Octopus

Pierwotnie nazwany The CORTINAS, ten kwartet z Hatfield z połowy lat 60-tych został odkryty przez   przyszłego basistę TROGGS  Tony'ego Murraya i Nigela Olssena,póżniej regularnego perkusisty Eltona JOHNA. To właśnie Murray ostatecznie przedstawił zespół producentowi Larry'emu Page, menadżerowi TROGGS, a w 1968 roku OCTOPUS zdobył support dla obiecującego młodego zespołu o nazwie YES.

Zostali wykonawcami w Marquee Club, zwiedzili Europę, dzielili scenę z HUMBLE PIE i STATUS QUO, a w 1970 roku wydali pierwszorzędny album pop „Restless Night”; niestety jednak nie wzbudził   entuzjazmu poza ich rodzinnym miastem. Przez jakiś czas trzymali się razem, a potem postanowili rozstać się w 1972 roku. Ich klawiszowiec John Cook dołączył później do MUNGO GERRY, podczas gdy basista Nigel Griggs i perkusista Malcolm Green, oboje przeprowadzili się do Australii, w końcu zostali członkami SPLIT ENZ.Ich album to fascynujący egzemplarz popu z lat 70-tych z odcieniami psychodelii, z muzycznymi frazami i refrenami bardzo przypominającymi The BEATLES i TEN CC. Wraz z typową dla epoki fuzz gitarą i  organami, album zawiera krótkie, ale chwytliwe melodie oparte na piosenkach, kilka bluesowych jamów i bardzo mocny wokal.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Laugh At The Poor Man/Girlfriend	Octopus	11.1969	-	-	Penny Farthing PEN 705	[written by P. Griggs, N. Griggs, J. Steward][produced by Larry Page, Tony Murray]
The River/Thief	Octopus	04.1970	-	-	Penny Farthing PEN 716	[written by N. Griggs][produced by Tony Murray]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Restless Night	Octopus	05.1971	-	-	Penny Farthing PELS 508	[produced by Tony Murray]

Gloria Estefan

Ta założona w Miami w stanie Floryda (USA) grupa łącząca muzykę latynoską, funk i pop była początkowo tercetem pod nazwą Miami Latin Boys. W jego skład wchodzili Emilio Estefan (instrumenty klawiszowe), Juan Avila (gitara basowa) i Enrique "Kiki" Garcia (perkusja). Wszyscy urodzili się na Kubie, lecz wychowywali w Miami. W roku następnym zespół zagrał na weselu jednego ze swych przyjaciół, gdzie towarzyszyła mu wokalistka Gloria Fajardo (ur. 1.09.1957).

Początkowo nie chciała śpiewać z grupą, ale w końcu zgodziła się, choć kontynuowała równocześnie studia. W Miami Fajardo chodziła do katolickiego liceum, a w wolnym czasie, uczyła się gry na gitarze i śpiewu.

W 1975 kwartet zmienił nazwę na Miami Sound Machine. Nagrał pierwszy singel, "Renecer", wydany przez lokalną wytwórnię latynoską. W 1978 Emilio i Gloria pobrali się. Rok później grupa nagrała pierwszy album, zaśpiewany w całości po hiszpańsku; jego dystrybucją zajęta się firma CBS Records International. Na przestrzeni następnych sześciu lat zespół zarejestrował siedem hiszpańskojęzycznych płyt długogrających, odnosząc sukcesy zwłaszcza wśród mniejszości latynoskiej w USA, Ameryce Łacińskiej i Europie. Przez ten czas zespół rozrósł się do dziewięciu muzyków.

Pierwszy singel po angielsku, "Dr. Beat", wydany został w 1984 i w Wielkiej Brytanii wszedł do pierwszej dziesiątki list przebojów, był też hitem w klubach. Grupa wybrała się zresztą do tego kraju, by wystąpić w programie telewizyjnym "Top Of The Pops". Zaowocowało to nagraniem piosenki, która znowu dostała się do Top 10. W następnym roku zespół z dużym powodzeniem koncertował w Japonii. Rodzinne Miami uhonorowało dokonania formacji, nadając jednej z ulic nazwę Miami Sound Machine Boulevard.

Po podpisaniu kontraktu z wytwórnią Epic Records zespół nagrał w 1985 swój pierwszy amerykański hit "Conga", który na początku 1986 dotarł do 10. miejsca list przebojów. W tym samym roku do pierwszej dziesiątki weszły jeszcze dwa nagrania, "Bad Boy" oraz ballada "Words Get In The Way". Również w tym roku pierwszy album w całości po angielsku, Primitive Love, wspiął się na 23. miejsce listy najlepiej sprzedających się płyt. Zespół oficjalnie zmienił nazwę na Gloria Estefan And Miami Sound Machine w 1987, który przyniósł jeden przebój z pierwszej dziesiątki - "Rhythm Is Gonna Get You" oraz album Let It Loose, który wiosną 1988 był już na 6. miejscu listy. W pierwszej połowie tego roku ukazał się jeszcze jeden hit, "Can't Stay Away From You" oraz ballada "Anything For You", która wspięta się aż na sam szczyt notowań.

Rok ten grupa zakończyła wprowadzeniem do pierwszej dziesiątki zarówno w USA, jak i w Wielkiej Brytanii jeszcze jednego singla-"1-2-3". Gloria Estefan wydała również album solowy, Cuts Both Ways, który latem 1989 także wszedł do pierwszej dziesiątki. W USA do Top 10 trafiły trzy single z tej płyty: "I Don't Wanna Lose You", "Get On Your Feet" oraz "Here We Are". 20.03.1990 grupa znalazła się jednak na famach prasy z innego powodu: autobus, którym podróżowała w trasie koncertowej, miał poważny wypadek w pobliżu Syracuse w stanie Nowy Jork. Miał on miejsce po spotkaniu z prezydentem George'em Bushem, podczas którego dyskutowano udział zespołu w kampanii antynarkotykowej. Autobus jechał w kierunku północnym, kiedy od tyły uderzyła weń ciężarówka. Gloria Estefan miała złamany kręgosłup i przeszła operację, wskutek czego zespół nie mógł koncertować przez prawie rok. Jej mąż Emilio i syn Nayib odnieśli lekkie obrażenia i szybko wrócili do zdrowia.

Na szczęście w 1991 Gloria powróciła na scenę z nowym materiałem i grupa udała się w długą trasę koncertową. Podobno otrzymała 5 min dolarów odszkodowania za zarobki utracone w następstwie wypadku. Album Abriendo puerfas stanowił powrót do korzeni.

Po wydaniu składanki z największymi przebojami Estefan zdecydowała się na nagranie pierwszej solowej płyty po hiszpańsku. W 1993 roku ukazała się ona pod tytułem "Mi Tierra". Sukces albumu był jednym z najważniejszych czynników, jakie wpłynęły na popularyzację latynoskiej muzyki na świecie. Dzięki powrotowi do ojczystego języka piosenkarka zyskała też jeszcze większą sympatię, zarówno wśród społeczności kubańskich emigrantów, jak i w rodzinnym mieście. Przez wielu uznawana jest za warty naśladowania przykład i dowód, że nawet zachowując własną tradycję można osiągnąć duży sukces na świecie.

W kolejnych latach albumy Estefan nie potrafiły powtórzyć tych wyników, choć nadal były bardzo popularne, a wiele nowych singli znalazło się na szczytach list przebojów. Potwierdzeniem jej gwiazdorskiej pozycji było także zaproszenie jej do występu w przerwie najważniejszego amerykańskiego wydarzenia sportowego, meczu Super Bowl w 1995. Rok później zaśpiewała podczas ceremonii zamknięcia Igrzysk Olimpijskich w Atlancie. Już w XXI wieku Estefan zajęła się również pisaniem książek dla dzieci, w czym również osiągnęła sukces. Ze swoim mężem prowadzi kilka przedsiębiorstw, między innymi małą sieć tradycyjnych kubańskich restauracji oraz dwa hotele. Piosenkarka próbowała też swoich sił w filmie, choć nie odniosła na tym polu wielkiego sukcesu.

W 2007 roku nasiliły się kontrowersje związane z udziałem Carlosa Santany w przygotowywanej przez piosenkarkę płycie "90 Milas". Gitarzysta znany jest powszechnie ze swoich komunistycznych sympatii, a jego współpraca z Estefan nie spodobała się dużej części kubańskiej społeczności imigrantów w USA. Ostatecznie gwiazda nie zrezygnowała z pomocy Santany, ale wydała oświadczenie, odcinając się od jakichkolwiek lewicowych poglądów.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Dr Beat/When Someone Comes Into Your Life	Miami Sound Machine	07.1984	6[14]	17.Hot Dance Club Play	Epic A 4614/Epic 04574	[silver-UK][written by Enrique E. Garcia][produced by Emilio Estefan Jr.][17[13].Hot Disco/Dance;Epic 05023 12"]
Prisoner of love/Toda Tuya (Toda Dia Eva Dia De Indio)	Miami Sound Machine	09.1984	98[1]	-	Epic A 4800/-	[written by Enrique E. Garcia]
Conga/Mucho Money	Miami Sound Machine	10.1985	79[3]	10[27]	Epic A 6361/Epic 05457	[gold-US][written by Enrique E. Garcia][produced by Emilio Estefan Jr.][7[10].Hot Disco/Dance;Epic 05253 12"][60[14].R&B Chart]
Bad Boy/Surrender Paradise	Miami Sound Machine	02.1986	16[11]	8[19]	Epic A 6537/Epic 05805	[gold-US][written by Marty Wilde][produced by Emilio Estefan Jr.][10[10].Hot Disco/Dance;Epic 05338 12"][74[8].R&B Chart]
Words Get In The Way/Movies	Miami Sound Machine	06.1986	-	5[24]	-/Epic 06120	[written by Gloria Estefan/Enrique Garcia][produced by Emilio Estefan Jr.]
Falling In Love (Uh-Oh)/Primitive Love	Miami Sound Machine	11.1986	89[07.86]	25[16]	Epic A 6956/Epic 06352	[written by Lawrence Dermer,Joe Galdo,Rafael Vigil][produced by Emilio Estefan Jr.]
Rhythm Is Gonna Get You/Give It Up	Gloria Estefan and Miami Sound Machine	05.1987	16[9][12.88]	5[17]	Epic 650805 7/Epic 07059	[written by Enrique E. Garcia,Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr./Larry Dermer/Joe Galdo/Rafael Vigil][27[7].Hot Disco/Dance;Epic 06722 12"]
Betcha Say That /Love Toy	Gloria Estefan and Miami Sound Machine	09.1987	-	36[11]	Epic 651125 7/Epic 07371	[written by Larry Dermer/Joe Galdo/Rafael Vigil][produced by Emilio Estefan Jr./Larry Dermer/Joe Galdo/Rafael Vigil]
Can't Stay Away From You /Let It Loose	Gloria Estefan and Miami Sound Machine	11.1987	88[05.88];7[14][02.89]	6[23]	Epic 651444 7/Epic 07641	[written by Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr./Larry Dermer/Joe Galdo/Rafael Vigil]
Anything For You/No Te Olvidaré	Gloria Estefan and Miami Sound Machine	03.1988	10[18]	1[2][23]	Epic 651673 7/Epic 07759	[gold][written by Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr./Larry Dermer/Joe Galdo/Rafael Vigil]
1- 2 -3/[instr]	Gloria Estefan and Miami Sound Machine	06.1988	9[10]	3[19]	Epic 652958 7/Epic 07921	[written by Enrique E. Garcia,Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr./Larry Dermer/Joe Galdo/Rafael Vigil][54[11].R&B Chart]
Don't Wanna Lose You/Si Voy A Perderte	Gloria Estefan	06.1989	6[10]	1[1][18]	Epic 655054 0/Epic 68959	[gold-US][written by Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas,Clay Ostwald][41.Ger;40.France;3.Holl]
Get On Your Feet/Words Get In The Way – (Live)	Gloria Estefan	09.1989	23[7]	11[17]	Epic 655450 7/Epic 69064	[written by Jorge Casas,Clay Ostwald,John De Faria][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas,Clay Ostwald][20[7].Hot Disco/Dance;Epic 68 887 12"]
Here We Are/1-2-3 – (Live)	Gloria Estefan	12.1989	23[6]	6[21]	Epic 655473 9/Epic 73084	[written by Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald]
Oye mi canto (Hear My Voice)/Spanish Version	Gloria Estefan	04.1990	16[8][09.89]	48[7]	Epic 655287 7/Epic 73269	[written by Gloria Estefan,Jorge Casas,Clay Ostwald][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald]
Cuts Both Ways/Nothin’ New	Gloria Estefan	06.1990	49[6]	44[14]	Epic 655982 7/Epic 73395	[written by Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald]
Coming Out Of The Dark/Desde La Oscuridad	Gloria Estefan	01.1991	25[5]	1[2][19]	Epic 656574 7/Epic 73666	[written by Gloria Estefan,Emilio Estefan Jr.,Jon Secada][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald][60[8].R&B Chart]
Seal Our Fate	Gloria Estefan	04.1991	24[7]	53[7]	Epic 656773 7/Epic 73769	[written by Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald]
Can't forget you/Light Of Love	Gloria Estefan	06.1991	-	43[13]	-/Epic 73864	[written by Jon Secada,Jorge Casas,Clay Ostwald][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald]
Remember me with love/Your Love Is Bad For Me	Gloria Estefan	06.1991	22[6]	-	Epic 656968 7/-	[written by Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald]
Live For Loving You	Gloria Estefan	10.1991	33[5]	22[20]	Epic 657382 7/Epic 73962	[written by Gloria Estefan,Emilio Estefan Jr.,Diane Warren][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald]
Always Tomorrow/Words Get In The Way – (Live)	Gloria Estefan	10.1992	24[4]	81[6]	Epic 658397 7/Epic 74472	[written by Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald]
Miami Hit Mix/Christmas Through Your Eyes	Gloria Estefan	12.1992	8[9]	-	Epic 658837 7/-	[written by Enrique Garcia/Gloria Estefan/John De Faria/Jorge Casas/Clay Ostwald/Diane Warren][produced by Pablo Flores/Javier Garza]
I See Your Smile/Megamix	Gloria Estefan	02.1993	48[2]	48[17]	Epic 658961 7/Epic 74472	[written by Jon Secada,Miguel A. Morejon][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald]
Go Away	Gloria Estefan	04.1993	13[6]	103[5]	Epic 659095 7/Epic 74920	[written by Gloria Estefan,Lawrence Dermer][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald][15[11].Hot Disco/Dance;Epic 74 843 12"]
Mi tierra	Gloria Estefan	07.1993	36[3]	-	Epic 659351 7/Epic 77062	[written by Estéfano Salgado][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald][5[11].Hot Disco/Dance;Epic 77 062 12"]
Con Los An~os Que Me Quedan/If We Were Lovers	Gloria Estefan	10.1992	40[4]	-	Epic 659570 7/-	[written by Gloria Estefan,Emilio Estefan Jr.][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald]
Tradicion	Gloria Estefan	11.1993	-	-	-/-	[written by Gloria Estefan,Emilio Estefan Jr.][1[2][13].Hot Disco/Dance;Epic 77 192 12"]
Montuno/Dr. Beat	Gloria Estefan	12.1993	55[2]	-	Epic 659997 1/-	[written by Marquez][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald]
Turn The Beat Around	Gloria Estefan	09.1994	21[13]	13[26]	Epic 660682 2/Crescent Moon	[gold-US][written by Pete Jackson,Gerald Jackson][produced by Emilio Estefan Jr.][1[1][14].Hot Disco/Dance;Crescent Moon 77 631 12"][piosenka z filmu "The Specialist"]
Hold Me, Thrill Me, Kiss Me	Gloria Estefan	11.1994	11[19]	-	Epic 661080 6/-	[silver-UK][written by H. Noble jr.][produced by Emilio Estefan Jr.,Jorge Casas, Clay Ostwald][oryginalnie nagrana przez Harry Noble and His Orch]
Jambala	MSM	12.1994	-	-	-/-	[20[11].Hot Disco/Dance;Crescent Moon 77 707 12"]
Everlasting Love	Gloria Estefan	01.1995	19[11]	27[20]	Epic 661159 6/Epic 77756	[gold-US][written by Buzz Cason,Mack Gayden][produced by Emilio Estefan Jr./Jorge Casas/Larry Dermer][1[2][11].Hot Disco/Dance;Epic 77 775 12"]
Cherchez La Femme	Gloria Estefan	05.1995	-	-	Epic EPC 662039 1/-	[written by Stony Browder Jr.,August Darnell][produced by Emilio Estefan Jr./Larry Dermer][19[13].Hot Disco/Dance;Epic [promo] 12"]
Abriendo Puertas A La Navidad	Gloria Estefan	10.1995	-	-	-/-	[written by Kike Santander][3[14].Hot Disco/Dance;Epic 77 977 12"]
Tres Deseos	Gloria Estefan	02.1996	-	-	-/-	[written by Kike Santander, Enrique Flavio][1[1][14].Hot Disco/Dance;Epic 77 977 12"]
Reach	Gloria Estefan	04.1996	15[15]	42[20]	Epic 663264 7/Epic 78285	[written by Diane Warren,Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr.,Lawrence Dermer][2[12].Hot Disco/Dance;Epic 78 286 12"]
You'll Be Mine (Party Time)	Gloria Estefan	09.1996	18[12]	70[10]	Epic 663650 2/Epic 78378	[written by Larry Dermer/Emilio Estefan Jr./Clay Ostwald][produced by Emilio Estefan Jr.,Lawrence Dermer][2[14].Hot Disco/Dance;Epic 78 379 12"]
I'm Not Giving You Up/Higher	Gloria Estefan	11.1996	28[12]	40[19]	Epic 664022 2/Epic 78464	[written by Gloria Estefan,Kike Santander][produced by Emilio Estefan Jr.,Kike Santander]
Higher	Gloria Estefan	12.1996	-	-	-/-	[written by Lawrence Dermer][produced by Emilio Estefan Jr.,Lawrence Dermer][11[13].Hot Disco/Dance;Epic 78 476 12"]
Heaven's What I Feel/Corazón Prohibido/Gloria’s Hitmix	Gloria Estefan	05.1998	17[11]	27[20]	Epic 6660042 /Epic 78875	[written by Kike Santander][produced by Tony Moran][7[11].Hot Disco/Dance;Epic 78 908 12"]
Oye	Gloria Estefan	07.1998	33[10]	-	Epic 666464 2 /Epic 79029	[written by Emilio Estefan Jr.,Gloria Estefan,Randall Barlow,Angie Chirino][produced by Emilio Estefan Jr.,Tony Moran,Randall Barlow][1[1][13].Hot Disco/Dance;Epic [promo] 12"]
Don't Let This Moment End/The 70’s "Moment" Medley	Gloria Estefan	11.1998	28[5]	76[2]	Epic 666747 2 /Epic 79058	[written by Emilio Estefan Jr.,Lawrence Dermer,Gloria Estefan,Robert Blades][produced by Emilio Estefan Jr.Tony Moran][2[15].Hot Disco/Dance;Epic 79 059 12"]
Music Of My Heart	'N Sync & Gloria Estefan	09.1999	34[7]	2[20]	Epic 668527 2/Epic 79245	[gold-US][written by Diane Warren][produced by David Foster][piosenka z filmu "Music of the heart"]
No me dejes de querer	Gloria Estefan	04.2000	-	77[1]	Epic 669092 2/Epic 79456	[written by Emilio Estefan Jr.,Gloria Estefan,Robert Blades][produced by Emilio Estefan Jr.,George Noriega,Robert Blades][8[12].Hot Disco/Dance;Epic [promo] 12"]
Out Of Nowhere/Y-Tu-Conga	Gloria Estefan	05.2001	94[1]	22[12].Hot 100 Singles Sales	-/Epic 79576	[written by Emilio Estefan Jr.,Randall Barlow,Liza Quintana][produced by Emilio Estefan Jr.,Randall Barlow][6[12].Hot Disco/Dance;Epic 79 576 12"]
I'm The Only One	MSM	02.2002	-	-	-/-	[41[6].Hot Disco/Dance;Crescent Moon [promo] 12"]
Wrapped	Gloria Estefan	09.2003	-	110[11]	-/album cut	[written by Gian Marco,Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr.,Gloria Estefan,Sebastian Krys]
Your picture	Gloria Estefan	05.2004	-	125[1]	-/album cut	[written by Gian Marco,Gloria Estefan][produced by Emilio Estefan Jr.,Gloria Estefan,Sebastian Krys]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
PRIMITIVE LOVE	Miami Sound Machine	08.1985	-	21[75]	Epic 40 131	[3x-platinum-US][produced by Emilio Estefan Jr.]
LET IT LOOSE	Gloria Estefan and Miami Sound Machine	06.1987	118[1]	6[97]	Epic 40 769	[4x-platinum-US][produced by Emilio Estefan, Jr. , Joe Galdo , Lawrence Dermer, Rafael Vigil]
ANYTHING FOR YOU	Gloria Estefan and Miami Sound Machine	10.1988	1[1][55]	-	Epic 463125 1 [UK]	[produced by Clay Ostwald/Emilio Estefan Jr./Jorge Casas]
CUTS BOTH WAYS	Gloria Estefan	07.1989	1[6][64]	8[69]	Epic 45 217	[3x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by Clay Ostwald , Emilio Estefan, Jr. , Jorge Casas ]
INTO THE LIGHT	Gloria Estefan	01.1991	2[36]	5[68]	Epic 46 988	[2x-platinum-US][platinum-UK][produced by Clay Ostwald , Emilio Estefan, Jr. , Jorge Casas ]
GREATEST HITS	Gloria Estefan	11.1992	2[63]	15[77]	Epic 53 046	[4x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by Clay Ostwald , Emilio Estefan, Jr. , Jorge Casas ]
MI TIERRA	Gloria Estefan	06.1993	11[13]	27[46]	Epic 53 807	[platinum-US][platinum-UK][produced by Clay Ostwald , Emilio Estefan, Jr. , Jorge Casas ]
CHRISTMAS THROUGH YOUR EYES	Gloria Estefan	09.1993	-	43[8]	Epic 57 567	[platinum-US][produced by Phil Ramone]
HOLD ME, THRILL ME, KISS ME	Gloria Estefan	10.1994	5[24]	9[44]	Epic 66 205	[2x-platinum-US][platinum-UK][produced by Clay Ostwald , Emilio Estefan, Jr. , Jorge Casas]
ABRIENDO PUERTAS	Gloria Estefan	09.1995	70[3]	67[16]	Epic 67 284	[gold-US][produced by Emilio Estefan, Jr. ]
DESTINY	Gloria Estefan	06.1996	12[24]	23[40]	Epic 67 283	[platinum-US][silver-UK][produced by Emilio Estefan Jr./Larry Dermer/Kike Santander/Jorge Casas/Clay Ostwald]
GLORIA!	Gloria Estefan	06.1998	16[6]	23[16]	Epic 69 200	[gold-US][produced by Emilio Estefan Jr./Tony Moran/Randall Barlow/Larry Dermer/Kike S]
ALMA CARIBEŃA: CARIBBEAN SOUL	Gloria Estefan	06.2000	44[3]	50[9]	Epic 62 163	[gold-US][produced by Emilio Estefan Jr./Robert Blades/George Noriega]
GREATEST HITS VOL.II	Gloria Estefan	02.2001	60[2]	92[3]	Epic 85 396	[produced by Clay Ostwald/David Foster/Emilio Estefan Jr./Jon Secada/Jorge Casas/Kike Santander/Randall Barlow/Sebastian Krys/Tony Moran]
UNWRAPPED	Gloria Estefan	10.2003	76[1]	39[5]	Epic 86 790	[produced by Emilio Estefan Jr.]
THE VERY BEST OF	Gloria Estefan	12.2006	40[8]	-	Epic 82876890872 [UK]	[produced by Tony Moran/Jorge Casas/Larry Dermer/The Jerks/Sebastian Krys/Myles MacInnes/Rafael Vigil/Kike Santander/Joe Galdo/Emilio Estefan Jr./Clay Ostwald]
90 MILLAS	Gloria Estefan	10.2007	-	25[7]	Burgundy	[produced by Emilio Estefan Jr.]
MISS LITTLE HAVANA	Gloria Estefan	10.2011	-	28[3]	Crescent Moon	[produced by Pharrell Williams/Gloria Estefan/Emilio Estefan]
The Standards	Gloria Estefan	09.2013	66[1]	28[3]	Sony Music Latin 88883744922	[produced by Emilio Estefan]

Joe Ely

Ur. 9.02.1948 w Amarillo w stanie Teksas (USA). Ely jest wokalistą, kompozytorem i gitarzystą. Uważa się go ostatnio za ogniwo łączące country rocka z tak zwanym „new country”. W 1958 przeprowadził się do Lubbock, głównego miasta teksańskich równin, z którego wywodziły się takie gwiazdy, jak Buddy Holly, Roy Orbison czy Waylon Jennings. Pierwszą grupę Ely założył w wieku 13 lat. Grała ona muzykę stanowiącą połączenie country i R&B. Wkrótce Ely porzucił szkołę i poszedł w ślady Woody'ego Guthrie i Jacka Kerouaka - podróżował pociągami towarowymi i parał się różnymi nie związanymi z muzyką zajęciami (pracował np. przez pewien czas w cyrku). W końcu wylądował w Nowym Jorku wyposażony jedynie w swoją gitarę. Przyłączył się do trupy teatralnej z Austin (Teksas), gdzie teraz mieszka, i na początku lat 70-tych skorzystał z pierwszej okazji wyjazdu do Europy u boku swoich teatralnych pracodawców. Potem wrócił do Lubbock, gdzie zaczął współpracę z wokalistami Jimmiem Gilmore’em i George'em „Butch” Hancockiem oraz kilkoma innymi lokalnymi muzykami (był wśród nich m.in. gracz na pile!) w nieformalnej grupie znanej pod nazwą Flatlanders. Choć nigdy nie odniosła ona większych sukcesów, zarejestrowała pewną liczbę nagrań w Nashville w wytwórni Plantation należącej do Shelby’ego Singletona (wydano wówczas jednak tylko kilka singli).

 Pod koniec lat 70-tych, kiedy Ely podpisał kontrakt z wytwórnią MCA, nagrania Flatlanders osiągnęły status legendarnych i zostały zebrane na antologii One Road More wydanej po raz pierwszy przez europejską wytwórnię Charly Records w 1980r. (W USA ukazały się jednak dopiero w połowie lat 80-tych. Album ten wydano też pod tytułem More A Legend Than A Band, czyli „bardziej legenda niż zespół’’.)

 W 1976 Ely założył własną grupę, w której skład weszli Jesse Taylor (gitara), Lloyd Maines (bęben stalowy), Gregg Wright (gitara basowa) i Steve Keeton (perkusja) oraz okazyjnie Ponty Bone (akordeon). W tym podstawowym składzie nagrano  albumy Joe Ely, Honky Tonk Masquerade oraz Down On The Drag. Keetona zastąpił potem Robert Marquam, a Wrighta - Michael Robertson, z których udziałem zarejestrowano Musta Notta Gotta Lotta. Na płycie tej pojawił się również m.in. Reese Whyans (instrumenty klawiszowe). Choć albumy te odniosły artystyczny sukces - wiele świetnych utworów napisali Ely, Gilmore i zwłaszcza Hancock - muzyczna atmosfera tych czasów była dużo bardziej sprzyjająca dla punka czy new wave niż dla teksańskich piosenek. 

W 1980 Ely Band ruszył w długą trasę koncertową, występując przed Clash (Ely bardzo się zaprzyjaźnił z członkami tej grupy). W tym samym roku ukazał się album Live Shots. Zagrali na nim Taylor, Marquam, Wright, Bone i Maines. Zarejestrowano go podczas koncertów z Clash, ale nie odniósł większego sukcesu niż poprzednie trzy albumy studyjne. W 1984 wydano Hi-Res nagrany z udziałem zupełnie nowej grupy składającej się z mało znanych muzyków. Jednak i ta płyta nie miała większego powodzenia komercyjnego niż poprzednie propozycje. 

W 1987 Ely miał już nową grupę, z którą przeważnie gra do dziś. W jej skład weszli David Grissom (gitara prowadząca), Jimmy Pettit (gitara basowa) i Davis McLarty (perkusja). W tym składzie nagrane zostały dwa artystycznie doskonałe albumy wydane przez amerykańską niezależną wytwórnię Hightone: Lord Of The Highway i Dig Ali Night. Na ten ostatni po raz pierwszy złożyły się wyłącznie utwory napisane przez samego Ely’ego. Brytyjską licencję na obie te płyty posiada firma Demon Records. Na fali tego nowego zainteresowania muzyką Ely'ego, wytwórnia Sunstorm Records (założona przez redaktora fanzinu „Omaha Rainbow” Pete’a O’Briena) zakupiła starszy materiał, z którego powstać mogły dwa albumy.

 W 1988 ukazał się Milkshakes And Malts - kolekcja utworów Butcha Hancocka nagranych przez Ely’ego. W rok później natomiast wydano Whatever Happened To Maria? z kompozycjami samego Ely'ego. W tym czasie zespół pracował już razem od trzech lat; podczas koncertów jego członkowie rozumieli się doskonale - zwłaszcza Ely i Grissom, którego gitara rodem z R&B „odciągnęła” muzykę grupy od country. W 1990r zespół nagrał koncertowy album Live At Liberty Lunch w elektrowni w Austin. Był on na tyle dobry, że dawna wytwórnia Ely’ego, MCA, podpisała z nim nowy kontrakt. „Na boku” Ely wziął udział w nagraniach do ścieżki dźwiękowej filmu „Roadie”, w którym zagrał Meat Loaf (wykonał tam utwory „Brainlock” i „I Had My Hopes Up High”) oraz był członkiem grupy utworzonej specjalnie na potrzeby filmu „Falling From Grace” Johna Mellencampa (wspólnie z Mellencampem, Johnem Prine'em, Dwightem Yoakamem i Jamesem McMurtrym). Ely, Terry Allen i  Butch Hancock napisali też wspólnie „Chippy” - musical o prostytutce.

 Na albumie Letter To Laredo Ely powrócił do brzmień z pierwszych nagrań dla MCA. Znalazła się na nim nowa wersja utworu Butcha Hancocka „She Never Spoke Spanish To Me” („Nigdy do mnie nie mówiła po hiszpańsku”) pod tytułem „She Finally Spoke Spanish To Me” („W końcu przemówiła do mnie po hiszpańsku”). Najlepszym nagraniem z tej płyty jest doskonała wersja piosenki Toma Russella o walkach kogutów, „Gallao del cielo”. Joe Ely jest jednym z najwszechstronniejszych wykonawców country lat 90-tych, zwłaszcza na żywo.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Musta Notta Gotta Lotta	Joe Ely	04.1981	-	135[11]	SouthCoast 5183	[produced by Joe Ely, Michael Brovsky]
Live Shots	Joe Ely	10.1981	-	159[3]	SouthCoast 5262	[produced by Michael Brovsky]

Electro Hippies

Ten ekscentryczny zespół z nurtu grindcore został założony w Liverpool (Anglia) w 1988r. Specjalizował się w technikach studyjnych opierających się na „niskiej technologii”. Wydał kilka albumów nakładem wytwórni Peaceville i Necrosis. Przesterowana, napędzana basem ściana dźwięku stanowiła w nagraniach grupy tło dla wydobytego z głębi brzucha „śpiewu", któremu brak było zarówno finezji, jak i spójności (choć nie taka była chyba intencja muzyków). Pierwotnie w skład zespołu wchodzili: Simon (perkusja), Dom (gitara basowa, śpiew) i Andy (gitara, śpiew). Swą chaotyczną i ekstremalną muzyką Electro Hippies chcieli „ukarać” cały przemysł nagraniowy. 

Zrozumienie dla poczynań grupy pierwszy wykazał słynny DJ radia BBC 1 John Peel, dla którego Electro Hippies nagrali w lipcu 1987r sesję składającą się z dziewięciu utworów. Tytuły w rodzaju „Starve The City (To Feed The Poor)” (czyli „Zagłodzić miasto (żeby nakarmić biednych)") czy „Mega-Armageddon Death Part 3” podsumowują charakter muzyki tego zespołu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Peel Sessions	Electro Hippies	.1987	10.Indie	-	Strange Fruit SFPS 042	[written by Electro Hippies][produced by Dale Griffin]
Play Fast Or Die	Electro Hippies	.1989	19.Indie	-	Necrosis NECRO 001	[written by Birchy, Electro Hippies][produced by Dale Griffin]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Live	Electro Hippies	.1989	7.Indie	-	Peaceville VILE 13	-

Eek-A-Mouse

Właśc. Ripton Joseph Hilton, ur. w 1957r w Kingston (Jamajka). Jeden z największych indywidualistów wywodzących się z tego kraju. Jego unikatowe frazowanie i styl wokalny były równie charakterystyczne jak postura (miał prawie dwa metry wzrostu). (EekAMouse to imię konia, na którego Hilton często stawiał pieniądze podczas wyścigów - i przegrywał; gdy pewnego razu nie postawił - koń oczywiście wygrał.)

Pierwsze dwa single - "My Father's Land" i "Creation" - Hilton wydał pod swoim prawdziwym nazwiskiem w połowie lat 70-tych. Współpracował potem z sound systemami Papa Roots, Black Ark, Gemini, Jah Life, Black Scorpio i Yirgo, a od 1980r zaczął nagrywać z Joem Gibbsem. Utwory "Once A Virgin", "Modelling Queen" oraz "Virgin Girl" stały się w roku następnym sporymi przebojami. W tym czasie Hilton podjął współpracę z producentem i właścicielem firmy Volcano Henrym "Junjo" Lawesem. Korzystając z programu Roots Radics w pierwszym programie radia - produkt końcowy miksował zawsze Scientist - Junjo i Linval Thompson wyczarowali w latach 1980-84 całą serię doskonale sprzedających się albumów oraz przebojowych singli tego ekscentrycznego DJ.

W 1981r, po wydaniu debiutanckiego albumu Wa Do Dem, Eek A Mouse stał się niespodziewaną gwiazdą festiwalu Reggae Sunsplash. Rok później single, takie jak "Ganja Smuggiing", "For Hire And Removal" oraz "Do You Remember" pozwoliły mu utrzymać ten status, podobnie zresztą jak album Skidip. Dobrze sprzedawały się single "Terrorists In The City", "Anarexol" i "Operation Eradication" (napisany w odpowiedzi na śmierć jego przyjaciela Errola Scorchera). W 1983 szybko ukazały się albumy The Mouse And The Man oraz "Assassinator" (a poza tym jeszcze Eek A

Mouse wystąpił na wielu płytach koncertowych nagrywanych w jamajskich dancehalls).
Pojawiały się jednak sygnały, że jego znak firmowy - okrzyk "biddy biddy beng" - zaczyna się "zużywać". Po wydaniu Mousekeeter - ostatniego albumu z Junjo - popularność Eek A Mouse zaczęła słabnąć, choć od czasu do czasu wydawał dobre nagrania, a jego koncerty miały dobrą renomę. U-Neek z 1991 oznaczał powrót do łask odbiorców; producentami utworów z tego albumu byli Gussie Clarke, Daddy O i Marr Robinson. W tym samym roku wokalista zagrał małą rolę w filmie "New Jack City" i zarejestrował nagrania z Wild Apache oraz z byłym inżynierem dźwięku Studio One, Soljiem.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Skidip!	Eek-A-Mouse	08.1982	61[3]	-	Greensleeves GREL 41	[ Producer - Linval Thompson]

Durutti Column

Jedna z bardziej eklektycznych grup, które pojawiły się na manchesterskiej scenie punkowej. Jej szefem był Vini Reilly (właśc. Vincent Gerard Reilly, ur. w 1953r w Manchesterze, Anglia). Grupa łączyła w muzyce zawartej na niezliczonych wydawnictwach elementy jazzu, elektroniki, a nawet folku. 

Początki kariery Viniego sięgają 1977r, kiedy to został gitarzystą nieco bardziej „standardowej” grupy Ed Banger And The Nosebleeds. Dwie inne grupy powstałe w 1977 r- Fastbreeder i Flashback - połączyły się w tym samym czasie w jeden nowy zespół, którego menedżerem był manchesterski prezenter telewizyjny i założyciel wytwórni Factory Records -Anthony Wilson. W styczniu 1978 Wilson zaprosił Reilly’ego do współpracy z gitarzystą Dave’em Rowbothamem i perkusistą Chrisem Joyce’em. To właśnie oni uformowali Durutti Column (nazwa od politycznego komiksu wydawanego przez SI w Strasburgu w latach 60-tych). Do tej trójki dołączyli wokalista Phil Rainford oraz basista Tony Bowers. Wspólnie przygotowali oni nagrania na słynną „A Factory Sampler EP”, której producentem był nieżyjący już Martin Hannett. Były to jedyne nagrania zarejestrowane w tym składzie - zespół wkrótce rozpadł się. 

Reilly sam kontynuował pracę pod szyldem Durutti Column, podczas gdy pozostali muzycy (z wyjątkiem Rainforda) utworzyli formację Moth Men. Debiutancki album The Return Of The Durutti Column ukazał się nakładem Factory w 1980r; nagrany został w przeważającej części przez Reilly’ego, chociaż pojawili się na nim również Hannett, Pete Crooks (gitara basowa) i Toby (perkusja). Zespół wkrótce doczekał się solidnej grupy fanów, zwłaszcza poza Wielką Brytanią, gdzie doceniano duże umiejętności instrumentalne Reilly’ego. Koncerty były sporadyczne, ponieważ Reilly cierpiał na schorzenie układu pokarmowego i często nie był w stanie grać. Album wyróżniał się również okładką z papieru ściernego zainspirowaną poczynaniami anarchistycznego ruchu Situationist Internatiside. Reilly i producent Hannett pomagali w latach 80-tych w nagraniu solowego albumu Pauline Murray. 

Późniejsze własne nagrania Durutti Column były bardzo różnorodne -    dokonywał ich Reilly przy współpracy takich muzyków, jak perkusiści Donald Johnson, a potem Bruce Mitchell (były członek Alberto Y Los Trios Paranoias), Maunagh Flemin i Simon Topping (trąbki), a dużo później Richard Henry, Tim Kellett i Mervyn Fletcher (wszyscy instrumenty dęte) oraz Blaine Reininger (skrzypce) i Caroline Lavelle (wiolonczela). Przez następne lata trzon Durutti Column stanowili Reilly i Mitchell, a przez zespół przewijały się dziesiątki innych muzyków. Zespół działa do dziś. 

Doskonałym przykładem muzyki Durutti Column z późniejszego okresu jest album Vini Reilly z 1989r. Gitarzysta zgrabnie wplótł w nagrania zsamplowane wokale Joan Sutherland, Tracy Chapman, Otisa Reddinga i Annie Lennox, tworząc poruszający krajobraz ballad akustyczno-elektrycznych. Hipnotyzującą gitarę Reilly’ego można również usłyszeć na wielu nagraniach wykonawców, takich jak Anne Clarke, Richard Jobson i Morrisey (krajan z Manchesteru i przyjaciel Reilly’ego). Ósmego listopada 1991r odnaleziono w jego manchesterskim domu ciało byłego gitarzysty Durutti Column Dave’a Rowbothama. Został on zamordowany za pomocą siekiery.

Holly Dunn

Właśc. Holly Suzette Dunn, ur. 22.08.1957r w San Antonio w stanie Teksas (USA). Ojciec Dunn był kaznodzieją, a jej matka - profesjonalną artystką. Zachęcali oni swoje dzieci do śpiewania i występów scenicznych. Dunn nauczyła się grać na gitarze i została wokalistką zespołu Freedom Folk Singers, który reprezentował Teksas podczas obchodów dwustulecia Białego Domu. Po ukończeniu studiów poszła w ślady swojego brata, Chrisa Watersa (właśc. Chris Waters Dunn), kompozytora, który przeniósł się do Nashville (był m.in. autorem utworu „Sexy Eyes” Dr. Hooka). Wspólnie napisali „Out Of Sight, Not Out Of Mind” dla Christy Lane. Inne piosenki autorstwa Holly Dunn to m.in. „An Old Friend” (Terri Gibbs), „Love Someone Like Me” (New Grass Revival), „Mixed Emotions” (Bruce Murray, brat Anne Murray) oraz „That Old Devil Moon” (Marie Osmond). Dunn śpiewała też na wielu nagraniach demo rejestrowanych w Nashville. 

Jej album zatytułowany po prostu Holly Dunn wydała w 1986r wytwórnia MTM; jej własna kompozycja „Daddy’s Hands” miała spore powodzenie. Płyta Across The Rio Grande była tradycyjnym, lecz jednocześnie współczesnym albumem w stylu country nagranym przy współpracy Vince’a Gilla i Sama Busha; miała dobre recenzje. 

Jednak po jej wydaniu firma MTM została zlikwidowana i Dunn podpisała kontrakt z Warner Brothers Records. Dynamiczny utwór „You Really Had Me Going” wspiął się na szczyt listy przebojów country; inne hity Dunn w tym stylu to m.in. „Only When I Love”, „Stranger Again” oraz „That’s What Your Love Does To Me”. Jej album z największymi przebojami, Milestones, wzbudził sporo kontrowersji po wydaniu nowo nagranego utworu „Maybe I Mean Yes" na singlu. Niektórzy recenzenci stwierdzili, że bagatelizuje on zjawisko gwałtu na randce; Dunn była na tyle zszokowana taką interpretacją, że poprosiła rozgłośnie radiowe, by nie grały tego utworu. 

Wszystko wróciło na dobrą drogę wraz z wydaniem w 1992 skromnego, ale robiącego duże wrażenie albumu Getting It Dunn. Była to ostatnia płyta wydana przez Warner Brothers; obecnie artystka nagrywa dla niezależnej wytwórni River North. Pierwszy album wydany przez tę firmę, Life And Love And All The Stages, nie odniósł jednak większego sukcesu i powrót na szczyty list może się okazać trudny.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Two Too Many	Holly Dunn	07.1986	-	-	MTM 72064	[written by Holly Dunn][39[2].Country Chart]
Daddy's Hands/Hideaway Heart	Holly Dunn	09.1986	-	-	MTM 72075	[written by Holly Dunn][produced by Tommy West][7[12].Country Chart]
A Face In The Crowd/You're History	Michael Martin Murphey And Holly Dunn	02.1987	-	-	Warner Bros. 28471	[written by Karen Staley, Gary Harrison][produced by Steve Gibson, Jim Ed Norman][4[14].Country Chart]
Love Someone Like Me/Burnin' Wheel	Holly Dunn	05.1987	-	-	MTM 72082	[written by Holly Dunn, Radney Foster][produced by Tommy West][2[14].Country Chart]
Only When I Love/Little Frame House	Holly Dunn	09.1987	-	-	MTM 72091	[written by Holly Dunn, Chris Waters, Tom Shapiro][produced by Tommy West][4[13].Country Chart]
Strangers Again/Wrap Me Up	Holly Dunn	02.1988	-	-	MTM 72093	[written by Holly Dunn, Chris Waters][produced by Tommy West][7[11].Country Chart]
That's What Your Love Does To Me/Lonesome Highway	Holly Dunn	07.1988	-	-	MTM 72108	[written by Chick Rains, Bill Caswell][produced by Holly Dunn, Chris Waters, Warren Peterson][5[12].Country Chart]
(It's Always Gonna Be) Someday/On The Wings Of An Angel	Holly Dunn	12.1988	-	-	MTM 72116	[written by Holly Dunn, Tom Shapiro, Chris Waters][produced by Holly Dunn, Chris Waters, Warren Peterson][11[12].Country Chart]
Are You Ever Gonna Love Me/If I'd Never Loved You	Holly Dunn	06.1989	-	-	Warner Bros. 22957	[written by Chris Waters, Tom Shapiro, Holly Dunn][produced by Chris Waters, Holly Dunn][1[1][14].Country Chart]
There Goes My Heart Again/The Blue Rose Of Texas	Holly Dunn	10.1989	-	-	Warner Bros. 22796	[written by Lonnie Wilson, Wayne Perry, Joe Diffie][produced by Holly Dunn, Chris Waters ][4[19].Country Chart]
Maybe/ If I Knew Then What I Know Now	Kenny Rogers (with Holly Dunn)	02.1990	-	-	Reprise 19972	[written by Bill Rice, M.Sharon Rice][produced by Jim Ed Norman][25[6].Country Chart]
You Really Had Me Going/When No Place Is Home	Holly Dunn	09.1990	-	-	Warner Bros. 19756	[written by Holly Dunn, Tom Shapiro, Chis Waters ][produced by Holly Dunn, Chris Waters][1[1][17].Country Chart]
Heart Full Of Love/Temporary Loss Of Memory	Holly Dunn	01.1991	-	-	Warner Bros. 19472	[written by Kostas][produced by Holly Dunn, Chris Waters ][19[12].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Milestones: Greatest Hits	Holly Dunn	08.1991	-	162[1]	Warner 26 630	[gold-US][produced by Holly Dunn, Chris Waters]

Dream Syndicate

Początek lat 80-tych był dobrym okresem dla miłośników rocka z zachodniego Wybrzeża USA. Na przestrzeni niewielu miesięcy pojawiło się kilka nowych formacji ze sporymi aspiracjami. Muzycznie zawdzięczały one bardzo dużo zespołom z końca lat 60-tych, ale oferowały równocześnie materiał bardzo świeży.

Debiutancki album Dream Syndicate, The Days Of Wine And Roses (zarejestrowany we wrześniu 1982r), dał wyjaśnienie popularności, którą cieszyły się nowe zespoły z undergroundu. W skład zespołu wchodzili Steve Wynn (gitara/śpiew), Karl Precoda (gitara), Kendra Smith (gitara basowa) i Dennis Duck (perkusja). Na pierwszy singel wydany w Wielkiej Brytanii grupa wybrała swój najlepszy utwór „Tell Me When It’s Over", który pod koniec 1983r wypuściła wytwórnia Rough Trade.

Następnie zespół podpisał kontrakt nagraniowy z firmą A&M Records, która w 1984r wydała album Medicine Show. Podobnie jak na płycie debiutanckiej, słychać tu było wyraźne wpływy Lou Reeda i Neila Younga. W tym czasie Kendra Smith współpracował już z Davidem Robackiem w formacji Opal. W roku następnym ukazał się album This Is Not The New Dream Syndicate Album zawierający wczesne nagrania koncertowe; miała to być ostatnia płyta wydana nakładem A&M.

Przeprowadzka do Big Time - filii wytwórni Chrysalis - zaowocowała w rok później albumem Out Of The Grey: grupa zaczęła coraz bardziej zbliżać się do głównego nurtu muzyki rozrywkowej. Po wydaniu 12-calowego singla „50 In A 25 Zone” Dream Syndicate przeniósł się do kolejnej wytwórni - Enigma Records. Dystrybucją jej płyt w Wielkiej Brytanii zajmuje się Virgin Records.

W 1988r wydano Ghost Stories, a potem „I Have Faith”. W1989r ukazała się ostatnia płyta, koncertowa Live At Raji's. Zespół nigdy nie wzniósł się ponad osiągnięcia z pierwszego albumu. Wynn po rozpadzie grupy podjął niezbyt udaną karierę solową.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Medicine Show	Dream Syndicate	08.1984	-	171[4]	A&M 4990	[produced by Sandy Pearlman]

M&G Records

M&G-  brytyjska wytwórnia płytowa założona przez Michaela Levy,po tym jak sprzedał swoją poprzednią wytwórnię Magnet w 1988r koncernowi WEA,podobno za 10mln funtów.Magnet włączono w skład labela Eastwest,a Levy sformował M&G; Records z poparciem Polygramu.

Nazwa M&G; pochodzi od pierwszych liter Michaela i jego żony Gildy.Najwiekszym sukcesem wytwórni była płytka z piosenką "Sunshine On A Rainy Day" wokalistki Zoe.Inni znani artyści nagrywający dla M&G; to Little Axe, Raw Stylus .Wytwórnia została w 1997r sprzedana za nieujawnioną sumę Polydorowi.

Hity na liście przebojów UK Chart

Sunshine On A Rainy Day Zoe 10.1990 4.UK
Eyes On A Summer Day Good Strawberries 08.1994 87.UK
Don't Give Me Away Jai 03.1997 200.UK
I Believe Jai 05.1997 148.UK
Heaven Jai 08.1997 184.UK
It's A Summer Thang M-Doc feat. Chantay Savage 09.1996 76.UK
Stay With Me Baby Ruby Turner 02.1994 39.UK
Living For The City Ruby Turner 06.1994 92.UK
Lighting Zoe 11.1991 37.UK
Holy days Zoe 02.1992 72.UK
Erasure-ish Bjorn Again 10.1992 252.UK
Flashdance... What A Feeling Bjorn Again 11.1993 65.UK