sobota, 5 marca 2022

Radio 4

 Załóżmy, że nie jesteś muzykiem. Marny z ciebie tekściarz, jeszcze gorszy kompozytor. Mimo wszystko chciałbyś wziąć udział w powstawaniu wiekopomnego dzieła. Nic prostszego. Zainwestuj w bilet do Nowego Jorku i śmiało zapukaj do drzwi studia Radio 4.
Grupa ludzi siedzących wkoło, popijających piwko i rzucających pomysły. Tak właśnie pracujemy- mówi wokalista formacji, Anthony Roman. Do brooklińskiej piwnicy, w której muzycy Radio 4 rejestrują pierwsze wersje swoich kompozycji, podobno może wpaść każdy. Artyści są otwarci na wszelkie sugestie, doceniają tak zwaną konstruktywną krytykę. Przyszli zdobywcy serc recenzentów bierzcie przykład. Z takim podejściem można zostać jedynym liczącym się zespołem na scenie punkfunkowej.

 

Droga do chwały bywa oczywiście długa i kręta. W program obowiązkowo wpisane są rynkowe potknięcia pierwszych fonograficznych dokonań i konieczność przełknięcia paru mroźnych dziennikarskich ocen. Tacy Radio 4 na sukces zaczęli pracować już w 1999 roku. Wtedy było ich trzech. Tommy, Anthony i Greg. Każdy miał tyle samo zapału i podobne muzyczne doświadczenia. 

Cała trójka dopiero co zaliczyła wyczerpujący trening na hardcore'owej scenie Long Island, nowy zespół miał być wyrazem poszerzenia dźwiękowych horyzontów.
Anthony: Wszyscy zasłuchiwaliśmy się w Gang Of Four i Wire (i w Public Image Limited, bo to z ich piosenki Radio 4 wzięło nazwę). Chcieliśmy być tak minimalistyczni jak to tylko możliwe i chcieliśmy zrobić coś, czego nie będzie można nazwać Indie rockiem.
W ramach studyjnej rozgrzewki z producenckim wsparciem Phila Palazzoli nagrali pierwsze EP. A potem, tym razem w towarzystwie Tima 0'Heira, rozpoczęli pracę nad debiutancką płytą. Album Tnę New Song And Dance ukazał się wiosną 2000 nakładem małej, niezależnej firmy Gem Blandsten

Zasięg wydawnictwa był ograniczony - płyta wyszła jedynie w Stanach i do dziś jest pomijana w sporej części poświęconych grupie publikacji. Zresztą nie ma się co oszukiwać, The New Song And Dance nie było dziełem przełomowym. Własny styl niby zaczynał kiełkować, ale to ciągle nie było to, dzięki czemu Radio 4 znaleźli się na liście prekursorów jednego z modniejszych gitarowych kierunków (obowiązują trzy nazwy: dance punk, punk funk, tudzież new new wave) początku wieku. Podobnie rzecz się miała z wydaną kilka miesięcy później czwórką Dance To The Underground. Z tą różnicą, że płytce udało się zaistnieć w świadomości najbliższej (geograficznie i stylistycznie) okolicy.
 

Co ciekawe, najważniejsze wydarzenie w historii zespołu rozegrało się poza jego szeregami. W 2001 roku Roman rozkręcił własny interes - otworzył sklep z płytami. Sprzedawał tylko to, co sam lubił najbardziej. Reggae i post punk, stare zespoły brytyjskie plus młode grupy nowojorskie. Tuż za ścianą natomiast prowadził sobie knajpę pewien miłośnik house'u. Kiedy dźwięki z płyt katowanych przez młodych handlowców zlały się w jedno, Anthony doznał olśnienia (błagam, przećwiczcie to z sąsiadami, też chcę mieć w Polsce taki zespół) Tak będę grał- pomyślał. A jak po myślał, tak zrobił.
 

Kiedy pracowaliśmy nad pierwszą płytą nie uważaliśmy, że jesteśmy gotowi na nagranie albumu. Przy drugiej wszystko sobie dobrze przemyśleliśmy, pojawiła się ta koncepcja tego, co chcemy zrobić - wspominał Anthony. Do współpracy muzycy zaprosili producencki tandem DFA (w rozwinięciu: Death From Above, w cywilu: James Murphy i Tim Goldsworthy). Brytyjski brzmienie z przełomu lat 70. i 80. połączono z tanecznym groove'em. Tak powstało Gotham!. Można było krzyczeć, że Radio są odrodzonymi Gang Of Four alb współczesnym P.I.L. Stanęło na tym, że Gotham! to najbardziej taneczny rock'n'rollowy album od czasu "XTRMNTN" Primal Scream.
 

Sukces drugiej płyty zachęcił europejskich wydawców. Do muzyków zgłosili się przedstawiciele wytwórni City Slang. Stary Kontynent też chciał słuchać Radio 4. Choć niekoniecznie chciał się nimi masowo zachwycać. Zmieniono zdanie, kiedy w katalogu obok Gotham! znalazło się zremiksowane przez Murphy'ego i Goldsworthy'egi EP Dance To The Underground. Krajobraz po premierze czwórki nie pozostawiał wiele do życzenia. W nowojorskich piwnicach- duma, w londyńskich klubach - szaleństwo. Słowo "przebój" to w artystycznyn podziemiu pewnie największa obelga. Ale za taki hymn młodych gniewnych nikt im krzywdy zrobić nie powinien. Bo nie myśl cie sobie, że Radio 4 grają wyłącznie dla wyluzowanych imprezowiczów nie wysta wiających nosa poza mury modnych dyskotek. Wystarczy posłuchać społecznie zaangażowanych tekstów, takich jak Start a Fire (uczula na zagrożenie AIDS) czy Save Your City (po 11 września, w sparaliżowanym strachem Nowym Jorku sam tytuł nabrał wyjątkowego znaczenia).
 

Podobnych krytycznych obserwacji nit brakuje również na trzeciej płycie zespołu. Kilka faktów: Stealing Of A Nation (wrzesień 2004) Radio 4 nagrywali w poszerzonym składzie (zaraz po wydaniu ostatniego EP muzycy zaczęli koncertować i z tej okazji do grupy dołączyli: klawiszowiec Gerard i perkusista P.J.), z nowym producentem (Mai Heyes) i pod nowym szyldem (przeszli do Astralwerks). Pracowali siedem dni w tygodniu, po kilkanaście godzin na dobę. Bez wykrętów, bo sztuka wymaga poświęceń. Muzycznie zapowiadali materiał bardziej taneczny i piosenkowy, lirycznie postanowili rozprawić się ze współczesną Ameryką. Tommy: Czujemy, że w stanie, w jakim świat się dziś znajduje, ludzie powinni mówić. To nie czas na apatię i ciszę. Fakt,w przypadku takiego zespołu jak Radio 4 milczenie byłoby niewskazane.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Dance to the undergroundRadio 411.200294[2]94[2]City Slang 2202122[written by Anthony Roman, Gregory R. Collins, Thomas Williams][produced by James Murphy]
Eyes wide openRadio 403.200384[2]-City Slang 202172[produced by James Murphy]
Start a fireRadio 407.2003130[1]-City Slang 202246[produced by James Murphy]
Party crashersRadio 407.200475[2]-City Slang 5494920[written by Radio 4][produced by Max Heyes]
State Of AlertRadio 411.2004121[1]-City Slang CS 20255-0[Producer - Martin "Max" Heyes]
Absolute affirmationRadio 409.200461[2]-City Slang 20251-7[Producer - Martin "Max" Heyes]
TransmissionRadio 403.2005153 [1]-City Slang CS20243-1[Producer - Martin "Max" Heyes]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Stealing of a nationRadio 409.2004157[1]-City Slang 20238-1[ Producer - Martin "Max" Heyes]

Ma Rainey

 Blues był zawsze domeną mężczyzn. Kobiety śpiewające, a już grające bluesa były w wyraźnej mniejszości. Wszyscy wielcy twórcy z początku XX wieku byli mężczyznami. Paradoksem jest zatem, że bluesa rozsławiły kobiety. Pierwsze nagrania bluesa również zostały dokonane przez kobiety.
Dwie były prawdziwymi gwiazdami: Ma Rainey i Bessie Smith.


Ma Rainey urodziła się jako Gertrude Pridgett w 1886 roku w biednej rodzinie w Columbus, Georgia. Jej rodzice twierdzili, że mała Gertie prędzej zaczęła śpiewać niż mówić. Pierwszy raz wystąpiła publicznie na konkursie talentów mając 15 lat. Wtedy też pierwszy raz usłyszała bluesa. Zwróciła na siebie uwagę wędrownego showmana "Pa" Rainey`a. Rainey zabrał ją do swojej trupy a w 1904 roku wzięli ślub. Wtedy zaczęto ją nazywać "Ma" bo pasowało do "Pa". To "Ma" zaowocowało potem tytułem Mama Blues (Mother of the Blues).
 

Pa prowadził tzw. objazdowy minstrel show, w którym razem z Ma występowali przez następne 20 lat. Grali, spiewali i tańczyli wszystko to co się ludziom podobało. Sztuka w stylu schwarz, mydło i powidło.
Trupa objeżdżała Południe i Południowy-Wschód Ameryki, głównie krążąc po stanach Missouri, Arkansas i Teksas. W 1912 roku go grupy dołączyła Bessie Smith. Ma Rainey stała się przyjaciółką i mentorką Bessie.
Bessie Smith urodziła się w 1894 w Chatanooga, Tennessee. Ojca nie pamiętała gdyż zmarł on gdy była jeszcze małym dzieckiem. Matkę straciła w wieku lat 9. Opiekowała się nią starsza siostra Viola. Bessie już jako dziewczynka zaczęła zarabiać. Występowała w duecie ze swoim bratem Andrew na ulicy przed znanym w Chatanooga White Elephant Saloon.
 

W 1904 roku jej najstarszy brat przystąpił do małej trupy i opuścił dom. Wrócił po ośmiu latach wraz z Rainey`ami. Z jego pomocą Bessie wyruszyła z nimi w świat. Występowała głównie jako tancerka ponieważ śpiew był domeną Ma. W 1915 roku odłączyła się od Rainey`ów by już jako piosenkarka występować w teatrze T.O.B.A. gdzie cieszyła się wzrastającym powodzeniem.
Na początku lat 20. wytwórnie płytowe zobaczyły interes w rozwoju rynku muzyki jazzowej i bluesowej. Zarówno Ma Rainey jak i Bessie Smith zostały zaproszone do nagrań. Obie zadebiutowały w 1923 roku.
 

Ma Rainey była dużą kobietą, ważyła sporo. Lubiła ubierać się w jaskrawe suknie. Uchodziła za nieatrakcyjną, jednak gdy zaczynała śpiewać swoim głębokim kontraltem zmieniała się nie do poznania. W latach 1923 - 1928 nagrała, prawdopodobnie ponad sto piosenek, w konwencji ówczesnego bluesa .
Uwielbiała lamentujące teksty o utraconej miłości. Najsławniejsze jej nagrania to "Gone Daddy Blues", "Trust No Man", "Bo Weevil Blues", "C.C. Rider", "Jelly Bean Blues". Większość była sporymi hitami. Jej muzyka sprzedawała się bardzo dobrze. Wtedy właśnie zaczęto ją nazywać Mama Blues.


Wielki Kryzys, który dotknął Stany Zjednoczone bardzo mocno odbił się na bluesowych wytwórniach płytowych. W 1930 roku nastąpił koniec tego przemysłu muzycznego. Lata 20. to tzw. okres bluesa klasycznego. Był właściwie zdominowany przez te dwie gwiazdy. Co prawda pojawiło się sporo wykonawców męskich, jednak żaden z nich nie śmiał marzyć o takiej sławie i zarobkach jakie osiągnęły Ma Rainey i Bessie Smith.
 

Ma Rainey pogodziła się z losem i wróciła do rodzinnego Columbus. Tam udzielała się w życiu religijnym śpiewając i komponując utwory gospel. Mahalia Jackson wzorowała się na jej śpiewie, wykonywała również kompozycje Ma. W ostatnich latach życia była managerem dwóch teatrów, które sama założyła "The Lyric" i "The Airdrome". Zmarła na atak serca w 1939 roku. W 1983 roku została włączona do Blues Foundation's Hall of Fame a roku 1990 do Rock and Roll Hall of Fame in 1990.
Dzisiaj Ma Rainey jest właściwie zapomniana. Bessie Smith jest legendą znaną jako "Empress of the Blues".

Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Black Dust Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12926[written by Davis / Ma Rainey]
Black Eye Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12963[written by Thomas A. Dorsey]
Blame It On The Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12760[written by Thomas A. Dorsey / Ma Rainey]
Daddy Goodbye Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12963[written by Ma Rainey]
Dead Drunk Blues/Misery Blues Ma Rainey08.1927--Paramount 12508[written by Ma Rainey]
Hellish Rag/Ice Bag Papa Ma Rainey12.1927--Paramount 12612[unknown]
Leaving This Morning Ma Rainey09.1928--Paramount 12902[written by Davis / Ma Rainey]
Little Low Mama /Grievin' Hearted Blues Ma Rainey12.1926--Paramount 12419[written by Ma Rainey]
Morning Hour Blues Ma Rainey11.1926--Paramount 12455[written by Smith/ Ma Rainey]
Mountain Jack BluesMa Rainey03.1926--Paramount 12352[written by Sid Harris]
Runaway Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12902[written by Ma Rainey]
See See Rider Blues Ma Rainey10.1924-14[1]Paramount 12252[written by Lena Arant/ Ma Rainey]
Shave ' Em Dry Blues/Farewell Daddy Blues Ma Rainey08.1924--Paramount 12222[written by H. Jackson/ Ma Rainey]
Sleep Talkin' Blues Ma Rainey09.1928--Paramount 12760[written by Randall/ Ma Rainey]
Sweet Rough Man Ma Rainey09.1928--Paramount 12926[written by Randall / Ma Rainey]
Tough Luck Blues/Screech Owl Man Ma Rainey09.1928--Paramount 12735[written by Ma Rainey]
Trust No Man Ma Rainey06.1926--Paramount 12395[written by Lil Henderson]
Morning Hour Blues Ma Rainey11.1926--Paramount 12455[written by Smith/ Ma Rainey]

Lian Ross

 Lian Ross, właściwie Josephine Hiebel (ur. 8 grudnia 1962 w Niemczech) – piosenkarka oraz kompozytorka.

Jest małżonką producenta – Louisa Rodrigueza (współproducenta zespołu Modern Talking). Używała kilku pseudonimów artystycznych, m.in.: Lian Ross, Dana Harris, Josy, Joelle i Jobel.
Swojego głosu użyczała również w piosenkach wykonywanych przez; 2 Eivissa, Creative Connection, Dj Pierro, Exotica, Hi-Q, Loco Loco, Tears N’ Joy, Teeko X. W 1985 wydała swoje dwa pierwsze single: Fantasy i Say You'll Never. Pod szyldem Creative Connection nagrała także cover piosenki You're My Heart, You're My Soul wykonywanej oryginalnie przez duet Modern Talking. W 1988 wydała swoją pierwszą płytę CD Say, Say, Say i nakręciła promujący utwór teledysk.
Artystka wystąpiła 8 grudnia 2004 w Moskwie na imprezie Discoteca80. Występ odbywał się w dzień urodzin piosenkarki. Fani zaśpiewali jej Happy Birthday oraz obdarowali ją prezentami. Wykonała tam dwie piosenki: Scratch My Name oraz Say You'll Never.
 

19 czerwca 2010 piosenkarka wystąpiła wraz z Gazebo oraz Eddy Wata na stadionie miejskim w Janikowie. Występ rozpoczęło interlude przygotowane specjalnie na potrzeby koncertu. Zaśpiewała m.in.; Scratch My Name, Say You'll Never, Fantasy, Do You Wanna Funk, That's The Way (I Like It), Young Hearts (Run Free), You're My Heart, You're My Soul oraz wykonała wolniejszą piosenkę/balladę.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[Ger]
Komentarz
Fantasy/Saturday Night Lian Ross.1985--ZYX ZYX 1143[written by Leroy Skeete,Mike Pidone][produced by Bobby To ]
Say You'll NeverLian Ross.1985--ZYX ZYX 1171[written by Leroy Skeete , Luis Rodriguez-Salazar ][produced by Bobby To,Lee Davis ]
Neverending Love "Rap"Lian Ross.1986--Arrow Records 1C 006 156 910-7[written by Leroy Skeete , Luis Rodriguez-Salazar ][produced by Bobby To ]
It's Up To YouLian Ross.1986-- Arrow Records 1C 006-15 5491 7[written by L. Skeete, Luis Rodriguez-Salazar][produced by Bobby To ]
Oh Won't You Tell MeLian Ross.1987--Chic 6.14975[written by Leroy Skeete, Luis Rodriguez-Salazar][produced by Bobby To ]
Do You Wanna FunkLian Ross.1987--Chic 6.14807[written by Cowley, Sylvester James][produced by Bobby To ]
Say Say SayLian Ross.1988--Polydor 887 790-2[written by Hartmut Schwenke , Ole Olsen][produced by Terry Lewis ]
Feel So GoodLian Ross.1989--Polydor 871 695-2[written by Christoph Leis-Bendorff , Leroy Skeete , Luis Rodriguez-Salazar,Lee Davis ][produced by Luis Rodriguez]
Keep This FeelingLian Ross.1994--Polydor 853 051-2[written by Toni Cottura][produced by Ambrogio Crotti , Luigi Ricco ]

piątek, 4 marca 2022

Kevin Rudolf

 Kevin Rudolf to wszechstronny artysta, który nie tylko komponuje swoje utwory, ale również jest autorem tekstów i producentem. Talent odziedziczył po matce, która występowała jako wokalistka w klubach nocnych Nowego Jorku. Obecnie Kevin Rudolf mieszka i pracuje w Miami.

 

Pierwszą gitarę otrzymał w wieku 11 lat. Podczas swej młodzieńczej kariery współpracował z wieloma zespołami, prezentującymi różne gatunki muzyczne. Koncertował głównie w garażach lub w okolicznych klubach muzycznych. Początkowo solowe projekty tworzył, korzystając z komputera, w domowym zaciszu.
 

Przełomowym momentem kariery Kevina Rudolfa było spotkanie ze znanym producentem Timbalandem, który umożliwił mu udział w nagraniu utworu Lil' Kim "The Jumpoff". Utwór okazał się wielkim hitem i zapoczątkował bliską współpracę Timbalanda z młodym gitarzystą. Artysta ma na swym koncie również udział w projektach związanych z The Black Eyed Peas, Justinem Timberlakiem oraz Nelly Furtado.
 

Kevin Rudolf zadebiutował na rynku muzycznym, jako solowy artysta, pod koniec 2008 roku albumem "Let it Rock" utrzymanym w klimacie rock-rap. Wydawnictwo promował singiel "In the City". W utworze tym gościnnie artystę wsparł Lil' Wyane. Kolejny singiel promujący płytę to "Welcome to the World".

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Let It RockKevin Rudolf featuring Lil Wayne12.20085[30]5[35]Island 1796243[4x-platinum-US][silver-UK][written by Kevin Rudolf/Dwayne Carter ][produced by Kevin Rudolf ]
Welcome to the WorldKevin Rudolf featuring Rick Ross05.200977[5]58[9]Island 2709009[gold-US][written by Kevin Rudolf, Jacob Kasher Hindlin][produced by Kevin Rudolf ]
I Made It (Cash Money Heroes)Kevin Rudolf Feat. Birdman, Jay Sean & Lil Wayne05.201037[9]21[20]Island CATCO 161249056[platinum-US][written by Kevin Rudolf/Jeremy Kasher/Dwayne Carter/Bryan Williams/Jay Sean/Jeremy Skaller/Robert Larow ][produced by Kevin Rudolf ]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
In the CityKevin Rudolf12.2008-119[5]Cash Money B0012337-02[produced by Bryan "Baby" Williams , Ronald "Slim" Williams , Kevin Rudolf, The Neptunes]
To the SkyKevin Rudolf07.2010-78[1]Cash Money B0014341-02[produced by Bryan "Baby" Williams (exec.), Ronald "Slim" Williams (exec.), Kevin Rudolf, Dr. Luke, Rivers Cuomo, Cool & Dre]

Kelly Rowland

 Kelly Rowland- Tworząc jedną trzecią Destiny's Child, jednego z najpopularniejszych żeńskich zespołów w historii, Kelly Rowland zdążyła zafascynować swoim głosem miliony fanów na całym świecie. Występowała w teledyskach, prezentowała się na okładkach najważniejszych magazynów, podziwiać ją można było na koncertach i w programach telewizyjnych na całym świecie. Ma na swoim koncie kilka Numerów 1, Multiplatynowe Płyty a także Grammy i inne nagrody, będące dowodem uwielbienia ze strony jej wielbicieli. Teraz, wydając pierwszą solową płytę 'Simply Deep' zamierza zaprezentować wszystkim swoje inne, zupełnie nowe oblicze.

 

Album zawierający piosenki autorstwa jej samej, Steve'a Kipnera, Billy Manna, Solange Knowles oraz gościnne występy Nelly'ego i Joe Buddena, wyprodukowany przez Richa Harrisona (Amerie), Roberta Smitha, Damona Elliotta, Roba Fusari i Matthewa Knowlesa (Destiny's Child), jest dokładnym odzwierciedleniem serca i duszy Kelly. Było to od początku jej zamierzeniem. "Chciałam, żeby ludzie zaczęli traktować mnie jako Kelly Rowland, a nie tylko wokalistkę z Destiny's Child" - tłumaczy. "Żeby zobaczyli we mnie kogoś, kto ma za sobą wiele ciężkich doświadczeń życiowych a mimo to jest za wszystko bardzo wdzięczny i szczęśliwy. Jest pewna strona mnie, o której nie wiecie, a którą bardzo chciałam zaprezentować Wam na tym albumie."
 

W tym celu Kelly zdecydowała się podejść do nagrywania płyty w zupełnie świeży i nieoczekiwany sposób. 'Simply Deep' zawiera elektryczne i akustyczne 6-cio strunowe gitary, nastrojowe syntezatory i DJ-skie scratche. Natchnione teksty poruszają tematykę Boga, miłości i wszystkiego, co się z nimi wiąże. Od strony muzycznej jest się do czego kołysać, jest rock'n'roll, R&B;, są ledwie wyczuwane podkłady muzyczne. W skrócie: zupełnie nie to, czego spodziewalibyście się po członkini Destiny's Child. I o to chodziło. Kelly "Chciałyśmy, żeby nasze albumy solowe (każda z wokalistek DS pracuje nad swoją własną płytą) zawierały materiał na tyle różny, żeby odżegnać się od ciągłych porównań z Destiny's Child. Mają opowiadać o każdej z nas, przedstawiać nas w taki sposób, żebyście mogli poznać nasze osobowości. W moim przypadku - większość moich fanów nawet nie podejrzewa, że kocham rocka! Kiedy po raz pierwszy weszłam do studia i oświadczyłam moim producentom, że chcę uzyskać mieszankę brzmień Sade i ostrego rocka, wszyscy patrzyli na mnie jak na nienormalną! Szczerze mówiąc, mniej więcej do połowy sesji nagraniowej, sama wątpiłam, czy da się je jakoś sensownie połączyć. Ale ostatecznie wszystko się udało. I to jak!"
 

Dowodem na to może być już pierwszy singiel "Stole". Napisany przez Dane Devillera, Seana Hoseina i Steve'a Kipnera kawałek nadaje ton całej płycie swoją wrażliwością, emocjonalnością i zupełnie nietypowym podejściem do brzmienia i tematu utworu. Przestroga na temat życia i jego następstw zawarta w "Stole" poruszyła Kelly już za pierwszym zetknięciem się z tą kompozycją. "Kocham jej tekst i melodię. To taki namiętny kawałek!"
Równie poruszający jest inny kawałek "Heaven", napisany i wyprodukowany przez Alonzo Jacksona, grającego w utworze także na basie, perkusji i gitarze. Ta sexy ballada, w części napisana również przez Kelly, bierze swoje inspiracje z prawdziwego życia: "Nigdy nie byłam zakochana i nagle spotykam kogoś, z kim czuję się jak w niebie. Ten utwór wyraża właśnie takie uczucia."
 

Miłość to temat przewodni kawałka "Dilemma", duetu ze znanym rapperem Nelly'm. Utwór zdążył już zdobyć ogromną popularność i trafić na pierwsze miejsce list przebojów w wielu krajach. Oparty jest na fragmencie "Love, Need and Want You" Patti LaBelle, do którego Kelly i Nelly wtrącili "swoje trzy grosze". Podczas kręcenia wideoklipu Kelly miała okazję spotkać się z legendarną divą i co więcej - usłyszała słowa uznania dla nowej wersji dawnego przeboju. "Pamiętam, że miałam w oczach łzy. Nie ma nic bardziej uskrzydlającego niż fakt, że oryginalny artysta docenia twoją wersję jego piosenki".
Tytułowy kawałek z płyty "Simply Deep" napisała dla Kelly Solange Knowles, młodsza siostra koleżanki z Destiny's Child - Beyonce. Solange usłyszeć w utworze, ona także zajęła się tu aranżacją wokali. "Ta piosenka jest niesamowita! Solange to wybitnie utalentowana osoba, która mimo tak młodego wieku świetnie czuje się w studio. Bardzo miło wspominam naszą wspólną sesję nagraniową. Szczerze mówiąc, na początku trochę obawiałam się pracy z nią, bo od zawsze traktowałam ją jak swoją młodszą siostrę. Okazało się jednak, że było wspaniale!"
 

Nagrywanie solowej płyty było dla Kelly okazją nie tylko do zaprezentowania swojego kunsztu wokalnego, ale i ujawnienia zupełnie nowych talentów. Oprócz aranżowania wokali na płytę, ma swój wkład w powstanie trzech kompozycji: "(Love Lives In) Strange Places", wspomnianej "Heaven" i "Make U Wanna Stay". "Zawsze podziwiałam, że Beyonce potrafi pisać tak wspaniałe utwory. Kiedy byłyśmy w studio zadawałam jej mnóstwo pytań, a ona przekonywała mnie, że to nic trudnego. Bardzo się bałam, ale kiedy przy pracy nad solowa miałam kontakt z wieloma autorami piosenek, nauczyli mnie jak przelać swoje myśli na papier i tchnęli sporą dawkę wiary w siebie."
Jeszcze jeden bezsprzeczny talent Kelly to aktorstwo. Ma za sobą już epizodyczną rolę w sit-comie "The Hughleys", a wkrótce zadebiutuje na wielkim ekranie jako Kia w horrorze "Freddy vs. Jason". Kelly: "Kocham grać! Cudownie, że miałam okazję sprawdzić się również jako aktorka. Było to spełnienie moich marzeń."
 

Kelly ciężko pracowała nad spełnianiem swoich marzeń jeszcze jako mała dziewczyna, mieszkająca z rodzicami w Atlancie (Georgia). W wieku 4 lat, zainspirowana twórczością Whitney Houston oświadczyła mamie, że będzie śpiewać. "Potrafiłam całymi godzinami męczyć ją puszczaniem w kółko nagrań Whitney. Jej płyta była pierwszą, jaką dostałam. Słuchałam jej oczywiście codziennie!"
Zaczynała od śpiewania w kościelnym chórze, choć była jeszcze tak mała, że stawała na krześle, żeby dosięgnąć mikrofonu. Wrażenia związane ze śpiewaniem przed publicznością zmieniły jej życie na zawsze. "Kiedy zaczynałam wstęp, przenosiłam się jakby do innego świata. Wszyscy patrzyli tylko na mnie. Myślałam wtedy - naprawdę kocham to robić!"
 

Miłość do muzyki 'zakwitła' jednak dopiero wtedy, kiedy przeniosła się z rodziną do Houston, gdzie poznała Beyonce Knowles. Dwie utalentowane nastolatki zaczęły występować razem i wkrótce, w połowie lat 90. założyły grupę Destiny's Child. Już pierwszy ich singiel "No, No, No" wydany w 1997 roku stał się ogromnym przebojem, a album "Destiny's Child" (1998) niemal od razu pokrył się Platyną. Następna płyta "The Writing's On The Wall" osiągnęła status Ośmiokrotnej Platyny w samych tylko Stanach Zjednoczonych i rozeszła się na świecie w ilości ponad 10 milionów egzemplarzy. Sukces dziewcząt przypieczętował w 2001 roku również Multiplatynowy album "Survivor".
 

Pytana o to, czy jest zadowolona ze swojej pierwszej solowej płyty, Kelly od razu się uśmiecha. "Pamiętam, jak szczęśliwa byłam kiedy skończyłyśmy "The Writing's On The Wall" i "Survivor", bo każda z piosenek na tej płycie była po prostu wspaniała. Chciałam uchwycić tą atmosferę na swojej płycie i kiedy słuchałam całości już po skończeniu, pomyślałam "Dzięki Ci, Boże!" bo spełniły się na niej wszystkie moje muzyczne marzenia Tak, jestem z niej bardzo zadowolona".
"Simply Deep" mówi o życiu i wszystkim, co się z nim wiąże: miłości, bólu, radości i szczęściu. Kelly Rowland dzieli się tymi opowieściami ze swoimi fanami. Bo naprawdę wiele już może powiedzieć o życiu.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Dilemma /Air force ones [Nelly]Nelly feat Kelly Rowland07.20021[2][25]1[10][29]Universal MCSTD 40299[3x-platinum-UK][sample z Love,need and want you-Patti LaBelle][Written by: Ryan Bowser/Kenneth Gamble/Cornell Haynes/Antoine Macon/Bunny Sigler][1[9][32].R&B Chart]
StoleKelly Rowland09.20022[28]27[20]Columbia 6732122[silver-UK][written by Dane Deviller,Sean Hosein,Steve Kipner][produced by Dane Deviller,Sean Hosein,Steve Kipner][54[14].R&B Chart]
Can' t nobodyKelly Rowland05.20035[13]97[5]Columbia 6738142[written by Rich Harrison,Robert "Syke Dyke" Reed,Tony Fisher][produced by Rich Harrison][72[7].R&B Chart]
Train on a trackKelly Rowland08.200320[6]-Columbia 6742155[written by Rob Fusari,Sylvester Jordan Jr.,Balewa Muhammad,Tiaa Wells][produced by Rob Fusari]
Here we goTrina Feat. Kelly Rowland10.200515[12]17[20]Atlantic AT 0238 [gold-US][written by James Harris III, Terry Lewis, Katrina Taylor ,Derrick L. Baker, James Gregery Scheffer, Josh Burke, Steve Scipio ,Ted Lucas ,Teedra Moses][produced by Jim Jonsin]
Like thisKelly Rowland Feat. Eve03.20074[14]30[20]Columbia 88697110322[gold-US][silver-UK][written by Sean Garrett, Eve Jeffers, Jamal Jones, Jason Perry, Kelly Rowland, Elvis Williams][produced by Jason Perry, Polow da Don ,Sean Garrett ,S-Dot, Blac Elvis][7[29].R&B Chart]
WorkKelly Rowland 12.20074[26]-Columbia 88697268382[gold-UK][written by Jason "Poo Bear" Boyd,Scott Storch,Kelly Rowland][produced by Scott Storch,Jason "Poo Bear" Boyd,Freemasons]
DaylightKelly Rowland Feat. Travis Mccoy05.200814[8]-Columbia CATCO 137205531[written by Bobby Womack,Harold Payne,Travis McCoy][produced by S*A*M & Sluggo]
When Love Takes OverDavid Guetta featuring Kelly Rowland06.20091[1][30]-Positiva CDTIV 287[2x-platinum-UK][written by David Guetta, Miriam Nervo, Olivia Nervo, Kelly Rowland ,Frédéric Riesterer][produced by David Guetta ,Frédéric Riesterer]
CommanderKelly Rowland featuring David Guetta06.20109[20]-Universal CATCO 162266806[gold-UK][written by Kelly Rowland, Rico Love, David Guetta, Sandy Vee][produced by David Guetta, Rico Love, Sandy Vee]
InvincibleTinie Tempah featuring Kelly Rowland10.201011[14]-Parlophone GB7TP 0900086[silver-UK][written by Eshraque Mughal, Patrick Okogwu, Phillipe-Marc Anquetil][produced by iSHi]
Grown WomanKelly Rowland07.2010--Universal Motown[written by Mikkel S. Eriksen, Tor E. Hermansen ,Magnus Beite, Bernt Stray, Shaffer Smith][produced by StarGate][51[13].R&B Chart]
Forever and a DayKelly Rowland10.201049[2]-Universal CATCO 168383411[written by Jonas Jeberg ,Andre Merritt, Kelly Rowland ,Samuel Watters][produced by Jonas Jeberg]
MotivationKelly Rowland featuring Lil Wayne04.201117[25]- Universal Motown[2x-platinum-US][written by Dwayne Carter, James Scheffer, Danny Morris, Rico Love][produced by Jim Jonsin, Rico Love][1[1].R&B Chart]
GoneNelly featuring Kelly Rowland)04.201158[5]113[5]Universal USUM 71028827[written by Cornell Haynes, Jr., Richard Butler, James Scheffer, Earl Hood, Eric Goody II][produced by Jim Jonsin, Rico Love]
What a FeelingAlex Gaudino featuring Kelly Rowland06.20116[7]-Ministry Of Sound USUS 11100032[written by Alfonso Fortunato Gaudino,Giuseppe D'Albenzio,Emmanuel Mijares,Jenson Vaughan,Kelly Rowland,Joseph "Lonny" Bereal][produced by Alex Gaudino,Jason Rooney]
FavorLonny Bereal Featuring Kelly Rowland07.2011-- Notifi Music Group[written by Joseph Bereal, Chris Brown, Marlon Jean, Isaac P Jones, Kevin McCall, Teyana Taylor, Phillip Thornton][produced by Jai Marlon][83[7].R&B Chart]
Boo ThangVerse Simmonds Featuring Kelly Rowland07.2011--BU Vision[written by Shama E. Joseph ,Maurice Simmonds, Ashlee Chanel Ross][44[20].R&B Chart]
Down for WhateverKelly Rowland featuring The WAV.s12.20116[10]-Universal USUM7 1110507[written by Nadir Khayat, Teddy Sky, Jimmy Joker, Bilal Hajji][produced by RedOne, Jimmy Joker, The WAV.s]
Lay It on MeKelly Rowland featuring Big Sean12.201169[5]-Universal USUM 71110502[written by Ester Dean, Chauncey Hollis, Sean Anderson][produced by Hit-Boy][43[15].R&B Chart]
IceKelly Rowland Featuring Lil Wayne09.2012-88[12] Republic[written by Dwayne Carter, Sean Garrett, Kelly Rowland, Noel "Detail" Fisher][produced by Noel "Detail" Fisher, Sean Garrett][24[20].R&B Chart]
Representin'Ludacris Featuring Kelly Rowland12.2012-97[4] Def Jam/DTP[written by Christopher Bridges, Richard Butler, James Scheffer, Frank Romano, Michael Mule, Issac De Bonni][produced by Jim Jonsin, Rico Love][28[19].R&B Chart]
Neva EndFuture featuring Kelly Rowland12.2012-52[20]Epic[platinum-US][written by Kelly Rowland,Nayvadius Wilburn,Michael Williams,Pierre Ramon Slaughter,Theron Thomas,Timothy Thomas][produced by Mike Will Made It,P-Nasty][14.R&B Chart]
Kisses Down LowKelly Rowland03.2013-72[13]Republic[gold-US][written by Kelly Rowland, Michael L. Williams II, Marquel Middlebrooks ,Timothy Thomas, Theron Thomas][produced by Mike Will Made It, Marz][25[20].R&B Chart]
Without MeFantasia Featuring Kelly Rowland & Missy Elliott07.2013-74[2]RCA[written by Fantasia Barrino, Harmony Samuels ,Al Sherrod Lambert, Melissa Elliott, Kyle Stewart][produced by Harmony Samuels][26[20].R&B Chart]
Dirty LaundryKelly Rowland 08.2013-113[1] Republic[written by Kelly Rowland ,Terius "The-Dream" Nash ,Carlos "Los" McKinney][produced by The-Dream][47[5].R&B Chart]
Say YesMichelle Williams Featuring Beyonce And Kelly Rowland07.2014-109[1]E1 Music[written by Michelle Williams, Carmen Reece, Al Sherrod Lambert, Harmony Samuels][produced by Harmony Samuels]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Simply deepKelly Rowland02.20031[1][35]12[19]Columbia 5096042[gold-US][platinum-UK][produced by Mathew Knowles ,Kelly Rowland,Jovonn Alexander,BAM & Ryan,Anders Barren,Big Bert,Brandy Norwood,Dane Deviller,Chad Elliott,Damon Elliott,Mark J. Feist,Rob Fusari,Rich Harrison,Sean Hosein,Alonzo Jackson,Troy Johnson,Steve Kipner,Solange Knowles,Billy Mann,Falonte Moore,Jane Schella,Damon Sharpe]
Ms. Kelly Kelly Rowland07.200737[4]12[19] Columbia 88697110292 [produced by Kelly Rowland ,CKB ,Jeff Dawson, Loren Dawson, Mark Feist, Damon Sharpe, Sean Garrett ,Billy Mann ,Mysto & Pizzi, Polow da Don ,Rockwilder, Scott Storch, Soulshock & Karlin, Stargate, Tank Jason "Poo Bear" Boyd]
Ms. Kelly [Deluxe Edition] Kelly Rowland05.200823[4]-Columbia 88697288112-
Here I AmKelly Rowland12.201143[5]3[14] Universal 2743142[silver-UK][produced by LaShawn Daniels, Darkchild ,Diplo, Earl & E ,Alex Gaudino, David Guetta, Hit-Boy, Kuk Harrell, Jonas Jeberg ,Jimmy Joker, Jim Jonsin ,Rico Love, Ne-Yo, Frédéric Riesterer ,RedOne, Jason Rooney, The Runners, StarGate, Tricky Stewart, Souldiggaz, Christopher "c4" Umana, Sandy Vee, The WAV.s, Emily Wright]
Talk A Good GameKelly Rowland06.201380[1]4[13] Republic 3741506[silver-UK][produced by David Anderson ,Jon-David Anderson, Lonny Bereal, Ben Billions, Boi-1da, Matthew Burnett, Kevin Cossom, LaShawn Daniels, Danja, The-Dream, Rico Love, Marz, Jeremy "Arthur" McArthur, Mike Will Made It, The Runners, Harmony "H-Honey" Samuels, Syk Sense, T-Minus, Pharrell Williams]

Jonathan Richman & The Modern Lovers

W składzie tego zespołu założonego w Bostonie w stanic Massachusetts znaleźli się: wokalista i twórca piosenek Jonathan Richman (ur. w maju 1951 r. w Bostonie), Jerry Harrison (ur. 21.02.1949 r. w Milwaukee w stanie Wisconsin: gitara, później w Talking Heads), Ernie Brooks (bas) i przyszły perkusista grupy Cars, David Robinson.

 

Grupa proponowała zgrabną mieszaninę muzyki pop rodem z lat 50., muzyki granej przez zespoły garażowe, grupy żeńskie i The Velvet Underground. Ten swoisty muzyczny kolaż zapewnił im kultową sławę i wzbudził zainteresowanie byłego członka Velvet Johna Cale'a, wówczas pracownika wytwórni Warner Brothers. Jednak po zarejestrowaniu kilku nagrań demo rozczarowany Richman rozwiązał zespół i zaszył się w Bostonie, mimo że sam Cale nagrał kompozycję swojego protegowanego ("Pablo Picasso") na własnym albumie Helen Of Troy (z 1975 r.).
 

W 1976 r. nie dokończone nagrania zakupiła nowo założona wytwórnia Beserkley. Dokonano w niej remiksów starego materiału, dodano dwa premierowe utwory i wydano w formie albumu The Modern Lovers. Wytwórnia podpisała również solowy kontrakt z Richmanem, którego nowy longplay Jonathan Richman And The Modern Lovers wydano w zaledwie kilka miesięcy po pierwszej płycie, co spowodowało spore zamieszanie wśród fanów grupy. Ta druga propozycja była już o wiele mniej dynamiczna. a fakt, że Richman cofa się do niemal dziecinnej prostoty potwierdził się również na kolejnym albumie Rock'N'Roll With The Modern Lovers.
 

Nowa formacja Richmana, w składzie której znaleźli się: Leroy Radcliffe (gitara), Greg "Curly" Kerenen (bas) i D. Smart (perkusja) była już czysto akustyczna. Prezentowany przez nią materiał (m.in "The Ice-Cream Man", "Hey There Little Insect", "The Wheels On The Bus" i "I'm A Little Aeroplane") w zależności od upodobań oceniany był jako uroczy lub irytujący. The Modern Lovers mimo wszystko umieścili na brytyjskiej liście przebojów dwa utwory: "Roadrunner" i "Egyptian Reggae", które w 1977 r. zajęły odpowiednio 11. i 5. pozycję.
 

Jako że grupa była wyłącznie środkiem wyrazu dla dość pokrętnych wizji Richmana, w 1978 r. zrezygnowano z nazwy The Modern Lovers, kiedy to wokalista wyruszył na solową trasę. Od czasu do czasu powracał jednak do starego szyldu, m.in. nagrywając albumy It's Time For Jonathan Richman And The Modern Lovers i Modern Lovers 88

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Roadrunner/Roadrunner onceJonathan Richman & The Modern Lovers07.197711[9]-Beserkley BZZ 1[written by Jonathan Richman][produced by John Cale]
Egyptian reggae/Roller coaster by the seaJonathan Richman & The Modern Lovers10.19775[14]-Beserkley BZZ 2[written by Jonathan Richman and Earl Johnson][produced by Matthew King Kaufman, Glen Kolotkin]
Morning of our lives/RoadrunnerModern Lovers01.197829[4]-Beserkley BZZ 7[written by Jonathan Richman][produced by Matthew King Kaufman, Kenny Laguna]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Rock'n'roll with The Modern LoversJonathan Richman & The Modern Lovers08.197750[3]-Beserkeley BSERK 9[produced by Matthew King Kaufman, Glen Kolotkin]

Eddie Rambeau

Eddie Rambeau był jednym z tych wokalistów rock'n'rollowych połowy lat 60-tych,który miał dużą popularność przez parę lat dopóki nie przytłoczyły go nowe zespoły pojawiające się jako nowa atrakcja programów radiowych i scen muzycznych.Wśród jego rywali pojawiają się takie nazwiska jak Tommy Roe,Gary Lewis i Bobby Vee.

 

Był jakby klamrą spinającą pokolenie w/w śpiewaków połowy lat 60-tych,odnoszących podobne sukcesy jak Frankie Avalon.Rambeau być może był najbardziej utalentowanym z nich,lecz zapisał na swoje konto tylko jeden duży przebój ,jak na ironię ,cover piosenki "Concrete and clay".Osiągał za to umiarkowane sukcesy jako autor piosenek dla wielu wykonawców tego okresu.
 

Urodził się jako Edward Cletus Fluri w Pensylwanii i w poszukiwaniu sukcesów przeniósł się do Filadelfii.Tam podpisał kontrakt z wytwórnią Swan w nadzieji ,że będzie kontynuował sukcesy Frankie Avalona i Fabiana,już pod szyldem-Eddie Rambeau,odnotowując lokalny przebój "Skin divin'".
Nagrywał dla Swan do połowy lat 60-tych ale nigdy nie wylansował hitu poza Pensylwanią.Dla kontrastu,razem z Bobem Crewe skomponował w 1964r duży przebój dla Diane Renay,"Navy blue",który trafił do Top10 listy Billboard.On także był autorem następnego hitu tej wokalistki,"Kiss me,sailor" wiosną 1965r.
 

Podpisuje kontrakt z wytwórnią DynoVoice,należącą do jego współpracownika ,Boba Crewe .Tam nagrywa pośpiesznie swoją wersję brytyjskiego hitu zespołu Unit 4+2 "Concrete and clay",która trafia razem z originałem w tym samym czasie na listy przebojów.Na jego pierwszym albumie znalazły się minn. jego wersje "It's Not Unusual" i "Save the Last Dance for Me," piosenka "I Fell in Love So Easily," ,której współautorem był Al Kooper,a także "(Look for the) Rainbow" i "Don't Believe Him," ,będące nieomal naśladownictwem Gary Lewisa.
Przechodzi wkrótce do Bell Records,ale ogranicza już tylko do roli kompozytora,a pożniej w latach 70-tych producenta.
 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Lovers' Medley (The More I See You /When I Fall In Love)/The Car Hop And The Hard TopMarcy Jo and Eddie Rambeau08.1963-132[1]Swan 4145[written by M. Gordon, H. Warren, V. Young, E. Hayman][#7 by Lettermen in 1962r;#16 by Chris Montez in 1966r]
Come Closer/She's Smilin' At MeEddie Rambeau.1964--20th Century Fox 491[written by Chris Andrews][produced by Bob Crewe][original by Craig Douglas]
Concrete and Clay/Don't Believe HimEddie Rambeau05.1965-35[9]Dynovoice 204[written by Tommy Moeller/Brian Parker][produced by Charlie Calello][UK hit by Unit 4+2]
My Name Is Mud/I Just Need Your LoveEddie Rambeau07.1965-112[4]Dynovoice 207[written by B. Crewe, E. Rambeau, B. Rehak][produced by Charlie Calello]
The Train/Yesterday's NewspapersEddie Rambeau11.1965-129[1]Dynovoice 211[written by E. Rambeau, B. Rehak][produced by Bob Crewe]
Clock/If I Were YouEddie Rambeau10.1966-122[3]Dynovoice 225[written by Michelle Grainger/Anthony Hayes/Steve Wadey][produced by Bob Crewe]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Concrete and clayEddie Rambeau07.1965-148[2]Dynovoice 9001[produced by Charlie Calello]


Eddie Rambeau jako kompozytor
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
(He Makes Me Feel) Feel So PrettyShirley Matthews.1964Amy 910[co-writer Bud Rehak/Bob Crewe]
Big Town BoyShirley Matthews.1963-104[7]Atlantic 2210[co-writer Bud Rehak]]
Billy Blue EyesDiane Renay.1964--MGM 13 206[co-writer Bud Rehak]
Deep Dark SecretDee Dee Sharp.1964--Cameo 335[co-writer Bud Rehak/Bob Crewe]
Get Back In De BedEvan Mitchell.1963--Mala 471[co-writer Bud Rehak/Bob Crewe]
Hangin' On To My BabyTracey Dey.1964-107[4]Amy 908[co-writer Bud Rehak]
Here Comes The BoyTracey Dey.1964-93[5]Amy 894[co-writer Bud Rehak]
I've Got A SecretShepherd Sisters.1964--20th Century Fox 468[co-writer Bud Rehak]
If I Were YouEngelbert Humperdinck.1967-10[60]Parrot 71 015[co-writer Bob Crewe]
Kiss Me SailorDiane Renay.1964-29[8]20th Century Fox 477[co-writer Bud Rehak]
My Name Is MudEddie Rambeau.1965-112[4]Dynovoice 207[co-writer Bud Rehak/Bob Crewe]
Navy BlueDiane Renay.1963-6[12]20th Century Fox 456[co-writer Bud Rehak/Bob Crewe]
On My Own Two FeetHal Miller.1964--Amy 909[co-writer Bud Rehak/Bob Crewe]
Only YesterdayFour Seasons.1964-6[25]Phillips 600 124[co-writer Bud Rehak]
Push And KickMark Valentino.1962-27[9]Swan 4121[co-writer Bud Rehak/Frank Slay]
WordsDiane Renay.1965--New Voice[co-writer Bud Rehak]

Dianne Reeves

Ur. w 1956 w Detroit w stanie Michigan (USA). Jej droga do międzynarodowej wokalnej sławy zaczęła się z końcem lat 80., gdy odkryła ją wytwórnia Blue Note Records specjalizująca się w klasycznym jazzie.

 

Kariera obdarzonej naturalnym jazzowym głosem pieśniarki jest ilustracją zmagań między talentem i modą. Urodziła się w Detroit, ale dorastała w Denver w stanie Colorado. W muzycznej szkole średniej jej umiejętności dostrzegł sławny jazzowy trębacz Clark Terry i promująca jazzowe talenty National Association Of Jazz Educators z Chicago. Występ na sponsorowanym przez stowarzyszenie festiwalu umożliwił pieśniarce studia muzyczne na uniwersytecie stanowym Colorado współpracę z Terrym i wyjazd do Kalifornii, gdzie mogła poświęcić się w pełni wokalizie.
 

Wrodzone wokalne umiejętności i dobra szkoła uczyniły szybko z pieśniarki poszukiwaną na Zachodnim Wybrzeżu renomowaną w kręgu miejscowego jazzu artystkę (nagrania z perkusistami Lennym White'em i Stanleyem Turrentine'em oraz z saksofonistą Alphonzo Johnsonem). W latach 1978-80 współpracowała też z pianistą Billym Childsem, który umożliwił jej eksperymenty wokalne nawet podczas nocnych recitali. Równolegle kontynuowała naukę śpiewu (pod kierunkiem Phila Moore'a). W 1981 odbyła pierwszą zagraniczną trasę koncertową w zespole Sergio Mendesa, a rok później nagrała pierwszy album, Welcome To My Lover, realizowany przez Childsa. Płyta nagrana dla wytwórni Palo Alto Jazz zawierała jej własne kompozycje i była podstawą indywidualnego stylu pieśniarki dominującego w jej późniejszych nagraniach.
 

W wielki świat nagrań weszła w 1987, dostrzeżona przez szefa firmy Blue Note Bruce'a Lindvalla podczas koncertów dedykowanych spuściżnie Duke'a Ellingtona. Na pierwszym, nagranym niemalże ad hoc dla Blue Note albumie, Dianne Reeves, wokalistce towarzyszyli luminarze jazzu: George Duke, Freddie Hubbard, Herbie Hancock, Tony Williams, Stanley Clark i oczywiście stary przyjaciel Billy Childs.
 

Pomimo stałych flirtów z rhythm'n'bluesem i soulem, Reeves pozostała wokalistką jazzową (jej dyskografia potwierdza rzadką umiejętność oddzielania obu fascynacji). Potwierdzeniem jest album Quiet After The Storm nagrany w 1995 z wybitnymi jazzowymi instrumentalistami (Joshua Redman, saksofon, Roy Hargrove, trąbka, Hubert Lewis, flet, Kevin Eubanks, gitara, oraz Airto Moreira, instrumenty perkusyjne). 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Better Days/That's AllDianne Reeves05.1988--Blue Note 50119[written by D. Reeves, T. Lorrich][produced by George Duke][44[12].R&B Chart]
Never Too Far/ Come InDianne Reeves01.1990--EMI 50 242[written by Diane Louie][produced by George Duke][5[17].R&B Chart]
Come In/Never Too FarDianne Reeves05.1990--EMI 50 291[written by Dianne Reeves, Billy Childs, Diane Louie][produced by George Duke][34[11].R&B Chart]
More To LoveDianne Reeves08.1990--EMI 50 323[written by Diane Louie, Dianne Reeves, George Duke][produced by George Duke][45[8].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Dianne ReevesDianne Reeves04.1988-172[12]Blue Note 46 906[produced by George Duke]
Never too farDianne Reeves03.1990-81[14]EMI 92 401[produced by George Duke]

Brenda Russell

 Brenda Russell jest afro-amerykańską piosenkarką i autorką tekstów urodzoną w 1949 roku w Nowym Jorku, w Stanach Zjednoczonych. Jej muzyka łączy w sobie elementu popu, soulu i jazzu. Russell pisała teksty dla takich gwiazd jak Stevie Wonder, Aretha Franklin, Earth, Wind & Fire, Joni Mitchell, Donna Summer oraz Sting. Wydała 8 albumów, w 2010 roku ukaże się jej najnowsza płyta This is real life. W latach 80-tych ukazały się trzy albumy tej artystki.

 

Jej największy przebój "Piano in the dark" pochodzi z roku 1988 i został wydany na singlu oraz na albumie Get here. Piosenka dotarła do 6 miejsca Billboard Hot 100 oraz do ósmego miejsca na liście Billboard Hot Black Singles. W Wielkiej Brytanii utwór wypadł nieco słabiej notując dopiero na 23 miejscu UK Singles Chart. Styl piosenki określa się jako soul.
 

Urodziła się w umuzykalnionej rodzinie [Gus jej ojciec był członkiem zespołu The Ink Spots), spędziła swoją młodość w Kanadzie, by przeprowadzić się do Hamilton, Ontario, w wieku 12 lat.Jako nastolatka zaczęła występować w lokalnych zespołach i jako nastolatka dołączyła do obsady "Hair" w Toronto , w czasie w którym zaczęła grać na pianinie. Na początku lat 70-tych wyszła za mąż za muzyka Bryana Russella, (nagrywali jako Brian & Brenda); ukazały się ich dwa albumy w wytwórni Rocket Eltona Johna, Word Called Love (1976) i Supersonic Lover (1977).Para rozwiodła się pod koniec lat 70-tych, a Brenda, obecnie mieszka w Los Angeles, stawiając na karierę solową. Ich córka, Lindsay, urodziła się w 1977 roku.
 

Russell podpisała kontrakt z wytwórnią Tommy LiPumy Horizon Records, a jej debiutancki singiel "So Good, So Right", stał się hitem w 1979 roku. Po szybkim upadku wytwórni Horizon, Russell została przechwycona przez A & M, która wydała jej debiutancki album, na którym znalazły się utwory "If Only For One Night" (później hit Luthera Vandrossa) i "In the Thick of It".Jej drugi album, "Love Life", ukazał się w 1981 roku. Następnie przenosi się do Warner, wydając Two Eyes w 1983 roku . Przeprowadza się do Szwecji i zaczyna pisać piosenki na nowy album.
Wydany w 1988 roku album Get Here, stał się jej największym sukcesem komercyjnym, dając jej największy hit "Piano in the Dark" z Joe Esposito i trzy nominacje do Grammy Award. Utwór tytułowy stał się też hitem, w wykonaniu Olety Adams w 1991 roku.
Po wydaniu dwóch kolejnych albumów na początku lat 90-tych, Russell miała możliwość nagrywania własnej muzyki. W tym czasie, komponowała piosenki dla innych artystów i napisała muzykę do filmu How Stella Got Her Groove Back. Wystąpiła także w filmie z 1999 r. Liberty Heights, w którym śpiewała dwa utwory napisane specjalnie dla filmu.
 

Russell wznowiła karierę solową w 2000 r. z krytycznie przyjętym albumem Paris Rain, wydanym przez Hidden Beach Records. Album (we współpracy z Carole King, Dave Koz i Sheilą E.) przenosi Russell z dala od rynku pop ku starszej klienteli. W 2003 roku podpisała kontrakt z nową wytwórnią brytyjską Dome i wydaje album kompilacyjny So Good, So Right: The Best of Brenda Russell. Jej 8-my studyjny album, Between the Sun and the Moon, został wydany przez Dome w roku następnym.

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
That's all right too/Who loves youBrian & Brenda01.1978--Rocket 40 809[written by Brian Russell, Brenda Russell][produced by Jay Lewis][67[9].R&B; Chart]
So Good, So Right / You're Free UK side B:In the thick of itBrenda Russell08.197951[5]30[17]Horizon 123[written by Brenda Russell ][produced by Andre Fisher ][15[19].R&B; Chart]
Way Back When/God bless you Brenda Russell02.1980--A&M; 2207[written by Brenda Russell ][produced by Andre Fisher ][42[9].R&B; Chart]
If You Love (The One You Lose)/Deep Dark And MysteriousBrenda Russell04.1981--A&M; 2326[written by Brenda Russell ][produced by Stewart Levine][50[9].R&B; Chart]
Piano in the Dark / This Time I Need YouBrenda Russell02.198823[14]6[25]A&M; 3003[written by Scott Cutler/Jeff Hull/Brenda Russell ][produced by Brenda Russell/Jeff Hull/Andre Fisher ][8[19].R&B; Chart][3.Adult Contemporary Chart]
Gravity/Le Restauraunt Brenda Russell feat David Sanborn07.198877[1]-A&M; 1206[written by Brenda Russell, Gardner Cole][produced by Brenda Russell, Stanley Clarke ][93[4].R&B; Chart]
Get Here/In the thick of itBrenda Russell09.1988--A&M; 1233[written by Brenda Russell][produced by Andre Fischer , Brenda Russell , Peter O. Ekberg][37[16].R&B; Chart]
Stop Running Away/Night train to LeningradBrenda Russell08.1990--A&M; 1514[written by Brenda Russell,Narada Michael Walden][produced by Narada Michael Walden][34[12].R&B; Chart]
Tell me this night won't end/Le Restauraunt Gerald Alston with Brenda Russell05.1991--Motown 2095[69[5].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Brenda RussellBrenda Russell09.1979-65[20]Horizon 739[produced by Andre Fisher ][26.R&B; Chart]
Love LifeBrenda Russell04.1981-107[8]A&M; 4811[produced by Stewart Levine][42.R&B; Chart]
Get HereBrenda Russell03.198877[4]49[28]A&M; 5178[produced by Andre Fischer/Brenda Russell/Stanley Clarke/Peter O. Ekberg/Andre FIscher/Jeff Hull ][20.R&B; Chart]
Kiss Me With The WindBrenda Russell08.1990--A&M; 75021 5271 1[produced by Brenda Russell, André Fischer, Narada Michael Walden, Larry Williams][65.R&B; Chart]
Between The Sun And The MoonBrenda Russell10.2004--Dome DOMECD 50 [UK] [96.R&B; Chart]

czwartek, 3 marca 2022

Pieces of a Dream

 Pieces of a Dream ,to amerykańska grupa fusion,grakąca mieszankę jazzu i rhythm'n'bluesa.Została założona w 1976r w Filadelfii przez trójkę nastolatków:basistę Cedrica Napoleona, perkusistę Curtisa Harmona, oraz klawiszowca Jamesa Lloyda,którzy wcześniej występowali jako Classic Touch, A Touch of Class i Galaxy.Obok nich grupę tworzyli-Bob Baldwin,Ron Kerber,Eddie Baccus Jr.,Michael Antonio Thornton,i Norwood Young.

 

Grupa zmieniła swoją nazwę na Pieces of a Dream w 1979r.Zespół wziął swoją nazwę od jednego z utworów Michela Legranda.Po przesłuchaniu u Grovera Washingtona, Jr.,zaangażował ich do telewizyjnego widowiska "City Lights".Grover Washington, Jr. wyprodukował ich trzy pierwsze albumy.Po opuszczeniu Elektry,przenieśli się do EMI/Blue Note,gdzie nagrali kolejne siedem albumów,ale już bez wcześniejszego powodzenia na listach bestsellerów.W 2001r nagrali dla Heads Up International cztery następne albumy,Acquainted with the Night, Love's Silhouette, No Assembly Required i Pillow Talk.Obecnie występują w składzie:Lloyd, Harmon, Eddie Baccus Jr.(saksofon), Todd Parsnow (gitara) i Tracy Hamlin (vocal).
 

Wokalista grupy ,Norwood Young ,wystąpił w telewizyjnym show -High Maintenance 90210.Ich dwa utwory z płyty Goodbye Manhattan wykonywała Eva Cassidy [Have a Little Faith i utwór tytułowy]. 

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Pieces of a DreamPieces of a Dream10.1981-170[6]Elektra 350[produced by Grover Washington, Jr.]
We Are OnePieces of a Dream08.1982-114[15]Elektra 60 142[produced by Grover Washington, Jr.]
Imagine This Pieces of a Dream02.1984-90[15]Elektra 60 270[produced by Grover Washington, Jr.]
JoyridePieces of a Dream08.1986-102[12]Manhattan 53 023[produced by Lenny White, Maurice White]

 

Peter and Gordon

 Peterowi Asherowi (ur. 2.06.1944 r. w Londynie, Anglia) i Gordonowi Wallerowi (ur. 4.06.1945 r. w Braemar w hrabstwie Grampian, Szkocja) szczęście sprzyjało od kołyski. Synowie lekarzy poznali się w elitarnej szkole Westminster Boys, a jako duet zadebiutowali w londyńskim Piccadilly Club, gdzie kontrakt nagraniowy zaproponował im producent Norman Nowell.

 

Już na starcie posiadali ważny atut; "chłopcem" siostry Petera Jane Asher (znanej z głównej roli w filmie "Na samym dnie", w reżyserii Jerzego Skolimowskicgo z muzyką Cata Stevensa ) był Paul McCartney. W 1964 r. jego kompozycja, "A World Without Love", stała się przebojem duetu w Anglii i w USA, a popularność zdobyły też single "Nobody I Know" i "I Don't Want To See You Again". McCartney, pod pseudonimem Bernard Webb, był też autorem lansowanej w 1965 r. piosenki "Woman". Oprócz tematów Paula duet promował z powodzeniem nowe wersje amerykańskich przebojów z lat pięćdziesiątych: "True Love Ways" Buddy'ego Holly i "To Know You Is To Love You" nowa wersja hitu "To Know Him Is To Love Him" tria The Teddy Bears.
 

Współpraca Wallera z brytyjskimi czasopismami o podejrzanej reputacji niezbyt pasowała do lirycznego repertuaru duetu, przyjmowanego wciąż entuzjastycznie w Stanach Zjednoczonych. W 1966 r. Peter i Gordon, bliscy rozstania, powrócili na listy przebojów serią piosenek utrzymanych w kabaretowo-plebejskiej tonacji: "Lady Godiva", "Knight In Rusty Armour", "Sunday For Tea". W 1967 r. duet rozpadł się. Waller próbował bez powodzenia szczęścia jako solista, Asher zaś zadebiutował jako wzięty menedżer i producent.

Single
Data wydania Tytuł UK Top 40 Billboard Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
28.02.1964 A World Without Love/If I Were You 1[2][14] 1[1][12] [27.04.1964] Columbia DB 7255/Capitol 5175 [utwór ten bez powodzenia starał się wylansować w USA Bobby Rydell][written by Lennon-McCartney][produced by Norman Newell]
29.05.1964 Nobody I Know/You Don't Have To Tell Me 10[11] 12[9][15.06.1964] Columbia DB 7292/Capitol 5211 [written by Lennon-McCartney][produced by Dave Dexter]
9.09.1964 I don' t want to see you again/I Would Buy You Presents - 16[9] [21.09.1964] Columbia DB 7356/Capitol 5272 [written by Lennon-McCartney]
20.11.1964 I Go To Pieces/Love Me Baby - 9[11][12.1964] Columbia DB 7407/Capitol 5335 [written by Del Shannon][produced by John Burgess]
04.65 True Love Ways/If You Wish 2[15] 14[11] Columbia DB 7524/Capitol 5406 [hit Buddy Holly w USA 1960r ][written by Buddy Holly, Norman Petty]
11.06.1965 To Know You Is To Love You/I Told You So 5[10] 24[7] Columbia DB 7617/Capitol 5461 [hit Teddy Bears w 1958 r][written by Phil Spector]
15.10.1965 Baby I'm Yours/When The Black Of Your Eyes Turns To Grey 19[9] - Columbia DB 7729/- [written by Van McCoy][produced by Norman Newell]
10.1965 Don' t pity me/Crying In The Rain - 83[4] -/Capitol 5532 [written by Gordon Waller, Peter Asher]
11.02.1966 Woman/Wrong From The Start 28[7] 14[12][10.01.1966] Columbia DB 7834/Capitol 5579 [written by Bernard Webb ]
05.1966 There's no living without your love/A Stranger With A Black Dove - 50[7];B:130[1] -/ Capitol 5650 [written by Kaufman, Harris][produced by John Burgess]
06.1966 To show i love you/Don't Pity Me US side B:Start Trying Someone Else - 98[2] Columbia DB 7951/Capitol 5684 [written by Tony Hatch][produced by John Burgess]
9.09.1966 Lady Godiva/Morning's Calling 16[11] 6[14] Columbia DB 8003/Capitol 5740 [written by Mike Leander, Gordon Mills][produced by John Burgess]
11.66 Knight in rusty armour/The Flower Lady - 15[9] Columbia DB 8075/Capitol 5808 [written by Mike Leander, Gordon Mills][produced by John Burgess]
02.1967 Sunday for tea/Start Trying Someone Else US side B:Hurtin' Is Lovin' - 31[6] Columbia DB 8159/Capitol 5864 [written by John Carter][produced by John Burgess]
05.1967 The jokers/Red, Cream And Velvet (Version One) - 97[1] Columbia DB 8198/Capitol 5919 [written by Mike Leander, Gordon Mills][produced by John Burgess]
EP's
08.1964 Just for you 20[1] - Columbia SEG 8337/-

Albumy
Data wydania Tytuł UK Top 40
/ilość tyg. na liście/
Billboard Wytwórnia
/UK/
5. 06.64 PETER AND GORDON 18 [1] - Columbia 33SX 1630/SCX 3518
15.06.64 A world without you - 21[14] Capitol 2115 [US]
12.64 I don' t want to see you again - 95[11] Capitol 2220 [US]
05.65 I go to pieces - 51[15] Capitol 2324 [US]
08.65 True love ways - 49[13] Capitol 2368 [US]
04.66 Woman - 60[14] Capitol 2477 [US]
07.66 The best of Peter and Gordon - 72[12] Capitol 2549 [US]
02.67 Lady Godiva - 80[13] Capitol 2664 [US]