sobota, 23 grudnia 2017

Asian Dub Foundation

Powstała w 1993 w Farringdon w Londynie z inicjatywy perkusisty jazzowego Johna Stevensa. W składzie znaleźli się też: Master D (właśc. Deedar Zaman) - voc, Dr Das (właśc. Aniruddha Das) - b oraz Pandit G (właśc. John Pandit). W 1995 dołączyli: Chandrasonic (właśc. Steve Chandra Savale) - g, Das Sun-J - k oraz tancerz Bubble-E.
Związała się z maleńką firmą Nation i dla niej nagrała pierwsze płyty, m.in. czwórkę "Conscious" z sierpnia 1994 i album "Facts And Fictions" z października 1995. Przełomem w jej karierze była druga duża płyta, z początku, w 1997, wydana nakładem Virgin we Francji pod tytułem "R.A.F.I.", a później, w maju 1998, nakładem London także w Wielkiej Brytanii pod tytułem "Rafi's Revenge" (w zmienionej wersji).
Towarzyszyły jej przebojowe single, m.in. Free Satpal Ram/Tribute To John Stephens z lutego 1998, Buzzi'n/Underclass z kwietnia i Black White/Naxali'te z czerwca tego roku. Sukces Asian Dub Foundation ugruntował album "Community Music" z kwietnia 2000.
Utworzona przez muzyków azjatyckiego pochodzenia grupa zaproponowała prawdziwie piorunującą mieszankę stylów, konwencji i gatunków, od klasycznej muzyki Indii po reggae, raggę, soul, rock, rap i techno, z interesującymi tekstami na takie tematy, jak rasizm, konflikty na tle religijnym, korupcja w policji, groźba kryzysu finansowego (np. Black White, Hypocrite, Dub Mentali'ty, Operation Eagle , New Way, New Life). Ogromnie ceniona przez zespół Primal Scream, współpracowała z nim w studiu.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Naxalite/ChargeAsian Dub Foundation11.199794[1]-ffrr 570 0392[written by Das, Pandit, Savale, Tailor, Zaman][produced by ADF, Rex Sargeant]
Free satpal ram/Tribute To John StevensAsian Dub Foundation02.199856[2]-ffrr F 326[written by Das, Pandit, Savale, Tailor, Zaman]
Buzzin'/Digital UnderglassAsian Dub Foundation05.199831[2]-ffrr FX 335[written by Das, Pandit, Savale, Tailor, Zaman][produced by Brendan Lynch]
Black white/RafiAsian Dub Foundation07.199852[2]-ffrr 337[written by Das, Pandit, Savale, Tailor, Zaman][produced by Asian Dub Foundation]
Real Great BritainAsian Dub Foundation03.200041[2]-ffrr FCDP 376[produced by Asian Dub Foundation, Bobby Marshall, Louis Beckett]
New way,new lifeAsian Dub Foundation06.200049[2]-ffrr FCDP 378[piosenka poświęcona pamięci pierwszego programu telewizyjnego z lat 60-tych "Naya Zindagi Naya Jeeva" z udziałem emigrantów azjatyckich w W.Brytanii]
Fortress Europe/Enemy Of The EnemyAsian Dub Foundation02.200357[2]-Virgin DINSDY 253
1000 MirrorsAsian Dub Foundation05.200381[1]-Virgin DINSD 259

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Rafi' s revenge Asian Dub Foundations05.199820[5]ffrr 5560062[Producers: Rex Sargeant , Louis Beckett , Bobby Marshall]
Community music Asian Dub Foundations04.200020[4]ffrr 8573820422[Producers: Asian Dub Foundation, Louis Beckett, Bobby Marshall]
Enemy of the Enemy Asian Dub Foundations02.200381[1]Virgin CDVIR 201-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Autour de Lucie

Autour de Lucie to francuski zespół muzyki pop , w skład którego wchodzą wokalistka Valérie Leulliot , gitarzysta Olivier Durand i basista Fabrice Dumont . Ich albumy zostały wydane we Francji przez Le Village Vert , a w Ameryce Północnej przez Nettwerk (pierwsze trzy) i Universal .
Ich debiutancki album L'Échappée belle został wydany w 1993 roku, ale później został ponownie wydany przez Nettwerk i Le Village Vert w 1996 roku pod tytułem Autour De Lucie z dodatkowym angielskim utworem "Simon". Piosenki były produkowane przez Paco Rodrigueza, Michaela Heada lub Autour de Lucie. Zawierał cover angielskiej ballady "Island", pierwotnie skomponowanej do ścieżki dźwiękowej brytyjskiego filmu "The Wicker Man".


Ich album " Immobile " osiągnął te  samo brzmienie, jakie udało się osiągnąć dzięki ich pierwszym wysiłkom. Został wyprodukowany przez Gillesa Martina i Autour de Lucie i zawierał kilka eksperymentalnych utworów instrumentalnych, a także chwytliwy, syntezatorowy utwór "Chanson sans issue (ne vois-tu pas)".


Choć wiele z ich  albumu Faux Mouvement  z 2000r, wyprodukowanego przez Iana Caple'a z Autour de Lucie, nadal brzmiało tak samo, jak w przypadku gitar, kilka piosenek na płycie zawierało większą integrację elementów elektronicznych, efektów i rytmu, w tym sample, zniekształcenia i pętle.

W związku z tym kilka piosenek z albumu Faux mouvement zostało zremiksowanych przez takie zespoły jak Radiostatic, Tarwater, Isolée i inne na swojej kompilacji z 2001 roku Vu par ....


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra] 		Komentarz
Faux Mouvement Autour De Lucie03.200052[4]-Small 497 545-9-
Autour De LucieAutour De Lucie03.200440[9]-Le Village Vert VIVE 110-
Ta lumière particulièreAutour De Lucie05.2015163[1]-Columbia 88875109112-

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Bob Azzam

Wadie George Azzam , lepiej znany pod pseudonimem Bob Azzam , (ur.24 października 1925 r. W Kairze - zm. 24 lipca 2004 r. W Monako ) był egipskim wokalistą, libańskiego pochodzenia.  Wraz z jego międzynarodowym przebojem " Mustapha " Azzam odniósł sukces we Francji w latach sześćdziesiątych.  Utwór osiągnął  23 pozycję na brytyjskiej liście singli , spędzając czternaście tygodni wa tym zestawieniu. Azzam posiadał dyplom z inżynierii elektronicznej.
 
Azzam rozpoczął karierę we Włoszech w późnych latach pięćdziesiątych, wraz z zespołem śpiewając po włosku i po angielsku . W 1960 roku wydał dwie piosenki we Francji, na które wpływ miała muzyka wschodnia " Ya Mustafa " ("Chérie je t'aime, chérie je t'adore, como la salsa de pomodoro") oraz "Fais-moi du couscous, chérie" ". W tym samym roku otrzymał Grand Prix du Disque za piosenkę "Viens à Juan les Pins". 

Po tym okresie jego popularność zaczęła słabnąć. Jednak Azzam kontynuował swoją karierę koncertując ze swoją orkiestrą i otworzył własny klub nocny w Genewie .

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Mustapha Bob Azzam06.196023[14]-Decca F 21235[written by Bob Azzam / Eddie Barclay / Plomaritis ]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Average White Band

Szkocki sekstet założony z początkiem lat siedemdziesiątych na fali popularności muzyki soulowej w miejscowych kręgach rocka. Debiutował w składzie: Alan Gorrie (ur. 19.07.1946 r.w Perth, Szkocja; bas, śpiew), Mike Rosen (trąbka, gitara - wcześniej w grupie Election), szybko zastąpiony przez Hamisha Stuarta (ur. 8.10.1949 r. w Glasgow, Szkocja; gitara, śpiew), Owen "Onnie" Mclntyre (ur. 25.09.1945 r. w Lennoxtown. Szkocja; gitara), Malcolm "Mollie" Duncan (ur. 24.08.1945 r. w Montrose, Szkocja; saksofon), Roger Ball (ur. 4.06.1944 r. w Broughly Ferry, Szkocja; saksofon, instr. klawiszowe) i Robbie Mclntosh (ur. 6.05.1950 r. w Dundee, Szkocja; zm. 23.09.1974 r. w Hollywood w stanie Kalifornia, USA; perkusja).
Już pierwszy album grupy, Show Your Hand, brzmiał obiecująco, ale prawdziwe umiejętności muzycy zaprezentowali na drugiej płycie. Zatytułowana AWB (z racji lapidarnej okładki nazywana też "Białym albumem"), była błyskotliwym zbiorem dynamicznych tematów wspartych umiejętnie przez producenta Arifa Mardina. Do najciekawszych utworów należała elektryzująca wersja przeboju Isley Brothers "Work To Do" oraz instrumentalna kompozycja członków grupy "Pick Up The Pieces". Ta ostatnia, wydana na singlu, trafiła do pierwszej brytyjskiej piątki, zaś album stał się bestsellerem w USA.
Amerykańskie sukcesy miały niestety fatalnie zaciążyć nad losami zespołu. We wrześniu 1974 r. Mclntosh zmarł podczas przyjęcia w Hollywood na skutek przedawkowania heroiny. W składzie zastąpił go Steve Ferrone (ur. 25.04.1950 r. w Brighton, Anglia), poprzednio członek Bloodstone. Wprawdzie AWB udało się wylansować jeszcze jeden przebój, pochodzący z trzeciego albumu temat "Cut The Cake", jednak późniejsze nagrania były tylko kopiami wypracowanej formuły. Powrót do formy zapowiadał - niestety na krótko - nagrany wraz z bluesmanem Benem E. Kingiem album Benny And Us oraz single "Walk On By" i "Let's Go Round Again".
W latach osiemdziesiątych drogi muzyków rozeszły się. Ferrone związał się z grupą Duran Duran, a Stuart pojawił się na koncertowej płycie Paula McCartneya Flowers In The Dirt. Kontrakt z byłym Beatlesem uniemożliwił mu występy z reaktywowanym w 1989 r. Average White Band. Gorrie, Ball i Mclntyre pozyskali w jego miejsce Alexa Ligertwooda, swojego rodaka, a zarazem wokalistę zespołu Carlosa Santany. Dodatkowo skład uzupełnili: Eliot Lewis (instr. klawiszowe) i Tiger McNeil (perkusja).


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Pick up the pieces/You got it Average White Band07.19746[9][03.75]1[1][17]Atlantic K 10 489[gold-US][Written by: Roger Ball/Malcolm Duncan/Alan Garrie/Robbie McIntosh/Onnie McIntyre/Hamish Stuart][produced by Arif Mardin][5[20].R&B Chart]
Cut the cake/Person to personAverage White Band04.197531[4]10[15]Atlantic K 10 605[Written by: Roger Ball/Malcolm Duncan/Alan Gorrie/Robbie McIntosh/Onnie McIntyre/Hamish Stuart ][produced by Arif Mardin][7[17].R&B Chart]
If i ever lose this heaven/High flyin' womanAverage White Band08.1975-39[8]Atlantic K 10 655[Written by: Pam Sawyer/Leon Ware ][produced by Arif Mardin][25[11].R&B Chart]
School boy crush/Groovin' the night awayAverage White Band11.1975-33[7]Atlantic K 10 701[Written by: Roger Ball/Malcolm Duncan/Steve Ferrone/Alan Gorrie/Onnie McIntyre/Hamish Stuart ][produced by Arif Mardin][22[13].R&B Chart]
Queen of my soul/Would you stayAverage White Band09.197623[7]40[8]Atlantic K 10 825[Written by: Hamish Stuart][produced by Arif Mardin][21[10].R&B Chart]
A love of your own/Soul searchin'Average White Band12.1976-101[1]Atlantic K 10 880[Written by: Stuart, Doheny][produced by Arif Mardin][35[13].R&B; Chart]
Cloudy/Love Your LifeAverage White Band03.1977--Atlantic 3388 [US][Written by: Stuart, Gorrie][produced by Arif Mardin][55[9].R&B; Chart]
Get It Up/Keepin' It To MyselfBen E. King And AWB06.1977--Atlantic 3402 [US][Written by:Ned Doheny][produced by Arif Mardin, Jerry Greenberg][21[14].R&B; Chart]
A star in the ghetto/Keepin' it to myselfAverage White Band & Ben E.King07.1977--Atlantic 3402 [US][Written by:Phillip Mitchell][produced by Arif Mardin, Jerry Greenberg, AWB][25[12].R&B; Chart]
Your Love Is A Miracle/One Look Over My Shoulder (Is This Really Goodbye?)Average White Band & Ben E.King05.1978--Atlantic 3481 [US][Written by:White, Gorrie][produced by Arif Mardin][33[9].R&B; Chart]
Walk on by/Too late to cryAverage White Band04.197946[5]92[3]RCA XB 1087[Written by:Bacharach, David ][produced by Average White Band][32[13].R&B; Chart]
Let' s go ' round again/Let's Go Round Again Part IIAverage White Band06.198012[13]53[8]RCA AWB 1[Written by: Alan Gorrie][produced by Average White Band, David Foster][40[9].R&B; Chart]
For you, for love/Help Is On The WayAverage White Band10.198046[4]106[1]RCA AWB 2[Written by: Ball, Champlin][produced by Roger Ball, Jerry Hey, David Foster][60[6].R&B; Chart]
The Spirit Of LoveAverage White Band Featuring Chaka Khan And Ronnie Laws12.1988--Polydor PO 56[Written by: Eliot Lewis, Alan Gorrie][produced by John Robie][47[10].R&B; Chart]

Albumy
*369*
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
AWBAverage White Band09.19746[14]1[1][43]Atlantic 7308[gold-US][produced by Arif Mardin]
Put it where you want itAverage White Band04.1975-39[13]MCA 475[produced by Robin Turner, Average White Band]
Cut the cakeAverage White Band06.197528[4]4[24]Atlantic 18 140[gold-US][produced by Arif Mardin]
Soul searching timeAverage White Band07.197660[1]9[32]Atlantic 18 179[platinium-US][produced by Arif Mardin]
Person to personAverage White Band01.1977-28[18]Atlantic 1002[gold-US][produced by Arif Mardin]
Benny and usAverage White Band & Ben E.King07.1977-33[21]Atlantic 19 105[produced by Arif Mardin, Jerry Greenberg]
Warmer communicationsAverage White Band04.1978-28[17]Atlantic 19 162[gold-US][produced by Arif Mardin]
Feel no fretAverage White Band04.197915[15]32[15]Atlantic 19 207[produced by Average White Band, Gene Paul]
ShineAverage White Band05.198014[13]116[12]Arista 9523[produced by David Foster]
Volume VIIIAverage White Band09.1980-182[2]Atlantic 19 266
Let's go round again-The best ofAverage White Band04.199438[5]-The Hit Label AHLCD 15
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

piątek, 22 grudnia 2017

Aventura

Aventura amerykański zespół, założony w 1994 roku w Nowym Jorku.
Grupa gra muzykę znaną jako bachata z domieszkami hip-hopu i r&b.; Ich piosenki tworzone są głównie w języku hiszpańskim.
  Aventura została założona w 1993 roku przez Anthony'ego "Romeo" Santosa , Henry'ego Santosa , Lenny'ego Santosa i Maxa Santosa , trzech z nich to rodowici mieszkańcy Bronxu,  mający rodziny urodzone w Republice Dominikany; z wyjątkiem Romea Santosa, który ma dominikańskiego ojca i portorykańską matkę.

 W 2004 roku piosenka " Obsesión " odniosła ogromny sukces w wielu krajach, zdobywając wiele międzynarodowych list przebojów, takich jak Francja, Niemcy i Włochy.

Aventura rozpadłaa się w 2011 roku. Według Romeo Santosa, grupa zrobiła   przerwę, aby realizować indywidualne projekty". Romeo Santos i byli członkowie Aventury zjednoczyli się, aby wystąpić na koncertach w Yankee Stadium  w dniu 12 lipca 2014 r.
  
 W Europie największą sławę przyniósł im album We broke the rules, a zwłaszcza pochodząca z niego piosenka Obsesión.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Ella y YoAventura featuring Don Omar12.2005-97[1]Premium Latin[written by Anthony "Romeo" Santos, Don Omar][produced by Lenny Santos, Anthony Santos, Henry Santos Jeter, Max Santos, Don Omar]
Mi CorazoncitoAventura 04.2007-107Premium Latin[written by Anthony "Romeo" Santos][produced by Lenny Santos, Anthony Santos, Henry Santos Jeter]
All Up 2 YouAventura featuring Akon and Wisin & Yandel05.2009-108Premium Latin[written by Anthony Santos, Llandel Veguilla, Luis Morera Luna, Marcos Masís, Aliaune Thiam][produced by Tainy, Victor "El Nasi", Marioso]
El MaloAventura05.2010-116Premium Latin[written by Anthony "Romeo" Santos][produced by Lenny Santos, Anthony Santos, Henry Santos Jeter, Max Santos]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
God's ProjectAventura05.2005-133[2]Sony Discos PRK 94082-
K.O.B. LiveAventura03.2007-124[38]Norte 1710120560-
Kings of Bachata: Sold Out at Madison Square GardenAventura12.2007-97[18]Norte 8869 716512 2-
The LastAventura06.2009-5[45]Sony Music Latin 1710120800[produced by Anthony "Romeo" Santos, Gerry Grimaud Jr., Henry Santos Jeter, Wyclef Jean, Jerry Duplessis, Logic, Tainy, Victor "El Nasi", Marioso, Angel Fernandez]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

środa, 20 grudnia 2017

Ken Barrie

Leslie Hulme (ur. 9 stycznia 1933 r. - zm. 29 lipca 2016 r.), Znany zawodowo jako Ken Barrie , był angielskim aktorem i piosenkarzem, najbardziej znanym z narracji i śpiewającym tematem programów telewizyjnych BBC Postman Pat i Charlie Chalk . Był również odpowiedzialny za dostarczanie głosów kilku bohaterom serialu.
Barrie urodził się w Tunstall , Stoke on Trent , Staffordshire . Pod pseudonimem Les Carle nagrywał dla Embassy Records , oddziału Woolwortha, który wydawał niedrogie covery popowych hitów, w latach 1962-1965.Zmienił swój pseudonim sceniczny, gdy znajomy powiedział mu, że to francuski odpowiednik "the Charlies", i zmienił swój pseudonim na Ken Barrie od imion braci jego żony.Jego wokal i narracje głosowe   były słyszalne w wielu filmach i reklamach telewizyjnych.. Barrie podkładał swój śpiew w różnych filmach dla wielu aktorów, w tym Larry'ego Hagmana , George'a C. Scotta i Horsta Buchholza .

Stał się głosem Postmana Pata w 1981 roku, narratorem pierwszej serii, a także zapewniając głosy listonoszy: Listonosza Pata, Teda Glena, Babci Dryden, Petera Fogga, Majora Forbesa, George'a Lancastera, Geoffa Pringle'a, Alfa Thompsona, Wielebnego Timmsa, Artura Selby i Sama Waldrona.   Jedna z piosenek tematycznych, przypisana Barrie, osiągnęła 44 pozycję na brytyjskiej liście singli w 1982 roku i ponownie pojawiła się na liście w następnym roku. Śpiewał także na ścieżce dźwiękowej   Charlie  Chalk i nagrał ścieżki dźwiękowe do Sharks 'Treasure , Emily i Silent Scream .


Zmarł w swoim domu w Denham w hrabstwie Buckinghamshire 29 lipca 2016 r. na raka wątroby .

Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Postman Pat/Handyman Song (Ted Glen)Ken Barrie07.198244[19]-Post Music PP 001[Written by: Bryan Daly][Produced by:Bryan Daly]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

wtorek, 19 grudnia 2017

Lord Rockingham's XI

Lord Rockingham's XI to grupa brytyjskich muzyków sesyjnych , prowadzonych przez Harry'ego Robinsona (1932-1996), który w 1958 roku wylansował hit w Wielkiej Brytanii na singlowej liście " Hoots Mon ".

Grupa została stworzona, aby grać jako rezydujący zespół w programie telewizyjnym   Oh Boy! , który został wyprodukowany przez Jacka Gooda i emitowany w Wielkiej Brytanii w latach 1958/59. Na ich czele stanął Harry Robinson, a także jazzowy saksofonista barytonowy, a później autor piosenek ,Benny Green i organista Cherry Wainer . Inni członkowie to Don Storer (perkusja), Reg Weller (perkusja), Red Price (tenorowy saksofon), Rex Morris (tenorowy saksofon), Cyril Reubens (saksofon barytonowy), Ronnie Black (kontrabas), Bernie Taylor (gitara), Eric Ford (gitara). Do grupy dołączyli później Kenny Packwood (gitara) i Ian Fraser (fortepian).

Oprócz wokaliz, z takimi wokalistami jak Marty Wilde i Cuddly Dudley , nagrali kilka  rockowych instrumentalnych utworów dla wytwórni Decca Records . Pierwszym z nich był  "Fried Onions", który nie pojawił  się na liście przebojów w Wielkiej Brytanii, ale pojawiła się na liście Billboardu USA przez tydzień jako nr 96. Drugi singiel, Robinsona " Hoots Mon ", rockowa wersja tradycyjnej szkockiej piosenki " A Hundred Pipers ".Dzięki cotygodniowym programom telewizji pozostał  na pierwszym miejscu przez trzy tygodnie.

Po wniesieniu sprawy przez potomków prawdziwego Lorda Rockinghama , który został rozstrzygnięty na drodze pozasądowej, grupa odbyła tournee i dokonała kilku mniej udanych nagrań, w tym "Wee Tom" (# 16, 1959). Rozpadli się wraz z końcem programu telewizyjnego w 1959 roku, chociaż nazwa została przywrócona na kilku albumach w latach 60-tych.Robinson  kontynuował karierę  w telewizji i muzyce, jedną z ważniejszych zasług była jego aranżacja smyczkowa na ścieżce Nicka Drake'a " River Man ".
Cherry Wainer zmarł w Las Vegas w stanie Nevada 14 listopada 2014 roku, w wieku 79 lat.


Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Hoots Mon/Blue TrainLord Rockingham's XI10.19581[3][17]-Decca F 11059[written by Harry Robinson]
Fried Onions/The SquelchLord Rockingham's XI10.1958-96[1]Decca F 11024[written by White]
Wee Tom/Lady Rockingham, I Presume?Lord Rockingham's XI02.195916[3]-Decca F 11104[written by Harry Robinson]
Hoots Mon/Blue Train/Wee TomLord Rockingham's XI09.199360[1]-Decca 8820982[written by MacLeod, Robertson][produced by Hugh Mendl, Jack Good]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Frankie Avalon

Właśc. Francis Avallone ,ur. 18.09.1939r w Filadelfii w stanie Pensylwania.Fotogeniczny idol nastolatków lat pięćdziesiątych. Zaczynał jako cudowne dziecko, grając na trąbce. Jego pierwszymi instrumentalnymi nagraniami dla X-Vik Records (oddziałowi RCA) w 1954 r. były "Trumpet Sorrento" i "Trumpet Tarantella". W połowie lat 50. często występował w telewizji i w radio, m.in. w programach Paula Whitemana i Raya Anthony'ego.

W 1957 r. przyłączył się do Rocco & The Saints, z którymi śpiewał w filmie "Jamboree" (w Wielkiej Brytanii: "Disc Jockey Jamboree"). Później podpisał kontrakt z Chancellor Records. W 1958 roku, trzeci z kolei nagrany dla tej wytwórni singel "Dede Dinah" doszedł do pierwszej dziesiątki w USA. Był to pierwszy z 25 hitów, jakie umieścił na listach amerykańskich. Wiele z nich wyszło spod pióra jego pracowitego menedżera — Boba Marucci.
Pomimo swego słabego głosu szybko stał się jedną z największych gwiazd muzyki pop w USA, a w 1959 roku dwie jego piosenki "Venus" i "Why" doszły do czołowych miejsc na listach przebojów. Ta druga była też jedyną jaka weszła do pierwszej dwudziestki w Wielkiej Brytanii. Aby otrzymać sumę $ 100.000, którą do tego momentu zarobił, musiał zaczekać do dnia swych 21 urodzin w 1960 roku. W tym momencie mając już za sobą szczyt sukcesów jako piosenkarz, zwrócił się w stronę filmu. Jako aktor również odnosił sukcesy, występując w wielu banalnych obrazach, w tym w serii filmików u boku innej gwiazdy pop lat 50. - Annette. Zagrał także w bardzo znanym filmie Randala Kleisera "Grease" z 1978 roku, w którym zaśpiewał piosenkę "Beauty School Drop Out". Później bez większego powodzenia nagrywał dla wytwórni United Artists, Reprise, Metromedia, Regalia, Delite, Amos i Bobcat.
Poza występami w filmach i sporadycznie w telewizji Avalon jest stałym gościem na estradach ekskluzywnych nocnych klubów. W 1987 r. przypomniał o swoim istnieniu udziałem w filmie Lyndalla Hobbsa "Back To The Beach". Podobnie jak Fabian — inny wykonawca wytwórni Chancellor — nie cieszy się względami krytyków, a przecież zapisał się jako jeden z najbardziej uwielbianych idoli młodej publiczności amerykańskiej lat 50.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US/UK] 		Komentarz
DeDe Dinah/Ooh La LaFrankie Avalon01.1958-7[15]Chancellor 1011/HMV POP 453[8[8].R&B; Chart][written by Bob Marcucci, Marcucci DeAngelis][produced by Peter De Angelis]
You excite me/Darlin'Frankie Avalon04.1958-49[9]Chancellor 1016/-[written by Bob Marcucci, Marcucci DeAngelis]
Ginger bread/Blue BettyFrankie Avalon07.195830[1]9[13]Chancellor 1021/HMV POP 519[written by Clint Ballard Jr., Hank Hunter][produced by Peter De Angelis][10[5].R&B; Chart][vocal background-The Four Dates]
I'll wait for you/What little girlFrankie Avalon10.1958-15[7] side B:79[2]Chancellor 1026/-[written by Peter DeAngelis, Bob Marcucci][produced by Peter De Angelis]
Venus/I'm brokeFrankie Avalon02.19591[5][17]16[6]Chancellor 1031/HMV POP 603[written by Peter DeAngelis,Ed Marshall][produced by Peter De Angelis][10[11].R&B; Chart]
Bobby Sox to Stockings/A boy without a girlFrankie Avalon05.1959-8[13] side B:10[14]Chancellor 1036[written by Russell Faith, Clarence Kehner, Richard DiCicco][side B:written by D.Jacobson][26[2].R&B; Chart]
Just ask your heart/Two foolsFrankie Avalon08.1959-7[16] side B:54[5]Chancellor 1040[written by Joe Ricci, Pete Damato, Diane DeNota]
Why/Swingin' on a rainbowFrankie Avalon11.195920[4]1[1][16]Chancellor 1045[written by Peter DeAngelis, Bob Marcucci][6[7].R&B; Chart]
Where are you/Tuxedo junctionFrankie Avalon06.1960-32[12] side B:82[2]Chancellor 1052[written by Peter DeAngelis, Robert Marcucci]
Togetherness/Don't let love pass me byFrankie Avalon09.1960-26[13] side B:85[2]Chancellor 1056[written by Russ Faith]
A perfect love/The puppet songFrankie Avalon12.1960-47[6] side B:56[7]Chancellor 1065[written by Jimmy Wisner, Peter DeAngelis, Bob Marcucci]
All of everything/Call me anytimeFrankie Avalon02.1961-70[4] side B:102[2]Chancellor 1071[written by Charlie Singleton]
Who else but you/Gotta get a girlFrankie Avalon05.1961-82[2]Chancellor 1077[written by R. Faith, C. Kehner]
Voyage to the bottom of the sea/The summer of 61Frankie Avalon07.1961-101[3]Chancellor 1081[written by Russ Faith][produced by Marcucci, Faith]
True,true love/MarriedFrankie Avalon09.1961-90[2] side B:112[2]Chancellor 1087[written by Frankie Avalon, Sonny Troy, Harvy Lumbec][produced by Marcucci, Faith]
After you've gone/If you don't think i'm leavingFrankie Avalon01.1962-117[2]Chancellor 1101[written by H. Creamer, T. Layton][produced by Don Costa]
You are mine/PonchinelloFrankie Avalon03.1962-26[11]Chancellor 1107[written by Peter DeAngelis, Bob Marcucci][produced by Don Costa]
A miracle/Don't let me stand in your wayFrankie Avalon07.1962-75[6] side B:111[1]Chancellor 1115[written by Teddy Randazzo, Billy Barberis, Bobby Weinstein]
Welcome home/Dance the bossa novaFrankie Avalon12.1962-129[1]Chancellor 1125[written by Kaye, Springer][produced by Marcucci, Faith]
VenusFrankie Avalon01.1976-46[11]De-Lite 1578[97[3].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Swingin' on a rainbowFrankie Avalon12.1959-9[14]Chancellor 5004-
A whole lotta FrankieFrankie Avalon10.1961-59[20]Chancellor 5018-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Brian Auger

Ur. 18.07.1939 r. w Londynie ceniony organista jazz-rockowy, który dał o sobie znać w roku 1962 kierując The Brian Auger Trio. Grupa, której składu dopełniali Rick Laird (bas) i Phil Kinorra (perkusja), po dwóch latach, kiedy dołączyli do nich John McLaughlin (gitara) i Glen Hughes (saksofon), zmieniła nazwę na The Brian Auger Trinity.
 Po okresie licznych przetasowań personalnych, pod koniec 1964 roku lider wystąpił na czele nowej ekipy, którą tworzyli Vic Briggs (gitara), Rickie Brown (bas) i Micky Waller (perkusja). Nowe Trinity nagrało kilka singli, z, których najważniejsze to "Fool Killer" i "Green Onions '65". W latach 1964-1967 Brian Auger związał się z rhythm 'n' bluesową formacją Steampacket, w której śpiewali Julie Driscoll, Long John Baldry i Rod Stewart.
W 1967 r. wskrzesił swoje Trinity, w którym tym razem znaleźli się: Julie Driscoll, Dave Ambrose (bas), Clive Thacker (perkusja) i Gary Boyle (gitara). Zespół zdobył sporą popularność, którą jednak utracił, gdy pod koniec 1968 r. Driscoll zrezygnowała ze współpracy, mimo iż jej styl doskonale współgrał z jazzowymi skłonnościami kwartetu.
W 1970 r. Auger powrócił do biznesu z kolejną grupą - Oblivion Express, którą oprócz lidera tworzyli Jim Mullen (gitara), Barry Dean (gitara) i Robbie Mc Intosh (perkusja, później w Average White Band). Zespół nie odniósł sukcesów w Wielkiej Brytanii, ale zyskał sporą popularność w USA i Europie. Zmienny skład utrudniał jednak jego rozwój. Po rozwiązaniu w 1977 r. Oblivion Express, Auger rozpoczął karierę solową, głównie w charakterze kompozytora i producenta. Nagrywał rzadko. Mimo chwytliwego, funkowo-tanecznego stylu albumu Here And Now nie zdołał już wrócić na miejsce w pierwszym szeregu, które kiedyś zajmował.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Listen here/I wanna take you higherBrian Auger & The Trinity10.1970-100[2]RCA Victor 0381[Written by: Eddie Harris][Produced by: Brian Auger]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Jools & BrianJulie Driscoll/Brian Auger And The Trinity05.1969-194[2]Capitol 136-
Street noiseJulie Driscoll/Brian Auger And The Trinity06.1969-41[16]Atco 701-
BefourBrian Auger & Trinity08.1970-184[3]RCA Victor 4372-
Second windBrian Auger's Oblivion Express 06.1972-170[7]RCA Victor 4703-
Closer to it!Brian Auger's Oblivion Express08.1973-64[31]RCA Victor 0140-
Straight aheadBrian Auger's Oblivion Express04.1974-45[20]RCA Victor 0454-
Live Oblivion.Vol.1Brian Auger's Oblivion Express12.1974-51[13]RCA Victor 0645-
ReinforcementsBrian Auger's Oblivion Express10.1975-115[8]RCA Victor 1210-
Live Oblivion.Vol.2Brian Auger's Oblivion Express03.1976-169[4]RCA Victor 1230-
Happiness heartachesBrian Auger's Oblivion Express02.1977-127[5]Warner 2981-
The best of Brian AugerBrian Auger04.1977-151[3]RCA Victor 2249-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Audioslave

Audioslave – amerykańska grupa rockowa, założona w maju 2001. W skład formacji weszli: były wokalista zespołu Soundgarden - Chris Cornell oraz trzon zespołu Rage Against the Machine(Tom Morello, Brad Wilk, Tim Commerford, bez frontmana (Zack De La Rocha).

Po ponad roku od założenia zespołu w 2002 na światło dzienne wyszła pierwsza płyta w dorobku Audioslave. Krążek nosi taki sam tytuł jak nazwa zespołu. Pierwszym singlem promującym płytę, była piosenka pt. Cochise. Nad produkcją czuwał Rick Rubin, odpowiedzialny również za brzmienie płyt takich zespołów jak: Slayer, System of a Down, Rage Against the Machine. Do piosenki Cochise został nakręcony teledysk, którego reżyserem był jeden z najlepszych ludzi w tej branży na świecie, mianowicie Mark Romanek.
Pierwsza płyta zespołu została nagrana w Los Angeles, podczas kilku zupełnie niezobowiązujących sesji nagraniowych. Część kompozycji, jeszcze przed premierą płyty, przedostała się w międzyczasie do internetu, ale ich ostateczna, dopracowana wersja dostępna jest tylko na płycie Audioslave. W trzy lata później, ukazała się kolejna płyta "supergrupy", zatytułowana "Out of Exile", pierwszym promującym ją singlem było "Be Yourself". Jeszcze w tym samym roku, ukazało się koncertowe DVD zatytułowane "Live in Cuba", ważne z jednego względu- był to pierwszy koncert amerykańskiego zespołu w historii Kuby. Miał on miejsce 5 czerwca 2005 roku w hawańskiej La Tribuna Anti-Imperialista. Był to występ darmowy i przybyło nań 60 tysięcy osób.
Po wydaniu w 2006 roku trzeciego albumu "Revelations" Chris Cornell opuścił zespół. Tym samym Audioslave zakończyło działalność.
Pierwotnie zespół miał się nazywać Civilian, jednak muzycy zrezygnowali z tej nazwy jeszcze przed wydaniem pierwszej płyty, kiedy dowiedzieli się, że inny zespół używa już tej nazwy.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
CochiseAudioslave02.200324[3]69[15]Epic EPC 673276 2 [written by Tim Commerford/Chris Cornell/Tom Morello/Brad Wilk ][produced by Rick Rubin]
Like a StoneAudioslave03.2003-31[20]Epic EPC 673571 1 [gold-US][written by Tim Commerford/Chris Cornell/Tom Morello/Brad Wilk ][produced by Rick Rubin]
Show Me How to LiveAudioslave08.2003-67[20]Epic EPC 673276 2 [written by Tim Commerford/Chris Cornell/Tom Morello/Brad Wilk ][produced by Rick Rubin]
I Am the HighwayAudioslave01.2004-66[17]- [written by Tim Commerford/Chris Cornell/Tom Morello/Brad Wilk ][produced by Rick Rubin]
What You AreAudioslave05.2004-125[1]Epic[written by Chris Cornell/Audioslave][produced by Rick Rubin]
Be YourselfAudioslave03.200540[7]32[18]Epic/Interscope 9882599[written by Tim Commerford/Chris Cornell/Tom Morello/Brad Wilk ][produced by Rick Rubin]
Your Time Has ComeAudioslave05.2005-113[2]Epic[written by Chris Cornell/Audioslave][produced by Rick Rubin]
Doesn't Remind MeAudioslave09.200593[2]68[11]Interscope 9885099[written by Tim Commerford/Chris Cornell/Tom Morello/Brad Wilk ][produced by Rick Rubin]
Original FireAudioslave08.200692[2]79[2]Columbia 82876899622[written by Tim Commerford/Chris Cornell/Tom Morello/Brad Wilk ][produced by Brendan O'Brien]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
AudioslaveAudioslave11.200219[41]7[117]Interscope 86 968[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by Rick Rubin ][3[47].US Catalog Albums]
Out of ExileAudioslave06.20055[10]1[1][39]Epic 004603[platinum-US][Gold-UK][produced by Audioslave , Rick Rubin ]
RevelationsAudioslave09.200612[5]2[13]Epic/Interscope 82796977282 [UK][gold-US][silver-UK][produced by Brendan O'Brian]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Lynyrd Skynyrd

Zespół amerykański grający boogie, założony w 1965 r.; swoją nazwę zawdzięczał nauczycielowi wychowania fizycznego muzyków Leonardowi Skinnerowi. W pierwszym składzie grupy znaleźli się: Ronnie Van Zant (ur. 15.01.1948 r. w Jacksonville; śpiew), Gary Rossington (ur. 4.12.1951 r. w Jacksonville; gitara), Allen Collins (ur. 19.07.1952 r. w Jacksonville, zm. 23.01.1990 r. w Jacksonville), Leon Wilkeson (ur. 2.04.1052 r. w Newport w stanie Rhode Island; bas), Billy Powell (ur. 3.06.1952 r. w Corpus Cristi w Teksasie; instr. klawiszowe) i Bob Bums (perkusja).


Pod koniec lat 60. występowali w kilku południowych stanach i nagrali parę singli dla niewielkich wytwórni. W 1972 r. zwrócił na nich uwagę Al Kooper, by wkrótce zostać producentem ich debiutanckiego albumu Pronounced Leh-Nerd Skin-Nerd, na którym zagrał również Ed King - były gitarzysta formacji Strawberry Alarm Clock. Łączące trzy gitary brzmienie zespołu od razu zwróciło uwagę, z uznaniem wyrażano się również o połączeniu elementów bluesa, honky tonk i boogie. Podniosły hymn "Free Bird" (dedykowany pamięci Duane'a Allmana) kończyła rewelacyjna partia gitary, a siłę wyrazu tej kompozycji podkreślało jej wielokrotne pojawianie się na listach przebojów.
W 1974 r. muzycy zanotowali na swoim koncie największy amerykański przebój w karierze, rejestrując "Sweet Home Alabama", zabawną i pełną ciepła odpowiedź na krytykę Południa, którą w swoich utworach "Southern Man" i "Alabama" zawarł Neil Young. Po nagraniu albumu Second Helping, perkusistę Boba Bumsa zastąpił Artimus Pyle.


W tym okresie członkowie Lynyrd Skynyrd cieszyli się reputacją muzyków prowadzących ostre życie (celował w nim Van Zant trafiając często za kratki po bójkach w barach) i grających równie ostrą muzykę, zaprezentowaną na albumie Gimme Back My Bullets. Pod koniec 1976 r. Kinga zastąpił gitarzysta Steve Gaines (ur. 14.09.1949 r.w Seneca w stanie Missouri), a w nagraniu albumu One More For The Road wzięło również udział trzyosobowe żeńskie trio. Kroczący od sukcesu do sukcesu zespół ("złote płyty", wyprzedane trasy koncertowe) pod koniec 1977 r. stanął w obliczu prawdziwej tragedii. 20 października Van Zant, Gaines, jego śpiewająca w chórkach siostra Cassie i menedżer Dean Kilpatrick zginęli w katastrofie wynajętego samolotu lecącego z Greenville do Baton Rouge na kolejny koncert zespołu (bezpośrednią przyczyną wypadku był brak paliwa). Pozostali członkowie formacji odnieśli poważne obrażenia.
Wytwórnia MCA natychmiast wycofała przygotowaną wcześniej okładkę nowego albumu Street Survivors przedstawiającą zdjęcie muzyków stojących wśród płomieni. W wyniku tragedii grupa zakończyła działalność, a w październiku 1979 r. pozostali muzycy (z wyjątkiem Pyle'a) założyli grupę The Rossington-Collins Band. Jej debiutancki album Anytime, Anyplace, Anywhere dotarł do 13. miejsca amerykańskiej listy przebojów. 26.01.1986 r. kierowany przez Collinsa samochód wypadł z trasy. W wyniku wypadku gitarzysta został sparaliżowany od pasa w dół (zmarł cztery lata później na zapalenie płuc), a jadąca z nim przyjaciółka poniosła śmierć.
We wrześniu 1987 r. pojawiła się nowa "edycja" Lynyrd Skynyrd, tym razem w składzie: Rossington, Powell, Pyle, Wilkeson, King, młodszy brat Ronniego - Johnny Van Zant (śpiew) i Randall Hall (gitara). Muzycy wyruszyli w 32-koncertową trasę dla uczczenia 10 rocznicy tragicznej katastrofy. W 1993 r. zespół w składzie: Rossington, Powell, Wilkeson, King i Van Zant wraz z gitarzystą Randym Hallem i perkusistą Custerem świętował 20. rocznicę powstania emitowanym przez telewizję kablową występem "Lynyrd Skynyrd LYVE (Pronounced Live)", w czasie którego gościnnie wystąpili: Peter Frampton, Brett Michaels, Zakk Wylde i Charlie Daniels. Koncert ten stanowił jednocześnie inaugurację trasy promującej album The Last Rebel. W tym samym roku w Clay County na Florydzie otwarto Park im. Ronniego Van Zanta przeznaczony dla dzieci z okolic, gdzie dorastał wokalista Lynyrd Skynyrd.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Sweet home Alabama/Take your timeLynyrd Skynyrd10.1974-8[17]MCA 40 258[written by Ed King/Gary Rossington/Ronnie Van Zant][produced by Al Kooper]
Free bird/Down south jakin'Lynyrd Skynyrd11.1974-19[12]MCA 40 328[written by Allen Collins/Ronnie Van Zant][produced by Al Kooper]
Saturday night special/Made in the shadeLynyrd Skynyrd07.1975-27[9]MCA 40 416[written by Ed King/Ronnie Van Zant][produced by Al Kooper]
Double trouble/Roll gypsy rollLynyrd Skynyrd02.1976-80[3]MCA 40 532[written by Allen Collins/Ronnie Van Zant][produced by Tom Dowd]
Sweet home Alabama/Double troubleLynyrd Skynyrd08.197631[4]-MCA 251 [UK][written by Allen Collins/Ronnie Van Zant/Edward King/Gary Rossington][produced by Tom Dowd/Al Kooper]
Free bird [live]/Searching [live]Lynyrd Skynyrd12.1976-38[8]MCA 40 665[written by Allen Collins/Ronnie Van Zant][produced by Tom Dowd]
What' s your name/I know a littleLynyrd Skynyrd01.1978-13[18]MCA 40 819[written by Gary Rossington/Ronnie Van Zant][produced by Tom Dowd]
You got that right/Ain' no good lifeLynyrd Skynyrd03.1978-69[4]MCA 40 888[written by Steve Gaines/Ronnie Van Zant][produced by Lynyrd Skynyrd]
Down South Jukin'/WinoLynyrd Skynyrd11.1978-103[7]MCA 40 957
Freebird EP.Lynyrd Skynyrd12.197943[8]-MCA 251 [UK]
Freebird EP.Lynyrd Skynyrd06.198221[9]-MCA 251 [UK]
Freebird Lynyrd Skynyrd12.198387[6]19[12]No Label MIUCT 0705 [UK]
Firebird / Sweet Home AlabamaLynyrd Skynyrd02.198988[2]-No Label MIUCT 0704 [UK]
Sweet home Alabama Lynyrd Skynyrd01.200744[67]-MCA CATCO 88657[written by Ed King/Gary Rossington/Ronnie Van Zant][produced by Al Kooper]
Rossington-Collins Band
Don' t misunderstamd me/Winners and losersRossington-Collins Band08.1980-55[9]MCA 41 284

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Lynyrd Skynyrd [Pronounced leh-nerd ski-nerd]Lynyrd Skynyrd09.1973-27[79]MCA /Sounds 363[2x-platinium-US][silver-UK][produced by Al Kooper]
Second helpingLynyrd Skynyrd05.197412[45]MCA /Sounds 413[2x-platinium-US][produced by Al Kooper]
Nuthin' fancyLynyrd Skynyrd04.197543[1]9[20]MCA 2137[platinium-US][produced by Al Kooper]
Gimme back my bulletsLynyrd Skynyrd02.197634[5]20[16]MCA 2170[gold-US][produced by Tom Dowd]
One more from the roadLynyrd Skynyrd10.197617[4]9[43]MCA 6001[3x-platinium-US][silver-UK][produced by Tom Dowd]
Street survivorsLynyrd Skynyrd11.197713[4]5[34]MCA 3029[2x-platinium-US][produced by Jimmy Johnson/Tim Smith]
Skynyrd' s first and ...lastLynyrd Skynyrd09.197850[1]15[18]MCA 3047[platinium-US][produced by Jimmy Johnson/Tim Smith]
Gold & platinumLynyrd Skynyrd12.197949[4]12[65]MCA 11 008[3x-platinium-US][produced by Al Kooper/Tom Dowd]
Best of the restLynyrd Skynyrd11.1982171[7]MCA 5370[produced by Al Kooper,Tom Dowd,Lynyrd Skynyrd,Tim Smith,Jimmy R. Johnson,Ron O'Brien]
LegendLynyrd Skynyrd10.198741[17]MCA 42 084[gold-US][produced by Al Kooper/Tom Dowd/John Ryan]
Southern by the grace of god/Lynyrd Skynyrd Tribute Tour -1987Lynyrd Skynyrd04.198868[11]MCA 8027[produced by Jimmy Johnson]
Lynyrd Skynyrd 1991Lynyrd Skynyrd06.199164[16]Atlantic 82 258[produced by Tom Dowd]
Skynyrd' s Innyrds-Their Greatest HitsLynyrd Skynyrd07.1991-11[198]MCA 42 293[5x-platinium-US]
The last rebelLynyrd Skynyrd03.199364[7]Atlantic 82 447[produced by Barry Beckett]
Endangered speciesLynyrd Skynyrd08.1994-115[4]Capricorn 42 028[produced by Barry Beckett]
TwentyLynyrd Skynyrd05.1997-97[6]CMC Int 86 211[produced by Josh Leo]
The best of Lynyrd Skynyrd-20th Century Masters-The Millenium CollectionLynyrd Skynyrd06.1999-60[121]MCA 11 941[2x-platinum][produced by Al Kooper/Tom Dowd]
Edge of foreverLynyrd Skynyrd08.1999-96[2]CMC Int 86 272[produced by Ron Nevison]
All time greatest hitsLynyrd Skynyrd04.2002-12[76].Catalog Albums ChartMCA 112229[platinum-US]
Vicious CycleLynyrd Skynyrd06.2003-30[11]Sanctuary 86 272[produced by Lynyrd Skynyrd/Ben Fowler]
Thyrty: 30th Anniversary Collection Lynyrd Skynyrd08.2003-16[16]UTV 000284[platinum-US][produced by Lynyrd Skynyrd/Barry Beckett/Tom Dowd/Ben Fowler/Jimmy Johnson/Josh Leo/Andy McKaie/Ron Nevison/Quin Ivy/Ron O'Brien/Tim Smith/Jimmy Johnson]
All Time Greatest Hits Lynyrd Skynyrd08.2004-140[64]MCA 088 112 229
God & GunsLynyrd Skynyrd09.200936[1]18[8]Roadrunner RR 78592[produced by Bob Marlette]
Last of a Dyin' BreedLynyrd Skynyrd08.201283[1]14[7]Roadrunner RR 76442[produced by Bob Marlette]
Rossington -Collins Band
Anytime ,anyplace,anywhereRossington -Collins Band07.198013[29]MCA 5130[gold]
This is the wayRossington -Collins Band10.198124[16]MCA 5207
Love your manRossington -Collins Band07.1988140[4]MCA 42 166
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Amerie

Amerykańska wokalistka R&B; Amerie Mi Marie Rogers urodziła się w 1980 roku w Fitchburgu w stanie Massachusetts. Jej ojciec jest Afro-Amerykaninem, a matka Koreanką. Za sprawą ojca, który był zawodowym wojskowym, mieszkała między innymi na Alasce, w Teksasie, w Niemczech oraz w Korei Południowej. Ostatecznie zamieszkała w Waszyngtonie. O Amerie świat usłyszał w 2001 roku, kiedy utwór z jej udziałem - "Rule" - znalazł się na piątym studyjnym albumie Nasa, "Stillmatic". Rok później ukazał się jej debiutancki solowy singiel - "Why Don't We Fall in Love" oraz pierwszy album - "All I Have". W roku 2002 wokalistka nagrała cover piosenki Diany Ross "I'm Coming Up", który znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu "Pokojówka na Manhattanie". Równolegle gościnnie występowała w utworach innych artystów, takich jak LL Cool J i DJ Kayslay.
W roku 2005 ukazał się drugi album Amerie, zatytułowany "Touch", na którym wokalistce towarzyszyli między innymi Nas i Eve. Płyta zyskała status złotej w USA, a uznaniem cieszyła się także w Wielkiej Brytanii. Krążek przyniósł również Amerie dwie nominacje do nagród Grammy.
Wiosną 2007 Amerie zaprezentowała swoją trzecią płytę - "Because I Love It". Produkcją materiału zajęli się między innymi Cee-Lo Green, Bryan Michael Cox, The Buchanans oraz Tim & Bob.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
RuleNas featuring Amerie07.2002--III Will [ Producer - Trackmasters][ Written By -Nasir Jones, Amerie Rogers, Samuel Barnes, Jean Claude Olivier, Chris Hughes, Roland Orzabal, Ian Stanley][67[9].R&B; Chart][sample z "Rising To The Top"-Keni Burke]
Why Don't We Fall in LoveAmerie feat Ludacris11.200240[2]23[19]Rise/Columbia 79 774[ Producer - Rich Harrison][ Written By - Rich Harrison][9[24].R&B; Chart]
ParadiseLL Cool J featuring Amerie12.200218[8]36[15]Def Jam 063 820 [ Producer - Trackmasters][ Written By - Allan Felder, Jean Claude "Poke" Olivier, Samuel "Tone" Barnes, James Todd "Tiny" Smith, Kenneth Burke, Amerie Mi Maire Rogers, Norma Jean Wright][14[20].R&B; Chart]
Talkin' to MeAmerie01.2003-51[15]Rise/Columbia 79 849[ Producer - Rich Harrison][ Written By -Rich Harrison][18[20].R&B; Chart]
Too Much for MeDJ Kayslay featuring Nas, Foxy Brown, Birdman and Amerie/td>03.2003-- Columbia [53[14].R&B; Chart]
1 ThingAmerie05.20054[32]8[20]Rise 71 71 958[platinum-US][silver-UK][ Producer - Rich Harrison][ Written By - Amerie Rogers, Rich Harrison, Stanley Walden][1[1][26].R&B; Chart][piosenka z filmu "Hitch"]
TouchAmerie06.200519[12]-Rise/Columbia 74 612[ Producer - Lil Jon][ Written By - Amerie Rogers, Jonathan Smith, Sean Garrett, Craig Love, LaMarquis Jefferson, Clifford Harris, Isaac Phillips][95[3].R&B; Chart]
I Don't CareRicky Martin featuring Fat Joe and Amerie08.200511[5]65[5]Columbia 80 236[ Producer - Scott Storch][ Written By - Sean Garrett, Scott Storch ,Joseph Cartagena]
Take Control Amerie12.200610[8]-Columbia 04218[ Producer - Mike Caren, Cee-Lo ,Amerie, Len Nicholson][ Written By - Cee-Lo Green, Mike Caren, Amerie Mi Marie, Tom Zé ,Valdez, Daryl Hall, John Oates, Sara Allen][66[12].R&B Chart]
Gotta Work Amerie07.200721[6]-Columbia MIUCT 3123[ Producer - One Up][ Written By - Amerie Mi Marie, Rich Shelton, Loren Hill, Kevin Veney, Isaac Hayes, David Porter]
Fly Like MeChingy featuring Amerie11.2007-89[2]DTP/Universal[ Producer - LT Moe][ Written By - LT Moe, Howie Bailey, Amerie Rogers][40[13].R&B; Chart]
Why R UAmerie08.2009--Def Jam[ Producer -The Buchanans][ Written By -Cedric Miller, Amerie, Herbert Rooney, Keith Thornton][55[11].R&B; Chart]
Heard 'em AllAmerie featuring Lil Wayne09.2009--Def Jam[ Producer -Sean Garrett, Eric Hudson][ Written By -D. Carter, Rogers, S. Garrett, E. Hudson][81[6].R&B; Chart]
Pretty BrownAmerie featuring Trey Songz11.2009--Def Jam[78[7].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
All i haveAmerie07.2002-9[29]Rise 85 959[gold-US][ Producer - Rich Harrison]
TouchAmerie04.200528[13]5[16]Columbia 90 763[gold-US][gold-UK][ Producer - Rich Harrison, Dre & Vidal, Lil Jon, Red Spyda, Bryce Wilson, Bink!, The Buchanans]
Because I Love ItAmerie04.200717[6]-Columbia 88697085222 [UK][silver-UK][ Producer - Amerie, Bink!, The Buchanans, Mike Caren ,Chris & Drop, Bryan-Michael Cox ,Destro, Cee-Lo Green ,Rich Harrison, Kore & Bellek ,Lenny Nicholson , One Up ,Quran Goodman, Curtis "C Note" Richardson]
In Love & WarAmerie11.2009-46[3]Def Jam[ Producer - Amerie , Antonio "L.A." Reid, Lenny Nicholson , The Buchanans, Warryn Campbell, Bryan-Michael Cox, Sean Garrett ,Eric Hudson, Jim Jonsin, Jonas Jeberg, Karma Rico ,Love M-Phazes, Teddy Riley, TrackNova]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

poniedziałek, 18 grudnia 2017

Jeff Lorber

Jeff Lorber (ur. 4 listopada 1952 w Filadelfii w stanie Pensylwania) - amerykański klawiszowiec, kompozytor i producent muzyczny, nominowany do nagrody Grammy.Wiele z jego piosenek znalazło się na kanale   The Weather Channel 's , Local on the 8s, w tym  na albumach kompilacyjnych kanału, The Weather Channel Presents: The Best of Smooth Jazz i The Weather Channel Presents: Smooth Jazz II . Był nominowany do nagrody Grammy za wydaną w 2007 roku przez Blue Note Records płytę He Had a Hat .


Lorber urodził się w żydowskiej rodzinie w Cheltenham w Pensylwanii , na tym samym przedmieściu, co inni muzycy Michael i Randy Brecker , z którymi później grał. Zaczął grać na fortepianie, gdy miał cztery lata, a po graniu w wielu zespołach R & B jako nastolatek, poszedł do Berklee College of Music , gdzie rozwinął swoją miłość do jazzu ,gdzie poznał i grał obok gitarzysty Johna Scofielda . Przeprowadził się do Vancouver w stanie Waszyngton w 1972 roku. Przez kilka lat studiował chemię na Uniwersytecie w Bostonie .

Jego pierwsza grupa, The Jeff Lorber Fusion, wydała swój debiutancki krążek w 1977 roku w Inner City Records . Wspierany przez   obsadę muzyków, w tym długoletniego perkusistę Dennisa Bradforda, Lorber nagrał pięć albumów studyjnych pod tym pseudonimem. Na tych wczesnych wydawnictwach pojawił się funkowy dźwięk inspirowany przez innych muzyków jazzowych , takich jak Herbie Hancock , Weather Report i Return to Forever , Chick Corea tego ostatniego występującego w kilku odcinkach Fusion. Podobnie jak jego współcześni, Lorber występował na wielu instrumentach klawiszowych, takich jak fortepian, fortepian Rhodes i różne syntezatory analogowe , często faworyzując Minimoog i Sequential Circuits Prophet 5 .

W 1980 roku album "The Island" autorstwa Jeffa Lorbera Fusion przedstawił młodego saksofonistę , Kennetha Bruce'a Gorelicka, bardziej znanego jako Kenny G.
W 1982 roku Lorber nagrał swój pierwszy solowy album " It's a Fact" , który eksplorował korzenie R & B Lorbera z płynniejszym, bardziej syntezowanym dźwiękiem.  Album zawierał nowy skład, a także wkład dawnego członka zespołu Fusion, Kenny'ego G i Paulinho Da Costy . Album It's  A Fact zawierało także kilka piosenek z wokalistami, stanowiącymi wyraźny kontrast z instrumentalnymi nagraniami Fusion.

Rok 1984 był bardzo owocny dla Lorbera, który kontynuował swój solowy debiut w In the Heat of the Night i Lift Off . W tym samym roku Lorber połączył siły z produkcyjnym duetem Davidem Frankiem i Micem Murphym, znanym również jako The System , aby wyprodukować swój najbardziej udany album do tej pory, Step By Step . Tytułowy utwór, napisany za pomocą Anity Pointer z The Pointer Sisters , doszedł do 31 miejsca na amerykańskiej liście R & B Billboard. Piosenka "Facts Of Love" (z udziałem Karyn  White  ) z albumu " Private Passion" z 1986 roku była jego największym hitem w rankingach, osiągając liczbę 27 na liście Billboard Hot 100 i 17 na liście R & B. Kilka singli z tego okresu pojawiło się również na listach przebojów Billboard. Jednak Lorber nie był usatysfakcjonowany, więc wziął siedmioletnią przerwę.


Jego kolejne płyty wciąż ewoluowały w płynnym kierunku jazzu.  Dwa albumy z kompilacją największych hitów , The Definitive Collection i The Very Best of Jeff Lorber , zostały wydane odpowiednio w 2000 i 2002 roku. Do tej pory nagrał kilkanaście albumów solowych, w tym Flipside z 2005 roku, który był nominowany do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy Popowy Album Instrumentalny .
Lorber wykonał rozległe prace produkcyjne i sesyjne dla innych artystów, w tym Dave'a Koziego , Ericka Benéta , Herba Alperta  i Laury Branigan . Oprócz swoich nagrań i występów, Lorber prowadzi również swój własny program w Sirius Satellite Radio .

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Step By Step/Pacific Coast Highway [Jeff Lorber]Jeff Lorber Featuring Audrey Wheeler01.1985-105[2]Arista 9307[written by Jeff Lorber, Anita Pointer][produced by Mic Murphy, David Frank][31[15].R&B Chart][4[11].Hot Disco/Dance;Arista 9311 12"]
Best Part Of The NightJeff Lorber Band Featuring Gavin Christopher06.1986---[written by David Frank, Mic Murphy][produced by David Frank, Mic Murphy][15[7].Hot Disco/Dance;Arista 9365 12"]
Facts Of Love/Sand Castles [Jeff Lorber]Jeff Lorber Featuring Karyn White12.1986-27[16]Warner 28588[written by Carl Sturken, Evan Rogers][produced by Evan Rogers, Carl Sturken, Jeff Lorber][17[18].R&B Chart][9[10].Hot Disco/Dance;Warner 29 545 12"]
True Confessions/Midnight Snack [Jeff Lorber]Jeff Lorber And Karyn White04.1987--Warner 28 446[written by Carl Sturken, Evan Rogers][produced by Evan Rogers, Carl Sturken, Jeff Lorber ][88[4].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Water Sign The Jeff Lorber Fusion09.1979-119[14]Arista 4234[produced by Jeff Lorber,Marlon McClain]
Wizard IslandThe Jeff Lorber Fusion05.1980-123[12]Arista 9516[produced by Jeff Lorber]
GalaxianThe Jeff Lorber Fusion04.1981-77[15]Arista 9545[produced by Jeff Lorber,Rik Pekkonen]
It's a FactJeff Lorber03.1982-73[13]Arista 9583[produced by Jeff Lorber]
In the Heat of the Night Jeff Lorber05.1984-106[7]Arista 8025[produced by Jeff Lorber, Maurice Starr]
Step by StepJeff Lorber03.1985-90[ 16]Arista 8269-
Private PassionJeff Lorber11.1986-68[26]Warner 25 492-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)