Z archiwum...rocka

czwartek, 27 października 2022

Daughtry

Daughtry - amerykański zespół grający muzykę w stylu post grunge, założony w McLeansville w stanie Karolina Północna przez Chrisa Daughtry’ego, finalistę piątej edycji programu Idol w 2006 roku. Członkowie grupy zostali wybrani w trakcie organizowanego castingu. Ich debiutancki album Daughtry wydany 21 listopada 2006 osiągnął 1. miejsce na liście Billboard 200 (w 2 tygodnie) i na liście Top Rocks Albums (plasował się 14 tygodni). W USA płyta uzyskała trzykrotnie status platynowej płyty (3 miliony sprzedanych kopii). Najbardziej znany singel z tego albumu, „It’s Not Over” uzyskał 4. miejsce na liście Billboard Hot 100. Singel ten w Stanach Zjednoczonych pokrył się platyną. W 2007 roku Daughtry wykonał piosenkę „Crashed”, która znalazła się w reklamie serii Bionicle - Toa Mahri.

Drugi album zespołu, Leave This Town został wydany w lipcu 2009 roku. W Stanach Zjednoczonych sprzedał się w nakładzie 1,3 miliona kopii i uzyskał status platynowej płyty według Recording Industry Association of America. Pierwszy singel „No Surprise” znalazł się na piątym miejscu na liście Hot 100. Trzeci studyjny album zespołu Break The Spell został wydany w listopadzie 2011 roku. Zadebiutował na liście Billboard 200 i uzyskał status złotej płyty według Recording Industry Association of America. Do tej pory zespół sprzedał ponad 6,7 miliona płyt w USA.

W piątym sezonie American Idol Chris Daughtry zakończył na czwartym miejscu. Po odrzuceniu oferty zespołu Fuel, który zaproponował rolę głównego wokalisty, Daughtry ogłosił, że sam utworzy zespół muzyczny. 10 lipca 2006 podpisał kontrakt z wytwórniami 19 Entertainment i RCA Records, które miały kontrakty z innymi uczestnikami Idola, jak np. Kelly Clarkson i Kellie Pickler. Chris Daughtry jest wokalistą i autorem piosenek. Współpracował też z innymi tekściarzami, jak np. z zespołów: Live- Ed Kowalczyk, Fuel -Carl Bell, 3 Doors Down - Brad Arnold, Matchbox Twenty - Rob Thomas, SR-71's - Mitch Allan, Shinedown - Brent Smith, Three Days Grace -Adam Gontier, Erickiem Dill, Theory of a Deadman - Tyler Connolly, Lifehouse - Jason Wade, Nickelback - Chad Kroeger.

Następnie Daughtry i członkowie wytwórni płytowych, przez casting wybrali czterech członków zespołu, takich jak Jeremy Brady (gitarzysta, 2006-2007), Josh Steely (gitara prowadząca, 2006 - obecnie), Josh Paul (gitara basowa, 2006-2012, grał również w zespole Suicidal Tendencies), Joey Barnes (2006-2010, perkusja, był głównym wokalistą Suicide Darlings). Dwóch członków zespołu pochodziło z Północnej Karoliny: Barnes, którego Chris Daughtry znał od jakiegoś czasu i Brady, którego poznał na miesiąc przed przesłuchaniem. Steely i Paul pochodzili z Kalifornii. Zapadła decyzja, żeby nazwać zespół „Daughtry”, żeby pozostać bardziej rozpoznawalnymi po sukcesie Chrisa w American Idol. W jednym z wywiadów Chris powiedział: „Moglibyśmy wybrać jedną z niejasnych nazw, ale ta pochodzi z telewizyjnego show i jest już znana. Łatwiej było zacząć z moim nazwiskiem jako nazwą zespołu.”

Debiutancka płyta zespołu o tym samym tytule została wyprodukowana przez Howarda Bensona i została wydana nakładem wytwórni 19 Entertainment i RCA Records 21 listopada 2006 roku. Sam Chris Daughtry odegrał dużą rolę w produkcji pisząc teksty piosenek oraz uczestnicząc w pisaniu wszystkich utworów, poza dwoma- „Feels Like Tonight” i „What About Now”. Poza tym sam napisał utwory „Home”, „Gone” i „Breakdown”. Innymi ważnymi osobami w procesie tworzenia tekstów byli Dr. Luke, Max Martin i Josh Freese. W trakcie powstawania albumu Chris Daughtry był jedynym oficjalnym członkiem zespołu, co prowadziło do błędnego myślenia, że zespół Daughtry odnosi się do solowej kariery Chrisa.

Album Daughtry to niespodziewany sukces, który rozsławił kilka hitów. Pierwszy singiel „It’s Not Over” zadebiutował w radio 6 grudnia 2006 roku po tym, jak opóźniło się wydanie singla „September”. Utwór „It’s Not Over” osiągnął czwarte miejsce na liście Billboard Hot 100 i utrzymywał się w trójce najlepszych singli na trzech innych listach. Krótko potem Jeremy Brady ogłosił rozstanie z zespołem. Jego miejsce zajął Brian Craddock z Virginii. W wywiadzie Chris Daughtry i Brian Craddock przyznali, że znali się jeszcze za czasów występów Chrisa w grupie „Absent Element”.

Po sukcesie „It’s Not Over”, kolejnym utworem z płyty był „Home”. Kawałek debiutował na 83. miejscu, ale w ciągu kilku tygodni został sklasyfikowany na jako numer pięć na liście Billboard Hot 100. Utwór też można było usłyszeć w szóstej edycji American Idol, piątej Australian Idol oraz drugiej Ídolos Brazil, w momencie, gdy uczestnicy odpadali z programu. Trzeci singel z albumu, „What I Want” zadebiutował w rozgłośniach radiowych 23 kwietnia 2007 roku. Wiodącym gitarzystą w tym utworze był gościnnie Slash. Utwór został odnotowany na szóstej pozycji na rockowych listach przebojów, został również dodany do gry Guitar Hero: On Tour dostępnej na Nintendo DS.

Czwarty singiel „Over You” pojawił się 24 lipca 2007 roku. Piosenka została wykonana na żywo w programie Good Morning America. „Crashed”, piąty singiel zadebiutował w radio 10 września 2007 i został użyty w reklamie „LEGO Bionicle”. Utwór był także wykorzystany w pokazach Pre-Race, takich jak NASCAR, NEXTEL Cup czy Chevy Rock and Roll 400. Piąty singel „Feels Like Tonight” wydano 8 stycznia 2008 roku, rok po wydaniu albumu. Wideo pokazano również w styczniu, a piosenka została użyta w 2007 WWE Tribute to the Troops. Utwór „There and Back Again” był oficjalną ścieżką dźwiękową dla „WWE Backlash” w 2007 roku.

Po sukcesie singli z debiutanckiego albumu, Daughtry zostali uhonorowani poczwórną platynową płytą 24 kwietnia 2008 roku. Grupa znalazła się też na ósmej stronie na portalu myspace.com w kategorii najczęściej słuchany wykonawca, z 29 milionami odsłuchań. Dodatkowo zespół pojawił się w popularnym zbiorze utworów różnych wykonawców „Now That's What I Call Music!” z pięcioma utworami: „It’s Not Over”, „Home”, „Over You”, „Feels Like Tonight” i „What About Now”. Byli też czterokrotnie nominowani do nagrody Grammy w 2008 roku w kategoriach: Best Pop Performance by a Duo or Group with Vocal, Best Rock Album, Best Rock Song i Best Rock Performance by a Duo or Group with Vocal. Według Billboard, Daughtry byli dwudziestokrotnie na szczycie list światowych.

Rozszerzona wersja pierwszego albumu grupy Daughtry ukazała się 9 września. Oprócz oryginalnych utworów z płyty, bonusowa wersja CD/DVD posiadała cztery dodatkowe utwory: akustyczne wersje „What About Now”, „It’s Not Over” i „Home” oraz cover zespołu Foreigner - „Feels Like the First Time”. Video zawierało wszystkie pięć teledysków, dwa rzadko pokazywane clipy live i niepowtarzalny materiał wideo zza kulis.

Skrócona wersja obszernego hitu „Home” została użyta na zakończenie angielskiego wydania „League Cup Final” w lutym 2008 roku, gdzie Tottenham Hotspur wygrywa z Chelsea.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Wanted dead or alive	Chris Daughtry	10.2006	-	43[3]	RCA	-
It's Not Over	Daughtry	12.2006	128[1]	4[29]	RCA 88697 132072	[2x-platinum-US][written by Chris Daughtry,Ace Young,Gregg Wattenberg,Mark Wilkerson][produced by H.Benson]
Home	Daughtry	03.2007	190[1]	5[37]	RCA 88697182392	[3x-platinum-US][written by Chris Daughtry][produced by H.Benson]
Over You	Daughtry	08.2007	-	19[15]	RCA 88697 274842	[2x-platinum-US][written by C.Daughtry, B.Howes ][produced by H.Benson]
Feels Like Tonight	Daughtry	02.2008	-	24[20]	RCA	[platinum-US][written by Luke Gottwald,Max Martin,Sheppard Solomon][produced by H.Benson]
What About Now	Daughtry	06.2009	11[9]	18[20]	19/Epic MIUCT 4133	[written by Ben Moody,David Hodges,Josh Hartzler][produced by H.Benson]
No Surprise	Daughtry	05.2009	-	15[24]	RCA	[platinum-US][written by Chris Daughtry, Chad Kroeger, Joey Moi, Rune Westberg, Eric Dill][produced by H.Benson]
You Don't Belong	Daughtry	08.2009	-	95[1]	RCA	[written by Chris Daughtry][produced by Howard Benson]
Tennessee Line	Daughtry	11.2009	-	101[1]	RCA	[written by Chris Daughtry,Brian Craddock][produced by Howard Benson]
Life After You	Daughtry	12.2009	-	36[20]	RCA	[platinum-US][written by Chris Daughtry,Chad Kroeger,Joey Moi,Brett James][produced by H.Benson]
September	Daughtry	08.2010	-	36[20]	RCA	[gold-US][written by Chris Daughtry,Josh Steely][produced by H.Benson]
Crawling Back to You	Daughtry	10.2011	-	41[10]	RCA	[platinum-US][written by C.Daughtry,Marti Frederiksen][produced by H.Benson]
Waiting for Superman	Daughtry	10.2013	80[1]	66[17]	RCA GBCTA 1300101	[platinum-US][written by Chris Daughtry,Martin Johnson,Sam Hollander][produced by Martin Johnson]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Daughtry	Daughtry	11.2006	13[4]	1[2][176]	Epic 88697109672	[6x-platinum-US][silver-UK][produced by Howard Benson]
Leave This Town	Daughtry	08.2009	53[1]	1[1][77]	RCA 88697548082	[platinum-US][silver-UK][produced by Howard Benson]
Leave This Town: The B-Sides	Daughtry	07.2010	-	70[1]	RCA	[produced by Howard Benson]
Break the Spell	Daughtry	12.2011	67[1]	8[27]	19 Recordings 88697970622	[gold-US][produced by Howard Benson]
Baptized	Daughtry	12.2013	42[1]	6[21]	RCA 88883796552	[gold-US][produced by Chris Daughtry, Martin Johnson, Johnny Blk, Rock Mafia, busbee ,Scott Stevens, Toby Gad ,Onree Gill]
It's Not Over...The Hits So Far	Daughtry	03.2016	-	43[5]	19 / RCA 88875196862	[produced by Howard Benson,Martin Johnson]
Cage to Rattle	Daughtry	08.2018	14[1]	10[2]	RCA 19075871422	[produced by Jacquire King]
Dearly Beloved	Daughtry	10.2021	-	50[1]	Dogtree 19029-66382-9	[produced by Scott Stevens,Marti Frederiksen]

niedziela, 23 października 2022

Cee Farrow

Christian F. Kruzinski (ur. 4 września 1956r - zm. 7 maja 1993r), lepiej znany również jako Cee Farrow, był wokalistą nowej fali na początku lat 80-tych. Farrow urodził się we Frankfurcie w Niemczech. Pierwotnie model, był najbardziej znany ze swojego debiutanckiego singla „Should I Love You”, który osiągnął nr. 82 na liście Billboard Hot 100 22 października 1983 r. Singiel wszedł również na listę R&B Singles 8 października 1983 r. i osiągnął 91 miejsce. Wydał jeden długogrający LP, zatytułowany Red and Blue, w wytwórni Rocshire w 1983 roku. Wytwórnia miała problemy prawne i wszystkie jej aktywa, w tym taśmy-matki, zostały skonfiskowane Album nigdy nie został oficjalnie wznowiony na CD.

Farrow zaprojektował także kilkanaście okładek albumów dla artystów Rochshire i Graphite Records, w tym jego własny debiutancki album, album The Boy Is Mine Caro z 1983 roku i album Stage Struck Justine Johns z 1984 roku. W sierpniu 1984 poślubił April M Gabrielle (April M. Kruzinski) w Nevadzie. Pod koniec lat 80-tych i na początku lat 90-tych Farrow i April prowadzili szereg klubów nocnych w okolicach Los Angeles. Wśród nich były The Apartment Club (1988-90), The Bitter End (1985) i Maxx.

Farrow ponownie pojawił się z kolejnym singlem „Imagination” w 1991 roku pod szyldem Graphite Records, chociaż nie odniósł żadnego sukcesu. Do singla powstał teledysk. Farrow zmarł 7 maja 1993 roku w West Hollywood w Kalifornii, podobno na chorobę mózgu przypisywaną AIDS. Został poddany kremacji, a jego pogrzeb odbył się w Greystone Manor w Los Angeles.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Should I Love You	Cee Farrow	09.1983	-	82[6]	Rocshire 95 032	[written by Cee Farrow, Lothar Krell][produced by Andy Lunn][91[3].R&B Chart]

Lil Scrappy

Darryl Raynard Richardson III (ur. 19 stycznia 1984r), lepiej znany pod pseudonimem Lil Scrappy, to amerykański raper. Richardson został odkryty przez producenta i wykonawcę Lil Jona podczas występu w barze w Atlancie. Wraz z kolegami z wytwórni, Trillville, Lil Scrappy był jednym z pierwszych podpisujących kontrakty z BME Recordings Lil Jona. Richardson zbudował sobie silną reputację i gorliwych fanów na całej scenie hip-hopowej w Atlancie oraz w południowo-wschodnich Stanach Zjednoczonych dzięki różnym wydawnictwom mixtape.

Pierwszy album Lil Scrappy, The King of Crunk & BME Recordings Present: Trillville & Lil Scrappy (2004), był dzielonym wydawnictwem, na którym piosenki Trillville reprezentują jedną „stronę” płyty, a piosenki Lil Scrappy drugą. Album osiągnął 12. miejsce na liście Billboard 200. Debiutancki album Lil Scrappy'ego Bred 2 Die Born 2 Live został wydany 5 grudnia 2006 roku nakładem Reprise Records. Album został wyprodukowany przez Lil Jona i zawiera występy 50 Cent, Bohagon, Lil Jon, Olivia, Three 6 Mafia, Young Buck, Young Dro i Yung Joc. Pierwszy singiel „Money in the Bank” z udziałem Young Bucka stał się drugim singlem z listy Top 30 . Money in the Bank osiągnął najwyższy poziom 28 na liście Billboard Hot 100, stając się jego największym solowym hitem i najbardziej komercyjnym singlem do tej pory w USA,ponieważ przewyższył szczytową pozycję „No Problem” o jedną pozycję. Drugi singiel z albumu nosi tytuł „Gangsta Gangsta” i zawiera Lil Jona. „Oh Yeah (Work)” to trzeci singiel z Bred 2 Die Born 2 Live i zawiera E-40 i Seana P (dawniej Sean Paul) z YoungbloodZ.

Drugi album Lil Scrappy, Prince of the South, został wydany 13 maja 2008 roku przez Real Talk Entertainment. Lil Scrappy dołączył do wytwórni Disturbing tha Peace w kwietniu 2009 roku. Choć wciąż kręcił film Just Another Day, spodziewano się, że tego lata wyruszy w trasę promującą swój czwarty album studyjny, Tha Grustle, po zakończeniu zdjęć. W listopadzie 2011 roku, kiedy album wciąż nie został wydany, ogłosił, że odszedł z Disturbing the Peace i że album zostanie wydany przez Bonzi Records w 2012 roku. Drugi niezależny album Lil Scrappy, Prince of the South 2, został wydany 19 października 2010 roku przez Real Talk Entertainment, podobnie jak jego pierwszy niezależny album. 8 września 2009 roku Lil Scrappy wydał pierwszy singiel z albumu zatytułowany „Addicted To Money”, ale nie trafił na listy przebojów Billboardu, więc został nazwany singlem promocyjnym. Następnie, 28 września 2010 roku, Lil Scrappy wydał pierwszy album z singla „Bad (That's Her)”, na którym wystąpił Stuey Rock, ale nie udało mu się dotrzeć do list przebojów Billboard, więc został nazwany jako singiel promocyjny.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Head Bussa	Lil Scrappy featuring Lil Jon	09.2003	-	-	BME 16 506	[produced by Lil Jon][73[20].R&B Chart]
Neva Eva	Trillville featuring Lil Scrappy and Lil Jon	12.2003	-	77[18]	BME 16 505	[produced by Lil Jon][28[28].R&B Chart]
No Problem	Lil Scrappy	07.2004	-	29[20]	BME 42 729	[gold-US][written by Darryl Richardson,Jonathan Smith][produced by Lil Jon][10[30].R&B Chart]
Knuck If You Buck	Crime Mob featuring Lil Scrappy	08.2004	-	76[20]	BME 42 736	[written by Jarques Usher,Chris Henderson,Jonathan Lewis,Venetia Lewis,Brittany Carpentero][produced by Lil' Jay][28[33].R&B Chart]
What U Gon' Do	Lil Jon & The East Side Boyz featuring Lil Scrappy	11.2004	-	22[19]	BME/TVT 2691	[written by D. Richardson,Jonathan Smith,Sammie Norris,Wendell Neal][produced by Lil Jon][13[24].R&B Chart]
I'm a King	P$C featuring Lil Scrappy	08.2005	-	67[11]	Grand Hustle 93 909	[written by A. Lawal, C. Harris, C. Thomas, C. Love, Richardson, J. Phillips, J. Smith, N. Josey, S. Merrett][produced by Jonathan "Lil Jon" Smith][piosenka z filmu "Hustle and flow"][16[20].R&B Chart]
Money in the Bank (Remix)	Lil Scrappy featuring Young Buck	09.2006	-	28[20]	BME	[platinum-US][written by Darryl Richardson,Curtis Jackson,David Brown][produced by Isaac Hayes III][7[28].R&B Chart]
Oh Yeah (Work)	Lil Scrappy featuring Sean P and E-40	02.2007	-	113[9]	BME	[written by William Andrew Holmes, Sean Paul Joseph, Lil Scrappy, Lil Jon, E-40][produced by Lil Jon][60[20].R&B Chart]
Rock Yo Hips	Crime Mob featuring Lil Scrappy	02.2007	-	30[20]	Crunk 42 982	[written by Jonathan Lewis,Brittany Carpentero,Venetia Lewis,Jarques Usher,Chris Henderson,Alphonce Smith][produced by Lil' Jay][8[40].R&B Chart]
Addicted to Money	Lil Scrappy featuring Ludacris	10.2009	-	-	DTP	[written by Darryl Richardson, Christopher Bridges, Erik Ortiz, Kevin Crowe][produced by J.U.S.T.I.C.E. League][96[1].R&B Chart]
Bad (That's Her)	Lil Scrappy featuring Stuey Rock	09.2010	-	-	BME	[46[17].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bred 2 Die - Born 2 Live	Lil Scrappy	12.2006	-	24[15]	BME 48568	[produced by Lil Jon,50 Cent,J. R. Rotem, Jake One ,Jazze Pha, Kane Beatz, The Runners, Don Cannon, DJ Paul, Juicy J ,Ky Miller, Kadis & Sean, Scott Storch ,Sha Money XL ,Bangladesh ,Isaac "Ike Dirty" Hayes III, Drumma Boy ,Eminem]
The King of Crunk & BME Recordings Present: Trillville & Lil Scrappy	Trillville & Lil Scrappy	03.2004	-	12[60]	BME 48556	[gold-US][produced by Lil Jon, Don P, BING-O]

sobota, 22 października 2022

Carisch

Carisch była włoską firmą fonograficzną działającą w latach 1949-1989. Carisch została założona w 1949 roku przez Alberto Carischa, szefa Carisch Music Editions, z zamiarem stworzenia punktu nagraniowego dla utworów publikowanych przez jego wydawnictwo (pochodzenie wspólne dla wielu innych firm fonograficznych, wystarczy pomyśleć o Dischi Ricordi). Wśród artystów, którzy nagrywali dla tej wytwórni, są m.in. Claudio Villa, Luciano Tajoli, Giorgio Consolini. Zawarł także umowy dystrybucyjne z zagranicznymi wytwórniami płytowymi, takimi jak niemiecki Parlophon i francuski Odeon (oba dołączyły do włoskiego EMI w 1967).

Złoty moment Carischa nadszedł w szczególności w latach sześćdziesiątych, wraz z niezwykłym sukcesem Peppino Di Capri i The Beatles (który nagrywał dla Parlophon). Wśród innych artystów odkrytych przez tę wytwórnię płytową jest Fiorella Mannoia. Wraz z końcem lat sześćdziesiątych zaczyna się upadek, także dlatego, że główny artysta Di Capri opuszcza ją, by założyć własną wytwórnię płytową Splash; przez pewien czas Carisch korzysta z dystrybucji Miury, po czym, w przypadku porażki tego ostatniego, dywersyfikuje swoje produkcje, faworyzując płyty z muzyką klasyczną.

Próbuje wznowienia działalności w latach osiemdziesiątych, ale starania nie są nagradzane wynikami, za które w 1989 roku Maurizio Carisch, syn Alberta, postanawia sprzedać wytwórnię grupie Warner (która zmienia nazwę na Nuova Carisch). samodzielnie zarządzać jedynie działalnością wydań muzycznych Carisch.

Single na listach przebojów

  
Malatia/Lassame (Let me go)	Peppino di Capri .1959	 20.Ita  Carisch VCA 26086 
Ghiaccio/Chissà perché	Peppino di Capri .1959	 A:8;B:11.Ita 	Carisch VCA 26083 
Nun è peccato/Forget me	Peppino di Capri .1959	 27.Ita	Carisch VCA 26073	
Danny boy/Marina	Peppino di Capri .1960	 A:28;B:34.Ita	Carisch VCA 26102 
Voce 'e notte/At Capri you'll find the fortune	Peppino di Capri .1960	 7[7].Ita Carisch VCA 26085 	
Abrete sesamo/Ch'aggia ffa	Peppino di Capri .1960	 34.Ita	Carisch VCA 26111	
E' vero/Colpevole	Peppino di Capri .1960	 32.Ita	Carisch VCA 26098
Freva/'A pianta 'e stelle	Peppino di Capri .1960	 A:13[4];B:19.Ita Carisch VCA 26116 	
Luna caprese/Vicino 'o mare	Peppino di Capri .1960	 15.Ita	Carisch VCA 26118	
Mai dire mai/Lady	Peppino di Capri .1960	 14.Ita	Carisch VCA 26115	
Nessuno al mondo/Nun songh'io	Peppino di Capri .1960	 2[36].Ita	Carisch VCA 26103
Notte di luna calante/I' te vurria vasà	Peppino di Capri .1960	 A:16;B:3[7].Ita Carisch VCA 26121	
Nun giurà/Suonno	Peppino di Capri .1960	 A:33;B:20.Ita	Carisch VCA 26110 	
Che vita/Tu sei l'orizzonte	Peppino di Capri .1960	 A:19;B:23.Ita	Carisch VCA 26125	
Per un attimo/Ti voglio stasera	Peppino di Capri .1961	 4[7].Ita Carisch VCA 26122  
Aprile a Napoli (April in Naples)/Nun m'aspettà chesta sera	Peppino di Capri .1961	 16[3].Ita Carisch VCA 26127 
Ciento strade/No, nun di' ca me vuò bbene	Peppino di Capri .1961	 A:19[1].Ita	Carisch VCA 26126	
Cinque minuti ancora/Quando	Peppino di Capri .1961	 8.Ita	Carisch VCA 26137
Let's twist again/Non siamo più insieme	Peppino di Capri 11.1961	 1[14].Ita Carisch VCA 26143 	
Parlami d'amore Mariù/Stanotte nun durmì	Peppino di Capri .1961	b2[15].Ita	Carisch VCA 26138 
Peppino/Stanotte nun durmì	Peppino di Capri .1961	 37.Ita	Carisch VCA 26128	 
Piscatore 'e Pusilleco/Non siamo più insieme	Peppino di Capri .1961	 A:8[5];B:39.Ita	Carisch VCA 26135 
Quando/Cinque minuti ancora	Peppino di Capri .1961	 7[5].Ita	Carisch VCA 26137	
Voca e va piscato'/'E nnammurate	Peppino di Capri .1961	 9.Ita	Carisch VCA 26141
Guardando il cielo/No nun è vero	Peppino di Capri .1961	 19.Ita	Carisch VCA 26134
A paura/Noi due	Peppino di Capri .1961	 A:21;B:37.Ita	Carisch VCA 26133	
Daniela/St. Tropez Twist	Peppino di Capri .1962	 B:3[14].Ger	/A:2[8];B:2[14].Ita	Carisch VCA 26148 
The jet/Everybody dance	Peppino di Capri .1962	 4[5].Ita	Carisch VCA 26144
Scetate/Le stelle d'oro	Peppino di Capri .1962	 11[2].Ita	Carisch VCA 26147
Sogno d'amore twist/Nell'immenso del cielo	Peppino di Capri .1962	 8[8].Ita	Carisch VCA 26150	
Torna piccina/Verso te	Peppino di Capri .1962	 9[6].Ita	Carisch VCA 26149
Madison time/Speedy Gonzales	Peppino di Capri .1962	 A:29;B:3[4].Ita	Carisch VCA 26153
Addio mondo crudele/Don't play that song	Peppino di Capri .1962	 A:1[13];B:4[3].Ita	Carisch VCA 26152 	
Non ti credo/Poof	Peppino di Capri .1963	 8[6].Ita	Carisch VCA 26147 
Roberta/Nustalgia	Peppino di Capri .1963	 16[3][09.1973].Hol/5[11].Ita	Carisch VCA 26155
Ti hanno visto domenica sera/Yes	Peppino di Capri .1963	 A:7[10];B:34.Ita	Carisch VCA 26148 
Vita difficile/Per te morirò	Peppino di Capri .1962	 A:5[5];B:27.Ita	Carisch VCA 26156 
Be my baby baby/E voi ridete/I Marziani	Peppino di Capri .1963	 4[9].Ita	Carisch VCA 26159 	
Chiove/Io no	Peppino di Capri .1964	 31.Ita	Carisch VCA 26169	
Piccatura/Chi accende le stelle	Peppino di Capri .1964	 10[6].Ita	Carisch VCA 26165 
Se ti senti sola/Topless	Peppino di Capri .1964	 A:11[2];B:42.Ita	Carisch VCA 26170 
Shout/Ieri sera a quella festa	Peppino di Capri .1964	 29.Ita	Carisch VCA 26164 	
Solo due righe/Boom... Boom...Surf!	Peppino di Capri .1964	 5[10].Ita	Carisch VCA 26167 
Ieri/Forse lo so/Perché	Peppino di Capri .1965	 47.Ita	Carisch VCA 26172	
Melancolie/Forse qualcuno lo sa	Peppino di Capri .1965	 10[20].Ger/17.Ita	Carisch VCA 26174 	
La lunga strada/Non rimpiangerai	Peppino di Capri .1965	 43.Ita	Carisch VCA 26175 
La la la la la/La fuga	Peppino di Capri .1966	 36.Ita	Carisch VCA 26177  
Girl/Ora siamo qui	Peppino di Capri .1966	 30.Ita 	Carisch VCA 26178 
Operazione sole/Non chiedo più niente per me	Peppino di Capri .1966	 58.Ita	Carisch VCA 26179
Dedicato all'amore/Dillo a tuo padre	Peppino di Capri .1967	 60.Ita	Carisch VCA 26185 
Chiudere gli occhi/È sera	Peppino di Capri .1968	 76.Ita	Carisch VCA 26191 
Chiamami autunno/Odio il tuo nome  Wera Nepy  .1959 43.Ita Carisch VCA 26037
Con quella voce/Questa è la mia vita Uragani  .1966 117.Ita  Carisch VCA 26180

Peppino di Capri

Peppino di Capri (ur. jako Giuseppe Faiella 27 lipca 1939r w Capri) - włoski piosenkarz i kompozytor, zwycięzca Festiwalu Piosenki Neapolitańskiej w 1970 roku z piosenką „Me chiamme ammore” (wykonaną w parze z Giannim Nazzaro), dwukrotny zwycięzca Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo: w 1973 z piosenką „Un grande amore e niente più” i w 1976 z piosenką „Non lo faccio più”, reprezentant Włoch podczas 36. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1991 roku z utworem „Comme è ddoce ’o mare”.

Popularyzator rock and rolla we Włoszech; nazywany włoskim Buddym Hollym.

Jako czterolatek Giuseppe Faiella przygrywał na fortepianie stacjonującym na Capri amerykańskim żołnierzom, którzy odwdzięczali się mu drobnymi prezentami. Jako nastolatek założył zespół The Rockers. W 1956 roku wystąpił z zespołem w telewizji, a w 1958 roku podpisał kontrakt z wytwórnią fonograficzną Carisch. Wówczas to Giuseppe Faiella przyjął pseudonim artystyczny Peppino di Capri. Ukazały się pierwsze piosenki zespołu: „Let Me Cry”, „Nun è peccato”, a przede wszystkim „Malatia”. W tym samym roku wydany został pierwszy LP zespołu, Peppino di Capri e i suoi Rockers. Peppino di Capri razem z takimi piosenkarzami jak Renato Carosone przyczynił się unowocześnienia pieśni neapolitańskiej poprzez wprowadzenie do niej do nowoczesnych rytmów.

Peppino Di Capri, akompaniujący sobie na fortepianie i śpiewający nosowym głosem, zaczął popularyzować we Włoszech piosenki amerykańskie, śpiewając je w wersji włoskojęzycznej jak „Nessuno Al mondo” (w oryginale „No Arms Can Ever Hold You” - przebój Pata Boone'a z 1960 roku), lub w wersji oryginalnej ale inaczej zaaranżowane („Let's Twist Again” Chubby Checkera z 1961 roku). Powodzenie tego ostatniego utworu sprawiło, że Peppino di Capri stał się głównym propagatorem nowego tańca, twista („St. Tropez Twist”, „Daniela”, „Speedy Gonzales”, „Don't Play That Song!”, „Addio mondo crudele!”. Rok 1963 przyniósł kolejny hit, „Roberta” oraz zwycięstwo na festiwalu Cantagiro piosenką „Non ti credo”.

W 1965 roku Peppino di Capri wystąpił jako support The Beatles podczas jedynego tournée zespołu po Włoszech. Potem przyszły występy na innych festiwalach (Festiwal Piosenki Neapolitańskiej, Canzonissima). W 1967 roku Peppino di Capri zadebiutował na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. W 1970 roku założył własną wytwórnię płytową Splash!. w tym samym roku wygrał Festiwal Piosenki Neapolitańskiej z piosenką „Me chiamme ammore”.

W latach 70. dwukrotnie wygrał Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo: w 1973 roku z piosenką „Un grande amore e niente più” i w 1976 z piosenką „Non lo faccio più”. Po sukcesach w San Remo odbywał tournée po Włoszech i za granicą, a swoje nowe piosenki próbował nagrywać w nowoczesnych aranżacjach. Uczestniczył w kolejnych Festiwalach Piosenki Włoskiej z takimi piosenkami jak: „E mo e mo” (1985), „Il sognatore” (1987), „Evviva Maria” (1990) i „Favola Blues” (1991). Na Festiwalu Piosenki Włoskiej Peppino di Capri wystąpił w sumie 15 razy co jest rekordem.

W 1991 roku reprezentował Włochy podczas 36. Konkursu Piosenki Eurowizji z utworem „Comme è ddoce ’o mare”, z którym zajął ostatecznie siódme miejsce w finale. W 1996 roku odbył tournée po Włoszech razem z Fredem Bongusto.

W 2004 ukazała się biografia Peppina di Capri, „Il Sognatore”, napisana przez Geo Nocchettiego i wydana przez RAI/ERI.

26 maja 2005 roku Prezydent Republiki Włoskiej Carlo Azeglio Ciampi uhonorował Peppina di Capri Orderem Zasługi Republiki Włoskiej w uznaniu jego wkładu w rozwój piosenki włoskiej.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Malatia/Lassame (Let me go)	Peppino di Capri	.1959	-	-	-	-	-	-	-	20	Carisch VCA 26086	[written by Romeo, Caslow ]
Ghiaccio/Chissà perché	Peppino di Capri	.1959	-	-	-	-	-	-	-	A:8;B:11	Carisch VCA 26083	[A:written by Garavaglios,L \ Pappone,A][B:written by Faiella,G - Lombardi - Mazzocchi]
Nun è peccato/Forget me	Peppino di Capri	.1959	-	-	-	-	-	-	-	27	Carisch VCA 26073	[written by Carlo Alberto Rossi \ Calise]
Danny boy/Marina	Peppino di Capri	.1960	-	-	-	-	-	-	-	A:28;B:34	Carisch VCA 26102	[A:written by Weatherly, Brilio][B:written by Rocco Granata \ John Maxwell]
Voce 'e notte/At Capri you'll find the fortune	Peppino di Capri	.1960	-	-	-	-	-	-	-	7[7]	Carisch VCA 26085	[written by Ernesto De Curtis \ Edoardo Nicolardi]
Abrete sesamo/Ch'aggia ffa	Peppino di Capri	.1960	-	-	-	-	-	-	-	34	Carisch VCA 26111	[written by Marquez - Molina]
E' vero/Colpevole	Peppino di Capri	.1960	-	-	-	-	-	-	-	32	Carisch VCA 26098	[written by Bindi,U - Nisa]
Freva/'A pianta 'e stelle	Peppino di Capri	.1960	-	-	-	-	-	-	-	A:13[4];B:19	Carisch VCA 26116	[A:written by Mario Calderazzi \ Pacifico Vento][B:written by Lombardi,E - Palomba,S]
Luna caprese/Vicino 'o mare	Peppino di Capri	.1960	-	-	-	-	-	-	-	15	Carisch VCA 26118	[written by Ricciardi,L \ Cesareo,A]
Mai dire mai/Lady	Peppino di Capri	.1960	-	-	-	-	-	-	-	14	Carisch VCA 26115	[written by Salvi,A \ Giancarlo Testoni]
Nessuno al mondo/Nun songh'io	Peppino di Capri	.1960	-	-	-	-	-	-	-	2[36]	Carisch VCA 26103	[written by Crafer,A - Nebb,J - Rastelli,N]
Notte di luna calante/I' te vurria vasà	Peppino di Capri	.1960	-	-	-	-	-	-	-	A:16;B:3[7]	Carisch VCA 26121	[A:written by Modugno,D][B:written by Eduardo Di Capua \ Vincenzo Russo]
Nun giurà/Suonno	Peppino di Capri	.1960	-	-	-	-	-	-	-	A:33;B:20	Carisch VCA 26110	[A:written by A.Romeo][B:written by Di Veroli]
Che vita/Tu sei l'orizzonte	Peppino di Capri	.1960	-	-	-	-	-	-	-	A:19;B:23	Carisch VCA 26125	[A:written by Cenci - Lepore][B:written by Lojacono,C \ Testa,A]
Per un attimo/Ti voglio stasera	Peppino di Capri	.1961	-	-	-	-	-	-	-	4[7]	Carisch VCA 26122	[written by Lepore - Naddeo]
Aprile a Napoli (April in Naples)/Nun m'aspettà chesta sera	Peppino di Capri	.1961	-	-	-	-	-	-	-	16[3]	Carisch VCA 26127	[written by Cenci - Crafer - Nebb]
Ciento strade/No, nun di' ca me vuò bbene	Peppino di Capri	.1961	-	-	-	-	-	-	-	A:19[1]	Carisch VCA 26126	[written by Alfieri - Boselli]
Cinque minuti ancora/Quando	Peppino di Capri	.1961	-	-	-	-	-	-	-	8	Carisch VCA 26137	[written by Calabrese - Matanzas]
Let's twist again/Non siamo più insieme	Peppino di Capri	11.1961	-	-	-	-	-	-	-	1[14]	Carisch VCA 26143	[written by Appell - Mann,B]
Parlami d'amore Mariù/Stanotte nun durmì	Peppino di Capri	.1961	-	-	-	-	-	-	-	2[15]	Carisch VCA 26138	[written by Cesare Andrea Bixio \ Ennio Neri]
Peppino/Stanotte nun durmì	Peppino di Capri	.1961	-	-	-	-	-	-	-	37	Carisch VCA 26128	[written by Callebaut - Cenci - Hiketick - Kodo]
Piscatore 'e Pusilleco/Non siamo più insieme	Peppino di Capri	.1961	-	-	-	-	-	-	-	A:8[5];B:39	Carisch VCA 26135	[A:written by Ernesto Tagliaferri \ Ernesto Murolo][B:written by Faiella,G \ Vivarelli,P]
Quando/Cinque minuti ancora	Peppino di Capri	.1961	-	-	-	-	-	-	-	7[5]	Carisch VCA 26137	[written by Tenco,L]
Voca e va piscato'/'E nnammurate	Peppino di Capri	.1961	-	-	-	-	-	-	-	9	Carisch VCA 26141	[written by Bignardi - Cenci,M - Faiella,G - Francolini]
Guardando il cielo/No nun è vero	Peppino di Capri	.1961	-	-	-	-	-	-	-	19	Carisch VCA 26134	[written by Arnie,B - Muller,W \ Pinchi]
A paura/Noi due	Peppino di Capri	.1961	-	-	-	-	-	-	-	A:21;B:37	Carisch VCA 26133	[A:written by Grosso - Matassa - Sgueglia][B:written by Bindi,U \ Calabrese,G]
Daniela/St. Tropez Twist	Peppino di Capri	.1962	-	-	B:3[14]	-	-	-	-	A:2[8];B:2[14]	Carisch VCA 26148	[A:written by Garvarentz \ Mogol][B:written by Cenci - Faiella,G]
The jet/Everybody dance	Peppino di Capri	.1962	-	-	-	-	-	-	-	4[5]	Carisch VCA 26144	[written by Da Vinci - Mann,K]
Scetate/Le stelle d'oro	Peppino di Capri	.1962	-	-	-	-	-	-	-	11[2]	Carisch VCA 26147	[written by Mario Pasquale Costa \ Ferdinando Russo]
Sogno d'amore twist/Nell'immenso del cielo	Peppino di Capri	.1962	-	-	-	-	-	-	-	8[8]	Carisch VCA 26150	[written by Gaspare Abbate - Wolfgang Weinzierl]
Torna piccina/Verso te	Peppino di Capri	.1962	-	-	-	-	-	-	-	9[6]	Carisch VCA 26149	[written by Cesare Andrea Bixio]
Madison time/Speedy Gonzales	Peppino di Capri	.1962	-	-	-	-	-	-	-	A:29;B:3[4]	Carisch VCA 26153	[A:written by Cenci,M - Faiella,G - Mazzocchi,G][B:written by David Hess - Buddy Kaye - Ethel Lee \ Alberico Gentile - Ettore Carrera]
Addio mondo crudele/Don't play that song	Peppino di Capri	.1962	-	-	-	-	-	-	-	A:1[13];B:4[3]	Carisch VCA 26152	[written by Shayne,G \ Umberto Bertini]
Non ti credo/Poof	Peppino di Capri	.1963	-	-	-	-	-	-	-	8[6]	Carisch VCA 26147	[written by Faiella,G - Lepore - Naddeo]
Roberta/Nustalgia	Peppino di Capri	.1963	-	-	-	-	16[3][09.1973]	-	-	5[11]	Carisch VCA 26155	[written by Enriquez Bacalov,L - Faiella,G - Lepore - Naddeo]
Ti hanno visto domenica sera/Yes	Peppino di Capri	.1963	-	-	-	-	-	-	-	A:7[10];B:34	Carisch VCA 26148	[A:written by Celentano,A - Del Prete,M - Mogol][B:written by Leiber,J - Stoller,M]
Vita difficile/Per te morirò	Peppino di Capri	.1962	-	-	-	-	-	-	-	A:5[5];B:27	Carisch VCA 26156	[A:written by Cenci,M - Faiella,G - Mazzocchi,G][B:written by Cenci,M - Faiella,G - Mazzocchi,G]
Be my baby baby/E voi ridete/I Marziani	Peppino di Capri	.1963	-	-	-	-	-	-	-	4[9]	Carisch VCA 26159	[written by Barry - Greenwich,E - Spector,P \ Lepore]
Chiove/Io no	Peppino di Capri	.1964	-	-	-	-	-	-	-	31	Carisch VCA 26169	[written by Evemero Nardella \ Libero Bovio]
Piccatura/Chi accende le stelle	Peppino di Capri	.1964	-	-	-	-	-	-	-	10[6]	Carisch VCA 26165	[written by Faccenna - Vancheri]
Se ti senti sola/Topless	Peppino di Capri	.1964	-	-	-	-	-	-	-	A:11[2];B:42	Carisch VCA 26170	[A:written by Migliacci,F - Enriquez Bacalov,L][B:written by Cenci - Faiella,G]
Shout/Ieri sera a quella festa	Peppino di Capri	.1964	-	-	-	-	-	-	-	29	Carisch VCA 26164	[written by Isley,O - Isley,R]
Solo due righe/Boom... Boom...Surf!	Peppino di Capri	.1964	-	-	-	-	-	-	-	5[10]	Carisch VCA 26167	[written by Cenci - Faiella,G - Scarponi]
Ieri/Forse lo so/Perché	Peppino di Capri	.1965	-	-	-	-	-	-	-	47	Carisch VCA 26172	[written by Lennon,J - Mc Cartney,P]
Melancolie/Forse qualcuno lo sa	Peppino di Capri	.1965	-	-	10[20]	-	-	-	-	17	Carisch VCA 26174	[written by Cenci - Fuchsberger]
La lunga strada/Non rimpiangerai	Peppino di Capri	.1965	-	-	-	-	-	-	-	43	Carisch VCA 26175	[written by Cenci,M - Faiella,G]
La la la la la/La fuga	Peppino di Capri	.1966	-	-	-	-	-	-	-	36	Carisch VCA 26177	[written by Paul,C \ Pallavicini,V]
Girl/Ora siamo qui	Peppino di Capri	.1966	-	-	-	-	-	-	-	30	Carisch VCA 26178	[written by Cenci - Lennon,J - McCartney,P]
Operazione sole/Non chiedo più niente per me	Peppino di Capri	.1966	-	-	-	-	-	-	-	58	Carisch VCA 26179	[written by Cenci,M - Faiella,G]
Dedicato all'amore/Dillo a tuo padre	Peppino di Capri	.1967	-	-	-	-	-	-	-	60	Carisch VCA 26185	[written by Testa - Pace - Dunnio]
Chiudere gli occhi/È sera	Peppino di Capri	.1968	-	-	-	-	-	-	-	76	Carisch VCA 26191	[written by Arcangeli - Mazzocchi,G - Puglisi]
Me Chiamme Ammore/Torna	Peppino di Capri	.1970	-	-	-	-	-	-	-	19[3]	Splash SPH 1003	[written by Di Francia \ Faiella,G]
L'ultimo romantico/L'accenno di un sorriso	Peppino di Capri	.1971	-	-	-	-	-	-	-	52	Splash SPH 1005	[written by Vito Pallavicini,Pino Donaggio]
Amare Di Meno/Un Anno Fa	Peppino Di Capri / I New Rockers	.1972	-	-	-	-	-	-	-	16[6]	Splash SPH 1009	[written by Balsamo,U \ Minellono,C]
Magari	Peppino di Capri	.1973	-	-	-	-	-	-	-	24[2]	Splash	[written by Despa - Di Francia,D - Iodice,S]
Un Grande Amore E Niente Più/Per Favore Non Gridare	Peppino di Capri	.1973	-	-	-	-	-	-	-	1[13]	Splash SPH 1014	[written by Califano,F - Faiella,G - Wright]
Piano piano dolce dolce	Peppino di Capri	09.1973	-	-	-	-	-	-	-	17[5]	Splash SPH 1015	[written by Franco Migliacci,Claudio Mattone]
Champagne/La Prima Sigaretta	Peppino di Capri	12.1973	-	-	-	-	-	-	-	16[9]	Splash SPH 1016	[written by Depsa, Jodice, Di Francia]
Domani	Peppino di Capri	.1974	-	-	-	-	-	-	-	34	Splash	[written by Depsa - Di Francia,D - Iodice,S]
Amore grande, amore mio/E ridendo ridendo	Peppino di Capri	.1974	-	-	-	-	-	-	-	30	Splash SPH 1017	[written by Claudio Mattone,Piero Pintucci]
Mai/Lasciamo stare	Peppino di Capri	.1975	-	-	-	-	-	-	-	32	Splash SPH 1019	[written by Tony Cicco,Carla Vistarini,Salvatore De Pasquale]
Amo/Il Giocatore	Peppino di Capri	.1975	-	-	-	-	-	-	-	32	Splash SPH 1021	[written by Jimmy McHugh \ Depsa - Harold Adamson]
Non Lo Faccio Pui/Vorrei, Vorrei, Vorrei	Peppino di Capri	.1976	-	-	-	-	-	-	-	14[12]	Splash SPH 1023	[written by Despa, Iodice, Berlingioni, Despa]
Pazzo di te	Peppino di Capri	.1976	-	-	-	-	-	-	-	51	Splash	[written by Carlos,E - Carlos,R \ Faiella,G]
Incredible Voglia Di Te/Il Musicista	Peppino di Capri	.1977	-	-	-	-	-	-	-	52	Splash SPH 1027	[written by Depsa - Di Francia,D - Iodice,S]
Tu cioè/Anima	Peppino di Capri	.1980	-	-	-	-	-	-	-	28	Splash SPH 1035	[written by Giuseppe Faiella,Depsa]
E Mo' E Mo'/Chi Sa Chi Sa..	Peppino di Capri	.1985	-	-	-	-	-	-	-	29	Baby BR 50335	[written by G. Faiella, Depsa, G. Fasano]
Il Sognatore/Te Sento Luntana	Peppino di Capri	.1987	-	-	-	-	-	-	-	21[3]	Splash 885 611-7	[written by Depsa, S. Cutugno, G. Faiella]
Nun chiagnere/Alta marea	Peppino di Capri	.1988	-	-	-	-	-	-	-	33	Polydor 887391-7	[written by Balsamo - Depsa - Faiella - Raggi]
Il mio pianoforte/Like An Angel	Peppino di Capri	02.1989	-	-	-	-	-	-	-	43	Polydor 871 746-7	[written by Giuseppe Faiella,Rodolfo Fiorillo,Domenico di Francia]
Evviva Maria	Peppino di Capri	.1990	-	-	-	-	-	-	-	26	Ricordi SRL 11103	[written by Peppino Di Capri,Depsa]

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Napoli ieri – Napoli oggi Vol. I	Peppino di Capri/ I New Rockers	.1971	-	-	-	-	-	-	-	20[1]	Splash SPLL 702	-
Hits Vol. II	Peppino di Capri/ I New Rockers	.1973	-	-	-	-	-	-	-	23[3]	Splash SPLL 704	-
1+1	Peppino di Capri/ I New Rockers	.1973	-	-	-	-	-	-	-	23[1]	Splash SPLL 703/4	-
Juke-Box	Peppino di Capri/ I New Rockers	.1982	-	-	-	-	-	-	-	24[1]	Splash SPLL 718	-

piątek, 21 października 2022

Faders

The Faders były brytyjskim żeńskim zespołem pop-rockowym, założonym w styczniu 2004 roku przez Polydor Records. Basistka/klawiszowiec Toy Valentine i perkusistka Cherisse Osei byli pierwszymi członkami, którzy przeszli pierwsze przesłuchanie. Frontwoman i gitarzystka prowadząca, Molly Lorenne, została później wprowadzona do zespołu przez wspólnego przyjaciela, uzupełniając skład.

Członkowie Molly Lorenne (ur. Molly Decima Ure, 7 marca 1987r) -wokal i gitara prowadząca Toy Valentine (ur. 4 lipca 1985r) - bas, gitara rytmiczna, instrumenty klawiszowe, chórki, pisanie piosenek Cherisse Osei (ur. 23 grudnia 1986) - perkusja, chórki . Po podpisaniu kontraktu z Polydor, zespół wydał swój pierwszy singiel „No Sleep Tonight”, który w marcu 2005 roku osiągnął 13. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. Ich drugi singiel, „Jump”, ukazał się kilka miesięcy później i osiągnął 21. miejsce.

W kwietniu 2006 roku, na kilka tygodni przed wydaniem trzeciego singla „Look At Me Now”, zespół został usunięty z Polydor. Zespół wyśmiewał się z tego faktu, nosząc koszulki z napisem „Polygone” w stylu naśladującym logo Polydor. Ponieważ różni członkowie grupy nie chcieli szukać kolejnego kontraktu płytowego, 6 lipca 2006 r. na ich stronie MySpace, listach mailingowych i oficjalnym forum pojawiły się informacje o podziale grupy.

Zespół wystąpił na trasie The Jersey Telecom - Summer Sizzler, w Jersey, 9 lipca 2005 roku. Zagrał także cztery występy w klubie 100 w Londynie w Anglii i Various Summer Party in the Parks. Wspierali zwycięzcę amerykańskiego Idola Kelly Clarkson w brytyjskiej części jej 2006 Breakaway World Tour. Wystąpili także w Southampton Common 5 czerwca 2005 roku.

Wszyscy trzej członkowie mają obecnie nowe projekty związane z muzyką. Toy Valentine rozpoczęła nowy projekt muzyczny. Molly Lorenne podpisała kontrakt z EMI, a następnie została wycofana i występuje pod szyldem „Molly McQueen”. Ponownie wydała „No Sleep Tonight”, która pojawiła się na ścieżce dźwiękowej filmu My Super Ex-Girlfriend z 2006 roku. Cherisse Osei dołączyła do szwedzkiego zespołu Calaisa, następnie grała dla Miki, zanim dołączyła do zespołu Bryana Ferry'ego. W 2016 roku Cherisse dołączyła do legend szkockiego rocka Simple Minds na ich nowym albumie i trasie Acoustic.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No Sleep Tonight/I Don't Mean Maybe	Faders	04.2005	13[9]	-	Polydor 9870597	[written by Sara Eker, Jeff Taylor, Mark Taylor, Cheryl Parker][produced by Jeff Taylor, Mark Taylor]
Jump	Faders	07.2005	21[4]	-	Polydor 9872017	[written by Jeff Taylor, Mark Taylor, Molly Lorene, Steve Torch]

Factory Floor

Factory Floor to londyński zespół założony w 2005 roku. Został określony jako „postindustrialny”, używający żywych bębnów, syntezatorów i hałasu.Zespół powstał w 2005 roku, początkowo składający się z Gabriela Gurnseya i Marka Harrisa, do których dołączył Dominic Butler. Harris później odszedł, tworząc Shift Work. W 2010 roku do Gurnseya i Butlera dołączył Nik Colk (aka Nik Colk Void), wcześniej z KaitO. Gurnsey grał na perkusji i automatach perkusyjnych, Butler grał na modułowych syntezatorach i elektronice, a Colk dodał zmanipulowane wokale, gitarę i sample.

Po wydaniu dwóch singli w 2008 roku i minialbumu Talking On Cliffs w 2009 roku, zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Blast First Petite, wydając kilka dwunastocalowych singli, w tym „Wooden Box” (z remiksem Stephena Morrisa) oraz dziesięciocalowy mini-LP bez tytułu w 2010 roku. Ten ostatni został opisany przez NME jako „przerażająca rakieta, która jednocześnie drażni nerwy i rozluźnia wnętrzności” oraz „nieustanny buczenie klawiatur podłączonych do pokręconych metalowych syntezatorów i grzmiących bębnów przywołanych z niebios”; pisarz Ben Hewitt przyznał mu ocenę 9/10.

W 2011 roku ukazały się single „Real Love” i „Two Different Ways”. Zespół zwrócił się do Morrisa, wysyłając mu płytę i pytając, czy zrobi remiks. Po zremiksowaniu „Wooden Box”, Morris kontynuował współpracę z zespołem jako producent. Następnie pojawiły się dwa 12-calowe wydawnictwa zawierające remiksy Stephena Morrisa i Chrisa Cartera. Od tego czasu Factory Floor wydało "(R E A L L O V E)" (Optimo) i "Two Different Ways" w DFA Records. W 2011 roku zespół zagrał support dla Chrisa i Coseya w ICA, a Chris Carter dołączył do zespołu później w tym samym roku na dwa występy w Primavera Sound i Roundhouse. Colk Void wydał singiel „Gold E” pod nazwą Nik Colk Void w lutym 2012 r.

„Fall Back”, pierwszy singiel z ich debiutanckiego albumu, ukazał się 14 stycznia 2013 roku. Debiutancki album Factory Floor został wydany 9 września 2013 roku i zawierał nowe wersje ich poprzednich singli „Two Different Ways” i „Fall Back”, po czym Dominic Butler odszedł z grupy. Ich drugi album 25 25 ukazał się 19 sierpnia 2016 roku , zebrał pozytywne recenzje.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Factory Floor	Factory Floor	09.2013	-	63[1]	DFA DFA 2392CD	[produced by Factory Floor]

czwartek, 20 października 2022

Falling Up

Falling Up to amerykański chrześcijański zespół rockowy. Nazwa pochodzi od pierwszej piosenki, którą Ribordy i Cox napisali razem. Swój styl muzyczny określają jako „pash rock”, połączenie rocka, rapu, R&B i metalu.

Jessy Ribordy i Tom Cox napisali swoją pierwszą piosenkę, gdy byli nowicjuszami w liceum. Spotkali się z przyjaciółmi, aby wspólnie bawić się dla zabawy. Jej taśma demo trafiła do właściciela Tooth & Nail, Brandona Ebla, za pośrednictwem jej przyjaciół z zespołu Kutless, również z Albany w stanie Oregon. Latem 2003 roku podpisano kontrakt płytowy z BEC Recordings, sub-wytwórnią Tooth & Nail. 24 lutego 2004 ukazał się pierwszy album, który nazywał się Crashings. Nagrany przez Aarona Sprinkle, Crashings sprzedał 3396 kopii w pierwszym tygodniu, nowy rekord BEC. Do końca 2004 roku sprzedano ponad 50 000 sztuk. Single „Broken Heart”, „Escalates” i „Bittersweet” osiągnęły pierwsze miejsce na Christian Rock Charts R&R.

Drugi album, Dawn Escapes, ukazał się 25 października 2005 roku. Producentem albumu był Michael „Elvis” Baskette. Tom Cox opuścił zespół wkrótce po wydaniu albumu. Exit Lights został wydany 12 września 2006 roku. Album z remiksami zawierał remiksy znanych utworów oraz nową piosenkę Islander. Z Falling Up pracowali: Tedd T (Mute Math), Jamie Moore, TobyMac, Randy Torres (Projekt 86), Joseph A. Kisselburgh (ex.Falling Up), Trevor McNevan (Thousand Foot Krutch) i Solomon Olds (Family Force 5). na albumie. Joeseph Kisselburgh opuścił zespół pod koniec 2006 roku i poświęcił się solowemu projektowi The Send. 2 grudnia 2006 zespół po raz pierwszy można było zobaczyć na żywo w Niemczech. Koncert odbył się w ramach Świątecznej Nocy Rocka.

W 2007 roku Micah i Adam opuścili zespół. 2 października to data wydania kolejnego albumu: Captiva. Został ponownie wyprodukowany przez Aarona Sprinkle, który był już odpowiedzialny za Crashings. 20 stycznia 2010 roku Jessy Ribordy ogłosił, że zespół zrobi sobie „stałą przerwę”. W październiku ogłoszono za pośrednictwem MySpace i Twittera, że planowany jest nowy album. Podczas gdy wszystkie poprzednie albumy zostały wydane przez BEC Records, spółkę zależną Tooth & Nail Records, nowy album został wyprodukowany niezależnie przy użyciu platformy crowdfundingowej Kickstarter. W czerwcu 2011 roku album został wydany pod tytułem Your Sparkling Death Cometh i zebrał w większości dobre recenzje. 11 kwietnia 2012 Falling Up wydało album z remiksami zatytułowany Mnemos.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dawn Escapes	Falling Up	11.2005	-	173[1]	BEC 60 364	[produced by Michael [Elvis] Baskette]

Fabio & Photek

Fitzroy Heslop, lepiej znany jako Fabio, to brytyjski DJ i producent drum and bass. Fabio został opisany jako jeden z najlepszych DJ-ów wszechczasów, a wraz z partnerem DJ-skim Grooveriderem uważany jest za „twórcę” sceny.

Fabio jest w czołówce sceny dance/rave od ponad dwóch dekad. Karierę rozpoczął w pirackiej stacji radiowej Faze 1 w połowie lat 80-tych, a jako DJ w Brixton Club Mendozas, gdzie po raz pierwszy spotkał swojego wieloletniego partnera DJ-a Grooveridera, para była w czołówce, gdy scena acid house eksplodowała . Fabio i Grooverider rozwinęli swoje brzmienie i partnerstwo podczas rave w całym kraju, ale szczególnie podczas przełomowego Rage at Heaven.

Zabierając muzykę z rave'ów do radia z Grooveriderem w Kiss 100 w latach 1994-1997, potem do BBC Radio 1 początkowo prowadzącego program One in the Jungle, a następnie z własnym niezwykle popularnym programem z 1998 roku. Program Radio 1 ma na celu przybliżenie perkusji i basu do mainstreamowej publiczności. Fabio opuścił program i stację (wraz z Grooveriderem), gdy w kwietniu 2012 roku rozpoczął się nowy skład BBC Radio 1. We wrześniu 2016 r. wprowadzili swoją długotrwałą audycję radiową do londyńskiego Rinse FM. Fabio jest w związku z DJ Charlotte Devaney.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No Joke / Baltimore	Fabio & Photek	11.2004	99[1]	-	Photek PPR O11VS	[written by Fabio][produced by Fabio]

Richard F.

House DJ i producent. Urodzony na Florydzie w USA, Richard Fite rozpoczął karierę w muzyce house w wieku 13 lat. Zaczynał kręcić na całej Florydzie, ale po pewnym czasie wyjechał do Los Angeles . Zaczął robić mix-show na KGGI 99,1 FM, które stały się popularnym show.

Chociaż na początku lat 90-tych Richard eksperymentował z techno, progressive i breaks, pozostał wierny house'owi. Po kilku gościnnych występach jako DJ w kalifornijskich audycjach radiowych, stał się instrumentem dla rozwijającej się sceny klubowej (domowej) w południowej Kalifornii. Od tego momentu stał się producentem i remikserem, a także DJ-em.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Cookie Dough Dynamo	Richard F.	12.2001	127[2]	-	Sondos SON 09	[written by Richard F.][produced by Richard F.]
Way	Richard F.	04.2002	149[1]	-	Subliminal SUB 42	[written by B. Diggs, L. Fischer, P. McWilliams, R. Fite][produced by Richard F.]
Whatcha Got To Say	Richard F.	04.2002	159[1]	-	Subliminal SUB 33	[produced by Richard F.]
Feels Alright	Richard F.	05.2002	107[3]	-	Subliminal SUB 82	[produced by Richard F.]
Down & Dirty	Richard F.	08.2002	164[3]	-	Subliminal SUB 87	[produced by Richard F.]
Let The Sunshine Thru	Richard F. Featuring Samantha Stock	07.2004	84[6]	-	Subliminal SUB 125	[written by R. Fite, S. Stocks][produced by Richard F.]

środa, 19 października 2022

Magne Furuholmen

Magne Furuholmen (urodzony 1 listopada 1962 roku) jest norweskim muzykiem i artystą wizualnym. Za swoje zasługi dla norweskiej muzyki i międzynarodowy sukces został mianowany przez króla Haralda Kawalerem Pierwszej Klasy Orderu Św. Olava. Furuholmen, lepiej znany fanom muzyki pod nazwą sceniczną Mags, jest klawiszowcem synth-popowego/rockowego zespołu a-ha i współtworzył ich największe przeboje. Wraz z zespołem a-ha sprzedał ponad 50 milionów albumów na całym świecie.

Kiedy Magne miał sześć lat, jego ojciec, muzyk jazzowy Kåre Furuholmen, zginął w katastrofie lotniczej nad Drammen, na południe od Oslo. Furuholmen dorastał ze swoim dziadkiem, który również był muzykiem. Od 1992 roku jest żonaty z Norweżką Heidi Rydjord i ma z nią dwóch synów. Oprócz wydawnictw z a-ha i jako solista Furuholmen jest członkiem supergrupy Apparatjik, w skład której wchodzą także basista Coldplay Guy Berryman, wokalista i gitarzysta Mew Jonas Bjerre oraz producent muzyczny i perkusista Martin Terefe.

Furuholmen był uczniem malarza Kjella Nupena i miał liczne wystawy w Japonii, Norwegii i Francji. Był bliskim przyjacielem norweskiego poety Henninga Kramera Dahla. W 2012 roku Furuholmen wraz ze swoimi kolegami z a-ha otrzymał Order Świętego Olafa na poziomie Knight 1st Class za wkład w muzykę norweską. Pod koniec 2017 roku Furuholmen otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Agder.

Furuholmen jest również artystą wizualnym, którego wystawy indywidualne odbywają się w Norwegii, Wielkiej Brytanii i innych miejscach w Europie. Jego prace są reprezentowane w prywatnych i publicznych instytucjach i muzeach na całym świecie, między innymi w Norweskim Archiwum Państwowym, Bibliothèque Nationale de France i innych.

W 2016 roku Magne Furuholmen podjął się największego dotychczas zlecenia i stworzył największy park rzeźb ceramicznych w Skandynawii pod nazwą "Imprints", który znajduje się w Fornebu poza Oslo. W 2017 roku Uniwersytet Agder w Norwegii nominował pięciu nowych doktorów honorowych w związku z 10 rocznicą istnienia uniwersytetu. Stopień ten został przyznany za znaczące wysiłki naukowe lub artystyczne. Magne Furuholmen był jednym z laureatów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Kryptonite	Magne F.	03.2005	132[1]	-	Private And Confidential PNCCD 001	[written by Magne F.][produced by Magne F, Martin Terefe]

FKW

FKW to projekt taneczny z Wielkiej Brytanii. Został wyprodukowany przez Tony'ego Kinga i Pete'a Watermana

Zaczęli w 1991 roku utworem Laura Palmer's Theme. Płyta wydana przez PWL International zawierała Master Edit, Tin Man Kicks In Mix i TK Go 94 Mix, a także stronę B zatytułowaną Respect Yourself. Muzykę napisał Angelo Badalamenti. Został wyprodukowany, zaaranżowany i zmiksowany przez Safe Hands i Watermana.

Drugim singlem, który został wydany, był tytuł Never Gonna Give You Up. W 1993 roku zawierał 7-calowy Edit, Team Mix, Garage Mix, Roll Mix i Drum Mix. Potem przyszedł Seize The Day, wydany w tym samym roku przez Warner Music. Była to 4-ścieżkowa płyta CD zawierająca miks Mainstream Vibe Radio, miks radiowy Drumbeat Tip, miks Main Stream Vibe, miks Drumbeat Tip, miks Handy Horn i Deuce's Dub. Pojawiła się również nowa wersja Never Gonna Give You Up: remiks DMC.

W 1994 roku ukazał się singiel o nazwie Jingo. Oprócz strony B o nazwie Let It Play, można było znaleźć Carl Cox Remix & Safe Hands Remix. Kolejny singiel nazywał się This Is The Way i zawierał 4 różne remiksy. Ostatni wydany singiel był zatytułowany Twin Peaks Theme. Na tej płycie można było znaleźć 4 różne miksy, w tym Tin Man Nick In Mix. Zapytany o album, Waterman odpowiada: „Prawdopodobnie. Nie jestem przekonany, że mamy album wart wydania. Myślę, że mamy pięć lub sześć dobrych utworów. Nie chcę ujawniać ludziom swoich błędów. Nie sądzę, że to nic dobrego. Staram się wydawać płyty, które naprawdę uważam za oświadczenia i nie mam tego na myśli w żaden wielki sposób, mam na myśli tylko dobre płyty.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Never Gonna (Give You Up)	FKW	10.1993	48[2]	-	PWL International PWCD 273	[written by Stock, Aitken & Waterman][produced by A. Conte]
Seize The Day	FKW	12.1993	45[2]	-	PWL International PWCD 279	[written by Stock, Aitken & Waterman][produced by Pete Waterman,Tony King,Julian Gingell]
Jingo	FKW	03.1994	30[3]	-	PWL PWCD 283	[written by Babatunde Olatunji][produced by Pete Waterman,Tony King]
This Is The Way	FKW	06.1994	63[1]	-	PWL PWCD 307	[written by Dave Ford,Pete Waterman][produced by Dave Ford,Pete Waterman]
Laura Palmer's Theme (Twin Peaks)	FKW	10.1994	89[1]	-	PWL PWCD 313	[written by Angelo Badalamenti][produced by Pete Waterman, Safe Hands]

Faragher Brothers

The Faragher Brothers to blue-eyed soulowa

rodzinna kapela z Redlands w Kalifornii. Początkowo składał się z braci Tommy'ego Faraghera, Davey'a Faraghera, Jimmy'ego Faraghera i Danny'ego Faraghera. Rodzeństwo Marty Faragher i Pammy Faragher dołączyli do grupy w 1979 roku.

Danny i Jimmy Faragher weszli do przemysłu muzycznego w 1964 roku, tworząc wspólnie z Gregiem Tornquistem i Casey Cunninghamem sunshine- popowy zespół Peppermint Trolley Company. Później zespół dodał Patricka McClure'a, zmienił nazwę na Bones i przesunął się w kierunku folkowego rocka. Po rozpadzie Bones w 1973 roku, Danny i Jimmy wraz z braćmi Tommym i Davey'em założyli The Faragher Brothers. Przez cały czas istnienia nagrali cztery albumy i byli pierwszym całkowicie białym zespołem, który pojawił się w Soul Train.Wkładali chórki do wielu piosenek takich artystów jak Kiss, Melissa Manchester, Peter Criss, Ringo Starr, Randy Edelman i Lynda Carter. Rozstali się w 1980 roku i realizowali własne interesy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stay The Night/That's A Start	Faragher Brothers	02.1979	-	50[7]	Polydor 14533	[written by Jimmy Faragher, Tommy Faragher][produced by Vini Poncia]

Fantasy

Fantasy zostało założone przez pięciu nastolatków w Miami na Florydzie w 1967 roku, początkowo w składzie: Billy Robbins (wokal), Bob Robbins (bas), Jim DeMeo (gitara), Mario Russo (klawisze) i Greg Kimple (perkusja). Powoli zbudowali sobie fanów, a lokalna popularność w końcu sprawiła, że podpisali kontrakt jako zespół domowy w "Thee Image", bardzo popularnym w tamtym czasie miejscu. Zespół grał tam w każdy weekend od 1968 roku i otwierał się na takie zespoły jak Led Zeppelin, Frank Zappa, Steppenwolf i innych popularnych wówczas artystów.

Potem katastrofa uderza w zespół, jako wokalista Billy Robbins; który był charyzmatycznym frontmanem mającym niemały udział w dotychczasowym sukcesie, zaginął i ostatecznie okazał się martwy. Jakiś czas po tym, jak zespół zaczyna szukać nowej wokalistki i ostatecznie zatrudnia Lydię Janene Miller (aka Jamene Miller); 16-letnią niezwykle utalentowaną wokalistkę o szorstkim, potężnym głosie w tradycji Janis Joplin i Grace Slick. Niedługo potem Fantasy podpisało kontrakt z Liberty/United Artists, a ich debiutancki album zatytułowany Fantasy ukazał się w 1970 roku. Dostają pomniejszy singiel z instrumentalnym Stoned Cowboy, ale poza tym album nigdzie nie zyskał popularności. Miller postanawia odejść z zespołu, bezskutecznie próbując rozpocząć karierę solową, podczas gdy reszta zespołu kontynuuje karierę jako Year One. Fantasy ponownie zjednoczony w latach 70-tych; ale wtedy tylko na indywidualne koncerty. Niestety, Lydia Jamene Miller zmarła 27 września 2008 roku w wieku 55 lat, częściowo z powodu choroby alkoholowej. Wokalista Billy Robbins zmarł i został zastąpiony przez Lydię Janene Miller (aka Jamene Miller). Zespół wydał tylko jeden album w 1970 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stoned Cowboy	Fantasy	09.1970	-	77[11]	Liberty 56 190	[written by D. R. Robbins, G. S. Kimple, M. A. Russo, V. J. DeMeo, Jr][produced by Bennett & Bennett]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Fantasy	Fantasy	08.1970	-	194[3]	Liberty 7643	[produced by Bennett & Bennett]