niedziela, 30 kwietnia 2023

Air Traffic

 Air Traffic to angielski zespół rocka alternatywnego z Bournemouth , który podpisał kontrakt z EMI Records . Założony w 2003 roku zespół składa się z Chrisa Walla (fortepian, wokal prowadzący), Davida Ryana Jordana (perkusja), Toma Pritcharda (gitara) i Jima Maddocka (gitara basowa).



Nazwa zespołu pochodzi z czasów, gdy odbywali próby w jednostce przemysłowej obok lotniska Hurn , gdzie sygnały kontroli ruchu lotniczego mogły być odbierane przez ich wzmacniacze. Ich muzyka zawiera intensywne użycie fortepianu , a NME opisał ich jako „ Supergrass cover Little Richard ”. Zespół odniósł sukces dzięki wydaniu singla „ Shooting Star ”, który zadebiutował na 30. miejscu brytyjskiej listy singli oraz wydaniu debiutanckiego albumu Fractured Life .

Chris Wall po raz pierwszy spotkał Davida Ryana Jordana i Toma Pritcharda podczas nauki w szkole w Bournemouth w 2003 roku. Zespół przeniósł się do Londynu w 2005 roku, zatrudnił czwartego członka zespołu, Jima Maddocka i zaczął szukać kontraktu płytowego. Ich pierwszy singiel, podwójna strona „ Just Abuse Me ” i „ Charlotte ”, został wydany 17 lipca 2006 roku przez wytwórnię Fandango . Wyprodukowano 500 kopii singla, z których wszystkie zostały wyprzedane w ciągu kilku dni od daty premiery. Następnie zespół podpisał kontrakt z wytwórnią   EMI . Zespół zaczął odnosić sukcesy w mainstreamie po tym, jak został zauważony przez Steve Lamacqa i Zane Lowe z BBC Radio 1 , co zaowocowało emisją w Radio 1, Capital Radio , XFM i Kerrang! Radio .

Większość sierpnia i września 2006 roku spędzili w Rockfield Studio w Monmouth w Walii , nagrywając materiał na swój debiutancki album. Cztery utwory z tych sesji zostały wydane jako EP-ka 30 października 2006 roku, w tym singiel „ Never Even Told Me Her Name ”, który był najgorętszą płytą Zane'a Lowe'a na świecie przez tydzień w BBC Radio 1.

24 listopada 2006 roku zespół miał swoją pierwszą prawdziwą prezentację telewizyjną, kiedy pojawił się w programie Later With Jools Holland obok takich zespołów jak The Killers i Lucinda Williams . Wykonali obie piosenki z ich pierwszego wydawnictwa, „Charlotte” i „Just Abuse Me”. Później w tym roku zespół wspierał Snow Patrol podczas ich trasy po Wielkiej Brytanii. Zespół był także nominowany w plebiscycie BBC Sound of 2007.

Zespół ponownie wydał „Charlotte” 26 marca 2007 roku. Był to pierwszy krok zespołu na listy przebojów, a piosenka osiągnęła 33 miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli . Zespół wydał swój nowy singiel „Shooting Star” 18 czerwca 2007 roku. Piosenka jeszcze przed wydaniem spotkała się z uznaniem; był to „Single of the Week” Marshy Shandur ( Xfm ) i Steve'a Lamacqa ( 6 Music ) w dniach 4–10 czerwca 2007 r., a także „Weekend Anthem” Vernona Kaya w dniach 9–10 czerwca 2007 r. BBC Radio 1. Ich debiutancki album, Fractured Life , został wydany 2 lipca 2007 roku i spotkał się z uznaniem krytyków i otrzymał pozytywne recenzje. Album został okrzyknięty „Albumem tygodnia” Original 106 w okresie od 25 czerwca do 11 lipca 2007, z kilkoma utworami z albumu odtwarzanymi przez cały tydzień. Kolejny singiel, „ No More Running Away ”, został wydany 24 września 2007 roku, zajmując 45 miejsce na listach przebojów.

Air Traffic był jednym z dziesięciu nominowanych do nagrody Xfm New Music Award 2007 . Uczestniczyli i grali na ceremonii w londyńskim KOKO w dniu 16 stycznia 2008 r., a The Enemy byli ostatecznymi zwycięzcami . Wydali niealbumowy singiel „Come On” 21 stycznia 2008 roku, jako część ekskluzywnego pobrania z Xfm. Chociaż piosenka została uwzględniona w amerykańskim wydaniu albumu, była dostępna do pobrania za darmo w Wielkiej Brytanii .  W kwietniu zespół wyruszył w największą jak dotąd trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, występując jako headliner w wyprzedanym Shepherd's Bush Empire w Londynie. Aby wesprzeć wydanie albumu w USA, wyruszyli w trasę koncertową z uznanym przez krytyków zespołem Elbow . Zespół pojawił się także na głównej scenie festiwalu Rock Werchter 08 w Belgii obok REM , Radiohead i Neila Younga .

Zespół zaprosił fanów do pobrania nowego utworu „Ambulate” pocztą elektroniczną w kwietniu 2009 roku, w którym stwierdzili, że David Jordan opuścił zespół, aby „zajmować się innymi zainteresowaniami”. W czerwcu zespół zagrał wyprzedaną, siedmiokoncertową trasę koncertową po Wielkiej Brytanii , w tym koncerty w londyńskim Borderline, Manchester 's Deaf Institute i rozgrzewkę w małym rodzinnym mieście. 1 listopada 2009 do subskrybentów serwisu wysłano kolejny utwór demo, zatytułowany „Maniac”.

We wrześniu 2010 roku pozostali trzej członkowie ogłosili na oficjalnej stronie zespołu, że „robią sobie przerwę od bycia zespołem na chwilę, aby spróbować innych rzeczy”, co sugeruje, że zespół się rozpadł. W lutym 2014 roku zespół wydał aktualizację, która zawierała link do niepublikowanego wcześniej demo „Take Your Hands Off Me”.
W lutym 2017 roku konta zespołu w mediach społecznościowych ponownie stały się aktywne, informując o zbliżającym się ogłoszeniu. W niedzielę 19 lutego 4 oryginalnych członków potwierdziło, że zagrają serię koncertów w październiku 2017 roku, aby uczcić 10. rocznicę wydania Fractured Life.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
CharlotteAir Traffic04.200733[2]-EMI CDEM 720[written by Chris Wall, David Jordan, James Maddock , Tom Pritchard][produced by David Kosten ]
Shooting StarAir Traffic06.200730[4-EMI CDEM 724[written by Chris Wall, David Jordan, James Maddock , Tom Pritchard][produced by David Kosten ]
No More Running AwayAir Traffic10.200745[1]-EMI CDEM 729[written by Chris Wall, David Jordan, James Maddock , Tom Pritchard][produced by David Kosten ]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Fractured LifeAir Traffic07.200742[2]-EMI 3966332[produced by David Kosten]

piątek, 28 kwietnia 2023

Expose

Expose było dziewczęcym zespołem freestylowym z Miami na Florydzie. Grupa została założona przez producenta muzycznego i disc jockey'a, Lewisa Martinee w 1984 roku. Są one znane jako jedna z najbardziej utytułowanych grup freestylowych z końca lat 80-tych i wczesnych lat 90-tych.
Oryginalny skład stanowiły Sandra 'Sandee'Casanas , Alejandra "Ale" Lorenzo, i Laurie Miller.
 

Zespół nagrał "Point of No Return" (który był hitem nr 1 na liście dance) oraz "Exposed to Love" (zadebiutował jako # 12 na Billboard Hot Dance Music/Club Play).Ale w 1986 roku (tuż przed wydaniem debiutanckiego albumu), Sandee opuściła grupę aby rozpocząć karierę solową,podobnie po jakimś czasie zrobiła to samo Laurie z powodu problemów osobistych i biznesowych.Dziewczyny zostały zastąpione nowymi wokalistkami: Gioią Bruno, Jeanette Jurado i Ann Curless. (Sandee później odnosiła sukcesy na listach przebojów dance w latach 80-tych i wczesnych 90-tych.).
 

Grupa wydała swój debiutancki album, "Exposure" w 1986 roku. Album zadebiutował na 16 pozycji Billboard 200 i 20-tej na Billboard Top R&B;/Hip-Hop Albums chart. Zespół nagrał ponownie "Point of No Return" i "Exposed To Love" na płycie.Ich pierwszy singiel "Come Go With Me" zadebiutował na 5 miejscu Billboard Hot 100, i jako # 1 na liście Hot Dance Music /Club Play.
Drugi singel z albumu, "Let Me Be The One" to kolejny przebój grupy, utrzymał się na 7 miejscu na liście Billboard Hot 100, 29-tym R&B;/Hip-Hop Singles& Tracks,i jako # 13 na Hot Dance Billboard Music/Maxi-Singles Chart .Kolejny, "Point of No Return" stał się hitem pop grupy, dotarł do 5 pozycji na liście Billboard Hot 100 i 40-tej na Billboard's Hot Dance Music\Maxi-Singles Sales. Czwarty singiel z albumu, "Seasons Change" został hitem nr 1 na liście Billboard Hot 100 i Billboard Adult Contemporary Chart, stając się największym przebojem grupy do tej pory.
 

W 1989 r., Expose wydały drugi album, "What You Don't Know", który zadebiutował na # 33 na liście Billboard 200 i # 94 na Billboard's Top R&B;/Hip-Hop Albums Chart. Pierwszy singiel z albumu, "Tell Me Why" zadebiutował na 9 miejscu na Billboard Hot 100 i na 26 pozycji Billboard Hot Dance Music\Maxi-Singles Sales Chart.Trzeci singel "When I Looked At Him" zadebiutował jako # 10 na Billboard Hot 100 i # 3 na Adult Contemporary Chart. Czwarty singiel "Stop, Listen, Look & Think" zadebiutował jako # 19 na Billboard Hot Dance Music\Club Play.
 

Ostatni singiel z albumu "Your Baby Never Looked Good in Blue" zadebiutował na miejscu 17 na Billboard Hot 100 i jako # 9 na Adult Contemporary Chart. W sierpniu 1990 r., Gioia Bruno zachorowała na nowotwór niezłośliwy strun głosowych, który zmusił Expose do skrócenia ich tournee w nadziei, że odzyskają Gioię. Niestety, Gioia straciła głos i została później zastąpiona wokalistką Kelly Moneymaker.W 1992 r., Expose wydał trzeci album, który uplasował się na 135 miejscu listy Billboard 200 i 93 na R & B/Hip-Hop Albums chart.
W 1995 roku grupa odchodzi z Arista Records i rozpada się w 1996 roku.
 

Jeanette występuje w sztukach teatralnych, Kelly wyszła za mąż i wydała dwa solowe albumy, a Ann kontynuowała swoją pracę w branży muzycznej, jako instruktor akademicki . Tymczasem Gioia wyzdrowiała i zaczęła śpiewać ponownie. Po pracy z zespołem o nazwie "Wet" Gioia wydała album dance w 2004 r, "Expose This".Po długiej przerwie, grupa na krótko reaktywuje się w 2003 roku z Jeanette, Ann i Kelly występując na koncercie w Paso Robles w Kalifornii. W roku 2006 grupa ponownie wraca z Gioią. W 2006 r., Expose rozpoczyna tournee koncertowe "Freestyle Explosion"

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Point of No ReturnExpose03.1985--Arista 9326[written by Lewis Martineé][produced by Lewis Martineé][1[2][12].Hot Disco/Dance]
Exposed to LoveExpose12.1985--Arista 9426[written by Lewis Martineé][produced by Lewis Martineé][12[12].Hot Disco/Dance]
Come Go With Me / DecemberExpose01.1987-5[19]Arista 9555[written by Lewis Martineé][produced by Lewis Martineé][1[2][13].Hot Disco/Dance;Arista 9539 12"][14[15].R&B; Chart]
Point of No Return / Extra ExtraExpose05.198783[4]5[17]Arista 9579[written by Lewis Martineé][produced by Lewis Martineé][39.R&B; Chart]
Let Me Be the One / Love Is Our DestinyExpose08.198776[5]7[22]Arista 9617[written by Lewis Martineé][produced by Lewis Martineé][2[10].Hot Disco/Dance;Arista 9618 12"][29[13].R&B; Chart]
Seasons Change / DecemberExpose11.198797[2]1[1][20]Arista 9640[written by Lewis Martineé][produced by Lewis Martineé][27[11].R&B; Chart][1[1].Adult Contemporary Chart]
What You Don't Know / Walk Along With MeExpose05.198999[2]8[15]Arista 9836[gold-US][written by Lewis Martineé][produced by Lewis Martineé][2[11].Hot Disco/Dance;Arista 9918 12"]
When I Looked At Him / When I Looked At Him [Acoustic]Expose08.1989-10[20]Arista 9868[written by Lewis Martineé][produced by Lewis Martineé][3.Adult Contemporary Chart]
Tell Me Why / Let Me Down EasyExpose12.198997[1]9[15]Arista 9916[written by Lewis Martineé][produced by Lewis Martineé][3[12].Hot Disco/Dance;Arista 9918 12"]
Your Baby Never Looked Good in Blue / Now That I Found YouExpose03.1990-17[16]Arista 2011[written by Diane Warren][produced by Lewis Martineé][9.Adult Contemporary Chart]
Stop, Listen, Look & ThinkExpose11.1990--Arista 2047[written by Lewis Martineé][produced by Lewis Martineé][19[6].Hot Disco/Dance;Arista 2047 12"]
I Wish the Phone Would RingExpose10.1992-28[15]Arista 12 466[written by Michael Margules,Marvin Morrow][produced by Steve Thompson,Michael Barbiero]
I'll Never Get Over You (Getting Over Me) / Give Me All Your LoveExpose03.199375[1]8[29]Arista 12 518[gold-US][written by Diane Warren][produced by Guy Roche][1[1].Adult Contemporary Chart]
As Long As I Can Dream / Face to FaceExpose10.1993-55[14]Arista 12 600[written by Roy Orbison,Diane Warren][produced by Steve Thompson,Michael Barbiero][21.Adult Contemporary Chart]
In Walked Love / The Same LoveExpose04.1994-84[6]Arista 12 679[written by Diane Warren][produced by Steve Thompson,Michael Barbiero][17.Adult Contemporary Chart]
I'll Say Good-Bye for the Two of U/I Specialize in LoveExpose02.1996-117[4]Arista 12 912
I Specialize in LoveExpose12.1995--Arista 2920[written by Lotti Golden,Richard Scher][produced by DNA][6[12].Hot Disco/Dance;Arista 2920 12"]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
ExposureExpose02.1987-16[74]Arista 8441[3x-platinum-US][produced by Lewis Martineé]
What You Don't KnowExpose07.1989-33[50]Arista 8532[gold-US][produced by Lewis Martineé]
ExposéExpose11.1992-135[13]Arista 18 577[gold-US][produced by Steve Thompson,Michael Barbiero,Lewis A. Martineé,Guy Roche,DNA,Davidge]

Agony Scene

Amerykańskie miasto Tulsa w stanie Oklahoma, które odnośnie muzyki dotychczas było kojarzone głównie z twórczością braci Hanson, od połowy 2003 roku zaczęło zwracać na siebie uwagę coraz większej ilości fanów ciężkiego grania. Dokładnie 10 czerwca 2003 roku swoją debiutancką płytę wydała bowiem formacja The Agony Scene, która z łagodnymi rytmami ma naprawdę niewiele wspólnego. Debiut Amerykanów to ponad 35 minut brutalnej i agresywnej, ale jednocześnie jakże przemyślanej muzyki, która łączy w sobie wpływy przede wszystkim metalu oraz hardcore'u ze śladowymi domieszkami innych gatunków.

 

Od momentu powstania w 2001 roku zespół przeszedł przez wiele prób, ewoluując swoją muzykę w znacznie bardziej dojrzałą i wartościową. Mniej więcej na początku 2003 roku muzycy podpisali kontrakt ze znaczącą wytwórnią Solid State Records i zabrali się za nagrywanie debiutanckiego materiału. Jego produkcją zajmował się Adam Dutkiewicz (gitarzysta Killswitch Engage), który jako producent znany jest ze współpracy z Every Time I Die czy Norma Jean. Dzięki poradom Dutkiewicza, brzmienie The Agony Scene zostało jeszcze bardziej urozmaicone i zyskało na atrakcyjności. Nadszedł w końcu dzień premiery krążka, który zdecydowano nazwać po prostu 'The Agony Scene'. Już przed premierą o kapeli mówiło się wiele dobrego, a pierwsze recenzje potwierdziły tylko zdanie o The Agony Scene, jako o zespole bardzo utalentowanym i wciąż posuwającym się do przodu ze swoja muzyką.
 

The Agony Scene przez wielu nazwane zostało jako połączenie dobrego amerykańskiego metalu spod znaku Pantery oraz europejskich kapel, takich jak In Flames, The Haunted, a przede wszystkim Cradle Of Filth. Całość wyróżnia się jednak świeżością, a dodatkowych atrakcji dodaje niesamowity wokal Michael'a Williams'a. Kolejnym wyróżniającym elementem są teksty... inteligentne z domieszką alegorii, dalekie od banału i pełne różnorodności... każda piosenka opowiada inną historię.
Popularność The Agony Scene wzrastała wraz z następnymi tygodniami i coraz większą ilością sprzedanych egzemplarzy debiutanckiego krążka. W ramach promocji płyty muzycy mieli okazję wystąpić u boku wielu wyśmienitych kapel, takich jak chociażby Demon Hunter, As I Lay Dying, Beloved, Avenged Sevenfold czy Extol. Zespół podpisał nawet kontrakt płyty z wytwórnią Century Media Records, który obejmował tereny Europy (jak mówią sami muzycy, doszło do tego wyłącznie dzięki ingerencji Solid State Records). W efekcie album 'The Agony Scene' trafił do sprzedaży w Europie (również w Polsce) już 29 września 2003 roku.
 

Na początku 2004 roku zespół znowu dał o sobie znać... do studia zawitał bowiem ponownie wokalista Michael Williams, który nagrał gościnne partie wokalne do piosenki 'Beheaded' formacji Demon Hunter (z albumu 'Summer Of Darkness'). Oprócz tego, muzycy po rozstaniu z Solid State Records, podpisali nowy kontrakt z Roadrunner Records. Jednocześnie zespół rozpoczął prace nad nowym krążkiem, który zdecydowano nazwać 'The Darkest Red'. Jego premiera wyznaczona została na 24 maja 2005 roku. Przedsmakiem płyty był utwór 'Scapegoat' (promowany na stronach Roadrunner'a); jednak muzycy na pierwszy singiel postanowili wybrać kawałek 'Prey, do którego zrealizowali również teledysk w reżyserii Chad'a Rullman'a.
 

W porównaniu z debiutem, 'The Darkest Red' pokazuje nieco bardziej metalowe oblicze The Agony Scene. Muzyka na nim zawarta nie straciła jednak zbyt wiele na jakości, wszyscy fani z pewnością są zadowoleni z nowego dzieła swoich ulubieńców. Mimo to 'The Darkest Red' odstaje trochę od swojego poprzednika, bo przecież trudno pobić tak wybuchowy debiut. Jak widać, po wydaniu tych dwóch płyt zespół utorował sobie drogę do kariery i stopniowo staje się jednym z najjaśniejszych punktów ówczesnej sceny szeroko pojętego nowoczesnego metalu. 

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Agony SceneAgony Scene06.2003--Solid State TND 80983[Producer - Adam Dutkiewicz ]
The Darkest RedAgony Scene.2005-17.Top HeatseekersRoadrunner 618249[produced by Rob Caggiano,Scrap 60 Productions]
Get DamnedAgony Scene10.2007-26.Top HeatseekersCentury Media CMA 83412[produced by Andreas Magnusson]
TormentorAgony Scene07.2018-56 Outerloop OLOOP 16[produced by Mark Lewis]

Agnes Strange

AGNES STRANGE, grupa brytyjska. Powstała w 1972 w Southampton. W 1974 przeniosła się do Londynu. Skład: John Westwood - voc, g, Alan Green - b, Dave Rodwell - dr. Rozwiązana w 1976.

 

Jej działalność sprowadziła się do licznych klubowych koncertów, najpierw w rejonie Southampton, później - Londynu, a także nagrania w 1975 dla maleńkiej firmy Birds Nest dwóch udanych płyt, singla Clever Fool/Give Yourself A Chance i albumu "Strange Flavour". Zaproponowała na nich własną porywającą odmianę hard rocka o silnie bluesowym kolorycie, np. Children Of The Absurd, Highway Biues, Odd Man Out, Strange Flavour. Nie odniosła sukcesu i wkrótce po ukazaniu się obydwu płyt przestała istnieć. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Give Yourself a Chance / Clever FoolAgnes Strange07.1975--Birdsnest BN 1[written by Westwood, Green][produced by Dave Travis]
Can't Make Up My Mind / Johnny B. GoodeAgnes Strange11.1977--Baal BDN 38048[written by Green, Rodwell, Westwood][produced by Jay Shotam, Agnes Strange ]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Strange FlavourAgnes Strange.1975--Birdnest BRL 9000[produced by Dave Travis]

Age Of Chance

 Age Of Chance to zespół z nurtu alternatywnego rocka pochodzący z Leeds,który działał w okresie 1985-1991r.Prawdopodobnie byli najbardziej znani z wykonania swojej wersji piosenki Prince'a "Kiss",która trafiła na szczyt niezależnej listy przebojów w 1986r. Mimo podpisania kontraktu z wpływową wytwórnią Virgin i będąc faworytem prasy muzycznej,nigdy nie osiągnęli sukcesów do jakich byli predysponowani.

Muzycznie byli hybrydą punku,hip hopu,industrialnego rocka i Northern soulu.Steven Elvidge charakteryzował się ostrym,nosowym wokalem często wykorzystując megafon.
 

Zespół pierwszy raz zwrócił na siebie uwagę ścieżką na składance NME C86.Dwa pierwsze single wydali asumptem własnej wytwórni Riot Bible,jeszcze przed podpisaniem kontraktu z wytwórnią Fon z Sheffield.Dla tej ostatniej nagrali singiel "Kiss" pochodzący z sesji dla Johna Peela.We wrześniu 1988r Steven E opuszcza grupę podczas pracy nad drugim albumem,stawiając zespół przed znalezieniem nowego wokalisty,którym niedługo stał się w styczniu 1989r Charles Hutchinson.Zdążył jeszcze nagrać wokal na album "Mecca".
 

Singiel z tej płyty Higher Than Heaven trafił na UK Singles Chart,stając się tez singlem tygodnia radia 1.Gdy i Hutchinson odchodzi jego funkcję ,krótko przed rozwiązaniem zespołu w 1991r,przejmuje Jan Perry.Steven Elvidge zakłada nową grupę Mad Love,a potem kontynuje karierę jako DJ.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Kiss/Crash ConsciousAge Of Chance11.198650[11]-Fon AGE 5[written by Prince And The Revolution][ Producer - Age Of Chance][35[6].Hot Disco/Dance;Virgin 96 780 12"]
Don't Get Mad... Get Even!Age Of Chance09.198790[2]-Virgin VS 989[ Producer - Age Of Chance , Howard Gray ][ Written By - Geoff Taylor , Jan Perry , Neil Howson , Steve Elvidge][8[11].Hot Disco/Dance;Virgin 96 726 12"]
Take It!/Taking Top DollarsAge Of Chance01.198888[1]-Virgin VS 1035[written by Elvidge, Howson, Perry, Taylor][ Producer - Howard Gray, Age Of Chance]
Who's Afraid Of The Big Bad Noise!/Big Bad Rap!Age Of Chance05.198765[2]-Virgin VS 962[ Written By - Elvidge/Howson/Perry/Taylor][ Producer - Age Of Chance , Howard Gray ]
Time's Up/SuperpowerAge Of Chance10.1989--Virgin VS 1133[ Written By - Geoff Taylor , Jan Perry , Neil Howson , Steve Elvidge][ Producer - Age Of Chance , Clif Brigden]
Higher Than HeavenAge Of Chance.01.199053[8]-Virgin VST 1228[ Written By - Geoff Taylor , Jan Perry , Neil Howson , Steve Elvidge][ Producer - Age Of Chance , Clif Brigden]
Playing With Fire/JoyrideAge Of Chance05.1990--Virgin VS 1258[ Written By - Geoff Taylor , Jan Perry , Neil Howson , Steve Elvidge][ Producer - Age Of Chance , Clif Brigden]

Barbara Acklin

 Urodzona 28 lutego 1943r w Oakland/Kalifornia,jako jedyne dziecko Hermana i Hazel Acklinów.Jej rodzina przeniosła się w 1948r do Chicago.Jak większość słynnych wokalistek soulowych,zaczynała swoją muzyczną przygodę od występów w chórze kościelnym.

 

Będąc nastolatką występuje w klubach nocnych,jednocześnie pobierając naukę w Dunbar Vocational High School.Po ukończeniu studiów pracuje jako sekretarka w lokalnej wytwórni płytowej swojego kuzyna,producenta i saxofonisty Monka Higginsa-St. Lawrence Records .To on nagrał jej pierwszy singiel "I'm Not Mad Anymore / Nobody Cares " ,który wydała pod pseudonimem Barbara Allen dla Special Agent.
 

Występowała też w sesjach nagraniowych Chess Records w owym czasie.W 1966r rozpoczyna pracę jako recepcjonistka dla producenta Carla Davisa [Chi-lites,Gene Chandler] w chicagowskiej filii wytwórni Brunswick.Nie zapomniała jednak o swoim marzeniu ,karierze w muzycznym show biznesie,stąd prośba do Davisa o możliwość nagrania płyty.Ten wyraził zgodę pod warunkiem,że napisze dla niego odpowiednią piosenkę.Barbara wraz z Davidem Scottem skomponowała , "Whispers (Gettin Louder)" ,który w wykonaniu Jackie Wilsona,gwiazdy Brunswick Records trafił na listy przebojów we wrześniu 1966r.On też pomógł jej w sfinalizowaniu kontraktu z wytwórnią.
 

Jej pierwszym sukcesem był singiel "Show Me the Way to Go" wykonywany w duecie z Gene Chandlerem wiosną 1968 roku.W lipcu tego samego roku duży sukces odnosi jej chwytliwa piosenka "Love Makes a Woman" ,laureatka nagrody BMI.Jej kolejne hity to znów duet z Chandlerem- "From the Teacher to the Preacher" i solowe nagrania-"Just Ain't No Love" "Am I the Same Girl" "After You" "I Did It" "Lady Lady Lady" i "I Call It Trouble".Nagrywa dla Brunswick kilka albumów- Love Makes a Woman (1968), Seven Days of Night (1975), Someone Else's Arms (1970), I Did It ( 1970), I Call It Trouble (1973), and Barbara Acklin's Greatest Hits ( 1995).
 

W 1974r Acklin zmienia wytwórnię na Capitol.Jej pierwsza płyta dla tej wytwórni "Raindrops" została przebojem na R&B; liście przebojów Billboard.Pomimo obiecującego startu i uznania krytyki Capitol zrezygnował ze współpracy z nią.Pomimo to występowała solo i jako wokalistka w chórkach z Chi-Lites.W 1990r raper MC Hammer nagrał swoją wersję jej piosenki "Have You Seen Her" na przebojowym albumie Please Hammer, Don't Hurt 'Em,a w 1992r szwedzka popowa grupa Swing Out Sister wydała własną wersję piosenki Acklin-"Am I the Same Girl".

Single
Tytu³WykonawcaData wydaniaUKUSWytwórnia
[US]
Komentarz
Show me the way to go/Love won' t starGene Chandler And Barbara Acklin03.1968--Brunswick 55 366[written by Eugene Record, Barbara Acklin, Carl Davis][produced by Carl Davis][30[7].R&B Chart]
Love makes a woman/Come and see my babyBarbara Acklin & Gene Chandler07.1968-15[12]Brunswick 55 379[written by Eugene Record, William Sanders, Carl Davis, Gerald Sims][produced by Carl Davis][3[15].R&B Chart]
From the teacher to the preacher/Anywhere but nowhereBarbara Acklin & Gene Chandler10.1968-57[8]Brunswick 55 387[written by Eugene Record, Barbara Acklin, Carl Davis][produced by Carl Davis][16[11].R&B Chart]
Just ain' t no love/Please sunrise pleaseBarbara Acklin11.1968-67[9]Brunswick 55 388[written by Eugene Record, Carl Davis][produced by Carl Davis, Eugene Record][23[8].R&B Chart]
Am i the same girl/Be by my sideBarbara Acklin02.1969-79[3]Brunswick 55 399[written by Eugene Record, William Sanders][produced by Carl Davis, Eugene Record][33[6].R&B Chart]
After you/More ways than oneBarbara Acklin11.1969--Brunswick 55 421[written by Eugene Record, Barbara Acklin][produced by Carl Davis, Eugene Record][30[4].R&B Chart]
I Did It/I'm Living With A MemoryBarbara Acklin10.1970-121[1]Brunswick 55 440[written by Eugene Record][produced by Eugene Record][28[5].R&B Chart]
Lady, lady, lady/stop look and listenBarbara Acklin12.1971--Brunswick 55 465[written by Eugene Record][produced by Eugene Record][44[3].R&B Chart]
I call it trouble/I'll bake me a manBarbara Acklin12.1972--Brunswick 55 486[written by Eugene Record, Barbara Acklin][produced by Eugene Record][49[2].R&B Chart]
Raindrops/Here You Come AgainBarbara Acklin06.1974--Capitol 3892[written by S. Flowers, B. Acklin][produced by Willie Henderson][14[4].R&B Chart]
Special Loving/You Give Him Everything, But I Give Him LoveBarbara Acklin02.1975--Capitol 4013[written by Henderson, Joseph, Green][produced by Willie Henderson][73[7].R&B Chart]
Give Me Some Of Your Sweet Love/Fire LoveBarbara Acklin06.1975--Capitol 4061[written by L. Simon, L. Brownlee][produced by Willlie Henderson][98[3].R&B Chart]

Albumy
Tytu³WykonawcaData wydaniaUKUSWytwórnia
[US]
Komentarz
Love makes a womanBarbara Acklin10.1968-146[5]Brunswick 754137[produced by Carl Davis, Eugene Record]



 
Kompozycje Barbary Acklin na listach przebojów
[with David Scott]
10/1966 Whispers (Gettin' Louder) Jackie Wilson 11.US

[with Eugene Record & Carl Davis]
12/1967 Two Little Kids Peaches & Herb 31.US
11/1969 I Love You Otis Leavill 63.US

[with Carl Davis & Gene Chandler]
03/1968 Show Me the Way to Go Gene Chandler & Barbara Acklin 30.R&B Chart
10/1968 From the Teacher to the Preacher Gene Chandler & Barbara Acklin 57.US

[with Eugene Record]
10/1971 Have You Seen Her The Chi-Lites 3.US/3.UK
07/1973 Stoned Out of My Mind The Chi-Lites 30.US/57.UK
11/1974 Too Good to Be Forgotten The Chi-Lites 10.UK
06/1976 You Don't Have to Go The Chi-Lites 3.UK
05/1986 Too Good to Be Forgotten Amazulu 5.UK
06/1990 Have You Seen Her MC Hammer 4.US/8.UK

[with Eugene Record, Archie Powell & Tony Boyd]
12/1974 Toby / That's How Long The Chi-Lites 78.US

[with Harold Lilly, Neely Dinkins, Vito Colapietro, Eugene Record]
01/2005 Baby Mama Fantasia Barrino 60.US

[with Andy McCluskey, Anna Morris-Ord, Eugene Record & Lucy Styles]
08/2006 Sleepwalking Maria Lawson 20.UK



Ace Spectrum

Ace Spectrum to amerykańska grupa muzyczna R&B, soul i disco, która była popularna w połowie lat 70-tych.  Z siedzibą w Nowym Jorku  grupę tworzyli Rudy Gay Sr., Elliot Isaac, Henry „Easy” Zant, Aubrey „Troy” Johnson, a na ich ostatnim albumie Frederick G. Duff i Lawrence Coley.   Zant (znany również jako Edward „Easy” Zant) był nie tylko członkiem, ale także zarządzał grupą. 

 Gay, Isaac, Zant i Johnson rozpoczęli współpracę jako grupa w 1966 roku. „ Don't Send Nobody Else ”, napisany przez Ashford & Simpson , był ich największym singlem. Z ich debiutanckiego albumu wyprodukowanego przez Tony'ego Sylvestra , osiągnął 57 miejsce na liście Billboard's Hot 100 , a jednocześnie znalazł się w pierwszej dwudziestce na liście R&B Singles. Ich singiel „Keep Holdin' On” został wydany jako 12-calowy singiel i był mocno promowany przez ich wytwórnię w dyskotekach.

  Kolejny singiel „Live and Learn” z głównym wokalem Fredericka osiągnął 35 miejsce na liście Dance Music/Club Play Singles. Ich pierwsze dwa albumy trafiły na listy przebojów. Inner Spectrum osiągnął 28. miejsce na liście albumów R&B, a Low Rent Rendezvous znalazł się na liście Billboard 200 (nr 138). Patrick Adams wyprodukował i zaaranżował nagrania grupy z 1976 roku, ale umknął im konsekwentny sukces. 

  Ace Spectrum nigdy nie stał się wielkim twórcą hitów, chociaż Allmusic uważa go za „przyzwoity zespół soulowy”. Ich nagrania wzbudziły duże zainteresowanie wśród kolekcjonerów Northern Soul. Wydanie „Keep Holding On” z 1975 roku było jednym z pierwszych 12-calowych singli. Muzycznie grupa zastosowała mieszankę utworów o przyspieszonym i zwolnionym tempie. Grupa unikała „techniki wysokiego głosu”, która była powszechna w tamtej epoce. 

 Rudy Gay Sr., członek bractwa Iota Phi Theta, został później zarówno ojcem słynnego koszykarza, jak i dyrektorem muzycznym The Stylistics.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Don't Send Nobody Else/ Don't Let Me Be Lonely TonightAce Spectrum09.1974-57[6]Atlantic 3012[written by N. Ashford, V. Simpson][produced by Ed (Easy) Zant, Tony (Champagne) Silvester][20[14].R&B Chart]
Live and LearnAce Spectrum10.1976--Atlantic 3353[written by Jesse Cox][produced by Ed "Easy" Zant, Tony Silvester][35[2].Hot Disco/Dance;Atlantic 77 12"]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Low Rent RendezvousAce Spectrum08.1975-138[7]Atlantic 18143[produced by Tony (Champagne) Silvester]

Adventures of Stevie V

 The Adventures of Stevie V był brytyjskim zespołem muzyki tanecznej z Biggleswade w Bedfordshire w Anglii. Pod koniec lat 80-tych i na początku lat 90-tych zdobył kilka hitów na brytyjskiej liście przebojów singli i amerykańskiej liście przebojów Hot Dance Music / Club Play, w szczególności piosenką „Dirty Cash (Money Talks)”. 

  Założona przez producenta Steve'a Vincenta (dawniej brytyjsko-funkowy zespół Touchdown), grupa składała się z Vincenta, Micka Walsha i wokalistki Melody Washington. Ich najbardziej udanym singlem był „Dirty Cash (Money Talks)”, taneczny hit z 1990 roku, który przeszedł do popowego radia i zajął 2. miejsce na brytyjskiej liście singli, a także osiągnął 25. miejsce na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 w 1990 roku. Następnie ukazał się album Adventures of Stevie V , z kolejnymi dwoma singlami, które trafiły na listy przebojów - „Body Language” znalazł się na liście Top 40 w Wielkiej Brytanii, a „Jealousy” trafił na listy przebojów w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.  

Vincent wydał drugi album, Satisfy Me w 1993 roku, na którym wystąpiło wielu różnych wokalistów, w tym soulowe divy Thelma Houston, Gwen Guthrie, Ruby Turner i Beverlei Brown. Single „Push 2 the Limit” i „Paradise” nie znalazły się na listach przebojów. 

 Po upadku The Adventures of Stevie V, Walsh nagrał amerykański przebój taneczny z utworem „Set Me Free” zespołu Clubland, po przeprowadzce do Nowego Jorku. W międzyczasie Vincent zaczął uczyć technologii muzycznej w Bedford College w Bedford.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Dirty CashAdventures of Stevie V12.19892[19]25[19]Mercury MER 311[written by Mick Walsh, Stevie Vincent][produced by Stevie Vincent][75[9].R&B Chart][1[2][12].Hot Disco/Dance;Mercury 875 803 12"]
Body LanguageAdventures of Stevie V09.199029[5]-Mercury MER 331[written by Mick Walsh, Stevie Vincent][produced by Stevie Vincent]
JealousyAdventures of Stevie V03.199158[3]94[6]Mercury MER 337[written by Mick Walsh, Stevie Vincent][produced by Stevie V, David Morales][2[14].Hot Disco/Dance;Mercury 878 663 12"]
That's the Way It IsAdventures of Stevie V07.1991---[written by Bryce Luvah,Stevie Vincent,Kevin Dozier][produced by Stevie Vincent][29[7].Hot Disco/Dance;Mercury 868 357 12"]

czwartek, 27 kwietnia 2023

O'Bryan

O'Bryan (ur. O'Bryan McCoy Burnette II 5 grudnia 1961 roku w Sneads Ferry w Północnej Karolinie) to wokalista R&B z lat 80-tych. Urodzony w Karolinie Północnej, po raz pierwszy zaczął grać na pianinie w wieku 6 lat. Później zaczął śpiewać w kościele i na lokalnych pokazach talentów. W 1974 roku O'Bryan i jego rodzina przeprowadzili się do Santa Ana w Kalifornii, gdzie śpiewał w chórze   w Drugim Kościele Baptystów. Przyjaciółka O'Bryana, Melanee Kersey,żona producenta muzycznego namawia go na karierę muzyczną.  Ron zaprasza do przyłączenia się do grupy, którą tworzył; jednak grupa szybko się rozpadła, więc O'Bryana poleca nieżyjącemu już Donowi Corneliusowi (twórcy i gospodarzowi długo emitowanego popularnego programu telewizyjnego „Soul Train”), który mu podpisuje kontrakt płytowy z Capitol Records. 

 W kwietniu 1982 roku powstał swój debiutancki album studyjny, który miał 80 miejsce na liście Billboard 200 i 10 miejsce na liście Billboard's R&B Albums. Główny singiel „The Gigolo” osiągnął 5. miejsce na liście Billboard's Hot Soul Singles (pozostając na liście przez 17 tygodni) i 62. miejsce na liście Billboard's Disco Top 80. Piosenka znalazła się również na liście przebojów muzyki pop, osiągając 57 miejsce na liście Billboard Hot 100. W tym czasie O'Bryan pracował w trakcie. Kolejny singiel z albumu, covery Four Tops z 1970 roku, „Still Water (Love)”, miał 23. miejsce na liście Billboard's Hot Soul Singles, pozostając na liście przez 13 tygodni. W marcu 1983 roku O'Bryan wydał swój drugi album „You and I”, który zgromadził 87. miejsce na liście Billboard 200 i 13. miejsce na liście Billboard’s R&B Albums. Pierwszy singiel „I'm Freaky” zdobył 15. miejsce na liście Billboard's Black Singles, pozostając na liście przez 18 tygodni. Drugi singiel, oryginalny cover utworu „You and I” Steviego Wondera z 1972 roku, osiągnął 19. miejsce na liście Billboard's Black Singles, pozostając na liście przez 17 tygodni. 

Jeden z utworów z albumu „Soul Train's A Comin' (Party Down)” stał się motywem przewodnim „Soul Train” w latach 1983-1987. W maju 1984 roku wydał swój trzeci album studyjny „Be My Lover”, który zgromadził 64. miejsce na liście Billboard 200 i 3. miejsce na liście Billboard’s R&B Albums. Główny singiel z albumu „Lovelite” przez tydzień w czerwcu tego samego roku znalazł się na szczycie list Billboard Hot Black Singles, pozostając na listach przez 21 tygodni. Piosenka trafiła również na pierwsze miejsce listy Billboard's Bubbling Under Hot 100 Singles i na 37 miejsce na liście Billboard's Dance / Disco Top 80, pozostając na liście przez 6 tygodni. Teledysk do „Lovelite” stał się jednym z pierwszych teledysków R&B, których nie można było emitować w MTV ze względu na nadmierną nagość.  

Sukces „Lovelite” skłonił Capitol Records do wydania poprzedniego singla „Breakin' Together”, który pojawił się na 32. miejscu na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostając na listach przez 10 tygodni. Ostatni singiel z albumu „Go On And Cry” miał 62. miejsce na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostajec na liście przez 8 tygodni. W grudniu 1986 roku O'Bryan wydał swój czwarty album studyjny „Surrender”, który osiągnął 66. miejsce na liście Billboard's R&B Albums.  Główny singiel „Tenderoni” zdobył 35. miejsce na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostając na liście przez 13 tygodni. Kolejny singiel „Driving Force” trafił na 60. miejsce na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostając na listach tylko przez 7 tygodni. Ostatnie dwa single umieszczone na albumie: „Dreamin' About You” i „You Have Got to Come to Me” w ogóle nie trafiły na listy przebojów. 

O'Bryan pomógł  rozpocząć karierę piosenkarki R&B Karyn White i zapewnił  chórki do jej piosenki „Secret Rendezvous” z 1988 roku, która znalazła się na szczycie list przebojów muzyki tanecznej. Wystąpił także jako wokalista wspierający na albumie muzyka jazzowego Paula Jacksona Jr. „I Came to Play” w utworze „Lost And Never Found”. Występował także z innymi artystami, takimi jak Prince, Michael Jackson, Earth, Wind & Fire i Chaka Khan. 

 W latach 90-tych O'Bryan zaczął  pracować w punkcie sprzedaży i odbioru w sklepie Whole Foods. W 1996 roku firma Right Stuff dokonała kompilacji jego głównych hitów, „The Best of O'Bryan”. W Walentynki 2007 (dwadzieścia lat po wykonaniu ostatniego albumu) wydał swój piąty album studyjny, „F1RST”.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Gigolo/Can't Live Without Your LoveO'Bryan03.1982-57[9]Capitol 5067[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by O'Bryan Burnette II, Don Cornelius][5[17].R&B Chart][62[4].Hot Disco/Dance;Capitol 9731 12"]
Still Water (Love)/Right From The StartO'Bryan05.1982--Capitol 5117[written by W. Robinson Jr., F. Wilson][produced by Don Cornelius, Ron Kersey][23[13].R&B Chart]
I'm FreakyO'Bryan02.1983--Capitol 5203[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by O'Bryan ][15[18].R&B Chart]
You And I/Together AlwaysO'Bryan05.1983--Capitol 5224[written by Stevie Wonder][produced by O'Bryan][19[17].R&B Chart]
LoveliteO'Bryan04.1984-101[8]Capitol 5329[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by O'Bryan, Friendship Producers][1[1][21].R&B Chart][37[6].Hot Disco/Dance;Capitol 8583 12"]
Breakin' TogetherO'Bryan08.1984--Capitol 5376[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by Friendship Producers Co., O'Bryan][32[10].R&B Chart]
Go On And Cry/ You Gotta Use ItO'Bryan10.1984--Capitol 5414[written by O. Burnette II, D. Cornelius][produced by Friendship Producers Co., O'Bryan][62[8].R&B Chart]
TenderoniO'Bryan11.1986--Capitol 5617[written by J. Knight, A. Zigman ][produced by J. Knight, A. Zigman ][35[13].R&B Chart]
Driving Force/SurrenderO'Bryan03.1987--Capitol 5673[written by O'Bryan Burnette II][produced by O'Bryan][60[7].R&B Chart]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Doin' AlrightO'Bryan04.1982-80[12]Capitol 12 192[produced by O'Bryan, Don Cornelius, Melvin Davis, Ron Kersey]
You and IO'Bryan03.1983-87[27]Capitol 12 256[produced by O'Bryan]
Be My LoverO'Bryan05.1984-64[21]Capitol 12 332[produced by O'Bryan, Michael Norfleet, Friendship Producers Company]

Johnny Ace

 Właśc. John Marshall Alexander Jr., ur. 29.06. 1929 r. w Memphis w stanie Tennessee (USA), zm. 25.12.1954 r. w Houston w stanie Teksas. Śpiewak i pianista pozostający pod wpływem Nat King Cole'a i Charlesa Browna.

 

Zadebiutował jako pianista w zespole Adolpha Duncana, a następnie wraz z B.B. Kingiem, Bobby Blue Blandem, Roscoe Gordonem i Earlem Forestem występował w zespole The Beale Streeters.
Nagrywać zaczął w 1952 r. dla wytwórni Duke i w rok później ukazała się jego pierwsza płyta z utworem "My Song". Popularność zyskały bluesowe ballady Ace'a "Cross My Heart", "The Clock" i "Savin" My Love For You"

Niestety, jego krótka kariera skończyła się tragicznie: w przerwie występu w City Auditorium w Houston zastrzelił się w garderobie podczas gry w rosyjską ruletkę. Okoliczności śmierci Ace'a przydały charyzmy jego osobie, dzięki czemu jeden z nagranych przez niego w 1954 r. utworów, "Pleading My Love", stał się w następnym roku przebojem.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
My song/Follow the ruleJohnny Ace07.1952--Duke 102[written by James][1[9][20].R&B Chart]
Angel/Cross my heartJohnny Ace08.1952--Duke 107[A:written by D. James, J. Ace][B:written by David James Mattis,Johnny Alexander][produced by David James Mattis][B:3[10].R&B Chart]
The clock/Ace wild Johnny Ace06.1953--Duke 112[A:written by David James Mattis][B:written by J. Ace][produced by David James Mattis][1[5][14].R&B Chart]
Saving my love for you/Yes babyJohnny Ace09.1953--Duke 118[written by Sherman "Blues" Johnson][produced by David James Mattis][2[19].R&B Chart]
Please forgive me/You' ve been gone so longJohnny Ace05.1954--Duke 128[written by Joseph August][produced by David James Mattis][6[2].R&B Chart]
Burlie Cutie/Never Let Me GoJohnny Ace09.194--Duke 132[A:written by John Alexander][B:written by Joe Scott][produced by David James Mattis][side B:9[3].R&B Chart]
Pledging my love/No moneyJohnny Ace01.1955-17[9]Duke 136[written by Deadric Malone,Fats Washington][produced by David James Mattis][1[10][19].R&B; Chart]
Anymore /How can you be so meanJohnny Ace08.1955-7.R&B; ChartDuke 144[written by Don Robey,Fats Washington][produced by David James Mattis][7[5].R&B; Chart]
So lonely/I' m crazy,babyJohnny Ace01.1956--Duke 148[written by John Alexander][produced by David James Mattis]
Still love you so/Don' t you knowJohnny Ace07.1956--Duke 154[written by Don Robey,Fats Washington][produced by David James Mattis]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Memorial Album:Johnny Ace EP.Johnny Ace.1955--Duke EP-80
A tribute to Johnny AceJohnny Ace.1955--Duke EP-81

Accents

 The Accents było używaną   nazwą zespołu przez kilka różnych grup od 1956 do 1969. Największy sukces odniósł zespół doo-wop pod koniec lat pięćdziesiątych. Jego jedyna popularna piosenka pojawiła się podczas mody na „workowe” sukienki i nosiła tytuł „Wiggle, Wiggle”. Piosenka została wydana w październiku 1958 roku i utrzymywała, że dziewczyna nie musi być ładna ani nosić dobrych ubrań; musiała po prostu założyć „workową” sukienkę i „poruszać się” tam, gdzie było to najbardziej widoczne.  

Wszedł na listę Billboard Hot 100 na 96 miejscu 22 grudnia 1958 r. (W tygodniu kończącym się 28 grudnia 1958 r.) i pozostał na listach przebojów przez kolejne sześć tygodni, osiągając szczyt na 51 miejscu na liście kończącej się 25 stycznia 1959 r. i był poza listami przebojów do 15 lutego 1959 roku.  

W skład zespołu wchodzili Robert Armstrong (ur. w Kalifornii w 1936 r.), Billy Hood (Teksas 1932), Jimmy Jackson (Ohio, 1930), Arvid Windell Garrett (Illinois, 1936), Israel Goudreau Jr. (Teksas, 1938) i Robert Draper Jr. (Alabama, 1934) 

 Wokalista Robert Draper Jr zmarł w Boże Narodzenie 1994 roku.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Wiggle Wiggle / Dreamin' And Schemin'Accents12.1958-51[12]Brunswick 55100 [written by Robert Draper Jr.][16[6].R&B Chart]

AB Logic

AB Logic był belgijskim projektem Eurodance zaaranżowanym i wyprodukowanym przez Jacko Bultincka i Petera Gillisa w 1991 roku. Jego członkami byli raper K-Swing (Cedric Murril) i wokalistka muzyki pop Marianne Festraets. W 1992 roku wydali piosenkę „The Hitman”. W tym samym roku wydali swój debiutancki album, który otrzymał pozytywną recenzję od Alexa Hendersona z AllMusic.

 Wypadł znacznie lepiej na różnych listach przebojów muzyki pop w Europie kontynentalnej niż na liście albumów Billboard 200. Zdobyli dwa pomniejsze hity na liście Billboard Hot 100 w 1992 roku z „The Hitman” (nr 60) i „Get Up (Move Boy Move)” (nr 83). W Australii „The Hitman” dotarł do pierwszej dziesiątki na liście singli ARIA w 1993 roku i uzyskał status złotej płyty. 

Kolejny singiel z list przebojów, „AB Logic”, został wydany w 1993 roku. Chociaż „The Hitman” nigdy nie trafił na krajowe listy przebojów w Wielkiej Brytanii, był regionalnym hitem w północno-wschodniej Anglii, trafiając do pierwszej dwudziestki listy przebojów MRIB dla Metro Radio w tym regionie.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The HitmanEddie Holman08.1992-60[20]Interscope 98 506[written by Cedric Murril, Jacques Bultinck, Peter Gillis][produced by Phil Wilde, Peter Gillis][20[10].Hot Disco/Dance;Interscope 96 168 12"]
Get Up (Move Boy Move)Eddie Holman12.1992-83[11]Interscope 98 453[written by Cedric Murril, Jacques Bultinck, Peter Gillis][produced by Peter Gillis][15[10].Hot Disco/Dance;Interscope 96 096 12"]

Afro Celt Sound System

 Afro Celt Sound System - zespół łączący nowoczesną muzykę taneczną (trip hop, techno, itp.) z wpływami muzyki celtyckiej i afrykańskiej. Został założony przez producenta i gitarzystę Simona Emmersona jako coś w stylu supergrupy world music z udziałem wielu gościnnych artystów na płytach.

Ich albumy są wydawane przez wytwórnię Real World Records Petera Gabriela. Stali się jednym z najlepiej sprzedających się artystów wytwórni, wyprzedzeni jedynie przez samego Petera Gabriela. Ich występy na żywo stały się wizytówką festiwalów WOMAD. Z wytwórnią Real World podpisali kontrakt na 5 albumów, z których Anatomic wydany w 2005 był ostatnim; aktualnie nie wiadomo jaką drogą zespół pójdzie w przyszłości.
W 2003 zmienili nazwę na krótsze Afro Celts, jednak ostatnie albumy (Pod i Anatomic) używają wcześniejszej, długiej nazwy. Decyzja była związana z faktem że na świecie są bardziej znani jako Afro Celt Sound System.

[Wikipedia-Polska]

Tradycyjna muzyka Zachodniej Afryki i Irlandii została złączona w jedno przez Afro-Celt Sound System. Celem członków zespołu było przyciągnięcie uwagi do festiwalu WOMAD w angielskim Reading w 1995 roku. Ich debiutancki album z 1996 roku, zatytułowany "Volume 1" jest jednym z najlepszych przykładów wymiany kulturalnej.
W grupie pojawia się cała plejada znanych folkowych wykonawców. Tradycyjna irlandzka wokalistka - Iarla O`Lionard, dudziarze Davy Spillane (uilleann pipes - The Moving Hearts, Riverdence) i Ronan Browne, grający na whistles, James McNally (ex - Pogues, obecnie The Wisemen) , kenijski muzycy grający na nyatiti Ayub Ogada i Baaba Maal (członkowie Kauwding Cissakho i Massamba Diop). Jo Bruce, syn brytyjskiego basisty i wokalisty Jack`a Bruce`a (Cream) zajmuje się instrumentami klawiszowymi i programowaniem. Na debiutanckim albumie pojawiają się też członkowie Shoonglenifty.
Począwszy od płyty "Seed" grupa firmowana jest nazwą Afrocelts.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Whirly Reel [Whirl-Y-Reel]Afro Celt Sound System06.199791[1]- Real World RWST 5 [written by James McNally, Simon Emmerson][produced by Simon Emmerson]
ReleaseAfro Celt Sound System04.200071[3]- Real World RWSCD 10[written by James McNally, Simon Emmerson,Sinéad O'Connor,Martin Russell, Iarla Ó Lionáird][produced by Simon Emmerson,Martin Russell][vocals:Sinéad O'Connor]
When You're FallingAfro Celt Sound System feat. Peter Gabriel08.2001139[2]- Real World RWSCD14 [written by James McNally, Simon Emmerson,Sinéad O'Connor,Martin Russell, Iarla Ó Lionáird][produced by Simon Emmerson]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Volume 1: Sound MagicAfro Celt Sound System07.199659[4]15.Top World Music Albums Real World CDRW 61 [produced by Simon Emmerson]
Volume 2: ReleaseAfro Celt Sound System05.199938[8]6.Top World Music Albums Real World CDRW 76 [produced by Martin Russell , Simon Emmerson ]
Volume 3: Further In TimeAfro Celt Sound System07.200177[3]176[4] Real World CDRW 96 [produced by Simon Emmerson ,Martin Russell, Simon 'Mass' Massey,James McNally, Stephen Hague]
SeedAfro Celt Sound System03.2003-5.Top World Music Albums Real World CDRW 111 [produced by James McNally , Martin Russell , Simon Emmerson ]