Dermot Kennedy

Łącząc rustykalny folk z uduchowionym charakterem i nowoczesnym popowym ambicją, irlandzki Dermot Kennedy zyskał popularność pod koniec 2010 roku dzięki hitom takim jak „Power Over Me” i „Outnumbered”. Jego debiutancki album Without Fear w 2019 r. odniósł światowy sukces i osiągnął numer jeden w Irlandii i Wielkiej Brytanii. Po występie w hicie Meduzy „Paradise” z 2021 r. powrócił z singlami „Better Days” i „Something to Someone”, torując drogę za swój drugi pełnometrażowy album Sonder z 2022 roku, który zajmował pierwsze miejsca na irlandzkich i brytyjskich listach przebojów. 

 Pochodzący z hrabstwa Dublin Kennedy zaczął pisać piosenki jako nastolatek, aż w 2013 roku wydał EPkę Dancing Under Red Skies. Przez kilka następnych lat doskonaląc swoje rzemiosło, odniósł  sukces dzięki swojemu singlowi „After Rain”, który zgarnął miliony odtworzeń w 2016 r. Kolejna EPka Kennedy’ego, „Doves & Ravens” z 2017 r., zasygnalizowała bardziej popowe podejście przy udziale kilku wpływowych graczy z branży, takich jak współautor tekstów Charlie Hugall (Låpsley, Florence + the Machine) i producenci Stephen Kozmeniuk i Careya Willetta.  

W 2018 roku Kennedy współpracował z legendarnym producentem hiphopowym Mikiem Deanem przy swojej trzeciej EPce Mike Dean Presents: Dermot Kennedy, która odziedziczyła niektóre z bardziej popowych brzmień Doves & Ravens, a także czerpiąc z gatunków takich jak hip-hop i R&B. Utwory z tych EP, wraz z różnymi singlami, zostały zebrane na kompilacji Dermot Kennedy z 2019 roku.  Potem ukazały się dwa kolejne single, „Lost” i „Outnumbered”, z których ostatni był debiutem Kennedy'ego na brytyjskiej liście przebojów Top 40 singli. Obydwa znalazły się na jego debiutanckim albumie Without Fear, który ukazał się we wrześniu tego roku. Utwór znalazł się na szczycie list przebojów w Irlandii i zajął 18. miejsce na liście Billboard 200. 

W 2020 roku ukazała się EP-ka Lost in the Soft Light, zawierająca okrojone wersje piosenek z Without Fear na żywo. W tym samym roku Kennedy był głównym wokalistą utworu „Paradise”, zajmującego pierwsze miejsca na listach przebojów włoskiego trio producenckiego Meduza. W 2021 roku włożył cover utworu „Nothing Else Matters” Metalliki do charytatywnego albumu w hołdzie The Metallica Blacklist.  W 2022 roku Kennedy wydał swój drugi pełnometrażowy album Sonder, którego produkcją zajęli się Scott Harris, Jonah Shy, Ryan Linvill i inni. Podbudowany   singlami „Better Days”, „Something to Someone” i „Kiss Me”, Sonder zajmował pierwsze miejsca na irlandzkich, szkockich i brytyjskich listach przebojów. Rozszerzona wersja Sonder  pojawiła się w czerwcu 2023 roku i zawierała potężną balladę „Don't Forget Me”.  

W tym samym roku Kennedy dołączył do YoungBoy Never Broke Again i Bailey Zimmerman przy piosence „Won't Back Down” ze ścieżki dźwiękowej FAST X.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Outnumbered	Dermot Kennedy	06.2019	6[33]	-	Island USUG 11901618	[2x-platinum-UK][written by Dermot Kennedy,Jay Mooncie,Scott Harris,Stephen Kozmeniuk][produced by Koz]
Giants	Dermot Kennedy	07.2019	12[28]	-	Island USUG 12001124	[platinum-UK][written by Stephen Kozmeniuk, Scott Harris, Dermot Kennedy][produced by Stephen Kozmeniuk]
Power Over Me	Dermot Kennedy	10.2019	27[15]	-	Island USUG 11802208	[platinum-UK][gold-US][written by Dermot Kennedy,Scott Harris,Stephen Kozmeniuk][produced by Koz]
All My Friends	Dermot Kennedy	10.2019	89[1]	-	Island GBMJG 1703909	[silver-UK][written by Charlie Hugall,Dermot Kennedy][produced by Charlie Hugall,Carey Willetts,Stephen Kozmeniuk]
Paradise	Meduza featuring Dermot Kennedy	11.2020	5[30]	-	Island/The Cross GBUM 72005075	[platinum-UK][platinum-US][written by Luca De Gregorio, Mattia Vitale, Simone Giani, Joshua Grimmett, Connor Manning, Dan Caplen, Wayne Hector, Gerard "Gez" O'Connell ,Dermot Kennedy][produced by Meduza]
Don't Cry	Bugzy Malone and Dermot Kennedy	12.2020	77[1]	-	B Somebody GB2DY 2000553	[written by Bugzy Malone][produced by Rhymez ,Silkey]
Better Days	Dermot Kennedy	08.2021	16[29]	-	Island USUG 12102831	[platinum-UK][written by Daniel Nigro, Carey Willetts ,Dermot Kennedy, Sam Roman, Scott Harris][produced by Daniel Nigro ,Ryan Linvill]
Something to Someone	Dermot Kennedy	05.2022	44[13]	-	Island USUG 12201957	[silver-UK][written by Scott Harris,Sam Roman,Dermot Kennedy,Jonah Shy][produced by Scott Harris,Jonah Shy]
Kiss Me	Dermot Kennedy	09.2022	15[22]	-	Island USUG 12203745	[gold-UK][written by Steve Mac,Dan Smith,Stephen Kozmeniuk,Dermot Kennedy][produced by Steve Mac,Koz]
One Life	Dermot Kennedy	12.2022	91[1]	-	Island USUG 12203734	[written by Cass Lowe,Dermot Kennedy][produced by Cass Lowe]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dermot Kennedy	Dermot Kennedy	10.2019	76[1]	-	Island 0602577389221	[gold-UK][produced by Koz,Carey Willetts]
Without Fear	Dermot Kennedy	10.2019	1[1][125]	-	Island 7798774	[platinum-UK][produced by Scott Harris,Charlie Hugall,Koz,Sir Nolan,Jonah Shai,Starsmith,Carey Willetts]
Sonder	Dermot Kennedy	12.2022	1[1][14]	-	Island 4814864	[platinum-UK][produced by Dan Nigro,Koz,Jonah Shy,Ryan Linvill,Cass Lowe,Scott Harris,Steve Mac]

Milk & Sugar

Milk & Sugar to niemiecki producent muzyki house i wytwórnia płytowa, reprezentowana przez Mike'a Milka (prawdziwe nazwisko: Michael Kronenberger) i dawniej Steven Sugar (prawdziwe nazwisko: Steffen Harding).Duet współpracował w latach 1993–2022 pod różnymi pseudonimami, w tym Axis, Hitch Hiker & Jacques Dumondt oraz Mike Stone & Steve Heller, i nagrał główne hity klubowe na całym świecie, w tym remake utworu „Love Is in the Air” Johna Paula Younga .  

 

 Pod wpływem hiszpańskiego ruchu disco house w połowie lat 90-tych Kronenberger (alias Milk) i Harding (aka Sugar) połączyli siły jako duet DJ-ów i producentów, tworząc w 1997 roku Milk & Sugar. Niedługo potem powstała ich własna wytwórnia Milk & Sugar Recordings. Wytwórnia zaczynała od publikowania wyłącznie własnych produkcji, ale już w 1998 roku zaczęła współpracować z takimi artystami jak Damien J. Carter, Tim Deluxe i Robbie Rivera. W 2000 roku Milk & Sugar Recordings zostało nagrodzone German Dance Award dla najlepszej niezależnej wytwórni w Hiszpanii. 

 

 Oprócz Milk & Sugar najbardziej udanym zespołem związanym z wytwórnią był Kid Alex, który w 2003 roku swoim utworem „Young Love (Topless)” i albumem Colorz podpisał kontrakt z Universal Music Group na całym świecie. W 2007 roku, po wygaśnięciu kontraktu, Kid Alex założył nowy zespół Boys Noize. Milk & Sugar zdołało wkroczyć na międzynarodową scenę swoją piosenką „Higher & Higher” w 2000 roku, po tym jak David Morales umieścił tę piosenkę na kompilacji. W 2001 roku piosenka „Love Is in the Air” znalazła się w pierwszej czterdziestce list przebojów w Hiszpanii, Niemczech i Wielkiej Brytanii. Utwór zawierał oryginalny utwór wokalny z dyskotekowego hitu z 1977 roku „Love Is in the Air” w wykonaniu Johna Paula Younga, który pojawił się także w nowym teledysku wraz z Milk & Sugar. Osiągnął 25. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli.

 

  W tym samym roku Milk & Sugar otrzymali nagrodę Italian DJ Award i koncertowali z Moralesem, Frankiem Knucklesem i Tonym Humphriesem. W 2003 roku ukazał się „Let the Sun Shine”, inspirowana Ibizą remake hitu nr 1 zespołu The 5th Dimension z 1969 roku, „Let The Sunshine In”; był dotychczas najbardziej udanym singlem Milk & Sugar na listach przebojów. Osiągnął pierwsze miejsce na Węgrzech i listę przebojów Billboard Hot Dance Club w USA, a także pierwszą dwudziestkę w Wielkiej Brytanii (miejsce 18), Grecji, Holandii i Hiszpanii. Utwór wykonała brytyjska piosenkarka i aktorka Lizzy Pattinson, siostra aktora Roberta Pattinsona.  

 

W kolejnych latach Milk & Sugar pracowali nad swoim profilem zarówno jako DJ-e, jak i remikserzy. Dla Jamiroquai wyprodukowali remiks „Corner of the Earth”; dla Janet Jackson przerobiono „C'mon Get Up”; a dla Ushera tytuł „My Way”. Pracowali także dla No Angels, Mýa, Sarah Brightman, Samantha Mumba, Alex Gaudino, Room 5 i Despina Vandi. Jako DJ-e zaczęli zbierać międzynarodowe doświadczenie na Ibizie, w klubach takich jak Amnesia, Space i El Divino. Koncertowali także w Wielkiej Brytanii, Francji, Hiszpanii, Włoszech i krajach basenu Morza Śródziemnego. Od 2002 roku grają w Rosji, Ukrainie, Polsce, Węgrzech, Mołdawii, Rumunii i Białorusi. 

 

 W 2005 roku wytwórnia Milk & Sugar odniosła kolejny sukces na listach przebojów w Niemczech dzięki przeróbce utworu „What Is Love” Howarda Jonesa. Milk & Sugar współpracowało także z mieszkającym w Londynie piosenkarzem i autorem tekstów Ayakiem Thiikiem (ur. 1983 w Sudanie). Na początku pracowali razem nad utworami inspirowanymi latynoskim housem, takimi jak „Shut Up” i „Need Your Loving”. Ich trzecia współpraca, „Stay Around (For This)”, przyniosła Milk & Sugar kolejny międzynarodowy hit. Piosenka znalazła się na drugim miejscu list przebojów w Brazylii. Przy okazji „Let The Sun Shine 2009” Milk & Sugar połączyło siły z jamajskim wokalistą Garym Nestą Pine i Bobem Sinclarem. „Let The Sun Shine 2009” również osiągnął pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów klubowych.  

 

Dwie kolejne kolaboracje Milk & Sugar i Thiika, „You Got Me Burnin'” i „Let The Love (Take Over)”, również osiągnęły pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów klubowych. W 2010 roku na ich singlu „Crazy” Milk & Sugar i Thiik wystąpili na żywo podczas wydarzenia Planet Pop, które odbyło się w 2009 roku w São Paulo w Brazylii. W 2010 roku zremiksowali piosenkę „Nah Neh Nah” belgijskiej grupy Vaya Con Dios, która dotarła do pierwszej dziesiątki list sprzedaży w 10 krajach i zdobyła złoto w Niemczech, Austrii i Szwajcarii. Utwór był także nominowany do nagród VIVA TV COMET w kategorii „Najlepszy utwór imprezowy roku 2011” w Niemczech. Ich wydanie w lipcu 2011 roku jest hołdem złożonym Afryce, gdzie Milk & Sugar po raz pierwszy wystąpili w połowie lat 90-tych.

 

  „Hi-a Ma (Pata Pata)” - tak nazywa się piosenka, zawiera część oryginalnego nagrania przeboju „Pata Pata” z 1967 roku, śpiewanego przez południowoafrykańską piosenkarkę i artystkę, zdobywczyni nagrody Grammy, Miriam Makebę. W 2013 roku wydali singiel do tańca alternatywnego zatytułowany „Canto del Pilon”, będący remiksem utworu z 1985 roku o tym samym tytule autorstwa Marii Marquez i Franka Harrisa. który osiągnął czołowe miejsca na rumuńskich listach przebojów pod koniec 2013 roku.  Nowo zaaranżowane utwory przekraczają granice gatunkowe, otwierając niepowtarzalny dźwiękowy kosmos. Projekt ten łączy miłość do elektronicznej muzyki klubowej z autentycznością klasycznego wykonania, tworząc w ten sposób euforyczną podróż przez akustyczną historię Ibizy.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Higher & Higher	Milk & Sugar	09.2001	85[1]	-	One Off Recordings CDONEOFF 8	[written by Mike Milk,Steven Sugar,Jerry Akines,Victor Drayton,John Bellmon,R. Turner][produced by Mike Milk,Steven Sugar]
Love Is In The Air	Milk & Sugar vs. John Paul Young Feat. Jack Flash	01.2002	25[3]	-	Positiva CDTIV 166	[written by Harry Vanda,George Young]
Let The Sunshine In	Milk & Sugar feat. Gary "Nesta" Pine	10.2003	18[4]	-	Dot/Mos DATA 64CDS	[written by James Rado,Gerome Ragni,Galt MacDermot][produced by Mike Milk,Steven Sugar]
Hey (Nah Neh Nah)	Milk & Sugar vs. Vaya Con Dios	04.2011	94[1]	-	Ministry Of Sound DEM 931000134	[written by Dirk Schoufs,Una Balfe,Danielle Schoovaerts][produced by Mike Milk,Steven Sugar]

Milk Inc.

Milk Inc. (znany również jako Milk Incorporated) - belgijski zespół muzyki dance i vocal trance. Składa się z wokalistki Lindy Mertens[w innych językach], producenta i klawiszowca Regiego Penxtena oraz Filipa Vanduerena.


W 1996 roku dwóch producentów Regi Penxten oraz Filip Vandueren zapoczątkowało projekt o nazwie Milk Incorporated, którego nazwa później została skrócona do postaci Milk INC. Pierwszą wokalistką była Ann Vervoort, ale opuściła zespół zanim jeszcze zaczął osiągać wielkie sukcesy, w 2000 roku (nie ona jednak śpiewała, tylko było z playbacku, była tzw front lady, śpiewała Karine Boel Aerts). Potem do zespołu dołączyła wokalistka Linda Mertens (w kilku utworach już z Lindą Mertens na albumie „Land of the living” usłyszymy też głos Karine Boel Aerts). 

Milk Inc. odniósł pierwszy duży sukces we Francji oraz Wielkiej Brytanii utworem La Vache, natomiast w Belgii hitem okazał się utwór In My Eyes, był to początek serii hitów takich jak: Promise, Oceans, Losing Love, Never Again, Walk On Water, Breathe Without You, Sleepwalker, Land Of The Living, Time, the A-Ha!-cover The Sun Always Shines On TV, Whisper, Blind oraz Go To Hell.

Najnowsze hity pochodzące z najnowszej płyty „Supersized” to utwór Run i Tainted love. Ważnym wydarzeniem w 2006 roku jest dziesięciolecie istnienia zespołu. Ostatnimi singlami zespołu są Sunrise (2007), Tonight (2007) oraz piosenka Forever (2008). Wszystkie te 3 single znajdują się na nowej płycie zespołu wydanej w 2008 roku- „Forever”. Najnowszym singlem z płyty „Forever” jest piosenka „Race”. Premiera tego singla odbyła się 5 września 2008 roku. Teledysk do niego został nakręcony w Hiszpanii. 

10 lipca (2009) został wydany nowy singiel Blackout, w Belgii zajął 1. miejsce od czasów wydania singla Whisper. W lutym 2010 został wydany singiel Storm, natomiast 9 lipca - Chasing The Wind. 22 kwietnia 2010 zmarła była wokalistka Ann Vervoort. Na koncercie Eclipse w 2010 roku zaprezentowali swój nowy singiel Dance 2 forget. Jednak piosenką zapowiadającą album Nomonsland, wydany w 2010 roku 28 lutego, została piosenka Fire. Kolejnym singlem okazało się Shadow. Na tym kawałku zakończyła się promocja płyty Nomansland. 

W 2011 roku ukazał się ich nowy singiel, a raczej nowa wersja singla La Vache z 1996 roku, noszący tytuł I’ll be there (La Vache 2011). Piosenka została oficjalnie zaprezentowana na tegorocznych koncertach „Milk Inc. 15 jaar”. Singiel został wydany na płycie Milk Inc - 15 (The Very Best Of). 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Good Enough (La Vache)	Milk Inc.	02.1998	23[3]	-	Malarky MLKD 5	[written by E. Arkinson, J. Albertson, L. McFisch][produced by E. Arkinson, J. Albertson, L. McFisch]
In My Eyes	Milk Inc.	05.2002	9[8]	-	All Around The World CDGLOBE 252	[written by E. Arkinson,Filip Vandueren,Regi Penxten][produced by Filip Vandueren,Regi Penxten]
Walk on Water	Milk Inc.	09.2002	10[8]	-	Positiva CDTIV 179	[written by Filip Vandueren,Regi Penxten][produced by Filip Vandueren,Regi Penxten]
Land of the Living	Milk Inc.	01.2003	18[4]	-	Positiva CDTIVS 184	[written by Filip Vandueren,Regi Penxten][produced by Filip Vandueren,Regi Penxten]
The Sun Always Shines on T.V.	Milk Inc.	06.2004	86[2]	-	Feverpitch 12FEV 1	[written by Pål Waaktaar-Savoy][produced by Filip Vandueren,Regi Penxten]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Milk Inc.	Milk Inc.	10.2002	47[2]	-	Positiva 5419532	[produced by Filip Vandueren, Regi Penxten]

Wheels

Ten zespół r&b powstał  w Belfaście na początku lat sześćdziesiątych, ale później przeniósł  się do Blackpool. Do ich najbardziej znanych członków zaliczali się Brian Rossi (instrumenty klawiszowe i wokal), Rod Dernick (gitara rytmiczna i wokal), Herbie Armstrong (gitara prowadząca), Tito Tinsley (gitara basowa) i Victor Catling (perkusja). Morrison był członkiem zespołu przez krótki czas, zanim zespół stał się znany jako The Wheels.Nagrali  Gloria Vana Morrisona w swoim debiucie ,która była tak samo szorstka jak Them, ale przegrała tutaj w bitwie na listach przebojów i, chociaż został wydany w USA, przegrał tam z The Shadows Of Knight.  „Don't You Know”, która była coverem z pierwszego albumu Them jest bardziej wyluzowana. 

 

 Ich następca, Bad Little Woman, był kolejnym surowym dziełem R&B, które przerodziło się w szaloną kulminację. To była ich własna kompozycja, która szybko została przechwycona przez The Shadows Of Knight. Odwrotną stroną była   przeróbkę Mystic Eyes, którą nazwali Road Block. Jednak niektóre egzemplarze singli zawierały Call My Name, kolejna piosenka Them na stronie „B”. Ich ostatnia strona „A”, Kicks, była piosenką Paula Revere’a i podobnie jak ich pierwsze dwie 45-tki, jest teraz bardzo rzadka i poszukiwana.  

 

The Wheels zmienili później nazwę na Wheels-A-Way, aby uniknąć pomylenia z Mitch Ryder's Detroit Wheels. Demick i Armstrong nagrali razem kilka albumów i dwie płyty 45 w 1968 roku jako James Brothers, zanim Demick dołączył do Bees Make Honey, a Armstrong zaczął pracować sesyjnie (wspierając Van Morrisona), choć krótko pracował w Fox. Rossi rozpoczął karierę solową.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Gloria/Don't You Know	Wheels	09.1965	-	-	Columbia DB 7682	[written by Van Morrison][produced by Scott/Solomon Productions]
Bad Little Woman/Road Block	Wheels	02.1966	-	-	Columbia DB 7827	[written by Armstrong, Demick, Rosbotham, Catling, Tinsley][produced by Scott, Solomon]
Kicks/Call My Name	Wheels	08.1966	-	-	Columbia DB 7981	[written by Mann, Weil ]

Kingpins

 The Kingpins to angielska popowa grupa wokalna, założona w latach pięćdziesiątych XX wieku w Dewsbury.  Grupa wystąpiła trzy razy   wsparając Tito Burns' 6-5ers w serialu telewizyjnym BBC Six-Five Special od 13 grudnia 1958 r. do 27 grudnia 1958 r. oraz dziewięć występów przy wsparciu Bob Miller and the Millermen w serialu telewizyjnym BBC Drumbeat między 4 kwietnia 1959 a 20 czerwca 1959r i wnieśli dwa utwory na płytę LP zatytułowaną Drumbeat, która towarzyszyła serialowi telewizyjnemu; cover „Shame On You Miss Johnson” Bobby’ego Freemana (napisany przez Bobby’ego Freemana) i „Don’t Leave Me (Like This)” Bobby’ego Tempesta (napisany przez Briana Bushby’ego znanego również jako Bobby Tempest). 

The Kingpins byli zarządzani przez Tito Burnsa, a w 1959 roku odbyli trasę koncertową z The Dickie Valentine Show z The Fraser Hayes Four i Billie Anthony. Brian Adams i John Putnam później opuścili The Kingpins i zastąpili Vince'a Hilla i Johnny'ego Wortha jako członkowie The Raindrops wraz z Lenem Beadle i Jackie Lee.

Skład:

Tony Martin (lead vocals), Glyn Stephens (lead guitar), Ray Neale (lead vocals, rhythm guitar, lead guitar), Keith Neale (bass guitar, vocals), Jimmy Barnard (drums), Geoffrey Coppens (lead vocals), Red Reece (drums), John Wooloff (guitar), Les Warren (drums), Roger McKew (lead guitar), Andy Rosner (drums).

Skład 1965:: Tony Martin (vocals), Geoffrey Coppens (vocals), Ray Neale (guitar, vocals), Keith Neale (bass guitar), Jimmy Barnard (drums), Glyn Stevens (lead guitar).

 

Pasadena Roof Orchestra

 

Pasadena Roof Orchestra (PRO) to współczesny zespół z Anglii, specjalizujący się w jazzowych i swingowych gatunkach muzyki lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku, choć ich pełny repertuar jest znacznie szerszy.Orkiestra istnieje od 1969 roku, choć skład często się zmieniał. Odniosła sukces poza Wielką Brytanią, zwłaszcza w Niemczech. 

 

  Pasadena Roof Orchestra została tak nazwana w listopadzie 1969 roku przez Johna Arthy’ego, piekarza grającego na kontrabasie i suzafonie, który przejął Creole Dance Orchestra (po raz pierwszy utworzoną w 1965 roku), w której grał na basie i suzafonie, od Chrisa Macdonalda, jej założyciela. Arthy kupił zbiór oryginalnych aranżacji muzycznych z lat dwudziestych XX wieku przechowywany na strychu pewnej kobiety w Manchesterze, a siła tego znaleziska ożywiła słabnące losy wcześniejszego zespołu. 

 

 Nowa nazwa zespołu została zainspirowana utworem „Home in Pasadena” Harry’ego Warrena. Pod koniec lat pięćdziesiątych i na początku sześćdziesiątych XX wieku doszło do silnego ruchu odrodzenia muzyki lat dwudziestych (znanego jako ruch Trad - między innymi The Temperance Seven); jednakże Arthy nadal kierował zespół w innym kierunku niż większość artystów odrodzenia, z dala od humoru i w kierunku poważniejszych, oddanych wykonań muzyki. Pierwszym wokalistą orkiestry był John „Pazz” Parry, stary przyjaciel Arthy'ego (obaj byli członkami Creole Dance Orchestra od 1965 roku). Wraz z wprowadzeniem nowych aranżacji, Arthy jako lider zespołu, występujący również na kontrabasie i suzafonie, popularność PRO szybko wzrosła. Orkiestra stała się profesjonalna w 1975 roku.

 

 Ich pierwsza płyta LP dla Transatlantic została nagrana w sierpniu 1974 roku i wydana w grudniu tego samego roku, a premiera odbyła się na targach muzycznych Midem w Cannes w 1975 roku. Następnie orkiestra odbyła tournée po Niemczech Zachodnich (gdzie rozwijał się ruch odrodzenia).  jesienią tego roku. Orkiestra koncertowała w Stanach Zjednoczonych w 1993 i 2001 roku (okładka albumu z okazji 25-lecia zespołu zawierała zdjęcie zespołu przed stacją kolejową Santa Fe w Pasadenie w Kalifornii). 

 

 Współpracowali z takimi muzykami, jak Robbie Williams (w 2005) i Bryan Ferry (w 2000). Chociaż John Arthy przeszedł na emeryturę w 1997 roku, zespół w dalszym ciągu intensywnie koncertuje i nagrywa z liderem zespołu i wokalistą Duncanem Gallowayem. W 2009 roku orkiestra odbyła tournée po Wielkiej Brytanii i Niemczech.

David Parton

Wokalista, twórca piosenek i producent, działający w Stoke w Anglii. Był podporą grupy Strange Fox, którą na początku lat 70. wziął pod swoje opiekuńcze skrzydła Tony Hatch.

 

Parton z kolei odkrył grupę Sweet Sensation i razem z Hatchem pisał dla niej i produkował utwory, m.in. "Sad Sweet Dreamer" (numer l. w Wielkiej Brytanii w 1974 r.). Ponieważ miał głos podobny do Steviego Wondera, okazał się idealnym kandydatem do nagrania jego przeboju ,"Isn't She Lovely", gdy Stevie nie wyraził zgody na wydanie swojej wersji na singlu. Kompozycja ta w wykonaniu Partona zarejestrowana dla wytwórni Pye Records w 1977 r. trafiła do Top 10 brytyjskich notowań, lecz był to jego jedyny przebój w roli wokalisty. Obecnie pracuje jako producent i pisze nowe utwory w Stoke. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Isn't she lovely	David Parton	01.1977	4[9]	105[6]	Private Stock 45.139	[oryginalnie nagrana przez Steviego Wondera w 1976r][written by Stevie Wonder][produced by Tony Hatch]

Ace Frehley

 Ace FREHLEY (właśc. Paul Daniel Frehley; ur.22.04.1950r, Brooklyn, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) - voc, g, b, synt, perc; kompozytor, autor tekstów, producent nagrań. W dzieciństwie pod wpływem starszego rodzeństwa zainteresował się muzyką folk i próbował grać na gitarze akustycznej, ale o wiele bardziej pociągała go fantastyka naukowa. Na czternaste urodziny dostał od ojca japońską gitarę elektryczną-od tej pory nie wiuziai świata poza nią. Ukształtowała go muzyka artystów brytyjskich i działających w Wielkiej Brytanii, jak Pete Townshend, Eric Clapton, Jeff Beck, Jimmy Page i Jimi Hendrix. W wieku szesnastu lat zadebiutował w szkolnym zespole rockowym The Four Roses. Od tej pory grał w wielu nieznanych grupach, jak Exterminator, King Kong, Honey, Cathedral (wykonywał z nią całą operę Tommy ,The Who), The Magic People i Millemo (nagrał z nią nie wydany album dla RCA).

 

Od 1973 do 1982 był gitarzystą, a niekiedy też wokalistą zespołu Kiss. Z nim odniósł wielki sukces. Latem 1978, jeszcze jako jego muzyk, nagrał przy pomocy Eddiego Kramera jako współproducenta oraz m.in. Willa Lee - b i Antona Figa - dr, perc płytę solową "Ace Frehley", wydaną we wrześniu tego roku wraz z singlem New York Groove/Snow Blind. Dzieło odniosło większy sukces niż albumy zrealizowane w tym czasie przez kolegów z Kiss: Paula Stanleya, Gene'a Simmonsa i Petera Crissa, a płytka z przeróbką piosenki Russa Ballarda New York Groove z repertuaru brytyjskiej grupy Hello pojawiła się w dwudziestce amerykańskich list przebojów.
 

Album w pełni zasłużył na uznanie. Zawierał mnóstwo porywającego, melodyjnego hard rocka, np. Rip It Out w stylu Kiss czy I'm In Need Of Love w stylu Led Zeppelin. Potwierdzeniem klasy Frehleya jako gitarzysty była chociażby efektownie zaaranżowana kompozycja instrumentalna Fractured Mirror. Przejmujące, bardzo osobiste teksty utworów ujawniały tragedię muzyka - zmagania z uzależnieniem od alkoholu i narkotyków (np. Snow Blind, Wiped Out).
 

Od 1984 do 1990 Ace stał na czele własnego zespołu Frehley's Comet. Nagrał z nim kilka udanych płyt, jak "Frehley Comet" (Megaforce, 1987) czy sygnowana imieniem i nazwiskiem "Trouble Walkin'" (Megaforce, 1989), ale nie odniósł większego sukcesu. W późniejszych latach działał bez powodzenia z własnym Ace Frehley Band. Dwa jego nagrania z tego okresu ukazały się na składankach: Take Me To The City, dokonane z gościnnym udziałem Sebastiana Bacha, wokalisty Skid Row, na "Spacewalk - A Tribute To Ace Frehley" (Victor - Triangle, 1996), zawierającej jego utwory w wykonaniu m.in.Iana Scotta , Marty'ego Friedmana, Gilby'ego Clarke'a i Johna Noruma, oraz Cherokee Boogie na "Smell The Fuzz - Guitar World Presents Guitars That Rule The World, Vol. 2 - The Superstar Guitar Album" (Metal Blade, 1996).
 

W sierpniu 1995, gdy jego długi, m.in. wobec urzędu skarbowego, sięgnęły trzech milionów dolarów, ogłosił bankructwo. W 1996 znowu pojawił się w składzie Kiss. Działał w nim do 2002. Już w 2001 reaktywował Ace Frehley Band. Wcielił się w handlarza narkotyków w filmie Remedy (2005, reż. Christian Maelen).
 

Jako producent nagrań współpracował m.in. z W.A.S.P. Gościnnie wspomagał w studiu m.in. Petera Crissa, kolegę z Kiss, Richiego Scarleta, kolegę z Frehley's Comet, oraz Wendy O. Williams i For Love Not Lisa.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
New York Groove / Snowblind	Ace Frehley	10.1978	-	13[21]	Casablanca 941	[written by Russ Ballard][produced by Eddie Kramer and Ace Frehley][#9 hit for Hello in 1975 on UK Charts]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ace Frehley	Ace Frehley	10.1978	-	26[23]	Casablanca 7121	[platinum][produced by Eddie Kramer, Ace Frehley]
Frehley's Comet	Frehley's Comet	05.1987	-	43[25]	Megaforce 81749	[produced by Eddie Kramer, Ace Frehley]
Live+1	Frehley's Comet	02.1988	-	84[10]	Megaforce 81 826	[produced by Ace Frehley, John Regan, Tod Howarth, and Scott Mabuchi]
Second Sighting	Frehley's Comet	06.1988	-	81[13]	Megaforce 81 862	[produced by Frehley's Comet, Scott Mabuchi]
Trouble Walkin'	Ace Frehley	11.1989	-	102[9]	Megaforce 82 042	[produced by Eddie Kramer, Ace Frehley, John Regan]
Anomaly	Ace Frehley	09.2009	-	27[2]	Bronx Born 90178	[produced by Ace Frehley, Marti Frederiksen]

Jocelyn Enriquez

Jocelyn Enriquez -[ur.28.12.1974r] jest wokalistką dance pop z San Francisco.Jej rodzice pochodzą z Filipin.

 

Zaczynała karierę w szkole średniej w dziewczęcej grupie Pinay Divas,nawiązujące do grupy En Vogue,które były znane wówczas jako Funky Divas.Jej debiutancki album Lovely wydany przez Classified Records ukazał się na rynku w 1994r.Płyta przyniosła dwa single cieszące się umiarkowanym sukcesem na liście przebojów-"I've Been Thinking About You" i "Make It Last Forever".W 1996r Jocelyn przeniosła się do wytwórni Tommy Boy,która wydała jej pierwszy znaczący hit "Do You Miss Me?" w końcu tego roku oraz jej drugi album Jocelyn na początku 1997r.Płyta trafiła na 182 miejsce Billboard Albums i 11 miejsce na Billboard Top Heatseekers.
 

"Do You Miss Me?" weszła do Top40 Hot Dance/Disco,oraz na Hot 100 Billboard Singles.Nagranie było popularne też poza Stanami Zjednoczonymi wchodząc na listy przebojów w Singapurze i Kanadzie.Kolejny singiel "A Little Bit Of Ecstasy" nie stał się przebojem radiowym,ale sprzedawał się dobrze trafiając jako #55 na Billboard Hot Singles. "A Little Bit Of Ecstasy" zapamiętany jest do dziś, ze względu na włączenie go do gry DDRMAX2 na playstation.Od 1997r Enriguez miała kilka klubowych hitów w Ameryce,takich jak "Big love",ale nie otrzymując wsparcia radia nie zyskała dobrych wyników sprzedaży na rynku.Odnotowała jednak wielki hit w ramach projektu Stars On 45,który wykonał cover hitu "If You Could Read My Mind" do filmu 54 Studio.
 

W 2000r pojawia się w Cindy Margolis Show wykonując "When I Get Close To You",który to utwór trafił na szczyt listy dance.W 2003r wydaje swój trzeci album All My Life i otwiera własną wytwórnię JEM Entertainment.Z tej płyty pochodzą dwa single,"No Way No How" i "Why".Wystepuje gościnnie na płycie Thunderpuss,w utworze "So So Fierce Fabulous".Pomagał jej w karierze utalentowany producent z Bay Arena ,Glenn Gutierrez,współpracujący także z Stevie B. na początku lat 80-tych.Jocelyn jest mężatką i matką trójki dzieci.obecnie mieszka w San Antonio w Teksasie. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I've Been Thinking About You	Jocelyn Enríquez	04.1994	-	80[11]	Classified 0200	[written by Glenn Gutierrez , Mario Agustin][produced by Glenn Gutierrez , Mario Agustin]
Make This Last Forever	Jocelyn Enríquez	08.1994	-	101[9]	Classified 0203	[written by Glenn Gutierrez , Mario Agustin][produced by Glenn Gutierrez , Mario Agustin][75[1].Hot 100 Airplay]
Do You Miss Me	Jocelyn Enríquez	07.1996	-	49[23]	Classified 0227	[written by Glenn Gutierrez][produced by Glenn Gutierrez]
A Little Bit Of Ecstasy	Jocelyn Enríquez	04.1997	-	55[20]	Classified 7190	[written by Glenn Gutierrez ][produced by Glenn Gutierrez][15[13].Hot Disco/Dance]
Get Into The Rhythm	Jocelyn Enríquez	05.1998	-	[9[12].Hot Disco/Dance]	Classified 455	[written by Glenn Gutierrez ][produced by Glenn Gutierrez]
If You Could Read My Mind	Stars On 54	08.1998	-	52[15]	Tommy Boy 7497	[3[14].Hot Disco/Dance]
When I Get Close To You	Jocelyn Enríquez	05.2000	-	70[1].Hot 100 Singles Sales	Tommy Boy 2090	[written by Glenn Gutierrez , Mario Agustin][produced by Thunderpuss][1[1][13].Hot Disco/Dance]
No Way No How	Jocelyn Enríquez	05.2003	-	[17[13].Hot Disco/Dance]	Tommy Boy 2090	-

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jocelyn	Jocelyn Enríquez	05.1997	-	182[1]	Classified 3049	-

Kut Klose

Kut Klose to amerykańskie trio R&B, które powstało w Atlancie w stanie Georgia. Trzy wokalistki tworzące grupę to Athena Cage, Lavonn Battle i Tabitha Duncan. Pierwotnie odkrył je wokalista Keith Sweat, który był także jednym z producentów ich debiutanckiego albumu Surrender (1995).
 

 

Trio jest najbardziej znane ze swojego przebojowego singla „I Like” i występu w „Get Up on It” Keitha Sweata. W 1995 roku Kut Klose wydał swój debiutancki album Surrender. Pomimo wydania trzech singli: „Surrender”, „Lovely Thang” i „I Like”, jedynym, który wywarł znaczący wpływ, był „I Like”, który zajął 6. miejsce na amerykańskiej liście przebojów Hot R&B/Hip-Hop Songs   i nr 34 na liście Billboard Billboard Hot 100. Album zajął 12. miejsce na liście przebojów Billboard Top R&B/Hip-Hop Albums.

 

  Kobiety współpracowały z Keithem Sweatem przy jego singlu „Twisted” z 1996 r., a Cage pojawił się na ich singlu „Nobody” z 1996 r. W 2007 roku grupa wystąpiła ze Sweatem w jego projekcie Sweat Hotel Live. We wrześniu 2010 roku trio wydało nową piosenkę „Let It Ring” jako popularny singiel za pośrednictwem iTunes w oczekiwaniu na drugi album bez tytułu.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Get Up on It	Keith Sweat featuring Kut Klose	10.1994	-	62[16]	Elektra 64 506	[written by Keith Sweat ,Fitzgerald Scott][produced by Keith Sweat ,Fitzgerald Scott][12[20].R&B Chart]
I Like	Kut Klose	04.1995	-	34[20]	Keia/Elektra 64 486	[written by Tabitha Duncan ,Donald Parks, Emanuel Officer, John Howcott][produced by Donald Parks, Emanuel Officer, John Howcott][8[31].R&B Chart]
Lovely Thang	Kut Klose	08.1995	-	-	Keia/Elektra 64 402	[written by Kut Klose][produced by Eric McCaine, Keith Sweat][52[7].R&B Chart]
Surrender	Kut Klose	12.1995	-	-	Keia/Elektra 64 350	[written by Athena Cage, Eric McCaine, Keith Sweat, Tabitha Duncan][produced by Keith Sweat][48[11].R&B Chart]
Twisted	Keith Sweat featuring Kut Klose	06.1996	-	2[38]	Elektra 64 282	[platinum-UK][written by Keith Sweat, Eric McCaine, Athena Cage ,Lavonn Battle, Tabitha Duncan ,Marvin Gaye, David Ritz ,Elliott Brown][produced by Keith Sweat, Eric McCaine][1[3][33].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Surrender	Kut Klose	04.1995	-	66[20]	Elektra 61 668	[gold-UK][produced by Keith Sweat,Fitzgerald Scott,Eric McCaine,John Howcott,Donald Parks]