon Vaughn][produced by Mac McAnally,Michael Utley][20[15].Country Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Living and Dying in 3/4 TimeJimmy Buffett03.1974-176[13]Dunhill-ABC 50 132[produced by Don Gant]
A1AJimmy Buffett02.1975-25[27]Dunhill-ABC 50 183[produced by Don Gant]
Havana Daydreamin'Jimmy Buffett02.1976-65[14]ABC 914[produced by Don Gant]
Changes in Latitudes, Changes in AttitudesJimmy Buffett02.1977-12[42]ABC 990[platinum-US][produced by Norbert Putnam]
Son of a Son of a SailorJimmy Buffett04.1978-10[29]ABC 1046[platinum-US][produced by Norbert Putnam]
You Had to Be ThereJimmy Buffett11.1978-72[18]ABC 1008[gold-US][produced by Norbert Putnam]
VolcanoJimmy Buffett09.1979-14[28]MCA 5102[gold-US][produced by Norbert Putnam]
Coconut TelegraphJimmy Buffett02.1981-30[18]MCA 5169[produced by Norbert Putnam]
Somewhere Over ChinaJimmy Buffett01.1982-31[15]MCA 5285[produced by Norbert Putnam]
One Particular HarbourJimmy Buffett10.1983-59[24]MCA 5447[produced by Jimmy Buffett, Michael Utley]
Riddles in the SandJimmy Buffett09.1984-87[14]MCA 5512[produced by Jimmy Bowen]
Last Mango in ParisJimmy Buffett07.1985-53[20]MCA 5600[produced by Jimmy Buffett, Tony Brown]
Songs You Know By Heart: Jimmy Buffett's Greatest Hit(s)Jimmy Buffett11.1985-100[24]MCA 5633[7x-platinum-US][produced by Don Gant, Norbert Putnam]
FloridaysJimmy Buffett06.1986-66[16]MCA 5730[produced by Michael Utley]
Hot WaterJimmy Buffett07.1988-46[14]MCA 42 093[produced by Michael Utley, Russell Kunkel; Ralph MacDonald]
Off to See the LizardJimmy Buffett07.1989-57[13]MCA 6314[produced by Elliot Scheiner, Jimmy Buffett]
Feeding FrenzyJimmy Buffett11.1990-68[15]MCA 10 022[gold-US][produced by Elliot Scheiner, Jimmy Buffett]
Boats, Beaches, Bars & BalladsJimmy Buffett06.1992-68[19]Margaritaville 10 613[4x-platinum-US]
Before the BeachJimmy Buffett06.1993-169[2]Margaritaville 10 823[produced by Travis Turk]
FruitcakesJimmy Buffett06.1994-5[19]Margaritaville 11 043[platinum-US][produced by Russell Kunkel, Jimmy Buffett]
Barometer SoupJimmy Buffett08.1995-6[17]Margaritaville 11 247[gold-US][produced by Russell Kunkel, Jimmy Buffett]
Banana WindJimmy Buffett06.1996-4[18]Margaritaville 11 451[platinum-US][produced by Russell Kunkel, Jimmy Buffett]
Christmas IslandJimmy Buffett10.1996-27[14]Margaritaville 11 489[platinum-US][produced by Russell Kunkel, Michael Utley]
Don't Stop the CarnivalJimmy Buffett05.1998-15[11]Margaritaville 524 485[gold-US][produced by Michael Utley]
Beach House on the MoonJimmy Buffett06.1999-8[17]Margaritaville 524 660[gold-US][produced by Russell Kunkel, Michael Utley, Mac McAnally, Tony Brown]
Tuesdays, Thursdays, and SaturdaysJimmy Buffett11.1999-37[11]Mailboat 2000[gold-US][produced by Michael Utley]
Far Side of the WorldJimmy Buffett04.2002-5[16]Mailboat 2005[produced by Russ Titelman]
Meet Me In Margaritaville: The Ultimate CollectionJimmy Buffett05.2003-9[46]Mailboat 067 781[2x-platinum-US]
License to ChillJimmy Buffett07.2004-1[1][38]Mailboat 62 270[platinum-US][produced by Michael Utley,Mac McAnally]
Live in HawaiiJimmy Buffett04.2005-66[8]Mailboat 2109[gold-US]
Live at Fenway ParkJimmy Buffett12.2005-41[6]Mailboat 2115[produced by Michael Utley]
Take the Weather with YouJimmy Buffett10.2006-4[13]Mailboat [gold-US][produced by Stan Kellam, Mac McAnally, Michael Utley]
Live at Texas StadiumAlan Jackson/George Strait/Jimmy Buffett04.2007-11[11]Mailboat [produced by Mac McAnally, Keith Stegall, George Strait, Michael Utley]
Live in AnguillaJimmy Buffett11.2007-54[6]Mailboat -
Buffet HotelJimmy Buffett12.2009-17[12]Mailboat [produced by Mac McAnally, Michael Utley]
EncoresJimmy Buffett08.2010-7[13]Mailboat [gold-US][produced by Mac McAnally]
Songs From St. Somewhere Jimmy Buffett07.2013-4[11]Mailboat [produced by Emilio Estefan, Mac McAnally, Michael Utley]
'Tis the SeaSonJimmy Buffett11.2016-50[8]Mailboat [produced by Mac McAnally, Michael Utley]
Buried Treasure: Volume OneJimmy Buffett11.2017-85[1]Mailboat -

Buffalo

BUFFALO, grupa australijska. Utworzona w 1968 w Brisbane, na miejsce działalności wybrała Sydney. Z początku przyjęła nazwę Head, dopiero w sierpniu 1971 zmieniła ją na Buffalo. Pierwszy skład: Dave Tice - voc, Neil Jenson -g, Peter Wells - b, g, Steve Jones - dr. Niebawem Jensona i Jonesa zastąpili John Baxter - g i Paul Balbi - dr (w tym czasie krótko współpracował z nią także Peter Leighton -dr). 

W 1971 skład powiększył się o drugiego wokalistę -Alana Milano. W 1973 odszedł Milano, a zamiast Balbiego, który wyjechał do Wielkiej Brytanii i tam niebawem dołączył do The Count Bishops, przyjęto Jimmy'ego Economou -dr. W 1975 miejsce Baxtera zajął Karl Taylor - g; w tym czasie współpracę z Buffalo nawiązał też Norm Roue -g z Band Of Light. W 1976 najpierw Taylora zastąpił Chris Turner-g, voc, a nieco później Wellsa, który trafił do Rose Tattoo, Ross Sims - b. Gdy w 1977 formację porzucił Tice, ściągnięty przez Balbiego do The Count Bishops, zakończyła działalność.
 


Jako Head była konwencjonalną grupą bluesrockową; w tym okresie, dokładniej w 1971, nagrała tylko jedną płytę, singel Hobo/Sad Song - Then dla wytwórni Philips, z którą współpracowała i później. Po zmianie nazwy na Buffalo zwróciła się ku muzyce, jaką w tym okresie zaproponowały zespoły brytyjskie w rodzaju Black Sabbath. I już na pierwszej dużej płycie, "Dead Forever" z 1972, promowanej singlami Suzi Sunshine/No Particulary Place To Go (przeróbka przeboju Chucka Berry'ego) i Just A Little Rock And Roll/Barbershop Rock, nadała swoim utworom, opartym na porywających gitarowych riffach, jak Dead Forever czy Suzi Sunshine, a także wybranym cudzym kompozycjom, jak Pay My Dues zespołu Blues Image, niezwykle ciężkie, potężne, brutalne brzmienie.
 


Tym samym wpisała się do grona pionierów nowego stylu - hard rocka. Zdobyła uznanie i popularność nie tylko w Australii, ale też w wielu krajach europejskich, zwłaszcza we Francji. Następne dwie płyty, "Volcanic Rock" z 1973, promowana singlem Sunrise (Come My Way)/Pound Of Flesh, i "Only Want You For Your Body" z 1974, promowana singlem What's Going On?/I'm Coming On (przeróbka kompozycji Alvina Lee), nadal pełne niezwykle mocnej, agresywnej, przytłaczającej muzyki o bluesowym rodowodzie (np. utwory Freedom, Till My Death, The Prophet oraz połączone w całość Pound Of Flesh i Shylock z pierwszej, a także Dune Messiah, Stay With Me, What's Going On?, Kings Cross Ladies i United Nations z drugiej), należą do hard-rockowych arcydzieł.
 

Karierę formacji bardzo jednak skomplikował w tym czasie skandal obyczajowy: w wielu krajach z oburzeniem przyjęto okładkę "Only Want You For Your Body", ozdobioną kontrowersyjną fotografią maltretowanej grubaski, oraz tekst utworu I'm A Skin Lifter No t A Shirt Raiser, będący buńczucznym wyznaniem gwałciciela. Późniejsze, mniej udane płyty - albumy "Mother's Choice" z 1976 i "Average Rock'n'Roller" z 1977 (zdominowany przez stereotypowe utwory rock'n'rollowe, np. Average Rock'n'Roller i Bad News, oraz ballady, np. Hotel Ladies i Sailor), a także single Little Queenie/The Girl Can't Help It i Lucky/On My Way nie spotkały się już z większym zainteresowaniem, co miało wpływ na decyzję o rozwiązaniu Buffalo. 


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus]
Komentarz
Dead ForeverBuffalo11.197247[14]-Vertigo 6357 007-
Volcanic RockBuffalo08.197333[12]-Vertigo 6357 101-
Only Want You for Your BodyBuffalo11.197461[16]-Vertigo 6357 102-
Mother's ChoiceBuffalo02.197695[5]-Vertigo 6357 103-
Average Rock 'n RollerBuffalo06.197792[2]-Vertigo 6357 104-

Budgie

Heavyrockowa grupa, utworzona w 1968 r. w Cardiff w Walii przez Johna Burke'a Shelleya (ur. 10.04.1947 r. w Cardiff, South Glamorgan, Walia; bas, gitara akustyczna, śpiew), Raya Phillipsa [perkusja] i gitarzystę,którego nazwisko zatarło się w pamięci kolegów. Po dołączeniu do składu Tony'ego Bourge'a (ur. 23.11.1948 r. w Cardiff: gitara solowa, śpiew) trio zdobyło lokalną popularność dzięki koncertom w klubach i college'ach południowej Walii.


Początkowo działało pod nazwą Budgie Droppings. Wkrótce zespół podpisał kontrakt z MCA Records. Grając typowego heavy rocka wystartował singlem o uroczym tytule "Crash Course In Brain Surgery". W latach 1971-1973 Budgie wydali trzy bardzo dobre albumy, które nie zdobyły jednak w Wielkiej Brytanii szerszego uznania publiczności i krytyki. W 1974 r. Ray Phillips opuścił zespół i został zastąpiony przez Pete'a Boota (ur. 30.09.1950 r. w West Bromwich, Staffordshire. Anglia). Już z nim zespół nagrał czwarty album, In For The Kill, który wreszcie odniósł sukces komercyjny.
W 1975 r. ponownie nastąpiła zmiana perkusisty Pete'a Boota zastąpił Steve Williams. W tym okresie okazjonalnie zespół zasilali dwaj dodatkowi gitarzyści: Myf Isaacs i Phil Blizzard. Rosnąca popularność grupy w Stanach Zjednoczonych spowodowała, iż przebywała ona tam z krótkimi przerwami przez kolejne dwa lata. Po nagraniu następnych dwóch albumów, ustępujących - niestety - swoim poziomem pierwszym płytom, a wydanych przez A&M; Records, grupę opuścił jeden z jej najważniejszych członków, Tony Bourge. Założył on później - wraz z Rayem Phillipsem - zespół Tredegar.
Nowym gitarzystą Budgie został na krótko Bob Kendrick, zastąpiony przez Johna Thomasa, byłego członka George Hatcher Band. W nowym składzie grupa wystartowała maxi-singlem If Swallowed, Do Not Induce Vomiting i albumem Power Supply, na którym zaproponowała nowe, bardziej metalowe brzmienie. Równocześnie podpisała kontrakt z firmą RCA. Niestety, ani ta płyta, ani dwie następne, nie pozwoliły zespołowi na przebicie się wśród rosnącej liczby zespołów nowej fali brytyjskiego heavy metalu. Przez cały okres swojej działalności trio cieszyło się niezwykłą popularnością w Polsce, gdzie wystąpiło w 1982 r. na kilkunastu koncertach.
Pomimo iż swój ostatni longplay, Deliver Us From Evil, zespół wydał w 1982 r., działał aż do 1987 r., kiedy to Burkę Shelley postanowił go ostatecznie rozwiązać. Równocześnie założył nowe trio Superclarkes. Dowodem na utrzymujące się zainteresowanie grupą może być fakt, iż kilka współczesnych formacji heavymetalowych włączyło kompozycje jej członków do swojego repertuaru (Metallica, Soundgarden, Iron Maiden). Wiosną 1995 r. zorganizowano w Wielkiej Brytanii pierwszy oficjalny zjazd muzyków i fanów Budgie. W jego trakcie swój zespół, Six Ton Budgie? zaprezentował - mieszkający na co dzień w Australii — Ray Phillips.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Keeping a Rendezvous / ApparatusBudgie10.198171[2]-RCA PB 5402[written by Burke Shelley,John Thomas][produced by Don Smith]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
In for the KillBudgie06.197429[3]-MCA MCF 2546[produced by Budgie]
BandolierBudgie09.197536[4]-MCA MCF 2723[produced by Budgie][gold-UK]
NightflightBudgie10.198168[2]-RCA LP 6003[produced by Budgie]
Deliver Us From EvilBudgie10.198262[1]-RCA RCALP 6059[produced by Don Smith]

piątek, 19 stycznia 2018

The Hundred in the Hands

The Hundred in the Hands (czasami w skrócie THITH ) to amerykański duet muzyki elektronicznej z Brooklynu w Nowym Jorku , utworzony w 2008 roku.Zespół składa się z Eleanore Everdell (wokal, instrumenty klawiszowe) i Jason Friedman (gitara, programowanie) .

Zespół łączy synthpop z post-punkowymi i sennymi popowymi elementami,pod wpływem artystów takich jak Young Marble Giants , Wire , New Order , The Cure , De La Soul , Buddy Holly , Broadcast , Gang Gang Dance i LCD Soundsystem .
W 2007r wokalistka Holly Miranda przedstawiła Everdell Friedmanowi.  Everdell dołączyła do The Boggs jako członek trasy koncertowej. Oboje postanowili założyć zespół po tym, jak odkryli, że mają podobny gust muzyczny do wczesnego hip hopu , francuskiego house , disco , ska , dub , post-punk i innych gatunków.

Nagrali utwór "Dressed in Dresden" na Brooklynie, który został wydany online w grudniu 2008 roku. W marcu 2009 roku zespół wydał singiel "Dressed in Dresden" / "Undressed in Dresden" w wytwórni Pure Groove. Sukces tej piosenki doprowadził do zawarcia kontraktu z Warp Records w sierpniu 2009 r., którą Friedman nazywa "bliską mojej listy doskonałych wytwórni".Warp wydał 12 " singiel " Dressed in Dresden " w dniu 5 kwietnia 2009 roku.

Debiutancka   EP-ka duetu " This Desert" ukazała się 18 maja 2010 r., a następnie singiel "Pigeons" 13 września 2010 r. i "Commotion" / "Aggravation" 15 listopada 2010 r. Album The Hundred in the Hands został wydany 20 września 2010 roku przez Warp Records. Album otrzymał ogólnie przychylne recenzje.  Piosenka "Pigeons" pojawiła się w trzecim odcinku piątego sezonu Gossip Girl , "The Jewel of Denial", który został wyemitowany 10 października 2011 r.

Drugi studyjny album duetu, Red Night , został wydany 11 czerwca 2012 r.
Trzeci album " Love in the Black Stack" został wydany 15 czerwca 2017 roku przez New Ancestors.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Dressed In Dresden / Undressed In DresdenThe Hundred in the Hands03.2009--Pure Groove PUREGROOVE 001[written by Everdell, Friedman][produced by Alex Aldi, Chris Zane, THITH]
Dressed In Dresden The Hundred in the Hands04.2010--Warp WAP 292[written by Everdell, Friedman]
This DesertThe Hundred in the Hands05.2010--Warp WAP 293[produced by THITH]
PigeonsThe Hundred in the Hands09.2010--Warp WAP 307[written by Eleanore Everdell, Jason Friedman][produced by Richard X, THITH]
CommotionThe Hundred in the Hands10.2010--Warp WAP 311[written by Everdell, Friedman][produced by Richard X, THITH]
Dressed In Dresden The Hundred in the Hands04.2010--Warp WAP 292[written by Everdell, Friedman]
Come With MeThe Hundred in the Hands10.2012--Warp WAP 340-
Keep It LowThe Hundred in the Hands05.2012--Warp WAP 335[written by Everdell, Friedman]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The Hundred in the HandsThe Hundred in the Hands09.2010--Warp WARPLP 193[produced by Eric Broucek, The Hundred in the Hands, Jacques Renault ,Richard X, Chris Zane]
Red NightThe Hundred in the Hands06.2012--Warp WARPLP 227[produced by The Hundred in the Hands]
Love in the Black StackThe Hundred in the Hands06.2017--New Ancestors ‎ NA 004 -