John Parish

John Parish (urodzony 11 kwietnia 1959r) to angielski muzyk, autor tekstów, kompozytor i producent muzyczny.
Parish jest najbardziej znany ze swojej pracy z piosenkarką PJ Harvey . Pracował również z wieloma innymi artystami w tym Eels , Tracy Chapman , Giant Sand i Sparklehorse . Jego siostra,Sarah Parish jest aktorką  .Urodził się w Yeovil , Somerset i mieszka w Bristolu .
Jego pierwszym nagraniem był singiel "Mind Made" nagrany przez brytyjski  zespół nowej fali, Thieves Like Us (1980). W 1982 roku założył zespół Automatic Dlamini z Robem Ellisem . W zmieniajacym skład zespole znalazła się  Polly Harvey od 1988 do 1991r. Automatic Dlamini nagrał trzy albumy: The D is For Drum (1987), Here Catch Shouted his Father (1990 - niepublikowany, ale dostępny jako bootleg) i From A Diva to a Diver (1992).W tym czasie kiedy From A Diva to a Diver został wydany, Harvey opuściła grupę tworząc trio PJ Harvey z ex-członkami  Dlamini Robem Ellisem i Ianem Olliverem,oraz Parishem grajacym na gitarze z Marc Morelandem w Ensenada Joyride.
W 1986r Parish zaczął  równoległą karierę jako producent muzyczny pracując z zespołami Wielkiej Brytanii, w tym The Chesterfields, The Brilliant Corners, The Caretaker Race i The Becketts. W 1995 roku był współproducentem albumu PJ Harvey " To Bring You My Love ", na którym również grał na gitarze, perkusji i organach.Był współautorem i wyprodukował  album Souljacker (2001) zespołu Eels i grał na gitarze na ich  światowej trasie koncertowej, która towarzyszyła jego wydaniu. Był producentem i   grał na wielu    albumach Giant Sand , często pojawiając się na scenie razem z nimi.  Parish wyprodukował ich album Chore of Enchantment (2000).

On także rozpoczął pracę jako kompozytor muzyki filmowej w 1998 roku, pisząc muzykę dla belgijskiego reżysera Patrice Toyesa do debiutanckiego filmu, Rosie .Muzyka Parisha zdobyła nagrodę specjalną jury na   1999 Bonn Film & TV Music Biennale. Od tego czasu napisał ścieżkę filmową do innych filmów i siedmiu części holenderskiego  telewizyjnego dramatu Waltz (2006).


Parish   pracował na siedmiu albumach z Harvey, w tym dwóch na których był współautorem albumów: Dance Hall at Louse Point  (1996) oraz A Woman A Man Walked By (2009). Grał w zespole koncertowym PJ Harvey (gitara / perkusja / klawisze) od 1994 do 1999r i ponownie w latach 2009 - 2012.  

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
That Was My Veil	John Parish & Polly Jean Harvey	11.1996	75[2]	-	Island CID 648	[written by John Parish, Polly Jean Harvey][produced by John Parish, Polly Jean Harvey]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dance Hall At Louse Point	John Parish & Polly Jean Harvey	10.1996	46[2]	178[1]	Island 524 278	[produced by John Parish, Mick Harvey, Polly Jean Harvey]

Kaskade

Prawdziwe nazwisko Ryan Radon. Amerykański DJ i producent muzyczny. Swój pseudonim sceniczny zawdzięcza książce przyrodniczej o wodospadach i tworzących się na nich kaskadach wody. Na swoim koncie ma również remiksy między innymi takich sław, jak  Britney Spears, Justina Timberlake’a, Deadmau5, LeAnn Rimes, Nelly Furtado, Seala, Pussycat Dolls czy Paris Hilton.

Urodził się w 1972 roku w Chicago. Mając dwadzieścia lat przeprowadził się do Salt Lake City, by zacząć studia na uniwersytecie w Utah. W tym czasie, by zarobić na naukę, otworzył maleńką wytwórnię płytową Mechanized Records i równocześnie zaczął stawiać swoje pierwsze kroki jako DJ. W maju 2000 roku z powodów rodzinnych wyprowadził się do San Francisco i rozpoczął pracę jako asystent w wytwórni płytowej Om Records. To w niej nagrał swój pierwszy singiel „What I Say” w następnym roku.
W 2003 roku wydał swój debiutancki longplay - „It’s You, It’s Me”.
Rok później nagrał drugi krążek - „In the Moment”. Singlem promującym wybrano „Steppin' Out”, który zajął 5. miejsce zestawienia Hot Dance Club Play magazynu Billboard oraz 6. pozycję na Dance Radio Airplay. Kolejna piosenka „Everything” zdobyła podium na Hot Dance Club Play.
W maju 2006 roku na rynku ukazało się dwupłytowe wydawnictwo „Here & Now”, podsumowujące dotychczasowe sukcesy, zawierające w sumie 20 kompozycji.
Cztery miesiące później wydał swój czwarty longplay „Love Mysterious”. Promował go singiel „Be Still”, zremiksowany przez Jaya-J i Robbiego Riverę. Kompozycja znalazła się na 4. miejscu Hot Dance Clup Party magazynu Billboard. Kolejny utwór „Stars Align” niestety nie dotarł do pierwszej 10. – zajął miejsce 11. Natomiast trzecia kompozycja z krążka - „Sorry” zdobyła 9. lokatę w powyższym zestawieniu. Piosenka została zremiksowana przez Dirty South i została w tej wersji nominowana w 2008 roku do Nagrody Grammy w kategorii Best Remixed Recording.

Pod koniec 2006 roku rozstał się z dotychczasową wytwórnią i przeszedł do Ultra Records.
W maju 2008 roku premierę miał piąty album w dorobku artysty „Strobelite Seduction”.
W marcu 2009 roku ukazał się album „The Grand”, na który złożyło się osiemnaście remiksów.
Artysta jest członkiem Summer Of Space, Late Night Alumni oraz The Sellars. Obecnie jest jednym z najbardziej wpływowych ludzi na house’owej scenie San Francisco i najbardziej zajętych - prowadzi jakby podwójne życie - w dzień jest Ryanem Radonem, jednym z dyrektorów Om Records odpowiedzialnym za wyszukiwanie nowych talentów. W nocy staje się Kaskade- DJ-em i producentem muzycznym.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Soundtrack To The Soul	Kaskade	01.2004	137[1]	-	OM OM 145SV	[written by Anthony Green, Finn Bjarnson, Ryan Raddon][produced by Finn Bjarnson, Ryan Raddon]
Steppin' Out	Kaskade	09.2004	180[1]	-	OM OM 156SV	[written by Finn Bjarnson, Ryan Raddon][produced by Finn Bjarnson, Ryan Raddon]
Everything / I Like The Way	Kaskade feat. Joslyn	04.2005	146[1]	-	OM OM 174SV	[written by Finn Bjarnson, Ryan Raddon][produced by Finn Bjarnson, Ryan Raddon]
Move For Me	Kaskade & Deadmau5	01.2010	234[1]	-	Ultra UL 1760	[written by Finn Bjarnson, Joel Zimmerman, Ryan Raddon][produced by Kaskade, deadmau5]
I Remember	Deadmau5 & Kaskade	02.2012	108[4]	-	Ministry Of Sound	[silver-UK][written by Joel Zimmerman, Finn Bjarnson, Ryan Raddon][produced by deadmau5]
Llove	Kaskade Featuring Haley	03.2013	-	-	-	[41[2].Hot Dance/Electronic Songs]
Lessons In Love	Kaskade Featuring Neon Trees	03.2013	-	94[1]	Mercury	[written by Tyler Glenn, Branden Campbell, Elaine Bradley, Chris Allen, Ryan Raddon, Finn Bjarnson, John Hancock][produced by Justin Meldal-Johnsen ,Kaskade, Chris Salzgeber, Randi Wilens][25[6].Hot Dance/Electronic Songs]
No One Knows Who We Are	Kaskade And Swanky Tunes Featuring LIGHTS	06.2013	-	-	Ultra UL3690	[34[3].Hot Dance/Electronic Songs]
Atmosphere	Kaskade	09.2013	-	-	Ultra UL4050	[written by Ryan Raddon, Finn Bjarnson, Nate Pyfer, McKay Stevens][produced by Kaskade][23[10].Hot Dance/Electronic Songs]
Never Sleep Alone	Kaskade	04.2015	-	-	Warner Bros.	[produced by Finn Bjarnson, Ryan Raddon][28[7].Hot Dance/Electronic Songs]
Disarm You	Kaskade Featuring Ilsey	11.2015	-	-	Warner Bros.	[written by Ilsey Juber, J. Coleman][produced by Nathaniel Motte, Ryan Raddon][33[19].Hot Dance/Electronic Songs]
Fakin It	Kaskade & Felix Cartal Featuring Ofelia K	06.2016	-	-	Warner Bros.	[written by Marie Roche-Moreshead, Taelor Deitcher][produced by Felix Cartal, Kaskade][26[1].Hot Dance/Electronic Songs]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dynasty	Kaskade	05.2010	-	104[1]	Ultra UL 2422	[produced by Kaskade]
Dance.Love	Kaskade	10.2010	-	190[1]	Ultra UL 2675	-
Fire & Ice	Kaskade	11.2011	-	17[3]	Ultra UL 2984	[produced by Ryan Raddon, Finn Bjarnson, John Hancock, Steve Mitts, Neon Trees, Skrillex, Marcus Bently, Dada Life, Inpetto]
Atmosphere	Kaskade	09.2013	-	16[2]	Ultra UL 4053	[produced by Ryan Raddon, Finn Bjarnson, John Hancock, Project 46, Swanky Tunes, Benjamin Curtis, Mark Phillips]
Automatic	Kaskade	10.2015	-	25[3]	Warner Bros. 549216	-

Sander van Doorn

Sander van Doorn (właśc. Sander Ketelaars; ur. 28 lutego 1979r w Eindhoven) - holenderski DJ i producent muzyczny. Założyciel wytwórni Doorn Records.
Sander po raz pierwszy styczność z gramofonami miał na imprezie urodzinowej swojego kuzyna. Już po pierwszym spotkaniu z konsoletą i winylami zainteresował się nimi. W wieku 18 lat udał się po raz pierwszy do klubu Danssalon w Eindhoven, a rezydentem był wtedy Marco V, który wówczas grał klimaty bardziej podchodzące pod groove czy house. Po wizycie postanowił zmienić styl. Z hardcore przerzucił się na klimaty groove.

Jego rodzina prowadzi ‘rodzinny biznes’, więc wszyscy oczekiwali, że podąży śladami swojego brata, ale jego pasja do muzyki była bardzo silna. Skończył swoją edukację i pożyczył pieniądze od swojego brata, żeby kupić sprzęt do studia. Ojciec był trochę niezadowolony z poczynań syna, ale wsparł realizację jego marzeń. Produkcję muzyki zaczął po kupieniu groove boxa 303.
Sam Sharp (jego pierwszy alias) w dość szybkim czasie znalazł swoją pierwszą wytwórnię muzyczną. Była nią Spinnin Records. Po okresie wydawania wyłącznie remiksów nadszedł czas na pierwsze produkcje firmowane własnym nazwiskiem. Jego debiut to „Twister”, po nim wydał „Summer Melodies”, „Get Together”, „Loaded”, „Punk’d”, „Deep (In-Deep)”, „Dark Roast”, „Themesong”, „Chemistry”, „Bling Bling”.

W swojej karierze Sander zmianiał wiele razy swój pseudonim artystyczny. Wydawał jako Sam Sharp, Purple Haze, Sandler, obecnie tworzy jako Sander van Doorn. Sam artysta wypowiadał się: „Sander van Doorn odpowiada muzyce, którą naprawdę chciałem produkować, muzyce która lubiłem najbardziej. Obecnie jednak chciałbym pozostać tylko jako Sander van Doorn” Zainspirowany stylami techno, trance i progressive, Sander van Doorn wypracował łatwo rozpoznawany styl. Swoje sety rozpoczyna od house następnie wkrada się techno i na końcu trance, cechuje je mocny bassline.
W 2007 roku wydał remix Wamdue Project – King of My Castle (Sander van Doorn Remix), a także utwory m.in. „Grasshopper”, „By Any Demand” oraz „Riff”, który został wydany w jego własnym labelu Doorn Records.

W internetowej stacji radiowej DI.fm można usłyszeć jego serię „Identity”. Gra on w każdą ostatnią środę miesiąca. W marcu 2008 został wydany jego debiutancki album o nazwie „Supernaturalistic”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Joyenergizer	Sander van Doorn	08.2013	-	-	ZYX Music ZYX 1084-12	[written by M. Chiti Conti, M. Picotto, R. Ferri][29[5].Hot Dance/Electronic Songs]

Aco Records

Aco Records lub ACO Records-brytyjska wytwórnia działająca w latach 1922-1927.
Produkowała płyty w ramach tzw. budgetu,a więc tańszych wydawnictw;były to 10 i 12 calowe obustronnie nagrywane płyty.
Aco była częścią Aeolian Company Ltd. w Londynie,która była filią amerykańskiej Aeolian Records.Na wydawany materiał składały się głównie utwory taneczne i popularna muzyka klasyczna.Wytwórnia sama nie zajmowała się działalnością nagraniową,materiał był najczęściej pobierany w ramach leasingu z Aeolian Rec.Niektóre reedycje amerykańskich nagrań były wydawane pod pseudonimami.Katalog płyt 10" obejmuje numerację od G-15001 do G-16230.

Acta Records

Acta Records była oddziałem Dot Records,założona przedewszystkim aby edytować psychodeliczego rocka,na który moda przyszła w latach 1967-1968. Kierował nią od początku Kenny Mayers.Podobnie jak wytwórnia matka,nie nagrywała własnego materiału,a korzystała z licencji niezależnych wytwórni.Jej dwa główne żródła to Bill Traut z chicagowskiej Dunwich Records ,który produkował American Breed i Golden State z San Francisco.
Pierwszym singlem nagranym dla wytwórni był "Flight of the Dragon Lady"/Wonderful Day" zespołu Other Half.Liderem grupy był Randy Holden ,póżniejszy członek Blue Cheer.
Największe sukcesy dla firmy były dziełem American Breed,chicagowskiego ansamblu znanego wcześniej jako Gary and The Knight Lites.Ich kolejny czwarty singiel dla wytwórni ,remake piosenki Outsiders- "Bend Me Shape Me" został prawdziwym hitem 1968 roku [5 miejsce na liście Billboard].Niestety następne single tego zespołu nie powtórzyły sukcesu poprzedniczki.Zespół po dookoptowaniu Paulette Williams zmienił nazwę na Ask Rufus,w 1970r podpisał kontrakt z ABC,a w polowie 1970r po przyjściu Chaka Khan [zastąpiła Williams],przeistoczył się w pop soulowy Rufus.
W 1967r kontrakt nagraniowy z Acta miały Bobby Sansom & the Light Years, Domestic Help, Brothers Cain, i Peppermint Trolley Company.
Ci ostatni nagrywali wcześniej dla Valiant,a dla Acta Rec nagrali album i pięć singli z których jeden-"Baby You Come Rollin' Across My Mind" stał się niewielkim przebojem w USA.
W 1969r kiedy psychodeliczny boom kończył się,zakończyła też działalność Acta Records,a nagrywający dla niej artyści przeszli do Dot i Paramount.

              Albumy na liście przebojów "Billboard"
Bend Me Shape Me - American Breed [1968] (2-68, #99)

Single na liście przebojów "Billboard"
1967 Step Out Of Your Mind American Breed No. 24
1968 Anyway That You Want Me American Breed No. 88
1968 Bend Me, Shape Me American Breed No. 5
1968 Green Light American Breed No. 39
1968 Ready, Willing and Able American Breed No. 84  

                                 

Action Records

Wytwórnia specjalizująca się w muzyce soul.Swoją działalność rozpoczęła w 1968 roku pod skrzydłami Johna Abbey' a.Pierwszą płytą był singiel "Give me one more chance" nagrany przez Wilmer & The Dukes.W następnych dwóch latach wytwórnia wydała 57 singli i 12 albumów,dzisiaj bardzo poszukiwanych przez koneserów.Mimo ,że część katalogu wytwórni była uważana za soulowe "śmieci",to znajdowały się w nim także takie perełki jak nagrania bluesmanów Buddy Ace' a i Eddie Forehanda. Jednym z nielicznych artystów nagrywających nagrywających dla Action nieepizodycznie był Bobby Bland.Inni znani artyści jak Brenda & The Tabulations,Gene Chandler czy Eddie Holman pojawiają się w katalogu z pojedynczymi płytami.


Katalog wytwórni SP's

Act 4500 Give Me One More Chance Wilmer & The Dukes 
Act 4501 Competion Ain't Nothing Little Carl Carlton  
Act 4502 Dancing Man Ernie K. Doe 
Act 4503 Grab Your Cloths Minnie Epperson 
Act 4504 Got To Get Myself Together Buddy Ace 
Act 4505 Oh Baby Mine O.V.Wright 
Act 4506 Earthquake Al 'TNT' Braggs  
Act 4507 Tore Up Harmonica Fats 
Act 4508 Shine It On Vernon Garrett 
Act 4509 Baby I Need Your Love Bobby Williams  
Act 4510 Tell Him No Bell Brothers 
Act 4511 I'll Forget About You John Roberts 
Act 4512 Gotta Pack My Bags Ernie K. Doe 
Act 4513 Here I Am In Love Again Brothers Two 
Act 4514 46 Brums 1 Guitar Little Carl Carlton 
Act 4515 People Make The World Roosevelt Grier 
Act 4516 Rubaiyats Omar Khayam 
Act 4517 Call On You Chuck Trois & the Amazing Maze 
Act 4518 So Anna You Love Me Roy Lee Johnson 
Act 4519 Young Blue Boy Eddie Buster Forehand 
Act 4520 You Got A Deal Alice Clarke 
Act 4521 ? ? 
Act 4522 What Kind Of Lady Dee Dee Sharp  
Act 4523 Slow Drag Intruders 
Act 4524 Rockin' In The Same Old Boat Bobby Bland 
Act 4525 Don't Make The Good Girls Go Bad Della Humphrey 
Act 4526 I'm A Good Man Al 'TNT' Braggs 
Act 4527 I Want Everyone To Know O.V.Wright 
Act 4528 Baby Whay You Want Me To Do Little Richard 
Act 4529 You're Everything Norman Johnson 
Act 4530 Hot Tamales (parts 1 & 2) The Prime Mates 
Act 4531 Save It Melvin Davis 
Act 4532 Make Me Yours Z.Z.Hill 
Act 4533 Ain't No Reason For Girls To Be Lonely Bobby Marchan 
Act 4534 Stuff Jeanette Williams 
Act 4535 Ride Your Pony Betty Harris  
Act 4536 Shing A Ling A Stoll Eddie Wilson 
Act 4537 Look At Mary Wonder Little Carl Carlton 
Act 4538 Gotta Get To Know You Bobby Bland 
Act 4539 Baby Do The Philly Dog Olympics 
Act 4540 Don't Hurt Me No More Al Green 
Act 4541 That's In The Past Brenda & The Tabulations 
Act 4542 Slipping Away Barbara Mason 
Act 4543 New Love Fantastic Johnny C 
Act 4544 Hideout Hideaways 
Act 4545 Take It Baby Norman Johnson 
Act 4546 He's Got A Blessing Wash Hopkins Singers 
Act 4547 I Surrender Eddie Holman 
Act 4548 Share Your Love With Me Bobby Bland 
Act 4549 She Shoot A Hole In My Soul Clifford Curry 
Act 4550 Black Girl Clifton Chenier 
Act 4551 I Can't Save It Gene Chandler 
Act 4552 I Can't Stop You Performers 
Act 4553 Chains Of Love Bobby Bland 
Act 4554 ? ? 
Act 4555 Get Out On The Street Eddie Wilson 
Act 4556 I'll Do A Little Bit More Olympics 
Act 4557 Hound Dog Jeanette Williams 

Aerco Records

Wytwórnia Aerco działała w latach 1978-81; firma z siedzibą w Woking, i wydaje się, że funkcjonuje głównie jako firma  działająca na zamówienia nagrywania , dzięki czemu nagrywa dla ludzi, którzy byli gotowi zapłacić. Aerco był odpowiedzialny za ponad  kilkanaście singli. Początkowo single zostały ponumerowane jako AER-100s i EPS AERE-100s, ale EPS szybko zyskały dodatkową " 1 " na początku numeru, prawdopodobnie w celu uniknięcia nieporozumień . Kilka singli wyszło w własnych wytwórniach artystów, ale miały numer katalogowy Aerco.
  
Aerco Records była przede wszystkim nazwą sklepu z płytami i sprzętu hi-fi  na rogu Chobham Road, Woking, naprzeciwko kina ABC. Był własnością ojca i syna z pobliskiego Addlestone, a później został przejęty przez przyjaciela rodziny, Mike Halla, po tym jak syn zmarł przedwcześnie na białaczkę. Mike, który służył w RAF-ie nie posiadał wiedzy muzycznej, jednak rozszerzył sklep i otworzył nowy oddział w Farnborough. Nazwa powstała od pierwszych liter nazwiska syna - Arnold E Ricketts. Później oddział Farnborough został zamknięty, a pozostałe sklepy zostały sprzedane  Bartletta Hi-Fi. Przed przejęciem przez Bartletts, w 1980 roku, Aerco sklep przeniósł się do większych pomieszczeń na Broadway ,   naprzeciwko stacji kolejowej Woking. Pozostał tam aż  do końca lat  90-tych.  

                                                      Katalog wytwórni:

 1978     Anniversary     Give Me a Smile     AERE
1978     Jack Blaize and Judi Blue     Illusion     AERE 1105               
1978     Talkies     Monday Morning     AERE 1108               
1978     Ribs     Man With No Brain / Long Time Coming     AERS-101
1978     Schoolgirl Bitch     Abusing the Rules / Think for Yourself     AERS-102       
1978     Schoolgirl Bitch     Abusing the Rules / Think for Yourself     AERS-102       
1978     Hieronymus Bosch     Rockin' Rachmaninov / Plaster of Paris     AERS 103   
1978     The Record Players     Double C Side     AERE
1978     Talkies     In My Life     AERE 1106               
1979     Fizzler     Brill Plus (You Know Us) / Margys Song     AERS 105           
1979     The Photographs     Second Best / Seas / Here I Go Again     AERS 106   
1979     The Elite [UK]     Take Away / Part of My Life     LAS 102           
1980     EF Band     Night Angel / Another Day Gone     EF 1

Memory Tapes

 Memory Tapes to projekt muzyczny Amerykanina Dayve’a Hawka, który wcześniej był frontmanem zespołu Hail Social. Wcześniej nagrywał jako Weird Tapes oraz Memory Cassette, a nazwa projektu to połączenie dwóch poprzednich. Muzyk do tej pory wydał 3 albumy; kojarzony jest przede wszystkim z gatunkiem chillwave. Największą popularność zdobył dzięki wydanemu w 2009 albumowi „Seek Magic" i singlowi „Bicycle".

Kiedy wszyscy zachwycali się Beach House, a zwłaszcza ich wydanym w zeszłym roku albumem "Teen Dream", świat zalała beztroska muzyka Toro Y Moi, How To Dress Well czy Delorean i chillwave, dream pop czy jakkolwiek się nazwie ten nurt rozmarzonej muzyki elektronicznej, który ściągnął na siebie uwagę niemal wszystkich krytyków i fanów shoegaze’owych rytmów. Ale to by było zbyt banalne. Przecież już od co najmniej dwóch lat istniał wtedy na rynku jeszcze ktoś,kto nazywa się Dayve Hawk.Memory Tapes to jednoosobowy projekt stworzony przez amerykańskiego muzyka Dayve’a Hawka, będący połączeniem dwóch wcześniejszych jego projektów – Weird Tapes i Memory Casette. W 2009 roku ukazał się debiutancki album Memory Tapes "Seek Magic". Poza magią Dayve poszukiwał na nim tanecznych, elektronicznych rytmów mieszając je z ciepłym, dreampopowym brzmieniem. W efekcie słuchanie "Seek Magic" mogło skłaniać do rozterek czy lepiej udać się na parkiet czy dalej siedząc w fotelu bujać w obłokach. W obydwu wypadkach akompaniament lekko melancholijnych melodii Memory Tapes pasowałby idealnie.Połączenie dało coś, co recenzent opiniotwórczego portalu "Pitchfork" określił mianem "zachwycającego do bólu tanecznego popu". MT jest więc taneczny, lecz wciąż pełen mglistych, kłaniających się w strone shoegaze’u melodii i warstw dźwięków. Świetny, nawiązujący do stylu New Order, singiel "Bicycle" zwiastował debiutancki album Memory Tapes "Seek Magic", który ukazał się we wrześniu 2009 (Sincerly Yours).
Gdy do sieci trafił pierwszy singiel byłam wniebowzięta, że Hawk w końcu wziął się do roboty i planuje coś nowego. Po wielokroć przesłuchując "Wait in the Dark" nie mogłam oprzeć się tanecznemu rytmowi tego kawałka. Energią przypomina mi trochę "Bicycle" z pierwszego albumu Memory Tapes, choć jest bardziej rozmarzony, pobrzmiewa w nim radość Beach House i jednocześnie subtelność Memory Cassette. Asocjacja z "Bicycle" powraca jednak przy "Trance Sisters", który to kawałek jawi się już jako mierna podróbka tej świetnej piosenki. Z kolei "Today Is Our Life" początkiem przypomina mi twórczość brooklyńskiego zespołu Yeasayer. Wprawdzie te skojarzenia szybko zostają rozwiane, to jednak jakoś nie mogę im się oprzeć. Dayve Hawk decydując się na połączenie swoich dwóch poprzednich projektów zdecydował się jednocześnie na sięgnięcie po wiele więcej możliwości, jakich nieustannie dostarcza elektronika. I tak jak jeszcze debiut osadzony był mocno w rozmarzonych, sennych dźwiękach, mimo nieustannych poszukiwań Hawka na innych gruntach gatunkowych, tak "Player Piano" czerpie z owych gruntów pełnymi garściami i zdaje się pretendować do najlepszego albumu na lato. Jednak tylko na bardzo upojne lato.
Na "Seek Magic" był powiew świeżości i fajny pomysł na siebie (nie na darmo Pitchfork dał tej płycie aż ósemkę), co trochę rozpełza się na drugim albumie Memory Tapes, który brzmi już jak kompozycje z gatunku indie electronic, gdzie za dużo jest z współczesnych zespołów tworzących rozrywkową elektronikę (patrz: Yeasayer). To chyba ten mój problem z mówieniem o Hawku – wszędzie w jego muzyce jest on i ktoś jeszcze. Dobrze mieć inspiracje, oczywiście, jeszcze lepiej móc zestawiać ze sobą artystów i szukać podobieństw bądź różnic, ale nie chciałabym, żeby muzyka elektroniczna utonęła w jeziorze międzygatunkowych nawiązań. Nie o to tu chodzi. “Player Piano” dobrze się słucha, ale poza zachwytami nad singlami i docenieniem klamry, w jaką artysta ujął swój drugi album , nie za wiele jest tu do podziwiania. Żałuję, że zniknął klimat sennych, mglistych plaż z “Seek Magic” i ambientowe poszukiwania Hawka zastąpiło pragnienie stworzenia muzyki dobrej na beach party o zachodzie słońca. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bicycle	Memory Tapes	07.2009	-	-	Loog LOOG 033	-
Yes I Know / First Hills	Memory Tapes	07.2011	-	-	Rise Record Club RRC003	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Seek Magic	Memory Tapes	08.2009	-	-	Something In Construction SICNOTE049	-
Player Piano	Memory Tapes	07.2011	-	-	Something In Construction SICNOTE093	[34.Top Heatseekers]
Grace / Confusion	Memory Tapes	12.2012	-	-	Carpark Records – CAK81 [US]	-

Madura

Madura był zespołem rock/fusion lat 70-tych z Chicago, Stany Zjednoczone. Po rozpadzie Bangor Flying Circus (1969), Alan DeCarlo i Hawk Woliński zakładają Madura. Tylko jedna personalna zmiana została wprowadzona: perkusista Michael Tegza został zastąpiony jednym z najlepszych renomowanych perkusistów na świecie: Rossa Salomone.
Dawid "Hawk" Woliński, poprzednio członek Shadows of Knight , Alan DeCarlo i Ross Salomone nagrali dwa albumy produkowane przez chicagowskiego producenta Jamesa Williama Guercio. Hawk Woliński później stał się członkiem Rufus i Chaka Khan,i odnosił sukcesy jako producent i autor tekstów. Alan DeCarlo i Ross Salomone pojawili się na albumie z 1974 r. chicagowskiego klawiszowca Roberta Lamma "Skinny Boy", a Ross Salomone również pojawił się na albumach:Chicago, Air Supply, Gerard, i Hollins & Star.
Grupę można zobaczyć i usłyszeć na żywo w krótkiej scenie koncertowej w filmie JW Guercio Electra Glide in Blue (1973) grajacych Free From The Devil. Ten utwór jest również na płycie z filmu. Dawid Woliński pojawia się również jako aktor w filmie gra rolę "Dawida, kierowca autobusu VW". 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Johnny B. Goode (Part 1)/Johnny B. Goode (Part 2)	Madura	10.1971	-	-	Columbia 45483	[written by C Berry][produced by James William Guercio]
Save the Miracle	Madura	02.1974	-	-	Columbia 46022	[written by D. J. Wolinski][produced by James William Guercio]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Madura	Madura	10.1971	-	186[2]	Columbia 30 794	-

Dorothy Morrison

Dorothy Morrison –ur. w 1945r w Longview,Texas, wokalistka i współautorka przeboju The Edwin Hawkins Singers "Oh, Happy Day",XVIII-wieczny hymn przearanżowany na piosenkę gospel ,która stała się międzynarodowym hitem w 1969 r., osiągając osiągając # 4 w USA i # 2 w Wielkiej Brytanii na listach przebojów pop.
Od tego czasu stał się hymnem wszystkich amerykańskich grup gospel. Co było powszechne w kręgach tego gatunku,sami wyprodukowali i dystrybuowali własny LP, "Let Us Go into The House of the Lord", nagrywając go na żywo w kościele. Sukces debiutanckiego albumu stał się iskrą rewolucji, która wprowadziła muzykę gospel do nowych słuchaczy na całym świecie, sprzedając się w siedmiu milionach kopii.
Po tym sukcesie, Dorothy Morrison występuje na scenie z CSN & Y, Joan Baez i Joni Mitchell w Big Sur Folk Festival w 1970 roku i koncertowała z Van Morrison. Realizowała niektóre nagrania z Boz Scaggsem, Ritą Coolidge i Ricardo Sands. Album I am posting today, nagrany dla Buddah w 1970 roku, jest pełen emocji i uduchowionych melodii z wokalem Dorothy Morrison. Zaczęła śpiewać utwory pop , ale na Brand New Day wraca do gospel i bardzo skutecznie. Poza liderowaniem ,prowadzi swym silnym głosem chór żeński . To słychać w utworach takich jak "Hi De Ho (That Old Sweet Roll)", "Fire and Rain", "The Border Song", "Brand New Day", "Peace Brother Peace", "Can You Believe" i "Get High on Jesus". Jest tam też soulowy "Top of the Mountain", podnoszący na duchu "Black California", i dobry cover "Spirit in the Sky".

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
All God's Children Got Soul/Put A Little Love In Your Heart	Dorothy Morrison	10.1969	-	95[1]	Elektra 45 671	[written by Booker T., William Bell][produced by Delaney Bramlett]
Border song [Holy Moses]/Brand New Day	Dorothy Morrison	08.1970	-	114[1]	Buddah 184	[written by Elton John][43[3].R&B Chart][#37 hit for Aretha Franklin in 1970]
Spirit In The Sky / Black California	Dorothy Morrison	10.1970	-	99[2]	Buddah 196	[written by Booker T., William Bell][produced by Delaney Bramlett]

Nocera

Maria Nocera (ur. 1967r), znana pod psudonimami scenicznymi , Nocera lub DJ Nocera, to Sycylijka śpiewajaca, trip hop , pop , i freestyle ,będąca także Dj-em w klubach. Ona jest chyba najbardziej znana z jej latino freestyle hitów "Summertime, Summertime" i "Let's Go".
Urodzona na Sycylii , Nocera póżniej mieszka w Parmie, Emilia-Romania, w środkowych Włoszech , przed emigracją do Stanów Zjednoczonych, gdy miała 18 lat.
Nocera podpisała kontrakt z niezależną wytwórnią Sleeping Bag Records w 1986 roku,jej singel "Summertime, Summertime" ukazał się tego samego roku. Singiel, wyprodukowany przez Floyda Fishera i zremiksowany przez Kurtisa Mantronika , został włączony do jej debiutanckiego albumu , Over the Rainbow z 1987r, i trafił na 2 miejsce Billboard Hot Dance / Club Play w 1986 roku. Z tego albumu pochodzi także utwór "Let's Go", utwór zremiksowany przez Little Louie Vegę , a napisany przez Peitor Angell . Osiągnęła nr 8 na Hot Dance / Club Play w 1987 roku.
Po nagraniach i turnee promocyjnym Over the Rainbow, Nocera rozpoczęła pracę nad drugim albumem, ale album nie został ukończony z powodu zamknięcia Sleeping Bag Records w 1991 roku.
Po upadku wytwórni, Nocera śpiewała chórki dla wykonawców freestyle Sa-Fire , India i Information Society od początku do połowy lat 90-tych. Koncertowała w kraju i zagranicą z Information Society, zapewniając wokal i klawisze.
W 2000 roku, Nocera utworzyła trip hopową grupę Voice of the Satellites z gitarzystą Greggiem Fine i klawiszowcem Johnem Roggie . Brzmienie zespołu zostało opisane jako "luźna mieszanka trippy z hip hopem , acid jazzem".Zespół wydał kilka EP-ek, ale nie podpisał kontraktu z wiekszą wytwórnią .
Nocera jest obecnie klubowym DJ z siedzibą w Nowym Jorku , i koncertuje w Stanach Zjednoczonych z serią koncertów Freestyle Explosion w 2006, gdzie z powodzeniem prezentuje hity z Over the Rainbow. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Summertime, Summertime	Nocera	11.1986	-	84[7]	Sleeping Bag 22	[written by Nocera,Floyd M. Fisher][produced by Floyd M. Fisher][2[11].Hot Disco/Dance Club][47[13].R&B Chart]
Let's Go	Nocera	12.1987	-	-	Sleeping Bag 29	[written by P. Angel][produced by Floyd M. Fisher][8[10].Hot Disco/Dance Club][70[10].R&B Chart]

Emilio Pericoli

Emilio Pericoli (ur. 7 stycznia 1928r w Cesenatico, Włochy, zm. 9 kwietnia 2013r w Savignano sul Rubicone, Włochy) - włoski piosenkarz. Zwycięzca Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 1963 roku z piosenką „Uno per tutte”, wykonaną w parze z Tonym Renisem. Reprezentant Włoch podczas 8. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1963 roku z tą samą piosenką (3. miejsce).Emilio Pericoli w młodości uczył się gry na fortepianie i gitarze. Po wojnie przeniósł się do Ceseny, gdzie w 1947 roku pojawił się jako wokalista w orkiestrze Enza Ceragioli, z którą przez przez kilka lat występował we Włoszech i za granicą. Zyskał popularność dzięki transmisjom radiowym. W 1954 roku wziął udział w konkursie radiowym Dieci canzoni da lanciare. Po 1955 rozpoczął działalność jako aktor, występując w kilku komediach muzycznych.

W 1959 roku, po podpisaniu umowy z Dischi Ricordi, rozpoczął karierę piosenkarską przypominając z powodzeniem znane włoskie piosenki z lat 30. i 40-tych, a także niektóre pieśni neapolitańskie jak „Anema e core” i „Scalinatella”, wszystkie wydane na dwóch albumach, Amori d'altri tempi (1961) i Amori dei nostri anni ruggenti (1962).

Jesienią 1961 roku dołączył do zespołu Studio Uno, w parze z Renatą Mauro. W 1962 roku wystąpił na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo z piosenką „Quando quando quando”, zaprezentowaną w parze z jej kompozytorem, Tonym Renisem. W następnym roku ta sama para wygrała Festiwal w San Remo z piosenką „Uno per tutte” (Mogol - Alberto Testa - Tony Renis). Również w 1963 roku, w Londynie, wziął udział w finale 8. Konkursu Piosenki Eurowizji prezentując tę samą co w San Remo piosenkę, za która otrzymał 37 punktów i zajął 3. miejsce; zwycięstwo przypadło małżonkom Grethe i Jørgenowi Ingmannom z Danii.

Największym sukcesem komercyjnym w jego karierze stał się jednak przebój „Al di là” (dzieło spółki autorsko-kompozytorskiej Giulio Rapetti - Carlo Donida), który w wykonaniu Betty Curtis, zdobył 1. miejsce na Festiwalu w San Remo w 1961 roku. Choć wersja Pericolego we Włoszech cieszyła się umiarkowanym powodzeniem,to stała się większym hitem w Ameryce Łacińskiej. Ponadto została ponownie nagrana na ścieżce dźwiękowej filmu Rome Adventure w reżyserii Delmera Davesa z 1962 roku. Piosenka osiągnęła 6. pozycję na U.S. Hot 100 i 3. na Adult Contemporary w Stanach Zjednoczonych oraz 30. w Wielkiej Brytanii.

W 1964 roku artysta ponownie wystąpił na Festiwalu w San Remo, tym razem z piosenką „Piccolo piccolo”, jednak bez powodzenia. Po nagraniu w połowie lat 60-tych kilku płyt dla Dischi Ricordi przeniósł się do Warner Bros. Records, a pod koniec dekady do Globe Records. W latach 60-tych brał udział w serialu telewizyjnym Studio Uno z Miną i bliźniaczkami Kessler. Wraz z nadejściem ery rock and rolla we Włoszech wyjechał do Ameryki, gdzie występował z powodzeniem przez kilka lat, ale później wycofał się z estrady, powracając na nią dopiero po dwudziestu latach, gdy powróciła moda na lata 60-te . W 2006 roku, juz po przejściu na emeryturę, przeniósł się do Gambettoli, gdzie spędził ostatnie lata życia. Zmarł w wyniku choroby 9 kwietnia 2013 roku w hospicjum w Savignano sul Rubicone.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Ita	Wytwórnia [US]	Komentarz
Al Di La/Sassi [Gino Paolo]	Emilio Pericoli	05.1962	30[14]	6[14]	-	Warner 5259	[written by Carlo Donida,Mogol][utwór z filmu "Rome Adventure]
Vedo te...sogno te.../Ti prego amore	Emilio Pericoli	.1959	-	-	15	Dischi Ricordi SRL 10-028	[written by Nance,J - Twitty,C \ Calibi]
Ciao, Baby, Ciao/L'Air De Paris	Emilio Pericoli	.1959	-	-	26	Dischi Ricordi SRL 10-087	[written by Garson,M - Shuman,E \ Mogol]
Quando quando quando/Sedici anni	Emilio Pericoli	.1962	-	-	19	Dischi Ricordi SRL 10-236	[written by Renis,T \ Testa,A]
Mary Rose/Tornerò Al Cairo	Emilio Pericoli	.1962	-	-	36	Dischi Ricordi SRL 10-301	[written by Sherman,J - Sherman,N \ Calibi - Bruno Pallesi]
Uno per tutte/Sull'acqua	Emilio Pericoli	.1963	-	-	17	Dischi Ricordi, SRL 10-310	[written by Mogol - Renis,T - Testa,A]

Praise Cats

Eric Miller (urodzony w Chicago, Illinois) jest amerykańskim dj-em muzyki house , producentem i remixerem. Jako E-Smoove pracował przez wiele lat z Steve "Silk" Hurley'em i Maurice Joshuą, zanim jego utwór "Deja Vu" trafił na US Hot Dance Music / Club Play w 1998 z , wspinajac się na pozycję 16.
Piosenka osiągnęła # 63 na UK Singles Chart.Jego kolejny utwór na Dance Chart wszedł w 2002 roku, kiedy "Insatiable" zostało hitem # 1. "Insatiable" został wydany pod pseudonimem Thick Dick.Zadebiutował jako # 35 w Wielkiej Brytanii.W obu utworach wokalu udzieliła Latanza Waters .
Również w 2002 ukazał się pod innym pseudonimem, Praise Cats. Utwór "Shined on Me" zadebiutował na 56 miejscu w Wielkiej Brytanii w 2002 roku, ale jako remix m.in. Andrea Love, osiągnął # 24 w maju 2005 roku.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Deja Vu	E-Smoove feat. Latanza Waters	08.1998	63[1]	-	Nervous NE 20324	[written by E. Miller, L. Waters][produced by E-Smoove][16[12].Hot Disco/Dance;Nervous 20 325 12"]
Insatiable	Thick Dick	10.2002	35[3]	-	Sondos SON 24	[1[1][12].Hot Disco/Dance;Sounds 024 12"]
Shined On Me	Praise Cats feat. Andrea Love	10.2002	56[3]	-	PIAS UK PIASX 028T [UK]	[written by E. Miller][produced by E-Smoove]
We Got Love	Praise Cats feat. Andrea Love	09.2003	188[1]	-	Subliminal SUB 103 [UK]	[produced by Eric Miller]
Sing	Praise Cats feat. Andrea Love	04.2004	158[2]	-	Subliminal Soul SSL29	[written by E. Miller][produced by E-Smoove]
Shined On Me – Skylark Remixes	Praise Cats	05.2004	78[3]	-	PIAS UK PIASX 044T [UK]	[written by E. Miller][produced by E-Smoove]
Shined On Me	Praise Cats feat. Andrea Love	04.2005	24[16]	-	All Around The World 12 GLOBE 380	[written by E. Miller][produced by E-Smoove]

Powerhouse

Powerhouse to nazwa kilku projektów muzyki tanecznej.Najbardziej znany z nich jest pochodzący z Chicago team producenta i DJ-a Lenny Fontany i wokalisty Duane Hardena. "What You Need", utwór, który wyprodukowali i napisali,zawierający sample z "I'm Here Again" Thelmy Houston, został # 1 na Billboard Hot Dance Music / Club Play w 1999 r.Zadebiutował też na 13 miejscu na brytyjskiej liście singli.
Lenny Fontana jest amerykańskim dj-em muzyki house z Nowego Jorku. Fontana zaczął profesjonalną karierę w połowie lat 80-tych, grając w takich klubach jak Garage i Better Days. Jego pierwszym poważnym sukcesem był utwór "A Mystical Journey", który został # 30 na Billboard Hot Dance Club /Play w 1996 r.Zdobył międzynarodowe uznanie jako część zespołu produkcyjnego Powerhouse, który zabłysnął hitem nr 1 w USA z "What You Need" W 2000 roku powrócił na brytyjską listę z "Sensation Chocolate" (z udziałem DJ Shorty), osiągając # 39. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
What You Need	Powerhouse feat. Duane Harden	05.1999	13[11]	-	Defected DEFECT3	[written by Duane Harden, Lenny Fontana][produced by Lenny Fontana][1[1][12].Hot Disco/Dance;Strictly Rhythm 12 570 12"]

Joey Lawrence

 Joseph Lawrence Mignogna Jr. (ur. 20 kwietnia 1976 roku w Filadelfii w stanie Pensylwania, USA) - amerykański aktor, brat Matthewa i Andrewa Lawrence'ów. Zdobywca nagrody Young Artist Award; był też ośmiokrotnie nominowany do tej nagrody.Wystąpił w filmach Reguły miłości, Basen 2, Ulice strachu: Ostatnia odsłona, Wyznania nałogowej karierowiczki, Zabójcze radio. Znany również jako Joey Lawrence.

Syn Włocha Josepha Mignogny oraz Donny Shaw. W 1994 roku ukończył Abington Friends School. Studiował na University of Southern California. We wczesnych latach osiemdziesiątych, w wieku sześciu lat, rozpoczął karierę aktora dziecięcego, gościnnie pojawiając się w popularnych wówczas serialach telewizyjnych D'iff'rent Strokes i Silver Spoons oraz występując w trzydziestominutowej krótkometrażowej komedii telewizyjnej pt. Łobuz. Popularność zdobył na szklanym ekranie, wcielając się w postać Josepha "Joeya" Donovana w serialu stacji NBC Gimme a Break!, w którym występował przez cztery sezony, w latach 1983-1987. Na dużym ekranie zadebiutował w 1985 roku, kiedy to wystąpił u boku Johna Candy'ego w komedii Carla Reinera Zakład (Summer Rental) jako Bobby Chester, syn głównego bohatera. Rola Joeya Russo w serialu komediowym Rozkwitać (Blossom) przyniosła mu nagrodę Young Artist Award. W maju 1994 roku magazyn People umieścił go na liście pięćdziesięciu najpiękniejszych ludzi świata.

Lawrence jest również wokalistą. W latach dziewięćdziesiątych wydał dwa albumy studyjne, nagrane w stylistyce muzyki pop. Pierwszy z nich, Joey Lawrence, opublikowano 2 lutego 1993 roku. Debiutancki singel Lawrence'a zatytułowany "Nothin' My Love Can't Fix" trafił na dziewiętnastą pozycję notowania Billboard Hot 100 i przyczynił się do sukcesywnego wydania dwóch kolejnych singli: "Stay Forever" i "I Can't Help Myself". 16 września 1997 roku Lawrence wydał swój drugi album Soulmates, który promowały single "Ven Ven Conmigo" oraz "Never Gonna Change My Mind". W listopadzie roku 2008 został wydany kolejny singel Lawrence’a "I Want it that Way".

Jest znany ze swojego metroseksualnego wizerunku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Nothin' My Love Can't Fix	Joey Lawrence	03.1993	13[7]	19[20]	EMI CDEM 271	[written by Lawrence, Forbes, Beall][produced by Barry, Forbes, Beall, Peluso ]
I Can't Help Myself	Joey Lawrence	08.1993	27[4]	-	EMI CDEM 277	[written by Michael Price, Mark Holden, Axel Kroell][produced by Steve Barri, Tony Peluso, Axel Kroell]
Stay Forever	Joey Lawrence	10.1993	41[3]	52[12]	EMI CDEM 289	[written by Joey Lawrence, Arthur Lafrantz Bacon, Ariel Shallit, Nicholas Bacon][produced by Barry, Forbes, Beall, Peluso ]
Never Gonna Change My Mind	Joey Lawrence	09.1998	49[2]	-	Curb CUBC 34	[written by Joey Lawrence, Steve Real][produced by Joey Lawrence, Steve Goldstein]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Joey Lawrence	Joey Lawrence	03.1993	39[3]	74[22]	EMI CDEMC 3657	[produced by Steve Barri, Eric Beall, Vassal Benford, Steve Diamond, Alexandra Forbes, Jud J. Friedman, Axel Kroell, Jim Lang, Tony Peluso, Nathaniel Phillips, Ian Prince, Richard Scher, Eliot Wolff]

Christopher Lawrence

Christopher Lawrence jest DJ-em progresywnego trance i psytrance , który doszedł do szczytu w swojej dziedzinie i zrealizował kilka albumów mix, a także produkcji własnej . Aktywny od końca lat 90-tych., stopniowo zdobył szereg nagród i podziękowań,i regularnie uznawany za jednego z czołowych DJ-ów trance w pierwszej połowie lat 2010-tych.

Przed tym jak został DJ-em  kilka lat wcześniej, Lawrence wydał  1997 mix album Rise dla wytwórni   Fragrant . Rok później podpisał kontrakt produkcyjny z szanowaną szkocką wytwórnią Hook Recordings, gdzie wydał "Navigator" oraz "Shredder" zawierające brytyjskie klubowe hity, budując swoja renomę.
 W 1999 roku wydał dwa albumy miksów, Temptation (dla City of Angels) oraz retrospektywne nagrania dla Hook Recordings,Christopher Lawrence Presents:Hook Recordings . Podpisał kontrakt z amerykańską wytwórnią miksów Moonshine Music,niedługo potem. Lawrence wydał po raz czwarty kolekcję Trilogy, Part One: Imperium , następnie,w 2000 roku; United States of Trance dla Moonshine.
Pierwszy album który wyprodukował, All or Nothing , pojawił się w 2004 roku, a następnie w tym samym roku   Un-Hooked:The Hook Session  . Był tak samo aktywny w drugiej połowie dekady, z licznymi 12" płytkami "(często we współpracy z takimi  tuzami jak Nicholas Bennison, John 00 Fleming,czy Dave Audé ) i garści albumów mix, z najważniejszym z roku 2007   Gatecrasher: Live in Moskwa .
Podczas lat 2010-ych, Lawrence 's skupia  się coraz bardziej na swojej wytwórni  Pharmacy ,oferującej głównie digital download.Wydał także album mix dla wytwórnii Moist Music, Rush Hour , nazwany od tytułu jego długoletniej audycji radiowej. Sequel, Rush Hour 2013, został wydany przez Pharmacy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rush Hour / Ride The Light	Christopher Lawrence	02.2000	118[1]	-	Hook Recordings HK047	[written by Christopher Lawrence][produced by Christopher Lawrence]

Mayra Andrade

Mayra Andrade urodziła się w 1985 roku w Hawanie na Kubie, jednak wychowywała się na Wyspach Zielonego Przylądka, w Senegalu, Angoli i Niemczech. W wieku 16 lat wygrała konkurs na najlepszą piosenkę francuskojęzyczną Jeux de la Francophonie. Wkrótce zaczęła naukę śpiewu w Paryżu i publiczne występy, głównie w krajach portugalskojęzycznych.
W tym czasie zaczęła też rosnąć jej popularność w Europie. W 2007 otrzymała nagrodę Niemieckich Krytyków Muzycznych (Preis der Deutschen Schallplattenkritik) a w rok później nagrodę dla debiutantów BBC Radio 3 Awards for World Music 2008.
Od kilku lat współpracuje z kompozytorem Orlando Panterą. W jej muzyce słychać wpływy przede wszystkim muzyków z Wysp Zielonego Przylądka, ale także Brazylijczyka Caetano Veloso.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Navega	Mayra Andrade	05.2006	124[8]	-	Sony BMG Music Entertainment Jazz 82876 817802	-
Stória, stória...	Mayra Andrade	06.2009	157[10]	-	RCA Victor 88697526792	-
Lovely Difficult	Mayra Andrade	11.2013	98[4]	-	Columbia 88765492342	-

Angel City

Hard rockowy zespół pochodzący z Adelajdy w Australii,póżniej przeniósł się do Sydney,założony w 1970r.Na międzynarodowej arenie używał nazwy Angel City, a później Angels From Angel City.
Początek historii to sformowanie przez braci Ricka i Johna Brewstera grupy Moonshine Jug and String Band w 1970r.Rok póżniej dołączył do grupy urodzony w Belfaście Doc Neeson,były student szkoły artystycznej i znacząca osobistość na scenie muzycznej Adelajdy.Zespół występował w akademickich kampusach,by w 1973r wydać EP-kę Keep you on the move,a w 1974r singla "That's All Right With Me".Obie płyty wydała wytwórnia Johna Woodruffa-Sphere,który został ich menadżerem.
W tym samym roku zmieniają nazwę na Keystone Angels,instrumenty akustyczne zamieniają na elektryczne i zaczynają grać rock'n'rolla lat 50-tych.W 1975r supportują AC/DC na ich australijskiej trasie,a póżniej wspierają podczas podobnych koncertów Chucka Berry'ego.Dzięki rekomendacji Bon Scotta i Malcolma Younga z AC / DC, zespół dostał kontrakt nagraniowy w wytwórni Alberts .W tym czasie stanowi on kwartet z Neesonem na gitarze basowowej, Charlie Kingiem (Peter Christopolous) na perkusji, Rickiem Brewsterem na gitarze prowadzącej i Johnem Brewsterem jako wokalistą i gitarzystą rytmicznym.Pierwszym singlem już pod nowym szyldem Angels była piosenka " Am I Ever Gonna See Your Face Again ".W tym czasie Kinga na perkusji [służba wojskowa] zastępuje "Buzz Throckman" Bidstrup. W lipcu 1977r światło dzienne ojrzał drugi singiel grupy "You're a lady now",a miesiąc póżniej ich debiutancki album.Do zespołu dołączył basista Chris Bailey,ex członek Mount Lofty Rangers,co pozwoliło Neesonowi skupić się na wokalu i przejąć z czasem rolę charyzmatycznego lidera.
Wydany w 1978r album "Face to face",wyprodukowany przez Marka Opitza spędził na rodzimej liście przebojów 79 tygodni.Z niego pochodzi pierwszy singlowy przebój "Take a Long Line",który stał się wizytówką grupy.Podczas Sylwestra w 1979r grupa występuje przed 100.000 widownią w Sydney Opera House.Po podpisaniu międzynarodowego kontraktu z CBS wydają longplay Face to Face jako kompilację dwóch pierwszych albumów,ale pod nazwą Angel City by uniknąć problemów prawnych ze względu na istniejącą grupę o tej samej nazwie nagrywającej dla Casablanca. W marcu 1981, perkusista Graham Bidstrup opuścił zespół, z powodu różnic muzycznych i został zastąpiony przez nowozelandczyka Brenta Ecclesa.Bidstrup został póżniej członkiem Party Boys i założył GANGgajang.
W maju 1983r Angels wydają trzeci album The Red Watch,przychylnie przyjęty przez krytyków za inwencję artystyczną;część materiału zarejestrowano podczas jamu zespołu.Rok póżniej po trzymiesięcznej sesji nagraniowej w Los Angeles trafiła na rynek kolejna płyta "Two minute warning".Amerykańska wersja albumu wydana przez MCA zawiera komercyjny hit "Be With You",wznawiany w 1990r przez Metal Blade.Pod koniec 1985r odchodzi John Brewster ,a na jego miejsce zostaje przyjęty gitarzysta Bob Spencer ex członek Skyhooks.
W pażdzierniku następnego roku nagrywają już dla nowej wytwórni Mushroom LP Howling,na którym znalazła się ich wersja przeboju Animals "Gotta Get Out of This Place".Amerykański oddział Chrysalis wydał w listopadzie 1989r album Beyond Salvation pod nazwą The Angels From The Angel City.W tym czasie menadżerem grupy zostaje Alan Niven,do tej pory opiekujący się Great White i Guns'n'Roses.
W czerwcu 1990r wspomniany wcześniej album ukazuje się w ich rodzinnym kraju zostając #1 na listach przebojów i promujący pięć udanych singli minn."Dogs are talking" i "Backstreet pickup".W 1992r Bob Spencer i James Morley opuszczają zespół,a powracają John Brewster i Jim Hilbun,w ten sposób zespół powraca do klasycznego składu.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Face to Face	Angel City	04.1980	19[14]	-	Epic JE 36344 [US]	-
Angel City	Angel City	07.1980	15[22]	-	-	-

Angra

Angra jest zespołem dosyć synkretycznym - łączy power metal z motywami brazylijskiej muzyki ludowej i różnymi odmianami rocka. Od strony harmonicznej na pierwszy plan bardzo wyraźnie wysuwa się inspiracja późnymi dokonaniami Queen, natomiast pod względem technicznym (co objawia się w partiach gitarowych) nieraz można usłyszeć odwołania do progresywnej "bezduszności" Dream Theater. W to wszystko świetnie wkomponowuje się thrashowa sekcja rytmiczna.
Wokalista Edu Falaschi, perkusista Aquiles Priester, i basista Felipe Andreoli dołączyli do założycieli Angry, gitarzystów Kiko Loureiro i Rafaela Bittencourta uzupełniając tym samym skład zespołu.
Esencja muzyki, którą wypracowała Angra przyniosła jej ogromny sukces na całym świecie. Słuchacze doceniają mocne gitary, wpadające w ucho riffy i zapadające w pamięć solówki. Znakomite wokale. Talent muzyków, którzy potrafili połączyć tak odległe od siebie style, klasyczny heavy metal, muzykę klasyczną a nawet tradycyjną brazylijską muzykę ludową.
Kiko Loureiro i Rafael Bittencourt założyli zespół w 1991 roku. Obaj byli renomowanymi instrumentalistami w Brazylii, to od nich pozostali członkowie uczyli się doświadczenia, umiejętności przetrwania na trasach koncertowych.
Nowym wokalistą Angry jest 28 letni Edu Falaschi. Zastąpił on Andre Mathosa, wieloletniego wokalistę grupy, zna bardzo dobrze pozostałych członków zespołu. Edu profesjonalnie zajmuje się śpiewaniem od 1992 roku, w tym roku nagrał swój pierwszy album z zespołem Mitrium. W 1994 starał się o posadę wokalisty w Iron Maiden po odejsciu Bruce’a Dickinson’a. Dostał się do finału, jednak członkowie Maiden jak wiemy wybrali Blaze’a Bayley’a. Zarejestrował dwa MiniCD z grupą Symbols. Falaschi inspiruje się klasycznym heavy metalem, zespołami takimi jak Iron Maiden, Scorpions i Dio. Przez kilka lat śpiewania wykształcił własny styl śpiewania. Melodyjny ale zarazem mocny głos. Dzisiaj jest jednym z najlepszych brazylijskich wokalistów.
Aquiles Priester nowy perkusista Angry urodził się w Południowej Afryce 25 czerwca 1971 roku. Mieszka w Brazylii od 5 lat. 1985 to przełomowy moment w jego życiu, wtedy to pokochał muzykę będąc na osławionym festiwalu Rock In Rio, który ma ogromny wpływ na kształt brazylijskiej sceny do dziś. Inspiruje go klasyczny heavy metal, grał w bardzo wielu zespołach pochodzących z miasta, w którym mieszka - Porto Alegre. Na poważnie zajął się muzyką kiedy dołączył do miejscowej grupy Hangar, jako ciekawostkę można dodać, że grał w 1998 z Hangar jako support dla Angry. W tym samym roku Priester został zaproszony do nagrania partii bębnów na solowy album Paul’a Di’Anno. Wystąpiło na nim jeszcze kilku innych brazylijskich muzyków. Wielkie doświadczenie, wielki talent, czyni z niego znakomitego perkusitę.
Nowy basista Felipe Andreoli urodził się w Sao Paulo 7 marca 1980 roku. Zaczął grać na gitarze akustycznej w wieku 12 lat. Rok później pod wpływem płyt Metallicy i Megadeath chcwycił za gitarę basową. Przez lata 1993-1997 grał w wielu miejscowych kapelach, grających w większości covery innych zespołów. Pierwszą płytę nagrał z zespołem Metris w 1997 roku. W 1999 roku dołączył do grupy Karma z którym zarejestrował pierwszą w pełni profesjonalną płytę. Podobnie jak Priester zagrał na płycie "Nomad" Paul’a Di’Anno. Zagrał również w trasie promującej ten album. Jako idoli wymienia Billy’ego Sheehan’a i Jaco Pastorius’a.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Fireworks	Angra	08.1998	41[3]	-	CNR Music 4900232	-
Rebirth	Angra	10.2001	74[2]	-	Nothing To Say 3071882	-
Temple Of Shadow	Angra	11.2004	110[2]	-	Replica RPL005	-
Aurora Consurgens	Angra	10.2006	154[1]	-	Steamhammer SPV 97972	-
Aqua/td>	Angra	10.2010	147[1]	-	Steamhammer SPV 308632	-
Secret Garden	Angra	01.2015	174[1]	-	Edel 0210096EMU	-

Anis

Anis Kachohi to piosenkarz francuski, urodzony w 1977 w Pontoise,jakom dziecko Rosjanki i ojca Marokańczyka.Dorastał w  Vexin do 8 lat,a następnie z rodzicami przeniósł sie na przedmieścia ParyżaJako nastolatek słuchał dużo bluesa, rapu i francuskich wykonawców takich jak: Tom Waits, Bo Diddley, John Lee Hooker, Billie Holiday, Édith Piaf i Colette Magny.
Jego teksty są często autobiograficzne, przepełnione jego osobistymi uczuciami. Muzyka Anisa to mieszanka soulu, reggae i bluesa.
W 2003r wydał  swój pierwszy album Gadjo décalé w studio "Gang" w Paryżu.Stacja telewizyjna France2 przedstawiała go jako wokalistę lata 2007.Kanał ten regularnie emitował jego wideoklipy "Cergy", "Intégration" i "Avec le Vent".W 2005r ukazuje się jego kolejny album La Chance dla Virgin/EMI.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
La Chance...	Anis	10.2005	14[72]	-	-	-
Rodeo Boulevard	Anis	10.2008	24[12]	-	Virgin 2350102	-