niedziela, 7 marca 2021

Darryl Way's Wolf

 Zespół brytyjski założony w 1973 r. przez Darryla Waya (instr. klawiszowe, skrzypce) po opuszczeniu przez niego formacji Curved Air. Liderowi towarzyszyli: John Etheridge (gitara), Dek Messecar (bas, śpiew) i Ian Mosley (perkusja), późniejszy członek grupy Marillion. 

Muzycy zadebiutowali albumem Saturation Point, który wydała wytwórnia Deram. W sesjach do longplaya Night Music wziął udział John Hodkinson, a na płycie Concerto For Electric Violin & Synth wystąpił, gościnnie Francis Monkman (syntezatory). W prezentowanym przez grupę brzmieniu dominowały instrumenty klawiszowe i skrzypce lidera.

Grupa, którą w skrócie nazywano po prostu WOLF fantastycznie prezentowała się na żywo od początku przyciągając całą rzeszę wiernych fanów doskonale pamiętających skąd wywodził się jej lider. Jak się okazało towarzyszący mu muzycy poziomem artystycznym nie ustępowali Darrylowi. Zespół był doskonałym  i bardzo zgranym kolektywem, co udowodnił swoim debiutanckim albumem. którego ukazanie poprzedził singiel „Wolf/Spring Fever” wydany przez Deram 16 marca 1973 roku. Płyta zatytułowana „Canis Lupus” ukazała się trzy miesiące później, dokładnie 14 czerwca tego samego roku… 

Krążek „Canis Lupus” (łacińska nazwa wilka szarego) został nagrany w londyńskich Advision Studios i wyprodukowany przez byłego członka King Crimson, Iana McDonalda. Materiał na płycie oparty jest głównie na złożonych aranżacyjnie kompozycjach, w których zespół wykazał się niezwykłą dojrzałością, a muzycy imponującymi, mistrzowskimi umiejętnościami. Ostrzegam, ten Wilk nie jest w owczej skórze. Jeśli Darry „Hurrican” Way jest w drodze można spodziewać się oszałamiającego pokazu wspaniałej muzycznej wirtuozerii z dzikimi i nieokiełznanymi skrzypcami. To jest jazz rock z wysokiej półki równie dobry - jeśli nie lepszy - niż to, co do tej pory Way zrobił w Curved Air. Ta burzliwa muzyka nie jest lekka. Bardziej przypomina tornado o nieokiełznanej mocy i energii zabierając gotowego do podróży słuchacza na różne poziomy czasoprzestrzeni.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Wolf/Spring FeverDarryl Way's Wolf03.1973--Deram DM 378[written by Darryl Way][produced by Darryl Way]
Two Sisters/Go DownDarryl Way's Wolf.1973--Deram DM 401[written by Darryl Way][produced by Ian McDonald]
Five In The Morning / A Bunch Of FivesDarryl Way's Wolf.1973--Deram DM 395[written by Darryl Way][produced by Shaun Davies ]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Canis LupusDarryl Way's Wolf .1973-54[11]Deram SDL 14[produced by Ian McDonald]
Saturation PointDarryl Way's Wolf.1973-54[11]Deram SML 1104[produced by Sean Davies]
Night MusicDarryl Way's Wolf.1974-54[11]Deram SML 1116[produced by Shaun Davies]
Autor: o Brak komentarzy:

Ode Records

Wytwórnię założył Lou Adler po sprzedaży odnoszącej sukcesy na rynku Dunhill Record koncernowi ABC Records w 1967r.
Skupił się na wydawaniu autorskich albumów gwiazd rocka i happenningowych płyt artystów z kręgu satyry rockowej.W ciągu trzech pierwszych lat [1967-69] działalności dystrybucją ich płyt zajmowała się CBS ,w 1970r Adler powierzył tę funkcję A&M;, by w 1977r wrócić do CBS.

Już na początku odnosi wielki sukces hitem Scotta McKenzie "San Francisco (Be Sure to Wear Some Flowers In Your Hair)" kojarzonemu od tej pory ze słynnym "latem miłości" 1967r.Ten nieoficjalny humn ery hippisów napisał i wyprodukował John Phillips,członek The Mamas & Papas.
 

W 1969r Ode wydaje album grupy The City dla której komponuje Carole King.Po przejęciu w tym samym roku dystrybucji ich płyt przez A&M; ,Adler namawia Carole do nagrania solowej płyty-"Writer: Carole King".Próba nie przyniosła olśniewającego sukcesu,ale Adler nie rezygnuje,co przynosi największy sukces wytwórni w postaci trzeciego kolejnego albumu tej artystki zatytułowanego "Tapestry" [10-krotna platyna].Z niego pochodzą też największe przeboje singlowe artystki-"I Feel The Earth Move," "So Far Away," "It's Too Late" i "You've Got A Friend."
 

Duży sukces komercyjny wytwórni zapewnił też duet komediowy Cheech and Chong.Ich specyficzne poczucie humoru i tematyka która dotykała narkotyków,długich włosów,kontestowanie służby wojskowej,a więc cały post hippisowski stafaż cieszył się dużym powodzeniem u słuchaczy.

 

Single na liście przebojów "Billboard"
Jazzman Carole King 2 1974
San Franciso (Be Sure To Wear Flowers In Your Hair) Scott McKenzie 4.US 1967
Sweet Seasons Carole King 9.US 1971
Nightingale Carole King 9.US 1975
So Far Away Carole King 14.US 1971
Been To Canaan Carole King 24.US 1972
Believe In Humanity Carole King 28.US 1973
Uptown And Country/Appolonia (Foxtrata) Tom Scott 03.1976 80.US
Mechanical World/Uncle Jack Spirit 05.1968 123.US
I Got A Line On You/She Smiles Spirit 01.1969 25.US
Dark Eyed Woman/New Dope In Town Spirit 09.1969 118.US
1984/Sweet Stella Baby Spirit 02.1970 69.US
February Sunshine/More Sunshine The Giant Sunflower 06.1967 106.US
What's So Good About Goodbye/ Mark Twain The Giant Sunflower 10.1967 116.US
Like an Old Time Movie / What's the Difference (Chapter II) Scott McKenzie 10.1967 50.US
Holy Man / What's the Difference (Chapter Three) Scott McKenzie 04.1968 126.US

Najpopularniejsze płyty
CHEECH & CHONG BIG BAMBU 08/21/72 ODE Gold ALBUM
CHEECH & CHONG CHEECH & CHONG 07/28/72 ODE Gold ALBUM
CHEECH & CHONG CHEECH & CHONG'S WEDDING ALBUM 10/09/74 ODE Gold ALBUM DUO Standard CHEECH & CHONG LOS COCHINOS 10/02/73 ODE Gold ALBUM
KING, CAROLE CAROLE KING MUSIC 07/17/95 ODE Platinum ALBUM
KING, CAROLE FANTASY 06/26/73 ODE Gold ALBUM
KING, CAROLE HER GREATEST HITS: SONGS OF LONG AGO 04/04/78 ODE Gold ALBUM
KING, CAROLE IT'S TOO LATE 07/21/71 ODE Gold SINGLE
KING, CAROLE RHYMES & REASONS 11/01/72 ODE Gold ALBUM
KING, CAROLE TAPESTRY 07/17/95 ODE Multi Platinum 10.0 ALBUM
KING, CAROLE THOROUGHBRED 03/25/76 ODE Gold ALBUM SOLO Standard KING, CAROLE WRAP AROUND JOY 10/16/74 ODE Gold ALBUM
LONDON SYMPHONY ORCH. & CHOIR TOMMY 12/13/72 ODE Gold ALBUM
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Tom Scott

Właśc. Thomas Wright Scott, ur. 19.05.1948 w Los Angeles w stanie Kalifornia (USA). Saksofonista, który gruntowną edukację jazzową rozpoczął, studiując klarnet. Jednak już na początku lat 60-tych zdecydował się na zgłębianie techniki gry na saksofonie altowym i sopranowym. W charakterze zdolnego młodego saksofonisty zadebiutował w orkiestrach tak popularnych i uznanych jazzowych liderów, jak Don Ellis i Oliver Nelson. 

Zainteresowanie jazzowe rozwijał także, prowadząc (wraz z Howardem Robertsem i Rogerem Kellawayem) własne zespoły oraz udzielając się jako muzyk studyjny i kompozytor muzyki filmowej. Największym sukcesem było wtedy (1967) nagranie autorskiej płyty, The Honeysuckle Breeze, oraz wylansowanie kompozycji „Blues For Hari”. 

W lata 70-te wchodzi już jako lider jazzrockowego kwartetu LA Express, z którym koncertuje i nagrywa sama Joni Mitchell. Choć muzyka zespołu (Max Bennett, John Guerin, Joe Sample i Larry Carlton, zastąpiony w 1974 przez Robbena Forda) niespecjalnie współgra z folkową liryką J. Mitchell, to formacja Scotta cieszy się sporą popularnością i uznaniem. Niebawem saksofonista stanie się „nadwornym” muzykiem zespołu Carole King, z którą zrealizuje komercyjny przebój „Jazzman” (1974).

 Mimo że Scott najczęściej promuje się jako artysta jazzowy, jego związki z tą muzyką są często iluzoryczne. Zafascynowany tradycją hinduską, koncertuje i nagrywa z Ravi Shankarem i George’em Harrisonem. Koncertuje też z popularnymi artystami rocka i muzyki rozrywkowej, by okazjonalnie prezentować swój jazzrockowy LA Express. 

W lata 80-teTom Scott wszedł jako doświadczony estradowiec i zdolny instrumentalista, realizujący swój jazzowy świat wraz z soulową, elektroniczną modą i stylistyką oficyny GRP Records.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Jump Back/T.C.B. In ETom Scott And The L.A. Express08.1974--Ode 66048[written by Tom Scott, Dave Palmer][produced by Tom Scott][72[6].R&B Chart]
Tom Cat/Keep On Doin' ItTom Scott And The L.A. Express01.1975--Ode 66105[written by Tom Scott][93[6].R&B Chart]
Uptown And Country/Appolonia (Foxtrata)Tom Scott03.1976-80[3]Ode 66118[written by Tom Scott][produced by Tom Scott, Hank Cicalo][65[5].R&B Chart]
Time And Love/Dirty Old ManTom Scott05.1976--Ode 66121[written by Ralph MacDonald, William Slater][produced by Tom Scott, Hank Cicalo][100[1].R&B Chart]
Come Back To Me/Lollipoppin'Tom Scott11.1983--Atlantic 89763[written by Tom Scott, Kenny James, Michael Wilk][produced by Tom Scott][80[6].R&B Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Tom Scott and The L.A. ExpressTom Scott and The L.A. Express04.1974-141[16]Ode 77 029[produced by Tom Scott]
Tom CatTom Scott and The L.A. Express04.1974-141[16]Ode 77 021[produced by Tom Scott]
New York Connection Tom Scott12.1975-42[25]Ode 77 033[produced by Tom Scott, Hank Cicalo]
Blow It OutTom Scott09.1977-87[14]Ode 34 966[produced by Tom Scott, Hank Cicalo]
Intimate StrangersTom Scott11.1978-123[13]Columbia 35 557[produced by Hank Cicalo, Tom Scott]
Street BeatTom Scott12.1979-162[6]Columbia 36 137[produced by Tom Scott]
Apple JuiceTom Scott07.1981-123[11]Columbia 37 419[produced by Hank Cicalo, Tom Scott]
DesireTom Scott09.1982-164[7]Musician 60 162[produced by Jeffrey Weber]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 6 marca 2021

Peggy Scott

Peggy Scott-Adams (ur . 25 czerwca 1948r jako Peggy Stoutmeyer ) to amerykańska wokalistka bluesowa i R&B . Czasami jest znana pod swoim dawnym imieniem Peggy Scott i nazywana „Małą Damą z wielkim głosem”.



Peggy Stoutmeyer urodziła się w Opp w Alabamie i dorastała w małym miasteczku Pensacola na Florydzie . W swojej wczesnej karierze Scott koncertowała z Benem E. Kingiem jako nastolatka i trzykrotnie trafiła do Top 40 z „Lover's Holiday” (lipiec 1968), „Pickin 'Wild Mountain Berries” (listopad 1968) i „Soulshake” (luty 1968)  w duecie z Jo Jo Bensonem . Wszystkie te single zostały wydane przez SSS International Records.

Niedługo potem, poza branżą muzyczną od późnych lat 60-tych, pracowała jako piosenkarka w Pensacola na Florydzie , aż w 1988 roku przeniosła się do Kalifornii i poślubiła Roberta L. Adamsa seniora, komisarza miasta Compton w Kalifornii. , i zrobiła sobie przerwę w swojej muzycznej karierze.
Następnie wokalista / autor tekstów / producent Jimmy Lewis przekonał ją do powrotu do studia . Pod jego kierunkiem nagrali jej solowy debiutancki album Help Yourself , wydany 22 października 1996 roku.

Jedna z piosenek Jimmy'ego Lewisa była piosenką o kobiecie narzekającej, że jej mąż ma romantyczne i seksualne pragnienia związane z innym mężczyzną . Wydany jako singiel początkowo tylko dla bluesowych stacji radiowych, piosenka „Bill” zaczęła być nadawana również we współczesnym radiu Urban i wkrótce zyskała status najczęściej wybieranego przez kilka większych stacji. Osiągnęła   87 miejsce na liście Billboard Hot 100 . Popularny stał się także teledysk do „Bill ”. Album „ Help Yourself ” zaczął się dobrze sprzedawać, trafiając na listę Billboard 200 Albums, osiągając   72 miejsce  . 

Wydanie Contagious później w 1997 roku zawierało także przebój "Spousal Abuse", który poruszał kwestię przemocy domowej w związkach. Jej trzeci album, Undisputed Queen , został wydany w 1999 roku.   Kontynuowała w 2000 roku  Live in Alabama & More , na którym znalazła się ballada „When I'm With You” oraz utwór taneczny „Sweaty Men”. Oba single stały się hitami. Następnym albumem był Hot & Sassy , na którym znalazły się single z takich hitów jak „Mr. Right Or Mr. Wrong”, „If I'm Still Not Married” i „Your Divorce Has Been Denied”. 

Jej piąty album, Busting Loose , został wydany w 2003 roku. Zawierał główny singiel „If You Wanna Hear Me Holler, Lick Me Up Some Dollars”. W 2006 roku wydała swój pierwszy album gospel zatytułowany God Can, And He Will . Jej drugi album gospel, Back To The Roots , został wydany w 2009 roku w jej własnej niezależnej wytwórni Nora Records. 



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Lover's Holiday/Here With MePeggy Scott06.1968-31[12]SSS International 736[written by Thomas, McRee, Thomas][produced by Huey P. Meaux][8[19].R&B Chart]
Pickin' Wild Mountain Berries/Pure Love And PleasurePeggy Scott10.1968-27[10]SSS International 748[written by Thomas, McRee, Thomas][produced by Shelby S. Singleton Jr, Bob McRee][8[12].R&B Chart]
Soulshake/We Were Made For Each OtherPeggy Scott02.1969-37[6]SSS International 761[written by Myra Smith, Margaret Lewis][produced by Shelby S. Singleton][13[7].R&B Chart]
Every Little Bit Hurts/You Can Never Get Something For NothingPeggy Scott04.1969-126[ 2]SSS International 767[written by Ed Cobb][produced by Shelby S. Singleton Jr.]
I Want To Love You Baby/We Got Our BagPeggy Scott And Jo Jo Benson05.1969-81[4]SSS International 769[written by Don Hill][produced by Shelby S. Singleton, Jr.][24[6].R&B Chart]
Bill/Help YourselfPeggy Scott-Adams03.1997-87[4]Miss Butch 209[written by J. Lewis][50[10].R&B Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
SoulshakePeggy Scott & Jo Jo Benson03.1969-196[5]SSS International 1[produced by Bob McRee, Huey P. Meaux, Shelby S Singleton, Jr]
Help YourselfPeggy Scott02.1997-72[13]Miss Butch 4003[produced by Jimmy Lewis]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Neil Bogart

 Neil E. Bogart (urodzony jako Neil Scott Bogatz ,  3 lutego 1943r - zm. 8 maja 1982r) był amerykańskim dyrektorem muzycznym. Był założycielem Casablanca Records , która później przekształciła się w Casablanca Record and Filmworks.



Bogart urodził się w Brooklyn Jewish Hospital w centrum Brooklynu w Nowym Jorku jako syn Ruth (Markoff) i Ala M. Bogatza. Jego rodzina była żydówska.  Dorastał w Glenwood Houses , osiedlu mieszkaniowym w dzielnicy Flatlands na Brooklynie. W latach 60-tych był piosenkarzem, używając nazwiska Neil Scott, zanim prowadził biura Cameo-Parkway Records w Michigan .  Po zamknięciu Cameo-Parkway przez rząd za oszustwa giełdowe w 1968 r  Bogart został dyrektorem w Buddah Records. Przypisuje mu się bycie kluczowym graczem w rozwoju muzyki bubblegum pop   podczas swojej pracy w Cameo-Parkway i Buddha.

Założył Casablankę w 1973 roku, kiedy po raz pierwszy podpisał kontrakt z Kiss, a później został zidentyfikowany z rozwojem disco , promując kariery takich artystów, jak Donna Summer i The Village People (lista Casablanki zawierała również takie zespoły rockowe , jak The Godz , T.Rex , Fanny i The Hudson Brothers , ale wytwórnia stała się najbardziej znana z produktu disco). Wytwórnia została również znana na  rynku funk wraz z podpisaniem kontraktu z  Parliament George Clintona   w 1974 roku.

Krótko przed śmiercią założył Boardwalk Records   na fali popularności new wave , jak nastąpił zmierzch disco. Joan Jett i Harry Chapin byli jednymi z jego ostatnich nabytków. 

Bogart zmarł na raka i chłoniaka w wieku 39 lat. Został pochowany w Hillside Memorial Park w Culver City w Kalifornii .




Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Bobby/I Haven't Found It With AnotherNeil Scott06.1961-58[8]Portrait 102[written by Jo Davis, B. L. Porter][produced by Balto Productions]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

piątek, 5 marca 2021

Canadian-American Records

 Canadian-American Records Ltd. miała swoją siedzibę, przynajmniej początkowo, w Nowym Jorku w USA i Winnipeg w Manitobie w Kanadzie, stąd nazwa Canadian-American. Wytwórnia została założona w 1957 roku w Nowym Jorku przez Leonarda Zimmera. Prezesem firmy był Gene Orndorf, a dyrektorem generalnym Neil Galligan. Wytwórnia nagrywa muzykę pop.


Największymi hitami wytwórni byli bracia Santo i Johnny Farina z Brooklynu w Nowym Jorku. Sami napisali i nagrali swój pierwszy hit „Sleepwalk”, a następnie wydzierżawili nagranie Canadian-American. Został prawdopodobnie nagrany przez braci w trybie monofonicznym, ponieważ nigdy nie pojawił się w stereo. Piosenka stała się hitem numer jeden w sierpniu 1959 roku. Santo i Johnny nagrali połowę z 18 albumów, które zostały wydane przez Canadian-American Records.

Jedynym innym twórcą przebojów dla wytwórni była Linda Scott (Linda Joy Sampson), która nie była spokrewniona z Jackiem Scottem (Jack Scafone). Linda Scott pochodziła z New Jersey i nagrała swój największy przebój „I Told Every Little Star”, kiedy miała zaledwie szesnaście lat. Linda miała dwa albumy w wytwórnii z "gwiazdorskimi" piosenkami i kompilację największych hitów.

Wytwórnia płytowa istniała do późnych lat 60-tych, zanim przestała działać. Zimmer mianował Joeya Welza na stanowisko prezesa w 1966 roku, a w 1998 roku przekazał firmę Welzowi, który jest obecnym właścicielem. Welz wydał kompilację zatytułowaną The Canadian-American Story w 1999 roku i udziela licencji masterom na wznowienia. Joey Welz kontroluje również wytwórnię Caprice i prowadzi interesy jako Caprice International. 

Ponieważ oryginalne taśmy-matki   nie były ogólnie dostępne do wznowienia, a większość albumów została pierwotnie wydana w stereo, wersje stereo piosenek były poszukiwane przez kolekcjonerów i zostały sprzedane na CD.  

         Piosenki na listach przebojów
Sleep Walk/All Night Diner	Santo & Johnny	07.1959	22.UK/1.US
Tear Drop/The Long Walk Home	Santo & Johnny	11.1959	50.UK/23.US
Caravan/Summertime	Santo & Johnny	03.1960	 48.US
The Breeze And I/Lazy Day	Santo & Johnny	05.1960	 109.US
Twistin' Bells/Bullseye!	Santo & Johnny	12.1960	 49.US
Hop Scotch/Sea Shells	Santo & Johnny	04.1961	 90.US
Spanish Harlem/Stage To Cimarron	Santo & Johnny	04.1962	 101.US
I'll Remember (In The Still Of The Night)/Song For Rosemary	Santo & Johnny	01.1964	 	58.US
A Thousand Miles Away/Road Block	Santo & Johnny	04.1964	 122.US167
I've Told Every Little Star/Three Guesses	Linda Scott	03.1961	7.UK/3.US
Don't Bet Money Honey/Starlight, Starbright	Linda Scott	07.1961	 50.UK 9.US
I Don't Know Why/It's All Because	Linda Scott	10.1961	 12.US
Bermuda/Lonely For You	Linda Scott	02.1962	 70.US
Yessiree/Town Crier	Linda Scott	02.1962	  60.US
Count Every Star/Land Of Stars	Linda Scott	04.1961	 41.US

          Albumy na listach przebojów
Santo & Johnny	Santo & Johnny	01.1960	 20.US
Encore	Santo & Johnny	09.1960	 11.US
Hawaii	Santo & Johnny	06.1961	 	80.US
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Perry Kibble

 Perry urodził się w południowym Los Angeles w 1949 roku z trzema braćmi przed sobą. W liceum nauczył się grać na instrumentach muzycznych, a potem wyjechał z powrotem na wschód do Ohio, aby grać w zespołach, wracając na zachód, gdzie założył własny zespół. Następnie, po wielu przejęciach i restrukturyzacji, w końcu w 1971 roku rozwinął się zespół „A Taste of Honey”, z nim samym na klawiszach, Donaldem Johnsonem na perkusji, Hazel Payne na gitarze prowadzącej i Janice Marie Johnson basistką i obecną nosicielką nazwy zespołu i muzyki. 

 W 1991 roku Perry przeniósł się do Kanady, gdzie stał się bardzo dochodowym i ważnym producentem muzycznym; tworząc więcej zespołów muzycznych, takich jak „Clear Image”, bardzo popularny zespół w mieście Calgary. Perry odegrał kluczową rolę w rozwoju sceny muzycznej w mieście Calgary Alberta w Kanadzie, dodając duety muzyczne,tria i staroświeckie duże zespoły, a także małe i duże restauracje w całym mieście. Zawsze można go było zobaczyć na którymkolwiek z wielu jam session odbywających się w mieście. W 1998 roku u Perry'ego zdiagnozowano zastoinową niewydolność serca i został zamknięty w swoim domu, gdzie opiekowała się nim jego siostra Janis McQuinton, aż do śmierci w lutym 1999 roku.

 

Kompozycje Perry Kibble na listach przebojów


 

  [with Janice Johnson]
06/1978 Boogie Oogie Oogie   A Taste of Honey 3.UK/1.US
08/1979 Do It Good   A Taste of Honey 79.US

[with Peter Andre, Jimmy Russell, Montell Jordan, Janice Johnson, Coolio]
01/1998 All Night All Right   Peter Andre 16.UK

[with  Sacha Collisson, Simon Greenaway, Janice Johnson]
02/1998 Boogie   Dive 35.UK

[with   J. Vercher]
02/1999 A Taste of Boogie   Carboo 156.UK

 

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Marilyn Scott

 Marilyn Scott (ur. 21 grudnia 1949r w Altadena w Kalifornii ) to amerykańska wokalistka jazzowa .

 Scott zaczęła występować lokalnie w wieku 15 lat. Poszła do college'u w San Francisco , gdzie śpiewała w tamtejszych zespołach jazzowych i popowych. Została zauważona przez Emilio Castillo , członka Tower of Power , który zatrudnił ją do wykonywania chórków dla zespołu. Doprowadziło to do dalszej pracy jako muzyk sesyjny w Los Angeles , pracując ze Spyro Gyra , The Yellowjackets , Hiroshima , Etta James i Bobby Womack . Pojawiła się także w produkcji Selma , o życiu Martina Luthera Kinga .


Pierwszym singlem Scott  był cover „ God Only Knows ” Briana Wilsona , który stał się hitem w Stanach Zjednoczonych, a po nim z 1979 roku ukazał się pełnometrażowy Dreams of Tomorrow . Jej wydawnictwo Without Warning z 1991 roku spotkało się z uznaniem krytyków wśród kompozytorów jazzowych.  Jej duet z Bobbym Caldwellem , „ Sky Dancing ”, był hitem w Japonii i po sukcesie koncertowała w tym kraju.

W 1996 roku podpisała kontrakt z Warner Bros. Records na album Take Me With You , na którym wystąpili Dori Caymmi , George Duke , Russell Ferrante , Ricardo Silvera , Boney James , Bob James i Jimmy Haslip .

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
God Only Knows/Lay Back Daddy Marilyn Scott12.1977-61[9]Big Tree 16105[written by Brian Wilson][produced by Bobby Torres, Leanne Meyers]
Only You/You Can Do It Marilyn Scott09.1983-- Mercury 812 962[written by D. Sembello, M. Sembello, M. Scott][produced by Michael Sembello][55[9].R&B Chart]
10 x 10/This Side Of The Rainbow Marilyn Scott03.1984--Mercury 814 959[written by M. Scott, J. Haslip][produced by Michael Sembello][83[6].R&B Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Dreams of Tomorrow Marilyn Scott04.1979-189[4]Atco 109[produced by James Stroud]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Linda Scott

Linda Scott (ur. 1 czerwca 1945r w Nowym Jorku)- amerykańska piosenkarka pop, aktywna w latach 60-tych. Najbardziej znanym utworem Lindy Scott był przebój „I've Told Every Little Star” z 1961r, który utrzymywał się na listach przebojów przez następne cztery lata.


Urodziła się w Queens w Nowym Jorku. Po rozpoczęciu nauki szkole średniej wygrała przesłuchanie w radiowym programie Arthura Godfreya w CBS. Wraz z innymi młodymi wykonawcami stała się częstym gościem programu. W CBS została zauważona przez pracowników Epic Records i jeszcze w tym samym roku nagrała debiutancki singel In-Between Teen. Występowała wówczas jako Linda Sampson.

W 1961, uczęszczając nadal do szkoły średniej, zaczęła śpiewać w Canadian-American Records, gdzie nagrała swój największy przebój „I've Told Every Little Star”, standard z 1932 roku napisany przez Oscara Hammersteina II i Jerome Kerna. Występowała już wówczas jako Linda Scott. W tym samym roku nagrała dwa kolejne przeboje „I Don't Know Why” (standard) i „Don't Bet Money, Honey” (własna kompozycja).

W latach 70-tych zrezygnowała z kariery piosenkarskiej. Jako technik medyczny pracowała w forcie Sam Houston w Teksasie. Otrzymała w tym czasie dyplom z teologii w Kingsway Christian College and Theological Seminary w Des Moines. Następnie uczyła śpiewu w Christian Academy w Nowym Jorku.  



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
I've Told Every Little Star/Three GuessesLinda Scott03.19617[13]3[14]Canadian American 123[written by Jerome Kern, Oscar Hammerstein II][produced by Hutch Davie][22[3].R&B Chart][#10 hit for Jack Denny in 1933 from musical "Music In The Air"]
Don't Bet Money Honey/Starlight, StarbrightLinda Scott07.1961[50[1]A:9[14];B:44[7]7[13]Canadian American 123[A:written by Linda Scott][B:written by Weiss, Harmon][produced by Hutch Davie]
I Don't Know Why/It's All BecauseLinda Scott10.1961-A:12[14];B:56[8]Canadian American 129[A:written by Fred E. Ahlert,Roy Turk][B:written by Hutch Davie][produced by Hutch Davie][#2 hit for Wayne King in 1932]
Bermuda/Lonely For YouLinda Scott02.1962-70[6]Canadian American 134[written by Cynthia Strother, Eugene R. Strother][produced by Hutch Davie]
Yessiree/Town CrierLinda Scott02.1962-A:60[7];B:116[1]Congress 101[A&B:written by Linda Scott]
Count Every Star/Land Of StarsLinda Scott04.1961-41[10]Canadian American 133[written by Bruno Coquatrix, Sammy Gallop]
Never In A Million Years/Through The SummerLinda Scott06.1962-56[9]Congress 103[written by Mack Gordon, Harry Revel][produced by Hutch Davie]
I Left My Heart In The Balcony/Lopsided Love AffairLinda Scott09.1962-74[8]Congress 106[written by Jeff Barry, Art Resnick][produced by Hutch Davie]
Let's Fall In Love/I Know It, You Know ItLinda Scott09.1963-108[3]Congress 200[written by Harold Arlen and Ted Koehler]
Who's Been Sleeping In My Bed?/My HeartLinda Scott01.1964-100[1]Congress USA 204[written by David, Bacharach][produced by Neil Galligan]
Patch It Up/If I Love AgainLinda Scott02.1965-135[1]Kapp 641[written by Bob Crewe][produced by Mike Berniker]


Autor: o Brak komentarzy:

Kimberly Scott

 Kimberly Scott (ur. 1986r w Landover w stanie Maryland ) to amerykańska piosenkarka R&B. Po raz pierwszy wystąpiła publicznie, gdy miała pięć lat i pięć razy wygrała nocny konkurs amatorski w Apollo Theatre .Póżniej otwierała występy grupy R&B Immature . Kimberly podpisała kontrakt płytowy w wieku jedenastu lat.  Na początku 1998 roku pierwszy singiel Kimberly „Tuck Me In” stał się jej największym hitem, osiągając 58 miejsce na liście Billboard Hot 100 i # 21 na liście Billboard Hot R&B \ Hip-Hop Singles & Tracks. Jej debiutancki album, wydany przez Columbia Records w 1998 roku, osiągnął 95 miejsce na liście Billboard Top R&B \ Hip-Hop Albums.


W 1997 roku współpracowała również z tajwańską piosenkarką Harlem Yu przy remake'u klasycznej piosenki Barbary Mason „ Yes, I'm Ready ”, która znalazła się na angielskim   albumie cover Harlem Yu , Harlem Music Television .

W 2002 roku wydała swój drugi album Y'all Ain't Ready w niezależnej wytwórni The Cipher.  Od 2010 roku mieszka w Waszyngtonie z synami bliźniakami i jest główną wokalistką zespołu Love District.   Założyła także własną wytwórnię KIM Productions i pracuje nad swoim trzecim albumem studyjnym.

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Tuck Me InKimberly Scott12.1997-58[14]Columbia 78686[written by Ernesto Phillips, Wyclef Jean ][produced by Ernesto Phillips, Wyclef Jean ][21[20].R&B Chart]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Jill Scott

 Jill Scott, poetycka potęga R&B, która z równym talentem radzi sobie z wolniejszym, zmysłowym materiałem i jasnymi hymnami dumy i samodoskonalenia, przedstawiła się na początku tysiąclecia z Top 20 i multi-platynową Who Is Jill Scott? Words and Sounds, Vol. 1 (2000). Debiut ten zaowocował również czterema nominacjami do nagrody Grammy, w tym jedną dla Najlepszego Nowego Artysty, co jest oznaką obietnicy, którą piosenkarka spełniła i przekroczyła w ciągu swojej kariery.

 Po paru hitach z Top10, sprzedających się w złocie sequelach z serii Words and Sounds, Beautifully Human (2004) i The Real Thing (2007) oraz zdobyciu nagrody Grammy za album „Cross My Mind” z drugiego albumu, Scott znalazła się na szczycie listy Billboard 200 z czwartą i piątą płytą LP,The Light of the Sun (2011) i Woman (2015). Jej znaczącą współpracę podkreślają trzy kolejne nagrania nagrodzone Grammy: „You Got Me” The Roots , do którego jest współautorką, oprócz wersji „God Bless the Child” autorstwa George'a Bensona i Ala Jarreau oraz Lupe Fiasco „Daydreamin”  , w obu z których występuje jako wokalistka. Jej rozległa, synchroniczna praca jako aktorki obejmuje wiele projektów Tylera Perry'ego , główne role w serialach, takich jak Agencja detektywistyczna nr 1   i Czarna Pantera, a także rolę nagrodzoną nagrodą NAACP Image Award w Sins of the Mother.

 
Urodzona i wychowana w Północnej Filadelfii Jill Scott planowała zostać nauczycielką angielskiego w liceum. Jednak porzuciła średnie studia na Temple University, aby zająć się teatrem, dołączyła do lokalnej trupy i ostatecznie dostała rolę w kanadyjskiej produkcji Rent. W swoim rodzinnym mieście, czytając poezję w October Gallery, zwróciła na siebie uwagę The Roots ' Questlove . Zapytana przez perkusistę, czy pisała piosenki, Scott odpowiedziała tak - co później wyznała jako kłamstwo - i w konsekwencji została współkompozytorką utworu „You Got Me” zespołu Roots . Scott była także   wokalistką, ale MCA,   zażądała, by grupa nagrała zamiast tego z uznaną Erykah Badu . Wydany jako singiel w styczniu 1999 roku "You Got Me" znalazł się na liście 40 przebojów muzyki pop. Chociaż nie zawierał jej wokalu, Scott wykonała piosenkę na żywo z The Roots , co zostało udokumentowane w The Roots Come Alive , wydanym w listopadzie. Wersja studyjna zdobyła nagrodę Grammy w kategorii Najlepszy występ rapowy duetu lub grupy. Ponieważ nie była to nagroda dla autorów piosenek, Scott jej nie otrzymała.

Dwa tygodnie po  The Roots Come Alive , nazwisko Scott  pojawiło się na odwrocie innego nowego wydawnictwa, Willa Smitha Willennium . Dostarczyła refren do finału albumu „The Rain”, którego koproducentem był partner Smitha , DJ Jazzy Jeff , i to przy wsparciu Jeffa podpisała kontrakt z dystrybuowaną przez Steve McKeever wytwórnią Hidden Beach, należącą do Epic. Po współpracy z Jeffem , The Roots i innymi   z Filadelfii, takimi jak wieloletni partnerzy kreatywni Dre & Vidal i Carvin Haggins , Scott zadebiutowała solowo w lipcu 2000 z Who Is Jill Scott? Words and Sounds, Vol. 1 . Jeden z najlepiej ocenianych albumów tego roku, zadebiutował na 17 miejscu listy Billboard 200 i osiągnął drugie miejsce na liście Top R & B / Hip-Hop Albums. „Gettin 'in the Way”, jej największy singiel, nadał ton karierze Scott , zajmując wysokie miejsce na liście Adult R&B, osiągając trzecie miejsce. W odpowiedzi Akademia Nagrań nominowała Scott  do trzech nagród Grammy: najlepszego nowego artysty i najlepszego albumu R&B oraz najlepszego kobiecego wokalu R&B za „Gettin 'in the Way”.

 W 2001 roku, późniejszy singiel z albumu, „A Long Walk”, ledwo znalazł się na liście Top 40, znalazł się w Top Ten R & B / hip-hop i uczynił Scott   nominowaną do   Vocal Performance w kolejnych latach. Experience: Jill Scott 826+ , podwójny album z materiałami na żywo i studyjnymi (w tym niesamowita współpraca 4hero ), ukazał się w listopadzie. Dziewięciominutowa, trzyczęściowa wersja „He Loves Me (Lyzel in E Flat)” zaowocowała trzecią z rzędu nominacją Scott  do tytułu najlepszego wokalnego występu kobiecego R&B.

Kolejne dwa tomy trylogii Words and Sounds, Beautifully Human i The Real Thing , ukazały się odpowiednio w sierpniu 2004 i wrześniu 2007 roku i znalazły się na liście Billboard 200 w pierwszej piątce. Pierwsza z tej pary przyniosła numer dziesięć singiel Adult R&B z powolnym jamem „Cross My Mind”, który przyniósł nagrodę Grammy w kategorii Best Urban / Alternative Performance - pierwsze zwycięstwo Scott  , a także kolejny zestaw nominacji do nagrody Best Album R&B i R&B Vocal Performance, ten ostatni dzięki innemu ukochanemu singlowi „Whatever”.
 
Scott wyda kolejny album studyjny dopiero w następnej dekadzie, ale była zajęta jako aktorka. Hidden Beach złagodziła nieobecność swojej gwiazdy dzięki Live in Paris + . Drugoplanowe role w filmie Hounddog and Tyler Perry Why Did I Get Married? oraz główna rola w serialu The No. 1 Ladies' Detective Agency. Występ Scott  w tym ostatnim uhonorowano nagrodą NAACP Image Award dla najlepszej aktorki w filmie telewizyjnym, miniserialu lub programie dramatycznym, przyznaną jej po kilkunastu nominacjach w dziedzinie muzyki i innych kategorii aktorskich, które sięgały jej czasów.   Scott w tym okresie nie zrobiła całkowitej przerwy od muzyki. Wystąpiła w nominowanym do nagrody Grammy „Love” Chucka Browna , ojca chrzestnego go-go - charakterystycznego stylu DC, o którym Scott wspomniała w swojej własnej twórczości.

W czerwcu 2011 roku Scott powróciła ze swoim czwartym właściwym albumem, The Light of the Sun , dzięki nowej aranżacji z Warner Bros. Ukoronował on listę Billboard 200 i uplasował się na trzecim miejscu na liście przebojów Adult R&B Songs Top Ten; zawierał „So in Love” z udziałem Anthony'ego Hamiltona i „Blessed”, oba z listy przebojów. Kolejne cztery lata minęły między płytami Scott  . Jej najbardziej znaczący występ muzyczny w tej fazie - obejmujący role w Baggage Claim i dramacie biograficznym Get on Up, w którym wcieliła się w Dee Dee Brown, drugą żonę Jamesa Browna - była w programie „Calls” Roberta Glaspera . Woman , wydany przez Atlantic w lipcu 2015 r.,stał się  jej drugim albumem numer jeden, promowany przez single R&B z pierwszej dziesiątki „Fool's Gold”, „Back Together” i „Can't Wait”. W międzyczasie Hidden Beach wciąż publikował tytuły katalogów, po serii składanek remiksów z antologiami, takimi jak Golden Moments w 2015 i By Popular Demand w 2018r. 



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Gettin' In the Way Jill Scott08.200030[4]115[5]Hidden Beach[written by Jill Scott, Vidal Davis][produced by Andre Harris,Vidal Davis][28[20].R&B Chart]
A Long Walk Jill Scott02.200154[2]43[19]Hidden Beach 79 557[written by Jill Scott,Andre Harris][produced by Andre Harris,Vidal Davis][9[32].R&B Chart]
The Way Jill Scott07.2001-60[20]Hidden Beach[written by Jill Scott, Andre Harris][produced by Andre Harris,Vidal Davis][15[20].R&B Chart]
He Loves Me (Lyzel in E Flat) Jill Scott01.2002-125[1]Hidden Beach[written by Jill Scott, Keith Pelzer][produced by Fat Back Taffy, Jill Scott ][46[20].R&B Chart][19[9].Hot Disco/Dance;Hidden Beach [promo]]
Golden Jill Scott09.200459[2]110[11]Hidden Beach[written by Jill Scott,Golden][produced by Anthony Bell][31[20].R&B Chart]
Whatever Jill Scott02.2005-112[6]Hidden Beach[written by Jill Scott, Ronald "P Nutt" Frost][produced by Ronald "P Nutt" Frost][34[25].R&B Chart]
Cross My Mind Jill Scott05.2005--Hidden Beach[written by Jill Scott, Keith Pelzer Darren Henson][produced by Keith Pelzer & Darren Henson][38[25].R&B Chart]
The Fact Is (I Need You) Jill Scott07.2006--Hidden Beach[written by Jill Scott, Pete Kuzma][produced by Pete Kuzma][63[14].R&B Chart]
Daydreamin Lupe Fiasco featuring Jill Scott10.200625[7]-1st & 15th 94484[written by Lupe Fiasco/Vanholme, Sylveer/Mackay, Dave/Vincent, Raymond/Kallman, Craig][produced by Craig Kallman][63[9].R&B Chart]
Hate on Me Jill Scott10.2007-107[10 ]Hidden Beach[written by Jill Scott, Adam Blackstone Steve McKie][produced by Adam Blackstone][24[28].R&B Chart]
My Love Jill Scott01.2008--Hidden Beach[written by Jill Scott, Adam Blackstone,Steve Mckie][produced by Adam Blackstone,Steve Mckie][31[20].R&B Chart]
Whenever You're Around Jill Scott featuring George Duke05.2008--Hidden Beach[written by Jill Scott, L Hutson, JR][produced by J.R. Hutson][56[20].R&B Chart]
Lovely Day Jill Scott04.2011--Hidden Beach[written by Bill Withers][67[2].R&B Chart]
So In LoveJill Scott Featuring Anthony Hamilton07.2011-97[1]Warner Bros.[written by Scott, Hamilton, Hutson, Jr., Wooten][produced by Kelvin Wooten][10[44].R&B Chart]
So Gone (What My Mind Says)Jill Scott Featuring Paul Wall12.2011--Warner Bros.[written by Jill Scott,Paul Slayton,Lee Hutson Jr.,Jairus Mozee,Paris Strother][produced by "J.R." Hutson][28[28].R&B Chart]
Blessed Jill Scott06.2012--Warner Bros.[written by Andre Harris,Vidal Davis,Jill Scott][produced by Dre and Vidal][21[26].R&B Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Who Is Jill Scott?: Words and Sounds Vol. 1Jill Scott08.200069[23]17[70]Hidden Beach 62 137[2x-platinum-US][gold-UK][produced by Dre & Vidal, Jeff Townes, Darren Henson, Keith Pelzer, James Poyser, Carvin Haggins, The Grand Wizzards, Ted Thomas, Jr.]
Experience: Jill Scott 826+Jill Scott12.2001-38[16]Hidden Beach 86 150[gold-US] [produced by Jill Scott, Fatback Taffy, Andre Harris, Vidal Davis, 4hero, Darren Henson, Ivan "Orthodox" Barias, Ted Thomas Jr.]
Beautifully Human: Words and Sounds Vol. 2Jill Scott09.200427[4]3[27]Hidden Beach 92 773[gold-US][silver-UK][produced by Dre & Vidal, Carvin "Ransum" Haggins, Ivan "Orthodox" Barias, Raphael Saadiq, Kelvin Wooten, James Poyser, Anthony Bell, Darren Henson, Keith Pelzer, Pete Kuzma, Jimmy White, Ronald "PNutt" Frost, Omari Shabazz]
CollaborationsJill Scott02.2007-12[8]Hidden Beach 00019[produced by Vidal Davis, Andre Harris ,Craig Kallman, Bobby Colomby ,Junius Bervine, Darren Henson, Jay Dee ,Jimmy Jam and Terry Lewis ,James Poyser ,Soulquarians, Jeff Townes ,will.i.am ,James "Big Jim" Wright]
The Real Thing: Words and Sounds Vol. 3Jill Scott10.200779[1]4[27]Hidden Beach HDDNCD 1 [UK][gold-US] [produced by Jill Scott, Abduology, Adam Blackstone, Dre & Vidal, Jacob J. Gold, C. Harris, Shafiq Husayn, JR Hutson, Om'Mas Keith, Khari Mateen, Steve McKie, Jesse Owenz, C. "Spaun" Reeves, Omari Shabazz, Stokley, Scott Storch]
The Light of the SunJill Scott07.201169[1]1[21]Warner Bros 9362495727 [UK][produced by Jill Scott,JR Hutson,Dre & Vidal,Warryn Campbell]
The Original Jill Scott from the Vault, Vol. 1Jill Scott09.2011-28[4]Hidden Beach HDDNCD 7[produced by Alric and Boyd, Anthony Bell, Adam Blackstone, Carvin & Ivan, DJ Jazzy Jeff, Dre & Vidal, Ronald "Pnut" Frost, Pete Kuzma, George "Spanky" McCurdy, Eric Wortham]
WomanJill Scott08.201554[1]1[10]Atlantic 0075678668579 [UK][produced by Jill Scott, Andre Harris, 9th Wonder, David Banner, Aaron Pearce, Warryn Campbell, Terry "Tru" Sneed, Pop Wansel, Donovan Knight, Adam Blackstone]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 4 marca 2021

Jack Scott

 Jack Scott (prawdziwe nazwisko Giovanni Dominico Scafone Jr., ur. 24.01.1936, w Windsor, Ontario, Canada) jest amerykańskim pieśniarzem i autorem piosenek.Był pierwszą białą gwiazdą robiącą karierę w studiach nagraniowych Detroit.

 

Gdy miał 10 lat jego rodzina przeprowadziła się na przedmieścia Detroit,Hazel Park.Gry na gitarze uczył go ojciec.Swoją karierę piosenkarza rozpoczął nagraniem dwóch singli dla ABC-Paramount w 1957r.Rok póżniej przenosi się do wytwórni Carlton gdzie odnotowuje swój pierwszy duży hit Leroy/My True Love w którym towarzyszył mu wokalnie zespół Chantones.
 

Po wydaniu w 1959r kolejnego przebojowego singla Goodbye Baby odbywa służbę wojskową.Na początku 1960r zmienia wytwórnię na Top Rank ,nagrywając dla niej kilka hitów-"Oh, Little One" ,"It Only Happened Yesterday", "What In the World's Come Over You" i "Burning Bridges".
 

W latach 60 i 70-tych nagrywa dla różnych wytwórni minn. Groove i Dot Records,wykonując country i rockabilly.W 1974 nagrał dla Dot niewielki hit country "You're Just Gettin' Better".W następnych dekadach ciągle występuje przy różnych okazjach. 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US] 		Komentarz
Baby she's gone/You can bet your bottom dollarJack Scott04.1957---/ABC Paramount 9818[written by Jack Scott]
I need your love/Two timmin' womanJack Scott11.1957---/ABC Paramount 9860[written by Jack Scott]
My true love/LeroyJack Scott04.19589[10]3[19] side B:11[18]London HLU 8626/ Carlton 462[gold-US][5[13].R&B; Chart][written by J.Scott]
With your love/GeraldineJack Scott09.1958-28[10] side B:96[1]-/Carlton 483[written by Jack Scott]
Goodbye baby/Save my soulJack Scott11.1958-8[16] side B:73[3]-/Carlton 493[written by J.Scott]
I never felt like this/BellaJack Scott03.1959-78[4]-/Carlton 504[written by Jack Scott]
The way I walk/MidgieJack Scott06.195930[1]35[14]London HLL 8912/Carlton 514[written by J.Scott]
There comes a time/Baby MarieJack Scott09.1959-71[5]-/Carlton 519[written by Jack Scott]
What in the world's come over you/Baby,babyJack Scott12.195911[15]5[16]Top Rank JAR 280/Top Rank 2028[gold-US][7[8].R&B; Chart][written by J.Scott]
Burning bridges/Oh,little oneJack Scott03.196032[2]3[17] side B:34[7]Top Rank JAR 375/Top Rank 2041[5[6].R&B; Chart][written by J.Scott][produced by Sonny Lester]
It only happened yesterday/Cool waterJack Scott07.1960-38[9] side B:85[3]-/Top Rank 2055[written by J.Scott][produced by Sonny Lester]
Patsy/Old time religionJack Scott10.1960-65[4]-/Top Rank 2075[written by J.Otis][produced by Sonny Lester]
Is there something on your mind/Found a womanJack Scott12.1960-89[1]-/Top Rank 2093[written by J.Scott][produced by Sonny Lester]
A little feeling [Called love]/Now that!Jack Scott05.1961-91[2]-/Capitol 4554[written by J.Scott]
My dream come true/Strange desireJack Scott07.1961-83[4]-/Capitol 4597[written by J.Scott][produced by Manny Kellem]
Steps 1 and 2/One of these daysJack Scott10.1961-86[3]-/Capitol 4637[written by J.Scott][produced by Manny Kellem]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I remember Hank WilliamsJack Scott05.19607[11]-Top Rank BUY 034-
What in the world's come over youJack Scott09.196011[1]-Top Rank 25/024[produced by Sonny Lester]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

środa, 3 marca 2021

J&S Records

J & S Records to nowojorska wytwórnia płytowa założona w 1956 roku i kontynuowana do wczesnych lat 70-tych. Właścicielką była Zelma "Zell" Sanders (1922–1976), jedna z nielicznych właścicielek wytwórni płytowych. We wczesnych latach pięćdziesiątych Sanders zarządzała dziewczęcym zespołem wokalnym The Hearts . Zaaranżowała dla nich kontrakt z nowojorską wytwórnią Baton Records .

 W połowie 1956 roku zdecydowała się założyć własną wytwórnię J & S Records. Pierwszy wielki sukces przyszedł w 1957 roku z nagraniem Johnnie & Joe " Over the Mountain; Across the Sea ", duet który obejmował córkę Sanders ,Johnnie Louise Richardson. Piosenkę napisał Rex Garvin , który śpiewał również harmonie wokalne. Garvin był pianistą i dyrektorem muzycznym w The Hearts. Pisał i produkował piosenki oraz śpiewał w chórkach w razie potrzeby. „Over the Mountain, Cross the Sea” został wydzierżawiony przez Chess Records w celu dystrybucji krajowej. Same Hearts przeniosły się z Baton do J&S w połowie 1957 roku.

 Baby Washington , jedna z późniejszych członkini The Hearts, również nagrywała pod własnym nazwiskiem dla niezależnej wytwórni Neptune Records z New Jersey (bez związku z wytwórnią Gamble & Huff z 1969 roku). ); kiedy jej nagranie „The Time” stało się popularne w Newark w stanie New Jersey , Neptune Records podpisała umowę dystrybucyjną z J&S. Freddie Scott był kolejnym wczesnym wykonawcą w 1956 roku. Sanders wynajmowała wiele firm, które rozpowszechniały jej produkt lepiej niż była w stanie, w tym Gone Records i ABC-Paramount Records . Zależne wytwórnie to Zell's Records, Scatt Records, Sprout Records i Dice Records. Na początku lat 60-tych J&S miał kłopoty finansowe, chociaż wieloletnie kontakty z Chess zdołały utrzymać ją na powierzchni. 

Nowa wytwórnia, Tuff Records, została stworzona za pieniądze Chess, a Abner Spector miał nią zarządzać. W 1963 roku Spector użył The Hearts, przemianowanego na The Jaynetts , i odniósł sukces z " Sally Go 'Round the Roses ". Sanders wydała muzykę należącą do The Hearts, The Jaynetts, The Clickettes, The Poppies, The Z-Debs, The Endeavors i The Patty Cakes, wszystkie wykonane przez tę samą grupę dziewcząt. 

 Ostatnią dużą produkcją Sanders (i J&S) było psychodeliczne rockowe wydawnictwo Pugsley Munion, singiel (JS 0002) i album (SLP-0001) „Just Like You” z 1970 roku. [3] Zell Sanders zmarła w 1976 roku, a jej córka Johnnie Louise Richardson w 1988.

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Freddie Scott

 Freddie Scott (ur. 24 kwietnia 1933r - zm. 4 czerwca 2007r) był amerykańskim wokalistą soulowym i autorem tekstów. Jego największymi hitami były „ Hey, Girl ”,  przebój  pop z Top10 w USA w 1963 roku oraz „ Are You Lonely for Me ”, #1   na liście R i B na początku 1967 r.



Urodził się w Providence w stanie Rhode Island i śpiewał w zespole gospel swojej babci , Sally Jones & the Gospel Keyes, w wieku 12 lat podróżując po Anglii. Studiował medycynę na University of Rhode Island, a następnie w Paine College. w Augusta w stanie Georgia, ale ponownie zaczął śpiewać ze Swanee Quintet Juniors i porzucił karierę medyczną. 

W 1956 roku nagywrał jako świecki piosenkarz w wytwórnii J&S w Nowym Jorku, wydając swój pierwszy solowy singiel „Running Home”. Napisał też R & B hit z Top10 „I'll Be Spinning” dla duetu wytwórni Johnnie & Joe , a jego piosenka „Baby I'm Sorry” został nagrany przez Ricky Nelsona na  debiutancki album Ricky'ego z 1957r . Został powołany na wojnę koreańską, ale nadal nagrywał dla małych wytwórni z niewielkim sukcesem. Po odejściu z wojska zajął się pisaniem piosenek, dołączając do wydawnictwa Aldon Music założonego przez Ala Nevinsa i Dona Kirshnera w Brill Building ,gdzie nagrał wiele własnych demo i pracował jako producent muzyczny z Ermą Franklin . Kontynuował także wydawanie własnych płyt, w tym „Baby, You're a Long Time Dead” dla Joy Records  w 1961 roku. 

W 1962 roku współpracował z innymi autorami piosenek Gerry Goffinem i Carole King nad ich piosenką „Hey, Girl”, nagrywając demo dla piosenkarza Chucka Jacksona . Kiedy Jackson nie przyjechał na sesję nagraniową, Scott nagrał piosenkę, a kiedy kilka miesięcy później została wydana przez wytwórnię Colpix. Po nim pojawiła się powolna wersja „I Got a Woman” Raya Charlesa , która ponownie trafiła na listy przebojów. Kiedy Colpix upadł, przeniósł się do Columbia , która próbowała go sprzedać, ale bez powodzenia. Opuścił Columbia Records w 1965 roku i przeniósł się do wytwórni Shout , spółki zależnej Berta Bernsa„ Bang Records . Tam nagrał piosenkę Bernsa „Are You Lonely for Me”, podobno wymagającą ponad 100 ujęć, zanim została ukończona. Płyta utrzymywała się na szczycie list przebojów R&B przez cztery tygodnie i osiągnęła nr. 39 na listach przebojów.

Następnie wykonał wersję „ Cry to Me ”, kolejną piosenkę Bernsa, która wcześniej była hitem Solomona Burke'a i Betty Harris. Chociaż nadal odnosił sukcesy z przebojami R&B, w tym „(You) Got What I Need”, napisanym i wyprodukowanym przez Kenny'ego Gamble'a i Leona Huffa , oraz wersję „He Ain't Give You None” Van Morrisona  , na jego karierę wpłynęła nagła śmierć Bernsa pod koniec 1967 roku. Scott nadal występował, ale większość następnych dwóch lat spędził bez kontraktu płytowego.   W końcu podpisał kontrakt z małą wytwórnią Elephant V, zanim przeniósł się do Probe Records, gdzie w 1970 roku zagrał swój ostatni hit R&B z wersją „ I Shall Be Released ” Boba Dylana .  Kontynuował współpracę ze swoją partnerką w pisaniu piosenek Helen Miller, pisał jingle reklamowe i brał mniejsze role jako aktor w filmach, w tym Stiletto . Na początku lat 70-tych nagrywał także dla wytwórni Vanguard , Pickwick International i Mainstream i kontynuował koncerty. 

Scott później   wydał nowy album, Brand New Man , w 2001 roku. Wykonał także " Brown Eyed Girl " na albumie w hołdzie Van Morrisonowi   Vanthology , wydanym w 2003 r. Zmarł w Nowym Jorku. w 2007 roku w wieku 74 lat.

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Hey, Girl/The SlideFreddie Scott07.1963-10[12]Colpix 692[written by C. King, G. Goffin][produced by Gerry Goffin][10[11].R&B Chart]
I Got A Woman/Brand New WorldFreddie Scott11.1963-48[7]Colpix 709[written by Ray Charles][produced by Gerry Goffin][27[3].R&B Chart][#1 hit r&b For Ray Charles in 1955]
Where Does Love Go/Where Have All The Flowers GoneFreddie Scott03.1964-82[7]Colpix 724[written by C. King, G. Goffin][produced by Gerry Goffin][30[5].R&B Chart]
Are You Lonely For Me/Where Were YouFreddie Scott12.1966-39[12]Shout 207[written by Bert Berns][produced by Bert Berns][1[4][17].R&B Chart]
Cry To Me/No One Could Ever Love YouFreddie Scott03.1967-70[5]Shout 211[written by Bert Berns][produced by Bert Berns][40[5].R&B Chart]
Am I Grooving You/Never You MindFreddie Scott05.1967-71[5]Shout 212[written by Bert Berns, Jeff Barry][produced by Bert Berns][25[6].R&B Chart]
He Will Break Your Heart/I'll Be GoneFreddie Scott08.1967-120[2]Shout 216[written by Mayfield, Carter][produced by Bert Berns]
He Ain't Give You None/Run JoeFreddie Scott11.1967-100[1]Shout 220[written by Van Morrison][produced by Bert Berns][24[8].R&B Chart]
(You) Got What I Need/Powerful LoveFreddie Scott08.1968--Shout 233[written by Gamble, Huff][produced by Gamble, Huff][27[8].R&B Chart]
I Shall Be Released/Girl I Love YouFreddie Scott06.1970--Probe 481[written by Bob Dylan][40[2].R&B Chart]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Bobby Scott

 Robert William Scott (ur. 29 stycznia 1937r-zm. 5 listopada 1990r), amerykański muzyk, producent muzyczny i autor tekstów .



Scott urodził się w Mount Pleasant w Nowym Jorku i został pianistą , wibrafonistą i wokalistą , a także potrafił grać na akordeonie , wiolonczeli , klarnecie i kontrabasie . W wieku ośmiu lat studiował pod kierunkiem Edvarda Moritza w La Follette School of Music, a mając 11 lat pracował zawodowo. W 1952 roku zaczął koncertować z Louisem Primą , a także koncertował i występował z Genem Krupą , Lesterem Youngiem i Tony Scottem w latach pięćdziesiątych.

 W 1956 roku trafił na amerykański Billboard Hot 100 z piosenką „Chain Gang”, osiągając 13 miejsce.  (To nie była ta sama piosenka, co przebój popowy z 1960 roku „ Chain Gang ” amerykańskiego wokalisty i autora tekstów Sama Cooke'a ). Sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy i otrzymał złoty krążek .

Jako lider zespołu wykonywał sesje dla Verve , ABC-Paramount , Bethlehem i Musicmasters. Jako autor tekstów zdobył nagrodę Grammy za najlepszą kompozycję instrumentalną za piosenkę „ A Taste of Honey ”. Oprócz „A Taste of Honey”, Scott jest także współautorem piosenki „ He Ain't Heavy, He's My Brother ”.  W latach sześćdziesiątych został nauczycielem muzyki i ponownie uczył się u Moritza, ale od czasu do czasu również nagrywał, w tym album w hołdzie Nat King Cole wydany w latach osiemdziesiątych.

 Skomponował także ścieżki dźwiękowe do filmów, w tym do Slaves (1969), Joe (1970),i Who Says I Can't Ride a Rainbow! (1971). W latach 80-tych komponował muzykę na gitarę klasyczną, harfę i fortepian. Aranżował także dla muzyków jazzowych i łatwo słuchających się , takich jak Les i Larry
Scott zmarł na raka płuc w Nowym Jorku w wieku 53 lat.

                                            


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Chain Gang/ShadrachBobby Scott01.1958-13[13]ABC-Paramount 9658[written by Herbert Yakus,Sol Quasha]

                                      Awards

Oscar [Muzyka filmowa]
1963 Best Instrumental Theme "A Taste Of Honey" Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
Golden Globe

 Filmografia

Who Says I Can't Ride a Rainbow! 1971/ Joe/ 1970 / Slaves / 1969

Kompozycje Bobby Scotta na listach przebojów


 

  [with  Ric Marlow]
07/1962 A Taste of Honey   Martin Denny 50.US
09/1962 A Taste of Honey  Victor Feldman Quartet 88.US
01/1963 A Taste of Honey   Mr. Acker Bilk 16.UK
08/1964 A Taste of Honey   Tony Bennett 94.US
09/1965 A Taste of Honey  Herb Alpert 7.US

[with  James Lyons & Richard Ahlert]
10/1964 Listen Lonely Girl   Johnny Mathis 62.US 

[with Bob Russell]
10/1969 He Ain't Heavy, He's My Brother   The Hollies 7.US/1.UK
11/1970 He Ain't Heavy...He's My Brother   Neil Diamond 20.US
07/1988 He Ain't Heavy, He's My Brother   Bill Medley 25.UK
12/2012 He Ain't Heavy, He's My Brother  The Justice Collective 1.UK

[with  Danny Meehan]
08/1970 Where Are You Going   Jerry Butler 95.US

 

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Billy Scott

 Billy Scott (ur. 5 października 1942r - zm. 17 listopada 2012r)   był amerykańskim wokalistą R&B , który był głównym wokalistą grupy The Prophets , znanej później jako „The Georgia Prophets”, a ostatecznie „Billy Scott & The Party Prophets ”.  Był znany z plażowych hitów muzycznych, takich jak „I Got the Fever” i „California”.



Billy Scott urodził się w 1942 roku jako Peter Pendleton w Huntington w Zachodniej Wirginii .

W 1995 roku Billy i DJ Curtiss Carpenter założyli CAMMYS (lata Carolina Magical Music), który dziś jest znany jako Carolina Beach Music Awards. Pierwsza odbyła się w 1995 roku w ówczesnym Holiday Inn w Salisbury w Północnej Karolinie; następne dwa lata spędził w Charlotte, zanim przeniósł się do swojego stałego domu w Myrtle Beach, Karolina Południowa.

Przed utworzeniem The Prophets w 1965 roku, w wojsku śpiewał z różnymi grupami, a po zwolnieniu w 1964 roku przyjął pseudonim sceniczny „Billy Scott”.

W 1968 roku zdobył swoją pierwszą złotą płytę za piosenkę „I Got the Fever”.

W latach 70-tych nagrał wraz ze swoim zespołem kilka piosenek z gatunku muzyki plażowej , regionalnego wariantu R&B. Scott był stałym gościem w Jerry Peeler Beach Show w radiu WANS w Anderson, Karolina Południowa.
 W 2006 roku Billy Scott wydał swój ostatni album, a w sobotę 17 listopada 2012 roku, zmarł na raka trzustki i wątroby, w swoim domu w Charlotte , North Carolina .

 

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)