Soma Records

Szkocka wytwórnia fonograficzna, która mieści się w Glasgow. Założona została w 1991 r. przez Orde’a Meikle’a i Stuarta McMillana, znanych przede wszystkim z działalności w duecie Slam. Poza nimi w Soma Records pracują Nigel Hurst, Jim Muotune i Glen Gibbons. Dwaj ostatni, inżynierowie dźwięku, wnieśli duży wkład w powstanie wytwórni i nagrywają dla niej jako Rejuvination („Work In Progress” 1992. „Requiem" 1993, „Sychophantasy” 1994 i album Introduction 1995).

Początkowo nazwa Slam odnosiła się do całonocnych regularnych imprez w stylu jam session - dopiero po jakimś czasie Meikle i McMillan podjęli działalność producencką i remikserską. Następnym krokiem było założenie wytwórni płytowej: „Założyliśmy Somę, by wypełnić lukę w szkockiej muzyce” - stwierdził kiedyś Meikle. „Nikt tu nie zwracał większej uwagi na muzykę taneczną, więc nasza firma stała się swego rodzaju kanałem przekazu czy też katalizatorem dla tych utalentowanych muzyków, którzy nie czują się na tyle pewnie, by próbować współpracy z jakąś większą wytwórnią na południu”.

Pierwszymi zespołami w katalogu Somy były Rejuvination, Dove i G7, później pojawiły się na dłużej Envoy, Daft Punk (to właśnie Soma wydala jako pierwsza ich megaprzebój „Da Funk”), Percy X (album Spyx) i Funk D’Void. Przed zmianą nazwy na One Dove i przenosinami do wytwórni Boy’s Own, zespół Dove nagrał dla Somy singel „Fallen”. Sukces przyniosły też firmie (poza produkcjami właścicieli wytwórni Slam) single „Percussion Obsession” Otaku - pierwsza płyta Ralpha Lawsona. znanego później z Back To Basics - i "Clashback” Sharimaxxa (czyli Felixa Da Housecata),Group Of Seven Nations (G7 remix), Ege Bam Yasi oraz EP-ka One For The Road duetu Piece & Jammin.

W katalogu wytwórni Soma znajdziemy też wszechobecnego Andrew Weatheralla, który z kolegą z wytwórni The Sabres Of Paradise - Davidem Harrowem, pod pseudonimem Bloodsugar zremiksowal EP-kę 3 Percy X-a (Tony Scott z grup F2 i Havana wytwórni Limbo).

Single na liście UK Singles Chart

 Adam Beyer & Jesper Dahlback Number In Between / Redemption .2004   123[2]

 Daft Punk Burnin' .1997   30[8]

 Daft Punk Revolution 909 .1998   47[5]

 Envoy Night Moves .2003   145[1]

 Gene Farris feat. Lady Sarah Black Satin .2002   153[1]

 Funk D'Void Desperado .2001  194[1]

 Funk D'Void Diabla .2001 70[2]

 Funk D'Void Emotional Content .2003 74[2]

 Funk D'Void All That Matters .2004 84[2]

 Funk D'Void Way Up High .2004 104[2]

 Funk D'Void Can't Get Enough Of A Bad Thing .2004 162[1]

 Scott Grooves feat. Roy Ayers Expansions  .1998  68[3]

 Scott Grooves Mothership Re-Connection .1998   55[7]

 H Foundation Passage Of Time .2002   87[2]

 H Foundation New Funk Theory .2003   98[2]

 H Foundation Tonight .2003   98[2]

 H Foundation So Fine .2004   145[1]

 Phil Kieran Youth .2003  126[2]

 Master H Magic K / From Here To The Space .2002   165[1]

 Master H C'Est La Vie .2003   141[2]

 Master H feat. Silicone Soul Thirteen .2004   114[2]

 Master H Don't Stop .2004   160[2]

 Schatrax Misspent Years .2003  121[1]

 Silicone Soul feat. Melanie Clark The Answer, Right On Right  .2000  180[1]

 Silicone Soul Right On! .2001   15[9]

 Silicone Soul Les Nocturnes / Devil Drives .2001   100[2]

 Silicone Soul Feeling Blue .2005   85[2]

 Slam  Positive Education  .2001   44[5]

 Slam vs. UNKLE Narco Tourists .2001   66[2]

 Slam feat. Tyrone Palmer Lifetimes .2001  61[2]

 Slam Alien Radio .2001   77[2]

 Slam Virtuoso .2002   111[4]

 Slam feat. Dot Allison Visions .2002   93[3]

 Slam 3B4Zero EP: Fast Lane / Known Pleasures / Bright Lights Fading .2004   96[2]

 Slam feat. Ann Saunderson Lie To Me .2004  91[3]

 Slam feat. Tyrone Palmer This World .2004   128[1]

 Soul Interactive Feel It / Sum Bizzniss .2004  138[1]

 Tony Thomas Get High .2002   150[1]

 Tony Thomas Cannibals .2003  126

 Universal Principles Flyin' High .2000  123[1]

 Universal Principles Latin Stroll .2001  113[1]

 

SL2

W skład grupy wchodzą dwaj DJ-e z angielskiego hrabstwa Essex - Slipmatt (właśc. Matthew Nelson, ur. ok. 1967 r.) oraz Lime (właśc. John Fernandez, ur. ok. 1968 r.), których podczas występów na żywo wspomagają dwie „gwiazdy” filmów wideo - Jo i Kelly.

Slipmatt i Lime mają już ustaloną renomę na scenie rave’owej - szersza publiczność poznała ich dzięki singlowi „Do That Dance” oraz utworowi „The Noise”. Jednak ich popularność była niczym w porównaniu z następnym singlem „DJ’s Take Control”, którego pierwszy nakład (1000 egzemplarzy), wydany przez wytwórnię Awesome rozszedl się w ciągu 2 godzin (potem licencję wykupiła wytwórnia XL). Nagranie zostało osnute na kanwie linii keyboardu z undergroundowego przeboju „Let The Music Use You” zespołu Nightwriter z 1987 r. Na stronie B. w utworze „Way In My Brain” wykorzystano jedną z najsłynniejszych linii basowych reggae - „Under Me Sleng Ten”.

Także kolejny singel - „On A Ragga Tip” - odniósł spory sukces na listach przebojów - był to pierwszy utwór z nurtu jungle, który się na nie dostał, i to od razu do Top 10. Tym razem linia sekcji rytmicznej pochodziła z „Walk And Skank” Jaha Screechie’ego.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
DJ's Take Control/Way In My Brain	SL2	11.1991	11[6]	-	XL Recordings XLS 24	[written by Slipmatt And Lime][produced by Slipmatt And Lime]
On A Ragga Tip	SL2	04.1992	2[11]	-	XL Recordings XLS 29	[written by Slipmatt And Lime][produced by Slipmatt And Lime]
Way In My Brain (Remix)/Drumbeats	SL2	12.1992	26[6]	-	XL Recordings XLS 36	[written by Slipmatt And Lime][produced by Slipmatt And Lime]
On A Ragga Tip '97 (Remix)	SL2	02.1997	31[2]	-	XL Recordings XLSR 29CD	[written by Slipmatt And Lime][produced by Slipmatt And Lime]
On A Ragga Tip	SL2	10.2003	97[1]	-	Simply 12 S12DJ 100	[written by Slipmatt And Lime][produced by Slipmatt And Lime]

Jimmie Rodgers

Jimmie Rodgers [prawdziwe nazwisko James Frederick Rodgers]-ur.8.09.1933r jest niekiedy zaliczony do nurtu wokalistów rock'n'rollowych,ale tak naprawdę jego styl można zaliczyć jako typowy tradycyjny pop.Nie należy go mylić z wybitnym pionierem muzyki country o takim samym nazwisku nagrywającym w latach 30-tych.

Urodził się w Camas w stanie Waszyngton,uczył się muzyki od swojej matki,a konkretnie gry na fortepianie i gitarze.Założył swój pierwszy zespół podczas służby w lotnictwie armii USA.Został dostrzeżony ,jak wielu wykonawców przez Arthura Godfrey'a w jego radiowym show.Do nowo powstającej wytwórni Roulette ściągneli go Hugo Peretti i Luigi Creatore,którzy opuścili szeregi RCA.Latem 1957r Rodgers nagrywa piosenkę "Honeycomb",której nie udało się wylansować trzy lata wcześniej Bobowi Merrillowi.To był jego pierwszy i największy hit,który dotarł na szczyt Billboard Hot 100 Singles.

W następnym roku umieścił kilka swoich hitów na liście przebojów minn. "Kisses Sweeter than Wine", "Oh-Oh, I'm Falling in Love Again", "Secretly", i "Are You Really Mine".W 1959r miał swój telewizyjny show w NBC.W 1962r przechodzi do Dot Records,a cztery lata póżniej do A&M;,jednak nie odzyskał popularności z początków swojej kariery.Wystąpił w filmie The Little Shepard of Kingdom Come.W 1967r singiel "Child of clay" był ostatnim jaki trafił do Hot 100.

W okresie kręcenia filmu dla 20th Century stał się ofiarą napaści podczas podróży na autostradzie koło San Diego.Na wskutek uderzeń doznał złamania podstawy czaszki.To spowodowało roczną przerwę w jego działalności,ale jego powrót nigdy nie zaowocował znaczącym przebojem.Latem 1969r wraca do telewizji prowadząc swój show w stacji ABC.Jego żona Colleen,po zmarła nagle po zakrzepie krwi w 1967r.Rodgers ponownie ożenił się i z nową żoną Marie miał syna w 1990r.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Honeycomb/Their hearts were full of spring	Jimmie Rodgers	08.1957	30[1]	1[4][28]	Roulette 4015	[gold-US][written by Bob Merrill][produced by Hugo Peretti/Luigi Creatore][oryginalnie nagrana przez Georgie Shawa w 1954r-Decca 28 937]
Kisses sweeter than wine/Better loved you' ll never be	Jimmie Rodgers	11.1957	7[11]	3[21]	Roulette 4031	[gold-US][written by Huddie Ledbetter/Paul Campbell/Pete Seeger/Terry Gilkyson][produced by Hugo Peretti/Luigi Creatore][oryginalnie nagrana przez The Weavers w 1951-transkrypcja starej irlandzkiej pieśni ludowej]
Oh-Oh,I' m falling in love again/The long hot summer	Jimmie Rodgers	05.1958	18[6]	7[15] side B:77[9]	Roulette 4045	[gold-US][A:written by Al Hoffman/Dick Manning/Mark Markwell][B:written by Sammy Cahn/Alex North][produced by Hugo Peretti/Luigi Creatore][Side B:piosenka z filmu The long hot summer]
Secretly /Make me a miracle	Jimmie Rodgers	05.1958	-	3[17] side B:16[9]	Roulette 4070	[gold-US][A:written by Al Hoffman/Dick Manning/Mark Markwell][B:written by Al Hoffman/Dick Manning/Mark Markwell][produced by Hugo Peretti][póżniej wykonywana przez Scrimshaw-1978,#48 Adult Contemporary Chart]
Are you really mine/The wizard	Jimmie Rodgers	08.1958	-	10[13] side B:45[7]	Roulette 4090	[A:written by Al Hoffman/Dick Manning/Mark Markwell][B:written by Luigi Creatore/Mack David/Hugo Peretti][produced by Hugo Peretti]
Bimbombey /You understand me	Jimmie Rodgers	11.1958	-	11[16]	Roulette 4116	[written by Luigi Creatore/Mack David/Hugo Peretti][produced by Hugo Peretti/Luigi Creatore]
Woman from Liberia/Girl in the wood	Jimmie Rodgers	12.1958	18[6]	-	Columbia DB 4206 [UK]	[written by Art Whiting/Jimmie Rodgers]
I' m gonna never tell/Because you' re young	Jimmie Rodgers	02.1959	-	36[11] side B:62[5]	Roulette 4129	[A:written by Al Hoffman/Dick Manning/Mark Markwell][B:written by Luigi Creatore/Hugo Peretti][produced by Hugo Peretti/Luigi Creatore]
Ring-A-Ling-A-Lario/Wonderful you	Jimmie Rodgers	06.1959	-	32[8] Side B:40[7]	Roulette 4158	[A:written by Gerald Grant/Arthur Kent/Joe Reisman][B:written by Sid Jacobson/Lou Stallman][produced by Joe Reisman]
Tucumcari/The night you became seventeen	Jimmie Rodgers	09.1959	-	32[9]	Roulette 4191	[written by Mark McIntyre/William Olofson][produced by Joe Reisman]
Wistful Willie/It' s Christmas once again	Jimmie Rodgers	12.1959	-	112[1]	Roulette 4205	-
T.L.C. Tender love and care/Waltzing Matilda	Jimmie Rodgers	01.1960	-	24[10] side B:41[8]	Roulette 4218	[A:written by Herb Clarke/Stan Lebowsky/Johnny Lehman][B:written by Marie Cowan/A.B. Patterson][produced by Joe Reisman]
Just a closer walk with thee/Joshua fit the battle O' Jericho	Jimmie Rodgers	04.1960	-	44[9]	Roulette 4234	[written by Trad.][produced by Joe Reisman][#9 country hit by Red Foley in 1950r]
The wreck of the 'John B' /Four little girls in Boston	Jimmie Rodgers	08.1960	-	64[9]	Roulette 4260	[written by Lee Hays/Carl Sandburg][produced by Joe Reisman][Ludowa piosenka ze Wschodnich Indii nagrana w 1966r przez Beach Boys jako 'Sloop John B']
A little dog cried/English country garden	Jimmie Rodgers	09.1961	Side B:5[13][06.62]	71[4]	Roulette 4384	[written by Eddie Deane/Al Dredick][side B:Writer : Traditional – New Lyric by Robert Jordan][produced by Joe Reisman]
No one will ever know/Because	Jimmie Rodgers	09.1962	-	43[11]	Dot 16 378	[written by Mel Foree/Fred Rose][produced by Randy Wood][oryginalnie nagrana przez Roy' a Acuffa w 1946r-Columbia 36 891]
Rainbow at midnight/Rhumba boogie	Jimmie Rodgers	11.1962	-	62[7]	Dot 16 407	[written by John Miller][produced by Randy Wood][#1 country hit by Ernest Tubb w 1947r]
Face in a crowd/Lonely tears	Jimmie Rodgers	03.1963	-	129[1]	Dot 16 450	-
Two-ten,six-eighteen [Doesn' t anybody know my name]/The banana boat song	Jimmie Rodgers	10.1963	-	78[7]	Dot 16 527	[written by Rod McKuen][produced by Randy Wood]
Mama was a cotton picker/Together	Jimmie Rodgers	12.1963	-	131[1]	Dot 16 561	-
The world i used to know/I forgot more than you' ll ever know	Jimmie Rodgers	05.1964	-	51[9]	Dot 16 595	[written by Rod McKuen][produced by Randy Wood]
It' s over/Anita,you' re dreaming	Jimmie Rodgers	05.1966	-	37[7]	Dot 16 861	[written by Jimmie Rodgers][produced by Randy Wood]
Child of Clay/Turnaround	Jimmie Rodgers	09.1967	-	31[8]	A&M; 871	[written by Jimmy Curtis/Ernie Maresca][produced by Allen Stanton]
Today/The lovers	Jimmie Rodgers	10.1968	-	104[7]	A&M; 976	[19.Adult Contemporary Chart][#17 hit by New Christy Minstrels in 1964r]
The windmills of your mind/L.A. Break down [And take me in]	Jimmie Rodgers	05.1969	-	123[2]	A&M; 1055	[piosenka z filmu The Thomas crown affair-Hot 100 hit by Dusty Springfield in 1969]]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jimmie Rodgers	Jimmie Rodgers	12.1957	-	15[3]	Roulette 25 020
It' s over	Jimmie Rodgers	07.1966	-	145[4]	Dot 25 717
Child of clay	Jimmie Rodgers	01.1968	-	162[4]	A&M; 4130
Windmills of your mind	Jimmie Rodgers	08.1969	-	183[4]	A&M; 4187

Girls Against Boys

Nałóg to nie tylko nikotynizm, alkoholizm czy narkomania. Nałogiem mogą bye również hazard/seks, niebezpieczne sporty, oglądanie telewizji, a nawet nocne włóczęgi samochodami po rozrywkowych dzielnicach wielkich miast. Każdy szuka w życiu przyjemności i dostatecznie silnych bodźców, by poczuć ekscytujące, wywołane przez adrenalinę przyśpieszenie tętna krwi.Gdy owe poszukiwania stają się celem nadrzędnym, nieodmiennie na końcu drogi jest już tylko ubezwłasnowolnienie, dezintegracja osobowości, miotanie się między euforią a depresją i smutek niespełnienia. Bo każdemu nałogowcowi odebrane zostaje dokładnie to, do czego dąży: rozkosz spełnienia.

Teksty i muzyka rezydującej w Nowym Jorku grupy Girls Against Boys (GVSB) układają się niczym elementy puzzle'a w melancholijny, rozmyty przez obsesje i nałogi nocny pejzaż wielkiego miasta. Choć analogia do twórczości Lou Reeda wydaje się oczywista, we współczesnym alternatywnym rocku - z reguły obciążonym post-clashowym, lewackim idealizmem - jest to wciąż raczej niezwykle zjawisko. W przeciwieństwie do większości wykonawców z tego kręgu, Girls Against Boys szukają bowiem zagrożeń nie w świecie zewnętrznym, lecz w sferze emocjonalnej człowieka - w naturalnej skłonności do ucieczki od szarzyzny życia i sięgania po środki znieczulające wszelkiego autoramentu, byle tylko skutecznie zacierały ostre kontury rzeczywistości. Temat to nie nowy, jeśli przypomnimy sobie choćby utwór Dedicated Follower Of Fashion The Kinks sprzed trzydziestu lat. Tak się jednak składa, iż zazwyczaj bywał on poruszany z punktu widzenia krytycznego obserwatora lub ofiary. Muzycy z GVSB nie udają, że są lepsi i mądrzejsi od innych, ani też nie usiłują niczego zmieniać swoją twórczością. Są produktem naszych hedonistycznych czasów, a przecież produkt nie może zmienić swojego stwórcy.

Centralnym motywem płyt zespołu jest nocne życie - ze wszystkim, co ze sobą niesie. To nic, ze jutro trzeba będzie za nocne przyjemności zapłacić wysoką cenę - jak śpiewają w swym programowym nieomal utworze My Martini. To przecież nie perspektywa kary w postaci kaca - fizycznego czy moralnego - odstrasza jakiegoś tam x-holika od ulegania swojemu nałogowi. Jedyne,co spędza mu sen z oczu, to obawa iż nazajutrz zabraknie środków na zaspokojenie permanentnego głodu. Symboliczny dla twórczości GVSB jest tytuł pierwszego albumu - Tropie Of Scorpio (Zwrotnik Skorpiona).

Aluzja do śmiałej erotycznie, szokującej obyczajowo twórczości Henry'ego Millera z purytańskich lat trzydziestych jest tu aż nadto przejrzysta. Tyle, że dzisiaj nic już nie stoi na przeszkodzie nieumiarkowanemu korzystaniu z uciech życia aż do samounicestwienia. To, co otrzymujesz jest dokładnie tym, czego pragniesz, a wszystko, czego pragniesz, otrzymasz w fikcyjnej krainie na nieistniejącym Zwrotniku Skorpiona - czyli gdzieś między Nowym Jorkiem a Los Angeles, i Miami Beach a Seattle.

Brutalna konstatacja, iż pogoń za przyjemnościami życia nie ma żadnej klasowej etykiety, nie budziła emocji w latach siedemdziesiątych, w kontekście subkultury dyskotekowej. Gładkie przejście od notowanej wysoko w towarzyskich rubrykach elitarnej nowojorskiej tancbudy Studio 54 do ukazanych w Gorączce sobotniej nocy i Looking lor Mister Goodbar nocnych klubów akceptowano bez sprzeciwów. Co innego, gdy dziesięć-piętnaście lat później identyczny pogląd wyraziła grupa rockowa, wywodząca się z kręgu wykonawców skupionych wokół firmy płytowej Dischord z Waszyngtonu, których duchowym przywódcą stał się zespół Fugazi.

To tak, jakby GVSB odrzucili afirmację życia wedle modelu zaproponowanego przez Stowarzyszenie Umarłych Poetów i opowiedzieli się po stronie Opuścić Las Vegas. A to na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych trąciło herezją. Nie dziwi w tym kontekście fakt, iż pierwsze dwie płyty GVSB, czwórka Eighties Versus Nineties oraz Tropic Of Scorpio ukazały się wprawdzie staraniem współwłaściciela Dischord, Jeffa Nelsona, ale nakładem jego mikroskopijnej, nie uwikłanej w śwatopoglądowe spory firmy Adult Swim.

Pod koniec lat osiemdziesiątych amerykańscy wykonawcy postpunkrockowej generacji mieli do wyboru w zasadzie tylko trzy drogi ewolucji:
(a) kultywować etos niezaleznych- sprawiedliwych o lewicowym rodowodzie i być nieustającymi gwiazdami sekciarskiego, niskonakładowego magazynu "Maximum Rock And Roll":
(b) wyjść naprzeciw oczekiwaniom obłaskawionej przez Sub Pop publiczności nastawionej na alternatywny rock skojarzyć punk z heavy metalem, jak uczynili to na przykład Helmet i Soundgarden:
(c) odciąć się od wszelkich zobowiązań środowiskowych lub komercyjnych i samemu - bez pośrednictwa ideologicznych mentorów i doradców finansowych - stanąć twarzą w twarz z życiem i zaakceptować ludzi takimi, jacy są.
I nigdy, ale to nigdy nie krytykować ich przywar i ułomności, a tym bardziej - uzurpować sobie prawa do ich reformowania. Oczywiście, GVSB wybrali tę trzecią drogę.

Girls Against Boys powstał w 1988 roku jako formacja studyjna z inicjatywy Brendana Canty'ego z Fugazi i Eli Janneya - byłego gitarzysty z zespołu Rites Of Spring (w którym grali Canty i inny późniejszy członek Fugazi, Guy Picciotto), a także producenta wielu liczących się grup z Waszyngtonu - Soulside, Circus Lupus, Shudder To Think i Nation Of Ulysses. Po nagraniu trzech utworów dołączył do nich jako wokalista i gitarzysta Scott McCloud (obecnie - Mc Loud) z Soulside, a nieco później Amy Pickering z Fire Party.

W 1990 roku Janney postanowił reaktywować GVSB. Kiedy okazało się, że ani Canty ani Pickering nie mogą partycypować w tym projekcie, Scott zaproponował w ich miejsce dwóch kolegów z Soulside - perkusistę Alexisa Fleisiga i basistę Johnny'ego Temple'a. Warto dodać, iż rozpad Soulside był już wtedy - po wydaniu albumu Hol Bodigram - kwestią dni. W przeciwieństwie do wokalisty Bobby'ego Sullivana pozostała trójka była już mocno znużona rolą Ich zespołu jako silnego lewego ramienia wytwórni Dischord i wraz z, Janneyem pragnęła nagrywać muzykę bez żadnych reguł i ograniczeń.

GVSB jako kwartet już bynajmniej nie studyjny, lecz w pełni etatowy, nagrał trzy nowe utwory i wraz z utworami z poprzednich sesji umieścił je na minilongplayu Eighties Versus Nineties który ukazał się w grudniu 1990 roku tylko w edycji na płycie winylowej nakładem Slate Records. Niecałe półtora roku później debiutancka płyta zespołu została wznowiona przez Adult Swim, zaś w maju 1992 roku firma Jeffa Nelsona wydała pierwszy pełnowymiarowy album GVSB, Tropic Of Scorpio.
Gdy wsłucha się uważnie w ową fantazję science-fiction o rozkoszach konsumpcji zakazanych owoców oraz doceni w niej wyzwanie rzucone w twarz ortodoksyjnemu gitarowemu rockowi, nietrudno nie zauważyć, jak dalece rozeszły się w tym miejscu drogi GVSB i frakcji Fugazi.
Zespołowi, który zdradził ideały The Clash, Black Flag i Dead Kennedys, a skorzystał z doświadczeń Wire, XTC, oraz industrialnego i neopsychodelicznego rocka, bardziej po drodze było ze swobodniejszą ideologicznie i stylistycznie, wręcz anarchizującą chicagowską wytwórnią Touch & Go, znajdującą się w centrum imperium Steve'a Albiniego. W 1993 roku GVSB podpisali kontrakt, a jego pierwszym efektem był singel Bulletproot Cupid oraz album Venus Luxure No. 1 Baby.

Następne dwa albumy, Cruise Yourself (1994) oraz House Of GVSB (1996) zdecydowały o awansie kwartetu i jego nadwornego producenta, Teda Nicely do elity niezależnego amerykańskiego rocka. Fakt ten zbiega się nieprzypadkowo z kryzysem, jaki przeżywają od kilku lat wytwórnie, które zbudowały swoiste getta ideologiczno-artystyczne - z Alternative Tentacles i Dischord na czele. Dzień dzisiejszy -jeśli chodzi o muzykę rockową - należy do wykonawców z takich firm, jak właśnie Touch & Go oraz Matador.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
She's Lost Control / Love Will Tear Us Apart	Girls Against Boys / Stanton	09.1995	142[2]	-	Hut/Virgin HUT 61	[written by Bernard Sumner , Ian Curtis , Peter Hook , Stephen Morris][produced by Ted Nicely]
Super-Fire	Girls Against Boys	02.1996	82[2]	-	Touch and Go TG 160T	[produced by Ted Nicely]
Park Avenue/American White Dwarf	Girls Against Boys	06.1998	95[2]	-	Geffen GFS 22335	[written by Alexis Fleisig , Eli Janney , Johnny Temple , Scott McCloud][produced by Nick Launay]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
House of GVSB	Girls Against Boys	03.1996	76[1]	-	Touch and Go TG 149B
Freak On Ica	Girls Against Boys	05.1998	182[1]	-	Geffen DGCD-25156

Girls Can't Catch

Girls Can't Catch to brytyjska grupa popowa, w skład której wchodzą Daizy Agnew, Jess Stickley i Phoebe Brown. Dziewczyny debiutowały utworem Keep Your Head Up, który pojawił się na 26. miejscu UK Singles Chart. 18 stycznia 2010 roku grupa wydała drugi singiel, Echo, który osiągnął 19. pozycję na Wyspach Brytyjskich.

12 lipca 2010 wytwórnia Polydor Records podała informację o zakończeniu współpracy z zespołem. Wkrótce potem dziewczyny na swojej stronie internetowej poinformowały o rozpadzie grupy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Keep Your Head Up	Girls Can't Catch	08.2009	26[2]	-	Fascination 2715798	[written by Chris Braide, Nina Woodford][produced by Chris Braide]
Echo	Girls Can't Catch	01.2010	19[3]	-	Fascination 2728244	[written by Alan Kasiyre, Viktoria Hansen][produced by Alan Nglish]

Girl

Girl była angielską formacją glam metalową, utworzoną w Londynie w 1979 roku, która rozpadła się w 1982 roku z członkami zespołu, którzy dołączyli między innymi do Def Leppard i LA Guns .

Zespół został  założony w 1979 roku przez wokalistę Phila Lewisa , gitarzystów Gerry'ego Laffy'ego i Phila Collena , perkusistę Dave'a Gaynora i basistę Marka Megary'ego (zastąpionego wkrótce przez Simona Laffy'ego ). Collen był wcześniej w zespołach Lucy , Tush i Dumb Blondes . Grupa została po raz pierwszy odkryta i zarządzana przez Jona Lindsaya, który szukał zespołów dla byłego menedżera The Who , Kita Lamberta, aby zaproponować nową wytwórnię. Lindsay i Girl rozdzielili decyzje kierownicze, gdy zespół chciał podpisać umowę z Donem Ardenem zamiast kontraktu na nagrywanie wynegocjowanego przez Lindsay'a w  Nomis Publishing,Simona Napiera-Bella.

Zespół  podpisał kontrakt nagraniowy z Jet Records , wydając dwa single przed debiutanckim albumem Sheer Greed (1980), który osiągnął 33 pozycję na brytyjskiej liście albumów . Profil zespołu został ugruntowany przez trasy z Pat Travers Band i UFO , w środku eksplozji  new wave of British heavy metal . Girl nagrał swoja wersję piosenki "Hollywood Tease"   LA Guns, która osiągnęła Top50 Singles Chart w kwietniu 1980 r.

Gaynor odszedł w 1981 roku, a zastąpił go były perkusista Gillan / Broken Home, Pete Barnacle . Jednak po kilku koncertach z zespołem, Barnacle został zastąpiony przez Brysona Grahama podczas nagrywania kolejnego albumu.Zarówno Barnacle, jak i Graham pojawiają się na drugim albumie Girl Wasted Youth, który został wydany w 1982 roku i osiągnął numer 92 w Wielkiej Brytanii. Pete Bonas zastąpił Phila Collena, który odszedł, by dołączyć do Def Leppard , choć wkrótce potem zespół rozpadł się.

Zespół nagrał sześć albumów dostępnych przez Sanctuary Records (wcześniej wydane przez Jet Records, Dona Arden'a ): Sheer Greed, Wasted Youth, Killing Time , Live At The Marquee , Live At The Exposition Hall, Osaka, Japan  , 37-ścieżkowa antologia My Number: Anthology , Bootleg - Live in Tokyo 1980 i Girl-Sheer Greed-Gerry Laffy - The Rare DVD Collection .

Po rozwiązaniu zespołu Phil Lewis dołączył do The London Cowboys , następnie do Airrace, a w 1987r LA Guns .Lewis śpiewał także z New Torpedos , Tormé , Filthy Lucre i The Liberators .

Collen i Simon Laffy są obecnie w zespole Man Raze , wraz z byłym perkusistą Sex Pistols, Paulem Cookiem .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hollywood Tease/You Really Got Me/My Number	Girl	04.1980	50[3]	-	Jet JET 176	[written by Lewis, Collen][produced by Chris Tsangarides And A Little Girl]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sheer Greed	Girl	02.1980	33[5]	-	Jet JETLP 224	[produced by Chris Tsangarides, Nick Tauber]
Wasted Youth	Girl	01.1982	77[2]	-	Jet JETLP 238	[produced by Nigel Thomas and Girl]

Keith Carradine

Keith Ian Carradine (ur. 8 sierpnia 1949 w San Mateo, w stanie Kalifornia) – amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny, kompozytor, scenarzysta i artysta malarz.
Jest synem pary aktorskiej – Johna Carradine i Sonii Sorel (z domu Henius). Ma dwóch braci – starszego Christophera Johna (ur. 1947) i młodszego Roberta (ur. 1954) oraz dwóch starszych braci przyrodnich ze strony ojca; Bruce'a (ur. 1933) i Davida (ur. 1936) i jednego młodszego brata przyrodniego ze strony matki; Michaela Bowena (ur. 1953).

Po ukończeniu szkoły średniej Hollywood High School w Hollywood, w 1967 roku studiował na Colorado State University na wydziale teatralnym w Fort Collins w stanie Kolorado. W latach 1969-1972 występował na scenie Broadwayu w musicalu Hair jako Claude, w 1970 roku pojawił się także u boku swojego ojca w spektaklu Tobacco Road na Florydzie. Karierę filmową rozpoczął od występu w dwóch westernach – McCabe i Pani Miller (McCabe & Mrs. Miller, 1971) Roberta Altmana z udziałem Warrena Beatty i Julie Christie oraz Pojedynek (A Gunfight, 1971) u boku Kirka Douglasa, a także serialu-westernie NBC Bonanza (1971). Skomponowana przez niego piosenka I'm Easy z dramatu muzycznego Roberta Altmana Nashville (1975) stała się popularnym hitem i została uhonorowana nagrodą Oscara i Złotego Globu, a album z muzyką z filmu zdobył nominację do nagrody Grammy.

W sensacyjnym dramacie wojennym Ridleya Scotta Pojedynek (The Duellists, 1977) z Harveyem Keitelem zagrał porucznika Armanda d'Huberta. W kontrowersyjnym dramacie historycznym Ślicznotka (Pretty Baby, 1978) z Susan Sarandon i Brooke Shields kreuje postać fotografa Ernesta J. Bellocqa uwikłanej w romans z 12-latką. W 1984 roku zagrał w teledysku Madonny do piosenki Material Girl. Znalazł się w obsadzie melodramatu Andrieja Konczałowskiego Kochankowie Marii (Maria's Lovers, 1985), który ukazuje dramatyczne skutki wojny, a także obrazuje sytuację imigrantów w powojennej Ameryce.

Występował w roli Dillarda Nationsa w przedstawieniu Foxfire na broadwayowskiej scenie (1982-1983) i w Los Angeles (1985-1986). W 1991 roku był nominowany do nagrody Tony za tytułową rolę Willa Rogersa w broadwayowskim musicalu Will Rogers Follies (1991-1993). Na scenę Broadwayu powrócił w 2006 roku w sztuce Brudne zepsute łotry (Dirty Rotten Scoundrels) jako Lawrence.
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I'm Easy	Keith Carradine	06.1976	-	61[17]	Asylum 1066	-

Single Tytuł Wykonawca Data wydania UK US Wytwórnia [US] Komentarz I'm Easy / 200 Years Keith Carradine 05.1976 - 17[19] ABC 12 117 [written by Keith Carradine][1[1].Adult Contemporary Chart]

Kelly Clarkson

Kelly Clarkson urodziła się 24 kwietnia 1982 roku w Fort Worth w amerykańskim stanie Teksas. Jest najmłodszym dzieckiem Jeanne Rose i Stephena Michaela Clarksona. Przed nią na świat przyszedł brat Jason i siostra Allysa. - Kocham moją rodzinę i przyjaciół - mówi Kelly Clarkson. - Ale nigdy nie powiedziałam słów "Kocham Cię" do kogoś innego.
Rodzinna idylla nie trwała jednak zbyt długo. Kiedy Kelly miała sześć lat, jej rodzice, po siedemnastu latach małżeństwa, postanowili się rozejść, w rezultacie czego sześcioletnia dziewczynka pozostała sama z matką.
Pewnego dnia, stojąc wraz z koleżanką na szkolnym korytarzu, nastoletnia Kelly nuciła piosenkę. Szczęśliwie, przechodziła tamtędy jej nauczycielka i zaprosiła ją do szkolnego chóru. Zgodziła się. W tamtej chwili dzisiejsza gwiazda nie myślała jeszcze o profesjonalnym śpiewaniu. Imała się różnych zajęć - pracowała w zoo, aptece, była kelnerką. Poszła do szkoły, by zostać biologiem morskim, jednak zmieniła plany - niektórzy mówią, że zrobiła to po obejrzeniu filmu "Szczęki".

Będąc w szkole średniej Kelly brała udział w szkolnym konkursie talentów. - Bóg dał Ci ten dar. Musisz śpiewać. Śpiewanie to twoje przeznaczenie - z tymi inspirującymi słowami zwrócił się do Clarkson pewien mężczyzna po zakończeniu konkursu.

Przełomowym wydarzeniem okazało się zwycięstwo Kelly Clarkson w amerykańskiej edycji "Idola" w 2002 roku. Rok później odbył się "Światowy Idol", w którym udział wzięli zwycięzcy programu z całego świata. Kelly ustąpiła jedynie norweskiemu wokaliście, Kurtowi Nilsenowi. W kwietniu 2003 roku artystka wydała debiutancką płytę - "Thankful." Pierwszy singiel z tego albumu, "A Moment Like This", dotarł do pierwszego miejsca notowania amerykańskiego przemysłu muzycznego, Billboard Hot 100. - Chcę być dobra jak "Miss Independent" Kelly Clarkson - mówi Betty z serialu telewizyjnego "Brzydula Betty."

Po zyskaniu sporej popularności Kelly zadebiutowała na dużym ekranie rolą w filmie "From Justin to Kelly." Film został nominowany w dwóch kategoriach do... Złotych Malin - nagród przyznawanych za najgorsze wydarzenia w świecie kina, swego rodzaju anty-Oscary. Artystka zapewniała, że była to jej pierwsza i ostatnia rola w produkcji kinowej. - Musiałam zagrać w tym filmie - wspomina Clarkson. - To była część umowy, którą podpisałam po wygranej w programie "American Idol".


W 2004 roku Kelly Clarkson wydała kolejną płytę zatytułowaną "Breakaway". Singel o tym samym tytule, napisany dla Clarkson przez Avril Lavigne został wykorzystany w filmie "Pamiętnik Księżniczki II", co pozwoliło na jeszcze większy komercyjny sukces, zarówno w USA, gdzie płyta rozeszła się w ponad 6 milionach egzemplarzy, jak i w Europie, gdzie takie utwory, jak "Because Of You" i "Behind This Hazel Eyes" stały się przebojami. - Nie cierpię, kiedy chłopak jest niepewny naszego związku - mówi wokalistka. - Piosenki "Behind These Hazel Eyes" i "Where Is Your Heart?" są o niepewnych facetach. W tym czasie artystka pojawiła się w najbardziej znanych amerykańskich programach muzycznych, jak choćby Saturday Night Live. Wystąpiła również w wielu reklamach - promowała kosmetyki Proactiv, samochody Forda, jak i napój energetyczny Red Bull. Wystąpiła również podczas uroczystości na Olimpiadzie Zimowej w Turynie w 2006 roku.

Artystka jest nierozerwalnie związana ze stanem, z którego pochodzi, czemu dała wyraz tatuując sobie na podbrzuszu kontur Teksasu. Jej ciało przyozdobione jest jeszcze pięcioma innymi wzorami - na karku znajduje się chiński znak, na przegubie lewej ręki serce, na przegubie prawej krzyżyk. Nad kostką prawej nogi można dostrzec słonecznik, za lewym uchem malutką śnieżynkę.

"My December" - taki tytuł nosi trzecia płyta piosenkarki wydana w 2007 roku. W porównaniu z drugim wydawnictwem nie odniosła tak dużego sukcesu - longplay kupiło około 2 milionów ludzi.

19 stycznia 2009 roku ukazał się singel "All I Ever Wanted" zwiastujący płytę "My Life Would Suck Without You", która ukazała się 10 marca 2009 roku. Utwór pobił rekord tygodniowego awansu na liście Billboard HOT 100, awansując z 97. na 1. miejsce. Przy materiale pracowali m.in. Ryan Tedder z OneRepublic oraz producent Howard Benson.

W całej dotychczasowej karierze artystka zdobyła ponad 60 nagród i 100 nominacji. Najważniejsze z nich to dwie nagrody Grammy za najlepszą popową piosenkę "Since U Been Gone" i za najlepszy popowy album "Breakaway". Artystka zaśpiewała "Ave Maria" podczas wizyty papieża Benedykta XVI w Stanach Zjednoczonych w 2008 roku. Przyznała później, że zawsze chciała zaśpiewać tak piękny utwór i cieszy się, że udało się zrealizować to marzenie podczas tak wspaniałej uroczystości.

Piosenkarka bardzo poważnie podchodzi do miłości i związków. - Jeśli chodzi o związki, jestem bardzo staroświecka i konserwatywna. Traktuję takie rzeczy bardzo poważnie - stwierdza Clarkson. Wydaje się, że gwiazda wcale nie czuje się gwiazdą (albo jedynie tak deklaruje). - To dziwne, kiedy dwunastolatka podchodzi do mnie i mówi, że jestem jej ulubioną piosenkarką - przyznaje Kelly. - Myślę sobie: "To dlatego, że jesteś młoda i niewielu artystów jeszcze słyszałaś. Z czasem zastąpią mnie inni. I to jest w porządku. Wiem, że jestem dobrą piosenkarką ale wiem też, KIM jestem". Jej muzycznymi idolami są No Doubt, Aerosmith, Reba McEntire i Mariah Carey.

Od czasu wygrania "Idola" Kelly Clarkson zagrała dziesięć tras koncertowych. Po wydaniu najnowszej, czwartej już płyty, artystka planuje kolejną trasę "All I Ever Wanted Summer Fair Tour", podczas której od czerwca do sierpnia będzie grać koncerty w Stanach Zjednoczonych.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A moment like this/Before your love	Kelly Clarkson	09.2002	-	1[2][20]	RCA 60 622 [US]	[gold-US][written by Joergen Elofsson/John Reid][produced by Stephen Ferrera/Steve Mac]
Miss independent	Kelly Clarkson	09.2003	6[19]	9[20]	S Records 82876553642	[gold-US][written by Christina Aguilera/Kelly Clarkson/Rhett Lawrence][produced by Rhett Lawrence]
Low /The trouble with love is	Kelly Clarkson	11.2003	35[4]	A:58[11];B:101[10]	S Records 82876570702	[written by Jimmy Harry/Evan Rogers/Carl Sturken/Kelly Clarkson][produced by Cliff Magness/Carl Sturken/Evan Rogers]
Breakaway	Kelly Clarkson	08.2004	22[24]	6[46]	RCA 82876845702	[gold-US][silver-UK][written by Bridget Benenate/Matthew Gerrard/Avril Lavigne][produced by John Shanks]
Since U been gone	Kelly Clarkson	12.2004	5[71]	2[46]	RCA 82876700842	[gold-UK][platinum-US][written by Lukasz Gottwald/Martin Sandberg][produced by Max Martin/Dr Luke][Grammy-Pop Female Vocal]
Behind these Hazel eyes	Kelly Clarkson	04.2005	9[39]	6[34]	RCA 82876730302	[platinum-US][written by Kelly Clarkson/Lukasz Gottwald/Martin Sandberg][produced by Lukasz Gottwald/Max Martin]
Because of you	Kelly Clarkson	09.2005	7[79]	7[37]	RCA 82876764542	[platinum-US][gold-UK][written by Kelly Clarkson/David Hodges/Ben Moody][produced by Ben Moody/Dave Hodgens]
Walk Away	Kelly Clarkson	01.2006	21[20]	12[29]	RCA 82876809832	[gold-US][ produced by Kelly Clarkson/Kara DioGuardi/Chantal Kreviazuk/Raine Maida][produced by Kara DioGuardi/Raine Maida]
Never Again	Kelly Clarkson	05.2007	9[10]	8[16]	RCA 88697110252	[gold-US][ written by Kelly Clarkson/J.Messer][produced by David Kahne/Jason Halbert/Jimmy Messer]
Up To The Mountain	Kelly Clarkson feat. Jeff Beck	05.2007	-	56[2]	RCA	[ written by Patty Griffin][produced by Nigel Lythgoe/Ken Warwick/Richard Curtis]
Sober	Kelly Clarkson	07.2007	-	110[2]	RCA	[ written by Kelly Clarkson ,Aben Eubanks, Jimmy Messer, Calamity McEntire][produced by David Kahne]
Because of you	Reba McEntire Duet With Kelly Clarkson	07.2007	-	50[15]	RCA	[ written by Kelly Clarkson/David Hodges/Ben Moody][produced by Reba McEntire/Tony Brown]
My Life Would Suck Without You	Kelly Clarkson	02.2009	1[1][31]	1[2][24]	RCA 88697463372	[gold-US][ written by Lukasz Gottwald/Claude Kelly/Max Martin][produced by Max Martin/Dr Luke]
I Do Not Hook Up	Kelly Clarkson	03.2009	36[13]	20[18]	RCA 88697524492	[ written by Katy Perry/Kara DioGuardi/Greg Wells][produced by Howard Benson]
If I Can't Have You	Kelly Clarkson	03.2009	-	118[1]	RCA	[ written by Kelly Clarkson, Ryan Tedder][produced by Ryan Tedder]
Already Gone	Kelly Clarkson	08.2009	66[10]	13[31]	RCA CATCO 152972303	[ written by Kelly Clarkson/Ryan Tedder][produced by Ryan Tedder]
All I Ever Wanted	Kelly Clarkson	04.2010	-	96[6]	RCA	[ written by Louis Biancaniello/Sam Watters/D.Aranda][produced by Greg Louis Biancaniello/Sam Watters]
Don't You Wanna Stay	Jason Aldean With Kelly Clarkson	11.2010	-	31[31]	RCA	[2x-platinum-US][ written by Andy Gibson/Paul Jenkins/Jason Sellers][produced by Michael Knox]
Mr. Know It All	Kelly Clarkson	10.2011	4[22]	10[23]	RCA GBCTA 1100219	[silver-UK][ written by Brian Seals/Ester Dean/Brett James/Dante Jones][produced by Brian Kennedy/Ester Dean]
Stronger (What Doesn't Kill You)	Kelly Clarkson	11.2011	8[47]	1[3][37]	RCA GBCTA 1100364	[4x-platinum-US][platinum-UK][ written by Joergen Elofsson/Ali Tamposi/David Gamson/Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
Beautiful Disaster	Kelly Clarkson	11.2011	124[1]	-	RCA	[ written by Rebekah Jordan, Matthew Wilder][produced by Matthew Wilder]
I'll Be Home for Christmas	Kelly Clarkson	12.2011	-	93[1]	RCA	[ written by Kim Gannon/Walter Kent/Buck Ram][produced by Jason Halbert]
Dark Side	Kelly Clarkson	06.2012	40[8]	42[15]	RCA GBCTA 1100365	[ written by Mike Busbee/Alexander Geringas][produced by Greg Kurstin]
Don't Rush	Kelly Clarkson Feat. Vince Gill	11.2012	-	87[3]	RCA	[ written by Blu Sanders/Natalie Hemby/Lindsay Chapman][produced by Dann Huff]
Catch My Breath	Kelly Clarkson	12.2012	51[3]	19[24]	RCA GBCTA 1200205	[ written by Kelly Clarkson/Jason Halbert/Eric Olson][produced by Sound Kollectiv]
People Like Us	Kelly Clarkson	06.2013	188[2]	65[10]	RCA	[ written by Blair Daly, Meghan Kabir, James Michael][produced by Greg Kurstin]
Tie It Up	Kelly Clarkson	07.2013	-	112[2]	RCA	[ written by Ashley Arrison, Shane McAnally, Josh Osborne][produced by Shane McAnally]
Underneath the Tree	Kelly Clarkson	12.2013	30[4]	78[3]	RCA GBCTA 1300103	[ written by Kelly Clarkson ,Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
Heartbeat Song	Kelly Clarkson	03.2015	7[18]	21[20]	RCA GBCTA 1400065	[platinum-US][gold-UK][ written by Mitch Allan, Kara DioGuardi, Jason Evigan, Audra Mae][produced by Greg Kurstin]
Invincible	Kelly Clarkson	05.2015	141	-	RCA	[ written by Sia Furler, Jesse Shatkin ,Stephen Mostyn, Warren "Oak" Felder][produced by Jesse Shatkin]
Second Hand Heart	Ben Haenow featuring Kelly Clarkson	10.2015	21[7]	-	Syco Music GBHMU 1500133	[ written by Joe Kirkland, Ian Franzino, Jason Dean ,Andrew Haas ,Neil Ormandy][produced by Afterhrs, Jason Halbert, Pete Hammerton]
Piece by Piece	Kelly Clarkson	03.2016	27[3]	8[15]	RCA GBE 431500013	[ written by Kelly Clarkson ,Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
Love So Soft	Kelly Clarkson	09.2017	81[1]	47[13]	Atlantic USAT 21703569	[gold-US][ written by Maureen "Mozella" McDonald, Jesse Shatkin, Priscilla Renea ][produced by Jesse Shatkin]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Thankful	Kelly Clarkson	09.2003	41[27]	1[1][55]	S Records 82876540882	[2x-platinium-US][gold-UK][Producers: Carl Sturken/Cathy Dennis/Cliff Magness/Desmond Child/Evan Rogers/Louis Biancaniello/Matthew Wilder/Rhett Lawrence/Sam Watters/Stephen Ferrera/Steve Mac]
Breakaway	Kelly Clarkson	07.2005	3[97]	3[129]	RCA 82876690262	[6x-platinium-US][5x-platinum-UK][Producers: Ben Moody/Dave Hodgens/John Shanks/Lukasz Gottwald/Max Martin/Raine Maida]
My December	Kelly Clarkson	07.2007	2[21]	2[17]	RCA 88697069002	[platinum-US][gold-UK][produced by David Kahne]
All I Ever Wanted	Kelly Clarkson	03.2009	3[27]	1[2][47]	RCA 88697476772	[gold-UK][produced by Kelly Clarkson/Ryan Tedder/Howard Benson/Max Martin/Louis Biancaniello/Sam Watters]
Stronger	Kelly Clarkson	11.2011	5[53]	2[68]	RCA 88697961802	[platinum-US][gold-UK][produced by Brian Kennedy/Ester Dean/Dante Jones/Rodney Jerkins/Toby Gad/Howard Benson/Jason Halbert/Greg Kurstin/Oligee/Josh Abraham/Andre Lindal/Chris DeStefano/Michael Knox/Steve Jordan]
Greatest Hits – Chapter One	Kelly Clarkson	12.2012	18[18]	11[54]	RCA 88765424242	[gold-US][gold-UK][produced by Max Martin/Dr Luke/Rhett Lawrence/Greg Kurstin/David Hodges/David Kahne/Jimmy Messer/Ryan Tedder/Brian Kennedy/Ester Dean/Dante Jones/John Shanks/Michael Knox/Kara DioGuardi/Steve Mac/Dann Huff]
Wrapped in Red	Kelly Clarkson	12.2013	65[4]	3[10]	RCA 88883776232	[platinum-US][produced by Greg Kurstin]
Piece by Piece	Kelly Clarkson	03.2015	6[9]	1[1][39]	RCA 88875070862	[gold-US][silver-UK][produced by Chris DeStefano, Jason Halbert, Greg Kurstin, Eric Olson, Jesse Shatkin ]
Meaning of Life	Kelly Clarkson	11.2017	11[3]	2[19]	Atlantic 0075678659843	-