Marc Cohn

Marc COHN (5.07.1959, Cleveland, Ohio, Stany Zjednoczone) - voc, k, g, perc; kompozytor, autor tekstów, producent nagrań. Syn farmaceuty. Zafascynowany twórczością Vana Morrisona, Joni Mitchell i Jacksona Browne'a już w wieku dziesięciu lat tworzył piosenki wzorowane na ich balladach. Był pianistą szkolnych zespołów. Marzył o karierze estradowej, ale ulegając namowom ojca i macochy, studiował psychologię w Oberlin College. Po uzyskaniu dyplomu śpiewał własne utwory w barach i klubach folkowych Cleveland i Los Angeles.

W 1981 osiadł w Nowym Jorku i zarabiał na życie jako piosenkarz w nagraniach demo (współpracował w tej roli ze znanymi twórcami muzyki rozrywkowej: Jimem Webbem oraz parą Jerry Leiber i Mike Stoller), a niekiedy jako pianista sesyjny (uczestniczył m.in. w powstaniu płyty "Crossroads" Tracy Chapman). Utworzył grupę The Supreme Court (z sekcją instrumentów dętych), ale jej największym sukcesem okazał się występ na weselu Caroline Kennedy w Hyannis Port.

W poszukiwaniu tematów do piosenek, które nadal tworzył, podróżował po kraju. W Hollywood w stanie Arkansas, małej osadzie przy autostradzie 61 (uwiecznionej przez Boba Dylana w balladzie Highway 67 Revisited), poznał starą Murzynkę, która głosem pełnym słodyczy śpiewała bębniąc w rozklekotane pianino pieśni gospel, bluesy, piosenki Hoagy Carmichaela. Pod wrażeniem tego spotkania napisał balladę Walking In Memphis. Ona ułatwiła mu w 1989 podpisanie kontraktu z firmą Atlantic.

Długo pracował nad albumem "Marc Cohn". Najpierw nagrywał w Los Angeles z producentem Davidem Kershenbaumem, ale nie był zadowolony z wyników sesji. Wrócił więc do Nowego Jorku i rozpoczął pracę od początku z producentem Benem Wischem. W kwietniu 1991 płyta trafiła na rynek, a towarzyszyły jej m.in. single Walking In Memphis/Dig Down Deep z marca i Silver Thunderbird/Angel Song z lipca tego roku. Promował ją koncertując w całym kraju (chociaż w nagraniach wspomogło go wielu muzyków, na estradzie towarzyszył mu tylko gitarzysta - Jeff Pilar).

Zdobył uznanie i popularność jako twórca romantycznych ballad, często o autobiograficznym wydźwięku, niekiedy zabarwionych sarkazmem, jak piosenki Randy'ego Newmana, wykonywanych głównie z akompaniamentem fortepianu, śpiewanych jakby głosem Chrisa Rei (Strangers In A Car), Paula Simona (True Companion), Robbiego Robertsona (Perfect Love) czy Toma Waitsa (Walking In Memphis).
 
Silver Thunderbird tworzył latami, wielokrotnie zmieniając tekst. Z początku miał to być rodzaj rozrachunku z ojcem, właścicielem małej apeteki w Cleveland, który nie radził sobie w życiu, nie potrafił zatroszczyć się o rodzinę i zmarł zadłużony. Później pojawiło się inne źródło inspiracji -dorobek pisarza Williego Lomana. True Companion nadał formę pełnej humoru opowieści o idealistycznej tęsknocie za miłością bez skazy. Spośród wszystkich piosenek zawartych na pierwszym albumie najwyżej cenił jednak Perfect love,romantyczną balladę miłosną-historię małżeństwa swojego brata-wpisaną w tło Ameryki doby zamachów na Johna Kennedy'ego i Martina Luthera Kinga,wojny wietnamskiej oraz krwawych starć młodzieży na ulicach miast.Oprócz własnych piosenek umieścił na płycie także przeróbkę 29 Ways Williego Dixona. Podobny charakter miały następne albumy: "The Rainy Season" z czerwca 1993, przygotowany z gościnnym udziałem m.in. Bonnie Raitt, Davida Crosby'ego i Grahama Nasha, zawierający oprócz nastrojowych ballad w rodzaju Rest For The Weary czy The Things We've Handed Down także subtelne pastisze rhythm'n'bluesowe, jak Baby King czy Paper Walls, oraz "Burning The Daze" z marca 1998, zdominowany przez melancholijne, choć nie pozbawione rockowych akcentów piosenki w rodzaju Girl Of Mysterious Sorrow w stylu Cata Stevensa, Prowdence w stylu Vana Morrisona, Lost You In The Canyon w stylu Toma Petty'ego i Healing Hands w stylu Bruce'a Springsteena.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Walking in Memphis / Dig Down Deep	Marc Cohn	03.1991	22[9]	13[23]	Atlantic 87 747	[Produced By Marc Cohn,Ben Wisch][written by Marc Cohn]
Silver Thunderbird /Strangers in a car	Marc Cohn	08.1991	54[3]	63[8]	Atlantic 87 678	[Produced By Marc Cohn,Ben Wisch][written by Marc Cohn]
True companion/Miles away	Marc Cohn	11.1991	-	80[5]	Atlantic 87 583	[Produced By Marc Cohn,Ben Wisch][written by Marc Cohn]
Walk Through the World/From the station	Marc Cohn	06.1993	37[3]	121[1]	Atlantic 87 350	[Produced By Marc Cohn, John Leventhal, Ben Wisch][written by Marc Cohn, John Leventhal]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Marc Cohn	Marc Cohn	04.1991	27[20]	38[63]	Atlantic 82 178	[platinum-US][Produced by Ben Wisch , Marc Cohn]
The Rainy Season	Marc Cohn	06.1993	24[3]	63[15]	Atlantic 82 491	[Produced by Marc Cohn, John Leventhal, Ben Wisch]
Burning the Daze	Marc Cohn	04.1998	153[1]	114[6]	Atlantic 82 909	[Produced by Malcolm Burn, Marc Cohn, John Leventhal, Paul Samwell-Smith]

Marshall Crenshaw

Ur. w 1954 w Detroit (USA). Crenshaw sportretował Johna Lennona w musicalu "Beatlemania", po czym rozwinął skrzydła jako solidny wykonawca klasycznego amerykańskiego "miejskiego popu".
Teksty jego rock'n'rollowych piosenek opowiadały nieśmiertelne historie miłosne. Brzmieniowo opierały się na gitarze z pogłosem w stylu lat 60-tych, z "przyprawą" w postaci nawiązań do Buddy'ego Holly'ego i Eddiego Cochrana.

Po wydaniu debiutanckiego albumu w 1982r przyszłośc jawiła się więc w jasnych barwach. Nagrany z udziałem brata Roberta (perkusja, śpiew) i Chrisa Donato (gitara basowa, śpiew), krążek zawierał jak dotąd jedyny singlowy przebój Crenshawa, "Someday, Someway". Znalazły się na nim również takie klasyki, jak "Cynical Girl" i "Mary Ann", ale album dotarł tylko do pierwszej pięćdziesiątki amerykańskiej listy najlepiej sprzedających się płyt.

Następny krążek spotkał podobny los. Choć pełen był przebojowych piosenek nadających się - zdawałoby się - idealnie do grania w radiu, tylko zagorzali miłośnicy Crenshawa docenili nagrania takie, jak "Whenever You're On My Mind", "What Time Is It?" czy "For Her Love". Tylko własna wersja "My Favourite Waste Of Time" nagrana przez Owena Paula odbiła siew tym chudym okresie jakimkolwiek echem - dotarła do Top 3 list brytyjskich w 1986. Crenshaw natomiast wystąpił w filmie "Peggy Sue Got Married", a w "La Bamba" zagrał Buddy'ego Holly'ego.

Na następnych albumach, chwalonych przez krytyków muzycznych, prezentował własne wersje piosenek innych wykonawców, m.in. "Valerie" Richarda Thompsona i "Someplace Where Love Can't Find Me" Johna Haitta z Good Evening. Po odejściu z wytwórni Warners Crenshaw podpisał kontrakt z firmą MCA i wydał jej nakładem album Life's Too Short.

W połowie lat 90-tych Crenshaw umieścił nagrania na kilku albumach poświęconych różnym wykonawcom, m.in. Nilssonowi, Arthurowi Alexandrowi i Merle'owi Haggardowi, a poza tym zdobył nowych fanów, biorąc udział w nagraniu "Til I Hear From You" Gin Blossoms. Pięcioletnią ciszę przerwał wydaniem albumu w 1996, ale choć ma oddanych miłośników, nie zanosi się, niestety, by zyskał szerszą popularność.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Someday, Someway/You're My Favourite Waste Of Time	Marshall Crenshaw	07.1982	-	36[11]	Warner 29 974	[written by Marshall Crenshaw][produced by Brian Grazer]
There She Goes Again / The Usual Thing	Marshall Crenshaw	10.1982	-	110[1]	Warner 29 894	[written by Marshall Crenshaw][produced by Richard Gottehrer, Marshall Crenshaw]
Whenever You're On My Mind / Jungle Rock	Marshall Crenshaw	06.1983	-	103[1]	Warner 29 630	[written by Marshall Crenshaw,B. Teeley][produced by Steve Lillywhite ]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Marshall Crenshaw	Marshall Crenshaw	05.1982	-	50[27]	Warner 3673	[produced by Richard Gottehrer & Marshall Crenshaw]
Field Day	Marshall Crenshaw	06.1983	-	52[14]	Warner 23 873	[produced by Steve Lillywhite]
Downtown	Marshall Crenshaw	10.1985	-	110[18]	Warner 25 319	[produced by Larry Kalman Hirsch, Marshall Crenshaw , T-Bone Burnett]

Vince Gill

Prawdziwe nazwisko Vincent Grant Gill. Amerykański piosenkarz, kompozytor, autor tekstów i multiinstrumentalista, w kręgu współczesnego country i country rocka. Frontman country rockowej formacji Pure Praire League w latach 70-tych. Zdobywca osiemnastu CMA Awards oraz dwudziestu Grammy. Wprowadzony do Western Performers Hall of Fame oraz Country Music Hall of Fame.
Urodził się 12 kwietnia 1957 roku w Norman w stanie Oklahoma. Jego ojciec, J. Stanley Gill, był prawnikiem, występującym w wolnym czasie w zespołach country. To on namówił Vince’a do poświęcenia się muzyce. Jego matka, Jerene, zajmowała się domem i grała na harmonijce ustnej. Jako dziecko Gill nauczył się grać na wielu instrumentach, w tym na banjo, mandolinie, basie i gitarze. Później zaczął uczęszczać do Northwest Classen High School w Oklahoma City, gdzie występował z młodzieżowym zespołem Bluegrass Revue. Później grał w bluegrassowej grupie Mountain Smoke, która otwierała swego czasu koncerty Pure Praire League. Po ukończeniu szkoły występował w wielu bluegrassowych zespołach, miedzy innymi Borne Creek i The Cherry Bombs.

W 1979 roku zadebiutował na wielkiej scenie jako członek Pure Praire League. Wziął udział w nagraniach płyty „Can’t Hold Back” - jako główny wokalista w piosence „Let Me Love You Tonight” z 1980 roku (do dziś wykonuje ją na koncertach). Wspólnie ze swoją późniejszą żoną Janis, wziął udział w nagraniach jeszcze dwóch płyt, zanim poświęcił się solowej karierze.

W 1983 roku podpisał kontrakt z wytwórnią RCA Records. W 1984 roku nagrał swój pierwszy solowy mini album „Turn Me Loose”, utrzymany w klimacie country rock. Utwór "Victim of Life’s Circumstance” był jego pierwszym utworem, który trafił do Top 40. Rok później wydał pierwszą solową płytę „The Things That Matter”. Duet z Rosanne Cash w utworze „If It Weren’t for Him” był jego pierwszym nagraniem które trafiło do Top 10. kolejny singiel „Oklahoma Borderline” powtórzył ten sukces. Płyta z 1987 roku, zatytułowana „The Way Back Home” przyniosła utwór „Cinderella” -pierwszy, który trafił do Top Five. Artysta nagrywał również jako gitarzysta sesyjny z wieloma innymi muzykami oraz brał udział w trasie koncertowej Emmylou Harris.

W 1989 roku przeniósł się do MCA Records, dla której nagrał przełomową w swojej karierze płytę „When I Call Your Name”. Promujący płytę singiel „Oklahoma Swing” zaśpiewany w duecie z Rebą McEntire dotarł do pierwszej dwudziestki w notowaniach, jednak prawdziwym przełomem okazało się nagranie tytułowe, które dotarło do miejsca 2. i przyniosło artyście pierwszą nagrodę Grammy. Kolejny singiel „Never Knew Lonely” wspiął się na 3. pozycję, a płyta osiągnęła sprzedaż ponad miliona kopii.

W 1991 roku ukazał się kolejny platynowy album Gilla - „Pocket Full of Gold”. Cztery utwory trafiły do Top Ten. 1992 rok przyniósł kolejny wielki album, zatytułowany „I Still Believe In You”. Dzięki tej płycie unormowała się pozycja artysty jako wielkiej gwiazdy. Tytułowa ballada stała się pierwszym w karierze muzyka numerem 1. na liście przebojów. Jej los powtórzyło kolejne nagranie, „Don’t Let Our Love Start Slippin’ Away”. W kilka miesięcy od rozpoczęcia sprzedaży płyta pokryła się platyną, a jeszcze dwa nagrania dotarły na szczyt notowań: „One More Last Chance” i „Tryin’ to Get Over You”. W 1993 roku duet z Rebą McEntire „It’s Your Call” także stał się numerem 1. Album „I Still Believe In You” osiągnął sprzedaż ponad czterech milionów kopii.

Lata 1993 i 1994 to dwa kolejne albumy: „Let There Be Peace on Earth” i „ When Love Finds You” (sprzedaż również ponad czterech milionów egzemplarzy). Ten drugi, jako pierwsza płyta w karierze artysty dotarł do pierwszej dziesiątki na popowej liście najlepiej sprzedających się płyt. Pięć utworów zawartych na krążku trafiło do Top Five - „What the Cowgirls Do”, „When Loves Finds You”, „Whenewer You Come Around”, „Which Bridge to Cross (Which Bridge to Burn)” oraz „You Better Think Twice”.

Choć Gill osiągnął niepodważalny status gwiazdy i mógł łatwo potwierdzić jej status kolejną płytą nagraną w takim samym stylu, na swoim kolejnym projekcie artysta poszedł w bardziej ambitnym kierunku. Powrócił do swoich bluegrassowych korzeni i w 1996 roku nagrał płytę „High Lonesome Sound”. Pomimo mieszanych recenzji, również z tej płyty artysta wylansował kilka utworów, które trafiły do Top Five.

W 1998 roku muzyk wydał płytę najbardziej docenioną przez krytyków. Album nosił tytuł „The Key” i był zarówno powrotem do hardcore country, jak też i kroniką rozwodu z Janis Olivier. Płyta pokryła się platyną i dotarła do pierwszych miejsc w notowaniach country.

Kolejna płyta muzyka, zatytułowana „Let’s Make Sure We Kiss Goodbye”, była w głównej mierze hołdem dla nowego związku artysty. Przyniosła kolejny przebój, który trafił do Top Five - „Feels Like Love”, jednak nie zdobyła żadnej nagrody Grammy (pomimo czterech nominacji).

Album „Next Big Thing”, wydany w 2003 roku był w całości wyprodukowany przez Gilla. Trzy lata później muzyk wydał najambitniejszy projekt w swojej karierze – czteropłytowe wydawnictwo „These Days” zawierające czterdzieści trzy nowe utwory w różnorakich stylach: od tradycyjnych ballad country po współczesny i akustyczny bluegrass. Artystę gościnnie wsparli między innymi - Sheryl Crow, Emmylou Harris, Diana Krall, Trisha Yearwood, Michael McDonald, Bonnie Raitt, LeAnn Rimes, Gretchen Wilson, Amy Grant i Lee Ann Womack.

W latach 1992-2003 regularnie otrzymywał nagrody CMA Awards. W 1989 roku Mark Knopfler, wielki fan Vince’a Gilla, zaprosił muzyka, aby dołączył na stałe do grupy Dire Straits. Ten odmówił – zaśpiewał jednak wspólnie z Knopflerem w utworze „The Bug” z płyty „On Every Street”. W 2004 roku zdobył Grammy w kategorii Best Male Country Vocal Performance. Gill ma na swoim koncie duety z takimi artystami jak: Steven Curtis Chapman („Christmas is All in the Heart"), Dolly Parton („I Will Always Love You"), Alison Krauss i Union Station („That's All"), Reba McEntire („Oklahoma Swing," „The Heart Won't Lie”, „It Just Has to Be That Way”, „These Broken Hearts"), Amy Grant („House of Love"), Barbra Streisand („If You Ever Leave Me") i Richard Marx („And I Love Her").

W 2008 roku, odbierając swoją dziewiętnastą w karierze nagrodę Grammy muzyk powiedział: „Muzyka jest jedynym miejscem na świecie, gdzie funkcjonuje prawdziwa demokracja – każda nuta ma głos”. 25 października 2008 roku jako jedyny artysta country wystąpił w Walt Disney Concert Hall w Los Angeles.

Gill poślubił wokalistkę country, Janis Oliver z duetu Sweethearts of the Rodeo w 1980 roku. Małżeństwo przetrwało do 1998 roku. Vince miał z Janis jedną córkę, Jennifer Jerene Gill (urodziła się 5 maja 1982 roku). Po rozwodzie z Janis, Gill poślubił piosenkarkę pop Amy Grant – ślub odbył się w marcu 2000 roku. 12 marca 2001 roku urodziła im się pierwsza córka, Corrida Grant Gill.

Vince i Amy są wielkimi fanami Nashville Predators – w 2007 roku Amy wykonywała podczas rundy playoff hymn narodowy USA na rozpoczęcie każdego meczu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Victim Of Life's Circumstances/Don't Say That You Love Me	Vince Gill	03.1984	-	-	RCA 13731	[written by Delbert McClinton][produced by Emory Gordy, Jr.][40[1].Country Chart]
Oh Carolina/Half A Chance	Vince Gill	06.1984	-	-	RCA 13809	[written by Randy Albright, Jim Elliott, Mark D. Sanders][produced by Emory Gordy, Jr.][38[1].Country Chart]
Turn Me Loose/ 'Till The Best Comes Along	Vince Gill	11.1984	-	-	RCA 13860	[written by Vincent Gill][produced by Emory Gordy, Jr.][39[1].Country Chart]
True Love/Livin' the Way I Do	Vince Gill	04.1985	-	-	RCA 14020	[written by Vince Gill][produced by Emory Gordy, Jr.][32[5].Country Chart]
If It Weren't For Him/Savannah (Do You Ever Think Of Me)	Vince Gill	08.1985	-	-	RCA 14140	[written by Vincent Gill, Rosanne Cash][produced by Emory Gordy, Jr.][10[11].Country Chart]
Oklahoma Borderline/She Don't Know	Vince Gill	12.1985	-	-	RCA 14216	[written by Vincent Grant Gill, Rodney J. Crowell, Guy Clark][produced by Emory Gordy, Jr.][9[12].Country Chart]
With You/Colder Than Winter	Vince Gill	07.1986	-	-	RCA 14371	[written by Vincent Grant Gill][produced by Emory Gordy, Jr.][33[2].Country Chart]
Cinderella	Vince Gill	05.1987	-	-	RCA 5131	[written by Reed Nielsen][produced by Richard Landis][5[13].Country Chart]
Let's Do Something/It Doesn't Matter Anymore	Vince Gill	10.1987	-	-	RCA 5257	[written by Vince Gill, Reed Nielsen][produced by Richard Landis][16[9].Country Chart]
Everybody's Sweetheart/The Way Back Home	Vince Gill	02.1988	-	-	RCA 5331	[written by Vince Gill][produced by Richard Landis][11[10].Country Chart]
The Radio/The Way Back Home	Vince Gill	07.1988	-	-	RCA 8301	[written by Vince Gill, Reed Nielsen][produced by Richard Landis ][39[2].Country Chart]
Never Alone/Oh Girl (You Know Where To Find Me)	Vince Gill	10.1989	-	-	MCA 53 717	[written by Vince Gill, Rosanne Cash][produced by Tony Brown][22[9].Country Chart]
Oklahoma Swing/We Could Have Been	Vince Gill (With Reba McEntire)	02.1990	-	-	MCA 53 780	[written by Vince Gill, Tim DeBois][produced by Tony Brown][13[11].Country Chart]
When I Call Your Name/Rita Ballou	Vince Gill	06.1990	-	-	MCA 79 011	[written by Vince Gill, Tim DuBois][produced by Tony Brown][2[16].Country Chart]
Never Knew Lonely/Riding The Rodeo	Vince Gill	10.1990	-	-	MCA 53 892	[written by Vince Gill, Rosanne Cash][produced by Tony Brown][3[16].Country Chart]
Pocket Full Of Gold/A Little Left Over	Vince Gill	03.1991	-	-	MCA 54 026	[written by Vince Gill, Brian Allsmiller][produced by Tony Brown][7[13].Country Chart]
Restless/Dance Of The Ol' Swamp Rat [Mark O'Connor]	Mark O'Connor The New Nashville Cats Featuring Steve Wariner, Ricky Skaggs And Vince Gill	04.1991	-	-	Warner Bros. 19 354	[written by Carl Perkins][produced by Mark O'Connor, Jim Ed Norman][25[8].Country Chart]
Liza Jane/What's A Man To Do	Vince Gill	06.1991	-	-	MCA 54 123	[written by Vince Gill, Reed Nielsen][produced by Tony Brown][7[13].Country Chart]
Look At Us/I Quit	Vince Gill	11.1991	-	-	MCA 54 179	[written by Vince Gill, Max D. Barnes][produced by Tony Brown][4[14].Country Chart]
Take Your Memory With You/Sparkle	Vince Gill	02.1992	-	-	MCA 54 282	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][2[16].Country Chart]
I Still Believe In You/One More Last Chance	Vince Gill	07.1992	-	-	MCA 54 406	[written by Vince Gill, John Barlow Jarvis][produced by Tony Brown][1[2][19].Country Chart]
Don't Let Our Love Start Slippin' Away/Love Never Broke Anyone's Heart	Vince Gill	10.1992	-	-	MCA 54 489	[written by Vince Gill, Pete Wasner][produced by Tony Brown][1[3][18].Country Chart]
The Heart Won't Lie/Will He Ever Go Away [Reba McEntire]	Reba McEntire And Vince Gill	02.1993	-	-	MCA 54 599	[written by Kim Carnes, Donna Terry Weiss][produced by Tony Brown, Reba McEntire][1[2][16].Country Chart]
No Future In The Past/Pretty Words	Vince Gill	04.1993	-	-	MCA 54 540	[written by Vince Gill, Carl Jackson][produced by Tony Brown][3[15].Country Chart]
One More Last Chance/Under These Conditions	Vince Gill	08.1993	-	-	MCA 54 715	[written by Vince Gill, Gary Nicholson][produced by Tony Brown][1[1][18].Country Chart]
Tryin' To Get Over You/Nothing Like A Woman	Vince Gill	01.1994	-	88[2]	MCA 54 706	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][1[1][15].Country Chart]
Whenever You Come Around/South Side Of Dixie	Vince Gill	04.1994	-	72[10]	MCA 54 833	[written by Vince Gill/Pete Wasner][produced by Tony Brown][2[14].Country Chart]
What The Cowgirls Do/Go Rest High On That Mountain	Vince Gill	07.1994	-	-	MCA 54 879	[written by Vince Gill, Reed Nielsen][produced by Tony Brown][2[17].Country Chart]
When Love Finds You/If I Had My Way	Vince Gill	10.1994	-	-	MCA 54 937	[written by Vince Gill, Michael Omartian][produced by Tony Brown][3[17].Country Chart]
House Of Love/ Good For Me [Amy Grant]	Amy Grant With Vince Gill	10.1994	46[6]	37[21]	A&M 0802	[written by Wally Wilson, Kenny Greenberg, Greg Barnhill][produced by Michael Blanton, Brown Bannister, Amy Grant]
Which Bridge To Cross (Which Bridge To Burn)/If There's Anything I Can Do	Vince Gill	02.1995	-	-	MCA 54 976	[written by Vince Gill, Bill Anderson][produced by Tony Brown][4[13].Country Chart]
You Better Think Twice/A Real Lady's Man	Vince Gill	05.1995	-	-	MCA 55 035	[written by Vince Gill, Reed Nielsen][produced by Tony Brown][2[14].Country Chart]
I Will Always Love You/Speakin' Of The Devil [Dolly Parton]	Dolly Parton With Special Guest Vince Gill	09.1995	-	-	Columbia 78 079	[written by Dolly Parton][produced by Steve Buckingham, Dolly Parton][15[11].Country Chart]
Go Rest High On That Mountain/Maybe Tonight	Vince Gill	10.1995	-	-	MCA 55 098	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][14[14].Country Chart]
High Lonesome Sound	Vince Gill Featuring Alison Krauss And Union Station	04.1996	-	-	MCA 55 188	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][12[12].Country Chart]
Worlds Apart/Down To New Orleans	Vince Gill	08.1996	-	-	MCA 55 213	[written by Vince Gill, Bob DiPiero][produced by Tony Brown][5[16].Country Chart]
Pretty Little Adriana/Tell Me Lover	Vince Gill	11.1996	-	-	MCA 55 251	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][2[18].Country Chart]
A Little More Love/Jenny Dreamed Of Trains	Vince Gill	04.1997	-	-	MCA 55 307	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][2[19].Country Chart]
You And You Alone/Given More Time	Vince Gill	08.1997	-	-	MCA 72 010	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][8[16].Country Chart]
It's Not Over/Useless	Mark Chesnutt (Featuring Vince Gill And Allison Kraus)	01.1998	-	-	Decca 72 032	[written by Larry Kingston, Mark Wright][produced by Mark Wright][34[7].Country Chart]
If You Have Forever In Mind/Given More Time	Vince Gill	07.1998	-	60[13]	MCA Nashville 72055	[written by Vince Gill, Troy Seals][produced by Tony Brown][5[18].Country Chart]
Kindly Keep It Country/I Never Really Knew You	Vince Gill	10.1998	-	-	MCA Nashville 72072	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][33[7].Country Chart]
Don't Come Cryin' To Me/I'll Take Texas	Vince Gill	02.1999	-	-	MCA Nashville 72085	[written by Vince Gill, Reed Nielsen][produced by Tony Brown][27[9].Country Chart]
My Kind Of Woman/My Kind Of Man/ All Those Years	Vince Gill With Patty Loveless	06.1999	-	-	MCA Nashville 72107	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][27[9].Country Chart]
If You Ever Leave Me	Barbra Streisand / Vince Gill	10.1999	26[9]	-	Columbia 6681242 [UK]	-
Feels Like Love/ When I Look Into Your Heart [Vince Gill (A Duet With Amy Grant)]	Vince Gill	09.2000	-	52[20]	MCA Nashville 088172168-7	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][6[28].Country Chart]
Shoot Straight From Your Heart/When I Look Into Your Heart	Vince Gill	02.2001	-	-	MCA Nashville 088172195-7	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][31[9].Country Chart]
Next Big Thing/ Someday	Vince Gill	11.2002	-	-	MCA Nashville 012321	[written by Vince Gill, Al Anderson, John Hobbs][produced by Tony Brown][A:17[18].Country Chart][B:31[10].Country Chart]
Next Big Thing/ Someday	Vince Gill	11.2002	-	-	MCA Nashville 012321	[written by Vince Gill, Al Anderson, John Hobbs][produced by Tony Brown][17[18].Country Chart]
Building Bridges	Brooks & Dunn With Sheryl Crow & Vince Gill	08.2006	-	66[12]	Atlantic	[written by Hank DeVito, Larry Willoughby][produced by Rodney Crowell]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
When I Call Your Name	Vince Gill	07.1990	-	67[78]	MCA 42 321	[2x-platinum-US][produced by Tony Brown/Vince Gill]
Pocket Full of Gold	Vince Gill	03.1991	-	37[98]	MCA 10 140	[2x-platinum-US][produced by Tony Brown]
The Best of Vince Gill	Vince Gill	10.1991	-	19[11].Christmas Chart	RCA 9814	-
I Still Believe in You	Vince Gill	09.1992	-	10[100]	MCA 10 630	[5x-platinum-US][produced by Tony Brown]
Let There Be Peace on Earth	Vince Gill	10.1993	-	14[16]	MCA 10 877	[2x-platinum-US][produced by Tony Brown]
When Love Finds You	Vince Gill	06.1994	-	6[112]	MCA 11 047	[4x-platinum-US][produced by Don Was/Tony Brown]
Souvenirs	Vince Gill	12.1995	-	11[36]	MCA 11 394	[3x-platinum-US][produced by Tony Brown/Reba McEntire/Steve Buckingham/Dolly Parton]
High Lonesome Sound	Vince Gill	06.1996	-	24[44]	MCA 11 422	[platinum-US][produced by Tony Brown]
The Key	Vince Gill	08.1998	-	11[27]	MCA Nashville 70 017	[platinum-US][produced by Tony Brown]
Breath of Heaven: A Christmas Collection	Vince Gill With Patrick Williams And His Orchestra	11.1998	-	39[9]	MCA Nashville 70 038	[platinum-US][produced by Tony Brown/Michael Omartian]
Let's Make Sure We Kiss Goodbye	Vince Gill	05.2000	-	39[7]	MCA Nashville 70 098	[gold-US][produced by Tony Brown]
Next Big Thing	Vince Gill	03.2003	-	14[9]	MCA Nashville 70 286	[produced by Tony Brown]
These Days	Vince Gill	11.2006	-	17[18]	MCA Nashville 06021	[platinum-US][produced by Vince Gill/John Hobbs/Justin Niebank]
Guitar Slinger	Vince Gill	10.2011	-	14[4]	MCA Nashville 15510	[produced by Vince Gill/John Hobbs/Justin Niebank]
Bakersfield	Vince Gill with Paul Franklin	07.2013	-	25[11]	MCA 42 321	[produced by Vince Gill,Paul Franklin]
Down to My Last Bad Habit	Vince Gill	02.2016	-	35[4]	MCA Nashville 0024354	[produced by Vince Gill, Justin Niebank]

Johnny Gill

Johnny Gill (ur. 22 maja 1966r) to amerykański wokalista r&b; i autor piosenek . Był on szóstym i ostatnim członkiem R & B grupy New Edition , a także był członkiem supergrupy LSG , z Geraldem Levertem i Keithem Sweatem . Jego sztandarowa piosenka " My, My, My " była umieszczana na licznych składankach romantycznych.

Gill urodził się 22 maja 1966 roku w Waszyngtonie, DC ,jako syn pastora. Zaczął śpiewać w wieku pięciu lat w rodzinnej grupie gospel zwanej "Wings Faith", którą tworzyli jego bracia Bobby, Jeff oraz Randy Gill ( artysta nagrywający solo i członek grupy II D Extreme ).
Gill uczęszczał do Kimball Elementary,Sousa Junior High,i Duke Ellington School of the Arts. Jego kariera spowodowała, że dokończył edukację licealną poprzez usługi korepetytorów. Gill miał zamiar uczęszczać do collegu i realizować dyplom z inżynierii elektrycznej, ale zdecydował się skupić na swojej karierze.

Kariera nagraniowa Gilla rozpoczęło się w 1983 roku, w wieku lat 17, kiedy to jego przyjaciółka z dzieciństwa, piosenkarka Stacy Lattisaw , przekonała go, aby nagrać demo. To demo wpadło w ręce prezesa Atlantic Records, a jego debiutancki album został wydany niedługo później, przynosząc niewielki przebój "Love Super". Na tej płycie, Gill grał na gitarze, basie, bongosach, bębnach,śpiewał partie solowe i chórki. Gill następnie współpracował ze Stacy nad albumem duetu , który przyniósł im pierwszy hit , tytułowym utworem, "Perfect Combination ". Drugi album dla Atlantic Records przyniósł utwór "Half Crazy", który jest nadal faworytem fanów.

Gill rozpoczął nowy rozdział w swojej karierze, w 1987 roku, kiedy został zaproszony przez Michaela Bivinsa by dołączyć do New Edition zastępując wokalistę Ralpha Tresvanta , który w tym czasie zdecydował się na karierę solową. Gill został jedynym członkiem New Edition, który nie był z Bostonu .

Z Gillem, najstarszym członkiem , jako jeden z wiodących wokalistów (wraz z Tresvantem, który przedłużył swój pobyt w New Edition , opóźniając rozpoczęcie kariery solowej) na albumie Heart Break, grupa opracowała bardziej dojrzałe brzmienie, trafiając na listy przebojów z utworami takimi jak "Can You Stand The Rain", "N.E. Heartbreak", "If It Isn't Love", i "Boys To Men" z Gillem jako wokalistą.

Kontynuując swoją rolę jako romantycznego balladzisty pojawił się jako gwiazda swingbeat wydając ponownie debiutancki album w 1990 roku, który zawierał hity " My, My, My "," Rub You The Right Way "," Friend Fairweather " i " Wrap My Body Tight ". W 1991 roku zaśpiewał na przebojowym singlu Perri "Pebbles" Reid "Always" z albumu pod tym samym tytułem, wraz z kuzynką, Pebbles, R & B wokalistką, Cherrelle . Singiel wszedł do Top 20 listy R&B; Chart wkrótce po jego wydaniu.
W 1993 roku, wydał kolejny solowy projekt, Provocative, który zawierał utwory "Quiet Time to Play", "A Cute, Sweet, Love Addiction", i pieśń gospel, "I Know Where I Stand". W 1996 r. razem z New Edition, w tym z Bobby Brownem , nagrali album Home Again ,na którym znalazły się single "Hit Me Off" i "Still In Love".
W roku 1996, Gill wydał również Let's Get the Mood Right , który zawierał utwór tytułowy, "Love In An Elevator", i "Maybe" - która jest uważana przez wielu za jedną z jego najlepszych występów wokalnych w historii

W 1997 roku współpracował z Geraldem Levert i Keithem Sweatem tworząc supergrupę LSG (Levert / Sweat / Gill), co dało multi-platynowy debiutancki album Levert.Sweat.Gill oraz następny w 2003r zatytułowany LSG2 .
W dniu 27 września 2008 roku rozpoczął tournee z kolegami z New Edition , Ralphem Tresvantem i Bobby Brownem w nowej grupie o nazwie Heads of State.
W lipcu 2010r, Notifi Records,z siedzibą w St Louis, podpisała kontrakt z Gillem. W dniu 11 października 2011, Gill wydał szósty album studyjny, Still Winning , który był jego pierwszym albumem od 15 lat. Pierwszy singiel z płyty nosi tytuł "In the Mood".

Gill miał ponad 80 występów telewizyjnych i filmowych jako piosenkarz i aktor. Miał epizodyczną rolę w serialu Family Matters (TV series) , i śpiewał "You For Me" w filmie z 2006r Madea's Family Reunion. Gill wystąpił w 2009r w sztuce A Mother's Prayer,gdzie grali Robin Givens , Shirley Murdock i Jermaine Crawford .
Mimo, że nigdy nie był żonaty, Gill jest ojcem syna, Isiaha Gilla, urodzonego w 2006r, przez dziennikarkę z Waszyngtonu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Super Love/I'm sorry	Johnny Gill	06.1983	-	-	Cotillion 99 859	[written by Freddie Perren, Keni St. Lewis, Elliot Wolff][produced by Freddie Perren][29[11].R&B; Chart]
When Something Is Wrong with My Baby/Half steppin'	Johnny Gill	08.1983	-	-	Cotillion 99 840	[written by Isaac Hayes, David Porter][produced by Freddie Perren][57[7].R&B; Chart]
Perfect Combination	Stacy Lattisaw & Johnny Gill	03.1984	-	75[9]	Cotillion 99 785	[written by Preston Glass, Narada Michael Walden ][produced by Narada Michael Walden][10[15].R&B; Chart]
Baby It's You/50/50 love	Stacy Lattisaw & Johnny Gill	05.1984	-	102[4]	Cotillion 99 750	[written by Burt Bacharach/Mack David/Barney Williams][produced by Narada Michael Walden][37[10].R&B; Chart][#8 hit for Shirelles in 1962]
Block Party/Come out of the shadows	Stacy Lattisaw & Johnny Gill	07.1984	-	-	Cotillion 99 725	[written by Narada Michael Walden, Preston Glass][produced by Narada Michael Walden][63[7].R&B; Chart][48[5].Hot Disco/Dance;Cotillion 99 725 12"]
Half Crazy/Chemistry	Johnny Gill	01.1985	-	-	Cotillion 99 671	[written by Linda Creed, Lonnie Jordan][produced by Linda Creed, Bill Neale, Dennis Matkoski][26[16].R&B; Chart]
Can't Wait Til Tomorrow/One small light	Johnny Gill	05.1985	-	-	Cotillion 99 646	[written by Billy Neale, Dennis Matkosky, Barry Alfanzo][produced by Linda Creed, Bill Neale, Dennis Matkoski][49[9].R&B; Chart]
Where Do We Go from Here	Stacy Lattisaw & Johnny Gill	12.1989	-	-	Motown 2026	[written by Lemel Humes][produced by Lemel Humes ][1[2][18].R&B; Chart]
Rub You the Right Way	Johnny Gill	05.1990	77[2]	3[23]	Motown 2045	[gold-US][written by James Harris III, Terry Lewis][produced by Jimmy Jam and Terry Lewis][1[1][18].R&B; Chart][16[10].Hot Disco/Dance;Motown 4657 12"]
My, My, My	Johnny Gill	08.1990	89[3]	10[16]	Motown 2033	[written by Kenny G, Kenneth "Babyface" Edmonds, Antonio "L.A." Reid][produced by Babyface,Daryl Simmons,Kayo,L.A. Reid][1[2][24].R&B; Chart]
Fairweather Friend	Johnny Gill	10.1990	-	28[16]	Motown 2049	[written by Babyface,Daryl Simmons,Kayo,L.A. Reid][produced by Babyface,Daryl Simmons,Kayo,L.A. Reid][2[17].R&B; Chart]
Wrap My Body Tight	Johnny Gill	03.1991	57[3]	84[4]	Motown 2077	[written by Jimmy Jam and Terry Lewis][produced by Jimmy Jam and Terry Lewis][1[1][18].R&B; Chart][48[2].Hot Disco/Dance;Motown 4756 12"]
I'm Still Waiting	Johnny Gill	08.1991	-	-	Giant 19 230	[written by H. Randall Davis][produced by Randy Ran][27[12].R&B; Chart][piosenka z filmu "New Jack City"]
Silent Prayer/Lovin' You	Shanice feat. Johnny Gill	04.1992	-	31[17]	Motown 2165	[written by Narada Michael Walden, J. Cohen][produced by Narada Michael Walden][4[19].R&B; Chart]
Let's Just Run Away	Johnny Gill	07.1992	-	-	Perspective	[56[10].R&B; Chart][piosenka z filmu "Mo' Money"]
There U Go	Johnny Gill	08.1992	-	-	LaFace	[written by Antonio "L.A." Reid,Babyface,Daryl Simmons][produced by Antonio "L.A." Reid,Babyface,Daryl Simmons][21[20].R&B; Chart][piosenka z filmu "Boomerang"]
Slow and Sexy	Shabba Ranks feat.Johnny Gill	10.1992	17[7]	33[19]	Epic 74 741	[gold-US][written by Clifton Dillon, Jimmy Jam & Terry Lewis, Shabba Ranks, S. Dunbar][produced by Clifton Dillon , Jimmy Jam & Terry Lewis][4[20].R&B; Chart]
The Floor	Johnny Gill	05.1993	53[1]	56[10]	Motown 2202	[written by James Harris III,Terry Lewis][produced by Jimmy Jam & Terry Lewis][11[19].R&B; Chart][piosenka z filmu "New Jack City"]
I Got You	Johnny Gill (with Boyz II Men and Mr. Lee)	08.1993	-	-	Motown 2213	[written by Nathan Morris, Shawn Stockman, Wayna Morris][produced by Nathan Morris, Shawn Stockman, Wayna Morris][35[11].R&B; Chart]
Long Way from Home	Johnny Gill	10.1993	-	-	Motown 2221	[written by Babyface, Daryl Simmons, L.A. Reid][produced by Babyface, Daryl Simmons, L.A. Reid][42[14].R&B; Chart]
Quiet Time to Play	Johnny Gill	02.1994	-	111[5]	Motown 2236	[produced by Jimmy Jam & Terry Lewis][25[19].R&B; Chart]
A Cute, Sweet Love Addiction	Johnny Gill	01.1994	46[2]	-	Motown TMGCD 1420 [UK]	[written by James Harris III, Terry Lewis][produced by Jimmy Jam And Terry Lewis]
Let's Get the Mood Right	Johnny Gill	09.1996	-	53[18]	Motown 0510	[written by Babyface][produced by Keith Andes][17[20].R&B; Chart]
It's Your Body	Johnny Gill feat. Roger Troutman	12.1996	-	43[19]	Motown 0462	[written by Johnny Gill][produced by Johnny Gill][19[20].R&B; Chart]
Love in an Elevator	Johnny Gill	04.1997	-	104[9]	Motown 0626	[written by James Harris III,Terry Lewis][produced by The Characters][59[10].R&B; Chart]
Give Love on Christmas Day	Johnny Gill	01.1998	-	-	Motown	[written by Freddie Perren,Alphonso Mizell,Deke Richards,Christine Yarian,Berry Gordy Jr.][71[1].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Perfect Combination	Stacy Lattisaw & Johnny Gill	03.1984	-	139[8]	Cotillion 90 136	[produced by Narada Michael Walden Preston Glass][27.R&B; Chart]
Johnny Gill	Johnny Gill	05.1990	-	8[60]	Motown 6283	[2x-platinum-US][produced by Jimmy Jam and Terry Lewis, L.A. & Babyface, Nat Adderley, Jr.][1.R&B; Chart]
Provocative	Johnny Gill	06.1993	41[3]	14[20]	Motown 6355	[gold-US][produced by Jimmy Jam & Terry Lewis, Babyface & L.A. Reid, Boyz II Men, Daryl Simmons & Kayo][4.R&B; Chart]
Let's Get the Mood Right	Johnny Gill	10.1996	-	32[26]	Motown 0646	[gold-US][7.R&B; Chart]
Still Winning	Johnny Gill	10.2011	-	17[4]	Notifi NOT 1101	[produced by Jimmy Jam and Terry Lewis, L.A. & Babyface, Nat Adderley, Jr.][4.R&B; Chart]

Sandals

Neohippisowska grupa ze stajni Acid Jazz, grająca w składzie: Derek (śpiew; były członek Espresso 7 i A Man Called Adam), John Harris (flet, śpiew), Ian oraz Wild Cat Will. Członkowie zespołu twierdzą, że są raczej konceptualnymi artystami studyjnymi niż muzykami; specjalizują się w pobrzmiewającym echami muzyki latynoskiej „trance-funku”, a ich filozofia działania przypomina komuny z lat 60-tych.

Poznali się w jednym z barów londyńskiego Soho latem 1987 r. - zorganizowali happening w stylu lat 60-tych z poezją,grami towarzyskimi i jazzem. Po jakimś czasie otworzyli sklep Rich And Strange, w którym sprzedają swoje dzieła i używaną odzież. Mają też własny program klubowy - Tongue Kung Fu, z którym odwiedzili już Los Angeles, Tokio i Stambuł.

 Trzeci singel Sandals zremiksowali starzy znajomi z duetu Leftfield (Derek byl kiedyś członkiem A Man Called Adam razem z Paulem Daleyem z Leftfield). Natomiast „We Wanna Live” doczeka! się „remiksu na żywo” w wykonaniu Disco Evangelists i The Sabres Of Paradise - podczas jego nagrywania obecne były w studiu wszystkie trzy zespoły. Szczytem osiągnięć grupy byl bardzo udany album Rite To Silence.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Feet	Sandals	03.1994	79[1]	-	Opentoe OTOCD 2	[written by Sandals][produced by Sandals][13[10].Hot Disco/Dance;FFRR 120 036 12"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rite To Silence	Sandals	03.1994	83[1]	-	Opentoe 8284882	[produced by Leftfield, James Johnston, Joe Gibb]

Salt Tank

 Duet ze stajni Internal Records, proponujący „taneczne techno”. Tworzą go: Malcolm Stanners, który pod koniec lat 80-tych pracował w Paradise Studios m.in. z Derrickiem Mayem i Kevinem Saundersonem, oraz David Gates (obaj ur. w 1966 r.).

 Zadebiutowali w czerwcu 1993 r. we własnej wytwórni 4 Real Communications singlem „Ease The Pressure”/„Charged Up”, który nieźle się sprzedawał na kontynencie europejskim. Następną propozycją był „Sweli”/„Meltdown” opakowany tak, by przypominał płyty wytwórni Djax-Up-Beats, z numerem telefonicznym Dave’a na okładce. Pierwszym zainteresowanym był Andy Weatherall, który zaprosił ich do klubu Zap, by posłuchali go, jak w trakcie występu miksuje jeden z ich utworów.

O zespole szybko zrobiło się głośno, można było o nim usłyszeć zarówno od Johna Peela, jak i Krisa Needsa. Kontrakt płytowy z Internal przyszedł niemal natychmiast. Album ST3 stanowił satyrę na kilka prototypowych stylów nowoczesnego techno; znaleźć można na nim sample z utworów Simple Minds i Davida Byrne’a (Talking Heads). Najnowszy album Science & Nature okazał się jeszcze większym sukcesem, choć grupa ciągle nie może doścignąć swoich idoli - zespołu Orbital.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Eugina	Salt Tank	05.1996	40[5]	-	Internal LIECD 29	[written by Salt Tank]
Wave Intruder / Pi	Salt Tank	08.1997	95[1]	-	FFRR FCD 307	[written by David Gates , Malcolm Stanners][produced by David Gates , Malcolm Stanners]
Angels Landing	Salt Tank	03.1998	90[1]	-	FFRR FCD 327	[written by Salt Tank][produced by David Gates , Malcolm Stanners]
Dimension	Salt Tank	07.1999	52[5]	-	Hooj Choons HOOJ 74CD	[written by David Gates, Malcolm Stanners][produced by David Gates , Malcolm Stanners]
Eugina	Salt Tank	12.2000	58[4]	-	Lost Language LOST 004	[written by Salt Tank][produced by Salt Tank]
Energy	Salt Tank	10.2001	82[2]	-	Bedrock BED 23CD	[written by Salt Tank][produced by Salt Tank]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Science & Nature	Salt Tank	06.1996	98[1]	-	Internal TRUCD 11	[produced by Salt Tank]

Sahkó Records

Początkiem tej pierwszej fińskiej wytwórni były nielegalne house’owe imprezy, organizowane od 1989 r: przez Hyperdelic Housers. Trzonem tej grupy DJ-ów byli Mika Vainio, Tommi Gronlund i Esko Routamaa. Mimo wielu problemów, głównie z policją, zyskali pewną popularność i na początku 1993 r. postanowili założyć w Helsinkach wytwórnię Sahkó, dając upust swoim możliwościom twórczym.

Zanim na początku 1994 r. ukazał się pierwszy CD Metri  autorstwa Vainio (pod pseudonimem 0), Sahkó zdążyło opublikować pięć EP-ek z radykalnie minimalistycznym techno, m.in. Guacamole Orchestra Saab 96, Hertsi Kohina i Philus PH. Tommi Gronlund, szef firmy, pracując jednocześnie jako architekt nawet nie marzył o tym, że Sahko szybko stanie się integralną częścią światowego podziemia muzyki techno. Ich płyty, także następne single, np. Sil Electronics, zostały szybko zauważone przez takich ludzi, jak Mixmaster Morris, Mike Paradinas, którzy zaczęli je umieszczać na swoich oficjalnych miesięcznych „Top 10” w takich magazynach jak angielskie „DJ”, „Mixmag”, czy niemiecki „Frontpage”.

Muzycy Sahko zostali zaproszeni w 1994 r. na Love Parade do Berlinaa, biorąc aktywny udział w Interference Festival. Na składance, która ukazała się rok później, można znaleźć dwie oryginalne kompozycje Panasonic „Sahkotin” i Hertsi „Ohitus”. Nowy projekt Vainia - Panasonic, został w 1995 r. przejęty przez brytyjską wytwórnię Blast First, która wkrótce wydala albumy Vakio i Kulma oraz m.in. EP-kę Osasto.

 Sahkó po kilku kolejnych singlach wydała w 1996 r., wspólnie z wytwórnią Telepathic, album amerykańskiego muzyka Freda Giannelliego Telepathic Romance. Równolegle do wydawnictw Sahkó działają dwa pododdziały - PUU, który zasłynął dotychczas publikacją dwóch albumów ekscentrycznego muzyka Jimi Tenora Sahkómies i Europa (podpisał potem kontrakt z wytwórnią Warp) i Unitones (wspólnie z drugą fińską wytwórnią Dum), który wydał dotychczas jedynie składankę Distant Music. 

Sabrettes

Wytwórnia fonograficzna założona przez Ninę Walsh, działająca początkowo pod skrzydłami Sabres Of Paradise Weatheralla. Na początku jej nakładem ukazały się EP-ki Altitude zespołu Voodoo People, Through The Floor And Charged duetu Cause (czyli DJ-a Scotta Braithwaite’a i brata Niny Walsh - Craiga Walsha) oraz dwa maksisingle duetu Incky Blacknuss (DJ Alex Knight i Andrea Parker).

Katalog wytwórni odzwierciedla indywidualne upodobania Niny Walsh. Pozwala jej na uwolnienie się od etykietki „dziewczyny DJ-a”, która do niej przylgnęła na skutek związku ze słynnym Andym Weatherallem, Kompilacja 101+303+808 = Now Form A Band udawadnia, że koncentruje się ona głównie na tanecznym techno.

 Po wydaniu ponad trzydziestu singli, wspólnie z wytwórnią Weatheralla odbyli trasę koncertową po Wielkiej Brytanii nazwaną „The Sabre Toothed Dog Tour”. Nina Walsh wspólnie z Lolem Hammondem założyła grupę Slab, podpisując kontrakt płytowy z wytwórnią Hydrogen Dukebox. Po trzech singlach, zawierających m.in. remiksy Weatheralla, Technovy i Carla Coxa, w 1996 r. ukazał się album Freeky Speed. 

Oceana

Oceana Mahlmann (ur. 23 stycznia 1982r w Wedel) - niemiecka piosenkarka, wykonująca muzykę zaliczaną do soulu, z wpływem reggae, hip-hopu i funku.
Jej matka pracowała jako projektantka ubrań w Paryżu, a ojciec, pochodzący z Martyniki, był DJ-em.

Współpracowała z grupami muzycznymi Seeed i Boundzound. W 2008 roku zaczęła karierę solową. W tym samym roku występowała na targach muzycznych Popkomm. W 2009 roku wydała swój debiutancki album studyjny zatytułowany Love Supply, który promowany był przez singiel „Cry Cry”. 22 sierpnia na 46. festiwalu sopockim otrzymała nagrodę Słowika Publiczności za wykonanie utworu „Cry Cry”.

Od 7 marca do 9 maja 2010 roku brała udział w jedenastej edycji programu TVN Taniec z gwiazdami, będącego polską wersją formatu Dancing with the Stars. Jej partnerem był Przemysław Juszkiewicz, z którym zajęła szóste miejsce, wycofując się z rywalizacji w ósmym odcinku z powodu zaawansowanej ciąży. 23 kwietnia 2010 roku była gościem na gali Eska Music Award, gdzie wykonała „Cry Cry”, a także odebrała nagrodę w kategorii „Hit Roku Świat”.

W 2012 roku została wybrana przez UEFA na wykonawczynię oficjalnej piosenki Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej, odbywających się w 2012 roku w Polsce oraz na Ukrainie. Singlem promującym wydarzenie został utwór „Endless Summer”. Piosenka znalazła się na drugiej płycie studyjnej piosenkarki zatytułowanej My House, której premiera odbyła się 22 czerwca 2012 roku.

W 2014 roku zakwalifikowała się do udziału w koncercie Unser Song für Dänemark, będącym niemieckimi eliminacjami do 59. Konkursu Piosenki Eurowizji. W pierwszej rundzie finału selekcji zaprezentowała utwór „Thank You”, jednak nie przeszła do drugiego etapu.
W sierpniu 2010 roku urodziła syna.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Cry Cry

Oceana

09.2009

22[17]

26[3]

39[18]

52[5]

-

-

73[1]

-

Ministry Of Sound 0197079

[written by Tobias Neumann,Marcus Brosch,Oceana,Anes Krpic,Duncan Townsend]

Endless Summer

Oceana

06.2012

182[2]

6[12]

5[19]

52[5]

83[3]

-

17[11]

2[10]

Ministry Of Sound 505310528302

[written by Blair Mackichan,Reinhard Raith,Oceana Mahlmann,Andreas Litterscheid,Mense Reents,Hugo Oscar,Marc F. Jackson,Jakobus Siebels]

Put Your Gun Down

Oceana

09.2012

-

-

-

-

-

-

-

96

Mostiko 23 23982-0

[written by Tobias Neumann,Marcus Brosch,Oceana Mahlmann,Anes Krpic]

Say Sorry

Oceana

09.2012

-

-

86[1]

-

-

-

-

-

Embassy Of Music 5053105509027

[written by Blair Mackichan, Oceana Mahlmann]

Albums

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
My House	Oceana	07.2012	-	84[1]	89[1]	-	-	-	-	84[1]	Embassy Of Music 5053105333127	-
Love Supply	Oceana	09.2009	58[21]	-	-	-	-	-	-	-	Ministry Of Sound 0195732	-

Frank Ocean

Christopher Francis Ocean (ur. 28 października 1987r w Long Beach, Kalifornia, jako Christopher Breaux) - amerykański wokalista, występujący pod pseudonimem Frank Ocean, członek kolektywu OFWGKTA.

Frank Ocean urodził się w Long Beach, Kalifornia, USA. W wieku pięciu lat przeprowadził się wraz z rodziną do Nowego Orleanu gdzie dorastał wśród muzyków jazzowych. Jako nastolatek zarobione pieniądze odkładał na wynajem studia nagraniowego. Po przejściu w 2005 roku huraganu Katrina, Ocean postanowił przeprowadzić się do Los Angeles. W studiu znajomego nagrywał dema swoich piosenek i rozprowadzał je po Los Angeles. Rozpoczął też karierę tekściarza, pisał m.in. dla Justina Biebera i Johna Legenda.

Po podpisaniu kontraktu z Def Jam Recordings zmienił swoje imię i nazwisko na Christopher Francis William Ocean. 18 lutego 2011 roku Ocean wydał swój pierwszy mixtape - nostalgia, ULTRA. W czerwcu 2011 Ocean zapowiedział, że razem z Kany'em Westem i Jayem-Z będzie nagrywał album "Watch the Throne".

8 czerwca 2012 roku Ocean udostępnił singel zatytułowany "Pyramids" ze swojej nadchodzącej płyty - channel Orange. 10 lipca 2012 roku Ocean upublicznił ją w formie cyfrowej, reszta form dystrybucji została dostępna 17 lipca 2012 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Novacane	Frank Ocean	07.2011	-	82[4]	Def Jam	[platinum-US][silver-UK][written by Frank Ocean, Christopher Stewart, Monte Neuble][produced by Tricky Stewart][17[20].R&B Chart]
Swim Good	Frank Ocean	09.2011	-	-	Def Jam	[silver-UK][written by Frank Ocean,Waynne Nugent,Kevin Risto,Charles Gambetta][produced by Midi Mafia][70[7].R&B Chart]
No Church in the Wild	JAY-Z and Kanye West featuring Frank Ocean	06.2012	37[37]	72[5]	Roc-A-Fella USUM 71111617	[platinum-US][platinum-UK][written by James Brown, Shawn Carter, Michael Dean, Christopher Francis, Phil Manzanera, Terius Nash, Charles Njapa, Joseph Roach, Kanye West, Gary Wright][produced by 88-Keys, Mike Dean, Kanye West][31[20].R&B Chart]
Pyramids	Frank Ocean	06.2012	112[5]	-	Def Jam	[platinum-US][written by Christopher Francis Ocean ,James Ryan Ho][produced by Tricky Stewart][103.R&B Chart]
Lost	Frank Ocean	12.2012	53[8]	-	Def Jam USUM 71207186	[gold-US][platinum-UK][written by Christopher Breaux ,James Ryan Ho, Micah Otano][produced by Malay][16[4].R&B Chart]
Thinkin' 'Bout You	Frank Ocean	03.2013	94[5]	32[28]	Def Jam USUM 71202995	[platinum-US][platinum-UK][written by Christopher Breaux][produced by Shea Taylor][7[52].R&B Chart]
Super Rich Kids	Frank Ocean featuring Earl Sweatshirt	03.2013	145[2]	-	-	[gold-US][silver-UK][written by Frank Ocean, Malay, Earl Sweatshirt, Kirk Robinson, Nathaniel Robinson Jr., Roy Hammond, Mark Morales, Mark Rooney][produced by Malay][104.R&B Chart]
Oceans	Jay-Z Feat. Frank Ocean	07.2013	153[1]	83[1]	Roc-A-Fella	[written by Shawn Corey Carter, Christopher Lonny Breaux, Timothy Zachery Mosley, Pharrell Williams][produced by Pharrell Williams][30[2].R&B Chart]
Volves	Kanye West featuring Frank Ocean	04.2016	88[1]	-	Def Jam USUM 71601266	[written by Kanye West,Sia Furler,Victor Mensah,Magnus August Høiberg,Alan Soucy Brinsmead,Noah Goldstein,Elon Rutberg,Malik Yusef,Freddy Wexler,Cydel Young,Ryan McDermott,Mike Dean,Kirby Lauryen,Pat Reynolds,Caroline Shaw][produced by Kanye West,Cashmere Cat,Sinjin Hawke,Dean,Goldstein,Caroline Shaw]
Nikes	Frank Ocean	09.2016	93[1]	79[1]	Boys Don't Cry QZ5C 81600001	[silver-UK][written by Christopher Ocean][produced by Frank Ocean, Om'Mas Keith ,Malay Ho][27[1].R&B Chart]
Pink + White	Frank Ocean	09.2016	-	84[1]	-	[gold-UK][30[1].R&B Chart]
Nights	Frank Ocean	09.2016	-	98[1]	-	[gold-UK][40[1].R&B Chart]
Solo	Frank Ocean	09.2016	138	96[1]	-	[102[1].R&B Chart]
Self Control	Frank Ocean	09.2016	-	116[1]	-	[silver-UK][50[1].R&B Chart]
Ivy	Frank Ocean	09.2016	-	80[1]	-	[gold-UK][written by Christopher Breaux, Malay Ho][produced by Frank Ocean, Om'Mas Keith, Rostam Batmanglij][28[1].R&B Chart]
Skyline To	Frank Ocean	09.2016	-	116[1]	-	[50[1].R&B Chart]
Slide	Calvin Harris featuring Frank Ocean and Migos	03.2017	10[25]	25[20]	Columbia GBARL 1700262	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Adam Wiles, Christopher Breaux, Quavious Marshall, Kiari Cephus][produced by Calvin Harris][12[22].R&B Chart]
Chanel	Frank Ocean	03.2017	80[1]	72[1]	Blonded QZ5C 81600019	[platinum-US][gold-UK][written by Christopher Breaux, Jacob Ludwig Olofsson, Rami Dawood ,Adam Feeney, Michael Uzowuru][produced by Frank Ocean ,Jarami, Frank Dukes, Michael Uzowuru][30[1].R&B Chart]
911 / Mr. Lonely	Tyler, The Creator Featuring Frank Ocean & Steve Lacy	07.2017	-	101[2]	Blonded QZ5C 81600019	[platinum-US][gold-UK][written by Tyler Okonma,Christopher Breaux,Raymond Calhoun][produced by Tyler, the Creator][47[1].R&B Chart]
Caught Their Eyes	JAY-Z Featuring Frank Ocean	07.2017	-	63[1]	-	[29[1].R&B Chart]
RAF	A$AP Mob Featuring A$AP Rocky, Playboi Carti, Quavo, Lil Uzi Vert & Frank Ocean	09.2017	-	18[1]	RCA	[platinum-US][written by Rakim Mayers,Jordan Carter,Quavious Marshall,Symere Woods,Frank Ocean,David Cunningham,Joe Thornalley,Michael Uzowuru][produced by Dun Deal,Vegyn,Uzowuru][110.R&B Chart]
Moon River	Frank Ocean	03.2018	-	111[1]	Blonded QZ5C 81600019	[platinum-US][gold-UK][written by Henry Mancini,Johnny Mercer][103[1].R&B Chart]
DHL	Frank Ocean	11.2019	67[1]	98[1]	Blonded QM 24S1926144	[written by Frank Ocean ,Alexander Ridha, Jennifer Ivory ,George Jones, Starleana Taylor, Stephen Washington][produced by Frank Ocean, Boys Noize, Noah Goldstein, Daniel Aged][46[1].R&B Chart]
In My Room	Frank Ocean	11.2019	72[1]	85[1]	Blonded QM 24S1926435	[silver-UK][written by Frank Ocean, Michael Uzowuru][produced by Ocean ,Uzowuru, Sango][42[1].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Channel Orange	Frank Ocean	07.2012	2[54]	2[42]	Def Jam 3710232	[gold-US][platinum-UK][produced by Frank Ocean/Malay/Om'Mas Keith/Pharrell Williams/Tyler The Creator]
Blonde	Frank Ocean	09.2016	1[1][12]	1[1][82]	Boys Don't Cry 0862160000302	[platinum-UK][platinum-US][produced by Frank Ocean,Buddy Ross, Francis Starlite, James Blake, Jon Brion ,Joe Thornalley, Malay Ho ,Michael Uzowuru, Om'Mas Keith, Pharrell Williams, Rostam Batmanglij]

Ocean Drive

Ocean Drive to projekt muzyki tanecznej założony w 2008 roku i złożony z francuskich producentów muzyki Nicolasa Carela i Justa Umana. Sukces europejskiego elektronicznego dance i muzyki pop z albumem With the Sunshine oraz wieloma singlami we Francji, Belgii i Szwajcarii, współpracują z wokalistą Gilles Luka, wcześniej członkiem zespołów Galleon i Luka oraz DJ-em Oriska, Smartzee i wieloma innymi ostatnio z norweskim piosenkarzem / artystą   irańskiego pochodzenia, Aylarem Lie . Carel i Uman założyli zespół po spotkaniu w nocnym klubie w Miami na Florydzie, a projekt muzyczny został nazwany na cześć modnej firmy Ocean Drive w South Beach w Miami na Florydzie.

W maju 2010 r. firma Ocean Drive podpisała kontrakt z brytyjską wytwórnią elektroniczną Dance Nation na wprowadzenie ich materiałów do Wielkiej Brytanii. Remake "Some People" z Aylarem było debiutanckim singlem w nowej wytwórni w Wielkiej Brytanii.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Some People (Ton désir)	Ocean Drive feat. DJ Oriska	01.2009	6[30]	37[12]	-	-	-	-	-	-	Sony Music 88697460272	[written by Johnny Williams,Gilles Luka,Nicolas Carel,Just Uman]
Without You (Perdue sans toi)	Ocean Drive feat. DJ Oriska	07.2009	4[32]	37[12]	-	-	-	-	-	-	Sony 88697552552	[written by Johnny Williams,Gilles Luka,Nicolas Carel]
Because (Connecte-toi)	Ocean Drive feat. DJ Oriska	12.2009	18[29]	-	-	-	-	-	-	-	Sony 88697632012	[written by Johnny Williams,Gilles Luka,Nicolas Carel]
Whatever (Encore et encore)	Ocean Drive	05.2012	48[1]	-	-	-	-	-	-	-	Sony	[written by Johnny Williams,Gilles Luka,Nicolas Carel]
Revolution	Ocean Drive	12.2012	86[1]	-	-	-	-	-	-	-	Sony	[written by Johnny Williams,Gilles Luka,Nicolas Carel]
With The Sunshine (Tellement Loin)	Ocean Drive	06.2010	76[1]	-	-	-	-	-	-	-	Sony	[written by Johnny Williams,Gilles Luka,Nicolas Carel]

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

With The Sunshine

Ocean Drive feat. DJ Oriska

08.2009

23[13]

-

-

-

-

-

-

-

Sony 88697563642

-

Joël O'Cangha

Kariera Joëla O'Canghy jest daleka od zwykłej. Urodzony w Paryżu, dołączył w wieku 6 lat do Martyniki, skąd pochodzą jego rodzice. Po ukończeniu szkoły biznesu odkrywa konserwatorium w Hawanie podczas stażu na Kubie. Postanawia zająć się wszystkim, aby nauczyć się śpiewu i muzyki.  

Pozostaje przez prawie pięć lat na Kubie. Następnie wyruszył w trasę koncertową po całym świecie, z pierwszą rolą w słynnej operze Gershwina "Porgy and Bess". Gdy tour zatrzymuje się w Niemczech, Joel kontaktuje się z ekipą musicalu "Lion King" po kreskówce Disneya. Hamburg staje się jego nowym portem macierzystym. Przez półtora roku będzie odgrywał rolę Simby, młodego syna "Króla Lwa" Mufasy, a obecnie w Paryżu Joel O'Cangha zdecydował się na "Przeminęło z wiatrem".  

Jego rola symbolizująca emancypację czarnych w Stanach Zjednoczonych jest szczególnie bliska jego sercu, ponieważ temat niewolnictwa zawsze był bardzo obecny w jego rodzinie. Jest to jeden z powodów, dla których przyjął postać, w której wyraża całą swoją wrażliwość i talent. W wieku 27 lat Joël O'Cangha podejmuje nowe wyzwanie na niezwykłej trajektorii artystycznej.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Tous Les Hommes

Joël O'Cangha

01.2003

18[16]

36[9]

-

-

-

-

-

-

M6 Interactions 8345100475

[written by Gérard Presgurvic]