Freur

Freur - duet założony przez Farla Hyde'a i Ricka Smitha w 1981 roku w Cardiff w Walii.Historia zespołu zaczęła się na samym początku dekady lat 80-tych, gdy w Cardiff dwóch studentów szkoły plastycznej, założyło zespół Sevcen Gemz. Początki zespołu były trudne i niezbyt ciekawe. Grupa wydała singla "Teenage, Tenage", który jednak nie zdobył uwagi. Zniechęceni niepowodzeniem rozwiązali zespół. W owym czasie w Wielkiej Brytanii lawinowo formowały się zespoły grające: new wave, new romantic i electro pop.

Dystrybucją Karl i Rick zajmowali się sami, głównie wśród swoich znajomych. W 1983r chłopcy postanowili zająć się muzyką bardziej profesjonalnie. Zaprosili do współpracy muzyków z działających w Cardiff lokalnych zespołów , Alfie Thomasa, Johna Warwickera i Bryna Burrowsa oraz zmienili nazwę na FREUR. W pięcioosobowym składzie, zespół rozpoczął intensywne próby w wyniku których przygotowano materiał z myślą o longplayu. Nagrane w amatorskich warunkach piosenki, rozesłali do kilku wytwórni fonograficznych. Zainteresowanie muzyką FREUR wyraził koncern CBS, podpisano deal, chłopcy weszli do profesjonalnego studia i jeszcze w 83r ukazała się debiutancka płyta zatytułowana DOOT DOOT. Promowany singlem zawierającym tytułową piosenkę album, był zaiste znakomity. Wypełniły go piosenki melodyjne, pełne jakiejś tajemniczości, smutku, zaśpiewane głosem przesyconym melancholią. Znakomite noworomantyczne piosenki. Album nie odniósł sukcesu, jedynie singel Doot Doot pojawił się na chwilę w dolnych rejonach brytyjskiej listy przebojów ( 59 miejsce).

Po prostu Freur pojawili się za póżno - w 83r zainteresowanie Nowymi Romantykami już gasło. Została jednak przepiękna muzyka. Płyta nie odniosła jednak większego sukcesu, ponieważ brzmieniem była bliska stylowi new romantic, a rok 1983 był powolnym okresem śmierci tego gatunku. Styl ten zaczęły zastępować pokrewne brzmienia jak: electro folk, electro pop. Singiel promujący płytę, "Raiders In The Night" przypominał świetność zespołu Duran Duran, "Tender Surrender" przypomina produkcje John'a Foxx'a, "Matters Of The Hearts" i "Steam Machine" przypominają produkcję China Crisis. Drugą płytę "Get Us Out From Here" zespół wydał w 1985 roku.

Płyta nie ukazała się w Anglii, jedynie w Niemczech i Holandii. I to był koniec zespołu. CBS zniechęcona brakiem sukcesów, rozwiązała kontrakt i FREUR zniknął ze sceny.
W 1988 roku spotykają się ponownie i zakładają zespół Underworld i wydają płyty "Underneath The Radar" (1988) oraz "Change The Weather" w (1989), jednak była to już zupełnie inna muzyka. Underworld wydał jeszcze parę płyt, w 2002 roku wypuścili swoją jak dotąd ostatnią płytę "A Hundred Days Off".

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Doot-Doot/Hold Me Mother	Freur	04.1983	59[4]	-	CBS A 3141	[written by Freur][produced by Freur, Alex Burak ]

Front Lawn

The Front Lawn był nowozelandzkim duetem musicalowo / teatralnym utworzonym przez Dona McGlashana i Harry Sinclaira . Na przełomie 1989-90r, dołączyła do nich Jennifer Ward-Lealand . Ich piosenka Andy pojawiła się na 82 miejscu w Top 100 New Zealand Songs (według APRA ).
 
Grupa otrzymała trzy nagrody New Zealand Music Awards w 1989 roku jako najbardziej obiecująca grupa, najlepsza ścieżka dźwiękowa do filmu i międzynarodowa nadzieja. Zagrali dwa razy na festiwalu w Edynburgu w 1988 i 1989r, wygrywając nagrodę teatralną gazety Independent na festiwalu w 1988 r., i udział w "Pick z Fringe" w londyńskim Donmar Warehouse . Ich piosenka Breakfast Anthem / Mess Song pojawia się na albumie Tooled Up nagranym przez The Spooky Men's Chorale.
 
The Front Lawn również występował w Europie, Ameryce, Australii i Nowej Zelandii. Ich kawałek "The Reason For Breakfast" został opisany jako "wspaniały" przez The New York Times .Z ich trzech filmów krótkometrażowych dwa-"Walk Short" i "The Lounge Bar"-zostały przedstawione przez Channel 4 w Wielkiej Brytanii, a "The Lounge Bar" był finalistą American Film Festival w 1989 roku. Don McGlashan odszedł by sformować nowy zespół The Mutton Birds , a później kontynuował karierę solową. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
When you come back home	Front Lawn	05.1989	-	49[1]	-/Front Lawn FL 001	-
The Beautiful Things	Front Lawn	04.1993	-	22[3]	-/Virgin 877011	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Songs From the Front Lawn	Front Lawn	06.1989	-	40[1]	-/Front Lawn LP 200	-
More Songs From the Front Lawn	Front Lawn	05.1993	-	15[7]	-/Virgin 435303	-

Frontline

David Dallas pochodzi z Nowej Zelandii, a swoje pierwsze kroki z muzyką stawiał razem ze swoim kumplem jako duet Frontline.
Ich pierwszy album - "What You Expect" - został wydany w pełni niezależnie. Przy wydawaniu drugiego - "Borrowed Time" - mieli już wsparcie wytwórni Dirty Records.
Teraz David Dallas jest w trakcie prowadzenia solowej kariery. Jego pierwsza płyta "Something Awesome" z 2009 roku zdobyła w Nowej Zelandii nagrodę w kategorii najlepszy album hip-hopowy, a na przestrzeni tygodni ma ukazać się jego najnowszy album. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Breathe With Me	Frontline	09.2005	-	16[3]	-/FMR 02217	-
Lost In Translation	Frontline	07.2006	-	22[5]	-/Warner 5101 15008	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Borrowed Time	Frontline	11.2005	-	27[1]	-/FMR 33 904	-

Sven Väth

Muzyk z Frankfurtu (Niemcy). Jako DJ Vath wystąpił po raz pierwszy w należącym do jego ojca Queens Pub - grywał tam stare disco i płyty Barry’ego White’a. Aktualnie uznawnany jest za najlepszego DJ-a w Niemczech i jednego z najlepszych na święcie; wygrywa od lat wszelkie klasyfikacje (np. w najważniejszych niemieckich techno magazynach „Frontpage” i „Groove”). Karierę nagraniową zaczynał jako lider grupy Off, której „Electric Salsa” była dużym przebojem w Europie, jednym z pierwszych, w których brali udział Michael Munzing i Luca Anzilotti (zza kulis kierujący zespołem Snap!).

 Vath dorastał słuchając zróżnicowanej muzyki elektronicznej - nagrań Tangerine Dream, Ryuichiego Sakamoto, Holgera Czukaya czy Jeana-Michela Jarre’a. W równym stopniu inspiracji dostarczyła mu house’owa eksplozja lat 80. Później jego nazwisko stało się synonimem pojęcia ambient house - niektórzy oskarżają go co prawda o podążąnie śladami grupy The Orb (Paterson zaliczył jego pierwszy album do najważniejszych płyt ambient wszech czasów), ale utwory takie, jak „Barbarella” (na nagraniu tym wykorzystał sampel głosu Jane Fondy z filmu pod tytułem) są z pewnością nowatorskie.

Vath prowadzi własne wytwórnie fonograficzne - Harthouse, Eye-Q i Recycle Or Die. Na płycie Accident In Paradise wykorzystał rytmy poznane w czasie regularnych wojaży do Indii, przez co uważany jest także za prekursora stylu Goa trance. Oprócz nagrań pod własnym nazwiskiem (tak naprawdę wszystkie są współautorstwa Ralfa Hilden- beutela, kolegi z wytwórni) wydaje sporadycznie pod kilkoma innymi pseudonimami, m.in. Metalmaster (Spectrum, drugi numer w katalogu Harthouse), Essence Of Nature (Blue Lotus) i Astral Pilot (wspólny projekt techno acid z.e Stevem B-Zetem, singel „Needle Drama” i album).

Po drugim albumie The Harlequin-The Robot Man And The Ballet-Dancer stal się prawdziwą gwiazdą techno, co niestety odbiło się niekorzystnie na jego muzyce. W 1996 r. muzycy wytwórni Eye-Q zaczęli produkować także ścieżki dźwiękowe do filmów,wśród których znalazł się sam Vath z muzyką do "Der Kalte Finger".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
L'Esperanza	Sven Väth	07.1993	63[2]	-	Eye QYZ 757	[written by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth][produced by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth][5[13].Hot Disco/Dance;Warner 41 054 12"]
An Accident In Paradise	Sven Väth	11.1993	57[2]	-	Eye QYZ 778	[written by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth][produced by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth]
Harlequin - The Beauty And The Beast	Sven Väth	10.1994	72[2]	-	Eye QYZ 857	[written by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth][produced by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth][14[11].Hot Disco/Dance;Warner 43 543 12"]
Ballet-Fusion	Sven Väth	02.1995	164[2]	-	Eye QYZ 897	[written by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth][produced by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth]
Fusion / Scorpio's Movement	Sven Väth	04.1998	84[1]	-	Virgin DINSDX 168	[written by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth][produced by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth]
Face It	Sven Väth	07.1998	144[1]	-	Virgin DINST 172	[written by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth][produced by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Harlequin, the Robot, and the Ballet Dancer	Sven Väth	09.1994	91[1]	-	Eye Q 4509975342	[produced by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth]
Touch Themes Of Harlequin - Robot - Ballet-Dancer	Sven Väth	04.1995	119[1]	-	Eye Q EYE UK LP 001	[produced by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth]
Fusion	Sven Väth	03.1998	116[2]	-	Virgin CDVIR 71	[produced by Ralf Hildenbeutel, Sven Väth]

Junior Vasquez

Junior Vasquez to oczywiście tylko pseudonim tego muzyka; wiadomo o nim jedynie, że jest filadelfijczykiem niemieckiego pochodzenia. W świat muzyki tanecznej wkroczył (z pewną niechęcią) przez wrota nowojorskiego klubu Paradise Garage Larry’ego Levana. Wkrótce odkrył, że wymarzonym dla niego zawodem jest profesja DJ-a.

 Przeszedł wszystkie szczeble kariery - zaczynał w sklepach płytowych (w początkach lat 80-tych pracował w Downstairs Records, gdzie zaprzyjaźnił sięm.in. z Shepern Pettibonem), potem przyszedł czas na kluby i imprezy house’owe (szczególnie organizowane przez radio Kiss FM), aż w końcu doczekał się własnych fanów. Pozwoliło mu to na organizację własnych regularnych imprez w klubach - najpierw były to wieczory pod hasłem Hearthrob w sali Funhouse, potem klub Bass Lime, a w końcu Sound Factory (którego właścicielem był Christian Visca). Był to jeden z czołowych klubów Nowego Jorku, dzięki czemu akcje Vasqueza jako DJ-a poszły gwałtownie w górę.

Wprowadzał on własne innowacje - grał do przodu i do tyłu, zmieniał rytmy i wprowadzał nagrywane na żywo sample - wszystko to składało się na niezwykłe przeżycie dźwiękowe, nie pozbawione i wymiaru wizualnego: Vasquez wychodził zza stołu mikserskiego i obsypywał odbiorców kwiatami. Wkrótce osiągnął taką renomę, że w Sound Factory pokazała się parę razy Madonna; to Vasquez był zresztą DJ-ern na imprezie, którą zorganizowała ona z okazji wydania płyty Sex. Potem grał także w nowojorskich klubach Tunnel i Palladium, których właścicielem jest Peter Gatien.

Własne nagrania Vasqueza ukazują się nakładem wytwórni Tribal Records - trzeba tu wspomnieć „X”, „Get Your Hands Off My Man” i „Nervaas”. Wcześniej jako Ellis Dee stał się kultową postacią wśród gejów. Zajmuje się poza tym wszystkim komponowaniem - ma na swym koncie utwory napisane dla Lisy Lisy i Cindy Lauper; dla wielu innych wykonawców opracowywał remiksy (od „Gulf Breeze” Eat Static po „Fm In The Mood” Ce Ce Penniston). Vasquez mówi o swej technice: „Mój styl wywodzi się z muzyki klubowej ihouse’u. Lubię cięższe, nowocześniejsze brzmienia. Nie interesuje mnie zwiewność”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
X	Junior Vasquez pres. Ellis Dee	02.1994	86[2]	-	TRIBAL TRIUK 002	[produced by Junior Vasquez]
Get Your Hands Off My Man!	Junior Vasquez	03.1994	77[1]	-	Tribal UK TRIUK 005	[produced by Junior Vasquez]
Get Your Hands Off My Man!	Junior Vasquez	07.1995	22[8]	-	Tribal/Positiva CDTIV 37	[written by Junior Vasquez][produced by Junior Vasquez]
Get Your Hands Off My Man!	Junior Vasquez	03.1994	77[1]	-	Tribal UK TRIUK 005	[written by Junior Vasquez][produced by Junior Vasquez]
If Madonna Calls	Junior Vasquez	08.1996	24[8]	-	Multiply CDMULTY 13	[written by Junior Vasquez][produced by Junior Vasquez]

Paul van Dyk

Paul Van Dyk naprawdę nazywa się Matthias Paul. Urodził się 16 grudnia 1971 roku w Eisenhüttenstadt w niemieckiej Brandenburgii. Dorastał w Berlinie Wschodnim, starał się jednak poznawać kulturę Zachodu. Paul Van Dyk potajemnie słuchał nadających z zachodniej części miasta stacji radiowych RIAS i SFB, niedozwolonych po drugiej stronie muru berlińskiego.

Dzięki temu poznał takich wykonawców, jak The Smiths i New Order. Kupował też nielegalnie przemycane i kopiowane płyty DJ-ów z demokratycznej części Europy. Chociaż na krótko przed upadkiem muru berlińskiego wspólnie z matką dostał pozwolenie na opuszczenie NRD i wyjazd do ciotki mieszkającej w Hamburgu, to po zjednoczeniu Niemiec wrócił do Berlina.

Niedługo później wystąpił po raz pierwszy jako DJ. Miało to miejsce w marcu 1991 roku w klubie Tresor, który później stał się epicentrum rozwoju muzyki techno. Po kilku dobrze przyjętych występach dostał propozycję udziału w imprezie z cyklu Dubmission w klubie Turbine, wspólnie z innym młodym, ale już niezwykle popularnym DJ-em - Kid Paulem. Ich sety, zatytułowane Paul vs. Paul, przyciągnęły uwagę producenta Haralda Blüchela, znanego jako Cosmic Baby. Wspólnie z nim, jako The Visions of Shiva, van Dyk nagrał pierwszy singel zatytułowany "Perfect Day", wydany w niezależnej berlińskiej wytwórni MFS. W tym samym czasie zremiksował utwór Humate "Love Stimulation", co zapewniło mu zdobycie po raz pierwszy najwyższej pozycji na klubowej liście przebojów.

W lutym 1993 roku van Dyk i Kid Paul wystąpili na żywo w trzygodzinnej audycji "HR3 Clubnight", dzięki czemu ich twórczość poznały całe Niemcy. W tym samym czasie ukazał się też drugi i zarazem ostatni singel The Visions of Shiva "How Much Can You Take?". Rosnąca popularność początkującego DJ-a zapewniła mu posadę rezydenta w klubie E-Werk. Nie trzeba było długo czekać, aż światło dzienne ujrzała pierwsza autorska płyta van Dyka, "45 RPM". Tytuł wzięto od szybkości odtwarzania płyt winylowych - 45 obrotów na minutę. Bez promocji i reklamy album przebojem zdobył rynek niemiecki.

Kolejną płytą "Seven Ways" (1996) van Dyk potwierdził swoją pozycję pioniera nowego gatunku - muzyki trance. Dzięki niej zabłysnął też poza granicami swojej ojczyzny, ponieważ została ona wydana także w Wielkiej Brytanii. Singel "Words" trafił na tamtejszy rynek w szczytowym momencie popularności muzyki klubowej. Angielska publiczność, przywiązana na ogół do rodzimych wykonawców, uległa jednak muzyce artysty z Niemiec. Dzięki temu van Dyk został rezydentem w klubie Gatecrasher w Sheffield. W tym czasie w brytyjskich klubach na porządku dziennym był udział w imprezach i koncertach pod wpływem narkotyków, głównie tabletek ecstasy. Dlatego też od początku działalności na Wyspach niemiecki DJ wspierał kampanie antynarkotykowe mające na celu promocję "czystych" form zabawy. Innym dużym sukcesem van Dyka był trzypłytowy zestaw "Vorsprung Dyk Technik" wydany w 1998 roku, zawierający 33 remiksy z okresu 1992-98.

W 1999 roku van Dyk założył własną wytwórnie płytową Vandit Records. Kolejnymi albumami umacniał swoje miejsce pośród największych gwiazd sceny klubowej. Płytą "Reflections" wydaną w 2003 roku zdobył nawet nominację do nagrody Grammy w kategorii najlepszy album elektroniczny. Twórczość Niemca to nie tylko praca nad własnymi kompozycjami, ale także remiksy utworów najbardziej popularnych artystów innych gatunków muzyki. Van Dyk ma na koncie udane przeróbki m.in. Justina Timberlake'a, Depeche Mode i U2.

Podczas swoich występów nie używa gramofonów i płyt winylowych jak większość DJ-ów. Cały show tworzy przy pomocy dwóch połączonych ze sobą laptopów, co pozwala mu na maksymalne wykorzystanie potencjału elektroniki. Jednak to nie najnowsze technologie i techniczne sztuczki są dla niego najważniejsze.

- Kiedy zaczynałem moją karierę odkryłem, że istnieje bardzo głęboka łączność między DJ-em a publicznością - przyznaje na swojej stronie internetowej. - Nauczyłem się wyczuwać różne wibracje tłumu, nauczyłem się jak poruszyć tłumem i jak stworzyć odpowiednią atmosferę. Nigdy nie przychodzę do klubu i po prostu odtwarzam swój set. To za każdym razem jest dla mnie nowe przeżycie i nikt nie wie, jak to się potoczy i jak się skończy.

W 2000 roku poślubił swoją dziewczynę, Nataschę Seidel, którą poznał jeszcze w 1994 roku w trakcie Love Parade w Berlinie. To z myślą o niej powstał "For an Angel", uznawany za jeden z jego najlepszych utworów.

W 2004 roku zdobył nagrodę meksykańskiej akademii filmowej za muzykę do filmu fantasy "Zurdo". Nie jest to jego jedyny związek z kinem. Jego utwory można usłyszeć także w takich obrazach, jak "Błękitna głębia", "Stowarzyszenie wędrujących dżinsów" i "One Perfect Day". W 2008 roku został wybrany przez kompozytora muzyki filmowej Hansa Zimmera do zremiksowania jednego z utworów ze ścieżki dźwiękowej do filmu "Mroczny rycerz", który znalazł się na specjalnym kolekcjonerskim wydaniu tego soundtracku. Van Dyk nie gardził także kontraktami reklamowymi udostępniając swoje nagrania dla potrzeb takich marek, jak Motorola i Jeep.

W roku 2005 po raz pierwszy został uznany za najlepszego DJ-a na świecie przez prestiżowy magazyn branżowy DJ Magazine. Tytuł obronił w 2006 roku.

Takie wyróżnienie zobowiązuje. Van Dyk jest jedną z najbardziej zapracowanych osób muzyki elektronicznej. Co sobotę prowadzi autorski program w niemieckim radiu Fritz. Każdego roku gości na największych klubowych i plenerowych imprezach na Ibizie, w Londynie, Tel Awiwie i Singapurze. Jest założycielem radia internetowego Vonyc Sessions, skupiającego się na elektronicznej muzyce tanecznej. Regularnie gra też sety w klubach w Nowym Jorku i Berlinie, gdzie aktualnie mieszka.

Oprócz pracy na polu muzyki angażuje się także w działalność polityczną i społeczną. Mając w pamięci ciężkie dzieciństwo w komunistycznej NRD nie zapomina o losie ubogich dzieci z Berlina, którym pomaga poprzez założoną przez siebie fundację Ruckenwind. W uznaniu tej pracy został odznaczony Landesverdienstorden, medalem przyznawanym przez władze miasta. Wspomaga także organizacje charytatywne zajmujące się pomocą najmłodszym mieszkańcom Bombaju. W 2004 roku jako jedyny artysta związany z muzyką elektroniczną został zaproszony do udziału w kampanii Rock The Vote, mającej na celu zachęcenie młodych ludzi do udziału w wyborach prezydenckich w USA.

Paul van Dyk w sierpniu 2007 roku odwiedził Polskę. Był jedną z głównych gwiazd imprezy Stadium of Sound, odbywającej się na stadionie poznańskiego Lecha.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Beautiful Place	Paul van Dyk	02.1997	82[1]	-	Deviant DVNT 15CDS	[written by Johnny Klimek, Paul Van Dyk][produced by Paul Van Dyk]
Forbidden Fruit	Paul van Dyk	05.1997	69[2]	-	Deviant DVNT 18CDS	[written by Paul van Dyk][produced by Paul Van Dyk]
Words	Paul van Dyk featuring Toni Halliday	11.1997	54[2]	-	Deviant DVNT 26CDS	[written by Paul van Dyk][produced by Paul Van Dyk]
For an Angel	Paul van Dyk	09.1998	28[30]	-	Deviant DVNT 24CDS	[written by Paul van Dyk][produced by Paul Van Dyk]
Another Way/Avenue	Paul van Dyk	11.1999	13[7]	-	Deviant DVNT 35CDS	[written by Paul van Dyk][produced by Paul Van Dyk]
Tell Me Why (The Riddle)	Paul van Dyk featuring Saint Etienne	05.2000	7[7]	-	Deviant DVNT 36CDS	[written by Paul van Dyk, Sarah Cracknell, Bob Stanley, Pete Wiggs][produced by Paul Van Dyk]
We Are Alive	Paul van Dyk	12.2000	15[6]	-	Deviant DVNT 38CDS	[written by Billy Mann, Jennifer Brown, Paul van Dyk][produced by Paul Van Dyk]
Nothing But You	Paul van Dyk featuring Hemstock & Jennings	07.2003	14[6]	-	Positiva CDTIVS 192	[written by Paul van Dyk, Hemstock & Jennings][produced by Paul Van Dyk][6[13].Hot Disco/Dance;Mute 9204 12"]
Time of Our Lives	Paul van Dyk	09.2003	91[1]	-	Vandit VANDIT 28ST	[written by Paul van Dyk,Simon Walker, John McDaid][produced by Paul Van Dyk]
Time Of Our Lives / Connected	Paul van Dyk featuring featuring Vega 4	10.2003	28[2]	-	Positiva CDTIVS 196	[written by Paul van Dyk,Simon Walker, John McDaid][produced by Paul Van Dyk]
Crush	Paul van Dyk featuring Second Sun	04.2004	42[3]	-	Positiva CDTIVS 204	[written by Paul van Dyk, Adam Cavaluzi, Antoine Toupin][produced by Paul Van Dyk]
The Other Side	Paul van Dyk featuring Wayne Jackson	09.2005	58[2]	-	Positiva CDTIVS 221	[written by Paul van Dyk,Wayne Jackson][produced by Paul Van Dyk]
White Lies	Paul van Dyk featuring Jessica Sutta	09.2007	80[1]	-	Positiva CDTIVS 259	[written by Paul van Dyk, Jennifer Merle Karr, Alexander Perls Rousmaniere][produced by Paul Van Dyk]
For an Angel 2009	Paul van Dyk	06.2009	68[3]	-	New State CATCO 149638962	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Seven Ways	Paul van Dyk	06.1997	117[2]	-	Deviant DVNT 14	[produced by Paul van Dyk,Jens Wojnar,Johnny Klimek]
Out There and Back	Paul van Dyk	06.2000	12[4]	-	Deviant DVNT 37	[produced by Paul van Dyk]
Reflections	Paul van Dyk	11.2003	81[1]	-	Deviant 5936232	[produced by Paul van Dyk]
In Between	Paul van Dyk	09.2007	63[1]	-	Deviant 5057932	[produced by Paul van Dyk,Alex M.O.R.P.H.,Giuseppe Ottaviani,Starkillers,Austin Leeds]
Volume-The Best Of	Paul van Dyk	06.2009	34[2]	-	New State NEWCD 9045	-

U-Trax

Wytwórnia płytowa założona przez Richa Van Der Giessena aka DJ-a White Delight jako część AWAX Foundation, w której powstaniu pomogli mu DJ Zero One i TJ Tape TV. Wspólnie próbowali oni tworzyć i promować undergroundową scenę taneczną, organizując koncerty, wydając płyty (pośród wielu innych jako Random XS, Spasms, Zero One, Voltage Control i Culture Clash), tworząc radio, pisząc o tej muzyce oraz wyszukując nowe talenty i pomagając im stawiać pierwsze kroki w muzycznym biznesie.

Pierwsze dwie płyty Jack The Knife Vs Henry The Fork i P.A. Presents były wydane w maju 1993 r. Nie sprzedawały się najlepiej, za co jednak wytwórnia obwinia swojego ówczesnego dystrybutora. Dopiero minialbum Utroid Machine Missions (Natasja Hagemejer i Jeroen Brandjes) i singel Pieces Of A Pensive State Of Mind (Frank De Groodt) zyskały sporą popularność i doprowadziły do zawarcia kontraktów tych artystów z tak renomowanymi wytwórniami jak Planet E (The Connection Machine) i Djax (Optic Crux).

Utah Saints

Duet z Leeds w hrabstwie Yorkshire (Anglia), w którego skład wchodzą Jez Willis (ur. 14.08.1963 r. w Brampton w hrabstwie Cumbria, Anglia; były członek grup Surfin' Dove i Cassandra Complex) i Tim Garbutt (ur. 6.01.1969 r. w Londynie, Anglia; także DJ w klubie Bliss w Leeds). Obydwaj byli wcześniej członkami grupy MDMA, która lansowała niezwykłą mieszankę muzyki elektronicznej i gotyckiego rocka. Wydała ona pięć singli nakładem własnej wytwórni Ecstatic Product; nazwa MDMA wzięła się od związku chemicznego wchodzącego w skład ecstasy, choć ani Willis, ani Garbutt podobno nigdy tego specyfiku nie zażywali. Mimo to orientowali się świetnie, co się dzieje na scenach klubowych.

Po rozpadzie MDMA Willis zajął się pracą DJ-a - specjalizował się w muzyce disco lat 70.; Garbutt za stołem mikserskim stawał już w latach 80. Organizowali wspólne imprezy pod hasłem Mile High Club w sali klubu Gallery w Leeds. Były one tak popularne, że wkrótce odwiedzili z nimi York i Londyn. Jednak po jakimś czasie tandem powrócił do nagrań -nazwę Utah Saints Willis i Garbutt wzięli z filmu "Raising Arisona" z Nicholasem Cage'em (już wcześniej wykorzystali ją na stronie B jednego z singli MDMA).

Krok w stronę muzyki tanecznej pełnej sampli i niepohamowanego rytmu okazał się dużo bardziej udany niż wcześniejsze poczynania duetu. W aklimatyzacji na listach przebojów pomógł Utah Saints singel "What Can You Do For Me" z samplem z Eurythmics; kolejną propozycją był "Something Good", osnuty na kanwie sampla z "Cloudbusting" Kate Bush. Willis i Garbutt komentują swoje sukcesy następująco:

"Próbujemy do rave'u wprowadzić trochę rock'n"rolla". W 1993 r. Utah Saints wzięli udział razem z Neneh Cherry w nagraniu nowej wersji utworu The Rolling Stones "Gimme Shelter", który wykorzystano w kampanii na rzecz bezdomnych w Wielkiej Brytanii (ten sam utwór nagrało kilka zespołów).

Następnym singlem Utah Saints był "Believe In Me"; znalazł się na nim także utwór "Love Action" z samplem wokalu Philipa Oakeya (Human League). Inne zapożyczenia nie są tak oczywiste - w jednym z nagrań wykorzystano np. riff z repertuaru grupy Slayer. Lekkostrawne eksperymenty Utah Saints mogą się podobać zarówno odbiorcom rocka, jak i miłośnikom techno czy muzyki tanecznej.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
What Can You Do For Me	Utah Saints	08.1991	10[11]	-	FFRR FX 164	[written by Annie Lennox,David A. Stewart,Gwen Guthrie,J. Willis][produced by Utah Saints]
Something Good	Utah Saints	06.1992	4[11]	98[1]	FFRR F 187	[written by Kate Bush,J. Willis][produced by Utah Saints][sample z "Cloudbusting"-Kate Bush]
Believe In Me	Utah Saints	05.1993	8[7]	-	FFRR F 209	[written by Patrick Cowley,Philip Oakey,J. Willis,I. Burden,I. Reid,S. James][produced by Utah Saints][Sample z 'Love Action' - Human League, 'You Gave me Love' -Crown Heights Affair, i 'Do Ya Wanna Funk' - Sylvester]
I Want You	Utah Saints	07.1993	25[5]	-	FFRR FX 213	[written by Tom Araya,J. Willis,J. Hanneman][produced by Utah Saints]
I still think of you	Utah Saints	06.1994	32[2]	-	FFRR FX 225	[written by J. Willis][produced by Utah Saints,Guy Hatton][utwór z filmu "Shopping"]
Ohio	Utah Saints	09.1995	42[4]	-	FFRR FX 264	[produced by Utah Saints, Mark "Spike" Stent]Sample z 'Fire' - Ohio Players; "Somebody Else's Guy"- Jocelyn Brown; "That's The Way (I Like It)" - KC & The Sunshine Band]
Love Song	Utah Saints	02.2000	37[4]	-	Echo ECSY 83	[written by J Willis / R Ball / A Gorrie / H Stuart / M Duncan / O McIntyre / R McIntosh ][produced by Utah Saints][sample z "Pick up the pieces-Average White Band]
Funky Music - Sho Nuff Turns Me On	Utah Saints & Edwin Starr	05.2000	23[2]	-	Echo ECSY 96	[written by Norman Jesse Whitfield & Barrett Strong ][produced by Utah Saints]
Lost Vagueness	Utah Saints	06.2001	111[1]	-	Echo ECSCD 105	[written by J. Willis][produced by Utah Saints]
Something Good 08	Utah Saints	02.2008	8[35]	-	Data DATA 183CDS	[silver-UK][written by Kate Bush, Jez Willis][produced by Utah Saints]
What Can You Do for Me	Utah Saints vs Drumsound & Bassline Smith	03.2012	28[3]	-	Ministry Of Sound GBCEN 1102102	[written by Gwen Guthrie, Jeremy Willis]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Something Good	Utah Saints	11.1992	-	182[4]	London 869843	[produced by Utah Saints ]
Utah Saints	Utah Saints	01.1993	10[15]	165[4]	FFRR 8283792	[produced by Utah Saints ]

United Future Organisation

Tercet, w którego skład wchodzą trzej byli DJ-e: Francuz Raphael Sebbag i Japończycy Tadashi Yabe i Toshio Matsuura, działa obecnie w Japonii. Muzyka zespołu jest mieszanką tanecznego jazzu, muzyki latynoskiej oraz klubowej i ma wielu miłośników w Wielkiej Brytanii.

 Szefowi wytwórni Talkin’ Loud Gilesowi Petersonowi tak spodobały się dwa single grupy - „I Love My Baby” i „Loud Minority” - że wybrał ją do zainaugurowania działalności nowej filii, Brownswood. W muzyce tria elementy naturalne miały kontrastować z miejskim środowiskiem; jest w niej pewien ciepły powiew i prawdziwa miaszanka stylistyczna. W nagraniach do debiutanckiego albumu gościnnie wzięli udział Galliano i MC Solaar, renomowany muzyk jazzowy Jon Hendricks i utalentowana japońska wokalistka Monday Michiru. W ramach kontraktu z Brownswood/Phonogram muzycy United Future Organization mieli nadzorować powstawanie kompilacji z japońskim jazzem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
United Future Airlines EP	United Future Organisation	03.1995	85[1]	-	Talkin' Loud TLKCD 54	[produced by United Future Organisation]
The Planet Plan	United Future Organisation	10.1997	104[1]	-	Talkin' Loud TLCD 27	[written by M. Endo, R. Sebbag, T. Yabe, T. Matsuura][produced by United Future Organisation]

Union Jack

W skład duetu wchodzą Simon Berry i Claudio Guissani. Obydwaj mają ustaloną renomę na rynku muzyki tancznej. Guissani w latach 1990-1993 działał w duecie Urban Shakedown, który wprowadził do Top 40 utwory „Some Justice” i „Bass Shake” (sponsorem duetu była firma Amiga Computers).

Urban Shakedown posiadał zresztą własną wytwórnię płytową (filię Black Diamond) i remiksował nagrania takich wykonawców, jak Carl Cox i Eon. Natomiast Berry nagrywał z grupą Conscious; po jakimś czasie zaangażował się w rozwój sceny techno-trance i w 1993 r. założył własną wytwórnię Platipus. Jej nakładem wydawał nagrania, których sam dokonywał pod pseudonimem Art Of Trance („Cambodia”); remiksował poza tym utwory DJ-a Kida Paula z Berlina.

 Pod nazwą Union Jack Berry i Guissani zaczęli nagrywać latem 1993 r. - nazwę („Union Jack” to brytyjska flaga) wybrali, by zaznaczyć, że nie zgadzają się z powszechnie głoszoną tezą o nie-brytyj skim pochodzeniu całego dobrego techno. Debiutancki singel „Two Full Moons And A Trout” ukazał się najpierw nakładem Platipusa, a potem Rising High i spotkał z ciepłym przyjęciem. Na jedynym albumie Armageddon z 1995 r. znalazło się miejsce dla psychodelicznej muzyki goa trance.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Cockroach / Yeti	Union Jack	02.1998	83[1]	-	Platipus PLAT 36CD	[written by Claudio Guissani, Simon Berry][produced by Claudio Guissani, Simon Berry]

Underworld

Grupa z Romford pod Londynem (Anglia), założona pod koniec lat 80. na zgliszczach zespołu Freur. W jej skład weszli byli członkowie tej grupy: Karl Hayde (śpiew), Alfie Thomas i Rick Smith oraz Baz Alien (bas) i specjalista od filmów wideo John Warwicker.

Smith grał jako muzyk sesyjny z Bobem Geldofem, a Hyde współpracował z Debbie Harry. Debiutancki album Underworld można by zaliczyć do funk-rocka.jego producentem był Tom Bailey z grupy Thompson Twins. Po jego nagraniu miejsce Burrowsa zajął Pascal Consolli (były członek zespołu Boys Wonder). W 1990 r. odszedł Thomas. Hyde (który w tym czasie pracował jako muzyk sesyjny z Prince'em w kompleksie studiów nagraniowych Paisley Park) i Smith dokooptowali DJ-a Darrena Emersona (znanego z klubów Limelight czy Milky Bar) i kontynuowali działalność. Alien i Consolli odeszli -grali potem jako sekcja rytmiczna w grupie Influence - a Burrows został członkiem Worldwide Electric. Członek tej grupy Mark II nagrał jako Lemon Interrupt solowy singel "Big Mouth".

Przełomowy moment w karierze Underworld nadszedł wraz z wydaniem przez Junior Boy's Own wspaniałego singla "MMM... Skyscraper I Love You", stanowiącego świetne podsumowanie "chill-out house'u". Nagranie to miało wielki wpływ na twórczość zespołów Fluke, One Dove czy Orbital, ale i inni dostrzegli w nim zapowiedź nowych trendów w muzyce tanecznej lat 90. W twórczości Underworld brzmienia "prawdziwych" instrumentów łączą się z magią studia, a wszystko razem przyprawione jest eklektycznymi, niezwykłymi samplami. Wbrew przewidywaniom zespół wziął udział w trasie koncertowej Midi Circus; Underworld jest jedną z nielicznych grup tanecznych, które z ochotą robią takie rzeczy - zespół miksuje na żywo z dwóch gramofonów, dzięki czemu każdy występ jest niepowtarzalny.

Doskonały, improwizowany koncert, który Underworld zagrał podczas festiwału w Glastonbury w 1992 r. spotkał się z zasłużonym aplauzem ze strony prasy muzycznej. Członkowie Underworld działali też krótko w wytwórni Tomato, która zajmowała się m.in. wydawaniem grafiki, filmów i projektowaniem okładek do płyt zespołu. Jej dziełem są też kampanie reklamowe dla tak renomowanych klientów, jak Red Mountain, Nike i Adidas -wykorzystywano w nich zresztą fragmenty utworów grupy Underworld. Kontynuacją "MMM... Skyscraper.." był singel "Rez", ale prawdziwe emocje przyniósł dopiero album Dubnobasswithmyheadman. Zacytujmy jedną z bardziej umiarkowanych recenzji: "(...) fantastyczna synteza muzyki tanecznej, techno, ambientu, dubu, rave'u, trance'u i rocka (...) najważniejszy album od longplaya grupy The Stone Roses i najlepszy od czasów albumu Screamadelica Primal Scream". Płyta ta chyba bardziej niż jakakolwiek inna przyczyniła się do tego, że coraz liczniejsi odbiorcy zaczęli "przestawiać" się z muzyki gitarowej na brzmienia bardziej progresywne. Niektórzy nawet twierdzili - choć to może przesada -że album ten stanowił marsz pogrzebowy rocka.

Następnie pojawiły się kolejne przeboje "Spikee". "Dark & Long", "Cowgirl" i "Born Slippy". Nowy album Second Toughest In The Infants nie miał już tak entuzjastycznych recenzji, ale sprzedawał się znakomicie. Wśród wielkiej liczby singli, bootlegów i innych dziwacznych wydawnictw (w większości nie kontrolowanych przez zespół), które zalały rynek. na uwagę zasługuje płyta dla duńskiej wytwórni April; singel-album (80 minut) Dark & Long zawiera wiele wersji tego nagrania, także kilka nie publikowanych nigdzie indziej. Wydany był jednak wyłącznie na rynku skandynawskim.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Underneath The Radar/Big Red X	Underworld	04.1988	-	74[8]	Sire 27968 [US]	[written by Karl Hyde/Rick Smith/Alfie Thomas][produced by Rupert Hine]
Stand up/Outskirts	Underworld	08.1989	-	67[8]	Sire22 852 [US]	[written by Karl Hyde/Rick Smith/Alfie Thomas][produced by Rick Smith]
Mmm... Skyscraper I Love You	Underworld	02.1993	84[2]	-	Junior Boy's Own JBO / BOICD 13	[written by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Rez	Underworld	07.1993	79[5]	-	Junior Boy's Own JBO 13	[written by Rick Smith, Karl Hyde][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Spikee/Dogman Go Woof	Underworld	12.1993	63[2]	-	Junior Boy's Own JBO 17	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Dark & Long	Underworld	06.1994	57[6]	-	Junior Boy's Own JBO 19	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Born slippy	Underworld	07.1996	2[54]	-	Junior Boy' s Own JBO 44	[silver-UK][written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson][33[6].Hot Disco/Dance;Wax Trax! 8745 12"]
Cowgirl/Rez	Underworld	10.1994	196[1]	-	Junior Boy' s Own JBO JBO 1001	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson][21[9].Hot Disco/Dance;Wax Trax! 8718 12"]
Pearl' s girl	Underworld	05.1996	22[21]	-	Junior Boy' s Own JBO 38	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Moaner	Underworld	07.1997	89[4]	-	Warner 9362439052	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith, Karl Hyde, Darren Emerson]
Push upstairs	Underworld	03.1999	12[12]	-	Junior Boy' s Own JBO 5005446	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith][38[6].Hot Disco/Dance;JBO 27575 12"]
Jumbo	Underworld	05.1999	21[8]	-	Junior Boy' s Own JBO 5007193	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith][18[10].Hot Disco/Dance;JBO [promo] 12"]
King of snake	Underworld	08.1999	17[7]	-	JBO JBO 5008793	[written by Darren Emerson/Karl Hyde/Rick Smith)/Giorgio Moroder/Pete Bellotte/Donna Summer][produced by Rick Smith]
Cowgirl	Underworld	08.2000	24[7]	-	Junior Boy' s Own JBO 5012513	[written by Underworld][produced by William Shapland]
Two months off	Underworld	09.2002	12[11]	-	JBO JBO 5020093	[written by Karl Hyde/Rick Smith][produced by Rick Smith][2[15].Hot Disco/Dance;JBO 27 764 12"]
Dinosaur adventure 3D	Underworld	02.2003	34[3]	-	JBO JBO 5020523	[written by Karl Hyde/Rick Smith][produced by Underworld][6[16].Hot Disco/Dance;JBO 27 778 12"]
Born Slippy .NUXX 2003	Underworld	11.2003	27[8]	-	JBO JBO 5024703	[written by Underworld][produced by Underworld]
Crocodile	Underworld	10.2007	93[2]	-	Underworld UWR 000193	[written by Rick Smith, Karl Hyde][produced by Rick Smith]
Caliban's Dream	Underworld Feat.Dockhead Choir,Glennie,Only Men Aloud,Rogers & Trimble	08.2012	12[6]	-	Locog UMC GBYTU 1200229	[written by Rick Smith, Karl Hyde, Esme Smith]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Underneath the radar	Underworld	03.1988	-	139[19]	Sire 25 627 [US]	[produced by Rupert Hine, Underworld]
Dub No Bass With My Head Man	Underworld	02.1994	12[13]	-	Junior Boy's Own JBOCD 1	[gold-UK][produced by Rick Smith/Darren Emerson/Karl Hyde]
Second toughest in the infants	Underworld	03.1996	9[54]	-	Junior Boy's Own JBO CD4	[gold-UK][produced by Underworld]
Beaucoup fish	Underworld	03.1999	3[38]	93[5]	Junior Boy's Own JBO 1005438	[gold-UK][produced by Rick Smith]
Everything everything	Underworld	09.2000	22[4]	192[1]	JBO JBO 1012542	[produced by Rick Smith]
A hundred days off	Underworld	09.2002	16[8]	122[1]	Junior Boy' s Own JBO 1020 102	[produced by Rick Smith]
1992 - 2002 - Anthology	Underworld	11.2003	43[7]	-	JBO JBO 1024692	[produced by Underworld/Rick Smith]
Oblivion With Bells	Underworld	10.2007	45[3]	188[1]	Underworld UWR 000173	[produced by Underworld/Rick Smith]
Barking	Underworld	09.2010	26[3]	151[1]	Underworldlive.Com UWR 000322	[produced by Rick Smith/Dubfire/Mark Knight/D.Ramirez/Lincoln Barrett/Appleblim/Komonazmuk/Darren Price/Paul Van Dyk]
dubnobasswithmyheadman	Underworld	10.2014	80[1]	-	UMC 3790804	-
Barbara Barbara, We Face a Shining Future	Underworld	03.2016	10[2]	200	Caroline/Smith Hyde UWR 61	[produced by Rick Smith, High Contrast]