poniedziałek, 27 kwietnia 2020

Magnum

Grupa pompatycznych rockersów z Birmingham (Anglia) założona w 1976 r. przez Tony'ego Clarkina (gitara), Boba Catleya (śpiew), Kexa Gorina (perkusja) i Dave'a Morgana (bas).
Do 1978 r. nie udało im się podpisać kontraktu z żadną wytwórnią. Dopiero wówczas upatrzyła ich sobie firma Jet Records. Zanim się to stało, zespół opuścił Dave Morgan i został zastąpiony przez Colina "Wally" Lowe'a. Dodatkowo do pozostałych muzyków dołączył Richard Bailey (klawisze).

Pomiędzy rokiem 1978 a 1980 Magnum nagrał trzy albumy, które odniosły umiarkowany sukces i odbył wiele tras koncertowych, razem z Judas Priest, Blue Oyster Cult i Def Leppard. W 1982 r. ukazał się jego czwarty longplay Chase The Dragon, nagrany z nowym klawiszowcem -Markiem Stanwayem. Był to pierwszy album Magnum, który dotarł do Top 20 listy najpopularniejszych płyt w Anglii. Zawierał m.in. tak efektowne utwory, jak "Sacred Hour" i "The Spirit". Oba przez wiele lat pojawiały się w ich repertuarze koncertowym.

Po wydaniu w 1983 r. longplaya Eleventh Hour zespół popadł w tarapaty; Clarkin zachorował, a na linii grupa - Jet Records powstał spór. Oba te fakty przyczyniły się do rozdźwięków w zespole. Kłopoty wkrótce zażegnano, a zamówienia z klubów na występy przekonały ich, że nadal powinni grać razem. W 1985 r. firma FM Records podpisała jednopłytowy kontrakt z grupą. Rezultatem był album On A Storyteller's Night, który wszedł do pierwszej czterdziestki na listach najlepiej sprzedawanych longplayów.

Promujące go brytyjskie tournee zakończyło się dużym sukcesem, co skłoniło wytwórnię Polydor Records do zaoferowania formacji długoterminowej umowy. Pochodzący z 1986 r. album Vigilante, na którym pojawił się nowy perkusista Mickey Barker, był pierwszym wydanym na mocy nowego kontraktu. a jego producentem został Roger Taylor z zespołu Queen.

Poparcie znaczącej wytwórni przyniosło natychmiastowe korzyści w postaci doskonałej sprzedaży płyty i koncertów w Anglii, na które waliły tłumy. Kolejny longplay Wings Of Heaven z 1988 r. posunął ten sukces o krok dalej, stając się ich pierwszą "złotą płytą". Dotarł on do angielskiej Top 10. Szczególnie dużą popularnością cieszyły się utwory "Days Of No Trust", "Start Talkin' Love" i "It Must Have Been Love", które uplasowały się w pierwszej czterdziestce najlepszych singli.
Korzystając z dużej popularności zespołu. Jet Records ponownie wydała nagrane dla niej albumy, a FM Records wypuściła składankę Mirador. W 1990 r., po dwuletniej przerwie, ukazał się wyprodukowany przez Keitha Olsena longplay Goodnight LA. Wybrany z niego na singel "Rocking Chair" osiągnął Top 40, zaś sam album znalazł się w Top 10. Fragmenty promujących go koncertów wydano rok później na podwójnym wydawnictwie The Spirit.

Po latach uporczywych starań i niepowodzeń. Magnum zdobył popularność dzięki częstym trasom koncertowym, a nagrywanie wysokiej klasy płyt przyniosło mu status jednego z najbardziej popularnych angielskich zespołów rockowych. Udowodnił to kolejnym longplayem Sleepwalking, wydanym w 1992 r., choć zabrakło na nim rasowego przeboju. Mimo iż Magnum konsekwentnie proponował wysokiej klasy komercyjnego rocka, nie udało mu się przebić w Stanach. W 1993 roku grupa nagrała album Keeping The Nightlight Burning, na którym - zgodnie z obowiązującą wówczas modą - zaprezentowała akustyczne wersje swych najciekawszych nagrań.


Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Live at Marquee EP.Magnum03.198047[6]-Jet JET 175
Just Like an ArrowMagnum03.198583[3]-FM VHF 4[written by A. Clarkin][produced by Magnum]
Lonely night/Les morts dansant[live]Magnum07.198670[3]-Polydor POSP 798[written by A. Clarkin][produced by Dave Richards , Roger Taylor]
Midnight [You won' t be sleepin']/Back Street KidMagnum10.198691[2]-Polydor POSP 833[written by A. Clarkin][produced by Dave Richards , Roger Taylor]
When the World Comes DownMagnum03.198796[1]-Polydor POSP 850[written by A. Clarkin][produced by Dave Richards , Roger Taylor]
Days of no trust/Maybe tonightMagnum03.198832[4]-Polydor POSP 910[written by A. Clarkin][produced by Joe Barbaria]
Start talking love/C' est la vieMagnum05.198822[4]-Polydor POSP 920[written by A. Clarkin][produced by Albert Boekholt, Magnum]
It must have been love/Crying timeMagnum07.198833[4]-Polydor POSP 930[written by A. Clarkin][produced by Albert Boekholt, Magnum]
Rockin' chair/MamaMagnum06.199027[4]Polydor PO 88[written by T. Clarkin, R. Ballard][produced by Keith Olsen]
Heartbroke And Busted Magnum08.199049[2]Polydor PO 94 [written by T. Clarkin][produced by Keith Olsen]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Kingdom of madnessMagnum09.197858[1]-Jet JETLP 210[produced by Jake Commander]
MarauderMagnum04.198034[5]-Jet JETLP 230[produced by Leo Lyons]
Chase the dragonMagnum03.198217[7]-Jet JETLP 235[produced by Jeff Glixman]
The eleventh hourMagnum05.198338[4]-Jet JETLP 240[produced by Tony Clarkin]
On a storyteller' s nightMagnum05.198524[7]-FM WKFM LP 34[gold-UK][produced by Kit Woolven]
VigilanteMagnum10.198624[5]-Polydor POLD 5198[produced by Roger Taylor, David Richards]
Wings of heavenMagnum04.19885[9]-Polydor POLD 5221[silver-UK][produced by Albert Boekholt,Magnum]
Goodnight L.A.Magnum07.19909[5]-Polydor 8435681[produced by Keith Olsen]
The spiritMagnum09.199150[1]-Polydor 511 1691[produced by John Halke,Magnum]
SleepwalkingMagnum10.199227[2]-Music For Nations CDMFN 143[produced by Tony Clarkin]
Rock ArtMagnum06.199457[1]-EMI CDEMD 1066[produced by Tony Clarkin]
Breath Of LifeMagnum03.2002123[1]- SPV[produced by Tony Clarkin]
Brand New MorningMagnum09.2004116[1]-SPV SPV 08569632[produced by Tony Clarkin]
Princess Alice And The Broken ArrowMagnum04.200770[1]-SPV SPV 95912[produced by Tony Clarkin]
Wings Of Heaven LiveMagnum03.2008198[1]-SPV SPV 98702[produced by Mark Stuart,Tony Clarkin]
Into the Valley of the MoonkingMagnum07.200982[1]-Steamhammer SPV306812[produced by Sheena Sear,Tony Clarkin]
The VisitationMagnum01.201155[1]-Steamhammer 308392[produced by Tony Clarkin]
On the 13th DayMagnum10.201243[1]-Steamhammer 260402-
Escape from the Shadow GardenMagnum04.201438[1]-Steamhammer 266202-
Escape from the Shadow Garden – Live 2014Magnum05.201591[1]-Steamhammer 267912-
Sacred Blood "Divine" LiesMagnum03.201631[1]-Steamhammer 268970-
Lost on the Road to EternityMagnum02.201815[1]-Steamhammer 284482-
The Serpent RingsMagnum01.202036[1]-Steamhammer 267262-


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Carly Rae Jepsen

Carly Rae Jepsen (ur. 21 listopada 1985r) - kanadyjska piosenkarka i wykonawczyni piosenki autorskiej z Kolumbii Brytyjskiej. W 2007 roku zajęła trzecie miejsce w kanadyjskiej edycji Idola oraz wyruszyła z tym programem w trasę koncertową zatytułowaną Canadian Idol Top 3.
Krótko po odpadnięciu z Idola podpisała kontrakt z wytwórnią Fontana i MapleMusic, dzięki którym 30 września 2008 roku wydała album Tug of War. Trzy lata później wydała singiel "Call Me Maybe", który został wydany przez 604 Records i znalazł się na jej debiutanckiej mini płycie Curiosity, wydanej 14 lutego 2012 roku. Kompozycja okazała się wielkim sukcesem komercyjnym, osiągając pierwszą pozycję w notowaniach Billboard Hot 100, Canadian Hot 100, UK Singles Chart, ARIA Chart, You Tube 100 oraz Irish Singles Chart. W 2012 roku Jepsen podpisała kontrakt z wydawnictwem muzycznym Interscope Records. Wystąpiła gościnnie w 22 odcinku 7 sezonu serialu Castle .


Jepsen uczęszczała do Heritage Park Secondary School w Mission, w Kolumbii Brytyjskiej, którą udało jej się ukończyć. Następnie przed przesłuchaniami do Idola dostała się na Canadian College of Performing Arts w Victorii, w Kolumbii Brytyjskiej.

Po zakończeniu tournée z kanadyjskim Idolem Carly wróciła do Kolumbii by skupić się na pisaniu tekstów, nagrywaniu i kompletowaniu zespołu. Jej demo przyciągnęło uwagę, co poskutkowało podpisaniem wspólnej umowy z Simkin Artist Management i Dexter Entertainment. Kontrakt z wytwórnią Fontana/Maple Music poprowadził ją do studia u boku Ryana Stewarta.

16 czerwca 2008 roku Jepsen wydała cover piosenki "Sunshine on My Shoulders" Johna Denvera jako swój pierwszy singiel. Kompozycja jako jedyny cover znalazła się na jej debiutanckim albumie[4]. 21 lipca 2008 roku na stronie MySpace umieściła dwa nowe utwory "bucket" i "heavy Lifting". W sierpniu 2008 roku za pomocą tego samego portalu społecznościowego poinformowała, że album będzie nosił nazwę Tug of War oraz znajdą się na niej takie utwory jak "Tug of War" i "Sweet Talker". Tytułowa piosenka została wydana jako singiel 16 września 2008 roku za pośrednictwem iTunes i została rozesłana do rozgłośni radiowych na terenie całej Kanady. Utwór ten wykonała po raz pierwszy na przesłuchaniach do Idola[5]. Teledysk do piosenki został wydany w styczniu 2009 roku. Następna produkcja "Bucket" została wydana jako singiel, a w teledysku do "Sour Candy" pojawił się Josh Ramsay z zespołu Marianas Trench. Wszystkie wideoklipy wyreżyserował Ben Knechtel. Wiosną 2009 roku koncertowała na zachodniej Kanadzie z Marianas Trench i Shiloh[6], a następnie udała się w trasę koncertową z Marianas Trench, The New Cities i Mission Distric, tym razem jednak na południe kraju.
2011-13: EP Curiosity i Kiss

Drugi album Jepsen o tytule "Kiss" miał się ukazać w drugiej połowie 2012 roku, przedsmakiem tej płyty była EP-ka Curiosity wydana 14 lutego 2012 roku. Tego samego dnia, na który przypadła premiera wydawnictwa, podczas rozdania nagród MuchMusic Justin Bieber stworzył program New Music Live, w którym poinformował, że Carly będzie śpiewać z wytwórnią Shoolboy Records, której to założycielem jest menedżer Biebera, Scooter Braun.

Utwór "Call Me Maybe", który został wyprodukowany przez Josh Ramsay i napisany przez Jepsen, Ramsaya i Tavisha Crowe, wydano jako pierwszy singiel z EP 21 września 2011 roku. Kompozycja jest pierwszym utworem kanadyjskiego artysty, który osiągnął topowe pozycje od czasu "Baby" Biebera oraz jedenastym, który znalazł się na amerykańskiej liście Billboardu Hot Digital Songs. Utwór jest czwartym singlem kanadyjskiego muzyka, który znalazł się na szczycie Canadian Hot 100 po "Girlfriend" Avril Lavigne, "I Believe" Nikki Yanofsky i piosenką "Wavin' Flag" w wykonaniu Young Artists for Haiti, która w oryginale należy do K'naana. Carly była w trasie Shout It Out World Tour oraz była supportem dla grupy muzycznej Hanson, podczas ich tournée.

W lutym 2012 roku Jepsen odwiedziła Biebera i Brauna w Los Angeles, w stanie Kalifornia, dzięki którym podpisała kontrakt z wytwórnią Schoolboy i Interscope Records, jednak miała nadal nagrywać dla 604 Records, tyle że w Kanadzie. 23 marca 2012 roku Jepsen po raz pierwszy zadebiutowała w telewizji podczas The Ellen DeGeneres Show, gdzie zaśpiewała "Call Me Maybe", a później dołączył do niej Justin Bieber. Carly stała się pierwszym Kanadyjczykiem, który znalazł się na UK Singles Chart, kiedy to "Call Me Maybe" znalazł się na pierwszej pozycji tego notowania. 20 maja 2012 roku Jepsen wykonała "Call Me Maybe" podczas 23 ceremonii rozdania nagród muzycznych Billboard Music Awards. Call Me Maybe zostało w późniejszym czasie ogłoszone 1 singlem nadchodzącej drugiej płyty wokalistki. 26 czerwca 2012 roku premierę miał drugi singiel Good Time nagrany w duecie z synthpopową grupą Owl City. Utwór ten cieszył się dużą popularnością, jednak nie powtórzył sukcesu poprzednika, tak jak się tego spodziewano.

Drugi album Kiss został wydany 14 września 2012 roku nakładem Interscope Records. Dwa dni przed premierą, wydany został singiel This Kiss. Na fali popularności utworu Call Me Maybe płyta została bardzo dobrze przyjęta przez słuchaczy na całym świecie i sprzedała się w łącznym nakładzie ponad 1 miliona kopii. 28 października ukazał się teledysk do singla This Kiss, utwór jednak w porównaniu do poprzednich 2 singli okazał się mało popularny. 19 lutego 2013 roku wydany został 4 singiel z płyty Tonight I'm Getting Over You, a 3 dni później ukazał się do niego teledysk. Utwór cieszył się dość dużą popularnością zwłaszcza w Europie.

2 marca 2015 roku ukazał się singiel I Really Like You zapowiadający 3 album Kanadyjki. 6 marca ukazał się do niego teledysk, w którym wystąpił znany aktor Tom Hanks. Utwór zostały różnie przyjęty wśród krytyków. Jedni chwalili za lekki i rytmiczny oraz szybko wpadający w ucho refren, a inni za to samo krytykowali. Singiel osiągnął dość duży sukces na całym świecie, zwłaszcza w Japonii, gdzie dotarł do 1 miejsca. 17 lipca ukazał się 2 singiel zwiastujący płytę Emotion - Run Away With Me. Utwór nie powtórzył sukcesu poprzednika pomimo bardzo pozytywnych opinii krytyków. Run Away With Me później został okrzyknięty jednym z najlepszych popowych utworów 2015 roku. 21 sierpnia 2015 roku nakładem Interscope Records ukazała się długo wyczekiwana płyta Emotion. Bardzo pozytywnie przyjęta przez krytyków i wysoko oceniana przez magazyny muzyczne odniosła jednak nieduży sukces. Jedynie w Japonii płyta sprzedała się w nakładzie większym niż 100.000 kopii i uzyskała status złotej płyty. 9 listopada ukazał się trzeci singiel Your Type, jednak okazał się on komercyjną porażką. W tym samym miesiącu Carly wyruszyła w trasę koncertową Gimmie Love Tour. Na zakończenie trasy w marcu 2016 roku, wokalistka wydała specjalnie na japoński rynek album z remiksami oraz dwoma premierowymi utworami Fever oraz First Time. Po zakończonej trasie, na początku kwietnia 2016 roku ukazał się 4 singiel Boy Problems, jednak i ten nie odniósł sukcesu. W rok po wydaniu albumu wokalistka zaskoczyła fanów wiadomością, że 26 sierpnia 2016 ukaże się re-edycja albumu - Emotion: Side B.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Call Me MaybeCarly Rae Jepsen04.20121[4][54]1[50]604 Records CAB 391100615[diamond-US][3x-platinum-UK][written by Carly Rae Jepsen, Josh Ramsay, Tavish Crowe][produced by Josh Ramsay]
Good TimeOwl City & Carly Rae Jepsen09.20125[20]8[24]Interscope/Republic USUM 71206288[2x-platinum-US][gold-UK][written by Adam Young, Matthew Thiessen ,Brian Lee][produced by Adam Young]
This KissCarly Rae Jepsen09.201218686[1]604 Records [written by Carly Rae Jepsen, Matthew Koma, Kelly Covell, Stefan Kendal Gordy][produced by Matthew Koma, Redfoo]
BeautifulCarly Rae Jepsen Featuring Justin Bieber09.201268[1]87[1]Interscope USUM 71208954[written by Toby Gad, Justin Bieber, Alex Lambert][produced by Toby Gad]
Tonight I'm Getting Over YouCarly Rae Jepsen Featuring Nicki Minaj04.201333[6]90[1]Interscope USUM 71208958[written by Carly Rae Jepsen ,Lukas Hilbert ,Max Martin ,Clarence Coffee Jr. ,Shiloh ,Katerina Loules][produced by Martin, Hilbert]
I Really Like YouCarly Rae Jepsen05.20153[21]39[20]Interscope USUV 71500234[platinum-US][platinum-UK][written by Carly Rae Jepsen ,Jacob Kasher Hindlin ,Peter Svensson][produced by Svensson, Halatrax]
Run Away with MeCarly Rae Jepsen09.201558[5]-Interscope USUM 71507009[written by Carly Rae Jepsen,Robin Fredriksson,Mattias Larsson,Oscar Holter,Jonnali Parmenius,Karl Schuster][produced by Mattman & Robin,Shellback]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
KissCarly Rae Jepsen09.20129[6]6[21]Interscope 3715354[produced by various]
EmotionCarly Rae Jepsen10.201521[2]16[4]Interscope 4738531[produced by Scott "Scooter" Braun,Tim Blacksmith, Danny D , Ariel Rechtshaid ,Ben Romans, Carl Falk, Christopher J Baran, Dan Nigro, Dev Hynes, Greg Kurstin, Greg Wells ,The High Street, Jeff Halatrax, Kyle Shearer, LULOU, Mattman & Robin ,Peter Svensson, Rami Yacoub ,Rostam Batmanglij, Shellback, Stint ,Stargate, Wouter Janssen ,Zachary Gray]
Emotion: Side BCarly Rae Jepsen09.201618262[1]Interscope [produced by CJ Baran, Carl Falk, Greg Kurstin, Rami ,Ben Romans, Nick Ruth, Kyle Shearer, Sir Nolan, Ryan Stewart, TMS]
DedicatedCarly Rae Jepsen05.201926[1]18[2]Interscope 7764960[produced by Jim Alxndr, Jack Antonoff, Ayokay, CJ Baran, Patrik Berger ,Noah Breakfast, Captain Cuts, Rogét Chahayed ,Tommy English, James Flannigan, John Hill, Alex Hope, Koz ,Jordan Palmer ,Kyle Shearer, Benjamin Romans, Anton "HighTower" Rundberg ,Asa Taccone ,Pontus Winnberg]




Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

niedziela, 26 kwietnia 2020

Carrie Underwood

Gwiazda country popu Carrie Underwood przekształciła sukces na małym ekranie w imperium multimedialne, które dodało aktorkę, autorkę i przedsiębiorczynię do jej CV. Najczęściej nagradzana singielka country w historii RIAA, zdobywczyni nagrody Grammy i multiplatynowa artystka, jest również jedną z największych gwiazd programu American Idol. Zdobyła koronę American Idol w czwartym sezonie i początkowo podobała się przede wszystkim szerokiej publiczności popowej: jej piosenka koronacyjna „Inside Your Heaven” dotarła na pierwsze miejsce listy Billboard Top 40, ale nie znalazła się w tym samym miejscu. Chociaż Underwood zawsze zachowywała element stylowego show-biznesu – szczyty list przebojów nigdy nie były jej obce – szybko zaznaczyła swoją obecność w muzyce country. Jej debiutancki utwór „Some Hearts” z 2005 roku przyniósł dwa przeboje numer jeden, które stały się współczesnymi klasykami i pomogły wyznaczyć granice jej kariery. „Jesus, Take the Wheel” to sentymentalna ballada zaśpiewana z wyczuciem przez Underwood, a „Before He Cheats” pokazało, że posiada country'ową twardość. Przez kolejną dekadę konsekwentnie plasowała się na szczycie list przebojów country, dzięki takim singlom, jak „All-American Girl”, „Cowboy Casanova” i „Good Girl”, i utrzymywała znaczącą obecność w rozgłośniach country, nawet gdy wplatała popowe brzmienia na takie albumy, jak „Blown Away” (2012), „Cry Pretty” (2018) i „Denim & Rhinestones” (2022). W 2025 roku zatoczyła koło w programie „Idol”, świętując 20. rocznicę zwycięstwa, dołączając do jury. Underwood dorastała w małym miasteczku Checotah w Oklahomie i zaczęła śpiewać w swoim kościele w wieku zaledwie trzech lat. Występowała przez całe dzieciństwo, ostatecznie występując na festiwalach w kilku stanach. Oprócz rozwijania umiejętności wokalnych, nauczyła się grać na gitarze i pianinie. Ukończyła liceum jako najlepsza uczennica w swojej klasie i studiowała komunikację masową w Northeastern State College, mając na oku karierę dziennikarską, ale kontynuowała karierę wokalną przez całe studia. Będąc na ostatnim roku, zaledwie kilka punktów przed uzyskaniem dyplomu, Underwood usłyszała o przesłuchaniach do sezonu American Idol w 2005 roku. Próbowała swoich sił w programie podczas przesłuchań w St. Louis w stanie Missouri, a jej niewinny urok i czysty, piękny głos zapewniły jej nie tylko miejsce wśród 12 finalistek, ale także tytuł American Idol w 2005 roku. Jej debiutancki singiel „Inside Your Heaven” ukazał się tego lata, a po zakończeniu trasy American Idol Live! ukończyła nagrywanie swojego pierwszego albumu. Album „Some Hearts” ukazał się jesienią i stał się wielkim hitem, sprzedając się w ponad 300 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu i ostatecznie pokrywając się siedmiokrotną platyną. Główny singiel z albumu, „Jesus, Take the Wheel”, również odniósł duży sukces, utrzymując się na szczycie listy przebojów Hot Country Songs magazynu Billboard przez sześć tygodni. Pochwały dla albumu i singla trwały również w 2006 roku, kiedy to „Some Hearts” ponownie znalazło się w pierwszej dziesiątce listy Billboard po występie Underwood w finale programu American Idol w 2006 roku. W międzyczasie „Jesus, Take the Wheel” zdobyło nagrodę w kategorii Singiel Roku na Academy of Country Music Awards (gdzie zdobyła również nagrodę dla Najlepszej Nowej Wokalistki); nagrodę Dove Award od Gospel Music Association; oraz nagrody Breakthrough Video i Best Female Video na CMT Awards, co uczyniło ją jedyną podwójną zwyciężczynią tego wydarzenia. Pomimo intensywnej kariery gwiazdy muzyki country – która obejmowała trasę koncertową do jesieni 2006 roku – Underwood znalazła czas na ukończenie studiów. „Before He Cheats” ukazał się jako jej trzeci singiel pod koniec 2006 roku i stał się jej trzecim numerem jeden na listach przebojów country oraz czwartym numerem jeden w historii. W grudniu tego samego roku zdobyła pięć nagród Billboard Music Awards: Album Roku, 200 Artystek Roku, Artystka Country, Nowa Artystka Country i Album Roku Country. Na początku 2007 roku Underwood rozpoczęła pracę nad swoim drugim albumem, a „Wasted” stał się czwartym singlem z programu Some Hearts; wykonała go w odcinku American Idol w marcu, a w następnym miesiącu osiągnął pierwsze miejsce na liście Hot Country Songs Chart. Underwood zebrała kolejne wyróżnienia, zdobywając dwie nagrody na gali CMT Awards 2007 – Teledysk Roku i Teledysk Roku za utwór „Before He Cheats” – oraz zdobywając dwie nagrody Grammy. W maju zdobyła również trzy nagrody ACM Awards 2007, w tym za Album Roku za Some Hearts i Najlepsza Wokalistka. Pod koniec miesiąca ponownie pojawiła się w American Idol, gdzie wystąpiła w finale szóstej edycji, śpiewając „I'll Stand by You” i otrzymując owację na stojąco. Podczas koncertu Clive Davis docenił sześciokrotną platynową sprzedaż Underwood; była pierwszą artystką country, która sprzedała tak wiele egzemplarzy swojego debiutanckiego albumu od czasu LeAnn Rimes w 1996 roku. Wystąpiła również na albumie Brada Paisleya „5th Gear”, który ukazał się w czerwcu 2006 roku. Podążając za rosnącym poparciem, Underwood wydała w październiku 2007 roku swój drugi album, „Carnival Ride”. Cztery utwory z albumu trafiły na szczyty list przebojów country, podbijając tym samym rekord do wielomilionowej sprzedaży i zdobycia dwóch dodatkowych nagród Grammy. Dwa lata po premierze albumu wydała swój trzeci album studyjny, Play On, na którym poświęciła więcej uwagi niż kiedykolwiek wcześniej swoim umiejętnościom kompozytorskim. Współtworzyła siedem utworów z albumu, w tym główny singiel „Cowboy Casanova”. Czwarty album studyjny Underwood, Blown Away, wydany wiosną 2012 roku, został wyprodukowany przez jej wieloletniego współpracownika Marka Brighta i napędzany przebojowym singlem „Good Girl”, pokazał jej ciągły rozwój od American Idol do błyskotliwej gwiazdy country-popu. Underwood podjęła się swojej pierwszej dużej roli w 2013 roku, grając Marię w transmitowanej na żywo produkcji The Sound of Music w NBC. Wyemitowana 5 grudnia 2013 roku transmisja była uzupełniona ścieżką dźwiękową ze studia. Rok 2014 był dla niej stosunkowo spokojny, choć we wrześniu wydała singiel „Something in the Water”, a trzy miesiące później kompilację „Greatest Hits: Decade” nr 1. Mocno duchowy singiel o tematyce chrztu, „Something in the Water”, znalazł się na szczycie list przebojów country i chrześcijańskich, a także w pierwszej czterdziestce listy przebojów pop. Na początku 2015 roku przyniósł jej nagrodę Grammy w kategorii „Best Country Solo Performance”. W październiku tego samego roku Underwood wydała swój piąty studyjny album „Storyteller”, który poprzedził singiel „Smoke Break”. Album przyniósł trzy kolejne hity: numery jeden „Heartbeat” i „Church Bells” oraz numer dwa „Dirty Laundry”. W marcu 2017 roku Underwood opuściła wytwórnię Arista Nashville i przeszła do Capitol Records Nashville. W styczniu 2018 roku zaśpiewała w duecie z Ludacrisem w utworze „The Champion”, singlu promującym Super Bowl 2018. Zadebiutował na 47. miejscu listy Billboard Hot 100, a później znalazł się na albumie Cry Pretty, wydanym przez Underwood we wrześniu 2018 roku. Debiutując na pierwszym miejscu zarówno na listach przebojów Billboard Country, jak i Top 200, tytułowy utwór osiągnął dziewiątą pozycję na liście Billboard Country Airplay, a „Southbound” osiągnął trzecią pozycję na listach przebojów w 2019 roku. Underwood wydała My Gift, swój pierwszy świąteczny album, we wrześniu 2020 roku, w tym samym roku, w którym jej pierwsza książka Find Your Path stała się bestsellerem New York Timesa. Nominowany do nagrody Grammy My Savior, jej pierwszy album gospel, pojawił się tuż po My Gift, w marcu 2021 roku; W 2022 roku zdobyła nagrodę Grammy w kategorii Najlepszy Album Roots Gospel. Mniej więcej w tym czasie została pierwszą artystką, która wystąpiła w Resorts World Theatre z programem Reflection: The Las Vegas Residency, który miał trwać do 2025 roku. Carrie Underwood powróciła do muzyki świeckiej w 2022 roku z albumem „Denim & Rhinestones”, który współprodukowała z Davidem Garcią. Poprzedziły go single „Ghost Story”, „Denim & Rhinestones” i „Crazy Angels”, album ukazał się w czerwcu 2022 roku. Osiągnął drugie miejsce na liście Top Country Albums i czwarte na liście Billboard 200. W marcu 2023 roku Underwood świętowała swoje 40. urodziny, wydając samodzielny singiel „Get Out of That Truck”, napisany wspólnie z Garcią i Lydią Vaughan. Utwór dotarł do Top 40 na dwóch listach przebojów Billboardu, a później pojawił się obok „Give Her That” i „Take Me Out” w edycji deluxe programu „Denim & Rhinestones”. W 2025 roku Underwood świętowała 20. rocznicę zwycięstwa w programie American Idol, dołączając do jury u boku Luke’a Bryana i Lionela Richiego.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz Inne listy przebojów
Inside Your Heaven Carrie Underwood 07.2005-1[1][12]RCA 70859[platinum-US][written by Andreas Carlsson, Pelle Nyhlén, Savan Kotecha][produced by Desmond Child][52[12].Country Chart]
Jesus, Take The WheelCarrie Underwood 11.2005-20[24]Arista Nashville[3x-platinum-US][written by Hillary Lindsey,
Gordie Sampson,
Brett James][produced by Mark Bright][1[6][23].Country Chart][Grammy 2006-Best Female Country Performance]
Don't Forget To Remember MeCarrie Underwood 05.2006-49[17] Arista Nashville [gold-US][written by Morgan Hayes,
Kelley Lovelace,
Ashley Gorley][produced by Mark Bright][2[27].Country Chart]
Before He CheatsCarrie Underwood 09.2006-8[49]Arista Nashville[11x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Chris Tompkins
Josh Kear][produced by Mark Bright][1[5][46].Country Chart]
WastedCarrie Underwood 02.2007-37[20]Arista Nashville[platinum-US][written by Hillary Lindsey, Marv Green, Troy Verges][produced by Mark Bright][1[3][25].Country Chart]
I'll Stand By YouCarrie Underwood 05.2007-6[5]Arista Nashville[written by Chrissie Hynde, Tom Kelly, Billy Steinberg][produced by Nigel Lythgoe, Ken Warwick, Richard Curtis][41[19].Country Chart]
So Small Carrie Underwood 09.2007-17[14]Arista Nashville[platinum-US][written by C.Underwood, L.Laird, H.Lindsey][Produced by: M.Bright ][1[3][20].Country Chart]
Do You Hear What I HearCarrie Underwood 01.2008-90[1]Capitol Nashville[written by Gloria Shayne, Noël Regney][27[6].Country Chart]
All-American GirlCarrie Underwood 03.2008-27[20]Arista Nashville[3x-platinum-US][written by Carrie Underwood,Ashley Gorley,Kelley Lovelace][Produced by: M.Bright ][1[2][20].Country Chart]
Praying for TimeCarrie Underwood 04.2008-27[2] Arista Nashville[written by George Michael]
Last NameCarrie Underwood 06.2008-19[20]Arista Nashville[2x-platinum-US][written by C.Underwood, L.Laird, H.Lindsey][Produced by: M.Bright ][1[1][20].Country Chart]
Just a DreamCarrie Underwood 11.2008-29[20] Arista Nashville[2x-platinum-US][written by Gordie Sampson,Steve McEwan,Hillary Lindsey][Produced by: M.Bright ][1[2][20].Country Chart]
Home Sweet HomeCarrie Underwood 03.2009-21[3]Arista Nashville[written by Nikki Sixx,Vince Neil,Tommy Lee][Produced by: Mark Bright][52[3].Country Chart]
I Told You SoCarrie Underwood featuring Randy Travis04.2009-9[18]Arista Nashville[platinum-US][written by Randy Travis][Produced by: M.Bright ][2[19].Country Chart]
ChangeCarrie Underwood 11.2009-109[1]Arista Nashville[written by Katrina Elam, Josh Kear & Chris Tompkins][Produced by: M.Bright ]
Temporary HomeCarrie Underwood 04.2010-41[20] Arista Nashville[2x-platinum-US][written by Luke Laird,Zac Maloy,Carrie Underwood][Produced by: M.Bright ][1[1][20].Country Chart]
Undo ItCarrie Underwood 06.2010-23[20]Arista Nashville[2x-platinum-US][written by Kara DioGuardi,Marti Frederiksen,Luke Laird,Carrie Underwood][Produced by: M.Bright ][1[1][18].Country Chart]
There's a Place for UsCarrie Underwood 10.2010-107[1]Arista Nashville[written by Carrie Underwood, David Hodges, Hillary Lindsey][Produced by: Mark Bright]
Mama's SongCarrie Underwood 12.2010-56[19]Arista Nashville[platinum-US][written by Kara DioGuardi,Marti Frederiksen,Luke Laird,Carrie Underwood][Produced by: M.Bright ][2[23].Country Chart]
Remind MeBrad Paisley Duet With Carrie Underwood08.2011-17[20] Arista Nashville[2x-platinum-US][written by Brad Paisley,Chris DuBois,
Kelley Lovelace][Produced by: Frank Rogers][1[1][18].Country Chart]
Good Girl Carrie Underwood 03.2012-18[20] Arista Nashville[3x-platinum-US][written by Chris DeStefano, Ashley Gorley, Carrie Underwood][Produced by: M.Bright ][1[1][17].Country Chart]
Good In GoodbyeCarrie Underwood 05.2012-111[1]Arista[written by Hillary Lee Lindsey, Ryan B. Tedder & Carrie Underwood][Produced by: M.Bright ]
Blown AwayCarrie Underwood 10.2012-20[22] Arista Nashville[5x-platinum-US][written by Chris Tompkins, Josh Kear][Produced by: M.Bright ][2[39].Country Chart]
Two Black CadillacsCarrie Underwood 03.2013-41[20] Arista Nashville[2x-platinum-US][written by Carrie Underwood, Hillary Lindsey, Josh Kear][Produced by: M.Bright ][4[24].Country Chart]
See You AgainCarrie Underwood 08.2013-34[20]Arista Nashville[2x-platinum-US][written by Carrie Underwood, Hillary Lindsey, David Hodges][Produced by: M.Bright ][7[23].Country Chart]
Somethin' BadMiranda Lambert Duet With Carrie Underwood07.2014-19[20] Arista Nashville[2x-platinum-US][written by Chris DeStefano, Brett James ,Priscilla Renea][Produced by: Frank Liddell ,Chuck Ainlay, Glenn Worf ][1[1][25].Country Chart]
I Know You WantCarrie Underwood 10.201494[1]-RCA GBCTA 0700255 [UK][written by Steve McEwan,Neil Thrasher,Wendell Mobley][Produced by: M.Bright ]
Something in the WaterCarrie Underwood 10.2014-24[20]Arista Nashville[2x-platinum-US][written by Chris DeStefano ,Brett James, Carrie Underwood][Produced by: M.Bright ][1[7][24].Country Chart]
Little Toy GunsCarrie Underwood 07.2015-47[18]Arista Nashville[platinum-US][written by Carrie Underwood,Chris DeStefano,Hillary Lindsey][Produced by: M.Bright ][6[26].Country Chart]
Smoke BreakCarrie Underwood 09.2015-43[19] Arista Nashville[platinum-US][written by Carrie Underwood,Chris DeStefano,Hillary Lindsey][Produced by: Jay Joyce][4[21].Country Chart]
HeartbeatCarrie Underwood 03.2016-42[14]Arista Nashville[platinum-US][written by Carrie Underwood,Zach Crowell,Ashley Gorley][Produced by: Zach Crowell][2[26].Country Chart]
Church BellsCarrie Underwood 07.2016-43[17] Arista Nashville[platinum-US][written by Zach Crowell,Brett James,Hillary Lindsey][Produced by: M.Bright ][2[26].Country Chart]
Dirty LaundryCarrie Underwood 01.2017-48[16]Arista Nashville[platinum-US][written by Zach Crowell,Ashley Gorley,Hillary Lindsey][Produced by: Jay Joyce][3[26].Country Chart]
The FighterKeith Urban Featuring Carrie Underwood04.201763[2]38[23] Capitol Nashville[3x-platinum-US][written by Keith Urban,busbee][Produced by:Keith Urban,busbee][2[33].Country Chart]
The ChampionCarrie Underwood Featuring Ludacris01.2018-47[3] Capitol Nashville[2x-platinum-US][written by Carrie Underwood,Christopher Bridges,Chris DeStefano,Brett James][Produced by: Jim Jonsin][14[33].Country Chart]
Cry PrettyCarrie Underwood 04.2018-48[12] Capitol Nashville[platinum-US][written by Carrie Underwood,Hillary Lindsey,Liz Rose,Lori McKenna][Produced by: Carrie Underwood,David Garcia][5[20].Country Chart]
Love WinsCarrie Underwood 01.2019-83[10] Capitol Nashville[gold-US][written by Carrie Underwood ,Brett James, David Garcia][Produced by: Carrie Underwood ,David Garcia ][14[33].Country Chart]
SouthboundCarrie Underwood 10.2019-64[13] Capitol Nashville[platinum-US][written by Carrie Underwood, David Garcia, Josh Miller][Produced by: Carrie Underwood ,David Garcia ][11[23].Country Chart]
Drinking AloneCarrie Underwood 05.2020-74[7]Capitol Nashville[gold-US][written by Carrie Underwood, David Garcia,Brett James][Produced by: Carrie Underwood ,David Garcia ][17[26].Country Chart]
HallelujahCarrie Underwood & John Legend 12.2020-54[3] Capitol Nashville[gold-US][written by John Stephens, Toby Gad][Produced by: Greg Wells][3[6].Country Chart]
Favorite Time of YearCarrie Underwood 12.2020-62[4] Capitol Nashville[gold-US][written by Carrie Underwood , Hillary Lindsey & Chris DeStefano]
Silent NightCarrie Underwood 12.2020-94[2] Capitol Nashville[written by Franz Xaver Gruber, Joseph Mohr & John Freeman Young]
If I Didn't Love YouJason Aldean & Carrie Underwood 08.2021-15[25] Capitol Nashville[platinum-US][written by Tully Kennedy, John Morgan, Kurt Allison, Lydia Vaughan][Produced by: Michael Knox][2[35].Country Chart]
Ghost StoryCarrie Underwood 04.2022-61[20] Capitol Nashville[gold-US][written by David Garcia, Josh Kear, Hillary Lindsey][Produced by: Carrie Underwood ,David Garcia ][12[28].Country Chart]
Out of That TruckCarrie Underwood 06.2023-- Capitol Nashville[gold-US][written by David Garcia, Carrie Underwood ,Lydia Vaughn][Produced by: Carrie Underwood ,David Garcia ][38[15].Country Chart]
I'm Gonna Love YouCody Johnson & Carrie Underwood 10.2024-37[26] Capitol Nashville[platinum-US][written by Chris Stevens, Kelly Archer, Travis Denning][Produced by:Trent Willmon][7[26].Country Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Some HeartsCarrie Underwood11.2005-2[157]Arista 71197[9x-platinum-US][produced by Dann Huff, Mark Bright]
Carnival RideCarrie Underwood11.2007-1[1][101]Arista Nashville 11221[4x-platinum-US][produced by Mark Bright]
Play OnCarrie Underwood11.200993[1]1[1][77]19 Recordings 88697499232 [UK][3x-platinum-US][produced by Mark Bright, Max Martin, Shellback]
Blown AwayCarrie Underwood05.201211[3]1[92]Arista 88725412262 [UK][3x-platinum-US][produced by Mark Bright]
Greatest Hits: Decade #1Carrie Underwood12.2014-4[144]Arista Nashville[platinum-US][produced by Mark Bright, Desmond Child ,Frank Rogers]
StorytellerCarrie Underwood11.201513[8]2[72]19 Recordings/Arista 88875105392 [UK][platinum-US][produced by Mark Bright,Zach Crowell,Jay Joyce]
Cry PrettyCarrie Underwood09.201816[2]1[1][52]EMI 6767335 [UK][platinum-US][produced by David Garcia, Jim Jonsin, Carrie Underwood]
My GiftCarrie Underwood10.2020-5[32]EMI 746866 [UK][gold-US][produced by Greg Wells]
Cry PrettyCarrie Underwood09.201816[2]1[1][52]EMI 6767335 [UK][platinum-US][produced by David Garcia, Jim Jonsin, Carrie Underwood]
My SaviorCarrie Underwood04.2021-4[9]EMI 35605050 [UK][gold-US][produced by David Garcia,Carrie Underwood]
Denim & RhinestonesCarrie Underwood06.2022-10[4]EMI 4574170 [UK][produced by David Garcia, Carrie Underwood]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 25 kwietnia 2020

Paul Banks

Paul Julian Banks (ur. 3 maja 1978 r. w Clacton-On-Sea, Essex) - brytyjski wokalista, gitarzysta i autor tekstów amerykańskiej grupy rockowej Interpol. Od 2011 roku wraz z amerykańskim raperem RZA współtworzy także duet pod nazwą Banks & Steelz.
4 sierpnia 2009, pod pseudonimem Julian Plenti, wydał solowy album, zatytułowany Julian Plenti is... Skyscraper.
Rodzina Paula opuściła Anglię kiedy miał 3 lata przeprowadzając się kolejno do Michigan, Hiszpanii, New Jersey, i w końcu do Meksyku, gdzie Paul ukończył college. Następnie, po ukończeniu New York University, gdzie studiował język angielski, pracował w Interview i Gotham. Następna praca Paula polegała na wprowadzaniu danych, a później pracował w kawiarni.

Paul ma jednego brata Alexa, który jest wiceprezesem oddziału firmy zajmującej się marketingiem i ekonomią.

Od 2007 r. Banks spotyka się z modelką Heleną Christensen.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Julian Plenti is... SkyscraperPaul Banks08.2009-103[1]Matador 873[produced by Paul Banks, Peter Katis]
BanksPaul Banks11.2012-175[1]Matador 979[produced by Paul Banks, Peter Katis]





Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Magnetic Man

Magnetic Man to trio składające się ze znanych w środowisku dupstepu producentów i DJ-i: Bengi, Skreama i Artworka.

Panowie po raz pierwszy spotkali się jeszcze w latach 90-tych w słynnym sklepie Big Apple Records. Wspólnie występowali używając trzech komputerów z przygotowanymi samplami. Prowadzili imprezy serwując zarówno własne wspólne produkcje, solowe nagrania, jak i remiksy. Występom tria często towarzyszyły wizualizacje Novak Collective.

Oprócz wspólnych przedsięwzięć, każdy z trójki producentów prowadził własną działalność. Ilość różnorakich projektów w których brali udział spowodowała, że dopiero po kilku latach udało im się zgromadzić materiał na swój wspólny debiutanci album.

Longplay zatytułowany "Magnetic Man" ukazał się 2010 roku nakładem Columbia Records. Na płycie gościnnie pojawili się Ms. Dynamite, Katy B i John Legend.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
I Need Air/MadMagnetic Man featuring Angela Hunte07.201010[23]-Columbia 88697758511[written by Arthur Smith,Angela Hunte,Beni Adejumo,Oliver Jones][produced by Magnetic Man]
Perfect StrangerMagnetic Man featuring Katy B10.201016[13]-Columbia 88697 783951[written by Arthur Smith,Angela Hunte,Beni Adejumo,Oliver Jones][produced by Magnetic Man]
CrossoverMagnetic Man featuring Katy B10.2010114[1]-Columbia -
Getting NowhereMagnetic Man featuring John Legend02.201165[1]-Magnet MAGNET 002[written by John Stephens,Amanda Ghost,Oliver Jones,Benga Adejumo,Arthur Smith][produced by Magnetic Man]
AnthemicMagnetic Man featuring P Money07.201150[2]-Columbia[written by Oliver Jones,Benga Adejumo][produced by Magnetic Man]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Magnetic ManMagnetic Man10.20105[11]-Columbia 88697765241[produced by Magnetic Man]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Magma

To ambitne paryskie combo powstało pod koniec lat 60. z inicjatywy szczycącego się klasycznym wykształceniem muzycznym perkusisty Christiana Vandera, by wykonać długie oratorium opowiadające o niepokojach związanych z przyszłością naszej planety. Większa część libretta napisana została w języku kobaia, którym posługują się mieszkańcy wyimaginowanej, rywalizującej z Ziemią planety. Jedna piąta tego monumentalnego dzieła wypełniła dwa pierwsze albumy Magmy, lecz już w 1973 r., po zarejestrowaniu (z udziałem chóru) pełnego rozmachu Mekanik Destrucktiw Kommandoh, oryginalny pomysł stracił sporo ze swej atrakcyjności.

W składzie zespołu znalazła się żona Vandera, Stella (śpiew) i Klaus Blasąuiz, którego ciepły baryton stał się najbardziej charakterystycznym elementem brzmienia grupy. Oprócz Vandera w najbardziej reprezentatywnym dla 10-letniej kariery Magmy składzie znaleźli się: Gabriel Federow (gitara), Didier Lockwood (skrzypce), Jean-Paul Asseline (instr. klawiszowe), Benoit Widemann (instr. klawiszowe) i Bernard Paganotti (bas).

Po przejściu latem 1975 r. z wytwórni A&M; do firmy Utopia na kilku płytach za zestawem perkusyjnym zasiadał szef tej ostatniej, Giorgio Gomelsky. Można go usłyszeć m.in. na koncertowym albumie zarejestrowanym w paryskiej Taverne de 1'Olympia. Na wszystkich albumach Magmy od poszczególnych utworów ważniejsze było ogólne brzmienie zespołu. Wśród najbardziej znaczących odniesień stylistycznych wymienić należy jazzowe dokonania Johna Coltrane'a i Ornette'a Colemana oraz twórczość Stravińskiego, Bartoka i Stockhausena. Z pewnością nie był to materiał, który nadawał się na przebojowe single. W tematach muzycznych i tekstach z poszczególnych albumów odnaleźć można było charakterystyczne lejtmotywy a la Mothers Of Invention. Jednak poczucie humoru członków Magmy zdecydowanie różniło się od dowcipów ich amery­kańskich kolegów. Sławę zespołu podtrzymywały często wydawane przeróżne zestawy kompilacyjne.



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Kobaia / MuhMagma.1970--Phillips 6009 059[written by Christian Vander][produced by Laurent Thibault]
Hamtaahk / Tendei KobahMagma.1971--Phillips 6009 145[written by Christian Vander]
Mekanik Kommando / Klaus KömbäladMagma.1972--Phillips 6009 185[written by Christian Vander][produced by Giorgio Gomelsky]
Mekanik Machine / Kohntarkosz Part 2 Magma.1974--Vertigo 6061 800[written by Jannik Top][produced by Giorgio Gomelsky]
Hhai / Lihns (La Pluie)Magma.1975-- Utopia 42538[written by Christian Vander][produced by Giorgio Gomelsky]
The Last Seven Minutes / SpiritualMagma.1978--Arabella 11484 [written by Christian Vander][produced by Laurent Thibault]
Retrovision / La DawotsinMagma.1981--RCA Victor DB 8678 [US]-
Ooh Ooh Baby / OtisMagma.1985--EMI Pathé 2006697[written by Julie Dassin,Christian Vander,Ricky Dassin][produced by Christian Vander]
Flo(ë Ëssi / ËktahMagma.1998--Seventh A 26 [written by Philippe Bussonnet]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
MAGMAMagma.1970--Seventh REX IV/V[produced by Laurent Thibault]
1001ř CENTIGRADESMagma.1971--Seventh REX VI[produced by Roland Hilda]
MEKANIK KOMMANDOHMagma.1973--Seventh REX VIZ-
MEKANIK DESTRUKTIW KOMMANDOHMagma.1973--Seventh REX VII[produced by Giorgio Gomelsky]
KOHNTARKOSZMagma.1974--Seventh REX VIII[produced by Giorgio Gomelsky]
LIVE (HHAI)Magma.1975--Seventh REX XI[produced by Giorgio Gomelski]
THEATRE DU TAUR - TOULOUSE 1975Magma.1975--AKT IV-
THEUSZ HAMTAAHKMagma.1976--Kisses Deluxe KISS 11-
MEKANIK ZEUHL WORTZMagma.1976--Kisses Deluxe KISS 39-
UDU WUDUMagma.1976--Tapioca TP 10.001-
ATTAHKMagma.1977--Seventh REX XIII[produced by Laurent Thibault]
RETROSPEKTIW IIIMagma.1980--Seventh REX XV-
RETROSPEKTIW I - IIMagma.1981--Seventh REX XVI/XVII-
MERCIMagma.1984--Seventh REX III[produced by Christian Vander]
MYTHES ET LEGENDES, VOL.1Magma.1985--Seventh REX XIV[produced by Christian Vander]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Magazine

Grupa brytyjska założona w 1977 r. przez Howarda Devoto po jego odejściu z The Buzzcocks. W kwietniu 1977 r. Devoto poznał gitarzystę Johna McGeogha i razem zaczęli pisać utwory. Postanowili też założyć zespół, któremu nadali nazwę Magazine, uzupełniwszy skład o Barry'ego Adamsona (bas), Boba Dickinsona (instr. klawiszowe) i Martina Jacksona (perkusja).

Swój debiutancki koncert zagrali 2 października 1977 r. w Electric Circus w Manchesterze, poprzedzając występ Buzzcocks. Nastrojowa, pełna dystansu gra na instrumentach klawiszowych i surowe rytmy pozostawały w ostrym kontraście z panującą w tamtym okresie modą. Wszyscy grali tak straszliwe szybko. Pomyśleliśmy, że może uda nam się zagrać dla odmiany coś wolniejszego.
Wkrótce Magazine podpisali kontrakt z wytwórnią Virgin. W listopadzie kolegów opuścił Dickinson i w rezultacie debiutancki singel "Shot By Both Sides" powstał już bez niego. Przez przystąpieniem do pracy nad debiutanckim albumem Real Life muzykom udało się dokooptować do składu klawiszowca Dave'a Formułę. Po pierwszej trasie koncertowej z kolegami pożegnał się Jackson, zastąpiony na krótko przez Paula Spencera, a na stałe przez Johna Doyle'a, który dołączył do Magazine w październiku 1978 r.

Grupa występowała w tym składzie przez następne kilka lat, chociaż McGeogh grał również z formacją Siouxsie And The Banshees oraz razem z Adamsonem i Formułą w grupie Visage Steve'a Strange'a. Albumy Magazine spotykały się z bardzo przychylnym przyjęciem, jednak tylko ich pierwszy singel i pochodzący z 1980 r. "Sweetheart Contract" trafiły na listy przebojów. Po nagraniu tego drugiego McGeogh na dobre związał się z Siouxsie, zastąpiony przez Robina Simona (eks-Neo i Ultravox), który odszedł z kolei po odbyciu trasy po USA i Australii, w czasie której zarejestrowano album koncertowy.

Na kilka ostatnich miesięcy do Magazine dołączył Bob Mandelson (eks-Amazorblades). Odejście Devoto w maju 1981 r. było przyczyną ostatecznego rozpadu grupy, która pozostawiła po sobie bardzo popularne do dziś płyty, co jest pewnego rodzaju zaskoczeniem zważywszy na ich eksperymentalny charakter.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Shot by Both Sides / My Mind Ain't So OpenMagazine02.197841[4]-Virgin VS 200[written by Howard Devoto,Pete Shelley][produced by Magazine , Mick Glossop ]
Touch and Go / GoldfingerMagazine04.197841[4]-Virgin VS 200[written by Howard Devoto , John McGeoch][produced by John Leckie ]
Give Me Everything / I Love You, You Big DummyMagazine11.1978--Virgin VS 237[written by Howard Devoto][produced by Tony Wilson ]
Rhythm of Cruelty / T.V. BabyMagazine03.1979--Virgin VS 251[written by Howard Devoto][produced by Colin Thurston ]
A Song From Under the Floorboards / Twenty Years AgoMagazine02.1980--Virgin VS 321[written by Magazine ][produced by Martin Hannett ]
Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin) / The BookMagazine03.1980--Virgin VS 328[written by Sly Stone , Sylvester Stewart][produced by Martin Hannett ]
Upside Down / The Light Pours Out of MeMagazine05.1980--Virgin VS 334[produced by Martin Hannett ]
Sweetheart Contract/Feed The EnemyMagazine07.198054[3]-Virgin VS 368[written by Magazine][produced by Martin Hannett ]
About the Weather / In the DarkMagazine05.1981--Virgin VS 412[written by Dave Formula]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Real LifeMagazine06.197829[8]-Virgin V 2100[produced by John Leckie ]
Secondhand DaylightMagazine04.197938[8]-Virgin V 2121[produced by Colin Thurston]
The Correct Use of SoapMagazine05.198028[4]-Virgin V 2156[produced by Martin Hannett]
PlayMagazine12.198069[1]-Virgin OVED 117 [produced by John Brand , Magazine]
Magic, Murder and the WeatherMagazine06.198139[3]-Virgin V 2200-


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Madison Avenue

Madison Avenue
Madison Avenue tworzą Andy Van - DJ z Melbourne - i Cheyne Coates.
Nie popełnijcie jednak błędu i nie myślcie, że to projekt wyłącznie Andy'ego, a Cheyne tylko śpiewa i pokazuje piękną buzię. Nic bardziej błędnego. Cheyne, Andy oraz Duane Morrison razem współpracują przy produkcji, jak również przy pisaniu muzyki i wokali.

Andy Van już od dawna jest jednym z pionierów małej, ale znakomicie ukształtowanej, australijskiej sceny tanecznej. Jest współwłaścicielem Vicious Vinyl, a także jednym z najlepszych DJ'ów w Australii. Przez ostatnie 12 lat zagrał dla ponad miliona ludzi, zarówno na stałych imprezach w klubach (był rezydentem w wielu, popularnych klubach w Melbourne), jak i na pojedynczych występach w całym kraju. Jest także odpowiedzialny za wiele ważnych remiksów, takich jak "Believe" Traveller & In Motion (pięć gwiazdek na pięć według Mixmag Update), "Comma" Pendulum" (kawałek ten wygrał nagrodę ARIA, będącą odpowiednikiem brytyjskiej Mercury Prize) oraz "Comma" Son Of a Cheeky Boy (pod tym pseudonimem ukrywa się Norman Cook, czyli Fatboy Slim), nie wspominając już o bardziej popularnych kawałkach wykonawców takich, jak choćby Dead or Alive.

Ale największe uznanie zdobył jako producent, pracując z różnymi ludźmi, zajmując się szeroką gamą muzycznych stylów i używając coraz to innych pseudonimów: Key South, Bubbleman, Astral Project, Discotheque i Blackout, którego hit "Gotta Have Hope" dotarł do pierwszej piątki na listach przebojów tanecznych na całym świecie. Wygląda na to, że teraz Madison Avenue przyćmi wszystkie te osiągnięcia wydając debiutancki album "Polyester Embassy". Ale kimkolwiek jest Andy - szefem wytwórni, DJ'em, producentem, czy człowiekiem remiksującym nagrania innych - zawsze wiadomo, że rozkręci imprezę.

Cheyne Coates może nie jest aż tak znana w Australii, jak Andy, ale jest również zwolenniczką klubowej sceny z Melbourne. Ta dyplomowana tancerka, przez wiele lat zajmowała się choreografią, brała udział w tanecznych show i pokazach mody, równocześnie rozwijając swój talent producencki. I choć Cheyne od dawna występuje na scenie, dzięki zainteresowaniu i bogatej wiedzy na temat produkcji muzycznej, najważniejsze jest dla niej to co dzieje się poza światłami rampy. Cheyne jest także obrończynią praw zwierząt i zawsze przeznaczała część swoich dochodów na rzecz organizacji charytatywnych. Zbyt długo nie zwracaliśmy uwagi na muzykę taneczną z Australii.


Single
Tytuł Wykonawca Data wydania UK US Wytwórnia

[UK]		 Komentarz
Don' t call me baby Madison Avenue 11.1999 30[4] 88[20] VC Recordings 56 [silver-UK][written by Cheyne Coates, Andy Van Dorsselaer, Duane Morrison][produced by Andy Van Dorsselaer][1[1][13].Hot Disco/Dance;C2/Columbia 79 371 12"]
Don' t call me baby [re-issue] Madison Avenue 05.2000 1[1]12] - VC Recordings 64
Who the hell are you Madison Avenue 10.2000 10[5] - VC Recordings 70 [written by Cheyne Coates, Andy Van Dorsselaer][1[1][12].Hot Disco/Dance;C2/Columbia 12"]
Everything you need Madison Avenue 01.2001 33[2] - VC Recordings VCRD 82 [written by Cheyne Coates, Andy Van Dorsselaer][24[10].Hot Disco/Dance;C2/Columbia 12"]



Albumy
Tytuł Wykonawca Data wydania UK US Wytwórnia

[US]		 Komentarz
Polyester embassy Madison Avenue 11.2000 74[1] - VC Recordings CDVCR 7 [produced by Andrew Van Dorsselaer,Cheyne Coates]





Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Madasun

Madasun - brytyjskie żeńskie trio założone w 1997 roku i działająca do 2001 roku. Trio słynie z singla Don't You Worry .

 Grupa urodziła się jako kwintet w 1997 roku . Pięć dziewcząt, które następnie nie podpisały umowy, występowało jako kibicki takich zespołów, jak B * Witched i The Steps . Po opuszczeniu przez dwie członkinie, trzy pozostałe   ( Vonda Barnes , Abby Norman i Vicky Barrett ) postanowiły przedstawić się publiczności pod nazwą Madasun . Nazwa została wybrana w 1999 roku po zaćmieniu Słońca, które miało miejsce w tym roku.

Po podpisaniu umowy z V2 , w lutym 2000 roku wydał pierwszy singiel Don't You Worry, który osiągnął 14 pozycję w Wielkiej Brytanii i doskonałe pozycje na europejskich i australijskich listach przebojów. W maju drugi singiel Walking on Water również trafił na 14 miejsce w Wielkiej Brytanii . Madasun cieszył się również dużą popularnością we Włoszech , gdzie bywał zapraszany do niektórych programów telewizyjnych, a także występował na Festivalbar . W sierpniu trzeci singiel Feel Good służył jako siła napędowa debiutanckiego albumu The Way It Is .

The Way It Is, zarejestrowany w Wielkiej Brytanii i Szwecji , został  wydana we wrześniu i nie osiągnął  nadziei na sukces, osiągając jedynie 67 pozycję w Wielkiej Brytanii i rozczarowujące wyniki również w innych krajach europejskich. 

Następnie grupa, po tym jak była zwolennikiem Robbiego Williamsa , została zwolniona z wytwórni. Trzy dziewczyny, które znalazły się bez umowy, w styczniu 2001 roku postanowiły rozwiązać grupę.

Po rozwiązaniu grupy Abby podjęła studia i ukończyła London Academy of Art . Piosenkarka rozpoczęła karierę jako fotograf i reżyser filmowy i teatralny, nagrała także utwór solowy i należy do grupy aktywistów, którzy chronią lasy Tasmanii przed zniszczeniem . Vonda poślubiła producenta telewizyjnego Normana Rossa, z którym miała dwoje dzieci. W 2009 roku oficjalnie złożył wniosek o rozwód.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Don't You WorryMadasun03.200014[12]-V2 VVR 5013183[written by A. Tennant, A. Birgisson, C. Karlsson, P. Tucker, W. Hector][produced by Arnthor]
Walking On WaterMadasun05.200014[10]-V2 VVR 5012418[written by A. Birgisson, C. Karlsson, P. Tucker, W. Hector][produced by Arnthor, Bloodshy]
Feel GoodMadasun09.200029[8]-V2 VVR 5014683[written by A. Tennant, A. Birgisson, C. Karlsson, P. Tucker, W. Hector][produced by Arnthor, Bloodshy]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
The Way It IsMadasun09.2000153[1]-V2 VVR 1012408-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Paulina Rubio

O tym, jak wiele czasu potrzeba na zdobycie serc ludzi na całym świecie, może coś opowiedzieć piosenkarka Paulina Rubio. W ciągu minionych dwóch dziesięcioleci odnosiła sukcesy jako członkini najpopularniejszego zespołu w swym rodzinnym kraju, cieszyła się sławą aktorki małego i dużego ekranu oraz stała się prawdziwą królową latynoskiego popu.
Sądzę że z muzyką jest tak samo jak z miłością – uważa Paulina, zjawisko zza południowej granicy Stanów Zjednoczonych, gdy zapytać ją o jej natarcie na rynki spoza kręgu latynoskiego. Całuje się kogoś, by dawać i jednocześnie otrzymywać energię, poczucie więzi. Ja staram się łączyć z ludźmi we wszystkich częściach świata, wysłać całej planecie swój muzyczny pocałunek.
Po tym, jak odniosła uhonorowane Złotymi i Platynowymi Płytami sukcesy w ośmiu różnych krajach, a także z chwytliwym anglojęzycznym debiutem „Border Girl” gotowym do zrzutu, już tylko jedna rzecz została do powiedzenia: szykuj się, świecie!

Jest córką jednej z najbardziej uwielbianych gwiazd filmu meksykańskiego, Susany Dosamantes, a wychowywała się w Meksyku, Los Angeles i Hiszpanii. Kontakt z zawodem wykonywanym przez matkę miał wielki wpływ na młodą artystkę w najbardziej wrażliwym wieku dojrzewania. Moja mama kręciła w Europie wiele filmów, więc podróżowałam razem z nią po świecie, w otoczeniu licznych artystów: pisarzy, architektów, piosenkarzy, twórców filmowych – zaznacza Rubio. Dzięki temu stałam się osobą bardzo niezależną, już w wieku 7 czy 8 lat zaczęłam samodzielnie podejmować decyzje.

Pierwsza samodzielna decyzja w drodze do sławy polegała na zapisaniu się na kurs śpiewu i tańca, dzięki czemu w wieku ośmiu lat wstąpiła do prestiżowej szkoły artystycznej. Dwa lata później talent Pauliny nie budził już wątpliwości i wybrano ją do najbardziej uwielbianej grupy nagraniowej złożonej z dzieci - Timbiriche. I chociaż nieprzerwanie łączyła naukę w szkole z rosnącą popularnością (dobre stopnie stanowiły warunek bycia w zespole), powiedziała, że prawdziwe lekcje życia odbierała podczas nagrań i występów dla fanatycznych audytoriów w Południowej Ameryce.

Po niemal dziesięciu latach spędzonych w tej cieszącej się powodzeniem grupie Paulina zdecydowała, że najwyższy czas opuścić Timbiriche. Niewiele osób było zaskoczonych faktem, iż jej długo wyczekiwany solowy debiut zatytułowany „La Chica Dorada” dał trzy single, które stały się hitami numer jeden, a samo wydawnictwo uzyskało status Platynowej Płyty. Później powtórzyła jeszcze ten sukces czterema przebojowymi płytami, po czym podjęła kolejne wyzwanie: podążenie śladem matki jako gwiazdy filmu i telewizji. Aktorstwo stanowiło dla mnie hobby -skromnie opowiada Rubio o swych rolach w niezwykle popularnych operach mydlanych czy pracy w filmie. Priorytetem była muzyka. Uwielbiam występować, dzielić się muzyką i emocjami. Dzięki anglojęzycznemu debiutowi będzie teraz mogła rozszerzyć to dzielenie się poza barierę językową i granicę, które czyniły ją raczej nieznaną dla amerykańskiej publiczności.

Wypełniając puste przestrzenie pomiędzy muzyką rockową, popem, dance i tradycyjnymi meksykańskimi rytmami, „Border Girl” łączy różnorodne wpływy, na jakie Paulina była wystawiona przez całe życie. Romantyczna tytułowa ballada została napisana przez Richarda Marxa, znanego doskonale ze współpracy z okupującymi najwyższe miejsca na listach przebojów formacjami *NSYNC czy SheDaisy, ale najnowsi fani Pauliny będą mieli okazję poznać ją dzięki gotowemu do wyemitowania utworowi z głównego singla towarzyszącego płycie, „Don't Say Goodbye” - chwytliwej, pełnej interesujących motywów melodii, której jednoczesne wydanie w wersji hiszpańskojęzycznej pod tytułem „Si Tu Te Vas” ma upiec dwie pieczenie na jednym ogniu.

„Stereo” stanowi mix zmysłowych wokali z ograniczoną do minimum produkcją, które to połączenie przywodzi na myśl najlepsze efekty współpracy pomiędzy Janet Jackson i wieloletnimi producentami Jimmy Jamem oraz Terry Lewisem. Ta utrzymana w stylu R&B, jedna z ulubionych piosenek artystki, ma także wpleciony rap pochodzący od wschodzącej gwiazdy hip hopu, Pretty Williego. Dla mnie ‘Stereo’ opowiada o rytmie życia ulicy, otaczających cię przyjaciołach, chodzeniu na imprezy czy tańczeniu do muzyki robionej przez dobrego DJ-a.

A taniec to coś, z czym ta artystka ma wiele wspólnego. Synkopowa prostota w utworach takich jak „Sexual Lover”, „Fire - Sexy Dance” lub „Libre” wywołują przed oczami widoki znane z wypełnionych ludźmi europejskich dyskotek, zaś zawarte na nich wokale udowadniają, jak świetną jest piosenkarką w dziedzinie muzyki dance. Sama jednak szybko zaznacza, iż grono jej fanów nie ogranicza się jedynie do bywalców klubów. Moja muzyka jest grana w nocnych klubach, ale także w przedszkolach, na uroczystościach weselnych, w rozmaitych miejscach – mówi odnośnie swego szerokiego audytorium. W muzyce nie ma twardych zasad. Podobnie jak w przypadku malarstwa, można mieszać barwy czy faktury. Ja bez skrępowania wykonuję dance, rock czy cokolwiek, na co mam ochotę.

Najbardziej zaskakującym i być może najweselszym utworem na tej płycie jest cover klasycznego przeboju grupy KISS zatytułowanego "I Was Made For Lovin' You", od dawna uwielbianego przez Paulinę, a teraz odmienionego, przystosowanego do roli hitu na parkiety klubowe. Pamiętam, jak słuchałam tej piosenki z moimi wszystkimi ciotkami, które miały wtedy po dwadzieścia parę lat, a ja miałam dziesięć lub jedenaście; byłam też z tatą na koncercie Kissów -wspomina. Wiele lat później, podczas zajęć aerobiku, wpadł mi do głowy pomysł, by nagrać ten utwór na swój sposób, więc bardzo byłam szczęśliwa, kiedy Dyrektor Naczelny Universalu Doug Morris i ludzie z Universalu poparli mnie. Piosenkarka z wielką radością dowiedziała się o jeszcze jednej rzeczy: wsparcie przyszło także ze strony samego wokalisty Kiss, Paula Stanley’a!

Oczywiście meksykańskie korzenie Pauliny są wyraźnie słyszalne w licznych utworach, na przykład poprzez akcenty granego na gitarze flamenco w „The One You Love”, ozdobniki grane na blaszanych instrumentach dętych, rozgrzewające w „Casanovie” czy jedne i drugie, pod dostatkiem słyszalne w „The Last Goodbye”. Jeden z czterech pochodzących z „Border Girl” przebojów, przetłumaczonych na hiszpański i ponownie wydanych, ma postać palety, na której mieszają się rytmy z dobrze znanych Paulinie ulic Tijuany oraz wpływy hip hopu i rocka biorące się z lat spędzonych na występowaniu dla różnorodnej publiczności na świecie.

Dorastałam grając koncerty i zamierzam robić do aż do śmierci - ogniście określiła się ta Meksykanka. Dlatego tutaj jestem, o to właśnie mi w życiu chodzi. A zatem, po spędzeniu większości swego życia na dostarczniu dobrej zabawy swym fanom na całym świecie, teraz nadszedł czas, by ukazać jej wyjątkowy talent amerykańskiej publiczności, a także raz na zawsze udowodnić, iż popularność tej dziewczyny nie zna granic.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Don't Say GoodbyePaulina Rubio06.200268[2]41[16]Universal 015 860[written by Cheryl Yie ,Joshua 'Gen' Rubin][produced by Gen Rubin]
The One You LovePaulina Rubio11.2002-97[3]Universal 019 280[written by Brett James, Troy Verges][produced by Doug Morris, Bruce Carbone, Sal Guastella]
Te Quise TantoPaulina Rubio03.2004-105[15]Universal [written by Coti Sorokin, Andahí, A. Schinoff][produced by Emilio Estefan]
Algo TienesPaulina Rubio08.2004-121[1]Universal[written by Chris Rodríguez, Manny Benito][produced by Chris Rodríguez]
Dame Otro TequilaPaulina Rubio12.2004-105[7]Universal [written by E. Estefan, R. Gaitán, A. Gaitán, T. Mardoni, T. Mcwilliams][produced by E. Estefan]
Ni Una Sola PalabraPaulina Rubio09.2006-98[2]Universal Latino[written by Xabier San Martín from La Oreja de Van Gogh][produced by Cachorro López]
Causa Y EfectoPaulina Rubio07.2009-104[6]Universal [written by Mario Domm, Mónica Vélez][produced by Cachorro López]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
PaulinaPaulina Rubio03.2001-156[15]Universal Latino 543 319[produced by Estéfano,Chris Rodriguez,Marcello Azevedo,Francisco Pellicer]
Border GirlPaulina Rubio07.2002-11[10]Universal 153 300[gold-US][produced by Doug Morris, Bruce Carbone, Sal Guastella]
Pau-LatinaPaulina Rubio02.2004-105[8]Universal Latino 002 036[produced by Chris Rodríguez, Marzello Acevedo, Emilio Estefan, Toy Hernández, Sasha Triujeque, Sergio George, Marteen, Richard Vission]
AnandaPaulina Rubio10.2006-31[6]Universal Latino 7733[produced by Cachorro López, Antonio "Toy" Hernández, Áureo Baqueiro, Ric Wake, Tricky Stewart, Adrián Sosa, Sacha Triujeque ,Gush Montalvo, Gustavo Santaolalla, Eric Sanicola]
Gran City PopPaulina Rubio07.2009-44[3]Universal Latino 13075[produced by Cachorro López, Lester Méndez, Chris Rodríguez, Fernando Montesinos]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)