Cut 'N' Move

Twórcami grupy byli w 1989 roku Per Holm (producent, instrumenty klawiszowe) oraz Jorn K (producent i DJ). Wkrótce potem dołączył do nich MC Zipp, a rok później Thera. Ta ostatnia opuściła jednak zespół w 1994 roku, poświęcając się karierze telewizyjnej, a jej miejsce zajęła Zindy.

Ich muzyka to dance-pop z elementami soulu, funku, techno, R&B; i hip hopu. Debiutowali w 1991 r. Wydany wówczas singel "Get Serious" zawędiował od razu na pierwszą pozycję na duńskiej liście przebojów. Pozostał tam przez 17 tygodni i stał się najlepiej sprzedającym się i najczęściej granym singlem w Danii tego roku. Utwór ten stał się również przebojem w Europie i USA, gdzie wszedł do Top 100 Dance Chart "Billboardu".

W tym samym roku Cut'n'Move otrzymali World Music Award w Monaco jako najlepiej sprzedająca się grupa duńska. Drugi singel zespołu, "Spread Love", poszedł w ślady pierwszego - także wszedł do Top 100 Dance Chart "Billboardu" i znów był numerem 1 w Danii. Dwa lata później grupa powróciła z platynowym już albumem Peace, Love And Harmony, wydanym w 1993 r.

Pierwszym singlem z tej płyty był "Give It Up", który zdobył sobie międzynarodowe uznanie. Był numerem 1 w Australii przez osiem tygodni i zyskał status platynowej płyty. Promowany przez trasę europejską singel znalazł się w skandynawskim, hiszpańskim, austriackim, szwajcarskim, niemieckim i holenderskim Top 10. W samych Niemczech sprzedano go w nakładzie przekraczającym 300 tys. sztuk. Swój trzeci album, The Sound Of Now, grupa wydała 1.05.1995 r. w Europie, Japonii i Australii. Pierwszym singlem z tego albumu by) "I'm Alive".

Członkowie zespołu dzielą się równo pracą. Zipp jest raperem. Kiedy przedstawiciele jednej z amerykańskich wytwórni fonograficznych usłyszeli go pierwszy raz, nie mogli uwierzyć, że jest biały. Przekonało ich dopiero zdjęcie z EMI. Zindy jest najnowszym członkiem Cut'n'Move.

Dołączyła do zespołu, kiedy pracował on nad Peure, Love And Harmony. Wówczas grupa miała dwie wokalistki - Therę i Zindy. Thera zaczęła później prowadzić najpopularniejszy show telewizyjny w Danii. Zindy sama pisze większość swoich tekstów. Per Horn, który gra na instrumentach klawiszowych, eksperymenty z muzyką rozpoczął w 1989 roku. Dołączył do Jorna K. - doświadczonego DJ-a i wkrótce ich współpraca zaczęła przynosić efekty. To oni są odpowiedzialni za mieszankę dance'owego popu, techno, soulu, ballad i R&B; — czyli Cut'n'Move.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Get Serious	Cut 'N' Move	08.1991	-	76[6]	Epic 73 878 [US]	[written by M.C. Zip, Jorn K, Per Holm, H. Kelly][produced by Cut 'N' Move][8[11].Hot Disco/Dance;Epic 73 815 12"]
Spread Love	Cut 'N' Move	11.1991	-	-	Epic 74058	[produced by Jorn K. , Per Holm][9[12].Hot Disco/Dance;Epic 74 058 12"]
Give It Up	Cut 'N' Move	10.1993	61[2]	-	EMI EM 273	[written by Casey & Finch][produced by Jorn K. , Per Holm]
I'm Alive	Cut 'N' Move	09.1995	49[5]	-	EMI 12EM 375	[written by Jorn K , Zipp , Per Holm , Zindy][produced by Jorn K. , Per Holm][46[3].Hot Disco/Dance;EMI 58 485 12"]

Russ Ballard

Ur. 31.10.1945 r. w Waltham Cross w hrabstwie Hertfordshire, Anglia. W szkole średniej przyjaźnił się z Cliffem Richardem, a po jej ukończeniu przyłączył się do Daybreakers, grupy towarzyszącej piosenkarzowi Busterowi Meakle'owi, późniejszemu liderowi Unit 42. W 1963 r. wraz z Robertem Henritem, perkusistą Daybreakers, trafił do Roulettes, instrumentalnej sekcji Adama Faitha.

Grał tam początkowo na instrumentach klawiszowych, a później na gitarze. Wraz z Roulettes nagrywał też własne kompozycje, z których największą popularnością cieszyła się "Help Me Help Myself" z 1967 r. Sporadycznie towarzyszył też Unit 42, a jego psychodeliczny temat "3.30" był ostatnim, nagranym w 1969 r. singlem zespołu. Wkrótce potem wraz z Henritem dołączył do grupy Roda Argenta. W nowej formacji zdobył uznanie dzięki sukcesowi tematu "God Gave Rock'N'Roll To You". Inna kompozycja Ballarda, "Liar", weszła w 1972 r. do amerykańskiej Top 10 w interpretacji zespołu Three Dog Night.

Nieźle zabezpieczony finansowo, Ballard występował z Argentem jeszcze przez dwa lata, po czym podjął próby solowe. Wprawdzie albumy Ballard i Winning nie cieszyły się powodzeniem, ale nie zrażony tym muzyk postanowił odwołać się do słuchaczy średniego pokolenia. W latach 80. zdobył popularność w USA jako autor chwytliwego popu. Po jego kompozycje sięgały grupy Hot Chocolate ("So You Win Again"; pierwsze miejsce na liście brytyjskiej) oraz Rainbow ("Since You've Been Gone", "I Surrender"). Temat "As Far As You Go" wykorzystał Ringo Starr na albumie Old Wave z 1983 r. Ballard towarzyszył też często jako muzyk studyjny zarówno swoim starym partnerom: Adamowi Faithowi i jego protegowanemu Leo Sayerowi, Grahamowi Bonnetowi z Rainbow, jak i debiutantom: Lei Nicholson oraz zespołom Starry Eyed And Laughing i Phoenix.

W 1979 r. przypomniał się jako solista albumem On The Third Stroke (temat singlowy "You Can Do Voodoo"). Płyta, podobnie jak kolejne: Barnet Dogs i Into The Fire, była ciekawym osiągnięciem. W 1984 r. ukazał się longplay Russ Ballard (zatytułowany identycznie jak debiut artysty), a dwa lata później kolejny - Fire Still Burns.

Na promujących je wideoklipach Ballard pojawia się w tradycyjnych czarnych okularach, towarzyszących mu od szczenięcych występów w Daybreakers. Tak późny powrót do popularności mógł wzbudzać rozmaite refleksje, trzeba jednak pamiętać, że sukcesy Ballarda w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych wynikały w znacznej mierze z wykonań jego kompozycji przez innych artystów: Little Angels, Magnum lub Kiss. Ci ostatni wylansowali w 1992 r. nową wersję tematu "God Gave Rock'N'Roll To You". Równocześnie Ballardowi zaproponowano napisanie muzyki do filmu "Bill And Ted's Bogus Journey". W 1994 r. artysta powrócił swoim kolejnym solowym dziełem The Seer.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
On the Rebound / Riding With the Angels	Russ Ballard	06.1980	-	58[8]	Epic 50 883	[written by Russ Ballard][produced by Russ Ballard,John Stanley]
Voices / Living Without You	Russ Ballard	05.1984	-	110[2]	EMI America 8204	[written by Russ Ballard][produced by Russ Ballard,John Stanley]
Two Silhouettes / Playing with fire	Russ Ballard	08.1984	-	106[1]	EMI America 8217	[written by Russ Ballard][produced by Russ Ballard,John Stanley]
The Fire Still Burns / Hold On	Russ Ballard	07.1985	-	105[3]	EMI America 8275	[written by Russ Ballard][produced by Russ Ballard,John Stanley]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Barnet Dogs	Russ Ballard	08.1980	-	187[2]	Epic 36 186	[produced by Russ Ballard,John Stanley]
Russ Ballard	Russ Ballard	06.1984	-	147[13]	EMI America 17 108	[produced by Russ Ballard,John Stanley]
The Fire Still Burns	Russ Ballard	08.1985	-	166[4]	EMI America 17 162	-

Bakery

Grupa została założona w Perth około roku 1970.Oryginalny skład stanowili John Worrall,gitarzysta Peter Walker (ex-Jelly Roll Bakers), Mal Logan (ex-The Rebels), Eddie McDonald i Hank Davis. McDonald and Davis byli założycielami nowozelandzkiego Avengers.
 
Grupa wydała tylko dwa single,oba utrzymane w konwencji heavy metalu,nawiązujące do brytyjskich mistrzów tego nurtu;Black Sabbath,Led Zeppelin i Deep Purple.Pierwszy z nich-"Bloodsucker" / "Leave Scruffy Alone" został wydany w lutym 1971r przez RCA.W lipcu zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Astor,która wydała ich kolejnego singla "No Dying in the Dark'" / "Trust in the Lord".
 
Niezwykłym projektem był ich album Rock Mass For Love nagrany na żywo w St George's Cathedral w Perth,21 marca 1971r,będący pierwszym australijskim musicalem o treściach religijnych nawiązujący do Jesus Christ Superstar sprzed roku. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Bloodsucker/Leave Scruffy Alone	Bakery	03.1971	82[7]	-	RCA 101916	[written by Tom Davidson]
No Dying in the Dark'/Trust in the Lord	Bakery	07.1971	94[5]	-	Astor A 7204	[written by Bakery][produced by Bakery]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Rock Mass For Love	Bakery	08.1971	21[9]	-	Astor ALPS 1032	-

Ginger Baker

Wł. Peter Edward Baker, (urodzony 19 sierpnia 1939 w Londynie) - brytyjski perkusista, który sławę zdobył dzięki występom ze słynnym trio Cream w latach 1966 - 1968. Poza Bakerem do grupy należeli Jack Bruce i Eric Clapton. Po rozpadzie tego zespołu Ginger założył z tym drugim supergrupę Blind Faith, która rozwiązała się po wydaniu zaledwie jednego albumu. Później współtworzył kilka projektów, jak choćby Hawkwind, Public Image Ltd., Atomic Rooster, czy Masters of Reality. Solową karierę rozpoczął dopiero w połowie lat osiemdziesiątych.
 
Podstawowymi wyróżnikami stylu Bakera były duże umiejętności techniczne oraz wizualna atrakcyjność jego gry. On i Keith Moon są często uważani za prekursorów w kreowaniu wizerunku perkusisty - showmana. Im też (wraz z innymi muzykami tego okresu) przypisuje się podniesienie statusu ich instrumentu z drugorzędnego do niemal tak ważnego, jak gitara elektryczna. Ginger zasłynął też wprowadzeniem do perkusji rockowej nie używanych wcześniej elementów, takich jak drugi bęben basowy. Miały na niego wpływ różne gatunki - między innymi rock, jazz i blues, czy muzyka etniczna. 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Ginger Baker's Air Force	Ginger Baker	08.1970	10[10]	-	Polydor 2662 001	-
Air Force Two	Ginger Baker	02.1971	21[3]	-	Polydor 2383 039	-

Carroll Baker

Carroll Anne Baker  (ur. 4 marca 1949r) jest kanadyjską piosenkarką i autorką muzyki country.
Baker urodziła się w Bridgewater w Nowej Szkocji . Pobliska wioska rybacka Port Medway wyświetla napis przy wejściu do wioski, twierdząc, że społeczność jest „Domem Carroll Baker”. Opuściła Port Medway i przeprowadziła się z rodziną do Toronto, gdy miała 16 lat .

Autor piosenek George Petralia usłyszał, jak Baker śpiewa i przedstawił ją producentowi Donowi Grasheyowi . Jej pierwszy singiel z 1970 roku, „Mem-ries of Home”, został napisany przez Petralię i wydany przez wytwórnię Gaiety Grasheya. To był niewielki hit,który pozostał na listach przebojów przez 26 tygodni. Opierając się na sukcesie tego pierwszego nagrania, Grashey skontaktował się z kilkoma firmami fonograficznymi w sprawie umowy  nagraniowej   i ostatecznie zawarł umowę z Columbia Records .

Nagrała dwa albumy dla Columbia z ograniczonym sukcesem komercyjnym. W końcu wróciła do Gaiety Records. Następnie   podpisała kontrakt z RCA Records, gdzie miała kilka płyt złotych i platynowych.Z RCA dołączyła do wytwórni Tembo, gdzie ponownie uzyskała status platynowej płyty za sprzedaż płyt.

W 1973 roku Baker zaszła w ciążę i ogłosiła zamiar wycofania się z branży muzycznej. Grashey przekonał ją, aby kontynuowała, a para udała się do Nashville, aby nagrać cztery piosenki. Jej pierwsza płyta z Top10 pochodzi z tej sesji „Ten Little Fingers”, piosenka o małej dziewczynce, napisana przez Dona Grasheya; ta piosenka pozostaje jedną z jej najpopularniejszych piosenek po dziś dzień. Miała także hit z bluegrassowym remakiem „It's My Party”.  W sumie, w latach 1970–1982 Baker wydała 31 kolejnych singli na kanadyjskich listach przebojów. Dwanaście z nich dotarło na szczyt list przebojów.

Baker miała swój serial w telewizji CBC latem 1983 roku i często występowała w programie Tommy'ego Huntera . W 1986 roku jej album Hymns of Gold uzyskał certyfikat platyny.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Hymns of gold	Carroll Baker	10.1985	52[7]	-	J&B; JB 228	-
Hymns of gold	Carroll Baker	05.1991	63[4]	-	J&B; JB 451	-

Badger

Grupa brytyjska. Powstała we wrześniu 1972 w Londynie. Na jej czele stanął Tony Kaye (11.01.1946, Leicester, Leicestershire) - k, znany z zespołów Yes i Flash. W pierwszym składzie znaleźli się też: Brian Parrish - voc, g, wywodzący się z Medicine Head, David Foster - b, voc, mający za sobą współpracę z Jonem Andersenem w The Warriors, oraz Roy Dyke (13.02.1945, Liverpool) - dr, legitymujący się doświadczeniami z The Remo Four, Ashton, Gardner And Dyke i Medicine Head. W październiku 1973 odeszli Parrish i Foster, a dołączyli Jackie Lomax (10.05.1944, Wallasey, Merseyside) - voc, g, znany z The Undertakers, Lomax Alliance i Heavy Jelly, a także kilku solowych płyt, Paul Pilnick - g, znany ze Stealers Wheel, oraz Kim Gardner (27.01.1946, Dulwich, Londyn) - b, voc, znany z The Birds, The Creation, Santa Barbara Machine Head i Ashton, Gardner And Dyke. Formacja działała do kwietnia 1974.

Już w pierwszych tygodniach ruszyła w trasę po kraju u boku zespołu Yes. I podczas koncertów w londyńskim teatrze Rainbow, 15 i 16 grudnia 1972, nagrała debiutancki album - "One Live Badger", wydany w marcu następnego roku. Współproducentem był - wraz z Geoffreyem Haslamem i muzykami Badger - Jon Anderson, wokalista Yes, a okładkę zaprojektował Roger Dean, nadworny grafik tego zespołu.

Na program złożyły się jednak kompozycje nie mające wiele wspólnego ze stylem Yes (z wyjątkiem Fountain oraz orkiestrowych partii syntezatorów w końwencji Ricka Wakemana w kilku innych, np. w On The Way Home}. Znalazły się na "One Live Badger" i konwencjonalne piosenki (The Preacher, Wind Of Change, On The Way Home), i zwykły riffowy rock (River), i utwory swobodniejsze formalnie, bliższe artrockowych, przede wszystkim zaś jazzrockowych wzorów spod znaku Chicago, Colosseum czy Traffic (Wheel Of Fortune, Fountain). Większość kompozycji muzycy, zwłaszcza Kaye i Parrish, wzbogacili popisowymi partiami instrumentalnymi. Płyta, promowana m.in. na wspólnych koncertach z Black Sabbath, nie zyskała popularności. A niepowodzenia były powodem rozłamu w formacji.

Drugi album, "White Lady", grupa nagrała w Nowym Orleanie ze słynnym tamtejszym producentem i pianistą Allenem Toussaintem, z Lomaxem jako głównym kompozytorem i wykonawcą, z wieloma dodatkowymi muzykami, jak Jeff Beck - g, Bryn Haworth - g, Lester Caliste - tp, John Lango - tb, Alvin Thomas - s oraz piątka wokalistów. Wydane w maju 1974 dzieło było świadectwem zwrotu ku muzyce z pogranicza rocka, jazzu, gospel, soulu i nowoorleańskiego rhythm'n'bluesa (np. A Dream Of You, Listen To Me, Just The Way It Goes, Lord Who Cave Me Life, One More Dream To Hold), ono nie miało powodzenia, podobnie jak towarzyszący mu singel White Lady/Don't Pull The Trigger.

Gdy się ukazało, grupa zresztą już nie istniała. Bezpośrednim powodem jej rozwiązania był nieudany koncert w Fairfield Hall w Croydon u boku Electric Light Orchestra (muzycy tego zespołu nie zgodzili się udostępnić Kaye'owi i jego kompanom swojego sprzętu nagłaśniającego, co odbiło się na atmosferze i jakości ich występu).

Kaye współpracował później m.in. z Detective, Badfinger i znowu z Yes. Dyke grał m.in. w zespołach Pata Traversa i Chrisa Barbera, a także własnym Bauer, Garn And Dyke. Gardner wspomagał m.in. Mike'a Hugga i Dwighta Twilleya. Lomax kontynuował karierę jako solista. Pilnick przypomniał się jako muzyk Deaf School.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
One Live Badger	Badger	08.1973	-	167[8]	Atco 7022	[produced by Badger, Geoffrey Haslam, Jon Anderson]

Kenny Thomas

Kenny Thomas (ur. 12 września 1968 r.  Islington , London ) to angielski piosenkarz soulowy, który odniósł sukces w karierze solowej w latach 90-tych ubiegłego wieku z ośmioma singlami z brytyjskiej listy Top 40 i dwoma brytyjskimi albumami z pierwszej dziesiątki .

Thomas dorastał w Hillside Estate, Stamford Hill i uczęszczał do szkoły rzymskokatolickiej Cardinal Pole w Hackney. Był bokserem i technikiem BT, zanim rozpoczął karierę jako profesjonalny piosenkarz.Przełom Thomasa nastąpił w 1991 r. wraz z jego debiutanckim hitem „ Outstanding ”, coverem piosenki Gap Band , który trafił na 12 miejsce w brytyjskiej liście singli . 

Udało mu się w tym roku umieścić trzy single na brytyjskiej liście przebojów , w tym jego największy hit w lipcu „ Thinking About Your Love ”, który osiągnął   czwarte miejsce i pozostał na liście przez 13 tygodni, oraz „ Best of You ”, który osiągnął  11 miejsce i był na liście przez 7 tygodni.Poprzedni hit został wyprodukowany przez Tima Levera i Mike'a Percy'ego, dawniej z zespołu Dead or Alive . Debiutancki album Thomasa Voices (1991) osiągnął trzecie miejsce na brytyjskiej liście albumów i sprzedał się w ponad 300 000 egzemplarzy. 

Podczas corocznych nagród BRIT Awards , w lutym 1992 r., Thomas był nominowany do nagrody w dwóch kategoriach: Najlepszy brytyjski wokalista i najlepszy brytyjski debiutant.
Jego drugi album Wait for Me , wydany w 1993 roku, został wyprodukowany przez Iana Greena i zawierał wkład  Nu Colours and Young Disciples i zajął 10 miejsce na brytyjskiej liście albumów. Główny singiel z albumu „Trippin 'On Your Love”, pierwotnie nagrany przez The Staple Singers , zajął 17 miejsce na brytyjskiej liście singli.
Kariera Thomasa cieszyła się krótkim odrodzeniem w 2005 r., Kiedy wziął udział w telewizyjnym konkursie   w Hit Me Baby One More Time . Dołączyły do ​​niego inne wielkie gwiazdy popu, w tym Shakin 'Stevens i Shalamar ; serial ostatecznie wygrał Stevens. 

Thomas wspierał Level 42 podczas ich trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii jesienią 2006 roku. W lipcu 2006 r. wydano także nowy album studyjny o nazwie Crazy World . W 2010 r. Thomas ukończył trzy lata studiów, uzyskując tytuł Bachelor of Science w dziedzinie akupunktury i medycyny orientalnej, a teraz jest wykwalifikowanym lekarzem. Wydał nowy album, Breathe , we wrześniu 2011 roku. Producentami tego albumu są Mark Jaimes i Danny Saxon z Wielkiej Brytanii, 5AM, Sir Piers i The Drizabone Soul Family . 

Najnowszym albumem i projektem Thomasa był The Thomas Brown Affair z 2013 roku. Jest to współpraca z hitowym kompozytorem, producentem i pianistą jazzowym Wayne Brownem, który współpracował z różnorodną grupą międzynarodowych artystów. Album jest zbiorem klasycznych piosenek „wykonanych w ich własnym, niepowtarzalnym stylu”. 

W 2016 roku Thomas został wokalistą zespołu Living in a Box po ich reformie, zastępując Richarda Darbyshire .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Outstanding/W.L.N.	Kenny Thomas	08.1990	12[13]	-	Cooltempo COOL 227	[written by Raymond Calhoun][produced by Richie Fermie, Glen Gunner]
Thinking About Your Love	Kenny Thomas	06.1991	4[13]	-	Cooltempo COOL 235	[written by Michael Ward, Shaun Ward, Jim Williams][produced by Mike Percy, Tim Lever]
Best of You/De Grooveski	Kenny Thomas	10.1991	11[7]	-	Cooltempo COOL 243	[written by Booker T. Jones][produced by Ian Green]
Tender Love	Kenny Thomas	11.1991	26[6]	-	Cooltempo COOL 247	[written by Lewis, Harris][produced by Ian Green]
Stay	Kenny Thomas	07.1993	22[6]	-	Cooltempo CDCOOL 271	[written by B. Eastwood, J. Smith][produced by Ian Green]
Trippin' on Your Love	Electronic	09.1993	17[5]	-	Cooltempo CDCOOL 277	[written by Mike Smith, Linda Rice][produced by Ian Green]
Piece By Piece	Kenny Thomas	11.1993	36[3]	-	Cooltempo CDCOOL 283	[written by Foster, Patterson][produced by Ian Green]
Destiny	Kenny Thomas	05.1994	59[2]	-	Cooltempo CDCOOL 289	[written by Ward, Baylis, Kennedy][produced by Ian Green]
When I Think of You	Kenny Thomas	09.1995	27[3]	-	Cooltempo CDCOOL 309	[written by Kenny Thomas, Danny Poku][produced by Dancin' Danny D]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Voices	Kenny Thomas	10.1991	3[23]	-	Cooltempo CTLP 24	[produced by Glen Gunner,Tim Lever,Mike Percy]
Wait for Me	Kenny Thomas	09.1993	10[5]	-	Cooltempo CTVD 36	[produced by Ian Green]

B-Tribe

B-Tribe , czyli The Barcelona Tribe of Soulsters, to muzyczny projekt urodzonych w Niemczech muzyków i producentów Clausa Zundela , Markusa Staaba i Ralfa Hamm („The Brave”), którzy są również znani ze swojego projektu Sacred Spirit . Napędzany klasyczną hiszpańską gitarą i innymi elementami muzyki flamenco , w szczególności za pomocą bezpośredniego miksu z wcześniej nagranej płyty CD zatytułowanej Morente-Sabicas „Nueva York-Granada przez światowej sławy muzyków; wokalistę Enrique Morente w towarzystwie gitary Sabicasa ... zmiksowane z ambientowymi melodiami trip hop . Wszystkie albumy zostały nagrane we własnym studiu Zundelsa na Ibizie w Hiszpanii. Hiszpański muzyk Paco Fernandez gra na gitarze, a partie wiolonczeli wykonuje Eric Plummetaz z Frankfurckiego Radia.

B-Tribe po raz pierwszy trafił na scenę muzyczną w 1993 roku z ¡Fiesta Fatal! , singiel tego tytułu „¡Fiesta Fatal!” stał się hitem tanecznym nr 1 w Europie.  Osiągnął   # 64 na brytyjskiej liście singli w październiku 1993 r.   B-Tribe urodził się w niszy (wydany w tym samym roku The Cross of Changes Enigmy , podczas gdy album Deep Forest    ukazał się pod koniec 1993 roku). „¡Fiesta Fatal!” i „ Suave Suave ” (wydany w 1995 r.) stał się częścią mniej komercyjnej strony tak zwanej światowej sceny muzycznej , która zyskała na popularności w Stanach Zjednoczonych w połowie lat 90-tych. The Brave wydała trzeci album B-Tribe Sensual Sensual . Ich popularność zostanie potwierdzona w 1997 roku, prawdopodobnie w szczycie popularności tego gatunku, wraz z wydaniem pierwszego albumu Pure Moods . B-Tribe nie wystąpił na albumie Pure Moods , ale wykonanie „ She Moved Through the Fair ” z 2001 roku   znalazł się na kompilacji Pure Moods IV .

Album ¡Spiritual, Spiritual! to najbardziej ambientowy album projektu. Tylko kilka utworów zawiera wyraźną perkusjęe, a wiolonczela występuje tylko w jednym utworze na albumie.  Następny album B-Tribe był trafnie zatytułowany 5 w 2003 roku; zawiera teksty i wkład wokalny afrykańskiej supermodelki Luny Mohamed. Szósty album B-Tribe został wydany dwukrotnie - jako limitowane wydanie w 2007 roku w Macao Cafe i ponowne wydanie w Holophon w grudniu 2008 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
¡ Fiesta Fatal !	B-Tribe	09.1993	64[4]	-	East West YZ 770CD	[written by C. Zundel, G. Nuzzo, M. Staab, R. Hamm][produced by The Barcelona Tribe Of Soulsters][7[14].Hot Disco/Dance;Atlantic 85 721 12"]
You Won't See Me Cry	B-Tribe	06.1994	-	-	-	[produced by The Barcelona Tribe Of Soulsters][19[10].Hot Disco/Dance;Atlantic 85 657 12"]
Nadie Entiende (Nobody Understands)	B-Tribe	04.1995	-	-	-	[produced by The Barcelona Tribe Of Soulsters][24[10].Hot Disco/Dance;Atlantic 85 592 12"]

Sepultura

Zespół brazylijski. Powstał na początku 1984 w Belo Horizonte. W 1987 przeniósł się do Sao Paolo. Z początku tworzyli go: Max Cavalera (4.08.1969, Belo Horizonte; studiował w akademii wojskowej) - voc, g, Jairo T. - g, Paulo Pinto Jr. (30.04.1969, Belo Horizonte) - b i Igor Cavalera (24.09.1970, Belo Horizonte) -dr. (W pierwszych latach wszyscy czterej posługiwali się pseudonimami: Max Possessed, Tormentor, Destructor i Igor Skulcrusher).
Skład ustalił się w kwietniu 1987, gdy na miejsce Jairo T. wszedł Andreas Kisser (24.08.1 968, Sao Paolo; jego matka przybyła do Brazylii z Jugosławii) - g, voc.

Kwartet zadebiutował pięcioma nagraniami, zrealizowanymi niewielkim kosztem w dwa dni sierpnia 1985 w J.G. Estudios w Belo Horizonte. Wydał je na płycie Bestial devastation, zawierającej też muzykę innej brazylijskiej grupy — Overdose. Zaprezentował się jako świetny zespół deathmetalowy, zafascynowany dokonaniami formacji Slayer, a także Black Sabbath. Zachwycił pomysłowymi, urozmaiconymi kompozycjami, potężnym brzmieniem oraz umiejętnością tworzenia, m.in. z pomocą efektów ilustracyjnych, demonicznej aury, np. The Curse, Bestial Devastation, Warriors Of Death.

Właściwym debiutem Sepultury był album Morbid visions, zrealizowany w ciągu siedmiu dni sierpnia 1986, w bardziej profesjonalnych warunkach w Estudio Vice Versa, znowu w Belo Horizonte. Niestety był to krok wstecz w karierze zespołu. Repertuar, stworzony w atmosferze pośpiechu, schematycznie opracowany, nieudolnie nagrany przez realizatorów Eduarda Santosa i Ze "„"Heavy" Luiza, nie miał mocy utworów z poprzedniej płyty. Satanistyczne teksty raziły naiwnością - po latach muzycy przyznawali, ze się ich wstydzą. Wyróżniały się jedynie kompozycje Crucifixion oraz Empire Of The Damned, zwieńczona zaskakującą orkiestrową kulminacją.

Zespół staranniej przygotował się do nagrania albumu Shizophrenia. W sierpniu 1987 znowu zamknął się w J.G. Estudios. Po raz pierwszy zaprosił do współpracy dodatkowych muzyków - Poliso "„"Henrique" Alto, grającego na syntezatorach, oraz Paulo Gordo, skrzypka. Powstała najlepsza zdaniem Maxa Cavalery płyta w całym dorobku Sepultury, wyróżniająca się aurą spontaniczności, a także zuchwałością pomysłów. Czerpiąc z death metalu i thrashu, ale i z klasycznego metalu, a niekiedy i z hard-core'u, kwartet zaproponował kompozycje o efektownie zagęszczonej fakturze, urozmaiconej warstwie rytmicznej i wielkiej sile wyrazu, np. To The Wall, Escape To The Void i Septic Schizo, a także instrumentalna Inquisition Symphony. Teksty ujawniały obsesję śmierci, np. Escape To The Void, Screams Behind The Shadows, R.I.P. (Rest In Pain) czy najbardziej wśród nich interesujący, od-twarzający myśli skazańca postawionego przed plutonem egzekucyjnym To The Wall.

Płyta ta zapewniła zespołowi uznanie daleko poza granicami Brazylii. Świadectwem odniesionego sukcesu były nadchodzące z różnych stron świata propozycje kontraktów fonograficznych. Niebawem kwartet podpisał umowę ze słynną firmą Roadrunner. Jego nagrania miały więc od tej pory łatwiejszą drogę na rynki światowe. Wynikiem kontraktu była też współpraca z wybitnym producentem Scottem Burnsem. Przy jego pomocy zespół zrealizował w jeden z letnich tygodni 1989 w Nas Nuvena Studio w Rio de Janeiro płytę Beneath the remains. Nagrywał nocami, ponieważ we dnie upały uniemożliwiały pracę. Powstał album uznany za jedno z arcydzieł thrashu, pełen porywających kompozycji w rodzaju Beneath The Remains, Stronger Than Hate, Mass Hypnosis, Sarcastic Existence, Staves Of Pain czy Primitive Future, chociaż sami członkowie Sepultury twierdzili, że doskonała produkcja pozbawiła ich utwory zadziorności, jaką miała muzyka na wcześniejszych płytach. Inteligentne teksty dotyczyły takich tematów, jak okropności wojny (Beneath The Remains), zakłamany obraz świata w telewizji (Mass Hypnosis), codzienne kłopoty, rozterki i aspiracje artystyczne zespołu (Inner Self). Kwartet promował album na pierwszym w karierze wielkim tournee dookoła świata. W 1990 był jedną z gwiazd Dynamo Festival w Eindhoven w Holandii, a w styczniu 1991 wystąpił obok Guns N' Roses, Megadeth i Judas Priest przed stutysięczną publicznością gigantycznego festynu Rock In Rio II w Rio de Janeiro.

Równie dojrzałym dziełem był album Arise, nagrany po raz pierwszy poza Brazylią, w studiu Morrisound w Tampie na Florydzie, znowu przy pomocy Burnsa. Był udaną próbą urozmaicenia repertuaru, chociażby bardziej widocznymi niż dotychczas elementami klasycznego metalu (np. Desperate Cry, Altered State, Under Siege) oraz hardcore'u (np. Arise). Wstępną część Altered State zainspirował folklor brazylijski. W tekstach powracały obrazy okrucieństw wojennych (np. Arise), ale zazwyczaj stanowiły punkt wyjścia do rozważań na inne tematy, jak bezzasadność buntu w świecie ukształtowanym przez zdemoralizowanych przodków (np. Dead Emryonic Cells). Desperate Cry i Murder dotyczyły ciemnych stron życia w Brazylii - represji politycznych, korupcji władzy, cenzury. Under Siege (Flegnum irae) z cytatem z filmu The Last Temptation Of Christ Martina Scorsese upominał się o prawo człowieka do wyboru własnej drogi do Boga. W Infected Voice znalazły wyraz obawy przed dorosłością. Altered State był refleksją po obejrzeniu filmu Odmienne stany świadomości Kena Russella. W Subtraction pojawiało się pytanie, czy bogactwo zmienia człowieka. Utwór ten był owocem własnych doświadczeń - zespół zyskiwał w tym czasie coraz większą sławę, a wraz z nią i majątek. Album Arise, promowany m.in. na wspólnych koncertach w Stanach Zjednoczonych z Ozzym Osbourne'em, sprzedano na świecie w nakładzie przewyższającym milion egzemplarzy.

Następnym krokiem w tym samym kierunku co Arise była świetna płyta Chaos A.D.. Powstała latem 1993 w Południowej Walii, w studiu Rockfield i w zamku Chepstow, przy współudziale innego producenta niż dotychczas - Andy'ego Wallace'a, współpracownika grupy Slayer. Zespołowi udało się odświeżyć swój styl, m,in. wprowadzonymi śmielej niż poprzednio elementami folkloru brazylijskiego, np. w kompozycjach Amen, Territory, Manifest czy przede wszystkim w instrumentalnej, opracowanej na gitary akustyczne i bębny Kaiowas. Niecodziennym pomysłem było wprowadzenie w nagraniu Refuse/Resist jako podstawy rytmicznej wzmocnionych uderzeń serca niemowlęcia - Zyona, synka Maxa Cavalery. Zespół zdobył się też na żart muzyczny - We Who Are Not As Others. Teksty i tym razem zdominowały treści społeczne. Manifest był wyrazem oburzenia wyjątkowo brutalnym stłumieniem w październiku 1992 buntu w jednym z największych zakładów karnych w Ameryce Południowej - Carandiru w Sao Paolo. W Propaganda nnuuracał temat zakłamania mediów.

Kompozycja instrumentalna Kaiowas była hołdem dla plemienia indiańskiego, które popełniło zbiorowe samobójstwo na znak protestu przeciwko wycinaniu lasów tropikalnych w Brazylii. Napisany dla Sepultury przez Jello BIAFRĘ tekst Biotech Godzilla był atakiem na podżegaczy wojennych, a dotyczył też zgubnych dla człowieka eksperymentów naukowych. Na Chaos A.D. oprócz własnych kompozycji znalazła się przeróbka The Hunt grupy New Model Army, a na wydanym w tym czasie maksisinglu Territory - Policia brazylijskiej formacji Titas (kwartet już wcześniej proponował własne wersje znanych kompozycji, np. na singlu Under Siege / Orgasmatron z repertuaru Motórhead). Album miał też wydanie specjalne, "Chaos A.D. Special Tin" (m.in. do płyty dodano album fotograficzny i flagę z emblematem grupy).

Zespół dwukrotnie koncertował w Polsce - w czerwcu 1991 w Jastrzębiu-Zdroju i Poznaniu, a w kwietniu 1992 w Katowicach na festiwalu Metalmania '92. Max Cavalera w duecie z Alexem Newportem - voc, g, z gościnnym udziałem Igora Cavalery i Andreasa Kissera oraz Dino Cazaresa z Fear Factory, nagrał płytę "Point Blank" (Roadrunner, 1994), sygnowaną nazwą Nailbomb. Repertuar był wypadkową stylów The Sex Pistols i MINISTRY.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Under siege[Regnum irae]/Troops of doom/Orgasmatron EP.	Sepultura	03.1991	91[1]	-	Roadracer RO 2424	[written by Max Cavalera,Igor Cavalera,Andreas Kisser,Paulo Jr.][produced by Scott Burns]
Territory /Policia/Biotech is Godzilla	Sepultura	10.1993	66[2]	-	Roadrunner RR 23823	[written by Max Cavalera,Igor Cavalera,Andreas Kisser,Paulo Jr.][produced by Andy Wallace]
Refuse/Resist /Inhuman nature/Propaganda	Sepultura	02.1994	51[2]	-	Roadrunner RR 23773	[written by Sepultura][produced by Andy Wallace]
Slave new world/Desperate cry	Sepultura	06.1994	46[3]	-	Roadrunner RR 23745	[written by Max Cavalera,Igor Cavalera,Andreas Kisser,Paulo Jr.,Evan Seinfeld][produced by Andy Wallace]
Roots bloody roots/Symptom of the universe	Sepultura	02.1996	19[5]	-	Roadrunner RR 23203	[written by Max Cavalera,Igor Cavalera,Andreas Kisser,Paulo Jr.][produced by Ross Robinson]
Ratamhatta /Mass hypnosis [live]	Sepultura	08.1996	23[5]	-	Roadrunner RR 23143	[written by Max Cavalera,Igor Cavalera,Andreas Kisser,Paulo Jr.][produced by Ross Robinson]
Attitude /Dead embryonic cells [live]	Sepultura	12.1996	46[6]	-	Roadrunner RR 22995	[written by Max Cavalera,Igor Cavalera,Andreas Kisser,Paulo Jr.][produced by Ross Robinson]
Choke /Gene machine/Don' t bother me/Against	Sepultura	11.1998	91[1]	-	Roadrunner RR 22193	[written by Derrick Green,Igor Cavalera,Andreas Kisser,Paulo Jr.][produced by Howard Benson,Sepultura]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Arise	Sepultura	03.1991	40[2]	119[4]	Roadracer RO 93281	[silver-UK][produced by Sepultura, Scott Burns]
Chaos A.D.	Sepultura	10.1993	11[4]	32[7]	Roadrunner RR 90002	[gold-US][gold-UK][produced by Andy Wallace]
Chaos A.D.	Sepultura	03.1994	53[2]	-	Roadrunner RR 90005	[gold-US][gold-UK][produced by Andy Wallace]
Roots	Sepultura	03.1996	4[10]	27[10]	Roadrunner RR 89002	[gold-US][gold-UK][produced by Ross Robinson]
Blood-rooted	Sepultura	06.1997	-	162[2]	Roadracer 8821 [US]	[produced by Sepultura, Andy Wallace, Paulo Junqueiro, Ross Robinson, DJ Lethal]
Against	Sepultura	10.1998	40[3]	82[3]	Roadrunner RR 87002	[produced by Howard Benson,Sepultura]
Nation	Sepultura	03.2001	88[2]	134[1]	Roadrunner RR 85605	[produced by Steve Evetts]
Machine Messiah	Sepultura	01.2017	165	-	Nuclear Blast NB 3640	[produced by Jens Bogren]

Sabres of Paradise

The Sabres of Paradise to brytyjska grupa eksperymentalna utworzona w Londynie w Anglii w 1992 roku. Chociaż ich korzenie wywodziły się z sceny acid house , później wyprodukowali więcej inspirowanych dubem dzieł. Andrew Weatherall utworzył grupę wraz z inżynierami Jagzem Koonerem i Gary'm Burnsem i stał się odpowiedzialny za szaleństwo rave Sabresonic. Keith Tenniswood dołączył do grupy po spotkaniu z Jagzem w klubie Full Circle Phila Perry'ego.
Sabres rozwiązany został w 1995 roku. Weatherall założył Two Lone Swordsmen wraz z Tenniswoodem, podczas gdy Kooner i Burns kontynuowali współpracę z The Aloof .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Smokebelch II	Sabres of Paradise	10.1993	55[3]	-	Sabres of Paradise PT 009CD	[written by Lamont Booker][produced by The Sabres Of Paradise]
Theme	Sabres of Paradise	04.1994	56[4]	-	Sabres of Paradise PT 014CD	[written by The Sabres Of Paradise][produced by The Sabres Of Paradise]
Wilmot	Sabres of Paradise	09.1994	36[2]	-	Warp WAP 50CD	[written by Weatherall, Burns, Kooner, The Sabres Of Paradise]
Duke of Earlsfield	Sabres of Paradise	05.1995	98[1]	-	Warp 10WAP 62	-
Tow Truck	Sabres of Paradise	05.1995	77[1]	-	Warp WAP 62	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sabresonic	Sabres of Paradise	10.1993	29[2]	-	Warp WARPCD 16	[produced by The Sabres Of Paradise]
Haunted Dancehall	Sabres of Paradise	12.1994	57[2]	-	Warp WARPCD 26	[produced by Andrew Weatherall, Jagz Kooner, Gary Burns, Portishead, Scruff]
Sabresonic II	Sabres of Paradise	08.1995	88[1]	-	Warp WARPCD 34	[produced by The Sabres Of Paradise]