Magic!

Magic!  to kanadyjski zespół reggae fusion z siedzibą w Toronto, Ontario. W skład zespołu wchodzą główny wokalista, gitarzysta/producent Nasri Atweh, gitarzysta/klawiszowiec Mark „Pelli” Pellizzer i basista Ben Spivak. Aktywny od 2012 roku zespół podpisał kontrakt z Latium, Sony i RCA Records, wydając swój debiutancki album studyjny Don't Kill the Magic w 2014 roku, drugi album studyjny Primary Colours w 2016 roku i trzeci album studyjny Expectations w 2018 roku. 

Są najbardziej znani ze swojego przeboju „Rude”, który zajął pierwsze miejsce na listach przebojów w kilku krajach na całym świecie, w tym w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Zespół jest mocno inspirowany The Police oraz Bobem Marleyem i Wailers. Znani są z charakterystycznego popowego brzmienia inspirowanego reggae. 

  Wszyscy członkowie zespołu pochodzą z okolic Toronto w Kanadzie. Wokalista Magic!, Nasri, pracował i pisał piosenki dla różnych zespołów popowych przed założeniem zespołu, głównie u boku Adama Messingera, znanego razem jako The Messengers. W studiu poznał Marka Pellizzera iw ciągu tygodnia napisali piosenkę „Don't Judge Me” dla Chrisa Browna.  Kilka tygodni później, kiedy Mark grał na gitarze melodię reggae, Nasri zasugerował założenie zespołu takiego jak „modern-day Police”. Jako następny dołączył do zespołu Alex Tanas. On i Mark Pellizzer znali się, ponieważ obaj byli członkami zespołu Justin Nozuka przez kilka lat. Przed dołączeniem do Magic!, Ben Spivak grał z zespołem Julian Taylor Band z Toronto, wydając Never Gonna Give You Up w 2012 roku.

 Julian Taylor i Jeremy Elliot odnieśli sukces grając w Staggered Crossing, a „Further Again” zajął 6. miejsce na kanadyjskiej liście przebojów Hot 100. Debiutancki singiel Magic! „ Rude ” został wydany 12 października 2013 roku. Utwór zajął szóste miejsce na kanadyjskiej liście Hot 100, a także odniósł wielki międzynarodowy sukces, zajmując pierwsze miejsca na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii oraz osiągając szczyt w pierwszej dziesiątce list przebojów w Australii, Nowej Zelandii, Danii, Holandii i Szwecji. „ Don't Kill the Magic ” został wydany jako drugi singiel z albumu 4 kwietnia 2014 roku, osiągając dwudzieste drugie miejsce na kanadyjskiej liście Hot 100. Zespół wydał swój debiutancki album Don't Kill the Magic 30 czerwca 2014 roku. Album osiągnął 5. miejsce na kanadyjskiej liście albumów i 6. miejsce na liście Billboard 200. 7 października 2014 r. „Let Your Hair Down” został wydany   przez RCA Records jako trzeci singiel z albumu (drugi, który ma zostać wydany w USA). Zadebiutował jako numer 20 na liście Canadian Hot 100. Oficjalny teledysk, wyreżyserowany przez Davida Rousseau, został opublikowany w Internecie 31 października 2014 roku. Magic! był jednym z wykonawców 15. dorocznej gali Latin Grammy Awards, która odbyła się 20 listopada 2014 r. Marc Anthony dołączył do zespołu na scenie podczas specjalnego wykonania „Rude”. 23 listopada 2014 r. Wyclef Jean i Magic! wystąpili razem na 42. American Music Awards. 

  W marcu 2015 roku Magic! zdobył dwie nagrody Juno - dla Breakthrough Group of the Year i Single of the Year, spośród pięciu nominacji. Adam Messinger zdobył nagrodę Juno dla Producenta Roku. W kwietniu 2015 roku ukazał się singiel „No Way No”. Zadebiutował jako numer 23 w Kanadzie. Oficjalny film został przesłany na YouTube od 2 marca 2015 r. 13 czerwca 2015 roku zespół znalazł się w line-upie festiwalu Pinkpop. W dniu 22 czerwca 2015 r. Magic! otrzymał nagrodę International Achievement Award od SOCAN podczas rozdania nagród SOCAN 2015 w Toronto 1 lipca 2015 r. 

 Magic! wydał nowy singiel „#SundayFunday”, który ostatecznie nie był albumem.  W dniu 25 marca 2016 r. Magic! wydali swój pierwszy singiel z drugiego albumu Primary Colours, zatytułowany „Lay You Down Easy”, który powstał we współpracy z Seanem Paulem. Wieczorem 18 czerwca 2016 r. Magic! wydali swój drugi singiel z „Primary Colours” zatytułowany „Red Dress”. Piosenka miała swoją premierę w stacji radiowej Apple Beats1. Zespół po raz pierwszy usłyszał, jak piosenka miała swoją premierę, podczas transmisji wideo na żywo na Facebooku dla swoich fanów. Rankiem 20 czerwca 2016 roku Magic! był częścią #LiveUnlimited Stowarzyszenia Dystrofii Mięśniowej, transmitowali wideo z próby na żywo na Facebooku, aby zebrać pieniądze dla MDA. Album „Primary Colours” ukazał się 1 lipca 2016 roku. 2 lipca Magic! wydali specjalną wersję swojej piosenki „No Regrets” ku pamięci ofiar strzelaniny 12 czerwca 2016 r. w klubie nocnym Pulse w Orlando na Florydzie. 

 10 marca 2017r wydali nową współpracę z Matoma i D.R.A.M. o nazwie „Girl at Coachella” w usługach cyfrowych i streamingowych. W październiku mieli premierę swojego nowego singla „Darts in the Dark”.   Po kilku trasach koncertowych 8 czerwca 2018 roku wydali nowy singiel zatytułowany „Kiss Me”. Ich trzeci album studyjny „Expectations” ukazał się we wrześniu 2018 roku. W lutym 2022 roku zespół ogłosił odejście perkusisty Alexa Tanasa. 

 Magic! pojawia się w utworze Shakiry „Cut Me Deep”,   z jej albumu zatytułowanego, wydanego w marcu 2014 r., oraz w utworze One Love, One Rhythm, oficjalnego albumu Mistrzostw Świata FIFA 2014, zatytułowanego „This Is Our Time (Agora é a Nossa Hora)” wydany w kwietniu. Pojawiają się także w Sun Goes Down, utworze z albumu Listen Davida Guetty, na którym występuje również Sonny Wilson.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rude	Magic!	07.2014	1[1][40]	1	Sony Music CAV 161300016	[2x-platinum-UK][8x-platinum-US][written by Nasri Atweh,Adam Messinger,Mark Pellizzer,Ben Spivak,Alex Tanas][produced by Adam Messinger]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don't Kill the Magic	Magic!	08.2014	19[5]	6	RCA 88843081352	[produced by Adam Messinger, Nasri Atweh ,Mark Pellizzer, Alex Tanas]
Primary Colours	Magic!	07.2016	-	124	RCA 88985341702	[produced by Nasri Atweh, Fraser T. Smith, Adam Messinger, Mark "Pelli" Pellizzer, Alex Tanas, Charles Chavez]

Infernal

 Infernal - duński zespół muzyczny, założony w 1997 roku przez Linę Rafn, Pawa Lagermanna i Sørena Haarha, który opuścił grupę w 2000 roku.


Infernal został założony w 1997 roku przez trzech muzyków: Linę Rafn, Pawa Lagermanna i Sørena Haarha. W 1998r ukazał się debiutancki album grupy pt. Infernal Affairs oraz pierwsza płyta z remiksami - Remixed Affairs. Dwa lata później ze składu formacji odszedł Haarh, a duet wydał swój drugi krążek studyjny pt. Waiting for Daylight. W 2001 roku ukazała się nowa wersja krążka pt. Muzaik, którą promował m.in. singiel „You Receive Me”, wykorzystany jako utwór przewodni duńskiej wersji formatu Big Brother.

W maju 2004 roku ukazał się trzeci album studyjny zespołu pt From Paris to Berlin, który promowany był m.in. przez singiel pod tym samym tytułem. Utwór zyskał międzynarodową popularność, trafiając na czołowe miejsca list przebojów m.in. w Niemczech, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Belgii czy na Węgrzech. Numer był jedyną piosenką duńskiego artysty, która otrzymała nominację do wygrania statuetki podczas ceremonii Nordic Music Awards 2005. Z okazji Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej w 2006 roku, duet postanowił przearanżował utwór, zmieniając jego tekst oraz tytuł na „From London to Berlin”. Nowa wersja spowodowała, że singiel był szóstym najchętniej kupowanym utworem w Wielkiej Brytanii. 

Kolejnym singlem wydanym na rynku brytyjskim był utwór „Self Control”, będący coverem piosenki włoskiego wokalisty Rafa z 1984 roku. Dyskotekowa wersja wykonana przez Infernal trafiła na 18. miejsce na krajowych listach przebojów oraz na 14. miejscu w Irlandii. Z powodu nagrania podobnej wersji przez hiszpańską wokalistkę Sorayę Arnelas, zespół nie wydał singla w Hiszpanii. Zamiast tego, grupa umieściła na tamtejszym rynku kawałek „Ten Miles”, który w listopadzie 2006 roku podbił krajowe listy przebojów[1].

Trzecim singlem z płyty From Paris to Berlin miał zostać utwór „I Won't Be Crying”, który nie znalazł się na standardowej wersji albumu. Utwór został wydany na rynku europejskim oraz spotkał się z dużym zainteresowaniem słuchaczy, zajmując m.in. 5. miejsce na polskich listach przebojów. Piosenka została umieszczona na re-edycji płyty, która ukazała się 28 maja 2007 roku. Nowa wersja krążka ukazała się w Europie oraz Azji i zawierała dodatkowe dwa utwory, a japońska edycja została wzbogacona także o płytę DVD.

W sierpniu 2008 roku ukazała się kolejna płyta Infernal pt. Electric Cabaret. Pierwszym singlem z albumu został utwór „Downtown Boys”, którego premiera odbyła się w duńskim programie Boogie Prisen. Piosenka trafiła na drugie miejsce krajowych list przebojów oraz na szczyt krajowej listy airplay. W czerwcu kolejnego roku Rafn ogłosiła, że wraz z Lagermannem pracuje nad materiałem na nowy krążek, który miałby się ukazać w 2010 roku. W listopadzie wokalista przyznał, że współautorem kilku piosenek z płyty został Thomas Troelsen, odpowiedzialny także m.in. za kawałek „Dead or Alive” z albumu Electric Cabaret. 

W maju 2010 roku ukazał się pierwszy singiel z nowej płyty pt. Fall from Grace - „Love Is All...”, a we wrześniu - „Alone, Together”. W pierwszym tygodniu od premiery, płyta została sprzedana w zaledwie 1 850 egzemplarzy w Danii.

W 2013 roku zespół wydał swój siódmy album studyjny pt. Put Your F**king Hands Up oraz płytę kompilacyjną De første fra Infernal.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
From Paris to Berlin	Infernal	04.2006	2[40]	-	Apollo/Europa APOLLO 102CDX	[UK-gold][written by Adam Powers, Paw Lagermann, Lina Rafn][produced by Infernal]
Self Control	Infernal	11.2006	18[9]	-	Europa EUROPA 101CDX	[written by Giancarlo Bigazzi,Raffaele Riefoli,Steve Piccolo][produced by Infernal]
I Won't Be Crying	Infernal	05.2007	123[4]	-	Island	[written by Lagermann, Rafn, Powers, Martin Gore]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
From Paris to Berlin	Infernal	06.2007	44[3]	-	Europa EUROPA 001CD	[produced by Infernal, Adam Powers]

American Breed

AMERICAN BREED - grupa amerykańska. Powstała w 1966 w Cicero w stanie Illinois. Z początku posługiwała się kolejno nazwami Gary And The Night Lites i The Light Nites, dopiero w 1967 przeobraziła się w American Breed.

 

Pierwszy skład: Gary Loizzo (16.08.1945, Chicago) - voc, g, Al Ciner (14.05.1947, Chicago) -g, voc, Charles Colbert (30.08.1944, Chicago) - b, Lee Graziano (9.11.1943, Chicago) - dr. Niebawem dołączył Kevin Murphy - k. W 1972, po licznych zmianach składu (z dawnych muzyków został tylko Murphy), wyłonił się z niej funkrockowy zespół Rufus z wokalistką Chaką Khan. Odrodziła się w latach dziewięćdziesiątych.
 

Zadebiutowała w 1966, jako Gary And The Night Lites, singlem I Don't Think You Know Me dla MGM. W 1967, już jako American Breed, związała się z firmą Acta i dla niej nagrała następne małe płyty, m.in. Step Out Of Your Mind/Same Old Thing, Don't Forget About Me/Short Skirts i Bend Me Shape Me/Mindrocker z 1967, Green Light/Don't ft Make You Cry, Ready Willing And Abie/Jake Me if You Want Me i Any Way That You Want Me/Master Of Fate z 1968 oraz Hunky Funky/Enter The Master z 1969, a także cztery albumy.
 

Z początku była psychodelizującą formacją poprockową (np. 5tep Out Of Your Mind, Green Light}, ale stopniowo zwracała się ku muzyce bliższej konwencjonalnego popu, często o soulowym, a później funkowym odcieniu (np. największy przebój - Bend Me Shape Me, w Europie spopularyzowany przez brytyjski zespół Amen Corner). W 1969 utraciła popularność. Ostatnią płytą jej pierwszego wcielenia był singel Can't Make It Without You/When I'm With You, wydany w 1971 przez Paramount. W 1993 przypomniała się płytką z hymnem na cześć baseballu - Rock With The Sox.
 

Loizzo występował też w zespole Jamestown Massacre, a w latach siedemdziesiątych zainwestował w studio nagrań - Pumpkin Studio na przedmieściach Chicago i jako producent współpracował m.in. z grupą Styx. Ciner wspomagał m.in. Jackiego Lomaxa i Tinę Turner.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Step out of your mind/Same old thing	American Breed	06.1967	-	24[9]	Acta 804	[written by Al Gorgoni, Chip Taylor][produced by Bill Traut]
Don' t forget about me/Short skins	American Breed	08.1967	-	107[4]	Acta 808	[written by Goffin, King][produced by Bill Traut][#91 hit for Barbara Lewis in 1966r]
Bend me,shape me/Mindrocker	American Breed	12.1967	24[8]	5[14]	Acta 811	[gold-US][written by Scott English, Larry Weiss][produced by Bill Traut]
Green light/Don't it make you cry	American Breed	02.1968	-	39[7]	Acta 821	[written by Annette Tucker,Nancie Mantz][produced by Bill Traut]
Ready,willing and able/Take me if you want me	American Breed	05.1968	-	84[3]	Acta 824	[written by Bob Stone][produced by Bill Traut]
Any way that you want me/Master of my fate	American Breed	08.1968	-	88[4]	Acta 827	[written by Chip Taylor][produced by Bill Traut]
Hunky funky/Enter her majesty	American Breed	05.1969	-	107[2]	Acta 833	[written by Harry Moffitt][produced by Bill Traut]

Albumy
Data wydania	Tytuł	UK	US	Wytwórnia /US/	komentarz
02.1968	American Breed II [Bend me,shape me]	-	99[10]	Acta 38 003	[produced by Bill Traut]