sobota, 21 maja 2022

Nella Colombo

 

Nella Colombo (ur. 18 stycznia 1927r Cusano Milanino - zm. 4 października 1999r Turyn) była włoską piosenkarką i aktorką.  Osierocona po ojcu, będąc jeszcze dzieckiem, przenosi się z matką do Turynu, miasta, w którym spędzi całe życie. Uczennica mistrza Carlo Prato, w bardzo młodym wieku wzięła udział w konkursie zorganizowanym przez EIAR w 1941 roku i odniosła natychmiastowy sukces dzięki piosenkom takim jak Mamma mi ci vuole il fidanzato, Op op trotta cavallino, Il Tamburo della banda d'Affori
W 1945 uzyskał osobistą afirmację w In Cerca di te (Sola me ne vo per la città), zaliczanej do najsłynniejszych pieśni całej dekady. Po wojnie kontynuowała działalność jako śpiewaczka radiowa. Od początku lat 50-tych brała udział, jako wokalistka, orkiestry Carlo Savina w cyklicznych audycjach Radia Rai. 
Następnie bierze udział w Festiwalu w Sanremo 1955 z Era un omino i Il primo viaggio, które nie wchodzą do finału. Ostatni sukces odniosła w 1959 roku wygrywając pierwszy Festival del Musichiere z Tu vuoi così. W następnej dekadzie, podobnie jak wielu innych kolegów, którzy osiedlili się w latach 40-tych, przeniosła swój biznes za granicę,nagrywając różne płyty na rynek hiszpański. 
 
W latach siedemdziesiątych dołączyła do zespołu teatralnego Carlo Campaniniego specjalizującego się w komedii dialektalnej. W 1984r powróciła do telewizji w programie  Cari amici vicini e lontani, poświęconym sześćdziesięcioleciu Włoskiego Radia, w którym wraz z kolegą Flo Sandonem wykonała kilka udanych piosenek lat czterdziestych.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Ita Wytwórnia
[Ita]
Komentarz
Tu Vuoi CosìNella Colombo 10.1959-52Il Musichiere N. 20030 [written by Cherubini, Gandais]

Durium

 

Durium to włoska wytwórnia płytowa, działająca od lat 40-tych do 1989. Część katalogu i markę przejęła następnie Dischi Ricordi, która wykorzystywała ją do kilku reedycji. Jej początkowym znakiem było pismo Durium drukowanymi literami, zwieńczone stylizacją trzech trąb i orła. Zaraz po wojnie zrezygnowano z tego logo na rzecz stylizowanego wizerunku płyty z trzema wewnętrznymi promieniami, przekreślonymi napisem Durium pisanym kursywą. Jest to dziś nieużywany znak towarowy.
Durium S.A. powstała się w 1935 roku w Mediolanie (pierwotna nazwa to Durium La Voce dell'Impero) przez grupę mediolańskich przedsiębiorców, w tym Martinengo i Alberto Airoldi, który został jej prezesem. Siedziba firmy znajduje się na Corso Garibaldi w Mediolanie, a produkcja dotyczy zarówno płyt, jak i producentów telefonów. Pierwsze wydane krążki to recytowane bajki dla dzieci oraz inne produkcje dedykowane na rynek kolonii i dla wojsk za granicą. W latach 1935/1936 - przy braku materiału do produkcji - wydano także płyty na tekturowym podłożu, zawierające kursy językowe,  i materiały propagandowe. Wraz z wybuchem wojny biura i niektóre studia nagraniowe zostały przeniesione z Mediolanu do Erby na via Triest. 
 Pod koniec II wojny światowej zarząd podjął decyzję o powrocie do Mediolanu - do nowej siedziby w pasażu Osii 2 - jedynie w zakresie biur administracyjnych i przedstawicielskich, które następnie przeniesiono na via Alessandro Manzoni 40/42. W Mediolanie wynajmowany jest magazyn na gotowe płyty, natomiast część produkcyjna (mastering i druk) pozostaje w Erbie. Jest to okres trudności gospodarczych związanych z wciąż niedojrzałą włoską dyskografią; sytuacja finansowa stabilizuje się w 1948 r. wraz z wejściem do firmy ormiańskiego przedsiębiorcy Krikora Mintanjana, który powołuje swoją żonę Elisabel na stanowisko dyrektora i zatrudnia siostrzeńca współzałożyciela Alberto jako dyrektora artystycznego, Aurelio Airoldi , który pozostanie w firmie do 1977 roku, oraz pianista, aranżer i kompozytor Franco Cassano, który pozostanie   do 1986 roku. Oprócz kierowania wytwórnią, Cassano wydaje różne albumy dla wytwórni jako pianista i pisze kilka hitów dla ich artystów, takich jak Sei diventata nera dla Los Marcellos Ferial, również nagrany po chińsku, Melodia dla Jimmy'ego Fontany, doprowadzony do sukcesu w W.Brytanii przez Engelberta Humperdincka pod tytułem The Way It Used to Be i które będzie nagrywane na całym świecie w kilku innych językach. 
 Lata pięćdziesiąte to dla firmy okres znacznych inwestycji finansowych: poprzez podwyższenia kapitału i pożyczki obligacyjne baza firmy wzrosła z 30 milionów lirów w 1955 roku do 180 milionów już w 1959 roku. Aby wykorzystać realia już istniejących firm przemysłowych w sektorze, Durium włącza przez fuzję mniejsze i zastojowe firmy fonograficzne, takie jak „Royal” s.p.a., „Sprint” s.r.l., „Duomo Edizioni Musicali” s.r.l., wykorzystując je do ekspansji. Ożywienie marki polega przede wszystkim na badaniu nowych artystów, a także opracowywaniu nowych strategii promocji i sprzedaży. W latach pięćdziesiątych, podczas gdy włoska dyskografia odnajduje swoją tożsamość wraz z narodzinami firm fonograficznych, takich jak Rca Italiana i CGD, pojawiają się nowi artyści, tacy jak Aurelio Fierro, Flo Sandon, Roberto Murolo i Marino Marini, dając znaczący impuls do działalności w lekkiej muzie. W latach sześćdziesiątych promowane są takie postaci jak Little Tony, Los Marcellos Ferial, Rocky Roberts, Mario Trevi, Bruno Venturini, Le Snobs, Wess, Dori Ghezzi, Fausto Papetti, Passengers, Camaleonti, Nini Rosso, I Vianella; artyści, którzy cieszą się silnym wsparciem dzięki dyrektorowi biura prasowego wytwórni płytowej Luciano Giacotto, który w tych samych latach był także dyrektorem młodzieżowego magazynu muzycznego Ciao Amici, a także producentem. Od lat pięćdziesiątych Durium dostrzegało znaczenie licencjonowania muzyki zagranicznej za pośrednictwem swojej coraz bardziej zaawansowanej fabryki w Erba; oto dystrybucja międzynarodowych artystów, takich jak Al Caiola, Don Costa, James Brown, Paul Anka, Mouth & MacNeal, Donna Summer, Ferrante & Teicher, Dee D. Jackson, Steve Lawrence, Eydie Gormé, Don McLean, Shirley Bassey, Plastic Bertrand, Telex i wiele innych.
 W 1968 r. otwarto nowe biuro w Rzymie przy via Montanelli 11, a w 1975 r. przejęto firmy "Immobiliare Lidia s.p.a." i „Equipe Dischi s.r.l.  W 1977r Durium osiągnęło swój szczyt ze wzrostem sprzedaży netto o 35% w stosunku do roku poprzedniego, za łączną wówczas kwotę 6,25 mln dolarów, podczas gdy rok maksymalnego kapitału zakładowego to 1982: 720 mln lirów.   W 1981 roku Durium z wyprzedzeniem świętuje swoje pięćdziesiąte urodziny, ale sprzedaż, dzięki rozpowszechnianiu nagrywalnych kaset audio i rozpowszechnianiu muzyki przez bezpłatne radia, już gwałtownie spada: z 800 000 egzemplarzy sprzed kilku lat przebój numer jeden nie sprzedaje więcej niż 400 000 egzemplarzy . Kryzys pogłębił się w drugiej połowie lat osiemdziesiątych, zbiegając się z rozpowszechnieniem drogich płyt CD i jednocześnie z wieloma wytwórniami płytowymi: w 1986 roku Krikor Mintanjan opuszcza firmę, przejęty przez Lucę Rinaldiego, który następnie sprzedaje ją Enrico Rovelli (który w w tym samym okresie kupił także Ariston Records). 
 Mimo to w latach osiemdziesiątych kontynuowano poszukiwania nowych talentów, co doprowadziło do sukcesu wielu artystów, w tym Vanadium, jednej z pierwszych włoskich grup heavymetalowych, czy młodego Fiordaliso, który na festiwalu w Sanremo wypuścił takie hity, jak Una sporca poesia, Oramai, Non voglio mica la luna, Il mio angelo i Fatti miei. Rovelli następnie podejmuje próbę restrukturyzacji przedsiębiorstwa. Pierwszą ciętą gałęzią była najdroższa: grawerowanie, produkcja i druk gotowych wyrobów. Fabryka Erba, teraz zbyt droga, została w ten sposób porzucona. Później zrezygnowano również z nagrywania i miksowania płyt, opuszczając tym samym studia w viale Troya. W ten sposób Durium korzystało, tylko w razie konieczności, z zewnętrznych studiów nagraniowych i drukarskich jako dostawców. W rzeczywistości od 1984 r. pracownicy byli stopniowo obejmowani nadzwyczajną integracją płacową ze względu na sytuację kryzysu w przedsiębiorstwie . Jednak sprzedaż, dzięki niekonkurencyjnemu już katalogowi i brakowi nowych artystów zdolnych do wystarczającej sprzedaży, nadal spadała. Sam Rovelli próbował następnie założyć firmę Kono Records z zamiarem połączenia katalogów Durium i Ariston, ale ze względu na zobowiązania narosłe przez obie firmy operacja zakończyła się niepowodzeniem. Kono narodzi się zatem jako niezależna firma fonograficzna, obejmująca kilku artystów z Ariston i Durium, obaj z jakiejkolwiek działalności operacyjnej w 1989 roku. 
Durium ogłoszono upadłość 14 marca 1989 roku ; w tym momencie zwolniono także biura siedziby przy via Manzoni, a Durium przestało istnieć nawet formalnie.
  
  Piosenki na listach przebojów

Ld A 6832 	1960 	Flo Sandon's/ Marino Marini 	Serenata a Margellina/'Sti mmane  10.Ita
Ld A 6822 	1960 	Aurelio Fierro 	Uè uè, che femmena/Sti 'mmane...  9.Ita
Ld A 7144 	1962 	Aurelio Fierro 	Lui andava a cavallo/Cipria di sole  29.Ita
Ld A 6788 	1960 	Marino Marini  Oh, oh, Rosy/Luna napoletana  13.Ita
Ld A 7184 	1962 	Marino Marini  Esperanza/Poco pelo  50.Ita
Ld A 6679 	1959 	Marino Marini 	Sei bella/Marina  3.Ita
Ld A 6931 	1960 	Marino Marini  Era scritto nel cielo/T'amerò dolcemente  19.Ita
ep A 3233 	1961 	Marino Marini 	Coriandoli/Ho la testa come un pallon/Baciare,                                                           baciare/Briciole di baci  35.Ita
Ld A 7026 	1961 	Marino Marini 	Calcutta (io parto per Calcutta)/Non sei mai stata così bella                                                                                   A:43.Ita;B:
ep A 3120 	1958 	Marino Marini 	Magic moments/E' sempe 'a stessa/Come prima/Buonasera                                                    (signorina)  1.Holl
Ld A 6469 	1958 	Germana Caroli 	Da te era bello restar/Ehi tu  56.Ita
Ld A 6793 	1960 	Little Tony 	     Princess/I love you  24.Ita 
Ld A 6974 	1961 	Little Tony 	 24 mila baci/Patatina  14.Ita
Ld A 7327 	1963 	Little Tony 	      T'amo e t'amerò/Tu sei cambiata   14.Ita
Ld A 7350 	1964 	Little Tony 	Quando vedrai la mia ragazza/Ti cambierò con una meglio di te 6.Ita Ld A 7370 	1964 	Little Tony 	Non aspetto nessuno/La fine di agosto   3.Ita                       Ld A 7428 	1965 	Little Tony 	Viene la notte/Fingerò di crederti   26.Ita                        
Ld A 7472 	1966 	Little Tony 	Riderà/Il mio amore con Giulia  97.Ita
Ld A 7500 	1967 	Little Tony 	Cuore matto/Gente che mi parla di te  1.Ita
Ld A 7515 	1967 	Little Tony 	Peggio per me/Qui la gente sa vivere  24.Ita
Ld A 7625 	1969 	Little Tony 	Bada bambina/Era febbraio  3.Ita
Ld A 7631 	1969 	Little Tony 	Solo per te/Che male t'ho fatto  19.Ita
Ld A 6955 	1960 	Fausto Papetti 	What a sky/Noi due sconosciuti  25.Ita
Ld A 7337 	1963 	Ettore Cenci  Christine/Please please me  35.Ita
CN A 9196 	1966 	Marcello Minerbi 	Juanita Banana/Mary-Elle   34.Ita
Ld A 7606 	1968 	Dori Ghezzi 	Casatschok/Per un anno che se ne va  7.Ita
CN A 9331 	1972 	Wess/Dori Ghezzi / Wess & The Airedales 	Voglio stare con te/There's Gonna Be a                                                            Revolution  17.Ita
CN A 9335 	1973 	Wess/Dori Ghezzi 	Tu nella mia vita/Sentimento, sentimento  4.Ita
CN A 9336 	1974 	Wess/Dori Ghezzi 	Noi due per sempre/Se mi vuoi ancora bene  12.Ita
CN A 9338 	1975 	Wess/Dori Ghezzi 	Un corpo e un'anima/Sempre tu   1.Ita
CN A 9339 	1975 	Wess/Dori Ghezzi 	Era/...e siamo qui  12.Ita
CN A 9340 	1975 	Wess/Dori Ghezzi 	È l'amore che muore/Tutto bene  20.Ita
CN A 9343 	1976 	Wess/Dori Ghezzi 	Come stai, con chi sei/Più ti voglio bene, più te ne vorrei   20.Ita                                                               
CN A 9344 	1976 	Wess/Dori Ghezzi 	Amore bellissimo/La sola cosa che ho  9.Ita
CN A 9055 	1962 	Jo Garsò 	Se io potessi vivere/Oltre il muro  39.Ita
CN A 9144 	1965 	Beppe Cardile 	L'amore è partito/Felicità   55.Ita
CN A 9112 	1964 	Los Marcellos Ferial 	Sei diventata nera/Piccola timida fragile  5.Ita
CN A 9146 	1965 	Los Marcellos Ferial 	Gabrielle/Serate a Mosca  53.Ita
DE 2427 	1962 	Los Marcellos Ferial 	Cuando calienta el sol/Llorando Me Dormi  19.Ita
DE 2459 	1962 	Los Marcellos Ferial 	Triangulo/El Cigarron  31.Ita
DE 2490 	1963 	Los Marcellos Ferial 	Cuando brilla la luna/Estoy enamorado  7.Ita
CN A 9151 	1965 	Mario Zelinotti 	Lei dice/Ti pentirai  70.Ita
CN A 9187 	1966 	I Kings 	1-2-3/La risposta (Blowin' in the wind)   29.Ita
CN A 9224 	1967 	I Kings 	Lasciati portare via/Caffè amaro   108.Ita
CN A 9236 	1967 	Rocky Roberts 	Got a thing going/Gira gira  82.Ita
CN A 9278 	1968 	Rocky Roberts e I Pyrañas 	Sono tremendo/Se una sera  56.Ita
CN A 9318 	1970 	Rocky Roberts 	Accidenti/I know you'll come running back   47.Ita
CN A 9249 	1967 	Wess & The Airedales 	Senza luce/I'm a Short-Timer   36.Ita
CN A 9259 	1967 	Wess & The Airedales I miei giorni felici/I'll Never Turn My Back on You 26.Ita
CN A 9301 	1969 	Wess & The Airedales 	Ti ho inventata io/Voltami le spalle 26.Ita
CN A 9313 	1969 	Wess & The Airedales 	Amore mio/Tum Tum Tum   40.Ita
CN A 9321 	1970 	Wess & The Airedales 	Tu che non mi conoscevi/Solitudine  49.Ita
CN A 9327 	1970 	Wess & The Airedales Occhi pieni di vento/Io t'amerò fino all'ultimo mondo                                                                                       47.Ita
CN A 9328 	1970 	Wess & The Airedales 	Peccato!/La notte è troppo lunga  27.Ita
CN A 9334 	1973 	Wess 	Il primo appuntamento/Quel giorno   30.Ita
CN A 9337 	1974 	Wess 	Aspetti un bambino/Io ti perdo   47.Ita
CN A 9342 	1975 	Wess 	Have Mercy/My Sun Is Shining  48.Ita
QC N 1042 	1959 	Mario Trevi 	Vieneme 'nzuonno/'Mbraccio a tte  50.Ita
QC A 1192 	1961 	Mario Trevi 	Mare verde/'Nnammuratella 24.Ita
QC A 1208 	1961 	Mario Trevi 	Settembre cu mme/Vicino a tte   14.Ita
QC A 1303 	1963 	Mario Trevi 	Indifferentemente/Catene d'ammore  42.Ita
QC A 1365 	1966 	Mario Trevi 	Che chiagne a ffà!/'O core mio   64.Ita
QC A 1290 	1963 	Isabella Iannetti 	T'hanno vista domenica sera/In cima ai miei pensieri 12.Ita
QC A 1300 	1963 	Isabella Iannetti 	Un ragazzo così/Non lo farò mai più  45.Ita
QC A 1319 	1964 	Isabella Iannetti 	Va...tu sei libero/Sola tra sole e sale  45.Ita
QC A 1336 	1965 	Isabella Iannetti 	Sono tanto innamorata/No, non ti lascerò  10.Ita
QC A 1356 	1966 	Isabella Iannetti 	L'amore nei ragazzi come noi/C'è lui che mi consola 21.Ita
QC A 1379 	1967 	Isabella Iannetti 	Corriamo/Chiedilo al tuo cuore  11.Ita
QC A 1383 	1967 	Isabella Iannetti 	Una testa dura/Vome puoi dimenticare  57.Ita
QC A 1386 	1968 	Isabella Iannetti 	Ricorda Ricorda/Melodia 102.Ita
QC A 1396 	1969 	Isabella Iannetti 	Cuore Innamorato/Il tic tac del cuore  15.Ita
QC A 1399 	1969 	Isabella Iannetti 	La lettera/Ora che ti amo  45.Ita



  

piątek, 20 maja 2022

Smithereens

 Amerykańska grupa z New Jersey założona w 1980r, zafascynowana klasyką Beatlesów, Beach Boys i Byrds. W jej  skład wchodzili: Jim Babjak (gitara), Dennis Diken (perkusja), Mike Mesaros (bas) i Pat DiNizio (śpiew). Po nagraniu   dwóch czwórek towarzyszyli jako grupa akompaniująca kompozytorowi Otisowi Blackwellowi na dwóch przypadkowych  albumach. W 1986 podpisali kontrakt z wytwórnią Enigma i  zadebiutowali własnym longplayem Especially For You.

 Płyta, podobnie jak singel „Blood And Roses”, zyskała uznanie w studenckich radiostacjach i wśród miłośników rockowego  mainstreamu. Pod długiej trasie koncertowej zrealizowali w  1988r kolejny album Green Thoughts rozprowadzany przez   Capitol. Największym rynkowym osiągnięciem był trzeci kultowy longplay Smithereens 11. Ich piosenki często pojawiały się   na filmowych ścieżkach dźwiękowych („Class Of Nuke’Em   High”). Klęska nagranego w 1991 albumu Blow Up zwiastowała wyczerpanie się inwencji zespołu.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Only A Memory/The SeekerSmithereens05.1988-92[4]Enigma/Capitol 44150[written by Pat DiNizio ][produced by Don Dixon]
A Girl Like YouSmithereens12.1989-38[20]Enigma/Capitol 44480[written by Pat DiNizio ][produced by Ed Stasium]
Blues Before and AfterSmithereens05.1990-94[2]Enigma/Capitol 44516[written by Pat DiNizio ][produced by Ed Stasium]
Blue PeriodSmithereens with Belinda Carlisle05.199099[1]-Enigma ENVCD 21[written by Pat DiNizio ][produced by Ed Stasium]
Too Much PassionSmithereens02.1992-37[14]Capitol 44784[written by Pat DiNizio ][produced by Ed Stasium]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Especially for YouSmithereens08.1986-51[50]Enigma 73 208[produced by Don Dixon]
Green ThoughtsSmithereens04.1988-60[31]Capitol 48 375[produced by Don Dixon]
11Smithereens11.1989-41[38]Enigma 91 194[gold-US][produced by Ed Stasium]
Blow UpSmithereens09.1991-120[3]Capitol 94 963[produced by Ed Stasium]
A Date with The SmithereensSmithereens05.1994-133[2]RCA 66 391[produced by Don Dixon,The Smithereens,Lou Giordano]

czwartek, 19 maja 2022

Loski

Jyrelle Justin O'Connor  (ur. 1999/2000), zawodowo znany jako Loski (wcześniej Lil' Nizzy), to brytyjski raper i piosenkarz z Kennington w Londynie. Jest częścią brytyjskiej grupy  Harlem Spartans. Rozpoczynając karierę w 2012 roku pod nazwą Lil' Nizzy, Loski wydał swój przełomowy singiel „Hazards” w 2016 roku; potem pojawił się jego debiutancki mixtape Call Me Loose w 2018 roku i Music, Trial & Trauma: A Drill Story, jego debiutancki album w 2020 roku. 
 
W 2021 roku Loski wydał swoją debiutancką EP-kę Censored.  Loski pojawił się jako Ty Nizzy, członek grupy rapowej PDC i „twórca road rap”, według The Guardian. Jego matka studiowała literaturę angielską i historię podczas studiów na uniwersytecie, co, jak powiedział Loski, zainspirowało jego opowiadanie historii w jego piosenkach. Loski powiedział w rozmowie z VICE, że oboje jego rodzice wspierali go w karierze muzycznej. Loski przeniósł się z Kennington do Borehamwood, aby zamieszkać z babcią w wieku 12 lat, po tym, jak grupa chłopców przykładała mu broń do głowy.
  We wczesnej muzycznej karierze Loski występował pod pseudonimem Lil' Nizzy, w odniesieniu do swojego ojca.  Wydał piosenkę u boku Danksa w 2012 roku Loski wydał swój przełomowy singiel „Hazards” w 2016 roku.Inne wczesne utwory to „Money and Beef”, „DJ Khaled” i „Teddy Bruckshot”. W marcu 2018 roku Loski podpisał kontrakt z Sony Music Entertainment. W następnym miesiącu wydał swój debiutancki mixtape Call Me Loose; który osiągnął 44 miejsce na UK Albums Chart i został uznany za jedną z inspiracji dla Scorpion .
W następnym roku wydał mixtape Mad Move, który osiągnął   41 pozycję.  W 2020 roku Loski wydał swój debiutancki album Music, Trial & Trauma: A Drill Story, który osiągnął 39 miejsce na UK Albums Chart. Robert Kazandjian, piszący dla Clash, stwierdził, że album został podzielony na trzy akty, przy czym album jako całość skupiał się głównie na kwestiach prawnych. We wrześniu 2021 Loski ogłosił EP-kę, Censored.
 
 W 2015 roku Loski został skazany na karę więzienia za posiadanie noża. 9 kwietnia 2019 r. został zatrzymany przez policję podczas podróży do Willesden; za posiadanie rewolweru. Loski został oskarżony o posiadanie broni palnej z zamiarem zagrożenia życia, a w konsekwencji posiadanie amunicji; jego pierwszy proces zakończył się ponownym procesem w wyniku choroby prokuratora, podczas gdy drugi zakończył się zawieszeniem ławy przysięgłych.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Forrest GumpLoski04.201888[9]-Since 93 GB 1101800685[silver-UK]
Chop My MoneyiLL BLU featuring Krept and Konan and Loski/td>09.201864[10]-RCA GBARL 1801083[silver-UK][written by Shane Johnson,Tracey Kelliher,James Grant,Karl Wilson,Darius Ellington Forde,Casyo Johnson,Joy Ebamba-Ndabala,Jyrelle O'Connor,Gregory Dowling][produced by iLL BLU]
No CapLoski with DigDat02.201951[3]-Relentless GBARL 1900167-
AllegedlyLoski03.202065[1]-Since 93 GBARL 2000253-
Training DayLoski with MoStack07.202075[1]-Since 93 GBARL 2000702[written by MoStack,Loski,Paul Daniel Sekasi][produced by Madara]
On MeLoski with MizOrMac08.202057[2]-Since 93 GB 1102000966[written by Loski,Mucktar Khan,Harry Charles Gough][produced by Hargo]
TeeJay1 feat. Loski08.202065[2]-Parlophone GBAYE 2000656-
Bad GuyMorrisson featuring Loski11.202047[2]-RCA GBARL 2001262-
Flavour Loski featuring Stormzy11.202043[4]-Since 93 GBARL 2001339[written by Mike Elizondo,Michael Omari,Jyrelle O'Connor,Pahuldip Singh Sandhu][produced by Mike Elizondo,Steel Banglez]
P.U.GLoski08.202187[1]-Since 93 GBARL 2101219[written by Jyrelle O'Connor,Bradley Moss][produced by Ghosty]
Rolling DiceLoski10.202181[1]-Since 93 GBARL 2101582-
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Call Me LooseLoski04.201844[1]-Since 93 Use Music 5054960601086-
Mad MoveLoski03.201941[1]-Since 93 0886448759638-
Music, Trial & Trauma: A Drill StoryLoski12.202039[2]-Since 93 0886448759638-

Los Marcellos Ferial

Los Marcellos Ferial (w niektórych żródłach nazwa podaje się jako I Marcellos Ferial) to włoska grupa muzyczna powstała w latach sześćdziesiątych, składająca się z Marcello Minerbi (wokal, gitary), Carlo Timo (wokal, gitary, instrumenty klawiszowe) i Tullio Romano (wokal, , gitary). 

 Trio wokalno-instrumentalne powstało w 1962 roku na podstawie projektu wytwórni płytowej Durium, jako włoska odpowiedź na modną wówczas modę na inspirowanie się muzyką latynoamerykańską i karaibską. W szczególności za granicą podobała się piosenka Los Hermanos Rigual, zatytułowana Cuando calienta el sol, a wytwórnia płytowa, zanim włoska RCA wydała oryginalną płytę we Włoszech, zgromadziła trzech muzyków, którzy mieli kontrakty (np. był także znanym aranżerem) i że są przyjaciółmi (grali już dla przyjemności pod tytułem Trio Marcello Minerbi), co sprawiło, że szybko nagrali własną wersję utworu . Specjalistyczna prasa tamtych czasów, być może świadomie, poparła strategię uruchomienia, zakładając, że trio było meksykańskie (tak bardzo, że ukuli nazwę, która przypominała oryginalną grupę): w rezultacie w lipcu 1962 singiel wspiął się na szczyt wykresy sprzedaży, zajmując pierwsze miejsce w Hit Parade. Oczywiście RCA, posiadacz praw do wersji Los Hermanos Rigual, uważającej się za oszukaną, pozwała Durium do sądu, ale w międzyczasie kariera fałszywych Meksykanów już nabrała rozpędu.

 Przez jakiś czas dzięki samochodowi Chevrolet z wenezuelską tablicą rejestracyjną, z którym jeździli wieczorami oraz temu, że nagrywali piosenki tylko w języku hiszpańskim (m.in. Maria Elena, Vaya con Dios, Un poncho y un sombrero i Estoy enamorado ) trio, które udało mu się przekonać publiczność, że jest naprawdę latynoamerykaninem; jednak kiedy operacja nagrywania wyszła na powierzchnię, udało jej się utrzymać swój sukces w równym stopniu, dzięki chwytliwości proponowanych przez siebie piosenek, takich jak Sei diventata nera (napisany przez Maestro Franco Cassano), który wygrał imprezę Un disco latem 1964 i zajął pierwsze miejsce w klasyfikacji. 

W tym samym roku trio Los Marcellos Ferial wzięło również udział w festiwalu w Neapolu z T'arricuorde Carmè, który zajął trzecie miejsce. Zarówno na płytach, jak i na koncertach trzem członkom towarzyszyło trzech innych muzyków. Wśród innych sukcesów trio należy wspomnieć Angelita di Anzio z 1964 roku, poświęconą historii słynnej dziewczyny spotkanej przez wojska alianckie podczas lądowania Anzio w II wojnie światowej, La casa del sole, z 1965, cover The House of the Rising Sun by The Animals oraz cover amerykańskiego standardu Johna Browna z 1966 roku. 

Trio bierze udział w filmie w 1965 roku w dwóch filmach muzycznych reżysera Tullio Piacentiniego, „008 Operazione Ritmo” i „These pazzi pazzi italiani”. Trio nagrało także w 1965 roku pierwszą włoską wersję Yesterday, piosenki The Beatles, zatytułowanej Ieri. W 1967 brał udział w Festiwalu w Sanremo z "Quando vedrò", ale bez powodzenia; rozwiązali się w następnym roku, zanim wrócili do studia nagraniowego na singiel w 1984 roku. Tullio Romano zmarł w 2012 roku w wieku 80 lat.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Ita US Wytwórnia
[Ita]
Komentarz
Cuando Calienta El Sol/Llorando Me DormiLos Marcellos Ferial.196219-Durium DE 2427[written by Carlos Rigual, Mario Rigual]
Triangulo/El cigarronLos Marcellos Ferial.196231-Durium DE 2459[written by Capo,B]
Perdoname senor/Te amo, te amo, te amoLos Marcellos Ferial.1962A:15;B:54-Durium DE 2481[A:written by Frederic Dial][B:written by T. Romano, F. Cassano ]
Cuando brilla la luna/Estoy enamoradoLos Marcellos Ferial.19637-Durium DE 2490[written by M. Rigual, M. Alvarez]
Ammore siente/Nu guaglione cantavaLos Marcellos Ferial.196464-Durium CN A 9130[written by Maresca - Pagano]
Angelita di Anzio/Ora che te ne vaiLos Marcellos Ferial03.19646-Durium CN A 9105[written by Timò, Minerbi, Romano]
Sei diventata nera/Piccola timida fragileLos Marcellos Ferial.19645-Durium CN A 9112[written by Romano, Cassano, Minerbi ]
Con questi chiari di luna/La storia di tuttiLos Marcellos Ferial.1965A:47;B:36-Durium CN A 9140[B:written by Vittorio Mascheroni \ Giancarlo Testoni][A::written by Biggiero,T - Minerbi,M - Romano,T]
La Casa Del Sole (The House Of The Rising Sun)/Quella Sera Sbagliai (I Understand)Los Marcellos Ferial.19656-Durium CN A 9149[written by Mogol, Pallavicini, Price]
Gabrielle/La storia di tuttiLos Marcellos Ferial.196553-Durium CN A 9165[written by Rossner - Thomas \ Romano,T]
Ieri/Tom DollarLos Marcellos Ferial.196657-Durium CN A 9177[written by Lennon,J - Mc Cartney,P \ Minerbi,M - Romano]
John Brown/Cavalca cow boy (tema del film "Sette magnifiche pistole")Los Marcellos Ferial.19669-Durium CN A 9193[written by Trascr. Romano, Minerbi]

środa, 18 maja 2022

Spacemen 3

Grupa założona w 1982r w Rugby w hr. Warwickshire (Anglia). Jej twórcami byli Sonic Boom (właśc. Peter Kember, ur. 19.10.1965r) i wykonujący również soul Jason Pierce (ur. o dziwo tego samego dnia i roku). Wzmocnieni sekcją rytmiczną (Rosco i Pete Baines), czekali jako Spacemen 3 aż trzy lata na płytowy debiut. Początkowo porównywani do Cramps, wypracowali z czasem specyficzne wokalne brzmienie. Kontemplacyjno-sennej muzyce towarzyszył podobny stosunek do pracy, a nawet zachowanie na estradzie (większość tematów wykonywali, siedząc, co nieczęsto zdarza się wokalistom). 

Na nagranym w 1989 albumie Playing With Fire znalazł się oparty na mocnej repetycji temat „Revolutions”. Longplay, którego 2000 egzemplarzy dołączano gratis do poprzedniego, prezentował ciekawe wersje koncertowych rejestracji. Baines i Rosco odeszli do siostrzanej formacji Darkside, a w ich miejsce weszli Will Carruthers i John Mattock. Był to szczyt popularności Spacemen 3, ale przyszłość nie wyglądała różowo. Uzależniony od narkotyków Sonic Boom zmienił heroinę na metadon, a muzyczne drogi obu założycieli zaczęły się rozchodzić. 

Album Recurring sygnowano wprawdzie starą nazwą grupy, ale przypominał on dwie niezależne płyty (Boom na stronie pierwszej, Pierce na drugiej). Ostatecznie Boom wybrał działalność solową, a jego partner założył wraz z Mattockiem i Carruthersem zespół Spiritualized, co z czasem miało doprowadzić do ostrych kontrowersji. W momencie wydania Recurring muzycy odmówili nawet udzielania wspólnych wywiadów. Szkoda, bo Spacemen 3 był solidną i kreatywną grupą.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Walkin' With JesusSpacemen 3 .198629.Indie- Glass GLAEP 105[written by Jason Pierce,Pete Kember][produced by Spacemen 3]
Transparent RadiationSpacemen 3 07.198729.Indie- Glass GLAEP 108[written by Jason Pierce,Pete Kember][produced by Spacemen 3]
Take Me to the Other SideSpacemen 3 07.1988-- Glass GLAEP 12054[written by Jason Pierce,Pete Kember][produced by Spacemen 3]
RevolutionSpacemen 3 .19888.Indie-Fire BLAZE 29[written by Pete Kember][produced by Jason Pierce,Sonic Boom]
HypnotizedSpacemen 3 07.198985[2]- Fire BLAZE 36[written by Jason Pierce][produced by Spacemen 3][1.Indie]
Big CitySpacemen 3 02.199188[2]-Fire BLAZE 41[written by Pete Kember][produced by Spacemen 3]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
RecurringSpacemen 303.199146[1]-Fire FIRELP 23[produced by Peter Kember/Jason Pierce]

Spagna

Spagna, właściwie Ivana Spagna (ur. 16 grudnia 1954r w Valeggio sul Mincio, prowincja Werona we Włoszech) - włoska piosenkarka italo disco, muzyki pop i disco, w latach osiemdziesiątych nazywana „królową italo disco”  za sprawą swoich największych przebojów - „Easy Lady” (1986) i „Call Me” (1987).

Jej kariera muzyczna rozpoczęła się w połowie lat 80-tych we Francji wraz z piosenką „Easy Lady”, która szybko trafiła na listy przebojów w całej Europie, a singiel sprzedano w ilości blisko 3 mln egzemplarzy. W 1994 roku, Spagna zaśpiewała „Il cerchio della vita” (Circle of Life), włoską wersję kompozycji Eltona Johna, do ścieżki dźwiękowej filmu animowanego ze studia Walta Disneya Król Lew

W 1995 roku wystąpiła na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo z utworem “Gente come noi”, z którym znalazła się na trzecim miejscu. Jednocześnie wydała płytę Siamo in due, która sprzedała się w ilości 450 tys. egzemplarzy. W 2001 zaangażowała się we włoski projekt La nostra canzone (Nasza piosenka) z 40-osobową orkiestrą pod batutą Giuseppe'a Vessicchio, była wykonawczynią takich historycznych utworów jak „Teorema”, „Quella carezza della sera” czy „La donna cannone”.

W 2005 roku, po czterech latach milczenia, Spagna powróciła z solowym albumem Diario di Bordo. Na okładce płyty pojawił się obraz jej autorstwa.

W 2006 świętowała 20-lecie swojej kariery; w lutym brała udział w Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo z piosenką „Noi non possiamo cambiare” , a w maju zajęła trzecie miejsce we włoskim programie telewizyjnym reality Music Farm. 8 marca 2011 roku opublikowała swoją autobiografię Briciola - Storia di un abbandono, napisaną w całości przez siebie. W 2012 nagrała angielskojęzyczny album Four m.in. z takimi artystami jak Eumir Deodato, Dominic Miller i Lou Marini. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Szwa Ger Fra Hol Aut Sve Ita Wytwórnia [Ita] Komentarz
Easy Lady/JealousySpagna 10.198762[4]2[13]12[15]4[22]16[11]30[2]-1[17]CBS CBS A 7019[written I. Spagna, G. Spagna, A. Pignagnoli][produced by Symple Records]
Call Me/Girl, It's Not The End Of The WorldSpagna 07.19872[14]7[13]10[16]4[21]7[18]12[6]8[4]2[22]CBS CBS 650279 7[written I. Spagna, G. Spagna, A. Pignagnoli][produced by L. Pignagnoli, T. Spagna]
Dance Dance Dance/Dance Around The World [Richenel]Spagna .1987-22[4]27[8]38[5]---6[11]CBS JC 15206[written I. Spagna, A. Pignagnoli, G. Spagna][produced by Spagna, L. Pignagnoli]
Every Girl And Boy/Don't Call It LoveSpagna 08.198823[8]18[6]-20[16]65[6]--4[19]CBS CBS 651608 7[written I. Spagna, G. Spagna, A. Pignagnoli][produced by Spagna, L. Pignagnoli]
I Wanna Be Your Wife/Woman In LoveSpagna 10.198882[4]--34[9]---13[12]CBS CBS A 7019[written I. Spagna, A. Pignagnoli, G. Spagna][produced by Spagna, Larry Pignagnoli ]
This GenerationSpagna .1989-------20[4]CBS 654693 7[written I. Spagna, G. Spagna, A. Pignagnoli][produced by Marco Marati,Ivana Spagna]
Why Me?Spagna .1993-------13[6]Dance Pool DAN 659941 1[written I. Spagna, G. Spagna, A. Pignagnoli][produced by Theo Spagna]
I Always Dream About YouSpagna 11.1993---43[2]----Epic 659482 1[written Davide Riva,Giorgio Spagna,Ivana Spagna,Larry Pignagnoli][produced by Larry Pignagnoli]
Lady MadonnaSpagna .1994-------9[8]Epic EPC 660555 6[written Giorgio Spagna][produced by Theo Spagna]
Il cerchio della vitaSpagna .1994-------6[10][gold]Walt Disney WDR 661058 2[written Elton John,Tim Rice,Michele Centonze][produced by Marco Marati,Angelo Valsiglio]
Gente come noiSpagna .1995-------5[7]Epic EPC 661283 2[written Marco Marati,Fio Zanotti,Angelo Valsiglio,Giorgio Spagna,Ivana Spagna][produced by Marco Marati,Angelo Valsiglio]
Quella carezza della seraSpagna .2001-------49[1]Epic EPC 671188 1[written Sergio Bardotti,Gianni Belleno,Vittorio de Scalzi,Nico di Palo,Giorgio D'Adamo,Ricky Belloni][produced by Peppe Vessicchio]
Never Say You Love MeSpagna .2002-------34[2]B&G BG 6502EP[written Davide Riva,Giorgio Spagna,Ivana Spagna][produced by Theo Spagna,Davide Riva]
Do It with StyleSpagna .2003-------32[1]B&G 300 000 1[written Davide Riva,Giorgio Spagna,Ivana Spagna][produced by Giorgio Spagna]
Noi non possiamo cambiareSpagna .2006-------25[3]Nar 001062[written Maurizio Morante]
Gli occhi verdi dell’amoreZeta Clan feat. Spagna .2007-------26[4]--
Musica e paroleLola & Angiolina Project.2008-------20[2]-[written Loredana Bertè]
Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Dedicated to the MoonSpagna .1987-18[4]----38[4]-CBS 450646 1-
No Way OutSpagna .1991-------10[10]Epic EPC 468621 2-
Siamo in dueSpagna .1995-------4[38]Epic EPC 478541 2-
Lupi solitari Spagna .1996-30[8]------Epic EPC 483823 2 -
Indivisibili Spagna .1997-------10[22]Epic 487583 2-
Domani Spagna .2000-------32[2]Epic EPC 497650 2-
La nostra canzone Spagna .2001-------28[11]Epic 502310 2-
L’arte di arrangiarsi Spagna .2004-------60[1]B&G 0155382BGE-
Diario di bordoSpagna .2005-------62[2]Nar 110052-
Voglio sdraiarmi al sole Spagna .2006-------94[1]--
I Love You Spagna .2009-------26[3]Nar ERE 12358745-
Four Spagna .2012-------57[1]Soul Trade STCD 1019-

Spear Of Destiny

Brytyjska grupa założona w 1983r przez byłych członków Theatre Of Hate. Nazwa („włócznia przeznaczenia”) nawiązywała do legendarnej broni, którą przebito ukrzyżowanego Chrystusa i która miała przez wieki towarzyszyć kolejno Atylli, Napoleonowi i Hitlerowi. Nic dziwnego, że grupa zebrała już na wstępie gromy sporej części prasy, o co dokładnie jej chodziło. W pierwszym składzie występowali: Kirk Brandon (ur. 3.08.1956r w Westminster, Londyn, Anglia; śpiew, gitara), Chris Bell (perkusja), Lasettes Ames (saksofon) i Stan Stammers (bas).

Podpisali kontrakt z CBS, zachowując autonomię własnej firmy Burning Rome założonej jeszcze w okresie działalności Theatre Of Hate. Pierwsze single, „Flying Scotsman" i „The Wheel” pochodziły z wydanej w 1983 długogrającej płyty  The Grapes Of Wrath („Grona gniewu” ), przyjętej różnie przez krytyków. Wkrótce z zespołu odeszli Bell i Ames z powodów - według słów pierwszego - „osobistych i religijnych”. Brandon i Stammers uzupełnili skład kolejnymi członkami Theatre Of Hate: kanadyjskim saksofonistą Johnem Lennardem (również w Diodes) i Nigelem Prestonem (również w Sex Gang Children). 

Po kolejnych przegrupowaniach doszli: Neil Pyzor (instrumenty klawiszowe, saksofon, poprzednio w Case), Alan St. Clair (gitara), Dolphin Taylor (perkusja, wcześniej Tom Robinson Band i Stiff Little Fingers) i Nicky Donnelly (saksofon, również z Case). W takim składzie Spear Of Destiny nagrali album One Eyed Jacks (uważany za najlepszy w ich karierze) oraz single „Rainmaker”, „Liberator” i „Prisoner Of Love”. Ostatni zapowiadał zmianę stylu potwierdzoną na longplayu World Service, który zawiódł w równym stopniu fanów i recenzentów.

 Rozczarowaniu towarzyszyły kolejne, traktowane z coraz większą obojętnością zmiany personalne. Na albumie Outlands Brandonowi towarzyszyli Pete Barnacle (perkusja), Volker Janssen (instrumenty klawiszowe) i Chris Bostock (bas). Na dodatek lider złamał sobie kostkę, co spowodowało 6-miesięczną rekolwalescencję i chroniczny niedowład kończyny. Mimo przeszkód zespół przypomniał się z końcem lat 80-tych przebojami „Never Take Me Alive”, „So In Love With You”, „Radio Radio”, trasami koncertowymi z U2 i kontraktem z Virgin

W 1991r gitarę basową przejął znów wierny Stan Stammers, w roli perkusisty i gitarzysty wystąpili Bobby Rae Mayhem i Mark Thwaite. W 1991r Brandon podjął trasy koncertowe sygnowane równocześnie przez Theatre Of Hate i Spear Of Destiny. W 1996 założył efemeryczną grupę 10:51, powrócił do nazwy Theatre Of Hate oraz uwikłał się w przegrany proces z Boyem George’em, który w swojej autobiografii zarzucił mu więzi homoseksualne.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Flying Scotsman/The Man Who Tunes The DrumsSpear Of Destiny03.198385[3]-Epic SPEAR 1[written by K. Brandon][produced by Nick Launay]
The Wheel/The HopSpear Of Destiny05.198359[5]-Epic A 3372[written by K. Brandon][produced by Nick Launay]
Prisoner Of Love/RosieSpear Of Destiny01.198459[3]-Epic A 4068[written by K. Brandon][produced by Nick Tauber]
Liberator/Forbidden PlanetSpear Of Destiny04.198467[4]-Epic A 4310[written by K. Brandon][produced by Nick Tauber]
All My Love (Ask Nothing)/Last CardSpear Of Destiny06.198561[4]-Epic A 6333[written by K. Brandon][produced by Rusty Egan]
Come Back/Cole YoungerSpear Of Destiny08.198555[5]-Epic A 6445[written by K. Brandon][produced by Rusty Egan]
Strangers In Our Town/Somewhere Out ThereSpear Of Destiny02.198749[4]-10 TEN 148[written by K. Brandon][produced by Zeus B. Held]
Never Take Me Alive/Land Of ShameSpear Of Destiny04.198714[11]-10 TEN 162[written by K. Brandon][produced by Zeus B. Held]
Was That You?Spear Of Destiny07.198755[4]-10 TEN 173[written by K. Brandon][produced by Zeus B. Held ]
The Traveller/Late Night PsychoSpear Of Destiny10.198744[3]-10 TEN 189[written by K. Brandon][produced by Zeus B. Held]
So In Love With You/March Or DieSpear Of Destiny09.198836[5]-Virgin VS 1123[written by K. Brandon][produced by Alan Shacklock]
Radio Radio/Life Goes OnSpear Of Destiny12.198878[3]-Virgin VS 1144[written by K. Brandon][produced by Alan Shacklock ]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Grapes of WrathSpear Of Destiny04.198362[2]-Epic EPC 25318[produced by Nick Launay]
One Eyed JacksSpear Of Destiny04.198422[7]-Burning Rome EPC 25836[produced by Nick Tauber]
World ServiceSpear Of Destiny09.198511[7]-Burning Rome EPC 26514[produced by Rusty Egan, Spear of Destiny]
OutlandSpear Of Destiny05.198716[13]-Virgin DIX 59[produced by Zeus B. Held,Kirk Brandon, Steve Barnacle)]
S.O.D. The Epic YearsSpear Of Destiny05.198753[3]-Epic 4508721-
The Price You PaySpear Of Destiny10.198837[3]-Virgin V 2549[produced by Alan Shacklock]

Dik Dik

 Dik Dik to włoski zespół beat-pop-rockowy, nazwany na cześć antylopy Dik-dik  założony w latach 60-tych i nadal działający. Byli najbardziej popularni pod koniec lat 60-tych, kiedy wydali serię przebojowych singli z udziałem znanego autora tekstów Mogola i autora tekstów Lucio Battisti.Ich największymi sukcesami były „Sognando la California” i „Senza luce”,odpowiednio covery „California Dreamin'” The Mamas and Papas oraz „A Whiter Shade of Pale” Procol  Harum  .

 Podczas gdy ich wczesna produkcja jest głównie inspirowana The Beatles, w latach 70-tych eksperymentowali również w innych gatunkach, w tym w rocku progresywnym. W latach 80-tych zrobili sobie przerwę, ale później wrócili na scenę, głównie w programach telewizyjnych i występach na żywo. 

 Dik Dik powstał w Mediolanie w 1965 roku. Pierwotny skład obejmował Giancarlo Sbriziolo (aka Lallo) na wokalu i basie, Pietro Montalbetti (aka Pietruccio) na gitarze, Erminio Salvaderi (aka Pepe) na gitarze, Sergio Panno na perkusji i Mario Totaro na klawiszach. Ich pierwszy singiel, 1-2-3, był coverem piosenki Lena Barry'ego. Ich drugi singiel, Sognando la California, został wydany w październiku 1966 roku i przez dwa miesiące był na szczycie włoskich list przebojów. Dik Dik wydał następnie serię singli, które odniosły sukces, głównie mieszankę oryginalnych kompozycji i włoskich wersji popularnych piosenek innych artystów, w tym Il mondo è con noi (1966), Inno (1967, cover Let's go to San Francisco The Flower Pot Men), Senza luce (1967, cover A Whiter Shade of Pale Procol Harum), Il vento (1968) i Il primo giorno di primavera (1969). 

W 1969 wystąpili z Ritą Pavone na Festiwalu della canzone italiana w Sanremo. Inne single wydane w kolejnych latach to L'isola di Wight (1970), Vendo casa (1972), Storia di periferia (1973), Help Me (1974) i Volando (1975, cover Sailing Roda Stewarta). Ich długogrające albumy nie odniosły komercyjnego sukcesu. Ich pierwsze trzy wydawnictwa, w większości kolekcje singli, zostały opublikowane odpowiednio w 1967, 1969 i 1970 roku. W 1972 roku zespół nagrał pierwszy właściwy album studyjny, Suite per una donna assolutamente relativa , będący eksperymentem w progresywnym rocku.  Suite został pomyślany jako album koncepcyjny o kobiecym wszechświecie, z tekstami artysty i poety Herberta Pagani; bardzo różniła się od poprzedniej produkcji Dik Dika i została w jakiś sposób odrzucona przez publiczność, co spowodowało komercyjną klapę. 

W konsekwencji zespół powrócił do swojego wcześniejszego pop-beatowego stylu. Od połowy lat 70-tych do początku lat 80-tych zespół przeszedł kilka zmian personalnych,   Panno i Totaro odeszli w 1974r (zastąpili ich Roberto „Hunka Munka” Carlotto na klawiszach i Nunzio „Cucciolo” Favia na perkusji), a Sbriziolo odszedł w 1978 ( zastąpiony przez dwóch gitarzystów, Roberto „Roby” Faciniego i Rosario Brancatiego). W 1980 roku Carlotto został zastąpiony przez wirtuoza klawiatury Joe Vescovi, który współpracował z zespołem od 1974 roku. Wyobcowanie Dika Dika z głównego nurtu publiczności kontynuowane było ambitnymi eksperymentami dźwiękowymi, takimi jak I'te vurria vasà (1976), który drastycznie odszedł od  tradycyjnego brzmienia Dik Dika, a także wraz z pojawieniem się muzyki disco, która spowodowała upadek kilku zespołów pop-rockowych.

 Po kilku stosunkowo udanych singlach, takich jak Laser vivente (1980) i Giornale di bordo (1982), zespół zrobił sobie przerwę. Pietruccio, Pepe i Lallo w końcu zebrali się ponownie i wydali kilka kolejnych singli, takich jak L'amico mio (1983) i Senza luce... reggae (1984), oraz uczestniczyli w projekcie humanitarnym Musicaitalia per l'Etiopia dla Etiopii. W 1986 roku Favia i Carlotto stworzyli spin-off zespołu, pierwotnie nazwany „Carlotto e Cucciolo già Dik Dik”, co doprowadziło do sporu prawnego o własność marki „Dik Dik”. Spór trwał do 2006 roku, kiedy to nazwa „Dik Dik” została ostatecznie nadana Pietruccio, Pepe i Lallo, podczas gdy Favia i Carlotto mogli występować pod nazwą „Già Dik Dik” („Ex Dik Dik”). 

 Od drugiej połowy lat 80-tych Dik Dik powrócił na scenę, uczestnicząc w programach telewizyjnych, takich jak Una rotonda sul mare. W 1993 roku ponownie wystąpili na Festival di Sanremo razem z byłymi rywalami I Camaleonti, innym zespołem z włoskiej sceny lat 60-70, oraz Maurizio Vandelli z Equipe 84.  Dik Dik wciąż od czasu do czasu występuje. W 1997 roku uruchomili własną stronę internetową.  W 2010 roku Pietruccio wydał autobiograficzną książkę o historii zespołu I ragazzi della via Stendhal („Chłopcy z Via Stendhal”, nawiązanie do powieści Molnára „Chłopcy z placu broni”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Ita Wytwórnia
[Ita]
Komentarz
1-2-3/Se Rimani Con MeDik Dik.1965-23Ricordi SRL 10-390[written by G. Madara, D. White, L. Borisoff, D. Pace]
Sognando La California/Dolce Di GiornoDik Dik.1966-A:2[11];B:39Ricordi SRL 10-425[A:written by John Phillips, Mogol][B:written by L. Battisti, Mogol][produced by Mogol]
Il Mondo è Con Noi/Se Io Fossi Un Falegname (If I Were A Carpenter)Dik Dik04.1967-14Ricordi SRL 10-444[written by John Phillips, Mogol]
Senza Luce (A Whiter Shade Of Pale)/Guardo Te E Vedo Mio FiglioDik Dik07.1967-1[19]Ricordi SRL 10-464[written by Gary Brooker, Matthew Fisher,Mogol][produced by Mogol]
Inno (Let's Go To San Francisco)/WindyDik Dik.1967-24Ricordi SRL 10-484[written by Carter, Lewis, Mogol][produced by Mogol]
Il Vento/L'EsquimeseDik Dik04.1968-A:14[4];B:68Ricordi SRL 10-499[A:written by Battisti, Mogol][B:written by Dylan, Mogol]
Dimenticherai/Eleonora Credi (The Weight)Dik Dik.1968-53Ricordi SRL 10-515[written by Mogol, P. Soffici]
Il Primo Giorno Di Primavera/Nuvola BiancaDik Dik04.1969-2[16]Ricordi SRL 10-540[written by Lavezzi, Minellono, Mogol]
Zucchero/Piccola AranciaDik Dik.1969-38Ricordi SRL 10-531[written by R. Soffici, Guscelli, Ascri, Mogol][produced by Battisti, Mogol]
Primavera, Primavera/Sogni ProibitiDik Dik10.1969-16[5]Ricordi SRL 10-565[written by Dattoli, Mogol ]
Vivo per te/Dove vai Dik Dik.1970-B:26Ricordi SRL 10-613[A:written by Paolini,S - Pisano,F - Silvestri,S]
Io mi fermo qui/Restare bambinoDik Dik.1970-10[14]Ricordi SRL 10-587[written by Albertelli,L - Riccardi,E]
L'Isola Di Wight (Wight Is Wight)/InnamoratoDik Dik.1970-9[15]Ricordi SRL 10-599[written by R. Vincent, M. Delpech, A. Salerno, Daiano][produced by Maurizio Vandelli]
Vivo Per Te/Quattro Bicchieri Di VinoDik Dik09.1970-14[7]Ricordi SRL 10-610[written by M. Fabrizio, Albertelli]
Ninna Nanna (Cuore Mio)/IncantesimoDik Dik.1971-20[3]Ricordi SRL 10-630[written by E. Riccardi, L. Albertelli][produced by M. Vandelli]
Vendo Casa/PauraDik Dik.1971-10[15]Ricordi SRL 10-638[written by Battisti, Mogol]
Viaggio Di Un Poeta/Oggi NoDik Dik.1972-1[21]Ricordi SRL 10-664[written by R. Zara, M. Vandelli, R. Zara][produced by M. Vandelli]
Il Cavallo, L'Aratro E L'Uomo/IncantesimoDik Dik.1972-32Warner Bros J.B. 34[written by Fidelio - Fontana,C - Totaro,M - Zara,R][produced by M. Vandelli]
Storia di periferia/LiberoDik Dik.1973-11[12]Ricordi[written by Daiano - Zara,R]
Help Me/Sono natoDik Dik.1974-24[3]Ricordi [written by Lo Vecchio,A - Shapiro,S]
Piccola Mia/Uno Strano SentimentoDik Dik.1975-40Ricordi SRL 10-748[written by P. Montalbetti, R. Carlotto, Sbrigo, R. Carlotto ][produced by Sandro Colombini]
Volando/OssessioniDik Dik.1976-21[8]Dik NP 46001[written by Southerland \ Colombini]
Come Una Bambina/I Te Vurria VasàDik Dik.1976-A:52;B:47D%K DIK-NP 46002[A:written by Paradiso, P. Soffici][B:written by Di Capua, Mazzucchi, Russo][produced by S. Colombini]
Laser vivente/Dolce amara tuDik Dik.1980-32Ariston AR 00887[written by Zambrini,B \ Jurgens,S]
Giornale di bordo/RuberòDik Dik.1982-36Lupus LUN 4933[written by Montalbetti - Sbrigo]
Come passa il tempoMaurizio Vandelli & Dik Dik & Camaleonti.1993-3-[written by Bigazzi,G - Dati,G - Del Turco,R]

wtorek, 17 maja 2022

Stooges

 Wraz z MC5 wywarli ogromny wpływ na późniejsze pokolenie muzyków jako twórcy klasycznego, dynamicznego amerykańskiego rocka. Zespół powstał z inicjatywy Jamesa Jewela Osterberga (znanego też jako: Iggy Stooge lub Iggy Pop, ur. 21.04. 1947 r. w Ann Arbor w stanie Michigan, USA), który debiutował jako perkusista i wokalista w szkolnej grupie The Iguanas. Później poznał Rona Ashetona i obaj zasilili skład formacji The Prime Movers (z której Ashetona szybko wyrzucono).

 

W tym okresie Osterberg przyjął pseudonim Iggy Pop; Iggy na pamiątkę występów z The Iguanas, Pop od nazwiska Jima Poppa - znajomego narkomana. W październiku 1967 r. utworzył w Michigan grupę The Psychedelic Stooges wraz z Ronem Ashetonem i jego bratem Scottem (perkusja). W grudniu skład zespołu poszerzył się o basistę Dave'a Alexandra. Formacja szybko zdobyła popularność w undergroundowym środowisku Detroit w dużej mierze dzięki swemu frontmanowi, którego zachowanie na scenie pozbawione było wszelkich zahamowań. W 1969 r. skrócili nazwę do The Stooges i podpisali kontrakt z firmą Elektra. Równocześnie przystąpili do nagrywania debiutanckiego albumu The Stooges. Jego producentem początkowo miał być Jerry Ragavoy, ale ostatecznie wybór padł na Johna Cale'a. Debiut okazał się sukcesem. Głos Iggy' ego, przypominający Micka Jaggera, i muzyka tworzona przez pozostałe trio, dały w połączeniu ciekawe brzmienie. Przed nagraniem drugiego albumu, Funhouse, do grupy dołączył saksofonista Steven Mackay.
 

To wyjątkowe wydawnictwo zawierało koncert The Stooges, rozpoczynający się nieskomplikowanym utworem "Down On The Street", a zamykający anarchicznym "LA Blues". Jednak kolekcja nie sprzedawała się zbyt dobrze i wytwórnia zerwała współpracę z grupą. W lipcu 1970 r. nowym członkiem The Stooges został gitarzysta Bill Cheatham, a w ciągu następnych dwóch miesięcy miejsce Dave'a Alexandra zajęli kolejno Zeke Zettner i Jimmy Recca. Cheatham wkrótce został zastąpiony przez Jamesa Williamsona, który wniósł duży wkład w dalsze sukcesy zespołu.
Dawny fan Iggy'ego, David Bowie, przedstawił grupę menedżerom firmy Mainman. Powierzono mu także zadanie zmiksowaniu albumu Raw Power, który okazał się największym sukcesem The Stooges. 

Zawierał dwa wielkie przeboje, "Gimme Danger" i "Search And Destroy". Wkrótce jednak kwartet: Iggy, Williamson i bracia Asheton zostali wyrzuceni z Mainman w związku z podejrzeniem o nadużywanie narkotyków. W 1973 r. do składu dokooptowano klawiszowca Scotta Thurstona, lecz zespół wyraźnie tracił rozpęd i 9 lutego 1974 r. zagrał ostatni koncert w Michigan Palace w Detroit. Krzykliwe i pozbawione smaku przedstawienie zakończyło się bójką pomiędzy grupą a lokalnym gangiem motocyklistów. Rezultat znalazł się na płycie Metallic K.O. Kilka dni później Iggy Pop ogłosił publicznie, że zespół The Stooges przestał istnieć.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I Wanna Be Your Dog/1969Stooges07.1969--Elektra EK 45664[written by The Stooges][produced by John Cale]
Down On The Street/I Feel AlrightStooges07.1970--Elektra EKM 459695[written by The Stooges][produced by Don Gallucci]
Search And Destroy/Shake AppealStooges06.1973--Columbia 45877[written by I. Pop, J. Williamson][produced by Iggy Pop]

Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The StoogesStooges08.1969-106[11]Elektra EKS-74051[produced by John Cale]
Fun House Stooges07.1970-106[11]Elektra EKS-74701[produced by Don Gallucci]
Raw PowerStooges02.1973-182[3]Columbia 32 111[produced by Iggy Pop]