piątek, 10 lutego 2017

Police

Prezentowane przez ten zespół wzbogacone o elementy reggae brzmienie stało się jednym z najjaśniejszych punktów na muzycznej, mapie końca lat 70-tych i początku 80-tych. Mimo że indywidualne ambicje i plany poszczególnych członków doprowadziły w efekcie do rozpadu grupy, żaden z wysoce utalentowanych muzyków nigdy nie wykluczał możliwości ponownego spotkania z kolegami pod sztandarem The Police.
Skład zespołu prezentował się następująco: Stewart Copeland (ur. 16.07.1952 r. w Aleksandrii w stanie Wirginia; perkusja, instr. perkusyjne, śpiew; eks-Curved Air), Andy Summers (właśc. Andrew James Somers, ur. 31.12.1942 r. w Poulton Le Fylde w hrabstwie Lancashire, Anglia; gitara) i Sting (właśc. Gordon Matthew Sumner, ur. 2.10.1951 r. w Wallsend koło Newcastle; bas, śpiew; eks-Last Exit).
Copeland i Sting nawiązali współpracę z Summersem po krótkiej przygodzie z Henrym Padovanim, który zdążył jeszcze zagrać na debiutanckim singlu formacji "Fall Out", wydanym przez należącą do Milesa Copelanda (brata Stewarta i menedżera The Police) wytwórnię Illegal. Summers, były muzyk sesyjny, eks-członek dwóch formacji Zoota Moneya — The Big Roll Band i Dantalion's Chariot oraz New Animals Erica Burdona, Soft Machine i grup Kevina Coyne'a i Kevina Ayersa, nie miał problemów z dopasowaniem się do techniki gry Stewarta i niezwykłego głosu Stinga. Summers uzupełnił brzmienie "Policjantów" o pełną inwencji i efektów specjalnych grę na gitarze — z wykorzystaniem flangera, które to brzmienie sam wynalazł i spopularyzował. W czasie swojej kariery w The Police znalazł też wielu naśladowców.
Mieszanina tak niezwykłych elementów sprawiła, je brzmienie zespołu stało się prawdziwie unikatowe, co dokumentuje pięć niezwykłych wręcz albumów, z których każdy był krokiem naprzód zarówno pod względem treści muzycznej, jak i liczby sprzedanych egzemplarzy. Drugi singel The Police "Roxanne" — zarejestrowany dla wytwórni A&M — nie zdołał co prawda wejść na listę przebojów, ale ta klasyczna już opowieść o prostytutce odniosła ogromny sukces, gdy wznowiono ją rok później na drugiej stronie amerykańskiej edycji singla "Can't Stand Losing You".
Nagrane z wyraźnymi wpływami reggae albumy Outlandos D'Amour i Regatta De Blanc przez większą część 1979 r. okupowały miejsca na brytyjskiej liście bestsellerów, a znalazły się na nich m.in takie przeboje jak "Message In A Bottle" i "Walking On The Moon". Proste lecz bardzo inteligentne teksty Stinga były same w sobie zamkniętymi opowieściami. Kiedy na rynku pojawił się trzeci album Zenyatta Mondatta, rozjaśnione wedle panującej mody punk włosy "Policjantów" zdążyły już nabawić się ciemnych odrostów, a grupa powoli ugruntowywała pozycję -jednej z najpopularniejszych na świecie. Longplay ten stał się najlepiej sprzedawaną płytą The Police nie tylko w Ameryce, Europie i Japonii, ale i w wielu innych miejscach naszego globu.
Trzecim przebojem numer 1. zespołu okazała się "Don't Stand So Close To Me", opowieść o pokusach wynikających z zawodu nauczyciela (co Sting znał doskonale z autopsji, gdyż przed rozpoczęciem kariery muzycznej uczył w szkole), po której muzycy zaprezentowali bogaty tekstowo acz zatytułowany bardzo prosto utwór "De Do Do Do De Da Da Da". W roku następnym, już po podbiciu całego świata, "Policjanci" zaprezentowali rewelacyjny album Ghost In The Machine, na którym bardzo głębokie, najlepsze w dotychczasowej twórczości teksty Stinga uzupełniała mistrzowska produkcja Hugh Padghama. Pochodziły z niego kolejne przebojowe single: skłaniający do głębszej zadumy "Spirits In The Material World", "Invisible Sun" — posępny komentarz do sytuacji panującej w Irlandii Północnej i "Every Little Thing She Does Is Magic" — radosna kompozycja, nawiązująca swym brzmieniem do karaibskich rytmów, która stała się czwartym przebojem numer 1. grupy.
W 1982 r. muzycy postanowili na jakiś czas odpocząć od siebie i zajęli się projektami solowymi. Stewart przywrócił do życia swoje alter ego — postać Klarka Kenta i pod tym pseudonimem nagrał album Klark Kent; napisał też ścieżkę dźwiękową do filmu "Rumblefish" i "Wall Street". Andy wydał album ze zdjęciami swojego autorstwa, którego pojawienie się na półkach zbiegło się z otwarciem wystawy jego prac fotograficznych. Nagrał też album we współpracy z Robertem Frippem. Sting z kolei poświęcił się karierze aktorskiej, występując w filmowej adaptacji książki Dennisa Pottera "Brimstone And Treacle", a brukowa prasa brytyjska zaczęła się rozpisywać o jego seksualnych preferencjach.
"Policjanci" spotkali się ponownie w 1983 r., by zarejestrować doskonały album Synchronicity. Znalazło się na nim kilka potencjalnych wielkich przebojów, a towarzyszyło im kilka ciekawie zrealizowanych wideoklipów. Rewelacyjny utwór "Every Breath You Take", bodaj najlepszy w karierze The Police, utrzymywał się przez 4 tygodnie na szczycie brytyjskiej listy przebojów, a przez 8 na pierwszym miejscu zestawień w Stanach Zjednoczonych. Sam album przewodził stawce bestsellerów przez zaskakującą liczbę 17 tygodni! Na Synchronicity znalazły się zarówno subtelne kompozycje takie jak "Tea In The Sahara" czy "Wrapped Around Your Finger", jak również dynamiczne w stylu "Synchronicity II".
Zakończenie kariery na samym szczycie i odejście w aurze chwały należnej niedościgłym mistrzom musiało sprawić muzykom ogromną satysfakcję. Patrząc na wszystko z perspektywy czasu, zdecydowanie lepiej jest nagrać pięć doskonałych albumów niż prezentować publiczności cały katalog przeciętnych płyt. Podobnie jak Beatlesi, The Police odeszli w glorii chwały, na trwałe zapisując się w pamięci nie tylko najwierniejszych fanów. W ciągu następnych lat muzycy kontynuowali kariery solowe, a Sting wyrósł na gwiazdę pierwszej wielkości. Sporo udzielał się także jako aktor. Ukazujące się od czasu do czasu retrospektywne wydawnictwa The Police skutecznie przypominają geniusz tego niepowtarzalnego tria.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Can't Stand Losing You/Dead End JobPolice09.19782[16]-A & M AMS 7381/-[silver-UK][written by Stewart Copeland/Sting][produced by The Police]
Roxanne/PeanutsPolice02.197912[9]32[13]A & M AMS 7348/A & M 2096[silver-UK][written by Sting][produced by Stewart Copeland, Sting, Andy Summers]
Message in a bottle/LandlordPolice09.19791[3][11]74[7]A & M AMS 7474/A & M 2190[gold-UK][written by Sting][produced by Nigel Gray/Police]
Fall Out/Nothing AchievingPolice11.197947[4]-Illegal IL 001/-[written by Stewart Copeland][produced by Stewart Copeland/Bazza]
Walking on the moon/Visions of the NightPolice12.19791[1][10]-A & M AMS 7494/A & M 2908[gold-UK][written by Sting][produced by Nigel Gray/Police]
So lonely/No Time This TimePolice02.19806[10]-A & M AMS 7402/-[silver-UK][written by Sting][produced by Stewart Copeland, Sting, Andy Summers]
Six pack EP.Police06.198017[4]A&M AMPP 6001/-[written by Stewart Copeland/Sting][produced by Police/Nigel Gray]
Don' t stand so close to me/FriendsPolice09.19801[4][14]10[18]A & M AMS 7564/A & M 2301[gold-UK][written by Sting][produced by Nigel Gray/Police]
De do do do do de da da da/A SermonPolice12.19805[8]10[21]A & M AMS 7578/A & M 2275[written by Sting][produced by Nigel Gray/Police/Sting]
Invisible sun/ShambellePolice09.19812[8]-A & M AMS 8164/-[silver-UK][written by Sting][produced by The Police,Hugh Padgham]
Every little thing she does it magic/Flexible StrategiesPolice10.19811[1][13]3[19]A & M AMS 8174/A & M 2371[silver-UK][written by Sting][produced by Hugh Padgham/Police]
Spirits in the material world/Low LifePolice12.198112[8]11[13]A & M AMS 8194/A & M 2390[silver-UK][written by Sting][produced by Hugh Padgham/Police/Sting]
Secret Journey/DarknessPolice05.1982-46[8]-/A & M 2408[written by Sting][produced by Stewart Copeland]
Every breath you take/Murder By NumbersPolice05.19831[4][18]1[8][22]A & M AM 117/A & M 2542[gold][silver-UK][written by Sting][produced by The Police, Hugh Padgham]
Wrapped around your finger/Someone To Talk ToPolice07.19837[9]8[16]A & M AM 127/A & M 2614[written by Sting][produced by Hugh Padgham/Police]
Synchronicity II/Once Upon a DaydreamPolice11.198317[4]16[14]A & M AM 153/A & M 2571[written by Sting][produced by Hugh Padgham/Police/Sting]
King of pain/Tea In The Sahara (Live)Police01.198417[5]3[16][08.83]A & M AM 176/A & M 2569[written by Sting][produced by Hugh Padgham/Police/Sting]
Can' t stand losing you [live]Police05.199527[5]-A&M 581 036 7/-[written by Sting][produced by Andy Summers]
Roxanne ' 97Police featuring Pras12.199717[12]59[13]A&M 582 425-2/A&M 2449[written by Jeff Campbell/Hugh Clarke/Jimmy Crosby/Shaun Fequiere/Full Force/Brian George/Lucien George/Paul George/Gene Redd/Fred Reeves/Sting/UTFO][produced by Sting/Police/Sean "Puffy" Combs/Stevie]
When The World Is Running DownDifferent Gear vs. The Police08.200028[13]-Pagan PAGAN 039CDS/A&M 2449[written by Sting][produced by Different Gear]

Albumy
*194*
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Outlandos D' amourPolice11.19786[96]23[63]A & M AMLH 68 502/A & M SP 3311[platinum-US][platinum-UK][produced by The Police]
Reggatta De BlancPolice10.19791[4][76]25[100]A & M AMLH 64 792/A & M SP 3713[platinum-US][platinum-UK][produced by The Police, Nigel Gray]
Zenyatta mondattaPolice10.19801[4][31]5[153]A & M AMLH 64 831/A & M SP 3720[2x-platinum-US][platinum-UK][produced by The Police, Nigel Gray]
Ghost in the machinePolice10.19811[3][27]2[109]A & M AMLK 63 730/A & M SP 3730[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by The Police, Hugh Padgham]
SynchronicityPolice06.19831[2][48]1[17][75]A & M AMLX 63 735/A & M SP 3735[8x-platinum-US][platinum-UK][produced by The Police, Hugh Padgham]
Every breath you take-The singlesPolice10.19861[2][55]7[26]A & M EVERY 1/A & M SP 03902[5x-platinum-US][4x-platinum-UK][produced by Hugh Padgham/Nigel Gray/Police]
The greatest hitsPolice10.199210[120]-A&M 5400302/-[platinum-UK][produced by Hugh Padgham/Nigel Gray/Police]
Message in a boxPolice09.199385[1]79[5]-/A & M 31 454-0150-2[platinum][produced by Hugh Padgham/Nigel Gray/Police]
Voices inside my headPolice06.1995100[1]-A&M 5810611/-
The Police livePolice06.199525[4]86[5]A&M 5402222/A & M CD 540222[platinum][produced by Andy Summers]
Every breath yoy take-The classicsPolice12.1996-33[1]-/A & M 31 454-0380-2-
The very best of Sting and The PolicePolice12.19971[2][275]46[19]A&M 4932522/A & M 540 834[gold-US][4x-platinum-UK][gold-US][produced by Hugh Padgham,Sean "Puffy" Combs]
The PolicePolice06.20073[91]11[16] A&M 1736143/-[platinum-UK][produced by Nigel Gray/Hugh Padgham/Police]

Planxty

Irlandzka grupa, założona na początku lat 70. Jej pierwotny skład tworzyli: Christy Moore (ur. 7.05.1945 r. w Dublinie, Irlandia), Donal Lunny (gitara, buzuki, syntezator), Liam O'Flynn (dudy uillean) i Andy Irvine (gitara, mandolina, buzuki, śpiew). Po ukazaniu się dwóch albumów od grupy odszedł Lunny, którego zastąpił Johnny Moynihan (buzuki). W 1974 r. z zespołem rozstał się Moore, na którego miejsce przyjęto Paula Brady'ego (ur. 19.05.1947 r. w hrabstwie Tyrone, Irlandia Północna; śpiew, gitara). Nazwa Planxty pochodzi z języka irlandzkiego i oznacza melodię skomponowaną w celu podziękowania komuś lub uczczenia kogoś. Podczas całej swej kariery zespół był bardzo popularny, a jego płyty sprzedawały się dobrze. Gdy Moynihan przeszedł do grupy De Dannan, Planxty rozpadł się, by odrodzić się w oryginalnym składzie, tym razem z Mattem Molloyem (flet), który we wrześniu 1979 r. odszedł do The Chieftains.
Moore i Lunny opuścili ponownie grupę w 1981 r., zakładając formację Moving Hearts. Album Planxty Words And Music zawierał utwór Boba Dylana "I Pity The Poor Immigrant". Zespół zawsze był tylko dodatkiem do solowych karier jego członków i dlatego, pomimo częstych zaproszeń na festiwale, musiał się rozpaść ze względu na ich osobiste zobowiązania. Do czasu, gdy ukazała się płyta The Best Of Planxty Live, wszyscy oni realizowali już solowe projekty.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Cliffs of DoneenPlanxty12.19728[7].Ireland Chart-Polydor -
Time dancePlanxty04.19813[11].Ireland Chart-WEA-


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
PlanxtyPlanxty.1973--Polydor 2383 186-
The Well Below the ValleyPlanxty.1973--Polydor 2383 232-
Cold Blow and the Rainy NightPlanxty.1974--Polydor 2383 301-
After the BreakPlanxty.1979--Tara 3001-
The Woman I Loved So WellPlanxty.1980--Tara 3005-
Words and MusicPlanxty.1983--Shanachie 79035 [US]-

Laurel & Hardy

Laurel & Hardy był  brytyjskim duetem reggae   najbardziej znany z hitu "Clunk Click".
Paul Dawkins (aka Laurel) i Anthony Robinson (aka Hardy) początkowo pracowali razem jako   duet soul, ale okazało się,że odnoszą więcej sukcesów po przeprowadzce do reggae w 1978 roku.
Początkowo występował pod nazwą Reverend T and Pope Paul wraz z wokalistką znaną jako Virgin Mary.  W momencie wydania ich debiutanckiego singla ( "You're Nicked") dla Fashion Records w 1982 roku, występowali jako Laurel & Hardy,nosząc meloniki, muszki i garnitury na wzór duetu komediowego .
 Mieli też kilka występów telewizyjnych,m.inn. w The Tube i Number 73.
"You're Nicked" był na tyle udany, aby uzyskać kontrakt w wytwórni CBS Records .Koncertowali w Wielkiej Brytanii wspierając Pigbag , a następnie jako headlinerzy wspierani przez Benjamina Zepheniaha . Nagrali sesję dla Johna Peela w BBC Radio 1 w październiku 1982 roku.Nagrali kolejną sesję dla show Davida Jensena   w marcu 1983 roku .

Ich największym sukcesem   był singiel "Clunk Click", tytuł odnoszący się do kampanii , aby ludzie zakładali samochodowe pasy bezpieczeństwa . Osiągnął  numer 65 na UK Singles Chart w 1983r i pojawił się kilka razy w telewizji. Wydali kolejny singiel dla CBS, bez sukcesów, wracając do mniejszych wytwórni w późniejszych wydaniach. Wydali jeden album,What a Bargain (1983). Pojawili się   także w  komedii No Problems (1984) w stacji Channel 4 jako Bim & Bam .
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Aus Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Clunk Click/You're NickedLaurel & Hardy04.198365[2]-CBS CBS 3213[written by Dawkins, Robinson, Lane][produced by Chris Lane]
Lots Of Loving (And She Gone)Laurel & Hardy05.1983--CBS CBS 3410[written by Dawkins, Robinson, Lane][produced by Chris Lane]
Dangerous Shoes/Write Me A LetterLaurel & Hardy11.1983--Upright UP 7[written by Dawkins, Robinson, Lane][produced by Chris Lane]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
What a Bargain Laurel & Hardy.1983--Upright UP LP 4[produced by Chris Lane]

Tibet

Jürgen Krutszch  tworząc Tibet w 1972 roku, był zainspirowany eksperymentami Dalekiego Wschodu grup takich jak The Beatles i Third Ear Band. Krutszch spędził drugą połowę lat sześćdziesiątych w cover bandach (Fine Art, Nostradamus) i był zainteresowany  grupą, która  grałaby na instrumentach tybetańskich takich jak tabla, skrzypce, cytra i flet. Szybko zrealizował ten pomysł po zatrudnianiu byłych kolegów z zespołu; Karla-Heinza Hamanna (Fine Art, Teske) i Dietera Kumpakischkisa (Nostradamus), a także perkusistę Freda Teske i wokalistę Kalusa Werthmanna, ale zespół  zachował pewien pseudo-mistyczne brzmienie swojej muzyki podczas dziewięciu lat istnienia.Zespół intensywnie koncertował przez całe lata siedemdziesiąte, otwierając niekiedy koncerty zespołu Kraan, ale udało im się wydać tylko jeden album, Tibet w 1979r. Utwory na płycie zostały nagrane w trzech oddzielnych sesjach w okresie od grudnia 1976 do września 1978 roku.
Brzmienie zespołu to fuzja rocka astralnego, jazzu, muzyki klasycznej i tybetańskich dźwięków, mocno podkreślany klawiszami  (Hammond, mellotron)  porównywany z   Eloy, Amenophis, a nawet Uriah Heep, chociaż większość ich nagrań studyjnych jest podobna   w stylu, ale bardziej powściągliwa niż którykolwiek z tych zespołów.
Plotka głosi, że kiedy Musea Records postanowił wydać album na CD w 1994 roku, oryginalnych taśm  matek nie można było nigdzie znaleźć, więc aranżacje umieszczone na całym albumie musiały być ponownie zarejestrowane. Nie jest jasne, czy pierwotni członkowie zespołu byli rzeczywiście muzykami, którzy nagrali album w wersji CD .

Skoro nie udało się zrobić wrażenia handlowego swoją jedyną płytą, Tibet postanowił  rozwiązać się po ich ostatnim koncercie w dniu 22 marca 1980 r.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Aus Wytwórnia
[Ger]
Komentarz
Only Man's Love/She Is GoneTibet.1976--Eye EYE 001[written by Allan Borel, Ballin, Teske, Krutzsch, Hamann]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[Ger]
Komentarz
TibetTibet.1978-- Bellaphon ‎ BBS 2581 [produced by Jürgen Krutzsch]

środa, 8 lutego 2017

Arch Enemy

Arch Enemy - szwedzki zespół muzyczny wykonujący melodic death metal, założony w 1996 roku przez Michaela i Christophera Amottów i Johana "Liiva" Axelssona. Liiva występował w zespole do 2000 roku. Zastąpiła go niemiecka wokalistka Angela Gossow.
Po wydanym w 2001 roku albumie Wages of Sin nastąpił stopniowy wzrost popularności zespołu. Kolejne wydawnictwa grupy cieszyły sie uznaniem fanów jak i krytyków muzycznych. Wydany w 2007 roku album Rise of the Tyrant zadebiutował na 84 miejscu listy sprzedaży Billboard 200 w Stanach Zjednoczonych.Zespół powstał w 1996 roku w Halmstad z inicjatywy Michaela i Christophera Amottów i Johana "Liiva" Axelssona
. Muzycy zaprosili do współpracy sesyjnego perkusistę Daniela Erlandssona. Debiutancki album pt. Black Earth ukazał się tego samego roku nakładem wytwórni muzycznej Wrong Again Records. W 1997 roku z zespołu odszedł perkusista Daniel Erlandsson, zastąpił go Peter Wildoer. Do zespołu dołączył również basista Martin Bengtsson.
18 maja 1998 roku ukazał sie drugi album grupy pt. Stigmata. Wkrótce potem zespół opuścili perkusista Peter Wildoer i basista Martin Bengtsson. Muzyków zastąpili znany pod pseuodnimem basista Sharlee D'Angelo i perkusista Daniel Erlandsson. 21 maja 1999 roku ukazał sie trzeci album grupy pt. Burning Bridges. Album był promowany teledyskiem do utworu pt. "The Immortal" w reżyserii Dicka Bewarpa. Podczas koncertów D'Angelo był dwukrotnie zastępowany przez Dicka Lövgrena, a następnie Rogera Nilssona.
5 grudnia 2000 roku ukazał się pierwszy album koncertowy pt. Burning Japan Live 1999. Tego samego roku z zespołu odszedł wokalista Johan "Liiva" Axelsson. Zastapiła go niemiecka wokalistka Angela Gossow. 2 kwietnia 2001 roku ukazał się zrealizowany w studiu Fredman czwarty album grupy pt. Wages of Sin. Wydawnictwo było promowane podczas koncertów w Stanach Zjednoczonych.
W 2002 roku ukazał się pierwszy minialbum pt. Burning Angel. 25 sierpnia 2003 roku ukazał sie piąty album grupy pt. Anthems of Rebellion powstały we współpracy z producentem Adny Sneapem. Wydawnictwo ukazało się również w limitowanej wersji dwupłytowej zawierającej nagrania zarejestrowane podczas koncertów. 15 listopada 2004 roku ukazał się drugi minialbum pt. Dead Eyes See No Future. 22 sierpnia 2005 roku ukazał sie szósty album grupy pt. Doomsday Machine. Wydawnictwo zostało nagrane w studiu Slaughterhause we współpracy z producentem muzycznym Rickardem Bengtssonem. Natomiast miksowanie nagrań odbyło się w miejscowości Derbyshire, we współpracy z Andy Sneapem. Album był promowany teledyskami do utworów "Nemesis" w reżyserii Georgea Bravoa i "My Apocalypse" w reżyserii Rogera Johanssona. W lipcu tego samego roku z zespołu odszedł Christopher Amott. Tymczasowo zastąpił go Gus G., a następnie Fredrik A*kesson.
8 sierpnia 2006 roku ukazało się pierwsze wydawnictwo DVD pt. Live Apocalypse. Wydawnictwo zawiera m.in. zarejestrowany w grudniu 2004 roku w londyńskim The Forum koncert, teledyski oraz wywiady z muzykami zespołu. 31 sierpnia 2007 roku ukazał się trzeci minialbum pt. Revolution Begins. 24 września tego samego roku ukazał sie siódmy album grupy pt. Rise of the Tyrant. Album został nagrany w studiu nagraniowym Fredman i wyprodukowany przez Fredrika Nordströma. Wkrótce potem do zespołu powrócił Christopher Amott. Album był promowany teledyskami do utworów "I Will Live Again" i "Revolution Begins" w reżyserii Patrica Ullaeusa. Grupa odbyła również trasę koncertową w Stanach zjednoczonych wraz z Machine Head, Throwdown i Sanctity.
12 listopada ukazał się drugi album koncertowy Tyrants of the Rising Sun. 24 listopada tego samego roku ukazało się drugi album DVD pt. Tyrants of the Rising Sun. Wydawnictwo zawiera zapis koncertu zarejestrowanego w 2008 roku w Tokio. Koncert został wyreżyserowany przez Paula Smitha. Natomiast miksowanie wykonał producent muzyczny Andy Sneap. Okładkę przygotował Niklas Sundin z Cabin Fever Media, gitarzysta szwedzkiej grupy Dark Tranquillity. W 2009 roku ukazał sie ósmy album grupy pt. The Root of All Evil. Wydawnictwo zawiera wybrane i ponownie zarejestrowane utwory z trzech pierwszych albumów grupy na ktorych zaśpiewał Johan "Liiva" Axelsson.
2 marca 2009 roku nakładem wieloletniego wydawcy grupy Century Media Records ukazała się kompilacja nagrań grupy pt. Manifesto of Arch Enemy.


Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Anthems of RebellionArch Enemy09.2003163[1]26.HeatseekersCentury Media 77483[produced by Andy Sneap]
Doomsday MachineArch Enemy09.200581[2]87[2]Century Media 8283[produced by Rickard Bengtsson ]
Rise of the TyrantArch Enemy10.2007105[1]84[2]Century Media 77700[produced by Fredrik Nordström , Michael Amott ]
Khaos LegionsArch Enemy05.2011107[1]78[1]Century Media 8763 [US][produced by Arch Enemy, Rickard Bengtsson]
War EternalArch Enemy06.201485[1]44[2]Century Media 9983882[produced by Arch Enemy]

Architecture In Helsinki

Grupa australijska mająca swoją siedzibę w Northcote na przedmieściach Melbourne.W jej skład wchodzą Cameron Bird, James Cecil, Gus Franklin, Jamie Mildren, Sam Perry, i Kellie Sutherland.Większość członków zespołu jest multiinstrumentalistami używając często unikalnych instrumentów jak analogowy syntezator,dzwonki,a na koncertach trąbki,tuby,puzonu,klarnetu itp.
Grupa bierze swój początek w Carlton w końcu lat 90-tych,gdzie Cameron Bird i przyszli członkowie AIH,Jamie Mildren i Sam Perry byli członkami nastoletniej grupy funk-grungowej The Pixel Mittens.Trio,aby rozwinąć skrzydła przenosi się do Melbourne,biorąc udział w dwóch trasach koncertowych przed swoją wielką hibernacją.W 2000r podczas sesji fotograficznej Bird spotyka Jamesa Cecila,który niebawem zostanie perkusistą zespołu.Ten ostatni ściąga do AIH grającą na klarnecie Kellie Sutherland,którą poznał na jednym z przyjęć.Rozpoczynają pracę nad debiutanckim albumem we własnym studio nagraniowym urządzonym w starym kościele w Melbourne.
Prace nad nim zostają wstrzymane ,gdy Bird wyjeżdża na długie wakacje do Stanów Zjednoczonych.Po powrocie,Bird zainspirowany swoimi doświadczeniami podczas pobytu w Portland w ciągu tygodnia pisze 3/4 materiału na wspomnianą płytę.Stanowią go głównie krótkie,łatwo wpadające w ucho piosenki.Skład grupy w tym czasie uzupełniają kolejni słuchacze szkoły artystycznej-Isobel Knowles, Tara Shackell i Gus Franklin.Album Fingers Crossed ujrzał światło dzienne 9 lutego 2003r.Dzięki wytwórni Bar/None z U.S.A. o dziele oktetu z Melbourne mógł usłyszeć świat.

W 2005r wydają swój drugi album In Case We Die we własnej wytwórni płytowej Tailem Bend.Na albumie gra wielu lokalnych muzyków.Został wyprodukowany przez The Carbohydrates [spółkę Jamesa Cecila z Cameronem Birdem] w studio przerobionym z dużego garażu na przedmieściach Melbourne.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Aus Wytwórnia
[Aus]
Komentarz
Do The WhirlwindArchitecture In Helsinki11.2005168[1]-Moshi Moshi moshi 25 [UK]
Heart it RacesArchitecture In Helsinki06.2007-47[1]Tailem Bend 7TBD [UK]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK Aus Wytwórnia
[UK]
Komentarz
In Case We DieArchitecture In Helsinki04.2005-67Tailem Bend TBD002
Places Like ThisArchitecture In Helsinki07.2007-30[2]Tailem Bend TBD004
Moment BendsArchitecture In Helsinki04.2011-12[6]V2 VVR763654[produced by Architecture in Helsinki, François Tétaz, Haima Marriott]
NOW + 4EVAArchitecture In Helsinki03.2014-25[1]Casual Workout[produced by Architecture in Helsinki, François Tétaz]

wtorek, 7 lutego 2017

Poison

Zespół heavymetalowy założony wiosną 1983 r. w Harrisburgu w stanie Pennsylwania (USA), przez Breta Michaelsa (właśc. Bret Sychalk, ur. 15.03.1962 roku w Harrisburgu; śpiew) i Rikkiego Rocketta (właśc. Richard Ream, ur. 8.08.1959 r. w Mechanicsburgu w stanie Pennsylwania, USA; perkusja). Początkowo obaj występowali pod nazwą The Spectres. Wkrótce dołączyli do nich Bobby Dall (właśc. Kuy Kendall, ur. 2.11.1958 r. w Miami na Florydzie, USA; bas) i Matt Smith (gitara).
Kwartet występował najpierw pod nazwą Paris w różnych miejscowych klubach. Po przeprowadzce w marcu 1984 r. do Los Angeles nazwali się Poison. Rok później odszedł z zespołu Smith i został zastąpiony przez C.C. DeVille'a (właśc. Cecil DeVille, ur. 14.05.1963 r. w Nowym Jorku, USA; gitara). W 1986 r. muzycy podpisali kontrakt z wytwórnią Enigma Records i w ciągu dwunastu dni nagrali swój debiutancki album Look What Khe Cat Dragged In, który cieszył się olbrzymim powodzeniem i dotarł do 3. miejsca na liście "Billboardu".
Zawierał lekką,nie pozbawioną humoru, muzykę popmetalową, w tym pierwszy wielki przebój grupy "Talk Dirty To Me". Kolorowe włosy muzyków i cudaczny makijaż złożyły się na image formacji, "kupiony" przez amerykańskich nastolatków. Poison uznani zostali za "najciekawszy nowy zespół roku", a udane koncerty u boku Ratt i Cinderelli ugruntowały ich pozycję. Ostatecznie debiutancka płyta znalazła trzy miliony nabywców.
W 1988 r. na rynku ukazał się longplay Open Up And Say... Ahh!, którego producentem był weteran Tom Werman (Motley Crue, Twisted Sister). Album szybko zdobył tytuł "platynowej płyty", a pochodzący z niego singel "Every Rose Has Its Tom" dotarł w styczniu 1989 r. do 1. miejsca na amerykańskiej liście przebojów i 13. w Anglii. Wydana później na małej płycie nowa wersja starego przeboju duetu Loggins-Messina "Your Mama Don't Dance" była kolejnym wielkim przebojem grupy (10. miejsce w USA i 13. pozycja w Anglii).
Poison pierwotnie uważany był za zespół "glamowy". Jednak ukazanie się w 1990 r. longplay a Flesh And Blood, którego producentami byli Bruce Pairbaim i Mike Fraser, zdecydowanie stonowało to wyobrażenie. Album błyskawicznie dotarł do 2. miejsca na liście "Billboardu" i 3. w Anglii, stając się trzecią "platynową płytą" w dorobku formacji. Wybrane z niego na single utwory, "Unskinny Bop" i "Something To Believe In", stały się dużymi przebojami.
W tym samym roku Poison wystąpili po raz pierwszy w Wielkiej Brytanii. Angielska publiczność okazała swój zachwyt podczas ich oficjalnego debiutu w sierpniu, na festiwalu "Monsters Of Rock" w Donington, który zgromadził ponad 70.000 ludzi. W 1991 r., tuż po wydaniu koncertowego zestawu Swallow This Live, prasę obiegły pogłoski o poważnych napięciach w łonie grupy pomiędzy Michaelsem i DeVillem. Ostatecznie w październiku 1991 r. ten drugi został wyrzucony z zespołu. Zastąpił go Richie Kotzen. Już z jego udziałem powstał wydany w 1993 r. album Native Tongue. Znalazł się na nim przebój "Stand", a płyta udowodniła, iż Poison erę glam rocka już dawno ma za sobą. Kotzen potrafił muzyce grupy nadać nowy, znacznie ciekawszy, choć mniej komercyjny wymiar. Jednak w czasie tournee promującego ten album został on wyrzucony z ze­społu, ponoć za romans z narzeczoną jednego z pozostałych muzyków. Zastąpił go Blues Saraceno.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Talk dirty to me/Want some,need somePoison03.198767[3]9[16]Capitol 5686[written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Rick Browde]
Cry ToughPoison08.198797[1]-No-Label MIUCT 0427 [UK][written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Rick Browde]
I want action/Play dirtyPoison06.1987-50[10]Enigma 44 004[written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Rick Browde]
I won't forget you/Blame it on youPoison09.1987-13[21]Enigma 44 038[written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Rick Browde]
Nothin' but a good time/Look but you can't touchPoison04.198835[6]6[19]Enigma 44 145[written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Tom Werman]
Fallen angelPoison07.198859[2]12[16]Enigma 44 191[written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Tom Werman]
Every rose has it's thorn/Livin' for the minutePoison10.198813[9]1[3][21]Enigma 44 203[gold-US][written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett [produced by Tom Werman]]
Your mama don't dance/Look what the cat dragged inPoison02.198913[7]10[14]Enigma 44 293[written by Kenny Loggins/Jim Messina][produced by Tom Werman]
Unskinny bop/Swampjuice [Soul-O]/Valley of lost soulsPoison07.199015[7]3[19]Enigma 44 584[gold-US][written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Bruce Fairbairn]
Something to believe in/Ball and chainPoison10.199035[6]4[21]Enigma 44 617[gold-US][written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Bruce Fairbairn]
Ride the wind/Come hell or high waterPoison02.1991-38[12]Enigma 44 616[written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Bruce Fairbairn]
Life goes on/Something to believe in [acoustic]Poison05.1991-35[13]Capitol 44 705[written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Bruce Fairbairn]
So tell me whyPoison11.199125[2]-Capitol 44 705[written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Poison]
Stand/Native tongue/The screamPoison01.199325[3]50[10]Capitol 44 905[written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Richie Zito]
Until you suffer some [Fire and ice]/Bastard son of a thousand bluesPoison05.198732[3]104[4]Capitol 44 919[written by Bobby Dall/C.C. DeVille/Bret Michaels/Rikki Rockett ][produced by Richie Zito]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Look what the cat dragged inPoison08.1986-3[101]Capitol 12 523[3x-platinum-US][silver-UK][produced by Rick Browde]
Open up and say..aah!Poison05.198818[21]2[70]Enigma 48 493[5x-platinum-US][gold-UK][produced by Tom Werman]
Flesh and bloodPoison07.19903[11]2[63]Capitol 91 813[3x-platinum-US][gold-UK][produced by Bruce Fairbairn/Mike Fraser]
Swallow this livePoison11.199152[2]51[13]Capitol 98 046[gold-US][produced by Poison]
Native tonguePoison03.199320[3]16[13]Capitol 98 961[gold-US][produced by Richie Zito]
Poison's Greatest Hits 1986-1996Poison02.1999-2[125].Catalog Album ChartCapitol 533 75[platinum-US]
Crack a smile...and more!Poison04.2000-131[1]Capitol 24 781[produced by John Purdell & Duane Baron]
Power to the peoplePoison07.2000-166[1]Cyanide 6969[produced by Richie Zito, Jim Faraci,Poison]
HollyweirdPoison06.2002-103[1]Cyanide 6975[produced by Thom Panunzio]
Best of ballads and bluesPoison08.2003-141[1]Capitol 91 407-
Greatest Hits 1986-1996Poison06.2004-193[1]--
The best of Poison:20 years of rockPoison04.2006-17[29]Capitol 0946 3 59325 2 2[gold-US][produced by Don Was]
Poison'd!Poison06.2007-32[4]Capitol 0946 3 94200 2 5[produced by Don Was/Rick Rubin/Thom Panunzio/Ric Browde/Tom Werman]
Poison - 10 Great SongsPoison04.2011-145[1]Capitol5[produced by Don Was/Rick Rubin/Thom Panunzio/Ric Browde/Tom Werman]

Walter Afanasieff

Walter Afanasieff (urodzony 10 lutego 1958r),  nazywany jako Baby Love w latach 80-tych, to Amerykanin pochodzenia rosyjskiego wielokrotny zdobywca Grammy -producent muzyczny i autor tekstów . Jest najbardziej znany ze swojej długiej współpracy z Mariah Carey , dla której był współproducentem i współautorem przez kilka lat, począwszy od 1990 roku.
 Zdobył nagrodę Grammy w 1999 roku w   kategorii Płyta Roku za produkcję " My Heart Will Go On "  Celine Dion i Grammy w 2000r w kategorii Non-Classical Producer of the Year. Oprócz Carey i Dion, Afanasieff także pisał i  produkował muzykę do wielu innych artystów  takich jak Richard Marx , Whitney Houston , Thalia , Lionel Richie , Luther Vandross , George Benson , Destiny Child , Kenny G , Michael Bolton , Toni Braxton , Darren Hayes ( Savage Garden ), Andrea Bocelli , Johnny Mathis , Kenny Loggins , Barbra Streisand , Christina Aguilera , Ricky Martin , Marc Anthony , Mika , Babyface , Josh Groban , Jordin Sparks , Tina Arena , Lara Fabian , Leona Lewis i Idina Menzel .


Afanasieff urodził się jako Vladimir Nikitycz Afanasieff w Sao Paulo , w Brazylii ,z rosyjskich rodziców Nikity i Tatiany.  Jego ojciec pochodzi z Leningradu , a jego z Harbin  . Jego rodzice spotkali się w Brazylii na początku lat 50-tych.
Zaczynając pracę jako muzyk jazzowy  w 1980 roku, początkowo grał na klawiszach   ze skrzypkiem jazzowym  Jean-Luc Ponty'm. Później założył The Warriors  z innym byłym sidemanem Ponty'ego, gitarzystą Joaquinem Lievano i z wiodącym w latach 80-tych producentem muzycznym   i perkusistą Naradą Michaelem Waldenem , a te doświadczenia dały mu asumpt do podjęcia   roli jako producenta .

Walden zatrudnił Afanasieffa jako producenta i aranżera i zaczął  jako klawiszowca w wielu projektach nagraniowych oraz na debiutanckim albumie  Whitney Houston wydanym w 1985 roku, który następnie stał się najlepiej sprzedającym się albumem studyjnym artystki do tej pory ,Również w tym czasie Afanasieff i Walden rozpoczęli razem pisanie piosenek pop. Wraz ze swoim mentorem Naradą, pierwszą poważną produkcją Afanasieffa był tytułowy utwór z filmu z Jamesem Bondem, Licencja na zabijanie , śpiewany przez Gladys Knight i współautorstwa Afanasieffa i Waldena.

Jeden z największych hitów Afanasieffa jako producenta był przebój " My Heart Will Go On ",   motyw do filmowego Titanica , śpiewany przez Celine Dion.Ta piosenka stała się na świecie najlepiej sprzedającym się singlem roku 1998. Afanasieff wyprodukował i zaaranżował wiele udanych ścieżek dźwiękowych do filmów, w tym disney'owskich  Beauty and the Beast (Celine Dion / Peabo Bryson -tytułowy duet), Aladdin ( "A Whole New World ") i Dzwonnik z Notre Dame (" Someday ").
Afanasieff był także producentem i aranżerem   " Go the Distance ", nominowanego do Oscara utworu Michaela Boltona z filmu animowanego Hercules .

Afanasieff występuje na większości swoich nagrań (głównie instrumenty klawiszowe, syntezatory i programowana perkusja).

Afanasieff spędził znaczną część swojej kariery na tworzeniu muzyki dla Mariah Carey w latach 1988-1998. Miał udział w najbardziej udanych piosenkach Carey, m.in. " Hero ", której był koproducentem, współautorem tekstu,i na którym grał na wszystkich ścieżkach. "Hero" został wydany jako drugi singel z albumu Carey Music Box i osiągnął numer jeden na Billboard Hot 100 Chart   25 grudnia 1993 roku pozostawał na szczycie wykresu przez cztery tygodnie. "Hero" stała się jedną z flagowych piosenek Carey ,którą zamyka wiele ze swoich koncertów  Carey i Afanasieff napisali też " One Sweet Day ", duet  Carey i Boyz II Men , który posiada rekord najdłuższej obecności pod numerem 1 na liście Billboard Hot 100 (łącznie 16 tygodni).
W 2009 roku rozpoczął współpracę z  rosyjską piosenkarką Julią Nachalovą. Zrealizowali album "Wild Butterfly", który został  wydany w 2012 roku na iTunes (jako Julia Nachalova / Dirty Butterfly).


Rozmiar: 1223 bajtówAwards
Oscar [Muzyka filmowa]

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]

Grammy
Record of the Year "My Heart Will Go On" by Celine Dion





                                                       Piosenki na listach przebojów

 
 [with   Preston Glass & Narada Michael Walden] 
08/1987 Don't Make Me Wait for Love   Kenny G 15.US


[with   Narada Michael Walden , Jeffrey Cohen,, John Barry, Leslie Bricusse & Anthony Newley] 
06/1989 Licence to Kill  Gladys Knight 6.UK

[with   Kenny G] 
01/1990 Going Home   Kenny G 56.US
12/1993 Sentimental   Kenny G 72.US
03/1997 Havana   Kenny G 66.US/98.UK

[with  John Bettis] 
05/1991 Can You Stop the Rain   Peabo Bryson 52.US


[with  Mariah Carey] 
11/1991 Can't Let Go  Mariah Carey 2.US/20.UK
05/1994 Anytime You Need a Friend  Mariah Carey 12.US/8.UK
12/1994 All I Want for Christmas Is You   Mariah Carey 12.US/2.UK
06/1996 Forever   Mariah Carey 9.US
10/1997 Butterfly  Mariah Carey 16.US/22.UK
05/1998 My All   Mariah Carey 1.US/4.UK


[with John Bettis, Trey Lorenz] 
12/1991 If You Go Away   New Kids on the Block 16.US/9.UK

[with  Diane Warren & Michael Bolton] 
01/1992 Missing You Now   Michael Bolton 12.US/28.UK
02/1994 Soul of My Soul  Michael Bolton 32.UK

[with Trey Lorenz & Mariah Carey] 
10/1992 Someone to Hold   Trey Lorenz 19.US/65.UK

[with  Mariah Carey,  Wanya Morris, Nathan Morris, Shawn Stockman & Michael McCary] 
12/1995 One Sweet Day   Mariah Carey & Boyz II Men 1.US/6.UK

[with   Linda Thompson & David Foster] 
10/1997 Tell Him   Barbra Streisand & Céline Dion 58.US/3.UK

[with    Marc Anthony] 
09/2000 My Baby You   Marc Anthony 70.US

[with     Desmond Child, Draco Rosa] 
10/2000 She Bangs   Ricky Martin 12.US/3.UK

[with Darren Hayes] 
03/2002 Insatiable   Darren Hayes 77.US/8.UK
07/2002 Strange Relationship   Darren Hayes 15.UK
11/2002 I Miss You   Darren Hayes 20.UK

[with  Brett James & Leona Lewis] 
11/2007 Here I Am   Leona Lewis 156.UK










  

Late Of The Pier

 Late of the Pier - angielska grupa muzyczna założona w 2005 roku w Castle Donington. Muzyka tego zespołu jest mieszanką indie rocka, elektroniki oraz popu, często nawiązujących do lat 80-tych. Obecnie grupa nagrywa w wytwórni Parlophone Records.

Late Of The Pier to jeden z najciekawszych młodych brytyjskich zespołów rockowych. Popularność zdobyli dzięki singlom takim jak „Space And The Woods”, „The Bears Are Coming” i „Heartbeat”, które łączą w sobie indie rock, elektronikę oraz popową melodykę.Late of the Pier są porównywani do twórczości takich artystów jak: Gary Numan, Brian Eno, Frank Zappa i Klaxons.

11 września 2008r   wydali świetnie przyjęty przez prasę muzyczną album „Fantasy Black Channel”, wyprodukowany przez Erola Alkana. Guardian nazwał ją „najbardziej ekscytującym brytyjskim debiutem roku”, NME podkreślało pomysłowość i bezkompromisowość, a Spin chwalił świetne przełożenie inspiracji latami 80-tymi. Jeżeli dodamy do tego żywiołowe koncerty, to dzięki temu LOTP są jednym z najchętniej widzianych w Polsce zespołów nowej fali rocka.

Członkowie zespołu rok po jego utworzeniu zaczynali od udostępniania do ściągania swojego "Zarcorp Demo" za darmo. Ich debiutancki singel Space and the Woods został wydany przez Way Out West Records w marcu 2007 roku, wraz z b-sidem A Heartbeat. A Flicker. A Line (wcześniej znanym jako Heartbeat).

Ich drugi singel – Bathroom Gurgl został wyprodukowany przez Erola Alkana i ukazał się w Wielkiej Brytanii we wrześniu 2007 roku nakładem Moshi Moshi Records. Został na nim umieszczony b-side "VW". Tak jak poprzedni singel, wydany został w 500 kopiach. Został stworzony remix utworu Broken, wydany przez francuską wytwórnię Kitsuné Music w kompilacji Kitsune Maison 5. Został on podpisany jako remix Fairy Lights. Jak się okazało, jest to zmieniona wersja piosenki dokonana przez samych Late of the Pier.

Ich trzeci singel The Bears Are Coming ukazał się w wersji 12" i 7". Były one sprzedawane tylko podczas lutowej trasy koncertowej zespołu (2008), przez ich własną wytwórnię Zarcorp. Pojawiła się na nich, jako b-side, wersja demo utworu Piss Hands.

Czwarty singel z nowymi wersjami piosenek Space and the Woods i Focker ukazał się 19 maja 2008 roku. Stał się on nagłówkiem dla trasy Levi's Ones To Watch.

Late of the Pier otworzyli w 2007 roku Carling Weekend na scenie NME/Radio One. Wystąpili jako support grup Hadouken! i Soulwax. 2 lipca 2009 roku Late of the Pier po raz pierwszy wystąpił w Polsce w ramach Heineken Open'er Festival. Grali także na pierwszym Underage Festival w kwietniu 2008 roku. Wokalista Saumel Eastgate posiada także poboczny projekt La Priest. Samuel ma na koncie liczne produkcje i stworzył także kilka remixów. Jeden z nich "Engine" został zremiksowany przez Erola Alkana i wydany przez wytwórnię Alkana – Phantasy Sound.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Aus Wytwórnia
[UK]
Komentarz
HeartbeatLate Of The Pier08.200898[1]-Parlophone CDR 6759[written by Sam Eastgate]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Fantasy Black ChannelLate Of The Pier08.200828[2]-Parlophone 2359022[produced by Erol Alkan, Sam Eastgate]

poniedziałek, 6 lutego 2017

Late Night Alumni


Late Night Alumni - pochodzą z Salt Lake City. To projekt w skład którego wchodzą Ryan Raddon (Kaskade), Finn Bjarnson, John Hancock i wokalistka o zmysłowym głosie Becky Williams.

Finn już pracował w studiu z Ryanem Raddon (Kaskade) nad utworem "Empty Streets” .W przerwie między nagraniami Finn przesłuchiwał świąteczny krążek lokalnego zespołu. Tam usłyszał głos Becky Williams wokalistki i zaproponował jej wspólne próby w studiu. Pierwsza płyta to mieszanina dance,house i trance.
"Empty Streets ” wydany został we wrześniu 2005 roku i dobrze był przyjęty w klubach oraz na listach przebojów. Utwór ten został wykorzystany w reklamie marki Toyota.Po czterech latach zespół wydaje drugi album “Of Birds, Bees, Butterflies, Etc.”.Album ten jest zrównoważony i skierowany do większego grona słuchaczy. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Aus Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Empty StreetsLate Night Alumni09.2005241[1]-Hed Kandi HEDK 12013[written by Finn Bjarnson][produced by Finn Bjarnson]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Of Birds, Bees, Butterflies, Etc.Late Night Alumni11.2009-23[1].Dance/Electronics AlbumsUltra Records UL 2201[produced by Becky Jean Williams, Finn Bjarnson, John Hancock, Ryan Raddon]
HauntedLate Night Alumni02.2011-22[1].Dance/Electronics AlbumsHigh Note HN852CD[produced by Becky Jean Williams, Finn Bjarnson, John Hancock, Ryan Raddon]
EclipseLate Night Alumni06.2015-16[1].Dance/Electronics AlbumsHigh Note HN1244CD[produced by Late Night Alumni]

Pointer Sisters

Zespół amerykański. Bonnie, June, Anita i Ruth Pointer, córki murzyńskiego pastora z Oakland w Kalifornii, od najmłodszych lat śpiewały w chórze kościelnym. W 1969 Bonnie i June utworzyły duet, wkrótce potem dołączyła Anita, a w 1972 także Ruth. Zespołem zaopiekował się David Rubinson, producent nagrań, były muzyk jazzowy. Zaprosił śpiewające siostry do udziału w nagraniach Elvina Bishopa, Boza SCAGGSA, Dave'a MASONA; zwrócił uwagę dziewczyn, zainteresowanych dotąd bluesem i muzyką soul, na dorobek wokalistów jazzowych - tria Lambert-Hendricks-Ross, Eddiego Jeffersona, Davida Allyna, Anity 0'Day. W rezultacie na płytach zespołu - oprócz Wang Dang Doodle Williego DIXONA, Yes We Can Can Allena Toussainta, Easy Days Isaaca HAYESA, Steppin' Stewego WONDERA czy też własnych kompozycji, np. Fairytale - znalazły się żywiołowe wersje jazzowych standardów: Straight No Chaser Theloniousa Monka, Cloudburst Benny'ego Harrisona, Little Pony Neala Heftiego, Charleston Alley Horace'a Hendersona i in.
Po odejściu w 1978 Bonnie - która jako solistka nagrała później płyty "Bonnie Pointer" (Motown, 1978), "Bonnie Pointer" (Motown, 1979) oraz "If The Price Is Right" (Private 1,1984) - zespół z powodzeniem zaprezentował się w rockowym repertuarze, wykonując m.in. Fire Bruce'a SPRINGSTEENA,, Dirty Work Waltera Beckera i Donalda Fagena, As I Come Of Age Stephena STILLSA, kompozycje Grahama PARKERA czy Boba SEGERA.
Na listach przebojów znalazły się w tym okresie takie nagrania The Pointer Sisters jak Fire, He's So Shy, Slow Hand, Should I Do It American Music, Automatic, Jump (For My Love), I' m So Excited, Neutron Dance i Dare Me. Siostry wystąpiły w filmie muzycznym Car Wash (1976, reż. Michael Schultz). June Pointer jako solistka nagrała płyty "Baby Sister" (Planet, 1983) i "June Pointer" (Columbia, 1989), a Anita - "Love For What It Is" (RCA, 1987).

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Yes we can can/JadaPointer Sisters08.1973-11[16]Blue Thumb 229[#46 r&b chart by Lee Dorsey in 1970][written by Allen Toussaint][produced by David Rubinson][12[15].R&B Chart]
Wang dang doodle/CloudburstPointer Sisters12.1973-61[8]Blue Thumb 243[#4 r&b chart by Ko Ko Taylor in 1966][written by Willie Dixon][produced by Leonard Chess, Phil Chess, and/or Willie Dixon][24[10].R&B Chart]
Steam heat/Shaky flat bluesPointer Sisters01.04.1974-108[5]Blue Thumb 248[written by Richard Adler,Jerry Ross][piosenka z musicalu "The Pajama Game"][#8 hit by Patti Page in 1984r]
Fairytale /Love in them there hillsPointer Sisters10.1974-13[16]ABC/Blue Thumb 254[written by Bonnie Pointer, Anita Pointer][produced by David Rubinson]
Live your life before you die/Shaky flat bluesPointer Sisters03.1975-89[5]ABC/Blue Thumb 262[written by Bonnie Pointer, Anita Pointer][produced by David Rubinson]
How long [Betcha' got a chick on the side]/Easy daysPointer Sisters07.1975-20[15]ABC/Blue Thumb 265[1[2][14].R&B Chart][produced by David Rubinson][written by June Pointer, Anita Pointer, Ruth Pointer, David Rubinson]
Going down slowly/Sleeping alonePointer Sisters11.1975-61[7]ABC/Blue Thumb 268[produced by David Rubinson][written by Allen Toussaint][16[12].R&B Chart]
You gotta believe/Shaky flat bluesPointer Sisters01.12.1976-103[1]ABC/Blue Thumb 271[14.R&B Chart][written by Norman Whitfield][produced by Norman Whitfield][14[13].R&B Chart]
Having a Party/Lonely GalPointer Sisters10.1977--ABC/Blue Thumb 275[written by Sam Cook][produced by David Rubinson][62[13].R&B Chart]
Fire /Love is like a rolling stonePointer Sisters11.197834[8]2[23]Planet 45 901[gold][written by Bruce Springsteen][produced by Richard Perry][14[11].R&B Chart]
Everybody Is a Star / Lay It on the LinePointer Sisters02.197961[3]-Planet K 12324[written by Sylvester "Sly Stone" Stewart][produced by Richard Perry][20.R&B Chart][18[16].Hot Disco/Dance ;Planet 11 403 12"]
Happiness /Lay it on the linePointer Sisters03.1979-30[10]Planet 45 902[produced by Richard Perry][written by Allen Toussaint][20[12].R&B Chart]
Blind faith/The shape i' m inPointer Sisters01.11.1979-107[1]Planet 45 906[written by Gerry Rafferty/Joe Egan][produced by Richard Perry]
Who do you love/Turned up too latePointer Sisters01.11.1979-106[4]Planet 45 908[produced by Richard Perry][oryginalnie nagrana przez Iana Huntera w 1975r]
He' s so shy/Movin' onPointer Sisters07.1980-3[26]Planet 47 916[gold-US][produced by Richard Perry][written by Tom Snow, Cynthia Weil][10[20].R&B Chart]
He' s so shy/Could I be dreaming/We've got the powerPointer Sisters09.1980---[produced by Richard Perry][written by Tom Snow, Cynthia Weil][26[20].Hot Disco/Dance ;Planet 9 LP.]
Could i be dreaming/EvilPointer Sisters11.1980-52[11]Planet 47 920[written by Anita Pointer,Trevor Lawrence,Mario Henderson][produced by Richard Perry][22[14].R&B Chart]
Slow hand/Holdin' out for lovePointer Sisters05.198110[11]2[24]Planet 47 929[gold-US][produced by Richard Perry][written by Michael Clark, John Bettis][7[20].R&B Chart]
What a Surprise/Fall In Love AgainPointer Sisters10.1981--Planet 47 937[written by Anita Pointer, June Pointer, Trevor Lawrence][produced by Richard Perry][52[5].R&B Chart]
Should I do it/We' re gonna make itPointer Sisters01.198250[5]13[16]Planet 47 960[written by Layng Martine Jr.][produced by Richard Perry]
American music/I want to do it with youPointer Sisters06.1982-16[14]Planet 13 254[produced by Richard Perry][written by Parker McGee, John Lewis Parker][23[14].R&B Chart]
I' m so excited/Nothin' but a heartachePointer Sisters09.1982-30[16]Planet 13 327[produced by Richard Perry][written by June Pointer, Trevor Lawrence][28[14].Hot Disco/Dance ;Planet 13 325 12"][46[9].R&B Chart]
If you wanna get back your lady/All of youPointer Sisters03.1983-67[5]Planet 13 430[produced by Richard Perry][written by Brian Potter, John Lewis Parker][48[6].Hot Disco/Dance ;Planet 13 249 12"][44[9].R&B Chart]
I need you/OperatorPointer Sisters10.198325[9][08.84]48[15]Planet 13 639[produced by Richard Perry][written by Richard Feldman, John Black][13[16].R&B Chart]
I need you/AutomaticPointer Sisters11.1983---[produced by Richard Perry][written by Richard Feldman, John Black][2[24].Hot Disco/Dance ;Planet 4705 LP.]
Automatic /NightlinePointer Sisters01.19842[15]5[20]Planet 13 730[produced by Richard Perry][written by Mark Goldenberg, Brock Walsh][2[18].R&B Chart]
Jump [For my love]/Heart beatPointer Sisters04.19846[10]3[24]Planet 13 780[produced by Richard Perry][written by Steve Mitchell, Marti Sharron, Gary Skardina][8[13].Hot Disco/Dance ;Planet 13 781 12"][3[20].R&B Chart]
I' m so excited/Dance electricPointer Sisters08.198411[11]9[24]Planet 13 857[produced by Richard Perry]
Neutron dance/Telegraph your lovePointer Sisters11.198431[7]6[23]Planet 13 951[piosenka z filmu "Beverly Hills Cop"][produced by Richard Perry][written by Danny Sembello, Allee Willis][4[14].Hot Disco/Dance ;Planet 13 952 12"][13[21].R&B Chart]
Baby come and get it/OperatorPointer Sisters03.198576[2]44[11]Planet 14 041[produced by Richard Perry][written by James Ingram, Barry Mann, Cynthia Weil][8[9].Hot Disco/Dance ;Planet 14 042 12"][24[14].R&B Chart]
Dare me/I' ll be therePointer Sisters07.198517[8]11[18]RCA 14 126[produced by Richard Perry][written by Dave Innis, John Lorber][1[1][13].Hot Disco/Dance ;RCA 14 127 12"][6[17].R&B Chart]
Freedom /Telegraph your lovePointer Sisters11.1985-59[11]RCA 14 224[produced by Richard Perry][written by David McHugh][25[15].R&B Chart]
Twist my arm/Easy persuasionPointer Sisters03.1986-83[5]RCA 14 197[written by Bruce Roberts,Andy Goldmark][produced by Richard Perry][15[8].Hot Disco/Dance ;RCA 14 196 12"][61[6].R&B Chart]
Goldmine /Sexual powerPointer Sisters11.198678[2]33[13]RCA 5062[produced by Richard Perry][written by Bruce Roberts, Andy Goldmark][7[12].Hot Disco/Dance ;RCA 5774 12"][17[14].R&B Chart]
All i know is the way i feel/TranslationPointer Sisters02.1987-93[2]RCA 5112[written by Jerry Ragovoy,Estelle Levitt][produced by Richard Perry][69[7].R&B Chart]
Be therePointer Sisters08.198778[4]42[9]MCA 53 120[written by Franne Golde,Allee Willis][produced by Narada Michael Walden][piosenka z filmu "Beverly Hills Cop II"]
Mercury Rising / Say the WordPointer Sisters07.1987--RCA 6491[written by Andy Goldmark , Bruce Roberts][produced by Richard Perry][49[8].R&B Chart]
He Turned Me Out / TranslationPointer Sisters03.1988--RCA 6865[written by Lemel Humes, Mary Lee Kortes][produced by Richard Perry][37[3].Hot Disco/Dance ;RCA 6858 12"][39[9].R&B Chart]
I'm in Love / Uh-UhPointer Sisters05.1988--RCA 8378[written by Jonathan Butler, Simon May][produced by Richard Perry][67[5].R&B Chart]
Friends' Advice (Don't Take It) / Friends' Advice (Don't Take It) (Dub)Pointer Sisters05.199097[1]-Motown MOTS7-902[written by Donald Robinson , Tina Harris][produced by Levi Seacer, jr.][36[10].R&B Chart]
InsanityPointer Sisters10.1990--Motown MOT12-4750[written by Danny Sembello ,Marti Sharron][produced by Marti Sharron][62[6].R&B Chart][11[9].Hot Disco/Dance ;Motown 4750 12"]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Pointer SistersPointer Sisters06.1973-13[37]Blue Thumb 48[gold][produced by David Rubinson][13.R&B Chart]
That' s a plentyPointer Sisters03.1974-82[10]Blue Thumb 6009[gold][produced by David Rubinson][33.R&B Chart]
Live at The Opera HousePointer Sisters09.1974-96[15]Blue Thumb 8002[produced by David Rubinson][29.R&B Chart]
SteppinPointer Sisters06.1975-22[22]Blue Thumb 6021[produced by David Rubinson][3.R&B Chart]
The best of The Pointer SistersPointer Sisters12.1976-164[6]Blue Thumb 6026[33.R&B Chart]
Having a partyPointer Sisters12.1977-176[3]Blue Thumb 6023[produced by David Rubinson][51.R&B Chart]
EnergyPointer Sisters12.1978-13[32]Planet 1[gold][produced by Richard Perry][9.R&B Chart]
PriorityPointer Sisters09.1979-72[8]Planet 9003[produced by Richard Perry][44.R&B Chart]
Special thingsPointer Sisters08.1980-34[24]Planet 9003[produced by Richard Perry][19.R&B Chart]
Black & whitePointer Sisters07.198121[13]12[22]Planet 18[gold][produced by Richard Perry][9.R&B Chart]
So excited!Pointer Sisters07.1982-59[28]Planet 4355[produced by Richard Perry][24.R&B Chart]
Pointer Sisters' Greatest HitsPointer Sisters11.1982-178[3]Planet 60 203
Break outPointer Sisters11.19839[58]8[105]Planet 4705[3x-platinum][produced by Richard Perry, Howie Rice][6.R&B Chart]
ContactPointer Sisters08.198534[7]24[34]RCA Victor 5487[platinum][produced by Richard Perry][11.R&B Chart]
Hot togetherPointer Sisters11.1986-48[18]RCA Victor 5609[produced by Richard Perry][39.R&B Chart]
Serious Slammin'Pointer Sisters03.1988-152[6]RCA 6562[produced by Richard Perry]
Jump-The best of The Pointer SistersPointer Sisters07.198911[10]-RCA PL 90319 [UK]

Point of Grace

Point of Grace - amerykański zespół grający chrześcijańskiego rocka i współczesną muzykę chrześcijańską. W skład zespołu wchodzą trzy kobiety: Shelley Breen, Heather Payne, Denise Jones i Terry Jones oraz dwóch stałych członków, Dana Cappillino (gitara) i Tommy McGee (gitara basowa).
Ich debiutancki album został wydany w 1993 i od tego czasu grupa trafiła na listy przebojów współczesnej muzyki chrześcijańskiej.
Początek twórczości miał miejsce w 1991 roku, a największy rozkwit przypada na rok 1997. W listopadzie 2003 Terry Jones opuściła zespół uzasadniając to chęcią spędzania więcej czasu z rodziną. Decyzję tę podjęła po narodzinach jej trzeciego dziecka.

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Point of GracePoint of Grace08.1993--Word [gold][produced by Robert Sterling,Scott Williamson]
The Whole TruthPoint of Grace12.1995-132[2]Word 5608[gold][produced by Robert Sterling]
Life Love & Other MysteriesPoint of Grace09.1996-46[39]Word 69 460[platinum][produced by Michael Omartian,Phil Naish,Scott Williamson,Blair Masters]
Steady OnPoint of Grace08.1998-24[27]Word 69 456[platinum][produced by Brown Bannister]
A Christmas StoryPoint of Grace10.1999-35[13]Word 63 609[gold][produced by Brown Bannister]
Rarities & RemixesPoint of Grace05.2000-106[5]Word 63 804[gold][produced by David Tyson,Brown Bannister,Nathan Nockels,Tom Laune,Glenn Garrett,Wayne Tester]
Free to FlyPoint of Grace05.2001-20[17]Word 86 112[produced by Robert Sterling,Scott Williamson]
24Point of Grace04.2003-136[7]Word/Curb 88 625 1 [gold][produced by Shaun Shankel,Robert Sterling Scott Williamson,Phil Naish,Michael Omartian,Brown Bannister,Nathan Nockels,Tom Laune]
I Choose YouPoint of Grace10.2004-85[1]Word-Curb 886324[produced by Mark Hammond,David Zaffiro,Wayne Kirkpatrick,Brent Bourgeois]
Winter WonderlandPoint of Grace11.2005-113[6]Word-Curb/Warner 86 413 [produced by Brown Bannister]
How You LivePoint of Grace08.2007-56]Word [produced by Brown Bannister]