Procol Harum

Grupa brytyjska założona w hrabstwie Essex, Anglia przez byłych członków rhythm'n'bluesowo-popowego zespołu The Paramounts. W jej pierwszym składzie, jeszcze pod nazwą Pinewoods, występowali: Gary Brooker (ur. 29.05.1945 r. w Southend w hrabstwie Essex, Anglia; fortepian, śpiew), Matthew Fisher (ur. 7.03.1946 r. w Croydon w hrabstwie Surrey; organy), Bobby Harrison (ur. 28.06.1943 r. w East Ham w Londynie, Anglia; perkusja), Ray Royer (ur. 8.10.1945 r.; gitara) oraz Dave Knights (ur. 28.06.1945 r. w Islington w Londynie, Anglia; bas). Ich debiutancki singel z tematem "A Whiter Shade Of Pale" stał się jednym z największych przebojów 1967 r. Nagranie, rozchodzące się i dziś w milionowych nakładach, weszło na trwałe do klasyki rocka. Temat poprzedzony instrumentalnym bachowskim wstępem organów był też symbolem "lata miłości", zarówno dzięki muzyce, jak i surrealistycznym słowom: "Niósł nas rytm fandango, czułem w głowie morski szum, parkiet krążył razem z nami, "tańczcie dalej" — wołał tłum" ("We skipped the light fandango, turned cart-wheels across the floor, I was feeling kind of seasick, the crowd called out for more").
Do Top 10 trafił też "Homburg" - równie wieloznaczny drugi singel grupy. Drogi założycieli zespołu rozeszły się po nagraniu skompilowanego pospiesznie i wydanego jedynie w wersji mono pierwszego albumu. Harrisona i Royera zastąpili dawni koledzy Brookera: Barrie "B.J." Wilson (ur. 18.03.1947 r. w Southend; zm. w 1989 r. w Oregonie) i Robin Trower (ur. 9.03.1945 r. w Southend, Anglia), grający odpowiednio na perkusji i gitarze. Nieformalnym członkiem zespołu był też poeta Keith Reid (ur. 19.10.1945 r.), którego fascynacja baśniami i morską żeglugą znajdowała wyraz w licznych tekstach Procol Harum. Typowo "morskim" albumem był A Salty Dog z charakterystyczną kopertą stylizowaną na opakowanie papierosów Johnny Player.
Po odejściu Fishera i Knightsa do grupy dołączył ostatni z byłych członków The Paramounts: Chris Copping (ur. 29.08.1945 r. w Southend; organy, bas). Poczynając od płyty Broken Barricades, ciężkie hendrixowskie brzmienie gitary Trowera stanowiło dysonans z introspektywnymi poetyckimi tekstami Reida. Konflikt rozwiązało odejście gitarzysty, który wraz z Frankie Millerem założył grupę Jude, i przyjęcie w jego miejsce Dave'a Balla (ur. 30.03.1950 r.) oraz basisty Alana Cartwrighta (ur. 10.10.1945 r.). Zmiany personalne zaowocowały poszukiwaniem inspiracji w kręgu muzyki symfonicznej. Nieoczekiwany sukces odniósł album Live In Concert With The Edmonton Symphony Orchestra (nagrany na żywo podczas koncertu w Kanadzie wraz z Edmonton Symphony Orchestra i chórem Da Camcva Singers ), będący unikatowym jak na owe czasy wydarzeniem w rocku. Na płycie znalazły się m.in. wzbogacone aranżacyjnie wersje tematów "Conąuistador" i "A Salty Dog", a o jej rynkowym sukcesie świadczyło miejsce w pierwszej piątce amerykańskich bestsellerów albumowych.
W 1972 r. w miejsce Balla przyjęto Micka Grabhama, związanego poprzednio z zespołami Plastic Penny i Cochise. Nowy skład okazał się najbardziej stabilny w dziejach Procol Harum. Przetrwał cztery lata i zaowocował trzema longplayami, z których największą popularność przypadła w udziale Grand Hotel. Również dwa pozostałe prezentowały ciekawe tematy ("Nothing But The Truth" i "The Idol" z epickim tekstem Reida, z płyty Exotic Birds And Fruit, oraz wydany z powodzeniem na singlu "Pandora's Box" z albumu Procol's Ninth ).
Płyta Something Magic z 1977 r. (z nowym członkiem Petem Solleyem w miejsce Cartwrighta) ukazała się w momencie, gdy muzyczny klimat przestał sprzyjać poszukiwaniom zespołu. Procol Harum, jako jedna z pierwszych formacji, padli ofiarą nowych brzmień punkowych i new wave. Gary Brooker, wykorzystując swoje koneksje, zorganizował po żegnalne tournee, po którym grupa rozwiązała się bez większego rozgłosu. W 1989 r. B. J. Wilson zmarł w Oregonie. Cytując Keitha Reida: "oddali salwę i spalili maszt" (aluzja do słów tekstu "Salty Dog" ), by powrócić w starym składzie (Brooker, Trower, Fisher, Reid i eks-perkusista Big Country Mark Brzezicki ) w 1991 r. albumem The Prodigal Stranger przyjętym ciepło przez krytykę i słuchaczy. Dwukrotnie wystąpiła w Polsce - w 1976 i 1992 r.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A whiter shade of pale/Lime street blues	Procol Harum	05.1967	1[6][15]	5[12]	Deram DM 126	[written by Gary Brooker, Keith Reid, Matthew Fisher][produced by Denny Cordell]
Homburg/Good captain clack	Procol Harum	10.1967	6[10]	34[5]	Regal Zonophone RZ 3002	[written by Gary Brooker/Keith Reid][produced by Denny Cordell]
Quite rightly so/In the wee small hours of sixpence	Procol Harum	04.1968	50[1]	-	Regal Zonophone RZ 3007	[written by Gary Brooker, Matthew Fisher, Keith Reid][produced by Denny Cordell]
A salty dog/Long gone creek	Procol Harum	06.1969	44[3]	-	Regal Zonophone RZ 3019	[written by Gary Brooker, Keith Reid][produced by Mathew Fisher]
A whiter shade of pale/Homburg/A salty dog	Procol Harum	04.1972	13[13]	-	MagniFly ECHO 101	-
Conquistador[live]/Luskus delph US side B:A salty dog	Procol Harum	08.1972	22[7]	16[13]	Chrysalis CHR 2003	[written by Gary Brooker/Keith Reid][produced by Chris Thomas]
Grand Hotel/Fires [Which Burnt Brightly]	Procol Harum	06.1973	-	117[3]	Chrysalis 2013 [US]	[written by Gary Brooker, Keith Reid][produced by Chris Thomas]
Pandora's box/The piper's tune	Procol Harum	08.1975	16[7]	-	Chrysalis CHS 2073	[written by Gary Brooker, Keith Reid][produced by Jerry Leiber, Mike Stoller]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Procol Harum	Procol Harum	09.1967	-	47[16]	Deram 18 008	[produced by Denny Cordell]
Shine on brightly	Procol Harum	10.1968	-	24[12]	A&M 4151	[produced by Denny Cordell]
A salty dog	Procol Harum	05.1969	27[2]	32[20]	A&M 4179	[produced by Matthew Fisher]
Home	Procol Harum	07.1970	49[1]	34[15]	A&M 4261	[produced by Chris Thomas]
Broken barricades	Procol Harum	05.1971	42[1]	32[20]	A&M 4294	[produced by Chris Thomas]
Live in concert with The Edmonton Symphony Orchestra	Procol Harum	05.1972	48[1]	5[28]	A&M 4335	[gold-US][produced by Chris Thomas]
Whiter shade of pale/A salty dog	Procol Harum	05.1972	26[4]	-	Cube TOOFA 7 [UK]	-
Grand Hotel	Procol Harum	03.1973	-	21[22]	Chrysalis 1037	[produced by Chris Thomas]
Best of Procol Harum	Procol Harum	10.1973	-	131[10]	A&M 4401	-
Exotic birds & fruit	Procol Harum	04.1974	-	86[9]	Chrysalis 1058	[produced by Chris Thomas]
Procol's ninth	Procol Harum	08.1975	41[2]	52[8]	Chrysalis 1080	[produced by Jerry Leiber, Mike Stoller]
Something magic	Procol Harum	03.1977	-	147[6]	Chrysalis 1130	[produced by Procol Harum, Ron Albert and Howie Albert]

Prisonaires

Jedna z grup wokalnych o niezwykłej historii.Została założona przy stanowym domu poprawczym w Tennessee przez Eda Thurmana.W 1943r gdy trafił tam Johnny Bragg został on liderem grupy,Ed Thurman spełniał rolę drugiego tenora,William Stewart śpiewał barytonem i grał na gitarze ,a Marcel Sanders śpiewał jako bass. Bragg był od siódmego roku życia niewidomy i mając 17 lat trafił do poprawczaka z wyrokiem na 99 lat za 6 gwałtów na białych kobietach.Pozostali członkowie Prisonaires [wszyscy czarni] mieli podobne wyroki,ze względu na szczególną surowość prawa w tym stanie.W utalentowany kwintecie krzyżowały się wpływy od Louisa Jordana i Muddy Watersa po Ink Spots i Perry'ego Como.W ich repertuarze znalazł się blues,hillibilly,spirituels i pop.
Zostali odkryci przez Joe Calloway'a ,który usłyszał ich podczas realizacji wiadomości z więzienia dla radia.Ich występy organizował Warden Edwards jako część procesu resocjalizacyjnego i to Calloway zaproponował Edwardsowi aby grupa wystąpiła w radio.Edwards kontaktował się z poszukiwaczami talentów dla Sama Phillipsa z legendarnej wytwórni Sun z Memphis,Jimem Bullettem i Redem Worthamem.
Mimo tak niesprzyjajacych okoliczności do robienia kariery na scenie muzycznej,zespół stał się sławny dzięki swemu jedynemu hitowi "Just Walkin' in the Rain",który wydała wytwórnia Phillipsa w 1953r.Napisał go Bragg do spółki z innym lokatorem poprawczaka-Robertem Riley'em.W studio Sun podobno w nagraniu pomagał im zupełnie nieznany młody człowiek o nazwisku Elvis Presley.Presley był fanem grupy,a wymieniona wcześniej piosenka należała do jego ulubionych w tamtym czasie.Piosenka ta stała się wielkim hitem w wykonaniu Johnny Ray'a trzy lata póżniej.
Po nagraniu trzeciego singla kilku członków zespołu zostało zwolnionych z zakładu karnego i Bragg sformował nowy skład Prisonaires,zmieniając nazwę na Sunbeams.Nowy team oprócz Bragga tworzyli:Hal Hebb [brat słynnego wykonawcy "Sunny" Boba],Al Brooks,Willy Wilson i Henry "Dishrag" Jones.W międzyczasie w kwietniu 1954r Sun wydaje ich ostatni singiel nagrany dla tej wytwórni-There Is Love In You.
W 1955r Sunbeams przekształca się w Marigolds i nagrywa w Nashville dla Excello Records.Ich nagranie "Rollin' stone" trafiło na listy r&b,ale trzy następne przepadły na rynku co było sygnałem dla Bragga w 1956r o zakończeniu działalności zespołu.Sam Bragg nagrał kilka singli dla Decca w okresie 1959-1960r.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [US]

Komentarz

The Prisonaires (members Johnny Bragg (lead), Edward Lee Thurman (tenor), John Edward Drue Jr. (tenor), Marcel Sanders (bass) and William Stewart (baritone))

Just Walkin' In The Rain / Baby Please

Prisonaires

07.1953

-

-

Sun 186

[written by Buddy Killen, Robert Riley]

My God Is Real / Softly And Tenderly

Prisonaires

09.1953

-

-

Sun 189

[written by Kenny Morris]

I Know / A Prisoner's Prayer

Prisonaires

11.1953

-

-

Sun 191

[written by John Jennings, Ted Brooks]

There Is Love In You / What'll You Do Next

Prisonaires

07.1954

-

-

Sun 207

[written by Johnny Bragg, William Stewart]

The Marigolds (Members Johnny Bragg, Edward Lee Thurmon, John Edward Drue, Henry Jones, Hal Hebb, Willie Wilson And Alfred Brooks Who Replaced A Pardoned William Stewart)

Rollin' Stone / Why Don't You

Marigolds

.1955

-

-

Excello 2057

[written by Robert Riley]

Two Strangers / Love You - Love You - Love You

Marigolds

.1955

-

-

Excello 2061

[written by Robert S. Riley]

Foolish Me / Beyond The Clouds

Johnny Bragg & The Marigolds

.1956

-

-

Excello 2078

Juke Box Rock ' N ' Roll / It's You Darling, It's You

Johnny Bragg & The Marigolds

.1956

-

-

Excello 2091

Prince Buster

Prince Buster - urodzony 28.V.1938 w Kingston na Jamajce. Jego prawdziwe imię to Cecil Bustamente Campbell. W latach 50-tych był bokserem i pracował jako ochroniarz sound systemu Downbeat Coxsone Dodda, po czym w roku 1959 zakłada swój interes: sound system Voice Of The People i sklep z nagraniami. Buster również został producentem nagraniowym. Wypuścił singiel Folkes Brothers "Oh Carolina" nagrany z Count Ossie. Wykorzystał tu kulturalne jamajskie formy muzyczne: bębny Rasta, klaskanie, motywy kościelne - było to bardzo nowatorskie.
Podczas tej dekady P.Buster wyprodukował setki nagrań, prezentując legenndarnych instrumentalistów jak również nagrywając własne partie wokalne. Dla Bustera nagrywał m.in. Derrick Morgan, jednak po pewnym czasie wokalista przeszedł do labelu Beverly (należącego do Chińczyków). W tym właśnie czasie następuje muzyczna wymiana obelg między Prince Busterem a Morganem.
W połowie lat 60-tych artysta odbył zakończone sukcesem tournee po Wielkiej Brytanii. Prince Buster znany był tam dzięki swym nagraniom wypuszczonym w Blue Beat. Na koncerty wykonawcy przychodzili nie tylko jamajscy emigranici ale i biała młodzież, uwielbiająca jego przeboje "Madness", czy "Al Capone".
W latach siedemdziesiątych oprócz wypuszczania nowych nagrań ze swojego studia, Buster wznawia swoje stare utwory, które nadal sprzedają się znakomicie. Lata 80-te zaowocowały przypomnieniem utworów "księcia". Era 2 tone, to czas, kiedy na cześć mistrzowi, pewien młody zespół przybiera nazwę Madness (od hitu P.Bustera). Dziś artysta sporadycznie występuje na scenie. Jednak w pełni pochłania go jego muzyczny biznes.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Al Capone / One Step Beyond	Prince Buster	02.1967	18[13]	-	Blue Beat BB 324	[written by Cecil Bustamante Campbell]
Ten Commandments (Man To Woman) / Don't Make Me Cry	Prince Buster	02.1967	-	81[4]	Philips 40427 [UK]	[written by Cecil Bustamante Campbell][produced by Trevor Wyatt,Drummie Zeb,Tony Gad]
Whine & Grine	Prince Buster	04.1998	21[12]	-	Island CID 691	[written by Cecil Bustamante Campbell][produced by Trevor Wyatt,Drummie Zeb,Tony Gad]

After Tea

After Tea jest holenderskim zespołem z Delft ,który pod koniec lat 60-tych wylansował kilka hitów. Zespół był pochodną Tee Set,w którym grali Hans van Eyck , Polle Eduard i Ilja Gort .
After Tea powstał w połowie 1967 roku , kiedy trzech członków Tee Set po konflikcie z menadżerem wokalisty Petera Tetteroo , Theo Cuppensem i decyduje się na rozpoczęcie własnej działalności. Brytyjczycy; kompozytor i organista Hans van Eyck , basista i wokalista Polle Eduard i gitarzysta Ray Fenwick połączyli swe siły z perkusistą Martinem Hage . W erze lata miłości i szału ruchu flower power zespół lansuje hit na swoim pierwszym singlu, Not just a flower in your hair, któremu uroku dodaje chór dziecięcy śpiewający w języku niderlandzkim frazę:Ben je boos, pluk een roos en zet 'm op je hoed.
Wkrótce potem, wydają album i singiel National Disaster We will be there, After Tea. Wtedy w zespół uderza wiele problemów kadrowych. Pierwszy odchodzi Ray Fenwick, któremu wygasło pozwolenie na pracę i w Anglii przyłączył się do Spencer Davis Group .Zostaje zastąpiony przez Ferry Levera . Niedługo później Edward został aresztowany za posiadanie narkotyków. W konsekwencji, w trakcie 1968r podczas jego nieobecności jego miejsce zajmuje dwóch starych znajomych z Lower Beet: wokalista Frans Krassenburg (w 1967 roku opuścił Golden Earring) i basista Henk Smitskamp , po jego członkostwie w Motions. After Tea parodiował w 1968r Heikrekels jako De Martinos wyciskaczem łez "Moest dat nou", aby pokazać, że łatwo było w tym gatunku wylansować przebój.
After Tea kontynuuje wydawanie płyt, ale sukces dwóch pierwszych singli nie został powtórzony. W 1969 Hans van Eijck powraca do Tee Set,a jego miejsce zajmuje Niemiec Ulli Grün (z grupy Boots). W tym czasie pojawia się Ilja Gort jako nowy perkusista, (Martin Hage był w tym czasie zastąpiony przez Pierre van der Lindena (póżniej w Focus, Trace)). Zespół muzyczny decyduje się na zmianę kursu i skupić się na bluesie i albumach rockowychi. W 1970r Ferry Lever podjął decyzję przenosin do Tee Set który odniósł międzynarodowy sukces z piosenką Ma belle amie. Nie został nikim zastapiony i After Tea występuje jako trio bez gitarzysty. Ale przez brak sukcesów zespół postanowił w 1971 r zakończyć działalność. Ich ostatni hit, instrumentalny Sun ,był ich łabędzim śpiewem.
Polle Eduard i Ulli Grün kontynują karierę w grupie Ilji Gorta , Drama i działają w swoim studiu nagraniowym.W 1975r Polle Eduard, Ferry Lever and Ilja Gort reaktywują After Tea ,by nagrać singiel "Mexico".
Polle Eduard kontynuje karierę jako autor piosenek minn. Nico Haaka i rok póżniej nagrywa album solowy.Następnie wystepuje solo i razem z grupą The Rest .Ilja Gort pracuje jako producent Basart Records ,przed tym jak odnosi sukcesy jako autor muzyki do reklam (w tym Nescafe) i później wina.Po okresie współpracy z Tee Set,Hans van Eijck,koncentruje się na pisaniu muzyki dla telewizji i pracy jako uznany producent (Danny de Munck, Marco Borsato).Ferry Lever został nauczycielem muzyki i muzykiem sesyjnym,Nadal gra w zespole piosenkarza Roba de Nijsa. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Not Just A Flower In Your Hair/The Time Is Nigh	After Tea	10.1967	-	-	-	-	11[10]	-	-	-	Decca AT 10288	[written by Hans van Eijck][produced by Bert Schouten]
We Will Be There After Tea/The Time Is Nigh/Lemon Coloured Honey Tree	After Tea	01.1968	-	-	-	-	16[7]	-	-	-	Decca AT 10299
Snowflakes On Amsterdam/The Cotton Blossom Palace Snowboat	After Tea	05.1968	-	-	-	-	26[3]	-	-	-	Decca AT 10325

Ellen Allien

Ellen Allien to jedna z najaktywniejszych i najwymowniejszych postaci sceny elektronicznej Berlina. Ciągle podąża własnymi ścieżkami i promuje nowe brzmienia nowoczesnej muzyki. Jako nastolatka przebywała pewien czas w Londynie. Tutaj acid housowe imprezy zaraziły ją elektronicznymi dźwiękami. Niedługo potem w Berlinie upadł mur a podziemia miasta opanowało surowe techno. Ellen znalazła się w samym centrum wydarzeń w legendarnym klubie U.F.O. a następnie w kultowym Tresorze. W 1991 roku w barze Fischlabor (zresztą założonym przez tą samą osobę, która stworzyła Tresor i U.F.O.) zadebiutowała jako dj a niedługo potem grała w takich miejscach jak Tresor, Bunker i innych.
Już wtedy nie interesowało ją proste techno, szukała nowych eksperymentalnych dźwięków, coraz bardziej rozszerzała swoje horyzonty muzyczne. Właściwie całe jej życie zaczęło być związane z muzyką, stawała się jedną z najważniejszych postaci tworzących scenę w Berlinie. Była rezydentem Tresora (grała tam w każdą niedzielę), E-Werku, pracowała w sklepie płytowym Delirium, przez dwa lata miała własną audycję radiową "Braincandy" w belińskim Kiss-FM. W tej audycji pojawiły się transmisje na żywo razem z wywiadami z kluby Tresor. Braincandy to również pierwszy własny label założony przez Ellen Allien w 1995 roku. Ukazały się w nim sesje studyjne artystki.
Po updaku E-Werku Ellen organizowała cykl własnych imprez "Bpitch Control". Odbywały się one w różnych nietypowych miejscach i promowały eksperymetalne dźwięki połączone z projekcjami video. W 1999 roku Bpitch Control stało się nowym labelem muzycznym a Ellen skupiła się na produkcji własnej muzyki.
W 2001 roku ukazał się jej debiutancki album "Stadtkind" zadedykowany miastu Berlin. Ellen w celu promocji własnej muzyki rozpoczęła występy dj’skie na całym świecie. Płyta okazała się wielkim wydarzeniem. Połączenie surowego abstrakcyjnego electro z eksperymentalnym techno podbiło europejskie kluby i słuchaczy. Zanieczyszczone mroczne dźwięki udało się świetnie połączyć z rytmem, surowym wokalem w języku niemieckim i electro melodiami. Dwa bardzo charakterystyczne kawałki "Stadtkind" i zwłaszcza "Data Romance" stały się mega hiciorami chociaż ich surowy charakter nie pozwala zaszufladkować ich razem z głównym popowym nurtem nowej fali electro. Label Bpitch Control nie jest tylko platformą dla jednej artystki. Skupił jeszcze kilku innych nowych twórców. Wykorzystując ich potencjał jest jednym z głównych motorów sceny berlinskiej, sceny europejskiej. Dzisiaj Bpitch Control to jedna z najbardziej cenionych wytwórni ciągle będąca kilka kroków przed całą resztą. Nie dbają o to ile zarobią na płytach i nie wyznaczają sobie granic wydawanej muzyki.
Obok pierwszego albumu ukazał się pierwszy cd-miks "Flieg Mit Ellen Allien". Jest on zdecydowanie lżejszy i pogodniejszy niż autorska płyta. Ellen zmiksowała melodyjne popowe electro, dobry house i deep techno, taneczne i bardzo klubowe.
Inny charakter ma następna kompilacja - "Weiss Mix" (2002 rok). Początek to też rytmiczne i ciepłe utwory ale potem jest coraz bardziej eksperymentalnie. House i electro przechodzi w utwory Andei Parker, połamanego Squarepushera i eksperymentalną nieklubową elektronikę dobieraną bez jakichkolwiek reguł. Jest to świetny zestaw dla słuchaczy otwartych na różnorodne dźwięki.
Na początku 2003 roku Ellen rozpoczęła prace nad nowym albumem, który ukazał się kilka miesięcy potem. Tak jak w przypadku drugiej kompilacji kolejny album nie stał się kopią ani rozwinięciem poprzedniego. Mimo, że płyta została nagrana w bardzo krótkim czasie znowu zaskoczyła i zachwyciła słuchaczy. Może tylko pierwsze utwory nawiązują do wcześniejszego elektro-techno a potem pojawiają się zupełnie nowe elementy. Jest tu rytmika od disco przez house aż po breakbeat, różne wokale, wyraźne melodie a nawet sample gitary. Chwilami jest lekko a zaraz potem ostra jazda. Mieszanka surowych dźwięków jest bardzo nietypowa, łączy wszystko od Aphex Twina po Miss Kittin. Dla wielu ten eksperyment jest jeszcze lepszy od płyty "Stadtkind” bo zdecydowanie bardziej wykracza poza jakieś standardy muzyczne.
Dzisiaj Ellen Allien to zapracowana dj, producentka muzyki, szefowa labela muzycznego, manager i przede wszystkich promotorka abstrakcyjnej muzyki elektronicznej. Nie stoi w miejscu czekając na zmiany a sama działa, kształtuje swoje otoczenie i jest całkowicie niezależna w tym co robi.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Berlinette	Ellen Allien	04.2003	142[1]	-	BPitch Control BPC 065	-
Thrills	Ellen Allien	05.2005	130[4]	-	PIAS France PIASF123CD	-
Orchestra Of Bubbles	Ellen Allien & Apparat	04.2006	188[1]	-	BPitch Control BPC125	-

Armand Amar

Armand Amar (ur. 1953r) to francuski kompozytor, który dorastał w Maroku . Zdobył w 2010r  nagrodę Césara za najlepszą muzykę napisaną dla filmu Le Concert ( Radu Mihaileanu ).
Armand Amar to francuski kompozytor ,który mieszka w Paryżu.W 1968 roku rozpoczął naukę gry na congach . Praktykował grę na tabli i zarb w kolejnych latach.
W 1976 roku poznał południowoafrykańskiego choreografa Petera Gossa , który wprowadził go do tańca. W kolejnych latach pracował z wieloma choreografami   tańca współczesnego .

Jego prace  szczególnie koncentrują się na muzyce Wschoduj. Jest autorem kilku baletów i ścieżek dźwiękowych filmów  takich jak   Get up and walk, The Trail, Indigenous, Live and Become, The First Cry, Earth from Heaven, Bab'Aziz i Home . Współpracował dwukrotnie z Costą Gavrasem , przy filmie Amen.
Założył wytwórnię Long Distance w 1994 roku ze swoimi partnerami Alainem Weberem i Peterem Gabrielem .

Tytuł

	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Le Premier Cri	Armand Amar	10.2007	122[3]	-	Naive K 1631	-
Home	Armand Amar	06.2009	61[12]	-	Naive K 1659	-
Le concert	Armand Amar	11.2009	52[7]	-	-	-

Prince

Właśc. Prince Roger Nelson, ur. 7.06.1958 w Minneapolis w stanie Minnesota (USA). Wszechstronnie utalentowany pieśniarz, multiinstrumentalista, kompozytor i producent wziął pseudonim od Prince Roger Trio, w którym występował jego ojciec John Nelson. Po odejściu od matki i ojczyma, wrócił na krótko do ojca, który kupił mu pierwszą gitarę. Adoptowany przez rodzinę Andersenów, zaprzyjaźnił się z Andre Andersenem (znanym później jako Andre Cymone), a dzięki niemu poznał w szkole podstawowej jego kuzyna, Charlesa Smitha. Zaznajomiony od dziecka z gitarą, fortepianem i komponowaniem Prince założył z przyjaciółmi szkolną kapelę Grand Central. W szkole średniej zespół przyjął wkrótce nazwę Champaigne i zaczął wykonywać własny materiał inspirowany undergroundowym nurtem "Uptown". Podobnie jak Flyte Time, grupa czerpała wiele z nagrań Jellybeana Johnsona, Terry'ego Lewisa i Alexandra 0'Neala. Pierwsze nagrania demo powstały w 1976 pod patronatem Chrisa Moona, który zapoznał Prince'a z technikami studyjnymi i pozostawił mu wolną rękę podczas weekendów. Moon poznał też podopiecznego z wokalistą studyjnym Owenem Husneyem i jego kolegą Levinsonem, a efektem było wspólne, w pełni profesjonalne demo. Wszystko to zaowocowało długoterminowym kontraktem z Warner Brothers poprzedzonym równie długimi zmaganiami się ze starszymi rywalami.
Pierwszy album Prince For You wzbudził mieszane uczucia sponsorów nie przyzwyczajonych do wydawania podwójnej zaliczki na produkcję pojedynczej płyty. W USA rozszedł się miernie (163 miejsce na listach), za to singel "Soft And Wet" zyskał uznanie w kręgach nabywców rhythm'n'bluesa. Album był jednak przekąską przed głównymi daniami i przekonał wytwórnię, że w głęboki funk i soul Prince'a warto inwestować.
W 1979 założył własny zespół (na pierwszym longplayu grał właściwie sam na wszystkich instrumentach) w składzie: Cymone (bas), Gayle Chapman i Matt Fink (instrumenty klawiszowe), Bobby Z (perkusja) i Dez Dickerson (gitara). Płyta Prince nagrana szybciej i taniej niż jej poprzedniczka osiągnęła spory sukces, podobnie jak pochodzące z niej singlowe tematy "Why You Wanna Treat Me So Bad?" i "I Wanna Be Yoiur Lover". Na poprzedzonym koncertami longplayu Dirty Mind Chapman zastąpiła Lisa Coleman. Album prezentował seksualne predyspozycje wokalisty i podobne wykorzystanie gitary Fender Telecaster, a także odpowiadające im tematy ("Head"). Biseksualność wykonawcy nie przypadła do gustu związanemu wcześniej z Prince'em Rickowi Jamesowi, a także Cymone'owi, który po zerwanej przez lidera brytyjskiej trasie koncertowej powrócił do Minneapolis i podjął działalność solową. Pozostali członkowie Flyte Time poszli również własną drogą, wydając sygnowany nazwą Time album.
Z czasem okazało się, że za przedsięciem stały kompozycje Prince'a, który okazał się wybitnie twórczym kompozytorem. Albumy Controversy i 1999 powstały w ciągu roku, a pierwszy z nich próbował wyjaśnić seksualne dwuznaczności Dirty Mind (rozdarcie między instynktem i intelektem). 1999 był perfekcyjnym i błyskotliwym podwójnym albumem, co jednak potwierdzało ambiwalencję. Trasa promocyjna była przedsięwzięciem na dużą skalę. Zespołowi Prince And The Revolution towarzyszyła żeńska formacja Time and Vanity 6. Pochodzący z albumu singel "Little Red Corvette" zdobył sporą popularność dzięki popularyzującej go w MTV wersji wideo.
Po wewnętrznych dysputach z Time Prince podjął pracę nad autobiograficznym filmem "Purple Rain" ("Purpurowy deszcz", reż. Albert Magnoli ), w którym odtwarzał główną rolę. Pochodzący ze ścieżki dźwiękowej temat "When Doves Cry" o mocnych akcentach społecznych trafił na szczyt amerykańskiej listy przebojów, podobnie jak "Let's Go Crazy" i motyw tytułowy, któremu towarzyszyły wizualne efekty pirotechniczne spod znaku Jimiego Hendrixa. Po długiej i udanej trasie koncertowej Prince powrócił do studia w duecie z Apollonią, kolejną z długiego orszaku protegowanych. Znalazł też czas na wsparcie kariery szkockiej pieśniarki Sheeny Easton, komponując dla niej amerykański przebój "Sugar Walls".
Longplay Around The World In A Day wszedł w 1985 prosto na czoło listy amerykańskiej pomimo celowego braku promocji. Zanurzona w pseudopsychodelii i optymizmie a la lata 60-te płyta była w sumie dość kokieteryjnym przedsięwzięciem. Wkrótce po jej wydaniu wokalista oznajmił, że rezygnuje z koncertów na żywo. Dla rekompensaty założył w śródmieściu Minneapolis Paisley Park, nagraniowy kompleks będący luksusową bazą dalszych działań. Stworzony podczas prac nad kolejnym filmem "Under The Cherry Moon" singel "Kiss" był trzecim amerykańskim megaprzebojem, podobnie jak wersja tematu Bangles "Manic Monday" wydana pod pseudonimem Christopher.
Wycofanie się z występów publicznych nie trwało długo. Trasa koncertowa Paracie promująca album o tej samej nazwie przebiła wizualnymi efektami poprzednie dokonania, ale sama płyta, jeśli pominąć wcześniejsze utwory "Kiss" i "Girls And Boys", nie była mocna koncepcyjnie. Pod koniec tournee wspierający lidera zespół Revolution rozpadł się, a w 1987 reaktywowano go w zmienionym składzie (Fink, Leeds, Brooks i Safford oraz Sheila E, Marco Weaver i Seacer). Nowy album miał być radykalnym zerwaniem z gwiazdorsko-infantylną stylistyką Parade. Tytułowy temat "Sign 'O' The Times" nawiązywał do degeneracji wielkich miast: narkotyków, przemocy, ludzkich szaleństw - wszystko w typowym dla Prince'a kontekście seksu i zmysłowości.
Kolejny longplay, nazwany roboczo Black Album, miał wejść jeszcze głębiej w "mroczną stronę" psychiki twórcy. Jego wycofanie tuż przed edycją spowodowało, że stał się jednym z najcenniejszych bootlegów lat 80-tych. Być może było to celowym zamiarem, ponieważ konfrontacja tajemniczej płyty z "promienną" Lovesexy ujawnia w pełni rozdwojoną osobowość wykonawcy. Podczas kolejnej trasy koncertowej wprowadzono na scenę różowego cadillaca, a padający z nóg muzycy miotali się między jupiterami stadionów i półmrokiem klubów, pod dyktat kierującego rzekomą spontanicznością lidera.
Rok 1989 zamknął występ w duecie z Madonną, jedyną oprócz Michaela Jacksona artystką dorównującą Prince'owi masową popularnością. Wydana równolegle na albumie ścieżka dźwiękowa filmu "Batman" (reż. Tim Burton, muzyka wraz z Dannym Effinem ) okupowała szczyt list amerykańskich przez sześć tygodni. Zaskoczeniem była współpraca z wybitną wykonawczynią gospel Mavis Staples, ale Prince potrafił ku satysfakcji artystki nadać swoim seksualnym tekstom prawdziwie duchowy wymiar.
Longplay Graffiti Bridge cieszył się większą popularnością w Wielkiej Brytanii niż w USA, co nie zakłóciło kolejnych projektów muzyka. W skład nowej formacji New Power Generation wchodził rapper Tony M oraz Rosie Gaines (śpiew), Michael Bland (perkusja), Levi Seacer (gitara), Kirk Johnson (gitara), Sonny T (bas) i Tommy Rarbarella (instrumenty klawiszowe). Wszyscy wystąpili na ciekawym i rzetelnym albumie Diamonds And Pearls.
W lutym 1990 Sinead 0'Connor nagrała przebojową wersję kompozycji Prince'a "Nothing Compares 2 U", a we wrześniu ukazał się album Graffiti Bridge towarzyszący filmowi pod tym samym tytułem. Płytę wypełniały wyłącznie kompozycje Prince'a, któremu towarzyszyli gościnnie Tevin Campbell, Mavis Staples i Time. Longplay i film przyjęto chłodno, w przeciwieństwie do Diamonds And Pearls z udziałem New Power Generation. Zespół uznano za najlepszą towarzyszącą Prince'owi formację od połowy lat 80-tych, a temat "Cream" wszedł na szczyt listy amerykańskiej. W 1992 reżyserem teledysku do "Money Don't Matter 2 Night" był Spike Lee, a temat "Sexy MF" został zbojkotowany przez brytyjskie radiostacje pod zarzutem dwuznacznego tekstu.
"Sexy MF" i "My Name Is Prince" ukazały się na longplayu Love Symbol Album , na którym wykonawca przyjął kolejny pseudonim "symbol". Lata 90-te przyniosły spór z wytwórnią Warner Brothers oraz towarzyszące mu dziwactwa muzyka. Podczas wręczania mu nagrody BRIT w 1995 Prince porozumiewał się "przez posłów", a wypisane na czole laureata słowo "slave" (niewolnik) było protestem przeciwko przemysłowi nagraniowemu. W październiku 1995 pseudonim "symbol" ustąpił miejsca "artyście znanemu poprzednio jako Prince". Spowodowało to serię kąśliwych anegdot i bynajmniej nie podbudowało i tak zachwianej wiarygodności gwiazdora.
Longplay The Gold Experience z 1995 był powrotem do funkowych korzeni wczesnych lat 80-tych ("Pussy Control", "I Hate You"), a temat "The Most Beautiful Girl In The World" był pierwszym po długiej przerwie singlowym przebojem. Po nagraniu longplaya Chaos And Disorder w lipcu 1996 Prince rozwiązał New Power Generation i po raz kolejny oznajmił, że rezygnuje z występów, pragnąc poświęcić więcej czasu żonie i dziecku (zmarło tragicznie kilka miesięcy po przyjściu na świat). Wprawdzie "artysta zwany poprzednio Prince'em" nie nagrał jak dotąd dzieła swojego życia, jego często pokrętna kariera sugeruje, że ma wciąż wiele do powiedzenia, kto wie, czy nie pod swoim prawdziwym nazwiskiem.
Po paru słabszych latach, w których wielbiciele twórczości Prince'a tracili nadzieję na powrót ich idola do wielkiej formy, przyszło kolejne zaskoczenie: Prince wszedł w XXI wiek nowymi nagraniami, zwłaszcza wydaną w roku 2004 bardzo dobrze przyjętą płytą Musicology oraz 3121 (marzec 2006). W nagraniu tej pierwszej udział wzięła popularna saksofonistka jazz-rockowa Candy Dulfer). Najnowsze płyty odróżnia przede wszystkim łagodniejsza warstwa tekstowa, w której daje się zauważyć odejście od typowego dla wcześniejszej twórczości języka ulicy (wulgaryzmy).
W 2004 Prince został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Soft and wet/So blue	Prince	11.1978	-	92[4]	Warner 8619	[written by Prince,Chris Moon][produced by Prince][12[20].R&B Chart]
Just as Long as We're Together/In love	Prince	12.1978	-	-	Warner 8713	[written by Prince][produced by Prince][91[7].R&B Chart]
I wanna be your lover/My love is forever	Prince	11.1979	41[3]	11[16]	Warner 49 050	[gold][written by Prince][produced by Prince][1[2][23].R&B Chart]
I wanna be your lover/Sexy dancer	Prince	11.1979	-	-	-	[written by Prince][produced by Prince][2[23].Hot Dance/Disco;Warner 3366 LP.]
Why You Wanna Treat Me So Bad?/Baby	Prince	02.1980	-	-	Warner 49 178	[written by Prince][produced by Prince][13[15].R&B Chart]
Still Waiting/Bambi	Prince	04.1980	-	-	Warner 49 226	[written by Prince][produced by Prince][65[8].R&B Chart]
Uptown/Crazy You	Prince	09.1980	-	101[6]	Warner 49 559	[written by Prince][produced by Prince][5[18].R&B Chart]
Uptown/Dirty mind/Head	Prince	10.1980	-	-	-	[written by Prince][produced by Prince][5[30].Hot Disco/Dance;Warner 3478 LP.]
Dirty Mind/When We're Dancing Close and Slow	Prince	01.1981	-	-	Warner 49 638	[written by Prince, Doctor Fink][produced by Prince][65[6].R&B Chart]
Controversy/When You Were Mine	Prince	10.1981	-	70[11]	Warner 49 808	[written by Prince][produced by Prince][3[20].R&B Chart]
Controversy/Let's work	Prince	10.1981	-	-	-	[written by Prince][produced by Prince][1[6][30].Hot Disco/Dance;Warner 3601 LP.]
Let's Work/Ronnie, Talk to Russia	Prince	01.1982	-	104[3]	Warner 50 002	[written by Prince][produced by Prince][9[16].R&B Chart]
1999/How Come U Don't Call Me Anymore?	Prince	10.1982	25[7]	12[27]	Warner 29 896	[silver-UK][written by Prince][produced by Prince][4[19].R&B Chart][1[2][22].Hot Disco/Dance;Warner 29 896 12"]
Little Red Corvette/All the Critics Love U in New York	Prince	02.1983	54[8]	6[22]	Warner 29 746	[written by Prince][produced by Prince][15[17].R&B Chart][61[7].Hot Disco/Dance;Warner 29 746 12"]
Delirious/Horny Toad	Prince	09.1983	-	8[18]	Warner 29 503	[written by Prince][produced by Prince][18[15].R&B Chart]
Let's Pretend We're Married/Irresistible Bitch	Prince	12.1983	-	52[10]	Warner 29 548	[written by Prince][produced by Prince][55[8].R&B Chart][52[6].Hot Disco/Dance;Warner 20 170 12"]
When Doves Cry/17 Days	Prince	06.1984	4[15]	1[5][21]	Warner 29 286	[platinum][silver-UK][written by Prince][produced by Prince][1[8][20].R&B Chart][1[6][14].Hot Disco/Dance;Warner 20 228 12"]
Let's Go Crazy/Erotic City UK B:Take Me with U	Prince and The Revolution	08.1984	7[9][02.85]	1[2][19]	Warner 29 216	[gold][written by Prince][produced by Prince][1[1][17].R&B Chart][1[1][20].Hot Disco/Dance;Warner 20 246 12"]
Purple Rain/God	Prince and The Revolution	10.1984	8[9]	2[16]	Warner 29 174	[gold][written by Prince][produced by Prince][4[14].R&B Chart]
I Would Die 4 U/Another Lonely Christmas UK B:Free	Prince and The Revolution	12.1984	58[6]	8[15];B:5[1].Christmas Chart	Warner 29 121	[written by Prince][produced by Prince][65[8].R&B Chart]
Take Me with U/Baby I'm a Star UK B:Let's Go Crazy	Prince and The Revolution	01.1985	-	25[12]	Warner 29 079	[written by Prince][produced by Prince][40[9].R&B Chart]
Around the world in a day [all cuts]	Prince	05.1985	-	-	-	[8[10].Hot Disco/Dance;Paisley Park 25 286 LP.]
Raspberry Beret/She's Always in My Hair UK B:Hello	Prince	05.1985	25[8]	2[17]	Paisley Park 28 972	[written by Prince][produced by Prince][3[14].R&B Chart][4[7].Hot Disco/Dance;Paisley Park 20 355 12"]
Paisley Park/She's Always in My Hair	Prince	05.1985	18[10]	-	Paisley Park	[written by Prince][produced by Prince]
Pop Life/Hello UK B:Girl	Prince	07.1985	60[2]	7[14]	Paisley Park 28 998	[written by Prince][produced by Prince][8[13].R&B Chart][5[9].Hot Disco/Dance;Paisley Park 20 357 12"]
America/Girl	Prince	10.1985	-	46[7]	Paisley Park 28 999	[written by Prince and The Revolution][produced by Prince and The Revolution][35[8].R&B Chart]
Kiss/Love or $	Prince	02.1986	6[9]	1[2][18]	Paisley Park 28 751	[gold][written by Prince][produced by Prince][1[4][17].R&B Chart][1[2][11].Hot Disco/Dance;Paisley Park 20 433 12"]
Mountains/Alexa de Paris	Prince	05.1986	45[4]	23[11]	Paisley Park 28 711	[written by Prince, Lisa Coleman, Wendy Melvoin][produced by Prince][15[12].R&B Chart][11[7].Hot Disco/Dance;Paisley Park 28 711 12"]
Anotherloverholenyohead/Girls & Boys UK B:I Wanna Be Your Lover	Prince	07.1986	36[3];B:11[8]	63[10]	Paisley Park 28 620	[written by Prince][produced by Prince][18[12].R&B Chart][21[6].Hot Disco/Dance;Paisley Park 20 516 12"]
Sign o' the Times/La, La, La, He, He, Hee	Prince	02.1987	10[9]	3[14]	Paisley Park 28 399	[written by Prince][produced by Prince][1[3][14].R&B Chart][2[11].Hot Disco/Dance;Paisley Park 20 648 12"]
If I Was Your Girlfriend/Shockadelica	Prince	05.1987	20[6]	67[6]	Paisley Park 28 334	[written by Prince][produced by Prince][12[12].R&B Chart]
U Got the Look/Housequake	Prince with Sheena Easton	05.1987	11[9]	2[25]	Paisley Park 28 289	[written by Prince][produced by Prince][11[14].R&B Chart]
I Could Never Take the Place of Your Man/Hot Thing	Prince	11.1987	29[6]	10[17];B:63[9]	Paisley Park 28 288	[written by Prince][produced by Prince][B:14[14].R&B Chart][4[11].Hot Disco/Dance;Paisley Park 20 728 12"]
Alphabet St./Alphabet St. (This is not music, this is a trip)	Prince	04.1988	9[6]	8[13]	Paisley Park 27 900	[written by Prince][produced by Prince][3[14].R&B Chart][22[8].Hot Disco/Dance;Paisley Park 20 930 12"]
Glam Slam/Escape	Prince	07.1988	29[4]	-	Paisley Park 27 806	[written by Prince][produced by Prince][44[8].R&B Chart]
I Wish U Heaven/Scarlet Pussy	Prince	09.1988	24[5]	-	Paisley Park 27 745	[written by Prince][produced by Prince][18[12].R&B Chart]
Batdance/200 Balloons	Prince	06.1989	2[12]	1[1][18]	Warner 22 924	[platinum][silver-UK][written by Prince][produced by Prince][1[1][15].R&B Chart][1[1][9].Hot Disco/Dance;Warner 21 257 12"]
Partyman/Feel U Up	Prince	09.1989	14[6]	18[10]	Warner 22 814	[gold][written by Prince][produced by Prince][5[13].R&B Chart][45[2].Hot Disco/Dance;Warner 21 370 12"]
The Arms of Orion/I Love U In Me	Prince with Sheena Easton	10.1989	27[5]	36[14]	Paisley Park 22 757	[written by Sheena Easton with Prince][produced by Prince]
Scandalous!/When 2 R In Love	Prince	11.1989	-	-	Warner 22 824	[written by Prince, John L. Nelson][produced by Prince][5[15].R&B Chart]
Thieves in the Temple/Thieves in the Temple (Part II)	Prince	07.1990	7[6]	6[13]	Paisley Park 19 751	[gold][written by Prince][produced by Prince][1[1][14].R&B Chart][9[7].Hot Disco/Dance;Paisley Park 21 598 12"]
New Power Generation/New Power Generation (Part II)	Prince	10.1990	26[4]	64[5]	Paisley Park 19 525	[written by Prince][produced by Prince][27[11].R&B Chart][piosenka z filmu "Graffiti Bridge"]
Gett Off/Horny Pony	Prince and The New Power Generation	07.1991	4[8]	21[14]	Paisley Park 19 225	[gold][written by Prince][produced by Prince][6[17].R&B Chart][1[1][13].Hot Disco/Dance;Paisley Park 40 138 12"]
Cream/Horny Pony	Prince and The New Power Generation	09.1991	15[7]	1[2][20]	Paisley Park 19 175	[gold][written by Prince][produced by Prince]
Insatiable/I Love U in Me	Prince and The New Power Generation	11.1991	-	77[7]	Paisley Park 19 090	[written by Prince][produced by Prince][3[17].R&B Chart]
Diamonds and Pearls/X-cerpts from the Songs: Thunder, Daddy Pop, Strollin', Money Don't Matter 2 Night, Push, Live 4 Love	Prince and The New Power Generation	11.1991	25[6]	3[21]	Paisley Park 19 083	[written by Prince][produced by Prince][1[1][16].R&B Chart]
Money Don't Matter 2 Night/Call the Law	Prince and The New Power Generation	03.1992	19[5]	23[13]	Paisley Park 19 020	[written by Prince][produced by Prince][14[13].R&B Chart]
Thunder/Violet the Organ Grinder	Prince and The New Power Generation	06.1992	28[3]	-	Paisley Park	[written by Prince][produced by Prince]
Sexy M.F./Strollin UK B:Daddy Pop	Prince	06.1992	4[7]	66[4]	Paisley Park 18 817	[gold][written by Prince, Levi Seacer, Jr., Tony M.][produced by Prince][76[7].R&B Chart]
My Name Is Prince/Sexy Mutha UK B:2 Whom It May Concern	Prince	09.1992	7[6]	36[11]	Paisley Park 18 707	[written by Prince, Tony M.][produced by Prince][25[10].R&B Chart][9[11].Hot Disco/Dance;Paisley Park 40 700 12"]
7	Prince	11.1992	27[6]	7[23]	Paisley Park 18 824	[gold][written by Prince,Lowell Fulson,Jimmy McCracklin][produced by Prince][61[16].R&B Chart]
Damn U/2 Whom It May Concern	Prince	11.1992	-	108[8]	Paisley Park 18 700	[written by Prince][produced by Prince][32[18].R&B Chart]
The Morning Papers/Live 4 Love	Prince	04.1993	52[3]	44[11]	Paisley Park 18 583	[written by Prince][produced by Prince][68[7].R&B Chart]
Pink Cashmere/Soft and Wet	Prince	08.1993	-	50[9]	Paisley Park 18 371	[written by Prince][produced by Prince][14[15].R&B Chart]
Peach/Nothing Compares 2 U	Prince	11.1993	14[5]	107[4]	Paisley Park 18 372	[written by Prince][produced by Prince][B:62[9].R&B Chart]
Controversy	Prince	12.1993	5[5]	-	Paisley Park 9362-41277-2[UK]	[written by Prince][produced by Prince]
The Most Beautiful Girl in the World/Beautiful	Prince	02.1994	1[2][15]	3[26]	NPG/Bellmark 72 514	[gold][silver-UK][written by Prince][produced by Prince, David Foster][2[23].R&B Chart]
Love Sign	Prince with Nona Gaye	06.1994	-	72[1].Airplay Chart	album cut	[written by Prince][produced by Prince][32[10].R&B Chart]
Shhh	Prince	07.1994	-	-	NPG	[62[7].R&B Chart]
Letitgo/Solo	Prince	08.1994	30[8]	31[14]	Warner 18 074	[written by Prince][produced by Prince,Quincy "QD3" Jones III, Gerald "G Bomb" Baillergeau & J. Swift][10[15].R&B Chart]
Space	Prince	11.1994	-	-	Warner 18 012	[written by Prince][produced by Prince][71[6].R&B Chart]
Purple Medley/Kirk J's B-Sides Remix	Prince	03.1995	33[5]	84[2]	Warner 17 903	[written by Prince][produced by Prince][74[3].R&B Chart]
Eye Hate U	Prince	09.1995	20[11]	12[10]	NPG/Warner 17 811	[written by Prince][produced by Prince, Ricky Peterson][3[20].R&B Chart]
The Beautiful Experience	Prince	06.1994	18[5]	-	NPG 0060212NPG [UK]	[written by Prince][produced by Prince]
Gold/Rock 'N' Roll Is Alive! (And It Lives In Minneapolis)	Prince	11.1995	10[15]	88[2]	NPG/Warner 17 715	[written by Prince][produced by Prince][92[5].R&B Chart]
Girl 6/Nasty girl	Prince	04.1996	-	-	Warner 17 710	[78[4].R&B Chart]
Dinner with Delores/Had U	Prince	06.1996	36[7]	-	Warner Bros.	[written by Prince][produced by Prince]
Betcha by Golly Wow!/Right Back Here In My Arms	Prince	11.1996	11[13]	31[8].Airplay Chart	NPG airplay	[written by Linda Creed, Thom Bell][produced by Prince][10[14].R&B Chart]
The Holy River/Somebody's Somebody	Prince	01.1997	19[11]	58[5].Airplay Chart	NPG airplay	[written by Prince][produced by Prince][B:15[17].R&B Chart]
The One	Prince	06.1998	-	-	NPG airplay	[44[11].R&B Chart]
Come On	Prince	11.1998	65[2]	-	NPG	-
1999	Prince	01.1999	10[21]	40[1]	Warner 21 881	-
The Greatest Romance Ever Sold/Adam & Eve Remix	Prince	10.1999	65[4]	63[13]	NPG/Arista 13 749	[written by Prince][produced by Prince][23[20].R&B Chart]
1999	Prince	01.2000	-	56[3].Hot 100 Singles Sales	Warner 21 881	-
U Make My Sun Shine/When Will We B Paid?	Prince with Angie Stone	04.2001	-	59[5].Hot 100 Singles Sales	NPG 05 052	[written by Prince][produced by Prince]
Musicology/On the Couch	Prince	05.2004	-	120[3]	album cut	[written by Prince][produced by Prince][44[17].R&B Chart]
Call My Name	Prince	08.2004	-	75[18]	NPG airplay	[written by Prince][produced by Prince][27[29].R&B Chart]
Cinnamon Girl/Dear Mr. Man (Live at Webster Hall)	Prince	11.2004	43[2]	-	NPG 70754 17481 2	[written by Prince][produced by Prince]
Te Amo Corazón	Prince	12.2005	-	-	NPG 006139	[written by Prince][produced by Prince][67[13].R&B Chart]
Black Sweat/Beautiful, Loved and Blessed	Prince	03.2006	43[5]	60[1]	NPG 006371	[written by Prince][produced by Prince][82[7].R&B Chart]
Fury/Te Amo Corazón/ Fury (Live)	Prince	05.2006	60[3]	-	Universal MCSTD 40462	[written by Prince][produced by Prince]
Satisfied	Prince	08.2006	-	-	Universal Republic	[70[11].R&B Chart]
Guitar	Prince	07.2007	81[1]	-	NPG 7128522	[written by Prince][produced by Prince]
Future Baby Mama	Prince	07.2007	-	-	NPG airplay	[39[20].R&B Chart]
Purple Rain	Prince	08.2007	90[5]	-	Rhino	-
Better With Time	Prince	09.2009	-	-	NPG airplay	[78[6].R&B Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
For You	Prince	04.1978	-	163[5]	Warner 3150	[produced by Prince]
Prince	Prince	10.1979	-	22[28]	Warner 3366	[platinum][silver-UK][produced by Prince]
Dirty Mind	Prince	10.1980	-	45[52]	Warner 3478	[gold]

[produced by Prince]
Controversy
Prince
10.1981
-
21[64]
Warner 3601
[platinum][silver-UK][produced by Prince]
1999
Prince
10.1982
30[21]
9[153]
Warner 23 720
[4x-platinum][platinum-UK][produced by Prince]
Purple Rain
Prince
06.1984
7[91]
1[24][72]
Warner 25 110
[13x-platinum][2x-platinum-UK][produced by Prince]
Around the World in a Day
Prince
04.1985
5[20]
1[3][40]
Paisley Park 25 286
[2x-platinum][gold-UK][produced by Prince]
Parade
Prince
03.1986
4[26]
3[28]
Paisley Park 25 395
[platinum][platinum-UK][produced by Prince]
Sign o' the Times
Prince
03.1987
4[32]
6[54]
Paisley Park 25 577
[platinum][platinum-UK][produced by Prince]
Lovesexy
Prince
05.1988
1[1][32]
11[21]
Paisley Park 25 720
[platinum-UK][gold][produced by Prince]
Batman
Prince
06.1989
1[1][20]
1[6][34]
Warner 25 936
[2x-platinum][platinum-UK][produced by Prince]
Graffiti Bridge
Prince
08.1990
1[1][8]
6[24]
Paisley Park 27 493
[gold][gold-UK][produced by Prince]
Diamonds and Pearls
Prince
10.1991
2[57]
3[45]
Paisley Park 25 379
[2x-platinum][3x-platinum-UK][produced by Prince]
Love Symbol Album
Prince
10.1992
1[1][21]
5[34]
Paisley Park 45 037
[platinum][platinum-UK][produced by Prince]
The Hits 1
Prince
09.1993
5[27]
46[20]
Paisley Park 45 431
[platinum][platinum-UK][produced by Prince]
The Hits 2
Prince
09.1993
5[28]
54[19]
Paisley Park 45 435
[platinum][platinum-UK][produced by Prince]
The Hits/The B-Sides
Prince
09.1993
4[7]
19[12]
Paisley Park 45 440
[platinum][silver-UK][produced by Prince]
The Beautiful Experience
Prince
05.1994
18[5]
92[12]
NPG 71 003
[produced by Prince]
Come
Prince
08.1994
1[1][9]
15[10]
Warner 45 700
[gold][gold-UK][produced by Prince]
The Black Album
Prince
11.1994
36[7]
47[11]
Warner 45 793
[produced by Prince]
The Gold Experience
Prince
09.1995
4[16]
6[8]
Warner 45 999
[gold][gold-UK][produced by Prince]
Girl 6
Prince
03.1996
-
75[4]
Warner 46 239
[produced by Prince]
Chaos and Disorder
Prince
07.1996
14[6]
26[4]
Warner 46 317
[produced by Prince]
Emancipation
Prince
11.1996
18[17]
11[21]
NPG 54 982
[2x-platinum][produced by Prince]
Crystal Ball / The Truth
Prince
03.1998
91[13]
62[5]
NPG 9871
[produced by Prince]
Newpower soul
Prince
07.1998
38[7]
22[8]
NPG 9872
-
1999: The New Master
Prince
02.1999
-
150[1]
NPG 1999
[produced by Prince]
The Vault: Old Friends 4 Sale
Prince
08.1999
47[2]
85[5]
Warner 47 522
[produced by Prince]
Rave Un2 the Joy Fantastic
Prince
11.1999
145[1]
18[15]
NPG 14 624
[gold][produced by Prince]
The Very Best of Prince
Prince
07.2001
2[82]
66[25]
Warner 74 272
[platinum][platinum-UK][produced by Prince]
The Rainbow Children
Prince
11.2001
-
109[2]
NPG 70 004
[produced by Prince]
Musicology
Prince
04.2004
3[9]
3[26]
NPG 92 560
[2x-platinum][gold-UK][produced by Prince]
3121
Prince
03.2006
9[7]
1[1][10]
Universal B0006296-02
[gold][produced by Prince]
Ultimate Prince
Prince
08.2006
6[62]
61[1]
Warner 73381
[gold-UK][produced by Prince]
Planet Earth
Prince
07.2007
-
3[8]
NPG 88697 12970 2
[produced by Prince]
Lotusflow3r / MPLSound
Prince
03.2009
-
2[12]
NPG
[gold][produced by Prince]

Primitives

The Primitives są brytyjskim zespołem indie pop z Coventry , najbardziej znany z międzynarodowego przeboju z 1988r "Crash". Założony w 1985, rozwiązany w 1991 r. i zreformowany w 2009, zespół miał dwie stałe osoby w całej ich karierze , wokalistkę Tracy Tracy i gitarzystę Paula Courta. Perkusista Tig Williams jest na stałe od 1988 roku, a zreformowany skład uzupełnił basista Raph Moore. The Primitives został utworzony w 1985 roku przez PJ Courta (ur. Paul Jonathan Court) (wokal, gitara), Steve Dullaghana (bas), Petera Tweedie (perkusja) i Keirona McDermotta (wokal). Wokalista McDermott został zastąpiony przez Tracy Tracy (ur. Tracy Cattell). Tig Williams zastąpił Pete Tweedie na perkusji w październiku 1987 roku.
Zespół były częścią sceny muzyki indie w połowie lat 80-tych, obok takich zespołów jak The Jesus and Mary Chain, Primal Scream, My Bloody Valentine, the Soup Dragons i Wedding Present. Ich głównymi rywalami w ramach sceny "blonde pop" byli Transvision Vamp i The Darling Buds.Uzyskali rozgłos gdy wokalista Smiths, Morrissey został sfotografowany w t-shircie Primitives .
Wczesne single zespołu zostały wydane w ich własnej wytwórni Lazy Records. Pod koniec 1987 roku zespół podpisał kontrakt z RCA , który wydał wczesny materiał zespołu. Ich pierwszy album, Lovely(1988) osiągnął nr 6 na UK Albums Chart ,pochodziły z niego dwa single z Top 40 : " Crash" (UK Nr 5, US Modern Rock nr 3) i "Out of Reach" (UK Nr 25). " Way Behind Me " został wydany jako singiel wkrótce po tym jak znalazł się na nowszej wersji debiutanckiego albumu. Pod koniec 1988 roku zespół miał turnee po Wielkiej Brytanii, grając dwa wieczory w londyńskim Town & Country Club .
Drugi album zespołu Pure (1989) poprzedziły trzy single - "Way Behind Me" (UK Nr 36, US Modern Rock nr 8), "Sick of It" (UK Nr 24, US Modern Rock nr 9 ) oraz "Secrets", (UK Nr 49, US Modern Rock nr 12).
W 1990 roku zespół zrealizował trasę koncertową po USA z The Sugarcubes , jak również krótką trasę po Japonii. Rozstali się w 1992 po komercyjnej porażce ich ostatniego albumu z 1991 , Galore .
Steve Dullaghan zmarł w Coventry w dniu 4 lutego 2009 r. , po czym, po prawie 18 latach uśpienia,The Primitives reaktywowali się, z nowym basistą Raphem Moore. Ich pierwsze koncerty miały miejsce w Coventry oraz w Buffalo Bar w Londynie w październiku 2009 roku. Wiosną 2010 roku, Primitives koncertowali w Wielkiej Brytanii, a także dali pojedynczy koncert w Bell House w Brooklynie , w Nowym Jorku .
Wrócili do studia z oryginalnym producentem Paulem Sampsonem, nagrywając EP-kę Never Kill A Secret,zawierajacą dwa oryginalne utwory - utwór tytułowy i "Rattle My Cage" - oraz dwa covery mniej znanych wokalistek - "Need All the Help I Can Get" (napisany przez Lee Hazlewooda i oryginalnie nagrana przez Suzi Jane Hokum w 1966r) i "Breakaway" (oryginalnie nagrana przez Toni Basil w 1966). EP-ka została wydana w dniu 7 marca 2011 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Crash / I'll Stick With You	Primitives	02.1988	5[10]	-	Lazy PB 41761	[written by P J Court][produced by Paul Sampson, Mark Wallace]
Out of Reach	Primitives	04.1988	25[4]	-	Lazy PB 42011	[written by P J Court][produced by Paul Sampson]
Way Behind Me / All the Way Down	Primitives	09.1988	36[4]	-	Lazy PB 42209	[written by Tracey, P. J. Court][produced by Paul Sampson]
Sick of It	Primitives	07.1989	24[4]	-	Lazy PB 42947	[written by P J Court][produced by Wayne Morris, Paul Sampson]
Secrets / I Almost Touched You	Primitives	09.1989	49[3]	-	Lazy PB 43173	[written by P J Court][produced by Paul Sampson, Wayne Morris]
You Are the Way	Primitives	08.1991	58[2]	-	RCA PB 44481	[written by Broudie, Court][produced by Ian Broudie]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lovely	Primitives	04.1988	6[10]	-	Lazy PL 71688	[produced by Paul Sampson, Mark Wallis, Craig Leon]
Lazy 86-88	Primitives	09.1989	73[1]	-	Lazy 15	-
Pure	Primitives	10.1989	33[2]	-	RCA PL 74252	[produced by Paul Sampson, Wayne Morris]

Primettes

Pod koniec lat 50', Ross wspólnie ze swoimi koleżankami utworzyły kwartet wokalny The Primettes. Grupa występowała w lokalnych klubach, głównie przed koncertami innych gwiazd. Na początku lat sześćdziesiątych grupa zmieniła nazwę na The Supremes, stała się triem (Diana Ross, Mary Wilson i Florence Ballard) i podpisała kontrakt z Motown Records (wówczas największą i najprężniej działającą murzyńską wytwórnią płytową). Zanim jednak do tego doszło,Primmetes była w owym czasie bardzo cenioną grupa sesyjną chętnie wykorzystywaną przez artystów nagrywających w Detroit.Originalny skład grupy stanowiły Diana Ross, Mary Wilson, Florence Ballard, i Betty McGlown.Ta ostatnia szybko wyszła za mąż i zmieniła nazwisko na Betty Travis.Zastąpiła ją Barbara Martin,która została w grupie do 1963r i śpiewała jeszcze na wczesnych nagraniach Supremes dla Motown.Wszystkie oprócz Ballard były jeszcze uczennicami i mieszkały w Brewster Projekty.Ich menadżerem został Milton Jenkins, opiekujący się zespołem Primes w którym śpiewał Eddie Kendrick i Paul Williams,stąd nazwa dla siostrzanej grupy-Primmetes.
Diana Ross mieszkała w pobliżu Smokey'a Robinsona,wówczas członka Matadors,stąd namówiła jego siostrę Sharon,aby załatwił im przesłuchanie u szefa Motown Berry Gordy'ego.Sam Robinson chciał je pierwszy przesłuchać,stąd zaaranżował spotkanie w piwnicy u Claudette Rogers [swojej przyszłej żony].Grupa spodobała mu się,ale bardziej był pod wrażeniem gry gitarzysty Marva Tarplina,którego ściągnął póżniej do Miracles.Gordy był rozczarowany przesłuchaniem na którym wykonały utwór Drifters "There Goes My Baby" i kazał im wrócić ,gdy skończą szkołę.
Spodobały się natomiast kompozytorowi Richardowi Morrisowi,który polecił je Bobowi Westowi,właścicielowi wytwórni Lupine.Tam nagrały jeden singiel "Pretty Baby/Tears of Sorrow" ,niestety nigdy nie wydany,choć pochodzące z niego utwory trafiły na debiutancki album Supremes.Towarzyszyły grupie James Dee and a Piece of the Action przy nagrywaniu "My Pride",Gene Martinowi przy "Lonely Nights"; Donowi Revelowi na "The Return of Stagger Lee"; Wilsonowi Pickettowi na "Let Me Be Your Boy"; Jamesowi Velvet na "When I Needed You," "Bouquet of Flowers," "We Belong Together," i "I'm Gonna Try"; Alowi Garnerowi na "I'll Get Along" i "All I Need Is You"; Eddie Floydowi podczas sesji w Lupine; przed założeniem Motown.
Podczas tych wszystkich sesji i występów wokół rodzinnego miasta,dziewczyny ciągle pozostawały uczennicami.Dopiero gdy skończyły 18 lat podpisano w 1961r kontrakt z Motown.Gordy zasugerował im zmianę nazwy i Ballad zasugerowała Supremes co wszyscy zaakceptowali.Jako Primmetes nagrały wiele piosenek dla Motown nigdy niestety nie wydanych.Towarzyszyły też podczas sesji nagraniowych wielu artystom kojarzonych z tą wytwórnią jak:Bob Kayli, Mabel John, Pete Hartfield, Stevie Wonder, Don McKenzie, Mary Wells, Marvin Gaye, i Kim Weston.Gordy cenił je za profesjonalizm i umiejętność dostosowywania się do nowych warunków.Martin po kilku wydanych bez sukcesu singlach opuściła grupę i Ross, Wilson, oraz Ballad kontynuowały karierę jako trio.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tears Of Sorrow / Pretty Baby	Primettes	.1960	-	-	Lupine LR 120	[written by Rich Morrison][produced by A Hom-Rich Production]

Mac Miller

Mac Miller, właściwie Malcolm McCormick (ur. 19 stycznia 1992r w Pittsburghu) -amerykański raper. Bliski przyjaciel Wiza Khalify. Zadebiutował albumem Blue Slide Park wydanym nakładem Rostrum Records, wcześniej znany jako Easy Mac.
Malcolm McCormick urodził się 19 stycznia 1992. Jest dzieckiem architekta i fotografa, mieszkał w dzielnicy Point Breeze miasta Pittsburgh w stanie Pennsylvania. Jego ojciec jest chrześcijaninem, natomiast matka to żydówka. Malcolm został wychowany w tradycji żydowskiej. Przed szkołą Taylor Allderdice High School, Malcolm uczęszczał do Winchester Thurston School. W liceum zdecydował, że skupi się na swojej karierze muzycznej. Rozwijał się również muzycznie, opanował grę na pianinie, gitarze, perkusji i gitarze basowej.

Przed rozpoczęciem kariery solowej Miller był częścią grupy The Ill Spoken współtworząc ją z raperem z Pittsburgha Beedie'm. The Ill spoken wydali mixtape How High w 2008 roku. Wtedy zmienił pseudonim na Mac Miller, wcześniej znany był jako EZ Mac, i wydał mixtape But My Macking Ain't Easy w 2007 roku w wieku 15 lat. W 2009 roku Mac Miller wydał dwa mixtape'y ”The Jukebox: Prelude to Class Clown”” i ”The High Life" zanim otrzymał promocje od Rostrum Records.

Na początku 2010 roku Miller był promowany przez Rostum Records. Prezes Rostrum Benjy Grinberg poznał Millera podczas nagrania z Wiz Khalifa w ID Labs. Grinberg zaczął udzielać porady Millerowi jednak on nie wykazał żadnego zainteresowania i zaangażowania w swoją karierę, aż artysta rozpoczął pracę nad mixtapem ”K.I.D.S” kiedy, jak sam później powiedział HitQuarters, Grinberg "zauważył dojrzewanie w jego brzmieniu i podejściu do muzyki." W tym momencie Miller zaczął przyciągać zainteresowanie różnych wytwórni fonograficznych, ale wybrał Rostrum ze względu na położenie w jego mieście i współpracę z Wiz Khalifa. K.I.D.S. został wydany przez wytwórnię w sierpniu 2010. Mixtape został zainspirowany przez film Kids.

Znaczący przełom nastąpił pod koniec 2010 roku, kiedy Miller rozpoczął swoją pierwszą trasę "Incredibly Dope Tour", wyprzedając bilety w każdym miejscu na trasie.

Miller wydał mixtape zatytułowany ”Best Day Ever”. Był on promowany singlem "Donald Trump" i utworami "Wear My Hat", "BDE Bonus" i "All Around The World". Do realizacji mixtape'u przyłączyli się Just Blaze, 9th Wonder i Chuck Inglish. 22 listopada 2010 roku w serwisie YouTube.com ukazał się pierwszy singiel "Knock Knock".

29 marca 2011 wydał EP-ke zatytułowaną "On And On And Beyond" jest to sześć utworów wyprodukowanych przez Rostum Records. 5 lipca 2011 roku Miller zapowiedział tytuł swojego pierwszego albumu studyjnego "Blue Slide Park" na swoim kanał w serwisie YouTube z planowaną premierą na jesień 2011 roku.

We wrześniu 2011 roku okazało się, że Miller wyda mixtape "92 Til Infinity" produkowany przez DJ Jazzy Jeff mixtape miał ukazać się przed wydaniem "Blue Slide Park".

Przed rozpoczęciem w 2011 krajowej trasy koncertowej promującej "Blue Slide Park", Miller udał się do Europy z trasą "Incredibly Dope Tour" odwiedzając takie miasta jak Londyn, Manchester i Amsterdam.

14 października 2011 roku Mac Miller wydał mixtape zatytułowany "I Love Life, Thank You" na który składało się 13 utworów. Wydawnictwo ukazało się z okazji uzyskania 1 000 000 fanów na Twitterze artysty. Gościnny udział w wydawnictwie wzięli Sir Michael Rocks z The Cool Kids, Talib Kweli, i Bun B.

W listopadzie 2011 roku, "Blue Slide Park" zadebiutował jako numer 1 na liście Billboard 200 w pierwszym tygodniu sprzedano 144,000 egzemplarzy.

23 marca 2012 roku Mac Miller wydaje siódmy mixtape "Macadelic". Jako singiel został wybrany utwór "Loud", który trafił na 53. miejsce na liście Billboard. Do utworu został zrealizowany teledysk, a kolejnym zekranizowanym singlem z "Macadelic" był utwór "Thoughts from the balcony".

1 listopada Mac Miller wypuszcza EP pod tytułem You pod pseudonimem Larry Lovenstein & The Revival. EP to zbiór melodyjnych, autorskich jazzowych piosenek Maca.

14 października 2012 Miller zapowiada wydane drugiego albumu Watching Movies With the Sound Off na początku 2013. Z Millerem mieli współpracować tacy goście jak ScHoolboy Q, Ab-Soul, Earl Sweatshirt, Tyler, the Creator, Action Bronson i Jay Electronica. Mówiąc o pracy przy albumie i produkcji samej w sobie Mac Miller określił to jako "coś bardzo osobistego, więc album to trochę jakby wyrzucenie z siebie wszystkiego i czekanie co będzie dalej".

Ponadto Mac Miller przyznał, że chce zakończyć pracę nad 92 Till Infinity wspólnie z DJ Jazzy Jeff na początku 2013.

9 marca 2014 Malcolm zapowiada, że pierwszym singlem z Watching Movies... będzie "Somebody Do Somethin (S.D.S)" a oficjalna data wydania płyty to 18 czerwca 2013, tego samego dnia co "Yeezus" Kanye Westa i "Born Sinner" Cole'a.

14 marca 2013 Miller wydaje nowy mixtape oparty wyłącznie na beatach rapera, zatytułowany Run-On Sentences Vol. 1 - produkcja wyprodukowana pod pseudonimem Larry Fisherman. 

Album Watching Movies With the Sound Off spotkał się z pozytywnymi opiniami krytyków, którzy chwalili nowe brzmienie Maca. Płyta uzyskała również duży sukces komercyjny plasując się na 3 miejscu na liście Billboard i rozchodząc się w liczbie 101,000 kopii w pierwszym tygodniu. "S.D.S", "Goosebumpz" i "Watching Movies" to trzy single pochodzące z płyty.

Mac Miller założył swoją własną wytwórnię na początku 2013 nazwaną REMember Music na cześć swojego zmarłego przyjaciela.

W październiku McCormick pojawił się na europejskiej trasie Lil Wayne'a i 2Chainza. 31 października 2013 wydał całkowicie samodzielnie wyprodukowany mixtape zatytułowany Delusional Thomas, natomiast 17 grudnia 2013 wydał pierwszy album live pod tytułem Live from Space. Idąc dalej Mac planuje kolejną współpracę z Pharrellem i sfinalizowanie Pink Slime w 2014.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Frick Park Market	Mac Miller	09.2011	-	60[2]	Rostrum	-
Party On Fifth Ave.	Mac Miller	11.2011	-	64[6]	Rostrum	[gold-US][written by Hank Ballard, Malcolm McCormick, Eric Dan, Jeremy Kulousek, Charles Spurling][produced by ID Labs][119.R&B Chart]
Smile Back	Mac Miller	11.2011	-	55[1]	Rostrum	-
Knock Knock	Mac Miller	01.2012	-	88[1]	Rostrum	[gold-US]
Donald Trump	Mac Miller	01.2012	-	75[7]	Rostrum	[platinum-US][written by Malcolm McCormick, Jonathan King][produced by SAP]
Loud	Mac Miller	05.2012	-	53[2]	Rostrum	[gold-US][written by Jeremy Kulousek, Malcolm McCormick][produced by Big Jerm, Sayez][105.R&B Chart]
S.D.S.	Mac Miller	05.2013	-	109	Rostrum	[written by Malcolm McCormick, Steven Ellison][produced by Flying Lotus][41[1].R&B Chart]
The Way	Ariana Grande Featuring Mac Miller	06.2013	41[8]	9[26]	Republic USUM 71302939 [UK]	[3x-platinum-US][written by Harmony Samuels, Amber Streeter, Al Sherrod Lambert, Jordin Sparks, Malcolm McCormick, Brenda Russell][produced by Harmony Samuels]
Goosebumpz	Mac Miller	06.2013	-	121	Rostrum	[written by Malcolm McCormick, Thomas Pentz][produced by Diplo][43[1].R&B Chart]
Watching Movies	Mac Miller	07.2013	-	107	Rostrum	[written by Malcolm McCormick, Jonathan King][produced by Sap, Larry Fisherman][33[1].R&B Chart]
100 Grandkids	Mac Miller	08.2015	100[1]	-	Rostrum	[gold-US][written by Malcolm McCormick ,Michael Clervoix, Jeremy Kulousek, Eric Dan, Dorsey Wesley, Drayton Goss, Jamel Fisher, Mark Curry, Robert Ross][produced by Sha Money XL, I.D. Labs][28[1].R&B Chart]
Weekend	Mac Miller Featuring Miguel	02.2016	-	125	Rostrum	[46[1].R&B Chart]
Dang!	Mac Miller Featuring Anderson .Paak	10.2016	-	107	Rostrum	[45[1].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
On And On And Beyond	Mac Miller	04.2011	-	55[2]	Rostrum	-
Blue Slide Park	Mac Miller	11.2011	143	1[18]	Rostrum RSTRM-218	[produced by Benjy Grinberg , I.D. Labs, Ritz Reynolds, Clams Casino, Young L, Mansions on the Moon ,Mac Miller]
Watching Movies With The Sound Off	Mac Miller	07.2013	56[1]	3[13]	Rostrum RSTRM-218	[produced by Mac Miller, AdoTheGod, The Alchemist, Chuck Inglish, Clams Casino, Diplo, Earl Sweatshirt, Flying Lotus, ID Labs, Pharrell Williams, SAP, Tyler, The Creator]
GO:OD AM	Mac Miller	10.2015	76[1]	4[16]	Warner Bros. 0551784	[produced by Axl Foley, Christian Rich, Charlie Handsome, DJ Dahi, DrewByrd, FKi, Frank Dukes, ID Labs ,Jamil "Digi" Chammas, Little Dragon, Rex Kudo, Sounwave, Sha Money XL, Sevn Thomas ,SAP, Sledgren ,Thundercat Tyler, The Creator ,THC, Vinylz]
Divine Feminine	Mac Miller	10.2016	59[1]	2[9]	Warner Bros. 556193	[produced by Aja Grant, Dâm-Funk, DJ Dahi, Frank Dukes, Garcia Bros., Gitty ,ID Labs, JMSN, MusicManTy, MisterNeek, Pomo ,Sunni Colon, Tae Beast, Vinylz ]

Amy Records

Amy Records zaczęła działalność w 1960r jako filia Bell Records pod kierownictwem jej prezydenta Ala Masslera.
Pierwszym wydawnictwem był singiel "Wabba"/"Tossy" mało znanego zespołu- Hully Gully Babies .Niedługo trzeba było czekać na ogólnokrajowy hit,stał się nim piąty z kolei singiel wykorzystujący modę na nowy taniec,"The Madison" wydany przez Tunetoppers. Inną ,wydającą w tym czasie dla Amy grupą,był The Ramrods-instrumentalny ansambl z Conncticut,który wylansował na początku 1961r utwór "Ghost riders in the sky" [wcześniej Vaughn Moore].Kolejne single dla wytwórni to dzieła minn. takich wykonawców jak:Gabriel & the Angels, the Rondels, i the Sick- Nicks.
Dla Amy nagrywała także grupa Paula Simona-Tico & the Triumphs : w 1962r nagrała niewielki przebój "Motorcycle".Simon nagrywał tu także solo pod pseudonimem Jerry Landis-"Lone Teen Ranger" [97 miejsce na Billboards charts].W następnym 1964r wraz ze swoim szkolnym przyjacielem,Artem Garfunkelem założył legendarny duet Simon & Garfunkel nagrywający dla Columbia Records.
Do katalogu Amy w tym czasie dołączyli także,Tracey Dey ["Gonna Get Along Without You Now," Amy 901], the Caslons, The Four Jokers, Prince Buster, Kenny Chandler, The Jesters, i Chuck Jackson.W końcu 1963r mało znany przedtem Joey Powers miał hit w Top 10 -"Midnight Mary",co było największym sukcesem rynkowym wytwórni,a jego wykonawca nigdy nie powtórzył tego osiągnięcia ,dołączając do licznej grupy wykonawców jednego hitu.
Nowy właściciel Bell Records od początku 1964 roku,Larry Utall,zaczął od serii albumów; aby zdyskontować sukces "Midnight Mary" wydał LP pod tym samym tytułem,a także trzy albumy nowego nabytku wytwórni Del Shannona.Ten ostatni wyśpiewał kilka hitów dla wytwórni w rodzaju-"Handy Man," "Stranger in Town," i "Keep Searchin (I'll Follow the Sun)" .
Utall pomagał też Lee Dorsey'owi w powrocie na muzyczną scenę poprzez emisję "Ride Your Pony" w 1965r i "Get Out of My Life Woman" oraz "Working in the Coal Mine" w 1966r.Producentem tych singli była póżniejsza sława konsolety Allen Toussaint.Muzykę wysp brytyjskich w Amy Rec reprezentowali Adam Faith,wydał album oraz Cliff Bennett & the Rebelrousers.Pod koniec 1969r wraz z wydaniem ostatniego singla "Give It Up"/"Candy Man" autorstwa Lee Dorsey'a,Utall bez rozgłosu wygasza działalność Amy Records.

                             Single na liście przebojów "Billboard"
804 Al Brown and the Tunetoppers The Madison /Mo' Madison 1960 23[12]
892 Joey Powers Midnight Mary /Where Do You Want The World Delivered 1963 10[13]
905 Del Shannon Handy Man/ Give Her Lots Of Lovin' 1964 22[10]
911 Del Shannon Do You Want To Dance /This Is All I Have To Give 1964 43[7]
915 Del Shannon Keep Searchin' (We'll Follow The Sun)/ Broken Promises 1964 9[14]
919 Del Shannon Stranger In Town/ Over You 1965 30[6]
925 Del Shannon Why Don't You Tell Him /Break Up 1965 95[3]
927 Lee Dorsey Ride Your Pony /The Kitty Cat Song 1965 28[9]
945 Lee Dorsey Get Out Of My Life, Woman /So Long 1965 44[10]
958 Lee Dorsey Workin' In The Coal Mine/ Mexico 1966 8[12]
965 Lee Dorsey Holy Cow /Operation Heartache 1966 23[9]
987 Lee Dorsey My Old Car/ Why Wait Until Tomorrow 1967 97[1]
998 Lee Dorsey Go-Go Girl /I Can Hear You Callin' 1967 62[6]
11055 Lee Dorsey Everything I Do Gonna Be Funky (From Now On)/ There Should Be A Book 1969 95[3]
835 Tico and the Triumphs Motorcycle /I Don't Believe Them 1961 99[1]
875 Jerry Landis The Lone Teen Ranger /Lisa 1962 97[3]
813 Ramrods (Ghost) Riders In The Sky /Zig Zag 1961 30[9]
825 The Rondels Back Beat # 1 /Shades Of Green 1961 66[4]
824 The Sicknicks Presidential Press Conference - Part 1/ Presidential Press Conference - Part 2 1961 105[1]
836 Caslons For All We Know /Settle Me Down 1962 120[1]
913 Adam Faith It's Alright/ I Just Don't Know 1964 31[8]
922 Adam Faith Talk About Love/ Stop Feeling Sorry For Yourself 1965 97[2]
894 Tracey Dey Here Comes The Boy/ Teddy's The Boy I Love 1963 93[3]
901 Tracey Dey Gonna Get Along Without You Now/ Go Away 1964 51[8]

                         Albumy na liście przebojów "Billboard"
Harlem Nocturne - Viscounts [1965] ( #144)
The New Lee Dorsey - Lee Dorsey [1966] ( #129)