środa, 17 stycznia 2018

Benny Benassi

Benny Benassi (właściwie Marco Benassi Geneser) (ur. 13 lipca 1967r w Mediolanie) - włoski DJ i producent muzyczny tworzący muzykę elektroniczną z gatunku electro house i electroclash. Na stałe zamieszkuje w Reggio Emilii (region Emilia-Romania we Włoszech). Jest pochodzenia włosko-duńskiego (duńskie pochodzenie wiąże się z rodziną Geneser, z której pochodzi). Jest jednym z najpopularniejszych DJ-ów świata.
Benassi rozpoczął pracę jako DJ w mediolańskich klubach w późnych latach 80-tych minionego wieku. Od początku współpracował ze swym kuzynem Alle Benassim. W połowie lat 90-tych dołączył do kolektywu producenckiego Off Limits kierowanego przez Larry'ego Pignagnoli'ego. Uczestniczył wówczas w wielu projektach muzycznych, m.in. współpracował z Whigfield, J.K. i Ally & Jo. Pierwszym hitem Benassiego był utwór I Feel So Fine, zrealizowany przez projekt muzyczny o nazwie KMC, w skład którego wchodzili: Benny Benassi, Larry Pignagnoli oraz Davide Riva. Wokalu w utworze użyczyła Dhany. Utwór ten szybko stał się hitem we Włoszech, a później także w Wielkiej Brytanii (N°1 UK Club Charts w 2001 r.
Na dobre zaistniał na międzynarodowej scenie house'owej w 2003 roku za sprawą wielkiego hitu Satisfaction (wyprodukowanego w 2002 r.), który przyniósł mu największą sławę i obecnie zaliczany jest do kanonu muzyki house i electro house. Utwór ten, zrealizowany wspólnie z grupą The Biz (jako Benny Benassi Pres. The Biz), swego czasu był najpopularniejszym house'owym przebojem granym w wielu dyskotekach świata. Znajdował się na czele największych angielskich i francuskich list przebojów (m.in. N°2 UK Singles Chart). Pochlebnie na temat singla wypowiadały się takie sławy jak: Carl Cox, Darren Emerson, czy Roger Sanchez. Do utworu nakręcono charakterystyczny i słynny teledysk, w którym skąpo ubrane dziewczyny obsługują różnego rodzaju narzędzia. Włoch cieszył się szybko rosnącą popularnością wśród fanów muzyki house oraz organizatorów wielkich imprez muzyki house, na których rokrocznie był i jest do dzisiaj zapraszany.
Wkrótce po wydaniu pierwszego singla Benassi wraz z The Biz nagrał swój pierwszy album - Hypnotica, będący mieszanką electro i house'u z charakterystyczną linią basową i domieszką muzyki minimalistycznej. Krążek ten, wydany we wrześniu 2003 r., również odniósł ogromny sukces, co stało się faktem również dzięki wykreowaniu nowych przebojów takich jak: Able To Love, Love Is Gonna Save Us czy No Matter What You Do.
Po osiągnięciu ogromnego sukcesu solowego (wraz z grupą The Biz) Benny Benassi rozpoczął ściślejszą współpracę ze swoim kuzynem Alle i w ten sposób doszło do powstania grupy Benassi Bros. W roku 2004 wydano pierwszy album grupy - Pumphonia z hitami takimi jak Illusion (wokal Sandy) i Hit My Heart (wokal Dhany). Na krążku, w niektórych utworach głosu ponownie użyczyli Paul French i Violeta z The Biz. Album osiągnął we Francji status złotej płyty.
W międzyczasie Benassi zmiksował kompilację Subliminal Sessions VI (dla wytwórni Subliminal) oraz wspólnie z Alle Benassim w 2004 r. wyprodukował utwór pt. I Want You To Come (pod pseudonimem Bat67). Z kolei na początku 2005 roku odbyła się premiera drugiego krążka zatytułowanego ...Phobia. Album ten promowały single: Every Single Day oraz Make Me Feel. Krążek ten, podobnie jak pierwszy album grupy, zyskał we Francji status złotej płyty.
Rok 2006 to powstanie pierwszej wytwórni płytowej Benassiego - Pumpkin Music, dla której zmiksował dwie kompilacje: Cooking for Pump-Kin: Phase One oraz Cooking for Pump-Kin: Special Menu. Wytwórnia stawia na promowanie nowych i jeszcze mało znanych artystów - przede wszystkim nowych talentów DJ-skich z całego świata. W tym samym roku Benassi wydał swój solowy singel zatytułowany Who's Your Daddy? .
Przez cały okres działalności Benassi obok działalności produkcyjno-wydawniczej także remiksuje. In-Grid, Tomcraft, Felix da Housecat, Moby, David Guetta, Faithless, czy Public Enemy - to tylko niektórzy artyści, których utwory zostały zremiksowane przez włoskiego DJ-a. Utwór tej ostatniej amerykańskiej grupy hip-hopowej z 1987 r. - Bring the Noise Benassi zremiksował w 2007 r. Za ten remix dostał Nagrodę Grammy w kategorii Best Remixed Recording - nagrody zostały wręczone 10 lutego 2008 r.


Single

Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
SatisfactionBenny Benassi pres. The Biz02.20036[41][gold]44[8]38[9]17[1]10[16]---ZYX 9649-8[written by Alessandro Benassi,Marco Benassi,Daniella Galli][produced by Alfredo Larry Pignagnoli]
Able To Love Benny Benassi08.200329[13]91[3]51[5]-33[6]---ZYX 9706-8[written by Alessandro Benassi,Marco Benassi,Daniella Galli][produced by Benny Benassi]
No Matter What You DoBenny Benassi pres. The Biz02.200471[14]89[3]69[1]--57[2]-47ZYX 9791-8[written by Alessandro Benassi,Marco Benassi,Daniella Galli][produced by A. Larry Pignagnoli]
Love Is Gonna Save UsBenny Benassi pres. The Biz09.200466[11]---52[4]----[written by Alessandro Benassi,Marco Benassi,Daniella Galli]
Who's Your Daddy?Benny Benassi05.2006----52[4]59[3]---[written by Alessandro Benassi,Marco Benassi,Sannie Carlson]
Come Fly AwayBenny Benassi feat. Channing06.2009----54[4]---D:vision[written by Alessandro Benassi,Marco Benassi,Channing Banks]
Beautiful PeopleChris Brown feat. Benny Benassi04.201126[24]36[23]30[9]11[14][gold]25[20]26[18]46[7]--[written by Alessandro Benassi,Marco Benassi,Jean Baptiste, Chris Brown]
CinemaBenny Benassi And Gary Go08.2011----49[11]-42[14]--[written by Alessandro Benassi,Gary Baker]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
HypnoticaBenny Benassi 08.20035[49]32[7]------ZYX 20653-1-
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
SatisfactionBenny Benassi05.200380[2]-ZYX ZYX 96498[written by Alle Benassi][produced by Benny Benassi]
SatisfactionBenny Benassi pres. The Biz07.20032[55]-Data/MOS DATA 58CDS[written by Alle Benassi][produced by Benny Benassi]
Able to LoveBenny Benassi09.2003179[2]-D:vision[written by Alessandro Benassi,Marco Benassi,Daniella Galli][produced by Benny Benassi]
No Matter What You DoBenny Benassi pres. The Biz02.200440[2]-Data/MOS DATA 66CDS[written by Alle Benassi, Marco Benassi, Daniela Galli][produced by A. Larry Pignagnoli]
SpaceshipBenny Benassi featuring Kelis, apl.de.ap and Jean-Baptiste08.201094[1]-UMTV CATCO 166851218[produced by Alle Benassi, Benny Benassi]
Beautiful PeopleChris Brown featuring Benny Benassi04.20114[39]-Sony Music USJI 11100158[platinum-UK][written by Chris Brown, Marco Benassi, Allessandro Benassi ,Jean Baptiste][produced by Alle Benassi, Benny Benassi]
CinemaBenny Benassi featuring Gary Go08.201120[19]-All Around The World USUS 11000974[written by Benny Benassi, Alle Benassi, Gary Baker][produced by Marco "Benny" Benassi]
ParadiseBenny Benassi with Chris Brown)04.201640[13]-Ultra USUS 11600196[written by Allessandro Benassi ,Christopher Brown ,Daniel Daley, Marco Benassi, Stephen Kozmeniuk ][produced by Alle Benassi, Benny Benassi]

Balance

Amerykańska grupa grająca "rock środka", założona w 1979 roku przez wokalistę Peppy'ego Castro oraz muzyków studyjnych Douga Katsarosa (klawisze) i Boba Kulicka (gitarzystę; starszego brata Bruce'a Kulicka z Kiss). W składzie uzupełnionym o kilku wynajętych instrumentalistów zespół zadebiutował w 1983 roku nagranym dla wytwórni CBS albumem Balance, który stanowił jakby trójwymiarowy amalgamat muzyki Toto, Kansas i Journey.

W związku ze wzrostem popularności grupa zaangażowała na stałe basistę Dennisa Feldmana i Chucka Burgiego, byłego perkusistę Brand X. Nagrana wkrótce płyta In For The Count oznaczała zwrot w kierunku nieco cięższego rocka, z wyraźnymi wpływami zespołu Foreigner. Album wywołał wprawdzie pozytywne reakcje prasy, ale sprzedawał się źle, co doprowadziło w 1982 roku do rozwiązania formacji. Bob Kulick dołączył do Meatloafa, a później założył Skuli.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Breaking Away/It's So StrangeBalance07.1981-22[17]Portrait 02177[written by Peppi Castro][produced by Balance]
Falling in Love / Fly Theough the NightBalance11.1981-58[11]Portrait 02608[written by Peppi Castro][produced by Balance,Tony Bongiovi]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
BalanceBalance08.1981-133[12]Portrait 37 537-

Jeff Beck

Jeff Beck urodził się 24.06.1944 r. w Wallington w hrabstwie Surrey w Anglii. Już od najmłodszych lat interesował się muzyką, będąc najpierw członkiem chóru, a potem - w wieku 11 lat -pianistą i gitarzystą. Jego pierwszym poważnym zespołem był rhythm'n'bluesowy The Tridents, który zdobył jedynie lokalną popularność. Opuściwszy go, Beck - zarekomendowany przez Jimmy'ego Page'a - zastąpił samego Erica Claptona w The Yardbirds. Clapton miał wielu niezwykłe wiernych sympatyków, ale i Beckowi udało się ich zachwycić gitarową pirotechniką, wykorzystującą pogłos i zniekształcanie dźwięku. Pozostał w The Yardbirds do listopada 1966 r., dodając świeżości i dynamiki do wszystkich wielkich przebojów zespołu. Napięta atmosfera, jaka wytworzyła się pomiędzy nim a Jimmym Page'em, który tymczasem także dołączył do The Yardbirds, uległa rozładowaniu podczas trasy koncertowej po USA, kiedy to Beck odszedł z zespołu na stałe.



Jego kariera solowa rozpoczęła się w marcu 1967 r. od zupełnie nowego brzmienia zaprezentowanego na singlu "Hi-Ho Silver Lining". W utworze tym zarejestrowanym z udziałem muzyków sesyjnych, Beck zaprezentował się jako fatalny wokalista i doskonały gitarzysta. Płyta zdobyła sporą popularność, dwukrotnie wracając na listy przebojów — w 1972 i 1982 r. Nagrany wkrótce potem utwór "Tallyman" również stał się przebojem, choć ambicje Becka zwracały się już wtedy w innym kierunku. Postanowił on porzucić karierę śpiewającego gitarzysty-gwiazdy pop i ruszył drogą mającą zaprowadzić go na pozycję czołowego rockowego gitarzysty świata.


Formacja The Jeff Beck Group, utworzona w 1967 r., po kilku przetasowaniach personalnych ustabilizowała się w składzie: Beck, Rod Stewart (śpiew), Ron Wood (bas), Nicky Hopkins (pianino) i Mickey Waller (perkusja). Kwintet ten nagrał płytę Truth, która wsparta kilkoma wyczerpującymi trasami koncertowymi, odniosła ogromny sukces w USA. Drugi album, Cosa Nostra Beck-Ola, nagrany z nowym perkusistą,Tonym Newmanem, odniósł podobny sukces.
Tuż po jego nagraniu zespół opuścili Stewart i Wood, a sam lider postanowił nawiązać współpracę z Carmine'em Appice'em i Timem Bogertem. Poważny wypadek samochodowy zniweczył te plany i wyłączył Becka z życia artystycznego na 18 miesięcy. Po dojściu do pełni sił muzyk wraz z Cozym Powellem, Maxem Middletonem (szybko zastąpionym przez Alexa Ligertwooda), Bobem Tenchem i Clive'em Chamanem reaktywował zespół The Jeff Beck Group, z którym nagrał dwie kolejne płyty: Rough And Ready oraz The Jeff Beck Group. Ta ostatnia stała się sporym przebojem, zaś Becka uznano za w pełni profesjonalnego muzyka i klasyfikowano wysoko w rozmaitych plebiscytach na najlepszych gitarzystów.


W 1972 r. Beck zrealizował swoje wcześniejsze zamierzenia i założył trio Beck Bogert And Appice z dwójką byłych członków Vanilla Fudge. Wspólnie zdążyli nagrać zaledwie jeden album, po którego wydaniu Beck jeszcze raz spróbował sił z własnym zespołem. Tym razem tworzyli go - oprócz lidera - Richard Bailey (perkusja), Phil Chen (bas) i Max Middleton (klawisze). Rezultatem tego mariażu była znakomita, instrumentalna płyta Blow By Blow, sprzedana w liczbie ponad miliona egzemplarzy i przez wielu uważana za największe osiągnięcie muzyka.


Wydany po niej longplay Wired odniósł podobny sukces. W jego nagraniu wzięli udział: Richard Bailey (perkusja), Wilbur Bascomb (bas), Jan Hammer (klawisze), Max Middleton (klawisze), Ed Greene (perkusja) i Narada Michael Walden (klawisze, perkusja). Współpraca Becka z Ham merem trwała dłużej. Gitarzysta dołączył do The Jan Hammer Group w składzie: Hammer (klawisze), Steve Kindler (skrzypce, syntezatory), Tony Smith (perkusja, śpiew) i Fernando Saunders (bas. śpiew) i nagrał z nimi koncertowy album Jeff Beck With The Jan Hammer Group — Live. który ukazał się w marcu 1977 r. Przez cały 1977 rok Beck z przyczyn podatkowych pozostał w Stanach. W listopadzie 1978 r. odbył trzy--tygodniowe tournee po Japonii, podczas którego towarzyszyli mu Stanley Clarke (bas). Tony Hymas (klawisze) i Simon Phillips (perkusja). W 1980 r. powrócił płytą There And Back. Okazało się, że nie stracił swych wiernych fanów i. odrodzony, ponownie zaczął piąć się na listach bestsellerów.

W latach 80-tych Beck koncertował jedynie sporadycznie, pokazując się najczęściej na imprezach charytatywnych i spędzając większość czasu ze swymi ulubionymi samochodami. W jednym z wywiadów oświadczył wręcz, że mógłby z równym powodzeniem wykonywać zawód restauratora starych pojazdów. W połowie lat 80-tych odbył kilka tras koncertowych z Rodem Stewartem, uczestnicząc w nagraniu jego wersji utworu „"People Get Ready".

W 1985 r. ukazał się bodaj najmniej udany album Becka — Flash. Dużo ciekawszy materiał zawierał wydany cztery lata później longplay Jeff Beck's Guitar Shop nagrany z udziałem Tony'ego Hymasa (klawisze) i Terry'ego Bozzio (perkusja). Beck zyskał już sobie stałe miejsce w dziejowej księdze gitarzystów, a jego rozsądny stosunek do przemysłu rozrywkowego zapewnił mu szacunek środowiska. Wydana w 1992 r. kompilacja, będąca kroniką jego kariery, stanowiła jednocześnie hołd oddany temu wybitnemu gitarzyście.

Album Crazy Legs — nagrany wespół z grupą The Big Town Playboys — był z kolei hołdem złożonym przez Becka jego idolowi z lat dziecięcych Gene Vincentowi i jego The Blue Craps. Na początku lat 90-tych gitarzysta chętnie brał udział w nagraniu solowych płyt innych muzyków. Zagrał m.in. na albumach Rogera Watersa, Paula Rodgersa, Kate Bush i okolicznościowym longplayu z kompozycjami Jimiego Hendrixa.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Hi -ho silver lining/Beck' s boleroJeff Beck03.196714[14]123[2]Columbia DB 8151[oryginalnie nagrany przez The Attack w 1966r][written by Larry Weiss, Scott English][produced by Mickie Most]
Tallyman/Rock my plimsoulJeff Beck08.196730[3]-Columbia DB 8227[written by Graham Gouldman][produced by Mickie Most]
Love is blue/I' ve been drinkingJeff Beck02.196823[7]-Columbia DB 8359[written by Andre Popp, Bryan Blackburn, Pierre Cour][produced by Mickie Most]
Hi -ho silver lining [re-entry]/Beck' s bolero/Rock my plimsoulJeff Beck11.197217[11]-Rak RR 3
Goo goo Barabajagal [Love is hot]/TrudiJeff Beck & Donovan08.196912[9]36[7]Pye 7N 17778[written by Donovan Leitch][produced by Mickie Most]
I' ve been drinkingJeff Beck Group with Rod Stewart05.197327[6]-Rak RR 4[written by Johnny Mercer, Doris Tauber][produced by Mickie Most]
Hi -ho silver lining [re-entry]/Beck' s bolero/Rock my plimsoulJeff Beck10.198262[4]-Rak RR 3
People get ready/Back on the streetJeff Beck & Rod Stewart06.198549[7]48[10]Epic EPCA 6387[written by Curtis Mayfield][produced by Jeff Beck][oryginalnie nagrana przez Curtisa Mayfielda]
Up To The MountainKelly Clarkson Feat. Jeff Beck05.2007-56[2]-[written by Patty Griffin][produced by Nigel Lythgoe/Ken Warwick/Richard Curtis]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
TruthJeff Beck08.1968-15[33]Epic 26 413[gold-US][produced by Mickie Most]
Beck -OlaJeff Beck Group09.196939[1]15[21]Epic 26 478[gold-US][produced by Mickie Most]
Rough and readyJeff Beck Group11.1971-46[16]Epic 30 973[produced by Jeff Beck]
Jeff Beck GroupJeff Beck Group05.1972-19[26]Epic 31 331[gold-US][produced by Steve Cropper]
Jeff Beck,Tim Bogert & Carmine AppiceJeff Beck,Tim Bogert & Carmine Appice04.197328[3]12[27]Epic 32 140[gold-US][produced by Don Nix/the Boys]
Blow by blowJeff Beck04.1975-4[25]Epic 33 409[platinium-US][produced by George Martin]
WiredJeff Beck07.197638[5]16[25]Epic 33 849[platinium-US][produced by George Martin]
Jeff Beck with The Jan Hammer Group Live Jeff Beck With The Jan Hammer Group04.1977-23[15]Epic 34 433[gold-US][produced by Jan Hammer]
There and backJeff Beck07.198038[4]21[20]Epic 35 684[produced by Jeff Beck/Ken Scott]
FlashJeff Beck08.198583[1]39[18]Epic 39 483[produced by Nile Rodgers/Arthur Baker/Jeff Beck/Tony Hymas]
Jeff Beck' s Guitar ShopJeff Beck with Terry Bozzio & Tony Hymas-49[18]Epic 44 313[produced by Jeff Beck/Tony Hymas/Terry Bozzio/Leif Mases]
Crazy legsJeff Beck & The Big Town Playboys07.1993-171[1]Epic 53 562[tribute to Gene Vincent]
Who Else!Jeff Beck04.199974[1]99[5]Epic 67 987[produced by Tony Hymas/Jeff Beck]
You had it comingJeff Beck02.2001-110[2]Epic 61 625[produced by Andy Wright]
JeffJeff Beck08.2003-122[1]Epic 86 941[produced by Jeff Beck, Andy Wright, Apollo 440, Me One, Dean Garcia]
Emotion & CommotionJeff Beck05.201021[9]11[9]Atco 8122798110 [UK][produced by Stephen Lipson/Trevor Horn]
Rock & Roll Party: Honoring Les PaulJeff Beck03.2011106[1]54[2]Atlantic[produced by Stephen Lipson/Trevor Horn]
Loud HailerJeff Beck07.201627[1]41[2]Rhino 0081227944452[produced by Jeff Beck, Filippo Cimatti]

Bagad Lann Bihoue

Bagad de Lann-Bihoué to przedstawiciel bretońskiej orkiestry wzorowanej na szkockich pipe bandach, który pojawił się we Francji po II wojnie światowej. Ta orkiestra francuskiej marynarki wojennej to jedyny francuski i profesjonalny zespół wojskowy. Reprezentuje francuską marynarkę wojenną i Francję w wielu wydarzeniach krajowych i międzynarodowych.

Występował regularnie przed głów państw. Jest źródłem wpływów kulturowych w Bretanii, podobnie jak w pozostałej części Francji.
Powstał w 1952 roku w bazie lotniczej Marynarki-Bihoué koło Lorient ( Morbihan ). Prawie dwukrotnie rozwiązany w 1969 i 2000 roku, zapewnił sobie istnienie w 2001 roku, stając się profesjonalnym zespołem. W ciągu 60 lat istnienia nagrał około piętnastu albumów i uczestniczył w kilku utworach lub albumach innych artystów.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
NaBagad De Lann Bihoue07.2002103[3]---------
Swing a` KerbagadBagad De Lann Bihoue08.2005183[1]---------
55 AnsBagad De Lann Bihoue07.200757[8]---------



Erykah Badu

Erykah Badu (właściwie to Erica Wright) przyszła na świat 26 Lutego 1971 w Dallas w USA. Jej mama - Kolleen, która była aktorką w Dallas Theater Center, zachęcała Erykę od najmłodszych lat do malowania, śpiewania, tańczenia i grania.
Erykah zainspirowana twórczością takich muzyków jak Stevie Wonder, Marvin Gaye i Chaka Khan (jej ulubiona artystka) zaczęła udzielać się w lokalnym radio miała wtedy 14 lat! Podczas nauki w Booker T. Washington High (szkole artystycznej) wraz z koleżanką zaczęły rapować, artystka występowała pod pseudonimem MC Apples. Wtedy też zmieniła swoje imię z Erica (uważała że jest to niewolnicze imię) na Erykah. Nazwisko zmieniła na Badu, jak później sie dowiedziała badu znaczy po arabsku "ujawniać prawdę". Po skończeniu średniej szkoły zaczęła studia na Grambling State University. W roku 1993 rzuciła studia, aby w całości poświęcić się muzyce. Aby się utrzymać podejmowała się różnych zajęć, Także uczyła dzieci tańca w South Dallas Cultural Center.
W międzyczasie połączyła siły ze swoim kuzynem Robertem "Free" Bradfordem i założyli hip hopowy duet Erykah Free. Po roli w trailerze filmu The Boulevard, Erykah poznała na przyjęciu Tima Grace'a, szefa Legacy Entertainment, któremu zaimponowała niezwykłym głosem, a ten postanowił zostać managerem Erykah Free. Zaczęli grywać supporty przed A Tribe Called Quest, Method Manem i Arrested Development. Nagrali płytę demo, która trafiła do Kedara Massenberga. Ten zafascynowany głosem Eryki postanowił zatrudnić ją w nowopowstałej wytwórni Kedar Entertainment, ale już bez jej kuzyna.
W roku 1997 została wydana pierwsza płyta artystki - Baduizm. Wszystkie teksty zostały napisane przez artystkę, a na płycie gościnnie udzielali się raperzy z grupy The Roots i basista jazzowy Ron Carter. Album osiągnął olbrzymi sukces docierając na drugie miejsce listy przebojów Billboardu, zaraz po wydaniu.
Baduizm został bardzo przychylnie przyjęty zarówno przez krytyków jak i publiczność, którym bardzo spodobało się pomieszanie hip-hopu, acid jazzu i soulu i uwodzidzielkiego swingującego głosu. Płyta osiągnęła status pięciokrotnej platyny!
W maju Erykah wyrusza na trasę koncertową wraz z grupą Wu-Tang Clan. W listopadzie 1997 Erykah rodzi synka, który dostaje imię Seven. Dziecko jest wcześniakiem (rodzi się dwa tygodnie za wcześnie). Ojcem jest Andre Benjamin z Outkast. Tego samego dnia został wydany drugi album artystki z nagraniami z trasy koncertowej 'Smokin' Grooves Tour' - Live. Na tej płycie znalazło się także kilka nowych utworów, takich jak Tyron czy Stay, Płyta Live osiągnęła status podwójnej platyny.
Na kolejny album musieliśmy czekać trzy lata. W tym czasie artystka poświęciła swój czas wychowywaniu swojego synka, okazjonalnie tylko występując w produkcjach innych artystów (Macy Grey, Chaka Khan, Busta Rhymes, Outkast, The Roots, D'Angelo, Common, Guru, Mos Def). W listopadzie album Mama's Gun ujrzał światło dzienne, a już w grudniu otrzymał status platynowej płyty. Płyta znowu zebrała bardzo dobre recenzje i potwierdziła, że Erykah jest królową muzyki nu soul. Na płycie wystąpił gościnnie syn Boba Marleya - Steven.
We wrześniu 2003 Erykah wydała swoją trzecią studyjną płytę - Worldwide Underground. Piosenkarka nie uważa tej płyty jako pełnoprawnej pozycji w swojej dyskografii. Mówi, że Worldwide Underground jest mini albumem. Takich mini albumów życzyłbym wszystkim artystom. Erykah ukazała nam też szczyptę swoich umiejętności aktorskich - zagrała epizody w dwóch filmach : Blues Brothers 2000 i Cider House Rules (Wbrew regułom). Szczególnie ten drugi przypadł krytykom do gustu.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Clones [We're all]The Roots Feat. Erykah Badu07.1996-101[8]DGC 19 402 [US][produced by Kelo Williams][62[18].R&B; Chart]
What they doThe Roots Feat. Erykah Badu12.1996-101[3]19 407 [US][written by by Hubbard, Thompson, Grey, Saadiq, Brown,Trotter][produced by Brother Question][31[20].R&B; Chart]
On and onErykah Badu04.199712[18]12[19][01.97]Kedar/Universal UNC 56 002 [US][gold-US][Grammy 19997-R&B; Female Vocal][written by Erykah Badu/JaBorne Jamal][produced by Erykah Badu][1[2][22].R&B; Chart]
Next lifetimeErykah Badu06.199730[6]61[7].Airplay ChartUniversal UND 56132 [written by Erykah Badu/A. Scott][produced by Erykah Badu][1[2][32].R&B; Chart]
Otherside of the GameErykah Badu08.1997--Kedar/Universal [written by Erykah Badu, The Roots][produced by James Poyser, Richard Nichols, The Roots][14[20].R&B; Chart]
Apple tree [To be free]Erykah Badu11.199747[6]-Universal UND 56150[written by Erykah Badu/Robert Bradford][produced by Erykah Badu][30[12].R&B; Chart]
TyroneErykah Badu11.1997-62[5].Airplay ChartKedar/Universal 56 189 [US][written by Erykah Badu/N. Hurt][produced by Erykah Badu/N. Hurt][1[6][24].R&B; Chart]
OneBusta Rhymes feat Erykah Badu07.199823[9]-Elektra 3833[written by Erykah Badu/Stevie Wonder,Trevor Smith][produced by Rockwilder]
You got meRoots feat Erykah Badu02.199931[6]39[14]MCA MCSTD 48110[Grammy 1999-Rap Duo/Group][written by Jill Scott/Scott Storch/Ahmir Thompson/Tariq Trotter ][produced by The Grand Wizzards][11[20].R&B; Chart]
Southern gulErykah Badu feat Rahzel08.1999-76[6]Kedar-Motown 56 360 [US][written by Erykah Badu/Rahzel Brown][produced by Rahzel M. Brown][24[15].R&B; Chart]
Your Precious LoveErykah Badu with D'Angelo08.1999--Motown [written by Nickolas Ashford and Valerie Simpson][83[7].R&B; Chart]
Bag ladyErykah Badu08.2000-6[20]Motown 158 326 [US][written by Erykah Badu/Isaac Hayes/Harold Martin][produced by Erykah Badu,Tone Da Backbone][1[7][33].R&B; Chart][sample z "Bumpy's lament"-Isaac Hayes]
Didn't cha knowErykah Badu01.2001-113[11]Motown[written by E. Badu, J. Yancey, Clendeninn][produced by J Dilla][28[23].R&B; Chart][sample z "Dream flower"-Tarika Blue]
ClevaErykah Badu05.2001--Motown[written by Erykah Badu, James Poyser, James Yancey][produced by Erykah Badu, J Dilla, James Poyser][77[4].R&B Chart]
Sweet babyMacy Gray feat Erykah Badu09.200123[16]-Epic 6718822[written by Macy Gray,Joe Solo][produced by Macy Gray,Darryl Swann]
Love of my life [An ode to hip hop]Erykah Badu Feat. Common08.2002-9[27]Fox/MCA 113987 [US][written by Erykah Badu/M. Chinwah/R. Lynn/R. Ozuna/J. Poyser/Raphael Saadiq/G. Standridge ][produced by Rashad Smith,Erykah Badu,James Poyser,R.C. Williams][piosenka z filmu "Brown sugar"][1[4][40].R&B Chart]
Come Close Remix (Closer)Common featuring Erykah Badu, Pharrell and Q-Tip04.2003--MCA 000575 [US][written by Lonnie Rashid Lynn, Mary Jane Blige, Pharrell Williams, Chad Hugo][produced by The Neptunes][86[3].R&B Chart]
DangerErykah Badu08.2003-82[11]Motown 001052 [US][written by Erykah Badu/James Poyser/Rashad Smith/R.C. Williams][produced by Rashad Smith,Erykah Badu,James Poyser,R.C. Williams][27[20].R&B Chart]
I C U (Doin' It)Violator featuring A Tribe Called Quest and Erykah Badu11.2003--Violator 57 358 [US][89[5].R&B Chart]
Back in the Day (Puff)Erykah Badu12.2003-- Motown [62[17].R&B Chart]
HoneyErykah Badu02.2008-88[3]Universal Motown 010585 [written by Erykah Badu, 9th Wonder, F. Baskett, C. McDonald, D. Shields][produced by 9th Wonder][22[30].R&B Chart]
Window SeatErykah Badu02.2010-95[3]Universal Motown [written by Erykah Badu/James Poyser][produced by Erykah Badu,James Poyser][16[29].R&B Chart]
Turn Me Away (Get MuNNY)Erykah Badu04.2010--Universal Motown [written by Erykah Badu, Roy Ayers Sylvia Striplin, James Bedford Jr.][produced by Erykah Badu, Karriem Riggins][87[13].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
BaduizmErykah Badu03.199717[55]2[58]Universal UND 53 027[3x-platinium-US][gold-UK][produced by Madukwu Chinwah, Erykah Badu, John Meredith, James Poyser, The Roots]
LiveErykah Badu11.1997195[1]4[30]Universal UND 53 109[2x-platinium-US][produced by Erykah Badu,Norman "Keys" Hurt]
Mama' s gunErykah Badu11.200076[13]11[25]Kedar-Motown 15 3592[platinium-US][silver-UK][produced by Erykah Badu, Questlove, J Dilla, James Poyser, Snook Young, Shawn Martin, Kerry "Krucial" Brothers, Karma Productions]
World wide underground EP.Erykah Badu09.200393[2]3[10]Motown 9860875[gold-US][produced by Erykah Badu , Dead Prez, Freakquency, Raphael Saadiq, James Poyser]
New Amerykah Part One (4th World War)Erykah Badu02.200855[3]2[9]Universal Motown B0010800-01[produced by Erykah Badu, Mike 'Chav' Chavarria, James Poyser, Madlib, 9th Wonder, Sa-Ra, Georgia Anne Muldrow, Karriem Riggins]
New Amerykah Part Two (Return of the Ankh)Erykah Badu03.201056[1]2[15]Motown 1763058[produced by Erykah Badu , Mike 'Chav' Chavarria, J Dilla, Questlove, James Poyser, RC Williams, Jahborn, Madlib, 9th Wonder, Sa-Ra, Georgia Anne Muldrow, Karriem Riggins, Ta'Raach]

wtorek, 16 stycznia 2018

Badmarsh & Shri

Badmarsh & Shri to elektroniczny/trip hopowy duet z Londynu, Wielkiej Brytanii.
Przed powstaniem zespołu Badmarsh (którego imię w języku Hindi znaczy "łotr") pracował w studiu reagge Easy Street, które wypożyczało sprzęt muzyczny do klubu nocnego o nazwie "Labirynt".

Przebywając w "Labiryncie" zainteresował się didżejowaniem i prawie natychmiast wyszedł, by zakupić niezbędny sprzęt DJa, później zapewnił sobie pozycję w klube, gdzie pozostał przez pięć lat. Z kolei Shri spędził pięć lat występując z Nitin Sawhney, który później wyprodukował jego debiutancką płytę - Drum the Bass. Album został pozytywnie przyjęty w Europie.
Duet powstał przez Shabs, dyrektora Outcaste Records, który pomyślał, że idywidualne, odmienne brzmienia artystów będą uzupełniać siebie nawzajem w grupie. Duet wydał swój pierwszy album Dancing Drums w 1998 roku, który zawierał kulminację drum and bass, hip hopu, klasycznej muzyki indyjskiej oraz jazzu.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
SignsBadmarsh & Shri07.200163[2]-Outcaste OUT 38CD1[written by A. Lafta, A. Straughn, C. Bright, L. Minott][produced by Mike Spencer]
Get UpBadmarsh & Shri11.2001127[1]-Outcaste OUT 41[produced by Mike Spencer]
The Bollywood EPBadmarsh & Shri10.2003166[2]-Outcaste OUT 49-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
SignsBadmarsh & Shri06.2001141[1]-Outcaste CASTE 07LP[produced by Mike Spencer, Shrikanth Sriram (Shri) and Badmarsh]

Talk Talk

Wśród pierwszych albumów wydanych w 1986 roku znalazła się trzecia płyta brytyjskiej formacji Talk Talk. Zespół miał już za sobą kilka lat kariery, wiele przebojów w Europie i Stanach Zjednoczonych, jednak nie spotkał się nigdy z pełnym uznaniem w rodzimej Brytanii. W Polsce cieszył się powodzeniem w pewnych kręgach odbiorców, choć prezenterzy i krytycy wyrażali się o nim z przekąsem. Tymczasem The Colour Of Spring okazał się nie tylko zwiastunem wiosny - stał się jednym z ważniejszych wydarzeń na rockowej scenie. Warto bliżej przyjrzeć się tej bardzo oryginalnej i tajemniczej zarazem formacji. Na początku lat osiemdziesiątych, na progu ery syntezatorowego rocka, nowe zespoły pojawiały się niczym grzyby po deszczu. Szansę miał praktycznie każdy, kto brzmiał jak Gary Numan lub głosił tęskne, romantyczne hasła. Wśród artystów próbujących szczęścia w koncernach płytowych znalazł się Mark Hollis, dysponujący ciepłym, pełnym zadumy i smutku głosem. Firma Island nie spisała z nim wprawdzie umowy, ale umożliwiła dokonanie próbnych nagrań. Hollis zaprosił do pomocy kilku swoich przyjaciół i tak powstał Talk Talk, który tworzyli: Paul Webb (bg), Lee Harris (dr), Simon Brenner (inst. klawiszowe) i Mark Hollis (voc). Zarejestrowane utwory trafiły najpierw do radia, a potem w ręce szefów koncernu EMI. Był rok 1981. Na listach przebojów królowały nagrania Ultravox, Visage, OMD, a także podopiecznych EMI, pięciu niezwykle modnych chłopców znanych jako Duran Duran. Gdy w lutym 1982 roku po raz pierwszy pojawił się na rynku singel firmowany nazwą Talk Talk, Duran Duran mieli już za sobą longplay i kilka przebojów.
Jako uznani wykonawcy, zaprosili Talk Talk na wspólne koncerty. Z jednej strony pomogli grupie w debiucie, z drugiej przyćmili ją swoim sukcesem, a także dali broń do ręki krytykom muzycznym. Talk Talk Oskarżony został o naśladowanie Duran Duran (o którym rok wcześniej pisano, że brzmi jak Ultravox dla ubogich), chociaż muzyka komponowana przez Marka Hollisa był znacznie ciekawsza. Charakteryzował ją przede wszystkim bardzo silny ładunek emocjonalny i bogate brzmienie - prawdziwa "ściana dźwięku" kreowana przez syntezatory. Pod względem melodycznym, piosenki Talk Talk miały w sobie wiele uroku i nastroju The Moody Blues.
Po debiutanckim singlu Mirror Man pojawił się drugi - będący jakby wizytówką grupy = Talk Talk, a po nim pierwszy album - The Party's Over (lipiec 1982). Niezauważony w Anglii, odniósł on spory sukces w innych krajach Europy, a także w USA, gdzie zespół odbył jesienne tournée. W 1983 roku pojawiły się tylko dwa single - My Foolish Friend i Such A Shame, gdyż grupa pracowała nad następnym albumem. Tymczasem odszedł pianista Simon Brenner, a jego miejsce zajęli dwaj muzycy - Tim Friese-Greene i gościnnie Ian Curnow. Pierwszy z nich został producentem płyty It's My Life wydanej wiosną 1984 roku, która znowu została przyjęta pozytywnie wszędzie z wyjątkiem Wielkiej Brytanii. Mark Hollis nie przejmował się tym zbytnio, zawsze podkreślając, że Talk Talk to jego hobby, a nie zawód: Pragnę oddzielić muzykę od czegoś, co zwie się image. Dlatego nie umieszczamy fotografii na okładkach swoich płyt, tylko ilustracje. Nie chcę, aby nas porównywano na przykład do Spandau Ballet. Nie pragnę być gwiazdorem, chcę po prostu robić płyty.
Na trzeci album sympatycy Talk Talk czekali znowu dwa lata. Pod koniec lutego 1986 roku The Colour Of Spring był już w sprzedaży, a piosenka Life's What You Make It na listach przebojów. O grupie zrobiło się głośno. W tygodniku "New Musical Express" pojawił się wywiad - Mark Hollis nie entuzjazmował się jednak zbytnio tym faktem: Prasa istnieje, aby ludzi pouczać, a nie umie docenić sztuki - czyli jest nieodpowiedzialna. Pracuję, bo to mnie bawi. Przez rok siedziałem w studiu, zrealizowałem dokładnie taki album, jaki chciałem. Uzyskałem od Talk Talk absolutnie wszystko i tylko to się dla mnie liczy. Jakby na zasadzie złośliwej riposty, w tym samym numerze "NME" pojawiła się recenzja płyty The Colour Of Spring, w której Talk Talk przyrównany został do dinozaurów w rodzaju Yes, Jethro Tull i The Moody Blues. Jej autor jakby zapomniał, że od kilku lat rock progresywny stał się znowu modny...
Talk Talk zrealizował trzy duże płyty na przestrzeni pięciu lat istnienia - każda z nich jest inna. The Party's Over to zbiór porywających do tańca, a zarazem upajających melodyką piosenek. Każdy utwór mógłby być przebojem: Today, Talk Talk, Another Word, It's So Serious... Wyróżniają się dwie dłuższe, nastrojowe kompozycje - The Party's Over i Have You Heard The News? Jak na debiutancki album, zaskakuje on równym poziomem i dojrzałością. Zdecydowanie przerasta pierwszy longplay Duran Duran, do którego porównywano go zapewne dlatego, że nad obiema pozycjami pracował producent Colin Thurston.
It's My Life to zbiór bardziej zróżnicowany, co jednak nie wyszło mu na dobre. Jest to płyta jakby słabsza, mniej efektowna, miejscami nawet monotonna. Mark Hollis wybrał nową drogę: postawił na bardziej kameralne, wysmakowane brzmienie (Renee, Tomorrow Started), choć w niektórych nagraniach zachowała się pełna rozmachu dawna melodyka (Such A Shame, Call In The Night Boy). Niemniej, w porównaniu z The Party's Over, brzmi on cokolwiek ubogo - z perspektywy lat widać jednak, że był to po prostu brudnopis The Colour Of Spring.
Na ostatnim albumie Talk Talk zrezygnował prawie całkowicie z instrumentów elektronicznych, wypracowując w ten sposób ciekawsze brzmienie. Muzycy zaprosili nawet do studia orkiestrę i chór. Trzyosobowej grupie towarzyszy też kilku znanych artystów, m.in. Stevie Winwood, Morris Pert, David Rhodes. Długie, trwające ponad sześć minut kompozycje nie mają w sobie już nic z taneczności The Party's Over - dominuje w nich kameralny nastrój (April 5th, Chameleon Day), poetycka zaduma (Happiness Is Easy) czy prawie symfoniczny rozmach (Time It's Time). Równie barwna "ściana dźwięku" pozostaje niby ta sama, ale stworzona innymi środkami. Zaś Mark Hollis, którego głos jest zdecydowanie najważniejszym instrumentem w muzyce Talk Talk, swym śpiewem nadaje płycie romantycznej poetyki.
Talk Talk to jedno z najciekawszych zjawisk we współczesnej muzyce rockowej. Czas pokaże, czy nadal będzie kroczył własną drogą w poszukiwaniu nowych rozwiązań, dostarczając nam raz na dwa lata kolejnych wrażeń.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Talk TalkTalk Talk04.198252[4]75[7]E.M.I. EMI 5284[written Mark Hollis, Ed Hollis][produced by Colin Thurston][63[9].Hot Disco/Dance;EMI America 8136 7"]
Today /It' s so seriousTalk Talk06.198214[13]-E.M.I. EMI 5314[written Hollis, Webb, Brenner, Harris]
My foolish friend/Call in the nightboysTalk Talk02.198357[4]-E.M.I. EMI 5373[written M. Hollis, S. Brenner][produced by Rhett Davies ]
It' s my life/Does Caroline know?Talk Talk01.198446[5]31[14][03.84]E.M.I. EMI 5443[written Mark Hollis, Tim Friese-Greene][produced by Tim Friese-Greene][1[1][14].Hot Disco/Dance;EMI America 7821 12"]
Such a shame/Again, a game...againTalk Talk03.198449[7]89[3] [06.84]E.M.I. EMI 5433[written Mark Hollis][produced by Tim Friese-Greene][12[12].Hot Disco/Dance;EMI America 7828 12"]
Dum dum girl/Without youTalk Talk07.198474[4]-E.M.I. EMI 5480[written M. Hollis, T. Friese-Greene][produced by Tim Friese-Greene]
Life's what you make it/It' s getting late in the eveningTalk Talk01.198616[9]90[4]E.M.I. EMI 5540[written Mark Hollis, Tim Friese-Greene][produced by Tim Friese-Greene][22[8].Hot Disco/Dance;EMI America 19 20312"]
Living in another world/For what it' s worthTalk Talk03.198648[4]-E.M.I. EMI 5551[written Mark Hollis, Tim Friese-Greene][produced by Tim Friese-Greene]
Give it up/Pictures of BernardetteTalk Talk05.198659[3]-Parlophone R 6131[written Mark Hollis, Tim Friese-Greene][produced by Tim Friese-Greene]
I don' t believe in you/Does Caroline know? [live]Talk Talk11.198696[1]-Parlophone R 6144[written Mark Hollis, Tim Friese-Greene][produced by Tim Friese-Greene]
I Believe In You/John CopeTalk Talk10.198885[2]-Parlophone R 6189[written Mark Hollis, Tim Friese-Greene][produced by Tim Friese-Greene]
It' s my life[remix]/Renee [live]Talk Talk05.199013[9]-Parlophone R 6254
Life' s what you make itTalk Talk09.199023[6]-Parlophone R 6264
It' s my lifeLiquid People vsTalk Talk06.200364[1]-Nebula

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The party' s overTalk Talk07.198221[25]132[16]E.M.I. EMC 3413[produced by Colin Thurston]
It' s my lifeTalk Talk02.198435[8]42[22]E.M.I. EMC 2400021[produced by Tim Friese-Greene]
The colour of springTalk Talk02.19868[21]58[17]E.M.I. EMC 3506[produced by Tim Friese-Greene]
Spirit of EdenTalk Talk09.198819[5]-Parlophone PCSD 105[produced by Tim Friese-Greene]
Natural history-The very best of Talk TalkTalk Talk06.19903[21]-Parlophone PCSD 109[produced by Tim Friese-Greene, Colin Thurston,Rhett Davies]
History revisited-The remixesTalk Talk03.199135[2]-Parlophone PCS 7349[produced by Tim Friese-Greene]
Laughing stockTalk Talk09.199126[2]-Verve 8477171[produced by Tim Friese-Greene]
The very best of Talk TalkTalk Talk01.199754[2]-E.M.I. CDEMC 3763
Mark Hollis
Mark HollisMark Hollis02.199853[1]-Polydor 537688-2

Odyssey

Nowojorska grupa wokalna złożona z sióstr Lillian, Louise i Carmen Lopez występujących poprzednio jako Lopez Sisters. Ich rodzice pochodzili z Wysp Dziewiczych, ale rodzeństwo wychowało się w Stamford, Connecticut (USA).

W 1968r Carmen zastąpił Tony Reynolds, w którego miejsce po nagraniu pierwszego albumu wszedł Bill McEachern. W 1977r singel „Native New Yorker" zdobył popularność w USA, a zwłaszcza w Wielkiej Brytanii. Jeszcze większym uznaniem cieszyły się tam przeboje z 1980r „Use It Up And Wear It Out" oraz soulowa ballada „If You're Looking For A Way Out”, a w latach następnych „Going Back To My Roots” i „Inside Out". Brak większych sukcesów w ojczystej Ameryce wpłynął negatywnie na rozwój grupy i doprowadził do jej rozwiązania.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Native New Yorker/Ever Lovin' SamOdyssey11.19775[11]21[19]RCA PC 1129[silver-UK][written by Sandy Linzer/Denny Randell][produced by Charles Calello/Sandy Linzer][6[20].R&B Chart][3[24].Hot Disco/Dance;RCA 11 063 12"]
Weekend Lover/Golden HandsOdyssey05.1978-57[7]RCA 11 245 [US][written by Sandy Linzer/Denny Randell][produced by Charles Calello/Sandy Linzer][37[12].R&B Chart]
Single Again/What Time Does The Balloon Go Up/PrideOdyssey11.1978-107[2]RCA 11 399 [US][written by Sandy Linzer/Denny Randell][produced by Charles Calello/Sandy Linzer]
Use It Up And Wear It Out/Don't Tell Me, Tell HerOdyssey06.1980A:1[2][12] B:105[2]RCA PB 1962[silver-UK][A:written by Sandy Linzer, L. Russell Brown][B:written by S. Linzer, D. James][produced by Sandy Linzer][B:44[10].R&B Chart]
If You're Lookin' For A Way Out/ Never Had It At AllOdyssey09.19806[15]-RCA 5[silver-UK][written by Linzer, Kotkov][produced by Sandy Linzer]
Hang Together/Down BoyOdyssey01.198136[7]-RCA 23[written by Linzer, Russell Brown][produced by Sandy Linzer]
Going Back To My Roots/ Bawa AwaOdyssey05.19814[12]-RCA 85[silver-UK][written by L. Dozier][produced by Steve Tyrell ][68[8].R&B Chart][55[9].Hot Disco/Dance;RCA 12 240 7"]
It Will Be Alright/Oh No Not My BabyOdyssey09.198143[5]-RCA 128[written by Foster, Willis, Graydon][produced by Steve Tyrell]
Inside Out/Love's AlrightOdyssey06.19823[12]104[7]RCA 226[silver-UK][written by Jesse Rae][produced by Jimmy Douglass][12[18].R&B Chart][25[14].Hot Disco/Dance;RCA 13 218 12"]
Magic Touch/Happy PeopleOdyssey09.198241[5]-RCA 275[written by D. Courtney][produced by Jimmy Douglass]
(Joy) I Know It/Laughing And SmilingOdyssey08.198551[5]-Mirror BUTCH 1[written by Louise Lopez][produced by Butch Ingram]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
OdysseyOdyssey10.1977-36[38]RCA Victor 2204[produced by Charlie Calello, Sandy Linzer]
Hollywood Party TonightOdyssey11.1978-123[5]RCA Victor 3031[produced by Charlie Calello, Sandy Linzer]
Hang TogetherOdyssey06.198038[3]181[4]RCA Victor 3526[produced by Sandy Linzer]
I Got the MelodyOdyssey07.198129[7]175[5]RCA Victor 3910[produced by Steve Tyrell]
Happy TogetherOdyssey07.198221[9]-RCA RCALP 6036 [UK][produced by Jimmy Douglass]
The Magic Touch of OdysseyOdyssey11.198269[5]-Telstar STAR 2223 [UK]-
The Greatest HitsOdyssey09.198726[8]-Stylus SMR 735 [UK]-

Sheena Easton

Sheena EASTON -(właśc. Sheena Shirley Orr; 27.04.1959, Bells Hill, Wielka Brytania) - voc: kompozytorka, autorka tekstów. Kształciła się na wydziale nauczycielskim Royal Scottish Academy of Music and Drama w Glasgow. W okresie studiów śpiewała w klubach z zespołem Something Else. Wyłoniona spośród wielu piosenkarzy amatorów, którym dano szansę zaprezentowania swoich umiejętności w programie telewizji BBC The Big Time, podpisała w maju 1979 kontrakt na nagrania z firmą EMI.
Zdobyła popularność melodyjnymi piosenkami w tradycyjnym stylu, np. Morning Train (Nine To Five), Modern Girl, One Man Woman, When He Shines, filmową For Your Eyes Only, You Could Have Been With Me, śpiewana w duecie z Kennym ROGERSEM We've Got Tonight, Telefone (Long Distance Love Affair) oraz Strut.
W połowie lat osiemdziesiątych nawiązała współpracę z PRINCE'EM. Miała udział w tworzeniu jego repertuaru (La La La He He Hee) i uczestniczyła w jego nagraniach (U Got The Look), ale też zamawiała u niego piosenki (wielki przebój Sugar Walls oraz np. Etternity / 101) i powierzała obowiązki producenta. Pod jego wpływem przeobraziła się w kompozytorkę i wykonawczynię nowoczesnej muzyki rozrywkowej, nasyconej soulowym klimatem i mocno zabarwionej erotyzmem (np. przebój The Lover In Me).

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz Other charts
One man woman/Summer's OverSheena Easton10.198014[6]-EMI EMI 5114 [UK][written by Mike Leeson, Peter Vale][produced by Christopher Neil]
Take my time/Calm Before The StormSheena Easton02.198144[5]- EMI EMI 5135 [UK] [written by Bliss, Palmer ][produced by Christopher Neil]
Morning train[9 to 5]/Moody (My Love)Sheena Easton14.02.813[15][07.80]1[2][21]EMI America 8071[gold][written by Florrie Palmer][produced by Christopher Neil][1[2].Adult Contemporary Chart]-
Modern girl/Summer's overSheena Easton9.05.818[15][04.80]18[18]EMI America 8080[silver-UK][written by Frank Musker, Dominic Bugatti][produced by Christopher Neil][13.Adult Contemporary Chart]-
For your eyes onlySheena Easton25.07.818[13]4[25]Liberty 1418[written by Bill Conti and Mick Leeson][produced by Christopher Neil][6.Adult Contemporary Chart][piosenka tytułowa z filmu z Jamesem Bondem]-
Just another broken heart/Savoire Faire (He's Got)Sheena Easton22.09.198133[4]-EMI EMI 5232[written by M. Leeson, P. Vale][produced by Christopher Neil]
You could have been with me/Savoir faireSheena Easton28.11.8154[3]15[18]EMI America 8101[written by L. Maalfrid][produced by Christopher Neil][6.Adult Contemporary Chart]-
When he shines/Family of oneSheena Easton3.04.8212[8]30[15]EMI America 8113[written by D. Bugati - F. Palmer ][produced by Christopher Neil][13.Adult Contemporary Chart]
Machinery/So we say goodbyeSheena Easton4.09.8238[5]57[7]EMI America 8131[written by Julia Downes][produced by Christopher Neil]-
I wouldn't beg for water/Some of us willSheena Easton30.10.82-64[7]EMI America 8142[written by M. Leeson, P. Vale][produced by Christopher Neil][19.Adult Contemporary Chart]
We've got tonight/You are so beautiful [Rogers]Sheena Easton and Kenny Rogers29.01.8328[7]6[18]Liberty 1492[written by Bob Seger][produced by David Foster][2.Adult Contemporary Chart][1[1].Country Chart]
Telefone[Long distance love affair]/Wish you were here tonightSheena Easton20.08.8384[2]9[22]EMI America 8172[written by Greg Mathieson, Trevor Veitch][produced by Greg Mathieson][15.Adult Contemporary Chart][9[8].Hot Disco/Dance;EMI America 7814 12"]-
Almost over you/I don't need your wordSheena Easton10.12.8389[2]25[20]EMI America 8186[written by Jennifer Kimball,Cindy Richardson][produced by Greg Mathieson][4.Adult Contemporary Chart]-
Devil in a fast car/Sweet talkSheena Easton14.04.84-79[3]EMI America 8201[written by Trevor Veitch,Greg Mathieson][produced by Greg Mathieson]
Strut/Letters from the roadSheena Easton25.08.84-7[25]EMI America 8227[written by Charlie Dore,Julian Littman][produced by Greg Mathieson][6[12].Hot Disco/Dance;EMI America 7837 12"]-
Sugar walls/Straight talkingSheena Easton22.12.8495[1]9[17]EMI America 8253[written by Alexander Nevermind][produced by Greg Mathieson][1[1][10].Hot Disco/Dance;EMI America 7852 12"][3[16].R&B Chart]
Swear/Fallen angelsSheena Easton23.03.85-80[6]EMI America 8263[written by Tim Scott][produced by Greg Mathieson]
Do it for love/Can't wait till tomorrowSheena Easton26.10.85-29[14]EMI America 8295[written by Adele Bretei,Mary Kessler][produced by Nile Rodgers][21[6].Hot Disco/Dance;EMI America 19 202 12"][39.Adult Contemporary Chart]
Jimmy Mack/Money back guaranteeSheena Easton8.02.86-65[6]EMI America 8309[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Nile Rodgers][30[3].Hot Disco/Dance;EMI America promo 12"]
So far so good/Magic of loveSheena Easton2.08.86-43[12]EMI America 8332[written by Tom Snow,Cynthia Weil][produced by Narada Michael Walden][32[3].Hot Disco/Dance;EMI America 19 220 12"][35.Adult Contemporary Chart][piosenka z filmu "About last night"]
Lover in meSheena Easton5.11.8815[8]2[25]MCA 53416[written by "L.A." Reid, Babyface and Daryl Simmons][produced by "L.A." Reid, Babyface][2[11].Hot Disco/Dance;MCA 23 904 12"][43.Adult Contemporary Chart][5[19].R&B Chart]
Days like thisSheena Easton03.198943[3]-MCA 23932[written by "L.A." Reid, Babyface and Daryl Simmons][produced by "L.A." Reid, Babyface][35[10].R&B Chart]
101Sheena Easton07.198954[2]-MCA 257 558-0[written by Prince (as Joey Coco)][produced by Prince][2[10].Hot Disco/Dance;MCA 23 960 12"]
Arms of Orion/I love U in me [Prince]Prince with Sheena Easton21.10.8927[7]36[14]Warner Bros 22 757[written by Sheena Easton with Prince][produced by Prince][21.Adult Contemporary Chart][piosenka z filmu "Batman"]
What comes naturallySheena Easton30.03.9183[1]19[15]MCA 53742[written by Antonina Armato,Nick Mundy,Gina Go-Go][produced by Nick Mundy,Denny Diante][39[3].Hot Disco/Dance;MCA 53 957 12"][39[11].R&B Chart]
Giving Up, Giving In Sheena Easton12.200054[3]- Universal MCSTD 40244 [UK][written by Giorgio Moroder,Pete Bellotte][produced by Terry Ronald,Ian Masterson]

Albumy
Data wydania [USA] Tytuł UK Top 40
/ilo¶ć tyg. na li¶cie/
Billboard Wytwórnia [USA]
Komentarz Other charts
03.1981 Take my time 17[9] 24[38] EMI America 17 049 [gold-US][gold-UK][produced by Christopher Neil]-
11.1981 You could have been with me 33[6] 47[53] EMI America 17 061 [gold-US][silver-UK][produced by Christopher Neil]-
10.1982 Madness,money,and music 44[4] 85[12] EMI America 17 081 [ Producer - Christopher Neil] -
09.1983 Best kept secret 99[1] 33[38] EMI America 17 101 [ Producer - Greg Mathieson, Jay Graydon] -
10.1984 A private heaven - 15 [35] EMI America ST-17 132 [platinum-US][Produced by Greg Mathieson] -
11.1985 Do you - 40[19] EMI America 17 173 [gold-US][Produced by Nile Rodgers] -
12.1988 The lover in me 30[7] 44[26] MCA 42 249 [gold-US][Produced by Babyface, Kayo, L.A. Reid, David Leonard, Prince, Angela L. Winbush, John Jellybean Benitez]
04.1991 What comes naturally - 90[7] MCA 10131 [Produced by Ric Wake, Vassel Benford, Ian Prince, Denny Diante, Oliver Leiber, Wolf & Epic, Nick Mundy] -
11.2000 Fabulous 185[1] - Universal International 2010 [Produced by Ian Masterson, Terry Ronald, Tony Swain] -

poniedziałek, 15 stycznia 2018

Tom Tom Club

Grupa amerykańska. W 1981 para małżeńska Tina Weymouth - voc, g, b, k, perc i Chris Frantz - dr, k, na stałe związana z ambitnym nowojorskim zespołem rockowym The TALKING HEADS, postanowiła nagrać płytę z bezpretensjonalną, radosną muzyką taneczną. Do udziału w sesji zaproszono m.in. trzy śpiewające siostry Tiny — Laurę, Lorie i Lanie, a także Adriana Belew - g i Monty'ego Browna - g. Tak powstał album Tom Tom Club.

 Popularność kilku utworów, zwłaszcza Wordy Rappinghood i Genius Of Love, zachęciła Weymouth i Frantza do nagrania następnych płyt sygnowanych: Tom Tom Club. Oprócz wielu własnych piosenek (m.in. The Man With The Four-Way Hips, Pleasure Of Love, Don't Say No i Broken Promises) zespół przedstawił opracowania kompozycji znanych z repertuarów innych wykonawców (np. Under The Boardwalk The DRIFTERS, She Belongs To Me Boba DYLANA oraz Femme Fatale The VELVET UNDERGROUND, nagrana z towarzyszeniem kompozytora - Lou REEDA).

W 1988 Tom Tom Club w składzie: Weymouth, Frantz, Gary Pozner - k, Mark Roule - g, perc, odbył pierwszą w karierze podróż koncertową (m.in. występy w Wielkiej Brytanii). Weymouth i Frantz jako producenci nagrań współpracowali z Ziggym Marleyem, synem Boba MARLEYA.

Single
Tytuł WykonawcaData wydaniaUK USWytwórnia [UK] Komentarz
Wordy Rappinghood / (You don't Ever Stop) Wordy RappinghoodTom Tom Club06.19817[9]105[3]Island WIP 6694[written by Chris Frantz/Tina Weymouth][produced by Chris Franz/Steven Stanley]
Genius of Love / LoreleiTom Tom Club09.198165[4]31[17][01.82]Island WIP 6735[written by Chris Frantz/Tina Weymouth][produced by Tom Tom Club]
Under the Boardwalk / On, On, On,OnTom Tom Club07.198222[10]-Island WIP 6762[written by Arthur Resrick/Kenny Young][produced by Chris Frantz/Steven Stanley/Tina Weymouth]
The Man with the 4-Way Hips / (dub version)Tom Tom Club07.198390[3]106[3]Island IS 117[written by Tom Tom Club][produced by Tom Tom Club]
Don't Say No / Devil, Does Your Dog Bite ?Tom Tom Club09.198879[2]-Fontana TCB 1[written by Tina Weymouth, Chris Frantz][produced by Tina Weymouth, Chris Frantz]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Tom Tom ClubTom Tom Club10.198178[1]23[33]Island ILPS 9686[gold-US][produced by Chris Frantz/Steven Stanley/Tina Weymouth]
Close to boneTom Tom Club08.1983-73[13]Island ILPS 9738[produced by Chris Frantz/Tina Weymouth]
Boom boom chi boom boomTom Tom Club10.1988-114[11]Fontana SF 8[produced by Chris Frantz, Tina Weymouth, Arthur Baker]


Paik

Paik powstał w 1996 roku, kiedy gitarzysta Rob Smith , basista Ali Clegg i perkusista Ryan Pritts zaczęli współpracować na rozwijającej się muzycznej scenie muzyki rockowej w Michigan. Trio wydało swój debiut Hugo Strange w 1998 roku w Beyonder Records.

 W 1999 roku została wydana EP-ka Spacer , ponownie w Beyonder. W 2001 roku Paik wydał Corridors , ich najbardziej ambitna dotychczas płyta. Zespół wniósł utwory do dwóch kompilacji, w tym Noise Factory Records "Beautiful Noise ... the Apocalypse w 1999 roku i Datacarbon Records " Across Woodward, Vol. 1" w 2001 roku. W tym momencie ich występy na żywo były prawie legendarne, w tym dym, lustra, pokazy świetlne i filmy, które dodają muzyce złożonych i surrealistycznych cech.

W 2002 roku zespół zyskał uznanie krytyków na całym świecie za swoją wyjątkową muzykę instrumentalną, a w 2002 roku wydał The Orson Fader w Clairecords. Dwa lata później, po przeprowadzce do Strange Attractors, Paik wydał swój czwarty album, Satin Black , po którym w 2006 roku pojawił się Monster of the Absolute .

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
SpacerPaik.1999--Beyonder[written by Paik][produced by Paik]


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Hugo StrangePaik.1998--Beyonder ED 5023 -
CorridorsPaik.2001--Beyonder Bey-003 [produced by Paik]
The Orson FaderPaik.2003--Clairecords FERN 028 [produced by Paik]
Satin BlackPaik07.2004-- Strange Attractors Audio House SAAH 023[produced by Paik]
Monster Of The AbsolutePaik.2006--Strange Attractors Audio House SAAH 041[produced by Paik]

High Violets

The High Violets to amerykański zespół pop z Portland w stanie Oregon .
High Violets powstał  pod koniec 1998 r, po rozpadzie portlandzkiego zespołu The Bella Low przez byłych członków Clinta Sargent'a, Luke'a Strahota i Violet Bianca Grace. Ten skład był krótkotrwały,bo Grace odszedł po kilku koncertach. Sargent i Strahota połączyli siły z Allenem Davisem z Echoplexu.

Niedługo po tym, Sargent zwerbował Kaitlyn Ni Donovan, skompletować skład. Po wydaniu własnej EP-ki zatytułowanej Dream Away , podpisali kontrakt z irlandzką wytwórnią Reverb Records i wydali 44 Down w 2002 roku.Cztery lata później wydali   uznany przez krytyków album To Where You Are , również w Reverb.  Grupa występowała również w SXSW w 2006 roku.

W 2007 roku wystąpili na NXNE i wydali album remiksów , Satellite Remixes , w którym udział wzięli m.in. Ulrich Schnauss i Carmen Rizzo .Mimo że zespół jest obecnie w przerwie od koncertów i występów na żywo, byli aktywni w studio. Piąty pełnowymiarowy album Heroes and Halos, został wydany 1 kwietnia 2016 r.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
44 DownHigh Violets04.2002-- Reverb RR 08CDX -


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
To Where You AreHigh Violets01.2006--Reverb RR 020CDX -
Satellite RemixesHigh Violets.2007--Reverb RR 023CDX -
CinémaHigh Violets.2010--Comet Rock-
Heroes And HalosHigh Violets04.2016--Saint Marie SMR 086-