niedziela, 7 czerwca 2020

Mystery Jets


Brytyjska grupa indie założona na wyspie El Pie w Twickenham w Londynie. W skład grupy wchodzą: Blaine Harrison - wokal, instrumenty klawiszowe i perkusyjne, efekty, William Rees - gitara, wokal, instrumenty perkusyjne i klawiszowe, Kai Fish -bas, wokal, gitara, Kapil Trivedi - perkusja, Henry Harrison - wokal, gitara, instrumenty klawiszowe i perkusyjne (nie koncertuje z zespołem - jest tylko muzykiem studyjnym).
 
Pierwszy skład zespołu tworzyli Blaine Harrison na perkusji, William Rees na gitarze oraz Henry Harrison (ojciec Blaine’a) na basie, który wkrótce zmienił bas i został drugim gitarzystą. Do grupy dołączyli Kai Fish na basie i Tamara Pearce-Higgins na instrumentach klawiszowych. W takim składzie grupa nagrała pierwszą EPkę, zatytułowaną „Swad”. Rolę wokalisty przejął Blaine. Wkrótce Tamara opuściła zespół, Blaine zamienił perkusje na instrumenty klawiszowe. Rolę perkusisty zajął wkrótce Kapil Trivedi.
Następnym wydawnictwem zespołu była kolejna EPka zatytułowana „El Pie Island”, a wkrótce po niej ukazał się pierwszy singiel grupy „Zoo Time”, wydany przez Transgressive Records. Zespół wkrótce podpisał kontrakt z wytwórnią 679 Recordings. W 2005 roku grupa wydała jeszcze kilka singli oraz zaliczyła swój debiut telewizyjny w MTV TWO w programie Sparking New Music Week. Następny rok przyniósł grupie największy sukces singlem „The Boy Who Ran Away” - zapewniając im występ w kultowym programie Top of the Pops. Wkrótce pojawił się też debiutancki album grupy. Płyta „Making Dens” miała swoją premierę 6 marca 2006 roku.

18 września 2006 roku zespół wystąpił na koncercie poświęconym pamięci Syda Barretta (współzałożyciela Pink Floyd) -jednego z muzyków, którzy mieli największy wpływ na twórczość Mystery Jets. Koncert odbył się w Union Chapel w Islington w Londynie. Wśród występujących gwiazd znaleźli się Kid Harpoon, Lupen Cook, Kate Nash, Dan Treacy and The Television Personalities, Drew z Babyshambles, Ben z SixToes, Lucas z Cazals i Mystery Jets. Wykonawcy stworzyli specjalny fanzine z tej okazji.

W grudniu 2006 roku na portalu Myspace miała miejsce premiera kolejnych dwóch dokonań grupy „Umbrellahead” i „Half In Love With Elizabeth”. Podczas trasy koncertowej po Japonii w 2007 roku Rees związał się z modelką Waką Inoue. Zespół nie zaprzestał pisania nowych utworów i już wkrótce powstały kolejne nagrania „Hand Me Down”, „Pink Elephant” i "Undercover Lover”. Te dwa ostatnie wkrótce dostały nowe tytuły „Veiled In Grey” i „Hideaway” i wraz z trzecim nagraniem znalazły się później na płycie „Twenty One”. Grupa ruszyła także w trasę po USA.

Debiutem płytowym za oceanem był album „Zootime”, na którym znalazły się utwory z płyty „Making Dens” oraz nagrania z EP-ek i singli. Wydawnictwo miało premierę 8 maja 2008 roku.
Wkrótce Henry Harrison postanowił przestać wspierać zespół na koncertach. Grupa ruszyła w małą trasę po Wielkiej Brytanii oraz wypuściła darmowy singiel świąteczny zatytułowany „Flakes”.
Kolejny album grupy miał premierę 24 marca 2008 roku i nosił tytuł „Twenty One”. Promował go singiel „Young Love”, w którym gościnnie wystąpiła Laura Marling. Kolejną piosenką promującą wydawnictwo była „Two Doors Down”, która to dotarła do 24 miejsca na brytyjskiej liście przebojów.

8 czerwca 2008 roku zespół wystąpił na festiwalu RockNess przed 35 000 publicznością. Występ był transmitowany przez radio Hitz.
W 2008 roku zespół wspólnie z Jeremym Warmsleyem i Adem nagrali utwór „Grains of Sand” na charytatywną płytę „Songs for Survival”.
W styczniu 2009 roku grupa podpisała nowy kontrakt płytowy - tym razem z wytwórnią Rough Trade Records.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
You Can't Fool Me DennisMystery Jets09.200544[4]-679 Recordings 679L109X[written by Henry Harrison, William Rees][produced by James Ford , Mystery Jets]
Alas Agnes/Electric FiresMystery Jets12.200534[6]-679 Recordings 679L115[written by Henry Harrison, Blaine Harrison][produced by James Ford , Mystery Jets]
The Boy Who Ran Away/Sandy DrakeMystery Jets03.200623[4]-679 Recordings 679L122[written by Kai Fish, Henry Harrison, Blaine Harrison, William Rees, Kapil Trivedi][produced by James Ford , Mystery Jets]
You Can't Fool Me Dennis {2006}/Inside Four WallsMystery Jets06.200641[3]-679 Recordings 679L129[written by Mystery Jets ][ produced by Mr James Ford, Mystery Jets]
Diamonds In The Dark EPMystery Jets09.200647[2]-679 Recordings 679L138[ produced by Erol Alkan]
Young LoveMystery Jets featuring Laura Marling03.200834[4]-679 Recordings 679L152CD[written by Kai Fish, Henry Harrison, Blaine Harrison, William Rees, Kapil Trivedi][ produced by Erol Alkan]
Two Doors DownMystery Jets05.200824[8]-679 Recordings 679L156CD[written by Kai Fish, Henry Harrison, Blaine Harrison, William Rees, Kapil Trivedi][ produced by Erol Alkan]
Half in Love with ElizabethMystery Jets09.2008107[2]-679 Recordings 679L160[written by Henry Harrison, William Rees][ produced by Mystery Jets]
After DarkThe Count & Sinden featuring The Mystery Jets08.201047[2]-Domino Recordings RUG 370[written by The Count & Sinden][ produced by The Count & Sinden]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Making DensMystery Jets03.200632[4]-679 Recordings 2564632105[produced by James Ford,Mystery Jets]
Twenty OneMystery Jets04.200842[4]-679 Recordings 82564696124[silver-UK][produced by Erol Alkan and Stephen Street]
SerotoninMystery Jets07.201042[1]-Rough Trade RTRADCD 551[produced by Chris Thomas]
RadlandsMystery Jets05.201240[1]-Rough Trade RTRADCD 651[produced by Dan Carey]
Curve of the EarthMystery Jets01.201630[1]-Caroline CAROL 9CD[produced by Matthew Twaites,Mystery Jets]

Mylo

Myles MacInnes czyli Mylo ma 24 lata i pochodzi ze Szkocji, w maju 2004 roku wyszła jego debiutancka płyta pt. "Destroy Rock 'n' Roll", nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, że dopiero po ponad roku płyta ukazała się w Polsce. "Destroy Rock 'n' Roll" stał się jednym z najlepszych albumów roku 2004, dostał wiele pochlebnych opinii, sam Myles skromnie mówi: "Lubię to co robię, czerpie z tego przyjemność".

Pierwsze trzy track’i na płycie "Valley Of The Dolls", "Sunworshipper" oraz "Muscle Cars" oscylują w dźwiękach spokojnej, melancholijnej elektroniki, która przenosi nas w stan błogiego odprężenia. Kolejne utwory wprowadzają nas na parkiet, "Drop The Pressure" z bardzo przyjemną linią basową oraz zakręconym wokalem niesie nas wprost na "dancefloor". "Paris Four Hundred" bardziej mroczny od wyżej wymienionego "Drop The Pressure", ale z równie zakręconym wokalem, natomiast "In My Arms" spokojniejszy lecz utrzymany w stylu disco house z zapętlonym wokalem także nami zakręci.

Kolejna porcja jaką przyszykował nam Mylo to utwory nasycone charakterystycznymi francuskimi filtrami, najbardziej wyraźnie widać to po utworze "Otto’s Journey", który bez zastanowienia przypomina dźwięki francuskiej grupy Daft Punk. Na zakończenie "Destroy Rock 'n' Roll" dostajemy od Szkota kolejna dawkę chillout’u (przypominającą troszkę muzykę norweskiej formacji Royksopp), która optymistycznie kończy jakże niesamowitą muzyczną podróż. Mylo może nie zrobił albumu na miarę XXI wieku ale z pewnością wprowadził powiew świeżości na scenę klubową, której ostatnimi czasy brakowało energii i własnego stylu.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
The Valley Of The Dolls/Continental LoveMylo09.200492[2]-Breastfed BFD 010
Drop the pressureMylo10.200419[12]-Breastfed BFD 009[written by Myles MacInnes][produced by Myles MacInnes]
Destroy rock and roll/SunworshipperMylo02.200515[5]-Breastfed BFD 014[written by Myles MacInnes][produced by Myles MacInnes]
In my armsMylo05.200513[30]-Breastfed BFD 016[written by Jackie De Shannon, George Merrill, Shannon Rubicam, Donna Weiss][produced by Myles MacInnes]
Doctor pressureMylo vs Miami Sound Machine09.20053[51]-Breastfed BFD 017[written by Mylo, Enrique E. Garcia][produced by Mylo]
Muscle carMylo feat Freeform Five01.200638[7]-Breastfed BFD019[written by Pillai, MacInnes][produced by Myles MacInnes]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Destroy rock and rollMylo05.200526[90]-Breastfed BFD 007[gold-UK][produced by Myles MacInnes]


Mya

Mya Marie Harrison - ur.10.10.1979r Baltimore (Maryland, USA). Wszechstronnie utalentowana artystka, modelka, aktorka, tancerka, będąca jedną z najważniejszych i najbardziej popularnych postaci amerykańskiej sceny r&b; na przełomie XX i XXI w. Mya przyszła na świat w Baltimore, lecz wychowywała się w niewielkiej miejscowości Greenbelt, wchodzącej w skład regionu Prince Georges County (stan Maryland). Oryginalną urodę artystka zawdzięcza mieszance krwi afroamerykańskiej (ojciec) i włoskiej (matka). Mya Marie jest najstarsza z trójki dzieci państwa Harrison, mających poza córką jeszcze dwóch synów.

Dzięki namowom ojca przyszła gwiazda podjęła naukę śpiewu i gry na wiolonczeli, łącząc to na równi z kursami tańca (stepowanie). Po zakończeniu nauki w liceum im. eleanore roosvelt w Greenbelt, Mya przeniosła się do Nowego Jorku. Tam stepowała pod okiem wybitnego choreografa i tancerza Saviona Glovera w dance theater of harlem, gdzie błyskawicznie zdobyła ogromną popularność i szacunek. Gdy wydawało się, że przyszłość Harrison będzie związana z tańcem, zgłosił się do niej Haqq Islam - prezydent university music. Po tym jak ojciec My i przekazał mu taśmę demo z jej nagraniami, a wokalistka dostała także należyte referencje od członków formacji Dru Hill, natychmiast postanowił przejąć artystkę pod swoje skrzydła, stojąc za podpisaniem przez Harrison kontraktu z interscope records w 1997 r.

W maju 1998 r. do sklepów trafił pierwszy krążek Harrison, zatytułowany po prostu Mya. Płyta została doskonale przyjęta zarówno przez krytyków, jak i odbiorców. Przy produkcji materiału największy udział mieli członkowie Dru Hill. Hitami stały się aż trzy single z debiutu Myi - "It's All About Me", "Movin' On" i "My First Night With You". Płyta znalazła niemal dwa miliony nabywców, a artystka za swe pierwsze dzieło zyskała m.in. dwie nominacje do nagrody soul train award. Pomocą przy produkcji materiału służyli też Myi Babyface, i Missy Elliott, Wyclef Jean czy Diane Warren. Od momentu wydania debiutanckiej płyty artystka stała się niepodważalną gwiazdą r&b; i od tego czasu oczy milionów fanów były zwrócone niemal non stop na nią.

Jeszcze w 1998 r. Mya wzięła gościnnie udział w nagraniu dwóch megahitów. U boku raperów Prasa i Ol' Dirty Bastarda zaśpiewała w "Ghetto Supastar (That Is What You Are)", BLACKstreet zaś poprosili ją o występ w utworze "Take Me There". Za sprawą tych nagrań popularność artystki jeszcze wzrosła, a najbardziej wymiernym efektem tego była rewelacyjna sprzedaż kolejnej płyty Harrison, wydanej w kwietniu 2000 r, Fear of Flying. Już w pierwszym tygodniu materiał znalazł 72 tysiące nabywców, w szybkim czasie pokrywając się platyną.

Singlami promującymi krążek były nagrania "Case of Ex","Best of me" z Jadakisem [w remiksie tego utworu wystąpił Jay-Z] i "Free".W maju 20001r artystka dostąpiła wielkiego zaszczytu, nagrywając u boku Missy Elliott, Lil' Kim , Christiny Aguilery i Pink cover nagrania Patti La Belle "Lady Marmalade". Piosenka ta firmowała musical "Moulin Rouge!" w adaptacji Baza Luhrmanna, stając się jednym z największych hitów roku. Singiel z "Lady Marmalade" kupiło ponad pięć milionów osób. Zaskoczeniem dla wielu fanów byl trzeci solowy album wokalistki Moodring z wakacji 2003 r. Płyta była utrzymana w bardziej soulowym, zmysłowym klimacie niż jej poprzednie wydawnictwa i pomimo kapitalnej sprzedaży w pierwszym tygodniu (113 tys. sztuk) osiągnęła ostatecznie tylko złoty nakład. O ile pierwszy singiel z Moodring, wyprodukowany przez Missy Elliott "My Love Is Like... Wo", okazał się wielkim hitem, dochodząc do pierwszej dwudziestki billboardu, o tyle kolejne promujące płytę nagranie "Fallin" nie zdobyło popularności.

Przy okazji tego wydawnictwa Mya poprosiła o pomoc m.in. muzyków formacji Soulquarians, efektem czego na albumie znalazł się doskonały utwór "Real Compared to What" z rapującym gościnnie Commonem. Zdaniem artystki to właśnie nagranie miało wyznaczyć jej muzyczny kierunek na przyszłość. W 2005 r. Harrison związała się kontraktem z wytwórnią motown, po tym jak a&m; records w nieskończoność odwlekało wydanie jej kolejnego, ukończonego już krążka Control Freak. Część nagranego materiału Mya ostatecznie odrzuciła, zaś pozostałą grupę uczyniła punktem wyjścia do pracy nad płytą Liberation. Jej notorycznie odwlekana premiera była zapowiadana już od jesieni 2006 r., a wydawnictwo promowały single "Ayo", "Lock U Down" i "Ridin'". W pracy nad Liberation artystkę wspomogli m.in. producenci Scott Storch, Rick Rubin, Kwame, Bryan-Michael Cox oraz raperzy Snoop Dogg i Lil Wayne. Ostatecznie premierę krążka zapowiedziano na październik 2008 r., ale będzie ona miała miejsce jedynie w Japonii, po tym jak licencję dystrybucyjną na tamtejszy kraj wykupiła od motown firma manhattan records.

W swojej karierze Mya dostąpiła zaszczytu udziału w wielu występach gościnnych, przede wszystkim u cenionych postaci ze świata hiphopowego. Z jej usług korzystali m.in. Beenie Man, Foxy Brown, Cuban Link ,Method Man i Ali Vegas .Artystka wystąpiła także w wielu filmach, ale w większości były to role drugoplanowe. Najgłośniejszymi obrazami z jej udziałem były "Zbyt blisko wroga" (oryg. "In Too Deep", reż. Michael Rymer, 1999, USA), "Chicago" (reż. Rob Marshall, 2002, Niemcy/ USA), "Dirty Dancing 2" ("Dirty Dancing: Havana Nights", reż. Guy Ferland, 2004, USA) i "Zatańcz ze mną" ("Shall WeDaiue", reż. Petei Chelsom, USA 2004). Mya użyczyła też swojego wizerunku grze komputerowej "James Bond 007: Eyerything Or Nothing", gdzie wzorowana na niej postać była dziewczyną superagenta.

Mya Harrison ma na koncie wiele nominacji do prestiżowych nagród. Triumfowała zarówno za swoje wyczyny muzyczne (grammy, vh1 music awards, mtv music awards), jak i aktorskie (screen ACTORS GUILD AWARD, PALM BEACH INTERNATIONAL FILM FESTIVAL AWARD).


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
It's All About MeMya featuring Sisqó03.1998-6[20]University 97 024[gold-US][written by Mark Andrews,Darryl 'Day' Pearson][produced by Darryl 'Day' Pearson][2[27].R&B; Chart][29[8].Hot Disco/Dance;University promo][sample z "Moments in Love"-Art of Noise]
Ghetto SupastarPras featuring Ol' Dirty Bastard & Mýa06.19982[17]15[21]Interscope 95 021[platinum-US][platinum-UK][written by Barry Gibb,Maurice Gibb,Robin Gibb,Wyclef Jean,Russell Jones,Prakazrel Michel][produced by Jerry 'Wonda' Duplessis,Wyclef Jean][8[20].R&B; Chart]
Movin' OnMya featuring Silkk The Shocker08.1998-34[20]University 95 032[written by Mark Andrew,Mýa Harrison,Vyshonne Miller,Darryl Pearson,Gary Wright][produced by Darryl 'Day' Pearson][4[22].R&B; Chart][11[13].Hot Disco/Dance;University 95 032 12"]
Take Me ThereBLACKstreet & Mya featuring Ma$e and Blinky Blink12.19987[9]14[17]University 97 024[platinum-US][written by Mason Betha,Michael Foster,Madeline Nelson,Teddy Riley,Tamara Savage][produced by Teddy Riley][10[11].R&B; Chart][piosenka z filmu animowanego "The RugRats Movie"]
My First Night with You/Baby it's yoursMya03.1999-28[14]University 97 049[gold-US][written by Babyface,Diane Warren][produced by Daryl Simmons][28[19].R&B; Chart][26[9].Hot Disco/Dance;University 97 059 12"]
The Best of MeMya featuring Jadakiss04.2000-50[17]University[written by Teron Beal,Jimmy Cozier,Swizz Beatz,Mýa Harrison,Jason Phillips,Mashonda Tifrere][produced by Swizz Beatz][14[20].R&B; Chart]
The Best of Me Part 2Mya & Jay-Z08.2000--University[written by Samuel Barnes, Teron Beal, Shawn Carter, Larry Gates ,Marcel Hall, Mýa Harrison, Jean Claude-Oliver, Marlon Williams][produced by Trackmasters][55[20].R&B; Chart]
Case of the ExMya08.20003[21]2[30]University 97 457[silver-UK][written by Christopher "Tricky" Stewart,Traci Hale,Tab][produced by Christopher "Tricky" Stewart][10[29].R&B; Chart]
Girls Dem SugarBeenie Man featuring Mýa09.200013[5]54[15]album cut[written by Moses Davis,Chad Hugo,Pharrell Williams][produced by The Neptunes][16[27].R&B; Chart]
FreeMya02.200111[8]42[16]album cut[written by Jimmy Jam,Mýa Harrison,Terry Lewis,Alexander Richbourg,Tony Tolbert][produced by Jimmy Jam and Terry Lewis][52[14].R&B; Chart][piosenka z filmu "Bait"]
Lady MarmaladeChristina Aguilera, Lil' Kim ,Mya & Pink04.200111[5][20]Interscope 497066[platinum-UK][written by Bob Crewe, Kenny Nolan][produced by Rockwilder & Missy Elliott][43[12].R&B; Chart][3[10].Hot Disco/Dance;Interscope 497 066 12"]
My Love Is Like...Wo/No sleep tonightMya06.200333[3]13[20]A&M; 000768[written by Missy Elliott,Charles Bereal,Kenneth Bereal][produced by Missy Elliott,CKB][17[20].R&B; Chart]
FallenMya11.2003-51[12]A&M; 001681[written by Rich Shelton,Kevin Veney,Loren Hill,Leonard Huggins,Luiz Bonfá,Maria Toledo][produced by One Up Entertainment,Ron Fair][35[18].R&B; Chart][sample z "Saudade Vem Corrondo"-Stan Getz & Luiz Bonfa]
Ayo!Mya featuring DJ Kool09.2006--Universal/Motown[written by Chris M. Henderson,Mýa Harrison,Charlie Smalls][produced by Chris Henderson][70[8].R&B; Chart]
RidinMya 07.2007--Universal/Motown[written by Esther Dean,Traci C. Hale,Mýa Harrison,Jevon Sims,Christopher "Tricky" Stewart][produced by Christopher "Tricky" Stewart][58[20].R&B; Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
MyaMya04.1998-29[53]University 90 166[platinum-US][produced by Darryl "Day" Pearson,Daryl Simmons,Nokio the N-Tity][13[54].R&B; Chart]
Fear of FlyingMya04.200081[13]15[52]University 490 853[platinum-US][produced by Mýa Harrison (exec.), Jerry Duplessis, Damon Elliott, Jerome "Knobody" Foster, Wyclef Jean, Rodney Jerkins, Jimmy Jam, Terry Lewis, Tricky Stewart, Robin Thicke, Soulshock & Karlin, Swizz Beatz][7[50].R&B; Chart]
MoodringMya07.2003197[1]3[18]A&M; 000734[gold-US][produced by Mýa Harrison (also exec.), Bobby Ross Avila, CKB, Clue & Duro, Damon Elliott, Missy Elliott, Ron Fair, Loren Hill, Iz, Jimmy Jam and Terry Lewis, Knobody, Oman, Rockwilder, Rich Shelton, Tricky Stewart, Timbaland, Kevin Veney, Don Vito][2[32].R&B; Chart]

Musiq Soulchild

Urodzony 16 września 1977 roku w Filadelfii Talib Johnson dorastał jako najstarszy z dziewiątki rodzeństwa i nie ukończył szkoły średniej. W wieku kilkunastu lat uczestniczył w konkursach talentów w rodzinnym mieście.

Musiq jest synem człowieka który miał ogromne zamiłowanie do soulu z lat 70-tych. Przyznaje, że inspirują go artyści z tamtych lat - James Brwon, Patti Labelle, Billie Holiday. Wybił się w czasie gdy spopularyzował się soul pochodzący z Filadelfii. Podpisał kontrakt z Def Soul i swoją pierwszą płytę nagrał w studiu Touch Of Jazz pod pseudonimem Musiq Soulchild.

Pierwszy singiel z płyty "Aijuswanaseing" (tytuł pochodzi od przekształcenia zdania "I just wanna sing" - "Chcę tylko śpiewać") pojawiła się na ścieżce dźwiękowej do filmu "Gruby i chudszy 2". "Just Friends (Sunny)" - bo tak nazywa się ten singiel - zrobił furorę latem 2000 roku. Płyta będąca mieszanką hip hopu, funku i soul’u odniosła spory sukces. Przy nagrywaniu drugiej płyty Musiq pozbył się drugiej części swojego pseudonimu. "Juslisen" ("Just listen" - "Po prostu słuchaj") ukazała się w 2002 i przedstawiała podobny poziom i styl co pierwsza płyta. Musiq pozostał wierny swojemu stylowi przez co zyskał akredytacje fanów i krytyków.

Album Soulstar , wydany w 2003 roku, był mniej udany niż jego poprzednicy, ale został również umieszczony na listach przebojów w USA. Piosenki Forthenight i Whoknows umieszczone na listach przebojów pop i R&B / hip-hop.

Po Soulstar Soulchild zrobił trzyletnią przerwę twórczą. W tym czasie oddzielił się od swojej wytwórni Def Jam i przeniósł się do Atlantic Records . W marcu 2007 roku ukazał się jego czwarty album pod tytułem Luvanmusiq , dzięki któremu ponownie osiągnął numer 1 na listach przebojów Billboard i za który otrzymał swoją drugą złotą płytę. 

Album OnMyRadio z 2008 roku oraz zawarte w nim single IfULeave , Radio i Sobeautiful są kolejnymi komercyjnymi sukcesami Musiq Soulchild. W tym samym roku ukazała się EP-ka A Philly Soul Christmas z siedmioma świątecznymi piosenkami, w tym Jingle Bells , O Holy Night , O Christmas Tree i The First Noel .

Sukces był kontynuowany albumem Musiqinthemagiq z 2011 roku .Single Yes i Anything to ostatnie single Soulchilda na listach R & B / Hip-Hop. Album 9ine wydany w 2013 roku nie spełnił oczekiwań i znalazł się na samym dole list przebojów R&B. 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Just Friends (Sunny)Musiq10.2000-31[20]Def Soul 562 902[written by Bobby Hebb,Carvin "Ransum" Haggins,Taalib Johnson][produced by Ivan "Orthodox" Barias & Carvin "Ransum" Haggins][6[37].R&B; Chart][sample z "Sunny"-Bobby Hebb][piosenka z filmu "Nutty Professor II:The Klumps"]
LoveMusiq Soulchild02.2001-24[21]Def Soul[written by Taalib Johnson, Andre Harris, Carvin Haggins][produced by Dre & Vidal][2[38].R&B; Chart]
Girl Next DoorMusiq Soulchild featuring Ayana08.2001-85[8]Def Soul 572 835[written by Edward Prince Green, Carvin Haggins, Taalib Johnson, Jill Scott][produced by Andre Harris , Carvin Haggins][28[22].R&B; Chart]
Halfcrazy/CaughtupMusiq03.2002-16[25]Def Soul 588 989[written by Carvin Haggins, Ivan Barias, Francis Lai, Taalib Johnson][produced by Carvin Haggins, Ivan Barias][2[43].R&B; Chart][sample z "Live for life"-Francis Lai]
Break You OffThe Roots featuring Musiq Soulchild03.200259[1]99[1]MCA 113 971[written by Scott Jones,Tarik Trotter,Jenkins,Ahmir Thompson,Leonard Hubbard,Musiq Soulchild,Kamiah Gray,Ben Kenney][produced by The Grand Wizzards][55[20].R&B; Chart]
DontchangeMusiq09.2002-17[26]Def Soul 063 790[written by Taalib Johnson, Ivan Barias, Carvin Haggins, Frank Romano][produced by Carvin Haggins, Ivan "Orthodox" Barias][3[42].R&B; Chart]
ForthenightMusiq11.2003-53[17]Def Soul 001649[written by Taalib Johnson, Ivan Barias, Carvin Haggins, Frank Romano][produced by Orthodox & Ransum][18[20].R&B; Chart]
WhoknowsMusiq04.2004-65[13]Def Soul [written by Taalib Johnson, Ivan Barias, Carvin Haggins, Frank Romano][23[24].R&B; Chart]
B.U.D.D.Y.Musiq Soulchild01.2007-36[18]Atlantic 089998[written by Ivan Barias, Cornelius Eugene Church, Earl Guinn, Kairi J Guinn, Carvin Haggins, Taalib Johnson, Kenton Nix][produced by Lab Ratz][2[37].R&B; Chart]
TeachmeMusiq Soulchild03.2007-42[20]Atlantic[written by Ivan Barias, Adam Blackstone, Randall C. Bowland, Carvin Haggins, George "Spanky" McCurdy, Johnnie Smith, Corey Latif Williams][produced by Orthodox & Ransum][2[58].R&B; Chart]
Chocolate HighIndia.Arie featuring Musiq Soulchild.2008-114Universal Republic[19[28].R&B; Chart]
IfULeaveMusiq Soulchild featuring Mary J. Blige11.2008-71[12]Atlantic[written by I. Barias, C. Haggins, M. Jontel, J. Smith, T. Johnson, J. Lawson][produced by Ivan "Orthodox" Barias & Carvin "Ransum" Haggins (Carvin & Ivan)][6[35].R&B; Chart]
SoBeautifulMusiq Soulchild 01.2009-84[11]Atlantic[written by JR Hutson, Musiq Soulchild][produced by JR Hutson)][8[51].R&B; Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
AijuswanaseingMusiq Soulchild11.2000-24[41]Def Soul 548 289[platinum-US][produced by Vidal Davis, Andre Harris, DJ Scratch, Carvin "Ransum" Haggins, Ivan "Orthodox" Barias, Vikter Duplaix, Osunlade, James Poyser][4[67].R&B; Chart]
JuslisenMusiq 05.200297[2]1[1][35]Def Soul 586 772[platinum-US][produced by Ivan "Orthodox" Barias, Carvin "Ransum" Haggins, A. Jermaine Mobley, Hakim Young, Donahue Baker, Vikter Duplaix, Jerome Hipps, Michael McArthur, James Poyser, 88 Keys, Musiq][1[48].R&B; Chart]
SoulstarMusiq Soulchild12.2003-13[23]Def Soul 001616[gold-US][produced by 88-Keys, Orthodox & Ransum][3.R&B; Chart]
LuvanmusiqMusiq Soulchild03.2007123[2]1[1][18]Atlantic 89995[gold-US][produced by Carvin "Ransum" Haggins,Harold Lilly,Ivan "Orthodox" Barias,Jake & the Phatman,John Tanksley,Lab Ratz,Raphael Saadiq,The Underdogs,Theron "Neff-U" Feemster,Warryn "Baby Dubb" Campbell,Wesley Morrow][1[39].R&B; Chart]
OnMyRadioMusiq Soulchild12.2008-11[18]Atlantic 512335[produced by Christopher Umana, Dru Castro, Uforo Ebong, JR Hutson, Ivan "Orthodox" Barias & Carvin "Ransum" Haggins, James Poyser, Warryn "Baby Dubb" Campbell, Wesley Morrow, Musiq Soulchild][1[49].R&B; Chart]
MusiqInTheMagiqMusiq Soulchild05.2011-8[4]Atlantic[produced by Musiq Soulchild][3.R&B; Chart]
Life on EarthMusiq Soulchild04.2016-27My Block[produced by Warryn Campbell, Musiq Soulchild, KC & Cooper]
Feel the RealMusiq Soulchild09.2017-126SoulStar Music [produced by Musiq Soulchild, BLAQSMURPH, Christopher Bradley, Phil Cornish, GMJR, J'Rell, David Luke, Alexander Plummer, Doobie Powell, Jonathan Troy, Elijah Y. Whittingham, Needlz]



sobota, 6 czerwca 2020

Mushroomhead

Wiosną 1993, grupa muzyków z Cleveland (stan Ohio) stworzyła projekt o nazwie Mushroomhead. Celem było stworzenie miksu ekstremalnej muzyki i wielkiego show scenicznego, który miał za zadanie zapisać się w pamięci ludzi i zostawić po sobie niezatarte wrażenia. Od pierwszego koncertu, który odbył się na jesieni 1993 roku stało się oczywiste, że Mushroomhead stanie się czymś więcej niż tylko muzycznym skokiem w bok. Stał się jednym z najbardziej znanych zespołów w Cleveland.

Mieszając dźwięki i zachowanie sceniczne zapożyczone z metalu, techno/industrialu i rapu, udało się przyciągnąć im zróżnicowaną publiczność. Wszystko dzięki muzyce wypełnionej ostrymi gitarami, wstawkami elektronicznymi i mocnymi wokalami. To wszystko układało się w dźwięki które trudno było zapomnieć i na długi czas zostawały w głowach. To, co daje zespołowi jeszcze więcej energii to to, że każdy członek zespołu ma duży wkład w utwory. Skinny mówi, że "każdy walczy o to, co chce umieścić w piosence". Dzięki temu ich utwory są tak zróżnicowane. Od spokojnych rytmów "The last act" przez całkowicie instrumentalne kawałki w stylu "Epiphany" do ostrego wymiatania jak w "Before I die". Również w czasie trwania utworów jest duże zróżnicowanie. Wiele się zaczyna spokojnie, od elektronicznych rytmów, aby potem przejść w agresywne granie. Sam zespół jest zjednoczony ze sobą. "Gdy wychodzimy na scenę - mówi lider Mushroomhead, J Mann - przed naszych fanów, wiemy ze przyszli tu aby się wyładować. Po to samo i my tu jesteśmy, wiec obydwie strony wychodzą z koncertu zadowolone". Ryzykowne elementy, takie jak image zespołu, zjednały sobie fanów w całej zachodniej Ameryce, a teraz podbijają powoli serca ludzi na całym świecie za sprawa ich nowego albumu zatytułowanego "XX".

Mushroomhead występował z takimi zespołami jak Marilyn Manson, Type O Negative, Misfits, Anthrax, Down, Gwar czy Genitorturers. Byli również na stronach głównych "Cleveland World Series of Metal" w latach 1997, 1998, 1999 i 2000, co otworzyło im drogę na współpracę z takimi sławami jak Drain STH, Crowbar, Overkill, Six Feet Under, Pissing Razors, Nile i wieloma innymi. Szybko wyrośli na swoisty fenomen w swoich rejonach i z łatwością sprzedawali po 25,000 egzemplarzy swoich płyt.

"XX", międzynarodowy debiut Mushroomhead jest swojego rodzaju kompilacja, która zawiera najlepsze utwory z poprzednich płyt, plus oczywiście trochę nowego materiału. Wydaje się, i prawdopodobnie jest to słuszne, że Mushroomhead jeszcze nie raz zadziwi fanów mocnego grania.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
XXMushroomhead03.2002118[6]178[3]Universal 016430[produced by Mushroomhead , Steve Felton]
XIIIMushroomhead11.2003-40[40]Filthy Hands 001036[produced by Johnny K , Mushroomhead , Steve Felton]
Savior SorrowMushroomhead09.2006-50Filthy Hands/ Megaforce MEGA 2090[produced by Mushroomhead, Steve Felton, Bill Korecky]
Beautiful Stories for Ugly ChildrenMushroomhead09.2010-44Megaforce[produced by Steve Felton]
The Righteous & the ButterflyMushroomhead05.2014-20Megaforce[produced by Steve Felton, Bill Korecky]


Munich Machine

Munich Machine,to ansambl muzyków studyjnych w wielu produkcjach Giorgio Morodera z Pete Bellotte ; Keith Forsey, Geoff Bastow, Mats Björklund, Dino Soler i wokalistkami Lucy Neale, Gitta Walther (AKA Jackie Robinson) i Claudia Schwarz.

Munich Machine to niemiecka odpowiedź na Funk Brothers ze słynnej wytwórni Motown, grupa muzyków sesyjnych, która grała na większości płyt disco, które pojawiły się w Monachium w drugiej połowie lat 70-tych.Wiele z nich było brytyjskiej prominencji(Keith Forsey, Gary Unwin, Hurdle Les), Mats Björklund pochodził ze Szwecji, Thor Baldursson z Islandii, a Dino Solera z Włoch - byli tymi, którzy wspierali najbardziej popularnych artystów disco , Boney M. , Donnę Summer, Claudję Barry, Amandę Lear, Silver Convention i La Bionda.Oprócz trzech albumów wydanych jako Munich Machine, wystepują również anonimowo jako "akompaniament" na kilku albumach Donny Summer ,płycie Roberta Kelly'ego "Trouble Maker" .Munich Machine to nie tylko grupa muzyków, ale również ich charakterystyczne brzmienie, które charakteryzuje się jako europejski ekwiwalent brzmienia Motown.

Ich najbardziej znany projekt to 15 minutowy singiel "Get On The Funk Train" (który osiągnął # 7 na liście Billboard Disco w 1977 r.) poza pierwszym i doskonałym albumem Monachium Machine.Pierwszy album był zasadniczo składa się z sped-up, w dużej mierze instrumentalnych remake tzw "soft-disco" z własnych produkcji Morodera i Bellotte dla Donna Summer ("Love To Love You Baby", "Try Me I Know Having Go "), Roberta Kelly (" Trouble Maker "), jak również z własnego albumu " Knights In White Satin " (" I Wanna Funk Z You Tonite ").



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Get On The Funk Train/Trouble Maker Munich Machine12.197741[5]- Oasis OASIS 2[written by Giorgio Moroder, Pete Bellotte][produced by Giorgio Moroder, Pete Bellotte][7[15].Hot Disco/Dance;Casablanca 7058 LP.]
A Whiter Shade Of Pale / It's All Wrong (But It's Alright)Munich Machine Introducing Chris Bennett 11.197842[4]- Oasis OASIS 5[written by Brooker, Reid][produced by Giorgio Moroder, Pete Bellotte][22[9].Hot Disco/Dance;Casablanca 7090 LP.]
Party Light/Let Your Body Shine Munich Machine06.1979-- Oasis OASIS 2[written by Bennett, Moll, Wisnet][produced by Giorgio Moroder,M., W.][33[7].Hot Disco/Dance;Casablanca 7137 LP.]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
A Whiter Shade Of PaleMunich Machine07.1978-190[3]Casablanca 7090[produced by Giorgio Moroder, Pete Bellotte]

Mudvayne


Mudvayne - amerykański zespół metalowy, grający cięższą formę nu metalu. Grupa powstała w Peorii w stanie Illinois. Grupę tworzą: Kud (wokal), Gurrg (gitara elektryczna), Ryknow (gitara basowa) oraz Matt (perkusja). Mudvayne sami wydali swój pierwszy album zatytułowany "Kill I Oughta". Po podpisaniu kontraktu płytowego zaczęły się prace nad ich pierwszą płytą. Producentem był Garth Richardson, znany ze współpracy z takimi zespołami jak Rage Against The Machine czy Spineshank.
 
W sierpniu 2000 roku ukazał się album "LD 50". Pierwszy utwór na płycie nosi tytuł "Monolith". Jest to nawiązanie do filmu Stanleya Kubricka "Odyseja Kosmiczna". Cała akcja tegoż właśnie filmu skupia się wokół czarnego monolitu. "Motyw wiodacy naszego albumu ma odzwierciedlać pojęcie ewolucji świadomości, transformacji i ryzyka związanego z eksperymentami, które mogą zmieniać wewnętrzny i zewnętrzny punkt widzenia człowieka" - mówi Spag, perkusista zespołu - "Monolit w filmie Kubricka był tego symbolem". Tytuł płyty pochodzi od pojęcia "Lethal Dosage 50", która określa ilość trującej substancji potrzebnej do uśmiercenia 50 na 100 ludzi. Ta metafora odnosi się do rzeczy, które potencjalnie mogą otworzyć umysł, rozszerzyć świadomość, umożliwić spojrzenie na siebie i świat z zupełnie nowej perspektywy, jednak ze świadomością ryzyka, które za tym idzie. Producentem wykonawczym albumu był Shawn Crahan, perkusista grupy SlipKnoT. 

Charakterystyczne są też makijaże członków zespołu. "Zawsze zwracaliśmy uwagę na oprawę wizualna, ale oczywiście ograniczał nas brak kasy. - mówi Spag - Pomysł na ten makijaż nasunął się sam. Nasze pomalowane twarze nie oznaczają jednak "barw wojennych", jak niektórzy myślą. Tak naprawdę to nie szukajcie w tym żadnej specjalnej symboliki. Nie lubię dosłowności, wiec interpretacje - również naszej muzyki - pozostawiam naszym fanom".

W roku 2000 członkowie zespołu SlipKnoT zabrali ich na wspólna trasę koncertową. Obydwie grupy wzięły też udział w tournee Tatoo The Earth.


Po szybkim sukcesie Mudvayne długo jeździł w trasę. Początkowo podróżowali po USA, grając na festiwalu Tattoo the Earth i na Ozzfest , zanim przybyli do Europy w 2001 roku jako koncert otwierający Slipknot . Po popyt był wysoki tam, zespół postanowił zawiesić headliner na kontynencie na razie. Następująca trasa klubowa była prawie zawsze wyprzedana, szczególnie w Anglii media i fani walczyli o nią.

W związku z rosnącym sukcesem zespołu, Epic Records spowodowało ponowne wydanie dema Kill, I Oughtta, które w międzyczasie stało się drogie w cenach kolekcjonerskich na eBayu i innych platformach . To ostatecznie ukazało się w 2002 roku pod tytułem
The Beginning of All Things to End i przyniosło wraz z zremasterowanymi starymi utworami kilka remiksów . 

Ponadto wraz z utworem [L] ive D [osage] 50: Live In Peoria wydano DVD, na którym nagrano pełny koncert w jej rodzinnym mieście Peoria. Po prawie 18 miesiącach w trasie zespół wrócił do domu i zrobił sobie krótką przerwę, aby przetworzyć wydarzenia.

Faza odzyskiwania trwała tylko przez krótki czas, ponieważ zespół pracował już nad wydaniem drugiego pełnego albumu, który został wydany w listopadzie 2002 roku. Wraz z The End of All Things to Come zespół odwrócił się od poprzedniego komicznego wizerunku potwora i stał się bardziej futurystyczny pod względem wyglądu i teledysków.
 Album był konsekwentnie oceniany przez krytyków od dobrego do bardzo dobrego, a fani byli entuzjastycznie nastawieni. Singiel Not Falling został zauważony po raz pierwszy na całym świecie, a także wykorzystany w niektórych filmach, takich jak Ghost Ship .

Podczas następnej trasy koncertowej Mudvayne koncertował w wielu krajach jako headliner, występowali również na znanych festiwalach plenerowych, takich jak Rock am Ring, i koncertowali z zespołami takimi jak Linkin Park czy Metallica .

W międzyczasie zespół nie był już zadowolony z teledysku do ostatniego singla Not Falling i poprosił Epic Records o nową implementację wizualną zgodnie z życzeniami zespołu. Firma nagraniowa zgodziła się na wielki sukces zespołu, a druga wersja teledysku do Not Falling pojawiła się na krótko przed kolejnym planowanym singlem World So Cold , co skłoniło zespół do stworzenia kolejnego singla DVD.

Po długiej przerwie po wydaniu singla Happy? ukazał się ich trzeci album studyjny Lost and Found . Pierwsza mini trasa koncertowa po Stanach Zjednoczonych i Europie na początku tego roku, w której znalazło się kilka nowych piosenek, pozostawiła entuzjastycznych fanów i krytyków. Mudvayne pojawił się teraz publicznie bez żadnych specjalnych sztuczek wizualnych, ale w wywiadach wyraźnie stwierdzili, że nie należy tego przeceniać i że wszystkie opcje są w tym względzie otwarte. 

Podczas gdy na poprzednich albumach wykorzystywano motywy tekstowe , między innymi omawiano ezoteryczne myśli, w Lost and Found istnieje bardziej bezpośredni obraz życia i świata. Tytuł płyty ma odnosić się do „procesu odkrywania siebie i ponownego odkrywania poziomu osobistego” (Matthew McDonough). W 2006 roku zespół został nominowany do nagrody Grammy za utwór „ Determined” w kategorii „Best Metal Performance” .

27 listopada 2007 roku ukazał się album By the People, For the People , który zawiera różne dema, nagrania na żywo i akustyczne wersje utworów, które fani zespołu mogli wcześniej wybrać podczas głosowania w Internecie. Ponadto na oficjalnych albumach zespołu znajdują się dwa utwory, które nie zostały wcześniej wydane, oraz dwa nowo nagrane utwory, w tym cover utworu The Police,King of Pain

Na początku 2008 roku ukazał się kolejny album studyjny zatytułowany The New Game , który ukazał się 14 listopada 2008 roku. Podczas nagrywania The New Game powstał materiał na kolejny własny album. Został wydany w Niemczech 18 grudnia 2009 roku pod nazwą Mudvayne



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
DigMudvayne04.2001-42[6].Hot 100 Singles SalesNo Name 79 548[written by Chad Gray,Greg Tribbett,Ryan Martinie,Matt McDonough][produced by GGGarth,
Mudvayne][33.Hot Mainstream Rock Tracks]
Death BloomsMudvayne.2001--Epic ESK 16798[written by Chad Gray,Greg Tribbett,Ryan Martinie,Matt McDonough][produced by GGGarth,
Mudvayne][32.Hot Mainstream Rock Tracks]
Not FallingMudvayne.2002--Epic ESK 59237[written by Chad Gray,Greg Tribbett,Ryan Martinie,Matt McDonough][produced by David Bottrill,Mudvayne][11.Hot Mainstream Rock Tracks][28.Hot Modern Rock Tracks]
World So ColdMudvayne.2003--Epic ESK 59720[written by Chad Gray,Greg Tribbett,Ryan Martinie,Matt McDonough][produced by David Bottrill,
Mudvayne][16.Hot Mainstream Rock Tracks]
Happy?Mudvayne04.2005-89[4]Epic[1.Mainstream Rock Tracks][produced by Dave Fortman][8.Hot Modern Rock Tracks]
Forget to RememberMudvayne07.2005--Epic ESK 59792[produced by Dave Fortman][8.Hot Mainstream Rock Tracks]
Fall Into SleepMudvayne.2006--Epic [4.Hot Mainstream Rock Tracks]
Dull BoyMudvayne.2007--Sony BMG Music[written by Chad Gray,Greg Tribbett,Ryan Martinie,Matt McDonough][17.Hot Mainstream Rock Tracks]
Do What You DoMudvayne09.2008-121Epic [produced by Mudvayne, Dave Fortman][2.Hot Mainstream Rock Tracks]
Scarlet LettersMudvayne03.2009--Epic [produced by Mudvayne, Dave Fortman][7.Hot Mainstream Rock Tracks][29.Rock Songs]
Scream With MeMudvayne03.2009--Epic [3.Hot Mainstream Rock Tracks][16.Rock Songs]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
L.D. 50Mudvayne09.2000-85[36]No Name 63 821[gold-US][produced by GGGarth and Mudvayne]
The beginning of all things to endMudvayne12.2001-122[1]Sony 85995
The end of all things to comeMudvayne12.2002107[2]17[42]Epic 86487[gold-US][produced by David Bottrill, Mudvayne]
Lost and foundMudvayne04.200587[2]2[24]Epic 90 784[gold-US][produced by Dave Fortman]
By the People, for the PeopleMudvayne11.2007-51[1]Epic 88697 19023 2[produced by Dave Fortman]
The New GameMudvayne11.2008-15[6]Epic 88697 01295 2 [UK][produced by Dave Fortman]
MudvayneMudvayne12.2009-53[4]Epic 88697302652[produced by Dave Fortman,Jeremy Parker]


D Train

D Train był amerykański duet , który miał hity dance i r&b na liście Billboard w pierwszej połowie 1980 roku. Trzy z ich singli również znalazły się w pierwszej trzydziestce na brytyjskiej liście singli .


Projekt powstał przy współpracy imiennika zespołu, Jamesa D-Train Williamsa , który był głównym wokalistą i kompozytorem, oraz Huberta Eavesa III , klawiszowca, który opracował instrumentację na nagraniach .Pochodzący z Brooklynu w Nowym Jorku sam Williams również był producentem dance-R&B. On i Eaves spotkali się w szkole średniej i zaczęli występować razem. Eaves spędził większość lat siedemdziesiątych jako członek zespołu R&B Mtume . Jednak w latach 80-tych on i Williams ponownie połączyli siły. Grupa nazwała się D-Train od pseudonimu, który Williams zdobył w szkole średniej.

D Train wydał swój pierwszy singiel „ You're the One for Me ” pod koniec 1981 r. Utwór stał się natychmiastowym sukcesem, trafiając na numer 1 na liście US Hot Dance Club Play tego roku; został kilkakrotnie zremiksowany i ponownie wydany z powodzeniem i był jednocześnie nagrany przez Paula Hardcastle'a z wokalistą Kevinem Henry'em w Wielkiej Brytanii. Debiutancki album duetu (z widocznym tytułem „You're the One for Me” na okładce i album ten stał się znany pod tym tytułem) pojawił się na początku 1982 roku, a kilka dodatkowych singli z tego przedsięwzięcia zakończyło się sukcesem na obu listach przebojów R&B i Dance, choć nie były one tak popularne jak debiutancki hit. Wśród tych utworów były „ Keep On ”, który osiągnął numer 2 na liście dance,i coverem   Burt Bacharacha  i Hala Davida ,„ Walk On By ”, który  bardziej jest zbliżony do wersji   Isaaca Hayesa niż oryginalne nagranie Dionne Warwick .

W 1983 roku zespół wydał kolejny album, Music . Tytułowy utwór stał się kolejnym hymnem na parkiecie tanecznym.Ten utwór miał prawie równy sukces  debiutanckiego singla grupy. Kilka innych singli z albumu odniosło umiarkowany sukces.

W 1984 r. D Train miał swój jedyny hitna liście Billboard Hot 100 z „Something's on Your Mind”, który osiągnął 79. pozycję, a później został nagrany przez Milesa Davisa na jego album  You're Under Arrest . Singiel znalazł się również w pierwszej piątce na liście R&B, stając się również największym hitem grupy na tym rynku. Towarzyszący album, również zatytułowany Something's on Your Mind , odkrył, że zespół rozgrywa się na nowym terytorium muzycznym, łącząc elementy muzyki reggae i R&B . Williams grał na gitarze akustycznej na okładce „ So Far Away ” Carole King .

Album największych przebojów zatytułowany You're the One for Me-The Very Best of D Train został wydany w kilku krajach europejskich w 1985 roku. Na tej kompilacji znalazła się zremiksowana wersja „ You're the One for Me ” i melodia pojawiła się na liście po raz drugi w tym roku. Ta wersja została zremiksowana przez Paula Hardcastle'a, który wcześniej wydał coverową piosenkę, a do 1985 roku stał się znany ze swojego hitu „ 19 ”. Mimo tego sukcesu grupa rozpadła się w tym samym roku.

Po rozwiązaniu grupy D Train kontynuował jako udaną karierę solową. Mimo tego, że był traktowany jako artysta solowy, nadal współpracował z Eavesem jako producentem i kluczowym instrumentalistą. W 1986 roku D Train wydał swój debiutancki album, Miracles of the Heart , na którym znalazł się singiel  , „Misunderstanding”. Kolejny singiel „Oh, How I Love You, Girl” również wypadł dobrze na rynku R&B. 

Jego drugi album, In Your Eyes , ukazał się w 1988 roku. Tytułowy utwór ledwie przeszedł do pierwszej dziesiątki R&B.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
You're The One For MeD Train12.198130[8]-Epic EPCA 2016[written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III][13[17].R&B Chart][1[3][19].Hot Disco/Dance;Prelude 621 12"]
Keep On/Lucky DayD Train05.1982--Prelude 8049 [US][written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III][15[16].R&B Chart]
Walk On By/Tryin' To Get OverD Train05.198244[6]-Epic EPCA 2298[written by B. Bacharach, H. David][produced by Hubert Eaves III][42[12].R&B Chart][45[10].Hot Disco/Dance;Prelude 638 12"]
Music/Let Me Show You (A World Of Wonder)D Train04.198323[8]-Prelude A 3332[written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III][20[12].R&B Chart][12[12].Hot Disco/Dance;Prelude 654 12"]
Keep Giving Me Love/Don't You Wanna Ride (The D Train)D Train07.198365[4]-Prelude A 3497[written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III][55[10].R&B Chart][24[9].Hot Disco/Dance;Prelude 660 12"]
The Shadow Of Your Smile/Are You Ready For MeD Train09.198388[1]-Prelude A 3694[written by J. Mendel, P. F. Webster][produced by Hubert Eaves III]
Something's On Your MindD Train01.1984-79[6]Prelude 8080 [US][written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III][5[19].R&B Chart]
You're The Reason/Children Of The WorldD Train03.1984--Prelude 8082 [US][written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III][43[9].R&B Chart]
Just Another Night (Without Your Love)D Train06.1985--Prelude 8089 [US][written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III][59[8].R&B Chart]
You're The One For Me (Labour Of Love Mix)/Keep OnD Train07.198515[11]-Prelude ZB 40302[written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III]
Music/Are You Ready For Me?D Train10.198562[3]-Prelude ZB 40431[written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III]
You Are EverythingJames (D Train) Williams08.1986--Columbia 06256 [US][written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III, James Williams][53[8].R&B Chart][16[8].Hot Disco/Dance;Columbia 05941 12"]
MisunderstandingJames (D-Train) Williams11.1986--Columbia 06410 [US][written by H. Eaves III, D. Eaves][produced by Hubert Eaves III, James (D-Train) Williams ][10[16].R&B Chart][5[11].Hot Disco/Dance;Columbia 05967 12"]
Oh How I Love You (Girl)James (D-Train) Williams03.1987--Columbia 06672 [US][written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III, James (D-Train) Williams][22[12].R&B Chart]
In Your EyesJames "D-Train" Williams07.1988--Columbia 07930 [US][written by H. Eaves IV, J. Williams, H. Eaves III][produced by Hubert Eaves III, James "D-Train" Williams][11[14].R&B Chart]
You're The One For MeD Train02.199476[2]-WGAF WGAFCD 105[written by H. Eaves III, J, Williams][produced by Hubert Eaves III]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
D TrainD Train05.198272[3]128[9]Epic EPC 85683[produced by Hubert Eaves III]
You're the One for MeD Train06.1982100[1]-Epic EPC 85683[produced by Hubert Eaves III]

piątek, 5 czerwca 2020

Ms Dynamite

Niomi Arleen McLean-Daley, znana szerzej jako Ms. Dynamite, ur. 26 kwietnia 1981r w Londynie -brytyjska raperka, autorka utworów i producentka muzyczna. Znana z przebojów „It Takes More”, „Dy-Na-Mi-Tee” oraz „Lights On”. Laureatka Mercury Prize jak i dwóch Brit Awards.

Urodziła się i wychowała w dzielnicy Archway w gminie Islington w północnym Londynie jako najstarsza z jedenaściorga dzieci. Jej ojciec jest Jamajczykiem, a matka Szkotką. Jako dziecko chciała zostać nauczycielką lub pracownikiem socjalnym, jednak jej największą pasją okzała się muzyka. Jeden z jej braci także został raperem, znanym jako Akala.

Zadebiutowała wokalnie w utworze „Booo!” z gatunku UK garage, który cieszył się popularnością w pirackich rozgłośniach radiowych. Zainteresowanie piosenkarką rosło i ostatecznie podpisała kontrakt z Polydor Records, gdzie producent Salaam Remi zaczął rozwijać jej talent. W 2002 roku ukazał się jej debiutancki album A Little Deeper, na którym znalazły się przeboje „It Takes More” oraz „Dy-Na-Mi-Tee”. Płyta dotarła do 10. miejsca na liście sprzedaży w Wielkiej Brytanii i zdobyła Mercury Prize jako album roku. Sama artystka zdobyła dwie nagrody Brit Awards: dla najlepszej artystki solowej i najlepszego wykonawcy sceny urban. Wystąpiła na ceremonii zamykającej Igrzyska Wspólnoty Narodów 2002.

Po kilkuletniej przerwie, w czasie której urodziła syna o imieniu Shavaar, powróciła z albumem Judgement Days, wydanym w 2005 roku. Płyta prezentowała dojrzalsze brzmienie w porównaniu do debiutu, poruszając tematy społeczno-polityczne, jednak nie spotkała się z tak pozytywnymi recenzjami. Nie poradziła sobie też dobrze na listach sprzedaży, co wkrótce doprowadziło wytwórnię Polydor do zerwania kontraktu z artystką.

Na początku 2006 roku Ms. Dynamite została aresztowana za uderzenie policjantki pod jednym z klubów nocnych w Londynie, za co ostatecznie została skazana na 60 godzin prac społecznych. W tym samym roku wydała mixtape A Little Darker we współpracy z bratem, Akalą. W kolejnych latach pojawiała się w różnych programach telewizyjnych w Wielkiej Brytanii, m.in. The Race i Hell's Kitchen, oraz gościnnie prowadziła audycje radiowe w BBC Radio 1Xtra. Swój kolejny album, zatytułowany Democracy, raperka zapowiedziała na 2009 rok, jednak ostatecznie nie ukazał się, gdyż zdecydowała się skupić na macierzyństwie.

W 2010 roku nagrała przebój „Lights On” w duecie z Katy B, który dotarł do 4. miejsca UK Singles Chart, co było najwyższym dotychczas osiągnięciem obu artystek na tej liście. Pojawiła się też na debiutanckiej płycie projektu Magnetic Man, a w 2011 roku wydała solowy singel „Neva Soft”. Nagrała single w kolaboracjach z różnymi artystami, m.in. „Light Up (The World)” i „Cloud 9”. Wydany w 2014 roku utwór „Dibby Dibby Sound” z DJ-em Freshem dotarł do 3. miejsca na brytyjskiej liście przebojów.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
BoooSticky feat Ms Dynamite06.200112[6]-Ffrr FCD 399[written by Richard Forbes, Jason Kaye, Ms. Dynamite][produced by Richard Forbes, Jason Kaye, Ms. Dynamite]
It takes moreMs Dynamite06.20027[16]-Polydor 5707982[written by Niomi Daley, Steve Ranger][produced by Punch]
Ramp & MentaMs Dynamite06.2002168[1]-Biggerbeats DYNAMITE 6[Written-By - Arthur Smith , Danny Harrison , Ms. Dynamite][Producer - Menta ]
Dy-na-mi-teeMs Dynamite09.20025[20]-Polydor 5709782[written by Leonard Hibbert, Niomi Daley ,Salaam Remi Gibbs, Clement Dodd][produced by Salaam Remi]
Put him outMs Dynamite12.200219[11]-Polydor 0658942[written by Niomi Arleen McLean-Daley, Christian Karlsson, Pontus Winnberg, Henrik Jonback]
Put him out [remix]Ms Dynamite05.2003148[2]-Polydor BBTE 001
Judgement day / FatherMs Dynamite10.200525[6]-Polydor 9873970[written by Chink Santana, Niomi McLean-Daley][produced by Chink Santana]
Wile OutDJ Zinc featuring Ms. Dynamite02.201038[6]-Zinc Music EAST 001[written by Zinc, Ms. Dynamite]
Lights OnKaty B featuring Ms. Dynamite01.20114[20]-Columbia/Rinse GB 1101000360[written by Katie Brien, Niomi McLean-Daley][produced by Geeneus]
Neva SoftMs Dynamite09.201133[3]-Relentness GBDYB 1100001[produced by Labrinth]
Light Up (The World)Yasmin featuring Shy FX and Ms. Dynamite01.201250[1]-Levels/Ministry Of Sound GBCEN 1101973[written by Yasmin Shahmir, Andre Williams, Niomi McLean-Daley, Ian Michael Greenidge][produced by Shy FX]
Cloud 9Ms Dynamite with Shy FX11.201362[1]-Digital Soundboy GBLAL 1300003[written by Niomi McLean-Daley, Andre Williams][produced by Shy FX]
Dibby Dibby SoundDJ Fresh vs. Jay Fay featuring Ms. Dynamite02.20143[12]-Ministry Of Sound GBCEN 1301043[written by Dan Stein,Niomi McLean-Daley,Joshua Fagin,Jason Pebworth,George Astasio,Jon Shave][produced by DJ Fresh,Jay Fay,The Invisible Men]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
A little deeperMs Dynamite06.200210[50]179[1]Polydor 5899552[platinum-UK][produced by Bloodshy & Avant,Keon Bryce,Jason "Loose J" Dyer,Punch,Salaam "The Chameleon" Remi,StayBent
Judgement daysMs Dynamite10.200543[4]-Polydor 9873594[produced by Chink Santanta,Reza Safina]

Move

W pierwszym składzie tego założonego w 1965 r. w Birmingham zespołu znaleźli się byli członkowie kilku miejscowych grup:
Roy Wood (Właśc. Ulysses Wood, ur. 8.11.1946 r. w Birmingham, śpiew, gitara),
Carl Wayne (ur. 18.08.1944 r. w Moseley w hrabstwie Warkshire. Anglia, śpiew),
Chris "Ace" Kefford (właśc. Christopher Kefford, ur. 10.12.1946 r., w Moseley; bas),
Trevor Burton (ur. 9.03.1944 r. w Aston w hrabstwie Warkshire; gitara) i
Bev Bevan (ur. 24.11.1944 r. w Birmingham; perkusja).
Pod kierownictwem menedżera, Tony'ego Secundy, przenieśli się do Londynu i podpisawszy kontrakt z Deram, prężną filią wytwórni Decca, weszli przebojem do elity występujących na żywo beatowych formacji.

Dwa pierwsze single: zainspirowany klasyką "Night Of Fear" (oparty na uwerturze "Rok 1812" Piotra Czajkowskiego - przyp. A.K.) i psychodeliczny "I Can Hear The Grass Grow", zdobyły sławę dzięki nowatorskiemu i szorstkiemu brzmieniu oraz towarzyszącej im otoczce skandalu, zręcznie reżyserowanej przez Secundę. Idąc w ślady The Who. grupa wyspecjalizowała się w "auto-destrukcji", demolując podczas koncertów telewizory, samochody i podpalając podobizny Adolfa Hitlera, lana Smitha oraz Hendrixa Veerwoorda (biali przywódcy Rodezji i RPA, potępiani w Anglii za rasizm i secesję swych krajów z Brytyjskiej Wspólnoty Narodów ).

W 1967 r. Move podpisali kontrakt z wytwórnią Regal Zonophone, debiutującą ich modnie zatytułowanym singlem "Flowers In The Rain", pierwszym wyemitowanym w BBC Radio I. Niepoprawny Secunda wykorzystał w promocji nagrania pocztówki z podobizną Harolda Wilsona. Oburzony premier wniósł pozew o naruszenie dóbr osobistych, a sąd polecił przekazać autorskie tantiemy Roya Wooda na cele charytatywne.

W lutym 1968 r. zespół przypomniał się dynamicznym, inspirowanym rock'n'rollem lat pięćdziesiątych przebojem "Fire Brigade". Po spowodowanym nerwowym załamaniem odejściu Kefforda, grupa grała w czteroosobowym składzie z Burtonem na gitarze basowej.
Pomysłowy, choć chaotyczny singel "Wild Tiger Woman" i eklektyczna "czwórka" "Something Else" nie sprostały rynkowym oczekiwaniom wyrwórni.
Zastąpienie Secundy przez menedżerski tandem Don Arden/ Peter Walsh jedynie skomplikowało układy w zespole, lecz Wood stanął i tym razem na wysokości zadania.

Na przełomie 1968 i 69 r. singel z nostalgicznym tematem, "Blackberry Way" trafił na czoło brytyjskich list przebojów. Move stracili początkowy wigor, a pokrywający się z odejściem Burtona temat "Curly" zapowiadał grawitowanie grupy w kierunku kabaretowej estrady. Kulminacją tarć w zespole było odejście Wayne'a, preferującego karierę solisty. Wood, Bevan i przyjęty w miejsce Burtona Rick Price nagrali wprawdzie w trzy osobowym składzie heavyrockowe single "Bron-tosaurus" i "When Alice Comes Down To The Farm", ale kolejne zmiany personalne były nieuniknione.

Pozyskanie Jeffa Lynne'a z grupy The Idle Race wzbogaciło brzmienie grupy o traktowane eksperymentalnie wiolonczele i oboje, wykorzystywane jednak w coraz bardziej popowym repertuarze.

Ostatnie przeboje zespołu: "Tonight", "Chinatown", "California Man", były pozbawione dawnej inwencji, odziedziczonej po Move przez późniejsze mutacje grupy: Electric Light Orchestra i Wizzard.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Night of fear/DistrurbanceMove12.19662[10]-Deram DM 109[written by Roy Wood][produced by Denny Cordell]
I can hear the grass grow/Wave your Flag & Stop the TrainMove03.19675[10]-Deram DM 117[written by Roy Wood][produced by Denny Cordell]
Flowers in the rain/ (Here we go round) The Lemon TreeMove09.19672[13]-Regal Zonophone RZ 3001[written by Roy Wood][produced by Denny Cordell]
Fire brigade/ Walk upon the WaterMove01.19683[11]-Regal Zonophone RZ 3005[written by Roy Wood][produced by Denny Cordell]

Wild Tiger Woman / Omnibus
Move07.1968--Regal Zonophone RZ 3012[written by Roy Wood][produced by Denny Cordell]
Blackberry way/ SomethingMove11.19681[1][12]-Regal Zonophone RZ 3015[written by Roy Wood][produced by Jimmy Miller]
Curly/This Time TomorrowMove07.196912[12]-Regal Zonophone RZ 3021[written by Roy Wood][produced by Roy Wood]
Brontosaurus/Lightning never strikes twiceMove03.19707[10]-Regal Zonophone RZ 3026[written by Roy Wood][produced by Roy Wood]

When Alice comes back to the Farm / What?
Move09.1970--Fly BUG 2[written by Roy Wood][produced by Roy Wood, Jeff Lynne]
Tonight/ Don't mess me upMove05.197111[10]-Harvest HAR 5038[written by Roy Wood][produced by Roy Wood, Jeff Lynne]
Chinatown/ Down on the BayMove10.197123[8]-Harvest HAR 5043[written by Roy Wood][produced by Roy Wood, Jeff Lynne]
California man/ Ella James / Do YaMove05.19727[14]-Harvest HAR 5050[written by Roy Wood][produced by Roy Wood, Jeff Lynne]
Do ya/California manMove10.1972-93[5]United Artists 50 928 [US][written by Jeff Lynne][produced by Roy Wood, Jeff Lynne]
Do ya/NightriderMove02.1977-24[12]UA/Jet 939 [US]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
MoveMove04.196815[9]-Regal Zonophone SLRZ 1002[Produced by Denny Cordell]
Split endsMove03.1973-172[8]UA 5666 [US]-

Mouse & The Traps

Zespół należy do legend amerykańskiego punk rocka w latach 60-tych.Ich historia zaczyna się w 1964r w Tyler/Texas , gdy Ronny Weiss, alias Mouse, i Dave Stanley postanawiają wstąpić do zespołu Jerry Vee and the Catalinas.W tym czasie nawiązują znajomość z Bugsem Hendersonem-gitarzystą grupy Sensors.Razem piszą klasyk nurtu garażowego-"A Public Execution",uważany za zręczną podróbkę stylu Boba Dylana z piosenki Highway 61.

Od 1965r Mouse and The Traps rozpoczyna działalność w składzie:Dave Stanley: gitara basowa , Jerry Howell: keyb , Ken "Nardo" Murray: perkusja, Bugs Henderson: gitara prowadząca, Ronny "Mouse" Weiss: gitara,śpiew.

Ich pierwszy singiel "A Public Execution" wyprodukowany przez Robina Hooda Briansa odniósł sukces.Następny -"Maid of Sugar, Made of Spice" uważany jest za jedno z najlepszych nagrań garage rocka lat 60-tych.Początkowo ich image nie wykraczał poza ówczesną modę estradową,lecz powoli przekształcał się w bardziej typowy dla undergroundu,czego wyrazem były odpowiednio długie włosy i pewna dzikość podczas występów.Wiele koncertowali,występując też w TV show Upbeat TV w Cleveland.

W 1969r będąc już swego typu legendą ogłosili rozwiązanie zespołu.Jerry Howell przeszedł do pracy w administracji rządowej,inni członkowie zespołu pozostali przy muzyce.Dave Stanley i Ken Murray założyli grupę The Lone Star Ramblers ,która towarzyszyła znanej piosenkarce country-Dolly Parton.Bugs Henderson zyskał opinię jednego z najwybitniejszych muzyków blues-rockowych Texasu,nagrywając osiem albumów.Ronny Weiss cieszy się uznaną marką muzyka sesyjnego do dzisiaj.

Mouse and the Traps nagrali 13 singli,większość dla Fraternity Records i LP. dla RCA.Wiele nagrań trafiało na różne składanki poświęcone temu okresowi [Nuggets Volume I ].W 1983r francuska firma płytowa Eva wydała compilację ich nagrań z singli.W 1986r originalni członkowie reaktywowali zespół na koncerty w Flag Pole Hill w Dallas podczas 150-tej rocznicy powstania miasta.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
A Public Execution/All For YouMouse02.1966-121[4]]Fraternity 956[written by Knox Henderson, Ronnie Weiss][produced by Robin Hood Brians]
Sometimes You Just Can't Win/Cryin' InsideMouse & The Traps06.1968-125[1]Fraternity 1005[written by Robin Hood Brians, Knox Henderson][produced by Robin Hood Brians]