David and Jonathan

Duet autorski Roger Greenaway ("David") i Roger Cook ("Jonathan"), który nawiązał współpracę w 1965 r. po rozpadzie grupy beatowej The Kestrels. Ich wczesne wspólne dzieło - singel "You've Got Your Troubles" w wykonaniu The Fortunes - od razu odniósł sukces dochodząc do 2. miejsca na listach.

Pod koniec roku duet rozpoczął karierę wykonawczą i nagraniową, ale paradoksalnie ich pierwszym, notowanym na listach hitem była wersja "Michelle" Beatlesów. Choć zespół The Overlanders z tą samą piosenką wszedł na szczyt listy brytyjskiej, David And Jonathan dotarli "zaledwie" do miejsca 11. Nieco później, już własny utwór "Lovers Of The World Unite", umieścili w Top 10.

Duet kontynuował działalność nagraniową, ale znacznie większy sukces komercyjny odniósł jako spółka kompozytorsko-autorska. Ich dziełem były tak udane przeboje jak "Gasoline Alley Bred" (The Hollies), "Home Loving Man" (Andy'ego Williamsa), "I'd Like To Teach The World To Sing" (The New Seekers) i "Something Tells Me (Somethin's Gonna Happen Tonight)" (Cilla Black). Utwory te powstały często we współpracy z innymi autorami, w tym Tonym Macauleyem i Albertem Hammondem, ale prawa autorskie do nich zastrzeżone zostały przez firmę wydawniczą duetu - Cookaway.

W latach 70-tych piosenki Greenawaya i Cooka z powodzeniem nagrywała grupa Blue Mink, składająca się z muzyków sesyjnych, na czele których stali Cook i Madeline Bell. David And Jonathan pozostają jednym z najbardziej efektywnych duetów autorskich, jakie wydała Wielka Brytania.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Michelle / How Bitter the Taste of Love	David and Jonathan	01.1966	11[6]	18[9]	Capitol 5563	[written by John Lennon, Paul McCartney][oryginalnie nagrana przez The Beatles]
Speak Her Name / Take It While You Can	David and Jonathan	04.1966	-	109[5]	Capitol 5625	[written by Clint Ballard][produced by A.I.R. (London) Prod.][#89 hit for Walter Jackson in 1967]
Lovers of the World Unite / Oh My Word	David and Jonathan	07.1966	7[16]	-	Emi/Columbia DB 7950 [UK]	[written by Roger Greenaway,Roger Cook]
She's Leaving Home / One Born Every Minute	David and Jonathan	06.1967	-	123[2]	Capitol 5934	[written by John Lennon, Paul McCartney][produced by A.I.R. (London) Prod.][oryginalnie nagrana przez The Beatles]

Roni Size

Roni Size jest synem jamajskich imigrantów, urodził się i dorastał na przedmieściach St. Andrews. Mając 16 lat zaczął chodzić na imprezy prowadzone przez soundsystem The Wild Bench, który był swoistym pierwowzorem Massive Attack. Niedługo później Roni Size został wyrzucony ze szkoły i mając już pewne pojęcie o produkcji muzyki udał się do Sefton Park.


Był to projekt lokalnych artystów, który pozwalał młodym rozwijać swoje talenty i umiejętności na profesjonalnym sprzęcie zgromadzonym w specjalnie zaadoptowanej na ten cel piwnicy. Tam doszlifował umiejętności i niedługo później zbudował własne studio, które zapewniało mu niezależność twórczą. Dzisiaj pytany o dawne lata i początki sceny Roni Size mówi: "To były wykręcone czasy. Miałem niezłego farta. To były fenomenalne dni i noszę w sobie ich historię".

W 1989 Roni Size wraz z zaprzyjaźnionymi muzykami - Krustem, Suvem i DJ-em Die założył Full Cycle Records, a następnie z pomocą Chrisa Lewisa pracującego w Circus Warp powołał do życia sublabel WTP (Where's The Party At?). Twórczości chłopaków cały czas przyglądali się zaprzyjaźnieni z nimi pracownicy różnych firm fonograficznych. Bryan Gee, który wówczas pracował w RCA, postanowił w 1994 roku założyć V Recordings, które stało się siostrzaną wytwórnią Full Cycle. Na początek wyszła tam "Deceivers EP" Krusta, a następnie "Agility" Size'a oraz DJ-a Die.

Płyty zostały doskonale przyjęte, a ich główna innowacyjność polegała na wniesieniu jazzujących elementów do jungle wczesnych lat 90-tych. To właśnie od tego momentu ruszył ciąg klubowych singli, które zaczęły wyznaczać standardy brzmieniowe, a następnie przerodziły się oficjalnie w nowy gatunek muzyczny - drum'n'bass.

W 1996 roku Roni Size nawiązał współpracę z Talkin' Loud i w efekcie ukazała się kompilacja Music Box (zrealizowana wraz z DJ-em Die). To wzajemne wpływy tych dwóch muzyków pomogły w stworzeniu unikalnego brzmienia wytwórni Full Cycle, za którego lwią część byli odpowiedzialni.

W 1997 roku Roni Size założył kolektyw drum'n'bassowy Reprazent, wraz, z którym nagrał "New Forms". - Poznaliśmy się przypadkiem, dzięki miłości do muzyki - opowiada o powstaniu samej grupy. - Krusta poznałem, gdy szedłem na rozmowę o pracę, Die, gdy był na deskorolce, a Suva ponieważ odwiedzał moje studio. Dynamite poznałem dzięki DJ-owaniu, a Onalee śpiewała jingle do mojego radio show.

Album Reprazent zdobył rzesze fanów i osiągnął status platynowej płyty, a wiele z utworów jak "Heroes" czy "Watching Windows" jest do dziś określane jako klasyki gatunku. Grupa postawiona do konkurencji z takimi gwiazdami jak The Prodigy, The Chemical Brothers czy Spice Girls zdobyła za tę płytę prestiżową nagrodę Mercury Music Prize. Jak mówi sam Roni Size, celem grupy nigdy nie było zdobywanie nagród, jednak takie zdarzenie to pewien wkład w historię i zawsze coś po nim teraz zostanie. Nie osiadając na laurach jeszcze tego samego roku Roni Size wraz z ekipą wypuścił winyl "It's Jazzy" w V Recordings.

W 1999 roku wraz z DJ-em Die wyprodukował album "Breakbeat Era", na którym zaśpiewał m.in. Lennie Laws. Pod koniec 2000 roku pojawił się drugi, długo oczekiwany album Reprazent - "In the Mode". Przyniósł on zróżnicowane singlowe utwory, w których zaśpiewali m.in. Dynamite, Onalee, jak również zupełnie nie związane z kolektywem postaci jak Method Man, Zac de la Rocha (Rage Against the Machine) czy Rahzel (The Roots).

Od 2001 roku Roni Size pracował w studiu z wokalistką Tali nad jej albumem oraz nad remiksami starych utworów Reprazent. W międzyczasie artysta wyprodukował również swój pierwszy, prawdziwie solowy album "Touching Down", który ukazał się w październiku 2002 roku i zawierał 16 nowych utworów zmiksowanych razem w godzinny set. W 2003 roku wyruszył w trasę po świecie, aby przypomnieć o obecności Full Cycle w muzyce.

W 2005 roku Roni Size będący już swoistym weteranem sceny elektronicznej wypuścił album "Return to V", na którym udowodnił, że mimo upływu lat nadal ma świeże spojrzenie na muzykę. Nie przerwał również systematycznego tworzenia nagrań dla Full Cycle oraz jej siostrzanej wytwórni Dope Dragon.

W roku 2008 Roni Size wskrzesił na nowo Reprazent poprzez specjalnie wydanie albumu "New Forms" dla Universalu. Wraz z grupą w składzie Dynamite MC, Onallee, Si John, Yuval Gabay, D Product, Jay Wilcox i Pete Josef, Roni Size jako Reprazent grał na największych festiwalach muzycznych w Europie min. Bestival, Glastonbury, Lovebox, Exit czy Rock Herk. Muzycy dotarli również do Polski, występując jako gwiazda Audioriver w Płocku. Reprazent dostało również nominację do UK Festival Awards za najlepszy występ taneczny.

Na 2009 zapowiedziano nową płytę Reprazent, solowy album Roniego Size'a oraz ogólnoświatową trasę koncertową.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Share The Fall / New Forms	Roni Size/Reprazent	06.1997	37[5]	-	Talkin Load TLCD 21	[written by Die, DJ Krust, Onallee ][produced by Roni Size]
Heroes	Roni Size/Reprazent	09.1997	31[6]	-	Talkin Load TLCD 25	[written by Roni Size, Onallee ][produced by Roni Size]
Brown Paper Bag	Roni Size/Reprazent	11.1997	20[14]	-	Talkin Load TLCD 28	[written by Roni Size][produced by Roni Size]
Watching Windows	Roni Size/Reprazent	03.1998	28[7]	-	Talkin Load TLCD 31	[written by Roni Size, Onallee ][produced by Roni Size]
26 Bass / Snapshot	Roni Size	11.1999	91[8]	-	Full Cycle FCY 020	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Who Told You	Roni Size/Reprazent	10.2000	17[17]	-	Talkin Load TLCD 61	[written by Williams_Kausman_Smith ]
Dirty Beats	Roni Size	03.2001	32[7]	-	Talkin Loud TLCD 63	[written by Smith, Williams][produced by Roni Size]
Lucky Pressure	Roni Size	06.2001	58[2]	-	Talkin Loud TLCD 64	[written by Paul Southey, Ryan Williams , Bowen][produced by Roni Size, Suv]
Brute Force	Roni Size	02.2002	119[4]	-	Full Cycle FCY 09	-
The Calling	Roni Size & Die	07.2002	131[6]	-	V Recordings V 005	[written by Roni Size & DJ Die][produced by Roni Size & DJ Die]
Fashion / Step Up	Roni Size	07.2002	166[2]	-	V Recordings V010	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Days / Box Of Tricks	Roni Size	07.2002	150[3]	-	V Recordings	-
Sound Advice	Roni Size	10.2002	69[7]	-	Full Cycle FCY 044	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Playtime	Roni Size	11.2002	53[4]	-	Full Cycle FCY 045	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Scrambled Eggs / Swings & Roundabouts	Roni Size	11.2002	57[3]	-	Full Cycle FCY 046	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Feel The Heat	Roni Size	01.2003	55[2]	-	Full Cycle FCY 048	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Snapshot 3 / Sorry For You	Roni Size	02.2003	61[5]	-	Full Cycle FCY 033	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
It's Jazzy / Play It For Me	& DJ Die	04.2003	86[3]	-	V Recordings V022	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Exer-Size EP	Roni Size	04.2003	101[2]	-	V Recordings V 0071	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Soul Power / Run	Roni Size	04.2003	123[2]	-	V Recordings V 019	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Fashion / Fresh	Roni Size	04.2003	128[2]	-	V Recordings V 010	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Siren Sounds / At The Movies	Roni Size	07.2003	67[2]	-	Full Cycle FCY 054	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Sound Advice / Forget Me Knots	Roni Size	09.2003	61[2]	-	Full Cycle FCY 056	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Strictly Social / Autumn	Roni Size / Die	04.2004	70[4]	-	Liquid V LQD 001	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
Bambakita / Fassy Hole	Roni Size	04.2004	60[2]	-	Full Cycle FCY 045	-
Out Of Breath / Bump 'N' Grind / Shoulder 2 Shoulder	Roni Size feat. Rahzel	10.2004	44[2]	-	V Recordings VRECUK 002X	-
No More	Roni Size feat. Beverley Knight & Dynamite MC	01.2005	26[4]	-	V Recordings VRECSUK 003CD	-
Impact Music / Flip Da Script	Roni Size & DJ Die feat. Hollie G	07.2005	191[2]	-	Full Cycle FCY 080	[written by Roni Size & Die][produced by Roni Size & Die]
Sing	Roni Size feat. Jocelyn Brown	07.2005	135[2]	-	V Recordings V 048	-
Time Out / Bite The Bullet	Roni Size	12.2005	160[1]	-	Full Cycle FCY 086	[written by Roni Size ][produced by Roni Size]
It's A Big Up Thing / It's A Jazz Thing	Roni Size / DJ Die	08.2006	129[1]	-	V Recordings VRECSUK 013	[written by Roni Size And DJ Die][produced by Roni Size And DJ Die]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
New Forms	Roni Size / Reprazent	07.1997	8[71]	-	Talkin Loud 5349342	[gold-UK][produced by Roni Size, DJ Die, Krust, SUV]
In the Møde	Roni Size / Reprazent	10.2000	15[12]	-	Talkin Loud 5481762	[silver-UK][produced by Roni Size, DJ Die, Krust, SUV,Rahzel]
Touching Down	Roni Size	11.2002	72[3]	-	Full Cycle FCYCDLP 010	-
Return to V	Roni Size	10.2004	146[2]	-	V Recordings VRECSUKCDLP 01	[produced by Roni Size]

Russ Conway

Russ Conway urodził się 2 września 1925r w Bristolu jako Trevor Stanford .Jako dziecko uczył się gry na fortepianie.Jako nastolatek wstąpił do marynarki wojennej podczas II wojny światowej,zostając wyróżniony medalem za męstwo.

Po wojnie decyduje się na karierę w wojsku ,pozostając w nim do 1955r.Odchodząc z niego decyduje się na profesjonalną karierę pianisty,występując w nocnych klubach Londynu.Tam spotyka i współpracuje z tak znanymi artystami jak:Dennis Lotis, Gracie Fields i Joan Regan.Wtedy też,w 1957r nawiązuje kontakt z EMI i nagrywa dla niej wiązankę instrumentalnych wersji starych piosenek w stylu honky-tonk.Występuje w programach telewizyjnych,szczególnie w popularnym w owym czasie-Billy Cotton Band Show.

Zdobywa wielką popularnośc ujmując słuchaczy swoim szerokim uśmiechem.Szczytowym dla jego kariery był rok 1959r,gdy w Top 10 brytyjskiej listy przebojów umieścił pięć swoich utworów.Kontynuował serię przebojowych singli w latach 1960-1962r ale tylko jeden z nich "Toy ballons" trafił do pierwszej dziesiątki UK Top 40.W póżnych latach 60-tych cierpi na załamanie nerwowe i przechodzi łagodny zawał serca,co ogranicza jego występy estradowe.Pod koniec lat 70-tych wraca na estradę dając koncerty dla swoich fanów.Zmarł 16 listopada 2000r po długiej chorobie nowotworowej.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [US]

Komentarz

Party pops

Russ Conway

11.1957

24[5]

-

Columbia DB 4031

[written by Joe Goodwin/Larry Shay/Harry Woods/Percy Wenrich/Monaco/Jack Norworth/Nora Bayes]

More Party Pops (Part 1) / More Party Pops (Part 2)

Russ Conway

11.1958

10[7]

-

Columbia DB 4204

[written by Shelton Brooks/Clifford Grey/Bernie Baum/Fitz/Gus Kahn/Walter Donaldson/Stephan Weiss/Little/Schoebel/Siras/Meyers/Penn/Erdman/Fragson/Nat Ayer][produced by Norman Newell]

The World Outside / Love Like Ours

Russ Conway with Geoff Love and his Orchestra and The Rita Williams Singers

01.1959

24[4]

-

Columbia DB 4234

[written by Richard Addinsell/Carl Sigman]

Side Saddle / Pixilated Penguin

Russ Conway

02.1959

1[4][30]

-

Columbia DB 4256

[written by Trevor H. Stanford][produced by Norman Newell]

Roulette/Trampolina

Russ Conway

05.1959

1[2][19]

106[3]

Columbia DB 4298

[written by Stanford][produced by Norman Newell]

China tea/The Wee Boy Of Brussels

Russ Conway

08.1959

5[13]

-

Columbia DB 4337

[written by Trevor H. Stanford][produced by Norman Newell]

More and More Party Pops Part 1/More and More Party Pops Part 2

Russ Conway

11.1959

5[8]

-

Columbia DB 4373

[written by Feldman/Herman Darewski][produced by Norman Newell]

Royal Event / Rule Britannia

Russ Conway

03.1960

15[7]

-

Columbia DB 4418

[written by Trevor Stanford]

Fings Ain't What They Used to Be / Polka Dots

Russ Conway

04.1960

47[1]

-

Columbia DB 4422

[written by Lionel Bart]

Lucky Five / The Birthday Cakewalk

Russ Conway

05.1960

14[9]

-

Columbia DB 4457

[written by Trevor H. Stanford]

Passing Breeze / The Key To Life

Russ Conway

09.1960

16[10]

-

Columbia DB 4508

[written by Trevor H. Stanford]

Even more and party pops

Russ Conway

11.1960

27[9]

-

Columbia DB 4535

[written by Ager/Yellen/McHugh/Cohn/Silver/Ruskin/Sullivan/Fisher/Dougherly][produced by Geoff Love]

Pepe / Matador From Trinidad

Russ Conway with John Barry and His Orchestra

01.1961

19[9]

-

Columbia DB 4564

[written by Dory Langdon/Hans Wittstatt][piosenka tytułowa z filmu]

Pablo / The Singing Bells

Russ Conway with Tony Osborne and His Orchestra

05.1961

45[2]

-

Columbia DB 4649

[written by Hans Wittstatt]

Say it with flowers/Roses Of Picardy

Dorothy Squires & Russ Conway

08.1961

23[10]

-

Columbia DB 4665

[written by Dorothy Squires]

Toy Balloons / Forgotten Dreams

Russ Conway

11.1961

7[11]

-

Columbia DB 4738

[written by Billy Mure][produced by Norman Newell]

Lesson One / Angelo

Russ Conway

02.1962

21[7]

-

Columbia DB 4784

[written by Trevor Stanford][produced by Norman Newell]

Always You And Me / Alone Again

Russ Conway

11.1962

33[7]

-

Columbia DB 4934

[written by Lionel Bart/Trevor Stanford][produced by Norman Newell]

Snow Coach / Time to Celebrate

Russ Conway

11.1959

5[13]

-

Columbia DB 4368

EP's

Time To Celebrate No.2

Russ Conway

04.1960

17[4]

-

Columbia SEG 7995

-

Another Six

Russ Conway

08.1960

12[5]

-

Columbia SEG 7905

-

The Rocking Horse Cowboy

Russ Conway

10.1960

16[2]

-

Columbia SEG 8028

-

More Party Pops

Russ Conway

12.1960

7[8]

-

Columbia SEG 7957

-

My Concerto For You

Russ Conway

04.1961

11[6]

-

Columbia SEG 8062

-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Pack up your troubles	Russ Conway	11.1958	9[6]	-	Columbia 33SX 1120
Songs to sing in your bath	Russ Conway	05.1959	8[10]	-	Columbia 33SX 1149
Family favourities	Russ Conway	09.1959	3[16]	-	Columbia 33SX 1169
Time to celebrate	Russ Conway	12.1959	3[7]	-	Columbia 33SX 1197
My concerto for you	Russ Conway	03.1960	5[17]	-	Columbia 33SX 1214
Party time	Russ Conway	12.1960	7[11]	-	Columbia 33SX 1279
Russ Conway presents 24 piano greats	Russ Conway	04.1977	25[3]	-	Ronco RTL 2022

John Parish

John Parish (urodzony 11 kwietnia 1959r) to angielski muzyk, autor tekstów, kompozytor i producent muzyczny.
Parish jest najbardziej znany ze swojej pracy z piosenkarką PJ Harvey . Pracował również z wieloma innymi artystami w tym Eels , Tracy Chapman , Giant Sand i Sparklehorse . Jego siostra,Sarah Parish jest aktorką  .Urodził się w Yeovil , Somerset i mieszka w Bristolu .
Jego pierwszym nagraniem był singiel "Mind Made" nagrany przez brytyjski  zespół nowej fali, Thieves Like Us (1980). W 1982 roku założył zespół Automatic Dlamini z Robem Ellisem . W zmieniajacym skład zespole znalazła się  Polly Harvey od 1988 do 1991r. Automatic Dlamini nagrał trzy albumy: The D is For Drum (1987), Here Catch Shouted his Father (1990 - niepublikowany, ale dostępny jako bootleg) i From A Diva to a Diver (1992).W tym czasie kiedy From A Diva to a Diver został wydany, Harvey opuściła grupę tworząc trio PJ Harvey z ex-członkami  Dlamini Robem Ellisem i Ianem Olliverem,oraz Parishem grajacym na gitarze z Marc Morelandem w Ensenada Joyride.
W 1986r Parish zaczął  równoległą karierę jako producent muzyczny pracując z zespołami Wielkiej Brytanii, w tym The Chesterfields, The Brilliant Corners, The Caretaker Race i The Becketts. W 1995 roku był współproducentem albumu PJ Harvey " To Bring You My Love ", na którym również grał na gitarze, perkusji i organach.Był współautorem i wyprodukował  album Souljacker (2001) zespołu Eels i grał na gitarze na ich  światowej trasie koncertowej, która towarzyszyła jego wydaniu. Był producentem i   grał na wielu    albumach Giant Sand , często pojawiając się na scenie razem z nimi.  Parish wyprodukował ich album Chore of Enchantment (2000).

On także rozpoczął pracę jako kompozytor muzyki filmowej w 1998 roku, pisząc muzykę dla belgijskiego reżysera Patrice Toyesa do debiutanckiego filmu, Rosie .Muzyka Parisha zdobyła nagrodę specjalną jury na   1999 Bonn Film & TV Music Biennale. Od tego czasu napisał ścieżkę filmową do innych filmów i siedmiu części holenderskiego  telewizyjnego dramatu Waltz (2006).


Parish   pracował na siedmiu albumach z Harvey, w tym dwóch na których był współautorem albumów: Dance Hall at Louse Point  (1996) oraz A Woman A Man Walked By (2009). Grał w zespole koncertowym PJ Harvey (gitara / perkusja / klawisze) od 1994 do 1999r i ponownie w latach 2009 - 2012.  

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
That Was My Veil	John Parish & Polly Jean Harvey	11.1996	75[2]	-	Island CID 648	[written by John Parish, Polly Jean Harvey][produced by John Parish, Polly Jean Harvey]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dance Hall At Louse Point	John Parish & Polly Jean Harvey	10.1996	46[2]	178[1]	Island 524 278	[produced by John Parish, Mick Harvey, Polly Jean Harvey]

Portishead

Portishead to główni przedstawiciele sceny trip-hopowej. Zespół uformował się w 1991 roku w Bristolu (Wielka Brytania) i jego skład od początku to: Beth Gibbons, Geof Barrow, Adrian Utley i Dave McDonald. Na koncerty Portishead wyjeżdżali w składzie poszerzonym o Andy'ego Smitha, Clive'a Deamear (który udzielał się również na perkusji w Reprazent), Johna Baggota i Jima Barra.
Nazwa zespołu pochodzi od miejscowości, w której Geoff się urodził. Ten człowiek, znany bardziej jako "gość z Portishead" zaczynał od współpracy z muzykami Massive Attack, a na scenie zaistniał jako producent nad utworami takich artystów jak Primal Scream, Paul Weller, Gabrielle czy Depeche Mode.
Historia Portishead zaczęła się od spotkania Geoffa i Beth, która zajmowała się wcześniej śpiewaniem w pubach. Wtedy nic nie zapowiadało dłuższej współpracy - Beth grzecznie pożegnała się z przyjacielem i postanowiła zająć własną karierą. Ta jednak nie do końca układała się tak, jak Beth chciała i wokalistka skontaktowała się z Barrowem ponownie. Jednym z pierwszych wspólnie nagranych utworów był "It could be sweet". Debiutancki album grupy, wydany nakładem wytwórni Go Beat osiągnął ogromny sukces - pochlebne opinie krytyków i publiczności. Zyskał miano albumu roku (magazyny Melody Maker, Mixmag, The Face), zdobył nagrodę Mercury Music Prize (pokonując płyty zespołów Blur, Suede, Oasis czy Pulp) i otworzył nowy rozdział w historii muzyki, zatytułowany "trip-hop", na który składała się nie tylko sama muzyka, ale też odpowiedni marketing - obejmujący na przykład klimatyczne, mroczne teledyski.
Sukces kolejnego albumu, zatytułowanego po prostu "Portishead" był do przewidzenia. Ostatnim (do tej pory, miejmy nadzieję) nagranym krążkiem grupy było "PNYC" - we współpracy z małą orkiestrą symfoniczną.
Warto wspomnieć też, że Beth Gibbons nagrała własną płytę, we współpracy z Rustin Manem "Out of Season" (2003) .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Numb /Numbed in Moscow	Portishead	06.1994	-	-	Go Beat GODX 114	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley][produced by Portishead, Adrian Utley]
Sour times [Nobody loves me]/Sour sour times	Portishead	08.1994	57[2]	-	Go Beat GODX 116	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley][produced by Portishead, Adrian Utley][sample z "Danube incident"-Lalo Schiffrin]
Glory box/Toy box	Portishead	01.1995	13[18]	-	Go Beat GODX 120	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley,Isaac Hayes][produced by Portishead, Adrian Utley][sample z "Ike's Rap II" - Isaac Hayes]
Sour times [Nobody loves me]/Airbus reconstruction	Portishead	01.1995	-	53[9]	Go ! Disc 857816 [US]
Sour times [Nobody loves me]/Sour sour times [re-issue]	Portishead	04.1995	13[12]	-	Go Beat GODX 114
All mine/Cowboys	Portishead	09.1997	8[12]	-	Go Beat 571597-4	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley][produced by Portishead]
Over	Portishead	11.1997	25[12]	-	Go Beat 571993-1	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley][produced by Portishead]
Only you/Elysium	Portishead	03.1998	35[4]	-	Go Beat 569474-4	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley, and The Pharcyde][produced by Portishead]
Machine Gun	Portishead	03.2008	52[6]	-	Island 1766095	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons][produced by Portishead]
The Rip	Portishead	06.2008	-	-	Island 1776003	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley][produced by Portishead]
Chase the Tear	Portishead	12.2009	164[1]	-	XL Recordings XLT 557	[produced by Portishead]

Albumy

Tytuł
Wykonawca
Data wydania
UK
US
Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Dummy
Portishead
09.1994
2[210]
79[17]
Go Beat 8285522
[gold-US][2x-platinum-UK][produced by Portishead, Adrian Utley]
Portishead
Portishead
10.1997
2[46]
21[16]
Go Beat 539189-2
[gold-UK][produced by Portishead]
Roseland NYC Live
Portishead
11.1998
40[9]
155[1]
Go Beat 559424-2
[produced by Portishead]
Third
Portishead
05.2008
2[19]
7[9]
Island 1764013
[gold-UK][produced by Portishead]