Lester Lee

Lester Lee (urodzony 7 listopada 1903 r. W Nowym Jorku , 19 czerwca 1956 r. W Los Angeles ) był amerykańskim kompozytorem i autorem piosenek.
Po ukończeniu Liceum Handlowego, Lester Lee postanowił zostać kompozytorem. Pierwsze doświadczenie zdobył na Broadwayu , gdzie w 1929 roku odniósł swój pierwszy sukces z muzyką do musicalu " Keep it Clean" .

Od 1929 roku był również w Hollywood jako autor tekstów do różnych studiów filmowych, gdzie wrócił w 1940 roku na Broadway. Od 1947 pracował często z autorami piosenek Allanem Robertsem , Bobem Russellem i Nedem Washingtonem w Columbia Pictures . Z Russellem napisał piosenki " Trinidad Lady" i " I've Been Kissed Before" do filmu Affair in Trinidad ( 1952), z Ritą Hayworth po wieloletniej przerwie filmowej,w  próbie powrotu.

 Z Waszyngtonem otrzymał w 1954 r. Nominację do Oscara w kategorii najlepsza piosenka dla filmu Blue Pacific Blues  z Hayworth  i José Ferrerem w roli głównej. W Waszyngtonie skomponował także muzykę do westernu   The Man from Laramie (1955).

Lester Lee zmarł w 1956 roku w wieku 52 lat w Los Angeles na zawał  serca . Został pochowany na cmentarzu Hollywood Forever .

Awards

Oscar [Muzyka filmowa] Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa] 1954   Best Music, Original Song Miss Sadie Thompson (1953)

Kompozycje Lestera Lee na listach przebojów [with Dan Shapiro, Jerry Seelen] 1939 Chico's Love Song The Andrews Sisters 11.US [with Aram Khachaturian, Allen Roberts] 05/1948 (Every Time They Play The) Sabre Dance The Andrews Sisters 21.US [with Bob Russell ] 04/1952 Lady Love Vaughn Monroe 18.US [with Sydney Russell ] 09/1952 Mademoiselle Eddy Howard 14.US [with Ned Washington] 1954 The Heat's On Rita Hayworth & José Ferrer 30.US 02/1954 Sadie Thompson's Song (Blue Pacific Blues) Richard Hayman 20.US 03/1955 Prize of Gold Joan Regan 6.UK 09/1955 The Man from Laramie Jimmy Young 1.UK 09/1955 The Man from Laramie Al Martino 19.UK 06/1957 Fire Down Below Jeri Southern 22.UK

Jack Fulton

Jack Fulton (ur. 13 czerwca 1903r - zm. 13 listopada 1993r) był amerykańskim kompozytorem, puzonistą i wokalistą. W wieku 17 lat zaczął grać na salach tanecznych małych miasteczek. Śpiewał z orkiestrą Mason-Dixon. Grał także na puzonie i śpiewał z orkiestrą George'a Olsena . Był częścią trio, które zaśpiewało w hicie numer jeden z 1925 r. " Who? " Innymi wokalistami byli Bob Rice i Fran Frey .

W 1926 roku dołączył do orkiestry Paula Whitemana .Dostarczał wokale do wielu nagrań Whitemana. Był częścią trio z Charles'em Gaylordem i Austinem Youngiem przy nagraniu " Makin 'Whoopee ". Śpiewali z The Rhythm Boys na swoim nagraniu z 1927 roku "Changes" i towarzyszyli Bingowi Crosby i Bixowi Biederbecke podczas ich solówek.

Wystąpił w filmie King of Jazz w ramach orkiestry, śpiewając krótko "A Bench in the Park". Z orkiestrą spopularyzował piosenkę " Body and Soul " w 1930 roku. i " How Deep Is the Ocean? " w 1932 roku.

Napisał około 120 kompozycji, w tym " Wanted ", "Until", " If You Are But a Dream " i "My Greatest Mistake".

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sunflower/Tell Me The Truth	Jack Fulton	03.1949	-	12[6]	Tower 1454	-

                                                     Piosenki na listach przebojów

Kompozycje Jacka Fultona na listach przebojów [with Jack O'Brien] 10/1940 My Greatest Mistake The Ink Spots 17.US [with Moe Jaffe, Nat Bonx] 01/1945 If You Are But a Dream Frank Sinatra 19.US [with Bob Crosby & Hunter Kahler] 09/1948 Until Tommy Dorsey and His Orchestra 4.US [with Lois Steele] 03/1954 Wanted Perry Como 1.US/4.UK 06/1954 Wanted Al Martino 4.UK 11/1955 Times Two, I Love You The Three Chuckles 67.US 03/1956 Ivory Tower Cathy Carr 2.US 03/1956 Ivory Tower The Charms 11.US 04/1956 Ivory Tower Gale Storm 6.US 05/1956 Ivory Tower The Kaye Sisters 20.UK 05/1959 Peace The McGuire Sisters 85.US

Phantoms

Holenderska grupa beatowa utworzona w liceum w Eindhoven po wizycie The Beatles w Holandii w 1964 roku. Jej skład tworzyli: Ad van der Horst (gitara), Wally Bunker (bas), Ronald van der Horst (gitara), Fred Grundlach (perkusja) i Maertien van Rooy (wokal).
W 1965 roku podpisali kontrakt z wytwórnią Omega i nagrali swoją wersję "Jack the Ripper",który brzmiał niewiele mniej dziko niż oryginał Screaming Lord Sutch.Na stronie B wspomnianego singla słychać piętno odciśnięte przez Beatles. Płyta promowana przez Radio Veronica sprzedaje się dobrze lokalnie, ale ma niewielką popularność w całym kraju. Na drugi singiel, wybierają cover Jamesa Browna "I'll Go Crazy" ,składnik menu wszystkich artystów, od Moody Blues do Ronnie Birda.
Phantoms wykonują "I'll Go Crazy" w telewizji i odnoszą sukces ze swoim singlem (nr 11 na lokalnej liście przebojów), który jest także wydany w Niemczech dla Metronome. Na trzecim singlu z 1965 roku znajduje się ich własna kompozycja "Tormented", który znajduje się na stronie A. Ta piosenka powstała pod silnym wpływem Merseybeat i dotarła do 25 miejsca holenderskiej listy przebojów. O ile strona B singla "I'll Go Crazy" była balladą ,to na "Tormented" dołączono cover "A well RespectED man" The Kinks.
The Phantoms stali się gwiazdą występując w pierwszej części telewizyjnego show Adamo i wielu programów telewizyjnych.
Wydany w 1966 roku album zawiera pół na pół oryginalne kompozycje grupy i covery innych wykonawców, w tym "Brand New Cadillac" (Shamrocks / Renegades), "Hang na Sloopy "(Mc Coys)," Roadrunner "(Bo Diddley) ,"She belongs to me"(Dylan). Wśród kompozycji, jest doskonały "Someday I'm somebody " napisany przez holenderskiego rockera Petera Koelewijna.
W 1967 roku, po wydaniu singla "After Tomorrow" Phantoms odstawia swoje instrumenty do szafy,wracając do szkoły. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
I'll Go Crazy / I dream of you	Phantoms	09.1965	-	-	-	-	11[12]	-	-	-	Omega OM 35 445	[written by J.Brown]
Tormented/ A RespectED well man	Phantoms	01.1966	-	-	-	-	25[8]	-	-	-	Omega OM 35463	[written by Bunker / vRooij]

Ping Pong

The Ping Pong to prężny zespół rocka progresywnego , działający od lat siedemdziesiątych.
Zespół powstał w 1970 roku z inicjatywy Alana Taylora , byłego basisty The Casuals , pod nazwą The Eden Rocs , i nagrał album wydany tylko w Grecji przez małą wytwórnię o nazwie Reggae and Hard Rock , z niewielkim sukcesem.
Po powrocie do Włoch podpisują kontrakt z Emiliana Records , nagrywając całkowicie akustyczny album w języku angielskim (z udziałem angielskiego saksofonisty Alana Kinga ).

Następnie przechodzą do wytwórni Spark  , która wydaje ich drugi album, z wpływami jazzu i tekstami  włoskimi.

Ich najbardziej znanym utworem był  Caro Giuda , cover A Time For Winning autorstwa Blue Mink (z włoskim tekstem napisanym przez Roberta Vecchioniego ), podczas gdy trzeci singiel, Il miracolo (który zbliża się do melodyjnego popu), daje im występ telewizyjny w 1975 r. w programie Adesso musica , zaprezentowany przez Nino Fuscagniego i Vanna Brosio .

W tym samym roku grupa zmieniła wytwórnię płytową i nazwę na Bulldog ; następnie Celso Valli stanie się znanym aranżerem, a Alan Taylor da życie Barbados Climax i przyczyni się jako producent   wprowadzający na rynek Vasco Rossi .

Roy Paci

Rosario (Roy) Paci (ur. 16 września 1969r w Augusta ) to włoski trębacz , śpiewak , kompozytor i aranżer.Urodzony na Sycylii , Paci zaczął grać na pianinie jako małe dziecko i zainteresował się trąbką w wieku 10 lat.  Mając 13 lat grał z tradycyjnym sycylijskimi jazzmenami i występował w najbardziej znanych włoskich klubach.

Paci przeniósł się do Ameryki Południowej w 1990 roku, gdzie podróżował, by grać   cumbia i muzykę popularną w Urugwaju , Argentynie i Brazylii . Dalsze podróże na Wyspy Kanaryjskie i Senegalu pomogły mu wyszkolić i rozwinąć muzyczne wpływy. Podróże te ustawiły Paci na drodze, która zaprowadziła go do serii współpracy i turnee z   projektami muzycznymi, filmu, telewizji i spraw politycznych, w tym działań humanitarnych w Afryce i kampanii Amnesty International przeciwko przemocy wobec kobiet.


Po powrocie do Włoch Paci wszedł na scenę alternatywnego rocka , by zagrać z kilkoma zespołami, w tym z Persian Jones, Qbeta, Mau Mau, Banda Ionica i ZU. Gust Paci odzwierciedlały jego szerokie zainteresowania, a zespoły grały style muzyczne od ska i punka po free jazz i włoskie marsze pogrzebowe .
W 1999 Roy Paci poznał francusko / hiszpańskiego baskijskiego muzyka Manu Chao, z którym nagrał uznany przez krytyków album Próxima Estación: Esperanza . Paci kontynuował nagrywanie z Chao i intensywnie koncertował ze swoją grupą Radio Bemba Sound System. W 2001 roku Paci rozpoczął wieloletnią współpracę z holenderskim post-punkowym zespołem The Ex , koncertując i nagrywając z Ex Orkest, 20-osobowym zespołem złożonym z różnych europejskich improwizatorów obracających się wokół histerycznych anarcho-punkowych haseł The Ex. Wraz z Wolerem Wierbosem ( puzon ), Matsiem Gustafssonem i Kenem Vandermarkiem ( saksofony ), Paci kontynuował tournee z The Ex jako członek Brass Unbound i wniósł brzmienie trąbki do albumu zespołu Catch My Shoe .
W 2002 roku Paci założył własny zespół Aretuska i założył wytwórnię Etnagigante w 2003 roku, aby wyprodukować drugi album Tuttapposto , który eksplorował rytmy calypso , rocksteady i swing oraz nowe aranżacje klasycznej sycylijskiej muzyki ludowej. Kontynuowano współpracę z udziałem Tony'ego Scotta , Mike'a Pattona , Gogola Bordella , Shantela i Zap Mama .
W 2006 roku Paci połączył siły z nagrodzonym Grammy Award muzykiem klezmerskim , Frankiem Londonem i liderem zespołu bałkańskiej orkiestry dętej Bobanem Markoviciem, na albumie łączącym sycylijską tradycję Paci z żydowskimi melodiami i bałkańskimi dźwiękami zwanymi Trumpet Triumph.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Viva la vida

Roy Paci & Aretuska

02.2006

-

-

-

-

-

-

-

43[3]

V2 VVR 5039193

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Tuttaposto	Roy Paci & Aretuska	06.2003	-	-	-	-	-	-	62[2]	V2	-
Parola d'onore	Roy Paci & Aretuska	04.2005	-	-	-	-	-	-	47[3]	V2	[produced by Roy Paci, Josh Sanfelici]
Suonoglobal	Roy Paci & Aretuska	06.2007	-	-	-	-	-	-	20[19]	V2 VVR 10479125	-
Latinista	Roy Paci & Aretuska	05.2010	-	-	-	-	-	-	82[3]	V2	-

Dollar

Dollar był jednym z najbardziej udanych duetów pop w Wielkiej Brytanii W swojej dziesięcioletniej karierze Dollar sprzedał ponad 10 milionów płyt.

  Założony w 1978 roku przez Therezę Bazar i Davida Van Daya, Dollar nie tracił czasu: ich debiutancki singiel "Shooting Star" był natychmiastowym hitem, osiągając   ​​14 pozycję na brytyjskich listach przebojów. Bazar spotkała Van Daya w kabaretowej grupie Guys 'n' Dolls i zakochali się. Chcąc stworzyć muzykę, która byłaby odświeżająca i ekscytująca, jak brzmienie new wave pochodzące z Anglii, para opuściła Guys 'n' Dolls i współpracowała jako Dollar.

 Ich pierwszy album, Shooting Stars, został wydany w 1979 roku. Później w tym samym roku Dollar nagrał cover "I Wanna Hold Your Hand" The Beatles; wylądował w pierwszej piątce w Wielkiej Brytanii. W 1980 roku Bazar i Van Day zaangażowali się i nagrywali kolejny album "The Paris Collection". Jednak nie był tak popularny jak Shooting Stars.

 Związek Bazar i Van Day'a rozpadł się w czerwcu 1981 roku, ale kontynuowali współpracę jako Dollar. Wynajęli producenta Trevora Horna na trzeci  album The Dollar Album. Następnie Dolar powrócił na brytyjskie listy przebojów z takimi hitami radiowymi jak "Hand Held in Black and White", "Mirror Mirror" i "Give Me Back My Heart".  

W 1986 roku, po tym jak Bazar i Van Day próbowali nagrywać solo z mieszanymi wynikami, Dollar ponownie zaczął wydawać single. Oprócz pierwszej dziesiątki covera "O L'Amour" Erasure pod koniec lat 80-tych żaden z nich nie znalazł akceptacji poza klubami tanecznymi, a Dollar się rozpadł. Van Day próbował zastąpić Bazar  innymi wokalistkami, zanim założył kolejną grupę, Bucks Fizz.Bazar przestała śpiewać, aby zająć się rodziną.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Shooting Star/Talking 'bout Love	Dollar	11.1978	14[12]	74[6]	Carrere 2871	[written by David Courtney][produced by Christopher Neil]
Who Were You With In The Moonlight/Star Control	Dollar	05.1979	14[12]	-	Carrere CAR 110	[written by David Courtney][produced by Christopher Neil]
Love's Gotta Hold On Me/Tokyo	Dollar	08.1979	4[13]	-	Carrere CAR 122	[written by D. Van Day, T. Bazar][produced by Christopher Neil]
I Wanna Hold Your Hand/Love One Another	Dollar	11.1979	9[14]	-	Carrere CAR 131	[written by Lennon, McCartney][produced by Christopher Neil]
Takin' A Chance On You/No Man's Land	Dollar	10.1980	62[3]	-	WEA K 18353	[written by T. Bazar, D. Van Day][produced by Greg Walsh, Dollar]
Hand Held In Black And White/Heartbeat (Love Me Slowly)	Dollar	08.1981	19[12]	-	WEA BUCK 1	[produced by Trevor Horn]
Mirror Mirror (Mon Amour)/Radio	Dollar	11.1981	4[17]	-	WEA BUCK 2	[written by Trevor Horn, Bruce Woolley][produced by Trevor Horn]
Ring Ring/Star Control	Dollar	03.1982	61[2]	-	Carrere CAR 225	[written by Christopher Rainbow][produced by Christopher Neil][oryginalnie nagrana przez Christophera Rainbowa w 1979r]
Give Me Back My Heart/Pink And Blue	Dollar	03.1982	4[9]	-	WEA BUCK 3	[written by S. Darlow, T. Horn][produced by Trevor Horn ]
Videotheque/Living A Life Of Dreams	Dollar	06.1982	17[10]	-	WEA BUCK 4	[written by S. Darlow, T. Horn][produced by Trevor Horn]
Give Me Some Kinda Magic/You Made Me Love You	Dollar	09.1982	34[6]	-	WEA BUCK 5	[written by T. Bazar, D. Van Day][produced by Dollar]
We Walked In Love/Love Tonight	Dollar	08.1986	61[4]	-	Arista DIME 1	[written by Michael St. James][produced by Christopher Neil]
O L'Amour/B-Beat	Dollar	12.1987	7[11]	-	London LONX 146	[oryginalnie nagrana przez Erasure ][Written by V.Clarke & A.Bell]
It's Nature's Way (No Problem)/Dia Y Noche	Dollar	07.1988	58[3]	-	London LONX 179	[written by Glen, Burns, Bazar, Van Day][produced by Phil Harding, Ian Curnow (For P.W.L.), Dollar]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Shooting Stars	Dollar	09.1979	36[8]	-	Carrere CAL 111	[produced by Christopher Neil]
The very best of Dollar	Dollar	04.1982	31[9]	-	Carrere CAL 3001	[produced by Christopher Neil]
The Dollar Album	Dollar	10.1982	18[11]	-	WEA DTV 1	[produced by Trevor Horn, Dollar]

Ruby Records

Ruby Records to amerykańska wytwórnia muzyczna , założona w 1981 roku głównie jako oddział  wytwórnii muzycznej Slash Records .
Ruby była dystrybuowana przez tych samych niezależnych dystrybutorów, którzy obsługiwali jej korporacyjną matkę, Slash .  Gdy wytwórnia Warner Bros. Records kupiła firmę Slash, przejęli dystrybucję trzech najpopularniejszych albumów Ruby ( The Gun Club 's Fire of Love , The Misfits ' Walk Among Us , The Dream Syndicate 's Days of Wine and Roses ) i usunęli  pozostałe (w tym wydane przez Flesh Eaters , Blurt i Lydię Lunch ). Wersja Fire of Love   WB ma zmienioną konstrukcję okładki, ale płyta CD ponownie pojawia się w Slash i Rhino, wykorzystując oryginalną grafikę.


Ruby została założona przez wokalistę Flesh Eaters Chrisa D. Został wymieniony jako producent płyty Misfits " Walk Among Us" w pierwotnym wydaniu, chociaż zostało to zmienione przy ponownym wydaniu płyty na CD. Chris D. wyprodukował także The Dream Syndicate 's The Days of Wine and Roses i kilka utworów w Fire of Love The Gun Club , a także dwa albumy Flesh Eaters wydane przez Ruby.

                                      Katalog wytwórni:

4XJ-73296     Various     I Was A Teenage Zombie (Original Motion Picture Soundtrack) ‎(Cass, Album, Comp, Dol)     1987    
    0110     The Riptones     Cool Hand ‎(CD, Album)     1994    
    906     Ruth Bloomquist     One Day Ain't Enough ‎(CD, Album)     2006    
    23935-4     The Gun Club     Fire Of Love ‎(Cass, Album)     1983    
    25756-1     Misfits     Walk Among Us ‎(LP, Album, RP, Dar)     Unknown    
    26969-2     Drag News     Drag News EP ‎(CD, EP)     2012    
    1-23844     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses ‎(LP, Album, RP)     1982    
    1-23935     The Gun Club     Fire Of Love ‎(LP, Album, RE)     1983    
    828 038-1     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses (Album)
1987    
    828 038-4     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses ‎(Cass, Album, RE)     1987    
    9 23844-4     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses (Album)
1982    
    9 25756-1     Misfits     Walk Among Us (Album)
1988    
    9 25756-2     Misfits     Walk Among Us (Album)
1988    
    9 25756-4     Misfits     Walk Among Us ‎(Cass, Album, RE)     1988    
    9 25822-1     Sweet Baby     It's A Girl ‎(LP, Album)     1989    
    9 25823-1     Field Trip (2)     Beautiful ‎(LP, Album)     1989    
    9 1-23844     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses ‎(LP, Album)     1987    
    92 39371     Various     Slash: The Early Sessions ‎(LP, Comp)     1983    
    422-828 811-4     Misfits     Walk Among Us ‎(Cass, Album, RE, Dol)     1996    
    8122-79885-5     Misfits     Walk Among Us (Album)
2009    
    BEG 80     The Gun Club     Ghost On The Highway / Sex Beat ‎(7", Single)     1982    
    BEGA 37     The Gun Club     Fire Of Love (Album)
1982    
    BTB-902     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses (Album)
1982    
    CL 0003     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses ‎(LP, Album)     1982    
    EX 25     The Flesh Eaters     Forever Came Today ‎(LP, Album)     1982    
    EX 32     Misfits     Walk Among Us (Album)
1982    
    GUN 1     The Gun Club     Fire Of Love ‎(LP, Album, Ltd, Num, RE, Blu)     1987    
    IRC 007     The Flesh Eaters     A Minute To Pray A Second To Die ‎(LP, Album)     1981    
    JRR-101     The Flesh Eaters     A Minute To Pray A Second To Die ‎(LP, Album)     1981    
    JRR 102     The Gun Club     Fire Of Love (Album)
1981    
    JRR 103     Blurt     In Berlin ‎(LP)     1981    
    JRR 804     Misfits     Walk Among Us (Album)
1982    
    JRR 805     The Flesh Eaters     Forever Came Today ‎(LP, Album)     1982    
    JRR 806     Lydia Lunch / 13.13     13.13 (Album)
1982    
    JRR-807     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses (Album)
1982    
    LILP 4.00096 J     Lydia Lunch / 13.13     13.13 ‎(LP, Album, Whi)     1982    
    PHR­2012     The Gun Club     Fire Of Love (Album)
2014    
    R1 79947     Misfits     Walk Among Us (Album)
2009    
    R2 79937     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses ‎(CD, Album, RE, RM, RP)     Unknown    
    RIP-2151     The Riptones     World Renowned ‎(CD, Album)     1996    
    ROUGH 53     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses (Album)
1982    
    RTD 16     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses ‎(LP, Album)     1983    
    RTT 121     The Dream Syndicate     Tell Me When It's Over ‎(12")     1983    
    SITU 6     Lydia Lunch / 13.13     13.13 ‎(LP, Album)     1982    
    SJ-73296     Various     I Was A Teenage Zombie (Original Motion Picture Soundtrack) ‎(LP, Comp)     1987    
    SJ-573296     Various     I Was A Teenage Zombie (Original Motion Picture Soundtrack) ‎(LP, Comp, Club)     1987    
    SLMP 19     The Dream Syndicate     The Days Of Wine And Roses ‎(LP, Album, RE)     1987    
    TKO ROUND 78     Kung Fu Killers     Game Of Death ‎(CD, EP)     2002

Crown

Crown Records była wytwórnią budżetową dla braci Bihari  , którzy prowadzili wytwórnie Modern i RPM. Wytwórnia powstała w grudniu 1953 roku, wraz z czterema kontraktami artystów (w tym Joe Houstona), jako wytwórnia  Bihari Brothers, ale nie wydali oni albumów w Crown  do 1957 roku. W marcu 1957 Saul Bihari ogłosił, że albumy Modern i RPM zostaną wycofane i ponownie wydane w wytwórni Crown za 1,98 USD za album. Później w tym roku cena spadła do 1,49 USD za każdy album, aby konkurować z takimi wytwórniami jak Tops, a następnego roku pojawiły się stereofoniczne albumy na czerwonym winylu, których cena wyniosła 2,98 $. rok później, w marcu 1958, Bihari ogłosiło, że wszystkie single i RPM również zostaną przerwane na korzyść nowej singielskiej wytwórni Kent. Jako marka, Crown ma mieszaną reputację. Wiele z ich albumów zawiera wczesny rock and roll lub jazz i są poszukiwane przez kolekcjonerów. Z drugiej strony, Crown wypuścił wiele schmaltzów, knockoffów i poza tym  nieciekawą muzykę, wszystkie zapakowane w tanie pokrowce, dając Crown'owi "inną" reputację króla złomowych wytwórni.

Crown rozpoczęła  od ponownego wydania materiału z Modern i RPM, który był często doskonały i poszukiwany. Po wyczerpaniu się reedycji Modern i RPM, Crown wkrótce osiadł  wśród niskobudżetowych wytwórni publikujących  podróbki aktualnych hitów lub zwodnicze nazwy artystów, które miały zmylić niezrozumiałego kupca, podobnie jak wytwórnie Tops czy Pickwick. A Crown stał się jedną z najwcześniejszych wytwórni, która zaczęła hawkingową muzykę z wielkim nazwiskiem znanego artysty, ale muzyka w środku była z "członkami" poprzedniej orkiestry. Późniejsze wytwórnie, takie jak K-tel czy Gusto, nauczyły się od Biharisa, ponownie nagrywając setki wcześniejszych hitów rockowych / popowych przez "jednego lub więcej członków pierwotnej grupy". Naukowcy dowiedzieli się również od Biharisa, że unikanie honorariów to dobra rzecz, jeśli chcesz zarabiać pieniądze, więc zaoferowali swoim artystom niską zapłatę za nagrywanie.

Jako wytwórnia budżetowa , Crown szybko zyskała reputację wytwórni śmieciowej, a dzięki ogromnej ilości  ponownych wydań stała się znana jako King of Junk Records . Miary oszczędności   były oczywiste wszędzie. Okładki były tanie i rozpadły się niemal natychmiast. 

Same płyty często brzmiały jak zużyte zaraz po wyjęciu z opakowania, z wszelkiego rodzaju nierównościami i zmarszczkami lub innymi anomaliami winylowymi. Utwory zostały zakupione wprost za kilka dolców od artystów wykorzystanych do nagrania, którym zapłacono stałą opłatę za nagrywanie, bez możliwości przyszłych opłat licencyjnych. Piosenki również zostały poddane recyklingowi, a imiona nazwisk artystów były zmieniane, więc te same nagrania mogły być używane wielokrotnie pod różnymi nazwami. Niektórzy mistrzowie byli nawet "wymieniani" z innymi wytwórniami budżetowymi, którzy przemianowywali artystów i dostarczali Crown z kolei swoje generyczne nagrania, które Crown mógł nazwać dla siebie. Z tego powodu te same nagrania pojawiłyby się na kilku wytwórniach pod wieloma różnymi nazwiskami artystów, a nawet pod różnymi nazwami piosenek.

Nylons

Grupa założona w Toronto w Kanadzie w 1979r. W jej skład wchodziła trójka byłych aktorów (Paul Cooper, Marc Connors, Claude Morrison) oraz Arnold Robinson (ur. w Wilmingtom w stanie Karolina Północna) poprzednio związany z Sonny Turner’s Platters, znanymi bardziej jako Sounds Unlimited . W wykonywanych głównie a cappella tematach łączyli własny materiał, standardy doo-wop i współczesne popowe przeboje.

Na pierwszym albumie zaprezentowali ciekawe wokalne harmonie, i tworzony własnymi środkami rytmiczny akompaniament. Longplay One Size Fits All przyniósł temat „Silhouettes” cieszący się dużą popularnościąw lansujących mainstream amerykańskich radiostacjach. Na albumach Seamless i Happy Together (tytuł nawiązujący do wielkiego przeboju grupy Turtles z 1968r) znalazły się m.in. standardy „The Lion Sleeps Tonight”  (Tokens) i „Na Na Hey Hey (Kiss Him Goodbye)” (Steam).

Niezłe nakłady singli i płyt długogrających zachęciły Nylons do nagrania rozbudowanego albumu Rockapellaz 1987. W 1990 Paula Coopera zastąpił Micah Barner, a śmierć Marca Connorsa rok później spowodowała kolejną zmianę składu, w który wszedł Billy Newton-Davis.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Kiss Him Goodbye/It's What They Call Magic	Nylons	05.1987	-	12[17]	Open Air 0022	[written by Dale Frashuer, Gary DeCarlo, Paul Leka ][produced by Bill Henderson]
Happy Together/Face In The Crowd	Nylons	08.1987	-	75[7]	Open Air 0024	[written by Garry Bonner, Alan Gordon][produced by Val Garay]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Seamless	Nylons	03.1986	-	133[16]	Open Air 0304	-
Happy Together	Nylons	05.1987	-	43[24]	Open Air 0306	-
Rockapella	Nylons	06.1989	-	136[10]	Windham Hill 1085	-

NWA

Amerykańska grupa z Los Angeles, której nazwa odpowiadająca wizerunkowi zespołu jest skrótem Niggers With Attitude („Czarnuchy z klasą”). W skład wchodzili: Dr. Dre (właśc. Andre Young), DJ Yella (właśc. Antoine Carraby), MC Ren (właśc. Lorenzo. Patterson) i EaZy E (właśc. -Eric Wright, ur. 7.09.1973 w Compton, stan Kalifornia, USA, zm  . 26.03.1995r w Los Angeles, Kalifornia); Ich czlonek-założycieli Ice Cube (wlaśc. Oshea Jackson, ur. ok. 1970r w South ; 4 Central1; Los Angeles, Kalifornia, USA); bez wątpienia najbardziej inspirujący ten rapowy zespół, odszedł po sporze z menedżerem. Oficjalnie powody były finansowe, ale tło miało podtekst rasistowski (ostre, antysemickie diatryby czarnego wokalisty).

 Członkowie zespołu mieli bogate życiorysy. Dr, Dre był producentem nagrań pierwszego zespołu Ice’a Cube'a, Cia. Eazy E i DJ Yella'nagrywali rap pod własnymi nazwiskami, a drugi z nich był nawet właścicielem wytwórni Ruthless Record, która rzekomo była przykrywką dla brudnych interesów. Do wczesnych członków zespołu należeli . też enigmatyczni Arabian Prince i D.O.C.

Pierwszy singel   NWA, "Boyz N’ The Hood” obracał się w bliskim wykonawcom kręgu strzelanin, przemocy i dziwek. Longplaye N.W.A. i And The Posse powstały z niewielkim udziałem sygnującej  je grupy (cztery tematy rapowe). Pierwszym,prawdziwie autorskim albumem był Straight Outta Compton. Dla słuchaczy   stojących z dala od gangsta rapu wnosił jednak mało, oprócz zwielokrotnienia agresji. Znawcy, doszukiwali się w nim podtekstów nawiązujących do rozejścia się dróg organizacji murzyńskich (liberalnej, kontynuującej idee Martina Luthera Kinga; i radykalnej, wyrastającej z legendy Malcolma X)..W 1989 FBI zainteresowało się tekstem „FuckTha Police” z płyty Straight Outta Comptonco było bezpośrednim powodem odejścia z zespołu Ice'a Cube'a. Był to początek licznych akcji przeciw zespołowi, w tym wysłanego przez FBI listu z pogróżkami; rzecz bez precedensu w dziejach pop-music.

Longplay Elf4zaggin’ wszedł w USA na szczyt listy bestsellerów, co w niczym nie zmieniło reputacji wykonawców (oskarżenia o   zawoalowaną popularyzację zbiorowych gwałtów, pedofilii, seksu oralnego i prostytucji). Muzycznie nawiązywał do funku lat 70-tych, a tekstowo był chwilami dowcipny, choć dwuznaczny („Don’t DrinkThat Wine” sugerujący wyższość narkotyków nad jabolami), a często jednoznacznie ordynarny. Rząd brytyjski skonfiskował część nakładu płyty na podstawie ustawy:o obrazie moralności.publicznej, jednak zmuszony był zwrócić egzemplarze skutkiem akcji sądowej,ostatecznie brytyjski  dystrybutor wycofał się z przedsięwzięcia. W procesie adwokatem NWA był Geoffrey Robertson, znany z głośnej w 1971 sprawy tygodnika „Oz”, a w roli ekspertów wystąpili Wendy  K z Talkin Loud Records, rapowy kompozytor David Toop i psycholog Guy Cumberbatch z Uniwersytetu Aston. Część członków Parlamentu postulowała przy okazji zaostrzenie represji prawnych. Niezależnie od werdyktu, lobby antycenzorskie musiało z bólem przyznać, ze niektóre teksty NWA („Find ’Em Fuck”, „To Kill A Hooker”) wpłynęły negatywnie na opinię o rapie.

W latach 90-tych członkowie zespołu koncentrowali się coraz bardziej na indywidualnych przedsięwzięciach. Dr.  Dre odniósł spore sukcesy jako solista i producent płyt. Spowodowane kłótnią o udziały w wytwórni Ruhless rozstanie z Eazy E zostało odnotowane przez obie strony w tekstach nagrań; Yella ograniczył się do odsetek z praw autorskich, a Ren, wydał nieudany solowy longplay i czwórkę. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Express Yourself	NWA	09.1989	26[9]	-	4th & Broadway BRW 144	[silver-UK][written by Cube][produced by Dr Dre/Yella][45[9].R&B Chart]
Gangsta Gangsta	NWA	09.1990	70[2]	-	4th & Broadway BRW 191	[written by Ice Cube/Eazy E/MC Ren][produced by NWA][91[3].R&B Chart]
100 Miles and Runnin'	NWA	11.1990	38[4]	-	4th & Broadway BRW 200	[written by MC Ren/Dr Dre/Eazy E/Cold/187UM][produced by Dr Dre/Yella][51[9].R&B Chart]
Alwayz into Somethin'	NWA	11.1999	60[2]	-	4th & Broadway BRW 238	[written by Dr Dre/MC Ren/The DOC][produced by Dr Dre/Yella]
Chin Check	NWA featuring Snoop Dogg	01.2000	-	-	Priority	[written by O. Jackson, Andre Young L. Patterson, C. Broadus][produced by Dr Dre][71[20].R&B Chart]
Straight Outta Compton	NWA	09.2015	66[3]	38	Capitol GBAPC 8800001	[platinum-US][silver-UK][written by O'Shea Jackson, Lorenzo Patterson, Tracy Curry][produced by Dr Dre/Yella]
Fuck tha Police	NWA	09.2015	97[1]	-	Priority USPO 10000873	[written by Ice Cube, MC Ren, Eazy-E][produced by Dr Dre/Yella]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Straight Outta Compton	NWA	09.1989	35[25]	37[81]	4th & Broadway BRLP 534	[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by Dr Dre/Yella]
100 Miles and Runnin'	NWA	09.1990	-	27[25]	Ruthless 7224	[platinum-US][produced by Dr Dre/Yella]
Niggaz4Life	NWA	06.1991	25[2]	1[1][41]	4th & Broadway BRLP 562	[2x-platinum-US][produced by Dr Dre/Yella]
Greatest Hits	NWA	08.1996	56[27]	48[12]	Priority 5409322	[gold-US][gold-UK][produced by Dr Dre/Yella/NWA]
The Best of N.W.A: The Strength of Street Knowledge	NWA	01.2007	-	154[1]	Priority	[produced by Dr Dre/Yella]

Ron Miller

Ronald Norman Miller (ur. 5 października 1932 r. - zm. 23 lipca 2007 r.) był amerykańskim znanym kompozytorem i producentem płyt , który wylansował wiele   hitów z balladami napisanymi dla artystów Motown w latach 60. i 70-tych XX wieku.

Miller urodził się w Chicago . Służył w US Marines, a następnie sprzedawał pralki , zanim został odkryty przez założyciela Motown Berry'ego Gordy'ego podczas gry w barze.Gordy zaprosił go do napisania piosenek dla swojej nowej firmy, Motown, a Miller odpowiedział, pisząc słowa do " For Once in My Life ", do muzyki Orlanda Murdena. Piosenka została napisana w noc, gdy urodziła się jego córka Angel, i po raz pierwszy została nagrana w Motown przez Barbarę McNair, a następnie została przyobleczona w bardziej optymistyczny styl autorstwa Stevie Wonder .  Jest to jeden z najbardziej popularnych utworów w historii muzyki pop z ponad 270 nagranymi wersjami. Wersja nagrana przez Tony'ego Bennetta i Wondera zdobyła nagrodę Grammy w 2007 roku.

Miller napisał kilka innych hitów do Stevie Wondera, w tym " A Place in the Sun ", " Heaven Help Us All " oraz " Yester-Me, Yester-You, Yesterday ". Wersja "Heaven Help Us All" autorstwa Raya Charlesa i Gladys Knight zdobyła nagrodę Grammy za najlepszy występ gospel w 2005 roku. Jest także współautorem przeboju Diany Ross z 1973 r. " Touch Me in the Morning " i Charlene  "I've Never Been To Me ". W latach 70-tych Miller napisał teksty do kilku musicali , w tym Daddy Goodness and Cherry.

Miller zmarł 23 lipca 2007 roku na zatrzymanie akcji serca w Santa Monica UCLA Medical Center, po długiej walce z rozedmą płuc i rakiem .

Miller był dziadkiem piosenkarza i aktora Olivera Richmana.

                                Piosenki na listach przebojów

 [with Bryan Wells]
11/1966  A Place in the Sun  Stevie Wonder 9.US/20.UK
03/1967 Travelling Man   Stevie Wonder 32.US
01/1969 Place in the Sun  David Isaacs 51.UK
10/1969 Yester-Me, Yester-You, Yesterday  Stevie Wonder 7.US/2.UK



 [with  Orlando Murden]
10/1967 For Once in My Life   Tony Bennett 91.US
11/1968 For Once in My Life   Jackie Wilson 70.US
11/1968 For Once in My Life   Stevie Wonder 2.US/3.UK
09/1969 For Once in My Life  Dorothy Squires 24.UK

 [with  Eddie Holland Jr., R. Dean Taylor]
06/1968 Gotta See Jane   R. Dean Taylor 17.UK/67.US


 [solo]
10/1970 Heaven Help Us All   Stevie Wonder 9.US/29.UK
   1974 Don't Burn Down the Bridge   Gladys Knight & the Pips 21.US


 [with Michael Masser]
06/1973 Touch Me in the Morning   Diana Ross 1.US/9.UK

 [with Terry Etlinger]
05/1974 Sleepin'   Diana Ross 70.US

 [with Ken Hirsch]
03/1977 It Ain't Easy Coming Down    Charlene 97.US
05/1977 Freddie   Charlene 96.US
09/1977 I've Never Been to Me   Charlene 97.US
08/1980 Can't We Try   Teddy Pendergrass 52.US
03/1982 I've Never Been to Me   Charlene 3.US/1.UK
10/1982 Used to Be   Charlene & Stevie Wonder 46.US

 [with Ken Hirsch & Marti Sharron]
02/1993 If I Could   Regina Belle 52.US

Mark James

Mark James (ur. Francis Rodney Zambon ,1940r) to amerykański autor tekstów, który napisał hity dla BJ Thomasa , Brendy Lee i Elvisa Presleya , w szczególności do ostatniego singla Presleya pod tytułem " Suspicious Minds ".Mark James urodził się w Houston w Teksasie w 1940 r. James zaprzyjaźnił się z BJ Thomasem, gdy oboje byli jeszcze młodzi.
Pod koniec lat sześćdziesiątych James  podpisał kontrakt jako autor tekstów piosenek w firmie producenckiej   Chipsa Momana ,  Moman wyprodukukował wersje Thomasa "The Eyes Of A New York Woman", " Hooked on a Feeling " i "It's Only Love"  od 1968 do 1969r (wszystkie z nich osiągnęły sukces).


James wydał własną wersję "Suspicious Minds", również wyprodukowaną przez Momana,dla Scepter Records w 1968 roku, którego nagranie, z mniej lub bardziej podobną aranżacją, ostatecznie stało się hitem Elvisa Presleya w następnym roku.

W 1973 roku utwór Jamesa " Sunday Sunrise " został nagrany przez amerykańską wokalistkę Brendę Lee . Wersja Brendy Lee była wielkim hitem, stając się pierwszą dziesiątką singla na wielu listach w USA. W 1975 roku kanadyjska wokalistka Anne Murray nagrała Sunday Sunrise. Elvis Presley kontynuował nagrywanie utworów Jamesa "Raised On Rock", "It's Only Love" oraz " Moody Blue " (tytułowy utwór  z ostatniego studyjnego albumu Presleya). Ale największym sukcesem Jamesa był tytuł " Always On My Mind ", współpraca z Johnnym Christopherem i Wayne'em Carsonem, wydany w 1972 r. przez Presleya jako strona b singla.

Mark James Trio wydało album "She's Gone Away" w 1978r dla Crazy Cajun Records z innymi członkami zespołu, Joeyem Longorią i Bobby'em Winderem.

Dziesięć lat po premierze "Always on My Mind" Willie Nelson nagrał ten utwór ,który stał się dla niego ogromnym hitem. James zdobył nagrodę Grammy za piosenkę roku i nagrodę Grammy za najlepszą piosenkę country za wersję Nelsona.  Brytyjska firma Pet Shop Boys wydała z powodzeniem w 1987 roku udaną wersję "Always On My Mind", która osiągnęła # 1 w Wielkiej Brytanii i 4 w Stanach Zjednoczonych. 11 października 2015 r. W Nashville w stanie Tennessee James wszedł do Galerii Sław Nashville Songwriters Hall wraz z Rosanne Cash, Even Stevens i kilkoma innymi.


Awards

Grammy 1983     "Always on My Mind"     Grammy Award for Song of the Year 1983     "Always on My Mind"     Grammy Award for Best Country Song

                                                Piosenki na listach przebojów

 [solo]

06/1968 The Eyes of a New York Woman  B.J. Thomas 28.US 
11/1968 Hooked on a Feeling   B.J. Thomas  5.US
09/1969 Suspicious Minds   Elvis Presley 1.US/2.UK
10/1969 Turn On a Dream   The Box Tops 58.US
06/1971 Suspicious Minds   Dee Dee Warwick 80.US
11/1971 Hooked on a Feeling   Jonathan King 23.UK
09/1973 Raised on Rock   Elvis Presley 41.US/36.UK
02/1974 Hooked on a Feeling   Blue Swede 1.US
03/1974 One Hell of a Woman   Mac Davis 11.US
01/1975 Raised on Rock   Johnny Winter 108.US
11/1975 Sunday Sunrise  Anne Murray 98.US
12/1976 Moody Blue  Elvis Presley 31.US/6.UK
04/1982 Suspicious Minds   Candi Staton 31.UK
01/1986 Suspicious Minds   Fine Young Cannibals 8.UK
05/1998 Hooked on a Feeling (Ooga-Chaka)   Baby Talk 71.US
10/1998 Hooked on a Feeling  Clueless 164.UK
07/2013 Suspicious Minds   Mike Ward 181.UK



 [with  Steve Tyrell]
03/1969 It's Only Love   B.J. Thomas 45.US
10/1971 It's Only Love   Elvis Presley 51.US

 [with  Johnny Christopher]
07/1969 Pass the Apple, Eve   B.J. Thomas 97.US 

 [with  George Klein & Glen Spreen]
09/1970 Loving You Is a Natural Thing   Ronnie Milsap 87.US

 [with   Johnny Christopher, & Wayne Carson Thompson]
12/1972 Always on My Mind   Elvis Presley 9.UK
03/1982 Always on My Mind   Willie Nelson 5.US/49.UK
12/1987 Always on My Mind   Pet Shop Boys 4.US/1.UK
06/2012 Always on My Mind   Vince Kidd 134.UK

 [with    Chips Morgan]
01/1978 Everybody Loves a Rain Song   B.J. Thomas 43.US

 [with   Steve Tyrell & Jack Pitman]
08/1980 It's Only Love / Beyond the Reef   Elvis Presley 3.UK

 [with   Mel Simpson, Chris Butterworth, Cher Ishmael]
12/1998 Dancing Baby (Ooga-Chaka)  Trubble 21.UK

Rod McKuen

Rod McKuen był jednym z najlepiej sprzedających się poetów w Ameryce w późnych latach 60-tych, a także osiągnął znaczny sukces jako autor piosenek, kompozytor muzyki filmowej i piosenkarz. Nagrania McKuena mieściły się pomiędzy poetyckimi popowymi piosenkami pop i słowami jego wierszy, a jego bardziej poważna praca kompozytorska przyniosła mu dwie nominacje do Oscara i jedną nominację do Pulitzera. Dodatkowo jego przekłady pomogły poznać twórczość legendarnego belgijskiego kompozytora, Jacquesa Brela, w części krajów anglojęzycznych. Jego twórczość literacka często zajmowała się tematyką miłości, natury i duchowości, a krytycy nie zawsze ją akceptowali, niektórzy wyśmiewali ją jako uproszczoną i sentymentalną. Jednakże, mimo że początkowo jego   publiczność w wieku dziecka , McKuen pozostał popularny, ponieważ był płodny, sprzedając miliony kopii swoich książek  i coraz bardziej stawał się przedmiotem akademickich studiów.
Rodney Marvin McKuen urodził się 29 kwietnia 1933 r. W Oakland w Kalifornii. Mieszkał ze swoją matką i ojczymem, ten drugi był często brutalnym alkoholikiem, i w wieku 11 lat uciekł z domu. Pływał po Zachodnim Wybrzeżu, wykonując szereg różnych prac - ranczer, geodeta, pracownik kolei, drwal , kowboj rodeo, kaskader, radio DJ i nie tylko - i wysyłał część pieniędzy do domu matce. Chcąc nadrobić względny brak formalnego wykształcenia, zaczął prowadzić dziennik, który stał się regularnym nawykiem pisarskim i zaowocował pierwszymi tekstami poezji i piosenek. Znalazł pracę jako felietonista gazety i służył w wojnie koreańskiej jako pisarz pisma propagandowego. Po powrocie do USA i osiedleniu się w San Francisco, czytał swoją poezję obok ikon beatu, takich jak Kerouac i Ginsberg , i zaczął występować jako piosenkarz w słynnej Purple Onion - początkowo w repertuarze folk, a następnie oryginalnym materiale. Jego regularne występy doprowadziły do ​​kontraktu nagraniowego i kilku albumów pop z lat 50-tych dla wytwórni Decca. Próbował także rozpocząć karierę aktorską, pojawiając się w  rockowych obrazach Rock, Pretty Baby (1956) i Summer Love (1958), wykonując także część ich muzyki, a także Western Wild Heritage (1958). ). Śpiewał także z zespołem Lionela Hamptona , a w 1959 r. przeniósł się do Nowego Jorku, by komponować  muzykę do programu telewizyjnego The CBS Workshop.

McKuen spędził większość wczesnej części lat 60-tych we Francji, gdzie spotkał wielu czołowych autorów piosenek . Rozpoczął długi projekt tłumaczenia dzieła legendarnego piosenkarza / tekściarza Jacquesa Brela na język angielski, a jego wysiłki pomogły uczynić "If You Go Away" standardem pop wszechczasów; gdzie indziej brytyjski piosenkarz Scott Walker nagrał wiele adaptacji McKuena pod koniec lat 60-tych, a Terry Jacks nagrał  przetłumaczone "Seasons in the Sun" na szczytowy hit muzyki pop. McKuen przetłumaczył także utwory wielu innych francuskich pisarzy, w tym znanych nazwisk takich jak Gilbert Bécaud , Pierre Delanoé , Michel Sardou i wielu innych. McKuen zaczął wydawać książki poezji w drugiej połowie lat 60-tych i zdobył znaczną popularność wśród pokolenia hippisów z kolekcjami, takimi jak Stanyan Street i Other Sorrows, Listen to the Warm i Lonely Cities. Dodatkowo album Lonesome Cities z odczytami zdobył nagrodę Grammy za najlepsze pisane słowo w 1968 roku.


McKuen nagrał większość swoich  albumów głosowych dla RCA i zarezerwował swoje muzyczne wysiłki dla Warner Bros. Od 1967 roku współpracował z aranżerami Anitą Kerr i San Sebastian Strings z serią łagodnych wokalnych albumów pop, w tym The Sea (1967). , The Earth (1967), The Sky (1968), Home to the Sea (1969), For Lovers (1969) i The Soft Sea (1970). McKuen zyskał coraz większe uznanie za pisanie piosenek w 1969 roku: nagrywając utwór "If You Go Away", Frank Sinatra zamówił cały album z wierszami i piosenkami, który został wydany pod tytułem " A Man Alone: ​​The Words & Music of McKuen" oraz "Love's "Good Me Me", która stała się jedną z najbardziej znanych piosenek McKuena. Dodatkowo McKuen otrzymał nominację do Oscara za najlepszą piosenkę, dzięki "Jean",  motyw przewodni dla premiery Miss Jean Brodie; "Jean" został nagrany przez Olivera na numer popowy. Praca McKuena nad partią A Boy Named Charlie Brown przyniosła mu drugą nominację do Oscara w 1970 rok. Inne popularne kompozycje McKuena to "The World I Used to Kno", "Rock Gently", "Doesn't Anybody Know My Name", "The Importance of the Rose", "Without a Worry in the World" i "Soldiers Who Want to Be Heroes  " między innymi.

McKuen później przeniósł się do   kompozycji w stylu klasycznym, pisząc serię koncertów, suity, symfonie i utwory kameralne na orkiestrę. Jego utwór The City: A Suite for Narrator & Orchestra został nominowany do nagrody Pulitzera w muzyce. Rozwinął stały strumień poezji w latach 70., a jego książka "Finding My Father" z 1977 r.,  o jego biologicznym ojcu, pomogła wprowadzić zmiany w dostępności takich informacji dla adoptowanych dzieci. Kontynuował także nagrywanie z przerwami, w tym albumy takie jak New Ballads (1970), Pastorale (1971), country-rockowy  McKuen Country (1976) i disco pastiche Slide ... Easy In. McKuen wycofał się z występów na żywo w 1981 roku, a rok później zdiagnozowano kliniczną depresję, którą walczył przez większą część następnej dekady. Kontynuował jednak pisanie wierszy i występował jako lektor w The Little Mermaid i serialu telewizyjnym The Critic. Rod McKuen zmarł na zapalenie płuc w Beverly Hills w Kalifornii 29 stycznia 2015 r .; miał 81 lat.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Oliver Twist/Celebrity Twist	Rod McKuen	01.1962	-	76[6]	Spiral 1407	[written by Gladys Shelley, Rod McKuen ]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Listen to The Warm	Rod McKuen	01.1968	-	178[6]	RCA Victor 3863	-
Lonesome Cities	Rod McKuen	11.1968	-	175[5]	Warner 1758	-
Rod McKuen: Greatest Hits, Vol. 1	Rod McKuen	03.1969	-	149[10]	Warner 1772	-
The Best of Rod McKuen	Rod McKuen	08.1969	-	175[4]	RCA Victor 4127	-
Rod McKuen at Carnegie Hall	Rod McKuen	10.1969	-	96[16]	Warner 1794	-
New Ballads	Rod McKuen	03.1970	-	126[13]	Warner 1837	-
Rod McKuen: Greatest Hits, Vol. 2	Rod McKuen	09.1970	-	148[8]	Warner 2560	-
Pastorale	Rod McKuen	03.1971	-	182[4]	Warner 1894	-
Grand Tour	Rod McKuen	11.1971	-	177[3]	Warner 1947	-

Filmografia

1976 Emily/1973  Pożyczalscy 1971 Scandalous John/ 1969         The Prime of Miss Jean Brodie /1968 Joanna/1956 Rock, Pretty Baby

Awards

Grammy 1968 Lonesome Cities Best Spoken Word Or Non-musical Album

Piosenki na listach przebojów

02/1958 Sing, Boy, Sing Tommy Sands 24.US [with Rod McKuen] 08/1959 The Mummy Bob McFadden & Dor 39.US 01/1962 Oliver Twist Rod McKuen 76.US [with Gladys Shelley] 10/1963 Two-Ten, Six-Eighteen Jimmie Rodgers 78.US 11/1963 Ally, Ally Oxen Free The Kingston Trio 61.US [with Stephen Yates] 05/1964 The World I Used to Know Jimmie Rodgers 51.US 12/1966 If You Go Away Damita Jo 68.US [with Jacques Brel] 02/1969 Doesn't Anyone Know My Name Vince Hill 50.UK 08/1969 Jean Oliver 2.US   09/1969 Love's Been Good to Me Frank Sinatra 75.US/8.UK   03/1971 I Think of You Perry Como 53.US/14.UK [with Francis Lai]   01/1974 Seasons in the Sun Terry Jacks 1.US/1.UK [with Jacques Brel] 06/1974 If You Go Away Terry Jacks 68.US [with Jacques Brel]   09/1998 Drowned World/Substitute for Love Madonna 91.US/10.UK  [with Madonna, William Orbit, Anita Kerr & David Collins]   12/1999 I Have a Dream/Seasons in the Sun Westlife 1.UK   [with Benny Andersson, Björn Ulvaeus, Jacques Brel ]

Galt MacDermot

Biografia

---

Arthur Terence Galt MacDermot (ur. 18 grudnia 1928) to kanadyjsko-amerykański kompozytor, pianista i kompozytor teatru muzycznego. Zdobył nagrodę Grammy za piosenkę " African Waltz " w 1960 roku. Jego najbardziej udanymi musicalami były Hair (1967, jego obsada zdobyła także nagrodę Grammy) oraz Two Gentlemen of Verona (1971). MacDermot napisał także muzykę do ścieżek dźwiękowych  filmów, albumów jazzowych i funkowych oraz muzyki klasycznej, a jego muzyka była samplowana w hitach i na albumach hip-hopowych. Najbardziej znany jest z pracy nad Hair , a w szczególności z trzech utworów z widowiska; Aquarius , Let the Sunshine In i Good Morning Starshine , wszystkie trzy z nich były hitami numer jeden w 1969 roku.

MacDermot urodził się w Montrealu w Quebecu, jako syn kanadyjskiego dyplomaty. Kształcił się w Upper Canada College i Bishop's University ( Sherbrooke , Quebec, Kanada). Otrzymał tytuł Bachelor of Music w Cape Town University w Południowej Afryce, a jego specjalność to studium muzyki afrykańskiej . Studiował też fortepian prywatnie u Neila Chotema .

MacDermot zdobył swoją pierwszą nagrodę Grammy za nagranie Cannonballa Adderley'a jego piosenki "African Waltz" (tytułowy utwór z albumu o tej samej nazwie ) w 1960 roku.Przeprowadził się do Nowego Jorku w 1964 roku, gdzie trzy lata później napisał muzykę do przeboju musicalowego Hair , który później zaadaptował na film z 1979 roku . Album z obsadą   broadwayowską zdobył nagrodę Grammy w 1969 roku. Piosenka z musicalu Hair Aquarius / Let the Sunshine In osiągnęła numer jeden przez sześć tygodni w 1969 roku. Piosenka Hair osiągnęła numer jeden na listach przebojów w 1969 roku.  Jego kolejne musicale Isabel to Jezebel (1970) i Who the Murderer Was (1970), w której występował brytyjski zespół rocka progresywnego  Curved Air . MacDermot miał kolejny przebój z musicalem Two Gentlemen of Verona (1971), który zdobył nagrodę Tony Award dla najlepszego musicalu.  Jego późniejsze musicale, w tym Dude i Via Galactica (oba 1973) oraz The Human Comedy (1984), nie odniosły sukcesu na Broadwayu.

Ścieżkami dźwiękowymi MacDermota do filmów  są: " Cotton Comes to Harlem" , film z lat 50., w którym wystąpili Godfrey Cambridge , Raymond St. Jacques i Redd Foxx , oparty na powieści Chestera Himesa o tej samej nazwie; Rhinoceros (1974) z Zero Mostel i Gene Wilderem , reżyserowany przez oryginalnego reżysera Hair,  Toma O'Horgana ; i Mistress (1992).  Pisze własne aranżacje i aranżacje do swoich spektakli teatralnych i filmowych.

W 1979 roku MacDermot założył zespół New Pulse Band, który wykonuje i nagrywa swoją oryginalną muzykę.  . Praca MacDermota obejmuje również partie baletowe, muzykę kameralną, liturgię anglikańską, muzykę orkiestrową, poezję, muzykę do spektakli  i operę. MacDermot został wprowadzony do Hall of Fame 2009 Songwriter's .

W dniu 22 listopada 2010 r. MacDermot został uhonorowany nagrodą Lifetime Achievement Award przez SOCAN podczas tegorocznej edycji SOCAN Awards w Toronto.

Filmografia

1992 Mistress /1987 Tinamer    1979 Hair /1976 Moon Over the Alley /1974   Nosorożec Rhinoceros  /1973 Golden Apples of the Sun /1971  Fortune and Men's Eyes    1971  Duffer /1970  Cotton Comes to Harlem

Awards

Grammy 1968          Hair [Original Broadway Cast]   Best Musical Show Album 1961          African Waltz     Best Instrumental Composition (other than Jazz) 1961          African Waltz     Best Original Jazz Composition

Piosenki na listach przebojów

02/1961 African Waltz Johnny Dankworth 101.US/9.UK 04/1961 African Waltz Cannonball Adderley 41.US 06/1962 When Love Comes Along Matt Monro 46.UK [with Alexander Ryan] 01/1965 Let the Sunshine In The Peddlers 50.UK [with Gerome Ragni & James Rado] 10/1968 Ain't Got No - I Got Life Nina Simone 94.US/2.UK [with Gerome Ragni & James Rado] 10/1968 Where Do I Go Carla Thomas 86.US [with Gerome Ragni & James Rado] 02/1969 Aquarius Paul Jones 45.UK [with Gerome Ragni & James Rado] 03/1969 Aquarius/Let the Sunshine In The 5th Dimension 1.US/11.UK [with Gerome Ragni & James Rado] 03/1969 Hair The Cowsills 2.US [with Gerome Ragni & James Rado] 05/1969 Easy to Be Hard Jennifer Warnes 128.US [with Gerome Ragni & James Rado] 05/1969 Good Morning Starshine Oliver 3.US/6.UK [with Gerome Ragni & James Rado] 05/1969 Good Morning Starshine Strawberry Alarm Clock 87.US [with Gerome Ragni & James Rado] 07/1969 Where Do I Go - Be-In (Hare Krishna) The Happenings 66.US 08/1969 Easy to Be Hard Three Dog Night 4.US [with Gerome Ragni & James Rado] 08/1969 Aquarius Dick Hyman 126.US [with Gerome Ragni & James Rado] 04/1979 Easy to Be Hard Cheryl Barnes 64.US [with Gerome Ragni & James Rado] 10/1993 Written on Ya Kitten Naughty by Nature 93.US [with Vincent Brown, Kay Gee (as Kier Gist), Treach] 03/1996 Woo-Hah!! Got You All in Check Busta Rhymes 8.US/8.UK [with Busta Rhymes] 12/1998 Good Morning Sunshine Aqua 18.UK [with Gerome Ragni & James Rado] 10/2003 Let the Sunshine In Solarys 105.US [with Gerome Ragni & James Rado] 10/2003 Let the Sunshine In Milk & Sugar / Lizzy Pattinson 18.UK [with Gerome Ragni & James Rado] 06/2005 Come Fly with Me Foxy Brown 42.UK [with Jay-Z , Foxy Brown, Gregory L. Smith, Wycliffe Johnson, Sizzla , Clifton Brown, D. Ballantine]