Les Poppys

Les Poppys to francuska grupa muzyczna składająca się z 17 dzieci założona w 1946 r. w Asnieres, przez Jeana Amoureux jako Les Petits Chanteurs d'Asnieres i przemianowany na Les Poppys w 1970 roku. Francois Bernheim, wokalista grupy Les Roche-Martin i dyrektor artystyczny wytwórni Barclay, przesłuchał śpiewaków i postanowili utworzyć grupę o nazwie Les Poppys, opierając się na wyrazie "Pop Music".
Les Poppys wywodzi się z ruchu hippisowskiego i tworzył piosenki przeciwko wojnie w Wietnamie.Zostały wybranych siedemnastu chłopców z chóru ,którzy nagrali swój pierwszy singiel: "Noel 70 '". Sukces przyszedł bardzo szybko po tym jak sprzedano 600.000 egzemplarzy płyty. Ten pierwszy singiel otworzył drogę innym singlom w latach 70-tych,jak: "Isabelle, je t'aime" (500.000 sprzedanych egzemplarzy).Największy sukces komercyjny odniosła piosenka Non, non, rien n'a changé, która sprzedała się w 1.200.000 egzemplarzy i była numerem jeden w Holandii i pozostał w holenderskim Top 40 przez 25 tygodni.
Les Poppys stał się pierwszą dziecięcą gwiazdą w historii muzycznej Francji i szybko zostali zaproszeni przez inne kraje, aby śpiewać w galach, koncertach i programach telewizyjnych. W Holandii oraz w Niemczech, sprzedali nawet więcej płyt niż Beatlesi!.
W ciągu 4 lat, sprzedano ponad 5 milionów płyt zespołu,który nagrał cztery albumy i 20 singli w okresie 1970-77. Ich sukces zainspirował inne grupy, takie jak Mercredi Libre z członków Les Petits Chanteurs D'Asiniers. Pierwszą generację Les Poppys tworzyli: Bruno Polius, Harry Trowbridge, Philippe i Gabriel Képéklian, Thierry i Philippe Sellier, Philippe i Jean-Pierre Herman, Philippe Magnan, Jean-Jacques Gallard, Pascal Buffenoir, Pierre Puyhardy, Olivier Dubrez, Benoit Cabane, Christophe Normand, Bernard Carayon, Olivier Antignac. Niektórzy z nich odeszli w 1971 roku, by ustąpić drugiej generacji Poppys którą tworzyli Gérald Meunier, Pascal Oubrayrie, Alain Drexler, Pascal Reali i Daniel Danglard. Grupa zakończyła działalność w 1978 r., ale Les Petits Chanteurs d'Asnie`res nadal nagrywał, towarzysząc znanym piosenkarzom.
Śpiewali w 1983 roku w telewizyjnym programie muzycznym obejmującym piosenki ABBA o nazwie Abbacadabra. Nagrali dwa albumy Abbacadabra i La Fusée de Noe. Odnieśli duży sukces piosenką Il faudra leur dire śpiewaną z Francisem Cabrelem, która pokryła się złotem w 1987 roku. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Noël 70/Non, je ne veux pas faire la guerre	Les Poppys	11.1970	A:2[13];B:7[20]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 61.372	[B:written by Gilles Péram - Iser][A:written by Gilles Péram]
Non, non, rien n’a changé/Love, lioubov, amour	Les Poppys	02.1971	2[24]	-	-	-	1[1][23]	-	-	-	Barclay 61.417	[written by Gilles Péram / Jacqueline Néro]
Halleluia maman/Isabelle, je t’aime	Les Poppys	06.1971	A:14[4]; B:4[27]	-	-	-	B:10[10]	-	-	-	Barclay 61.447	[A&B;:written by Gilles Péram / Jacqueline Néro]
Des chansons pop/Non, ne criez pas	Les Poppys	10.1971	8[21]	-	-	-	5[9]	-	-	-	Barclay 61.490 L	[written by G. Lajeunesse - Gilles Péram]
Jésus révolution/Liberté, liberté	Les Poppys	02.1972	28[12]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 61.338	[written by Gilles Péram / Jacqueline Néro]
La vie c’est si joli/Pénélopie	Les Poppys	06.1972	A:48[4];B:51[4]	-	-	-	B:10[5]	-	-	-	Barclay 61.637	[A:written by Gilles Péram / Jacqueline Néro][B:written by Luc Aulivier / Kenny Pickett]
Il faut une fleur pour faire le monde/Raconte-moi la chanson	Les Poppys	12.1976	81[4]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 61.316	[written by P. Polloni - Claude Carmone - Luis Bacalov - S. Endrigo - G. Rodari]
Visite	Les Poppys	03.1980	-	-	-	-	2[13]	-	-	-	CNR 141.603	[written by Lenny Kuhr,Herman Pieter de Boer]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Des Chansons Pop	Les Poppys	12.1971	4[8]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Les Années Barclay	Les Poppys	03.1995	12[4]	-	-	-	-	-	-	-	-	-

Popa Chubby

Ted Horowitz. Ur. w 1960r w Bronx w stanie Nowy Jork (USA). Gitarzysta, wokalista, kompozytor, producent nagrań. W dzieciństwie słuchał jazzowych i rhythmandbluesowych płyt z kolekcji swoich rodziców. Interesowali go też wtedy Otis Redding, Wilson Pickett, Aretha Franklin i Marvin Gaye.
Mając 6 lat, zaczął grać na perkusji. Rok później ojciec zabrał go na koncert Chucka Berry'ego. Od szesnastego roku życia grał na gitarze. Fascynowała go muzyka takich wykonawców, jak Johnny Winter, Foghat, Led Zeppelin i The Rolling Stones, potem punk rock, wreszcie blues w wykonaniu Alberta Kinga, B.B. Kinga i Freddiego Kinga. W połowie lat 80-tych zaczął współpracę z wokalistą i kompozytorem Pierce'em Turnerem, z którym również nagrywał.
W 1990 założył swój Popa Chubby Band, występujący w nowojorskich klubach. Jego pierwszy album It's Chubby Time powstał dla wytwórni Okeh. Od 1996 wydawał swoje płyty we francuskiej wytwórni Dixiefrog i własnej Big Apple. Częste występy w Europie oraz album How'd A White Boy Get The Blues? przyniosły mu dużą popularność.
Album Peace, Love And Respect zawiera utwory z zaangażowanymi politycznie tekstami. Album Stealing The Devils Guitar z 2006 zrealizował sam, grając na akustycznych i elektrycznych gitarach, mandolinie, perkusji i instrumentach klawiszowych. Jego gra na gitarze, również techniką slide, zawiera wpływy Alberta Kinga i Jimiego Hendrixa, a styl, łączący w sobie blues rocka, rap i hip-hop, nazywany jest postmodernistycznym bluesem. 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Flashed Back	Popa Chubby feat. Galea	05.2001	94[5]	98[3]	-	-	-	-	-	-	Dixie Frog DFGCD 8520	-
The Good, The Bad And The Chubby	Popa Chubby	04.2002	84[6]	-	-	-	-	-	-	-	DixieFrog DFGCD 8530	-
Live At FIP	Popa Chubby	02.2003	52[9]	-	-	-	-	-	-	-	Dixie Frog DFGCD 8550	-
Old School: Popa Chubby & Friends Play Muddy, Willie And More	Popa Chubby & Friends	10.2003	147[1]	-	-	-	-	-	-	-	Dixie Frog DFGCD 8565	-
Peace, Love And Respect	Popa Chubby	03.2004	98[5]	98[3]	-	-	-	-	-	-	Dixie Frog DFGCD 8570	-
Wild Live!	Popa Chubby	02.2005	140[2]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Stealing The Devil's Guitar	Popa Chubby	03.2006	110[3]	98[3]	-	-	-	-	-	-	Dixiefrog DFGCD8600	-
Electric Chubbyland	Popa Chubby	11.2006	148[3]	-	-	-	-	-	-	-	Dixie Frog BPCD 5116	-
Deliveries After Dark...	Popa Chubby	09.2007	81[7]	-	-	-	-	-	-	-	Dixie Frog DFGCD 8635	-
Vicious Country	Popa Chubby feat. Galea	11.2008	160[2]	-	-	-	-	-	-	-	Dixie Frog DFG 8655	-
The Fight Is On	Popa Chubby	03.2010	98[4]	-	-	-	-	-	-	-	Provogue PRD72951	-

Andre Popp

Jean Charles André Popp (ur. 19 lutego 1924r) to francuski kompozytor, aranżer i scenarzysta.
Urodził się w Fontenay-le-Comte, Wandea, zaczął swoją karierę jako organista kościoła, wypełniając miejsce swojego ojca, który został powołany do służby wojskowej podczas II wojny światowej w 1939 roku. Popp studiował muzykę w Saint Joseph Institute. W latach 60-tych był współautorem (wraz z Pierre Cour) dwóch piosenek na konkursie Eurowizji - Tom Pillibi, która wygrała eleminacje francuskie na konkurs w 1960 roku,i L'amour est bleu (Love is Blue), który zajął czwarte w Luksemburgu w 1967 r., lecz później stał się hitem numer jeden w USA Paula Mauriata.
W tym czasie był aranżerem wielu popularnych piosenkarzy francuskich, takich jak Juliette Greco. Pracował przez wiele lat dla francuskiego radia. Popp jest kompozytorem Piccolo, Sax and Co, muzycznej opowieści dla dzieci w formie przewodnika dla instrumentów orkiestry i podstaw harmonii. W 1957 roku Popp wydał Delirium in Hi-Fi (pierwotnie zatytułowany Elsa Popping et musique sa sidérante),we współpracy z Pierre Fatosme,mający doświadczenie w technikach zapisu dżwięku. André Popp był inspiracją dla nowych kompozytorów francuskich, takich jak Fred Pallem. 

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
My Way Of Music	Andre Popp	04.1968	3[24]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Piccolo, saxo et companie Vol. 1	Andre Popp	11.2001	129[3]	-	-	-	-	-	-	-	-	-

Les Porte-Mantaux

Les Porte Mentaux to francuski zespół punk-rockowy, utworzony w 1978 roku w Paryżu przez Michela Paula [pseudonim BB], który odniósł sukces przebojem w 1987 roku z piosenką Fraulein Elsa.
BB był pseudonimem Michaela Paula (AKA JohnPaul), założył grupę w 1978 roku. Jest częścią sceny anarcho-punka z lat 80-tych Paryża, utrzymując bliskie kontakty z grupami i artystami, takich jak Parabellum, OTH, La Souris Déglinguée, Manu Chao, Helno, Bérurier.
Les Porte Mentaux brał udział w wielu turnee, razem z kilkoma zespołami alternatywnymi z Francji i Europy, trafiając ze swoimi magraniami na kilka kompilacji. W latach 1984-1988 nagrywają kilka albumów i singli.Piosenka Elsa Fraulein wydana jako singiel w 1987 roku, cieszyła się dużą popularnością, sprzedano ponad 150.000 egzemplarzy płyty i wszedł do Top 50, w którym przebywał dziewięć tygodni w 1988r dochodząc do 14 miejsca.Grupa rozpadła się w 1990 roku i reaktywowała się w 1996 roku. 9 lutego 2005r Michael Paul zmarł w wieku 45 lat. 

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Elsa Fraulein/Juste une bombe

Les Porte-Mantaux

03.1988

38[14]

-

-

-

-

-

-

-

Comotion / EMI 202 147-7

[written by Michel Paul - Les Porte-Mentaux]

Michel Portal

Ur. 1927r, Bayonne (Francja),multiinstrumentalista, klarnecista, saksofonista, bandoneonista. W roku 1959 z wyróżnieniem ukończył klasę klarnetu w Konserwatorium Paryskim. W latach 60-tych grywał w różnych zespołach. Od tanecznych zespołów towarzyszących francuskim gwiazdom muzyki pop, poprzez folkowe zespoły baskijskie, po jazz i muzykę klasyczną.
Już w latach 60-tych rozpoczął współpracę z tak znanymi postaciami jazzu francuskiego jak Pierre Michelot, André Hodair czy Jean-Luc Ponty. Niemniej jednak jego prawdziwa jazzowa kariera związana jest z francuską sceną free jazzową. U jej progu spotkał się z takimi muzykami jak pianista Francois Tusques, czy przebywający w tamtych czasach we Francji, amerykański perkusista i długoletni współpracownik Alberta Aylera - Sunny Murray. Od tego czasu datuje się zainteresowanie Portala muzyką free.
Z drugiej strony Portal cały czas rozwija swoje zainteresowania muzyką "poważną". Studiuje muzykę kompozytorów współczesnych, takich jak Luciano Berio, Mauricio Kagel, Karlheinz Stockhausen, Vinko Globokar czy Pierre Boulez. Z większością tych muzyków współpracuje, uczestnicząc w ich projektach. W roku 1969 wspólnie z Vinko Globokarem (puzonistą), pianistą Carlosem Rogue Aisiną i perkusistą Jean-Pierrem Drouetem założył New Phonic Art - zespół "współczesnej, kameralnej muzyki improwizowanej".
Niebawem w roku 1971 powstaje Michel Portal Unit - zespół nastawiony na eksplorowanie tworzącego się wówczas nurtu swobodnej improwizacji (free improv) niezależnej od ram gatunkowych i współpracy pomiędzy muzykami europejskimi i amerykańskimi. Już w tamtych latach współpracuje z wieloma uznanymi muzykami, głównie ówcześnie awangardowych nurtów, jak Anthony Braxton, Louis Sclavis, Dave Liebman, Francois Jeanneau, Pierre Favre, Daniel Humair, Paul Motian, Han Bennink, Jack DeJohnette, Jean-Francois Jenny-Clark, Henri Texier, Charlie Haden, Martial Solal, Joachim Kuhn, Didier Lockwood, Albert Mangelsdorf czy John Surman.
Od tamtych lat zresztą trwa współpraca Portala z wieloma spośród tych muzyków. Równocześnie w dalszym ciągu rozwija swe zainteresowania muzyką współczesną, będąc laureatem wielu prestiżowych nagród. W późniejszym okresie, pragnąc rozszerzyć rytmiczny kontekst swojej muzyki zainteresował się muzyką afrykańską. Jest autorem jednej z pierwszych, europejskich płyt solowych zrealizowanych przez muzyka jazzowego - "Dejarme Solo" (1970) - reprezentującej wszystkie ówczesne zainteresowania muzyczne Portala - od muzyki folk, po free.
Jego pierwsze nagrania, jak choćby "Alors!" (1970) z Johnem Surmanem, Barre Phillipsem, Stu Martinem i (Jean-Pierrem Drouetem eksplorują cały przekrój muzyki, podobnie do solowego "Dejarme Solo". Znaleźć tu można aranżacje i muzykę przywołującą poczynania Duke'a Ellingtona z jednej strony jak i scenę free improv z drugiej. W tamtych latach też wciąż obecne są w muzyce Portala pierwiastki folkowe zarówno wywodzące się z jego ojczystej muzyki baskijskiej jak i tanga. Zresztą tango i francuskie musette co jakiś czas znajduje poczesne miejsce w jego twórczości do dnia dzisiejszego, obecnie szczególnie we współpracy z francuskim bandoneonistą Richardem Galliano (różne koncerty i takie płyty jak "Laurita", "Blow Up", "French Touch", "Gallianissimo", czy "Concerts". Z Galliano współtworzy zresztą cieszący się sporym uznaniem duet, w którym grającemu na bandoneonie Galliano towarzyszy na klarnecie basowym, bądź saksofonie sopranowym.
Dość trudno powiedzieć cokolwiek o muzyce Portala oprócz tego, że jest bardzo różnorodna. W jego dyskografii znaleźć można (oprócz wyżej wymienionych) takie nagrania jak będąca zapisem swobodnej improwizacji o freejazzowej proweniencji "Arrivederci le Chouartse", ale również nagrania o bardziej mainstreamowym charakterze (przynajmniej z dzisiejszej perspektywy) jak "Indian's Week" Henriego Texiera, "World Music", czy nawet nagrania piosenki francuskiej (sesja "Gainsbourg Percussions" Serge'a Gainsbourga, czy wiele płyt nagranych wespół z francuską piosenkarką Barbarą. Od lat 90-tych Portal z dość dużym sukcesem skierował się w stronę muzyki funk (płyty "Dockings" czy nagrania kwartetu Minneapolis).
Niemal wszystkie nagrania Portala cechuje wyjątkowy styl jego gry, łączącej wszystkie style muzyczne pozostające w kręgu jego zainteresowań. Od folkowej śpiewności francuskich musette po rockową dosadność i free jazzową swobodę.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Minneapolis	Michel Portal	01.2001	86[4]	-	-	-	-	-	-	-	Universal	-
Concerts	Michel Portal & Richard Galliano	05.2004	160[4]	-	-	-	-	-	-	-	Sony	-
Birdwatcher	Michel Portal	01.2007	116[2]	-	-	-	-	-	-	-	Universal Jazz	-
Bailador	Michel Portal	11.2010	76[9]	-	-	-	-	-	-	-	Emarcy / Universal Classics & Jazz 275 376 6	-

Omara Portuondo

Omara Portuondo (ur. w 1930 w dzielnicy Cayo Hueso, w Hawanie) – kubańska śpiewaczka, córka pierwszego w dziejach Kuby baseballisty, występującego w zagranicznej lidze.
Karierę rozpoczęła z damskim wokalnym kwartetem D'Aida. Pierwsze płyty z jej udziałem pojawiły się w latach 50-tych XX w. Popularność zdobyła pod koniec lat 90-tych wraz z ukazaniem się filmu Buena Vista Social Club Wima Wendersa. W duecie z Compayem Segundo zaśpiewała jedną z najbardziej rozpoznawalnych piosenek z tej płyty – Veinte an~os.
Jej nazwisko znajduje się na 21 płytach wydanych przez kubańskich artystów. Nagrała także albumy z Adalberto Alvarezem i Chucho Valdesem. Występuje na całym świecie, m.in. na Glastonbury Fesival w Wielkiej Brytanii. W 2008 wydała solową płytę Gracias.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia
Buena Vista... Presents Omara Portuondo	Omara Portuondo	04.2000	37[6]	13[16]	57[1]	-	51[12]	4[51]	-	-	World Circle WCD059	-
Flor De Amor	Omara Portuondo	04.2004	97[7]	50[4]	-	-	98[1]	33[31]	-	-	World Circuit WLWCD068	-
Gracias	Omara Portuondo	09.2008	99[10]	-	-	-	-	-	-	-	World Village WV479021	-
Omara & Chucho	Omara & Chucho	05.2011	144[1]	-	-	-	-	-	-	-	World Village WVF479062	-

Motels

Nowofalowa grupa założona w Berkeley w 1973r, ciesząca się estymą na muzycznej scenie Los Angeles ,z charyzmatyczną wokalistką Marthą Davis.Początkowo w 1972r występuje pod nazwą Warfield Foxes. Jej założycielką w 1972r była Davis ,która dookoptowała do składu gitarzystę Deana Chamberlaina i basistę Richarda D' Andrea. Mimo zainteresowania się nimi wytwórni płytowych,nie doszło do nagrań,ze względu na nieustające zmiany składu zespołu.Ostatecznie grupa rozpadła się w 1976 roku.
Davis reaktywuje nowy skład w 1979r z gitarzystą Jeffem Jourardem,saxofonistą i pianistą Marty Jourardem [brat Jeffa],basistą Michaelem Goodroe i perkusistą Brianem Glascockiem.Podpisują kontrakt z wytwórnią Capitol i w tym samym rocku wydają debiutancki album The Motels zawierający niewielki hit "Total Control".
Przed wydaniem albumu Careful w 1980 roku,Tim McGovern [założyciel The Pop!]zastępuje dotychczasowego gitarzystę grupy.Następna zmiana składu ma miejsce podczas nagrania All Four One,wydanego w 1982r,gdy McGoverna z kolei zastępuje Guy Perry.Ten ostatni album przyniósł zespołowi "Złotą Płytę" i z niego pochodzą największe hity zespołu-"Only the Lonely," i "Suddenly Last Summer," .Ostatnim hitem był singiel Shame w 1985 roku.
Podejrzana o chorobę nowotworową Davis,rozwiązuje w 1987r grupę i nagrywa solowy album "Policy".
W 1998 roku reaktywuje zespół pod szyldem Motels Featuring Martha Davis.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Total control/Love don't help	Motels	11.1979	-	109[1]]	Capitol 4796	[written by M. Davis / J. Jourard][produced by Carter]
Danger/Envy	Motels	07.1980	-	-	Capitol 4896	[written by M. Davis / T. McGovern][produced by Carter]
Whose problem?/Cry Baby	Motels	09.1980	42[4]	-	Capitol 4937	[written by M. Davis][produced by Carter]
Days are OK/Slow Town	Motels	01.1981	41[3]	-	Capitol 101 49	[written by T. McGovern][produced by Carter]
Only the lonely/Change my mind	Motels	04.1982	-	9[23]	Capitol 5114	[written by M. Davis][produced by Val Garay]
Take the L/Mission of mercy	Motels	09.1982	-	52[9]	Capitol 5149	[written by Jourard/Davis/Carter][produced by Val Garay]
Forever mine/So L.A.	Motels	11.1982	-	60[7]	Capitol 5182	[written by M. Davis][produced by Val Garay]
Suddenly last summer/Some things never change	Motels	09.1983	-	9[20]	Capitol 5271	[1[2].Album Rock Tracks][written by M. Davis][produced by Val Garay]
Remember the night/Killing time	Motels	12.1983	-	36[12]	Capitol 5246	[written by M. Davis/S.Thurston][produced by Val Garay]
Shame/Saw the last dance for me	Motels	07.1985	-	21[13]	Capitol 5497	[written by M. Davis][produced by Richie Zito]
Shock/In the jungle	Motels	10.1985	-	84[3]	Capitol 5529	[written by M. Davis/S.Thurston][produced by Richie Zito]
Don' t tell me the time/Lust	Martha Davis	11.1987	-	80[6]	Capitol 44 057	[written by M. Davis][produced by Richie Zito]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Motels	Motels	09.1979	-	175[2]	Capitol 11 996	[producer by John Carter]
Careful	Motels	06.1980	-	45[20]	Capitol 12 070	[producer by John Carter]
All four one	Motels	04.1982	-	16[41]	Capitol 12 177	[gold][producer by Val Garay]
Little robbers	Motels	09.1983	-	22[24]	Capitol 12 288	[gold][producer by Val Garay]
Shock	Motels	08.1985	-	36[16]	Capitol 11 2378	[gold][producer by Richie Zito]
Martha Davis
Policy	Martha Davis	11.1987	-	127[1]	Capitol 748 0542	[producer by Richie Zito]

Ennio Morricone

Ur. 11.10.1928r w Rzymie (Włochy). Wybitny i wszechstronny kompozytor, któremu sławę przyniosła muzyka filmowa, a początkowo ilustracje muzyczne do włoskich -„spaghetti westernów,". Studiował kompozycję i trąbkę, by poświęcić się profesjonalnie pisaniu dla radia, telewizji, sceny teatralnej i koncertowej. W latach 50-tych był autorem muzyki i aranżacji przebojów piosenkarza Gianniego Morandiego, a w  1964r skomponował włoski przebój Paula Anki „Ogni Volta”.

W filmie zadebiutował w 1961r muzyką do komedii „II Federale". W trzy lata później zabłysnął w „Per un pugno di dollari” („Za garść dolarów” reż. Sergio Leone). Muzyka wykorzystująca okrzyki, plącz i przejmujący gwizdany matyw stanowiła ostry kontrast z tradycyjnymi pseudofolkowymi ścieżkami dźwiękowymi amerykańskich westernów. Praca z Leone przy dwóch kolejnych filmach o Dzikim Zachodzie („Dobrzy, źli i brzydcy” ze spopularyzowanym przez Hugo Montenegro pod angielskim tytułem „The Good, The Bad, And The Ugly” lejtmotywem oraz „Dawno temu na Zachodzie" /Once Upon A Time In The West
) wprowadziła Morricone w krąg wybitnych europejskich reżyserów, takich jako Pontecorvo („Bitwa o Algier", 1966), Pasolini („Ptaki i ptaszyska”, 1966) i Bertolucci („1900”, 1976).

W latach 70-tych Morricone zyskał sławę w USA dzięki muzyce do filmów „Exorcist II’’ („Egzorcysta II”), „Days Of Heaven” („Niebiańskie dni”), „The Untouchables” („Nietykalni”) i „Frantic” (reż. Roman Polański ), Oscara zdobył za muzykę do „Mission” („Misja") Rolanda Joffe, w której połączył europejską muzykę sakralną! śpiewy Indian południowoamerykańskich, co określił mianem „muzyki współczesnej pisanej w dawnym języku”.

W 1992 był nominowany do Oscara za ilustrację Bugsy. Z licznych filmów z lat 90-tych warto też wymienić: „Husbands And Lovers” („Mężowie,i kochankowie"), „City Of Joy”, „Tie Me Up!” („Zwiąż mnie”), „Everybody's Fine", „Hamlet”, „State Of Grace” („Stan łaski”), „Octopus 6 1 The Force (Bf/The Mafia” („Ośmiornica-6"), „Jonah Who Lived In A Whale", „In The Line Of Fire” („Na linii ognia”), „Cinema Paradiso”, „La Scorta”, „Wolf" („Wilk”) i „Disclosure” („W sieci”).

Wczesne brzmienie Morricone ze „spaghetti westernów" inspirowało licznych wykonawców (BAD, Cameo, John Zorn na longplayu Big Gundown z 1987). Nagrał też liczne albumy z własną muzyką, a w 1981 temat „Chi Mai” z realizowanego przez BBC serialu stał się wielkim przebojem: W 1988 r wytwórnia  Virgin wydała na podwójnym albumie tematy z ponad 100 filmów w wyborze kompozytora, a w tym samym roku Virgin Venture zaprezentowała nagrania  jego klasycznych kompozycji.



Awards

Oscar [Muzyka filmowa] 2016     Najlepsza muzyka oryginalna za film Nienawistna ósemka Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa] 2001    Najlepsza muzyka oryginalna za film Malena 1992    Najlepsza muzyka oryginalna za film Bugsy 1988    Najlepsza muzyka oryginalna za film Nietykalni 1987    Najlepsza muzyka oryginalna za film Misja   1979    Najlepsza muzyka oryginalna za film Niebiańskie dni  Grammy 1988 Najlepszy album z oryginalną ścieżką dźwiękową tła muzycznego napisanego dla filmu kinowego lub na potrzeby telewizji za film Nietykalni

                                    Piosenki na listach przebojów

[solo] 11/1967 For a Few Dollars More Hugo Montenegro 102.US 02/1968 The Good, the Bad and the Ugly Hugo Montenegro 2.US/1.UK    04/1981 Chi Mai (Theme from Life and Times of David Lloyd George)   Ennio Morricone 2.UK   02/1982 Pop Goes the Movies Meco 35.US       [with Alan Shacklock] 09/1984 The Mexican Jellybean 1.Dance Chart [with Sadat X, Ali Malek, Diamond D] 07/1996 Hang 'Em High Sadat X 98.US [with Danny Harrison, Julian Jonah] 11/1997 Gunman 187 Lockdown 16.UK

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Chi Mai/ Come Maddalena	Ennio Morricone	04.1981	2[12]	-	BBC RESL 92	[written by E. Morricone]
Chi Mai/ Come Maddalena	Ennio Morricone	09.1983	85[2]	-	BBC RESL 92	[written by E. Morricone]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
This Is Ennio Morricone	Ennio Morricone	05.1981	23[5]	-	BBC THIS 33	-
Chi Mai	Ennio Morricone	05.1981	29[6]	-	BBC REH 414	-
The Mission	Ennio Morricone	03.1987	73[4]	-	Virgin V 2402	-
The Very Best	Ennio Morricone	09.2000	48[2]	-	Virgin CDV 2929	-
Movie Masterpieces	Ennio Morricone	04.2004	69[1]	-	BMG 82876596932	-
Paradiso	Hayley Westenra/Ennio Morricone	09.2011	13[5]	-	Decca 4783087
Morricone 60	Ennio Morricone	11.2016	84[1]	-	Decca 5700071

Kesha

Kesha, właściwie Kesha Rose Sebert (ur. 1 marca 1987r w Los Angeles, Kalifornia)- amerykańska piosenkarka popowa, raperka i autorka tekstów.

W 2005 roku, w wieku osiemnastu lat, rozpoczęła współpracę z Dr. Lukiem. Jednak przełom w jej karierze nastąpił dopiero na początku 2009 roku, kiedy to razem z raperem Flo Ridą nagrała utwór „Right Round”. Jej debiutancki, solowy singel „Tik Tok” z sierpnia 2009 roku dotarł do pierwszej pozycji w jedenastu krajach i był najczęściej kupowaną piosenką w 2010 roku. W styczniu 2010 roku miała miejsce premiera jej debiutanckiej płyty Animal. Album zadebiutował na pierwszym miejscu Billboard 200 oraz Canadian Albums Chart. Do września 2010 roku Kesha sprzedała ponad 2 miliony płyt oraz wypromowała kolejne trzy single. W listopadzie 2010 roku pojawiła się reedycja debiutanckiej płyty - Cannibal. Na single promujące EP-kę wybrano utwory „We R Who We R” i „Blow”.

W 2012 roku ukazał się pierwszy singel z kolejnego albumu wokalistki, Die Young. Utwór podbił listy przebojów, dostając się na pozycję drugą w Stanach Zjednoczonych. Album Warrior ukazał się 30 listopada tego samego roku. W listopadzie 2013 roku sprzedała ponad 33 miliony płyt w Stanach Zjednoczonych i 60 milionów płyt na całym świecie. 11 sierpnia 2017 roku ukazał się trzeci album studyjny artystki zatytułowany Rainbow, który promowany był przez singiel „Praying”.

Jej matką jest Pebe Sebert, była punkrockowa wokalistka i autorka piosenek, która zabłysnęła pod koniec lat 70-tych współtworząc utwór „Old Flames Can’t Hold A Candle To You”. Nim jednak Kesha się urodziła, sława Pebe przeminęła, a rodzina, która mieszkała wówczas w Los Angeles, miała poważne problemy finansowe.

W 1991 roku Pebe wróciła do Nashville i podpisała nową umowę płytową. Wtedy Kesha po raz pierwszy zobaczyła studio nagraniowe. Uczęszczała do szkoły muzycznej, uczyła się komponować i pokochała muzyków country - Johnny’ego Casha, Dolly Parton czy Patsy Cline, a Nashville Skyline Boba Dylana była jedną z jej ulubionych płyt. Od czasu do czasu Phoebe pozwalała Keshy śpiewać w utworach, nad którymi pracowała. Dziewczyna motywowana przez matkę zaczęła ćwiczyć swój głos, śpiewając w każdej wolnej chwili. Gdy Kesha skończyła siedemnaście lat, rzuciła szkołę.

Wróciła do Los Angeles i zajęła się muzyką. Wtedy poznała producenta Dr. Luke’a, który szukał wokalistki z wyróżniającym się wokalem i własnym stylem. Wspomogła swoim śpiewem Paris Hilton w piosence „Nothing in This World”. W 2006 roku pochłonięty pracą nad innymi projektami producent zrezygnował ze współpracy z dziewczyną, dlatego próbowała nawiązać kontakt z takimi sławami jak David Sonenberg czy Prince. Ostatecznie żaden z nich nie pomógł Keshy, która musiała zarabiać jako kelnerka. W 2008 roku pojawiła się w teledysku „I Kissed a Girl” Katy Perry oraz ponownie spotkała się z Dr. Lukiem. Razem pracowali nad albumem Circus Britney Spears, na którym po raz kolejny wspomagała sławną gwiazdę swoim wokalem.

W 2008 roku Dr. Luke produkował drugą płytę Flo Ridy. Wówczas raper zaproponował, by zaśpiewała partię w jednym z jego utworów. Wkrótce uczyniła to pod pseudonimem Kesha. W lutym numer „Right Round” dotarł na szczyt notowania Billboardu, sprzedając się w nakładzie 636 tysięcy sztuk w pierwszym tygodniu od premiery, bijąc dotychczasowe rekordy sprzedaży singli w formacie cyfrowym. Głos Keshy można usłyszeć w jeszcze jednej piosence z płyty R.O.O.T.S. Flo Ridy, „Touch Me”.

W lutym 2009 roku, Kesha z pomocą Dr. Luke’a, podpisała kontrakt z wytwórnią płytową RCA Records. Przy pracy nad debiutanckim albumem pomagali jej również Max Martin, Benny Blanco i Ammo.

Na pierwszy singel z debiutanckiego albumu wybrano utwór „Tik Tok”. Piosenkę wydano 7 sierpnia 2009 roku w formacie digital download. Utwór początkowo był niezauważalny, długo zajęło mu dotarcie na szczyt muzycznych list przebojów. Popularność uzyskał dopiero na przełomie lat 2009/2010 zdobywając pierwsze pozycje w 11 krajach. Zajął pierwsze miejsce na Billboard Hot 100 utrzymując się na sczycie przez kolejne 9 tygodni. Pod koniec 2010 roku, magazyn Billboard ogłosił „Tik Tok” najpopularniejszym utworem roku w Stanach Zjednoczonych, gdzie uzyskał status pięciokrotnej platynowej płyty W 2010 roku sprzedał się w 12,8 milionach cyfrowych kopii, co uczyniło go najlepiej sprzedającym się singlem roku. W USA sprzedał się w ilości 6,8 milionów kopii cyfrowych, co uczyniło go szóstym najlepiej sprzedającym się utworem w historii cyfrowej. Obecnie sprzedał się w 15 milionach egzemplarzy. Od 7 sierpnia 2014 roku jest to drugi najlepiej sprzedający się cyfrowy singiel na świecie..

Wkrótce po sukcesie piosenki, 1 stycznia 2010 roku wydała album Animal. Animal dostał mieszane recenzje, jednak uplasował się na pierwszym miejscu Canadian Albums Chart, Billboard 200 i IFPI Greece Albums Chart, oraz w siedmiu innych krajach znalazł się w pierwszej dziesiątce. Ostatecznie album pokrył się platyną ze sprzedażą ponad dwóch milionów kopii na całym świecie. . Kolejne single - „Blah Blah Blah”, „Your Love Is My Drug” i „Take It Off” nie powtórzyły sukcesu debiutanckiego singla, ale umocniły pozycję Keshy na światowym rynku muzyki. Wszystkie trzy dotarły do pierwszej dziesiątki oficjalnych list przebojów w Australii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Dodatkowo pojawiła się gościnnie w dwóch utworach: Taio Cruza i 3OH!3.

W lipcu i w sierpniu, jako support trasy koncertowej Last Girl on Earth Tour, odwiedziła razem z barbadoską piosenkarką R&B Rihanną wiele miast Stanów Zjednoczonych i Kanady. Podczas MTV Europe Music Awards, pokonując Justina Biebera, odebrała nagrodę w kategorii Najlepszy nowy artysta.
W październiku ukazał się utwór „We R Who We R” jako zapowiedź nadchodzącej reedycji płyty Animal. Singel zadebiutował na pierwszej pozycji Billboard Hot 100 w USA i ARIA Charts w Australii. Dotarł do drugiego miejsca w Kanadzie, a na początku 2011 roku stał się pierwszym singlem numer jeden Keshy w Wielkiej Brytanii. EP „Cannibal” wydano 19 listopada 2010 roku. Na drugi singel promujący reedycję wybrano piosenkę „Blow”, która dotarła do pierwszej dziesiątki w Stanach Zjednoczonych, Australii i Nowej Zelandii.

W marcu 2011 roku do internetu wyciekł utwór „Till the World Ends” Britney Spears, który został napisany przez Dr. Luka i Keshę. 25 kwietnia 2011 roku ukazał się remix piosenki z gościnnym udziałem Keshy i Nicki Minaj. Singel dotarł do trzeciej pozycji Billboard Hot 100. 15 lutego 2011 roku wyruszyła w swoją pierwszą solową trasę koncertową - Get Sleazy Tour. W planie miała zagrać 80 koncertów, w tym aż 62 w Ameryce Północnej.

18 marca 2011 wydała remix album I Am the Dance Commander + I Command You to Dance: The Remix Album. Album osiągnął dużą popularność dochodząc do najwyższej pozycji Billboard Top Electronic Albums.
Kesha zaczęła pisać utwory na drugą płytę podczas swojej debiutanckiej trasy koncertowej. Artystka chciała, aby album był w stylu „rock cock”. W tworzeniu albumu, Sebert inspirowała się rockiem lat 70. XX wieku. Opisuje ona swoje doświadczenia czy zwiedzanie świata. Nowy album odszedł stylem od jej dwóch pierwszych albumów electro popowych. Za produkcję nowej płyty artystki odpowiedzialni są Dr Luke i Max Martin. Płyta nosi nazwę „Warrior” i ukazała się 30 listopada 2012. Warrior zajął 6 miejsce na Billboard 200. Krytycy pochwalili album za treści liryczne i współpracę.

Pierwszy singel z albumu „Die Young” wydany został 25 września 2012. Przebój osiągnął szczyt notowania Pop Songs. Zajął drugie miejsce na liście Billboard Hot 100.

Drugim singlem został utwór „C'Mon”. Piosenka dotarła do 27 miejsca w USA, stając się pierwszym utworem Keshy, który nie zanotował dotarcia do czołówki zestawienia Billboard.

W marcu artystka udała się w swoją drugą trasę koncertową - Warrior Tour. W 23 kwietnia na antenie MTV został wyemitowany premierowy odcinek programu dokumentalnego Ke$ha: My Crazy Beautiful Life, który ukazuje życie gwiazdy za kulisami. Emisja drugiego sezonu miała premierę 30 października 2013 roku.

Trzeci singel z płyty - "Crazy Kids" został wydany 30 kwietnia 2013 roku. W trzech remiksach utworu pojawili się Pitbull, Will.i.am i Juicy J. Teledysk swoją oficjalną premierę miał 29 maja. Kesha zaśpiewała gościnnie w utworze Pitbulla "Timber", który obecnie na YouTubie ma prawie miliard wyświetleń. 24 listopada Kesha wraz z Pitbullem wystąpiła podczas gali American Music 

3 stycznia 2014 roku Kesha udała się do kliniki Timberline Knolls niedaleko Chicago[30]. Powodem tego było zaburzenie odżywiania i problemy z alkoholem. Artystka opuściła klinikę 6 marca. W tym samym roku złożyła do sądu sprawę przeciwko Dr. Lukowi, którego oskarżyła o napaść na tle seksualnym, molestowanie i przemoc psychiczną. Sąd stwierdził że Sebert ma za mało dowodów. Sprawa zakończyła się na początku 2017 roku, artystka musi dalej współpracować ze swoim producentem.

18 maja artystka pojawiła się na gali Billboard Music Awards jako prowadząca i zachwyciła wszystkich swoją kreacją. Jakiś czas później, wraz z Ludacrisem, Joshem Grobanem oraz Bradem Paisleyem została ekspertem w programie muzycznym Rising Star, którego celem jest poszukiwanie nowych talentów.

6 lipca 2017 roku ukazał się teledysk do piosenki "Praying", który promuję jej nową płytę studyjną zatytułowaną Rainbow. Praying znalazło się na pierwszym miejscu w ponad 10 krajach i stał się kolejnym hitem piosenkarki. Kolejny singiel Woman dotarł do pierwszej dziesiątki w 4 krajach. Na portalu YouTube w ciągu 24h teledysk do piosenki obejrzano ponad dwa miliony razy, przez co stał się pierwszym teledyskiem Keshy z tak dużą liczbą wyświetleń w ciągu doby. Kolejne single promujące płytę Learn to let go, Hymn i Rainbow osiągnęły umiarkowaną popularność. Premiera płyty miała miejsce 11 sierpnia 2017 roku, płyta przez wielu krytyków była nazywana "Pierwszym dojrzałym albumem artystki". Pierwszego dnia od premiery płyta zajęła pierwsze miejsce w najczęściej pobieranych albumach na Spotify w Australii. Album zajął pierwsze miejsce na Billboard 200 Albums Chart, gdzie utrzymywał się przez kolejne trzy tygodnie w pierwszej dziesiątce, Rainbow zdobyło też pierwsze miejsce w zestawieniu HITS Daily Double z wynikiem 119 980 sprzedanych egzemplarzy w ciągu tygodnia oraz znalazło się na 7 miejscu żeńskich największych debiutów 2016/17. Album został nominowany do nagrody Grammy, w kategorii najlepszy album roku.

27 sierpnia pojawiła się na gali MTV VMA i zapowiedziała występ Logic. Zaśpiewała w duecie z Maclemorem, piosenka w krótkim czasie znalazła się na pierwszym miejscu w Kanadzie. 23 września wystąpiła na iheartradio.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Right Round	Flo Rida Featuring Ke$ha	03.2009	1[1][19]	1[6][26]	Atlantic AT0334	[7x-platinum-US][platinum-UK][written by Tramar Dillard, Lukasz Gottwald, Allan Grigg, Justin Franks, Philip Lawrence, Bruno Mars, Aaron Bay-Schuck, Peter Burns, Stephen Coy, Michael Percy, Timothy Lever][produced by Dr. Luke, Koool Kojak]
Tik Tok	Kesha	11.2009	4[42]	1[7][38]	Columbia 88697619042	[8x-platinum-US]2x-[platinum-UK][written by Kesha Sebert, Lukasz Gottwald, Benjamin Levin][produced by Dr. Luke, Benny Blanco]
Blah Blah Blah	Kesha featuring 3OH!3	02.2010	11[13]	7[20]	RCA 88697659702	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Kesha Sebert, Benjamin Levin, Neon Hitch, Sean Foreman][produced by Benny Blanco]
Your Love is My Drug	Kesha	02.2010	13[17]	4[28]	RCA CATCO 161840256	[4x-platinum-US][silver-UK][written by Kesha Sebert, Pebe Sebert, Joshua Coleman][produced by Dr. Luke, Benny Blanco, Ammo]
Kiss N Tell	Kesha	02.2010	163[1]	109[1]	RCA	-
Animal	Kesha	01.2010	-	125[1]	RCA	-
Dinosaur	Kesha	02.2010	180[1]	-	RCA	[gold-UK][written by Kesha Sebert,Max Martin,Shellback][produced by Max Martin,Shellback]
Dirty Picture	Taio Cruz feat. Ke$ha	04.2010	6[12]	96[1]	4th & Broadway 2739095	[silver-UK][written by Taio Cruz, Fraser T. Smith][produced by Taio Cruz, Fraser T. Smith]
My First Kiss	3OH!3 feat. Ke$ha	07.2010	7[11]	9[18]	Photo Finish PF 002CD	[gold-US][silver-UK][written by Lukasz Gottwald, Sean Foreman, Nathaniel Motte, Benny Blanco][produced by Dr. Luke, Benny Blanco]
Take It Off	Kesha	08.2010	15[13]	8[20]	RCA CATCO 166557463	[3x-platinum-US][silver-UK][written by Kesha Sebert, Lukasz Gottwald, Claude Kelly][produced by Dr. Luke]
We R Who We R/Sleazy	Kesha	01.2011	1[1][19]	1[1][20];B:51[1]	RCA USRC 11000862	[5x-platinum-US]][gold-UK][written by Kesha Sebert, Joshua Coleman, Lukasz Gottwald, Jacob Kasher Hindlin, Benjamin Levin][produced by Dr. Luke, Benny Blanco, Ammo]
Cannibal EP.	Kesha	11.2010	-	77[1]	RCA 88697-80560-2	[gold-US][produced by Dr. Luke , Benny Blanco, Ammo, Max Martin, Bangladesh, Kool Kojak, David Gamson]
Crazy Beautiful Life	Kesha	11.2010	-	93[1]	RCA	-
Blow	Kesha	04.2011	32[9]	7[26]	RCA USRC 11100104	[4x-platinum-US][silver-UK][written by Kesha Sebert, Klas Ahlund, Lukasz Gottwald, Allan Grigg, Benjamin Levin, Max Martin][produced by Dr. Luke, Max Martin, Benny Blanco, Kool Kojak]
Fuck Him He's a DJ	Kesha	04.2011	-	97[1]	RCA	-
Sleazy Remix 2.0: Get Sleazier	Ke$ha featuring Lil Wayne, Wiz Khalifa, T.I. and André 3000	12.2011	-	37[2]	RCA	[gold-US][written by Kesha Sebert, Lukasz Gottwald, Benjamin Levin ,Shondrae Crawford, Klas Åhlund][produced by Bangladesh, Dr. Luke ,Benny Blanco]
Die Young	Ke$ha	12.2012	7[19]	2[22]	Kemosabe/RCA USRC 11201008	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Benjamin Levin, Henry Walter, Kesha Sebert, Lukasz Gottwald, Nate Ruess][produced by Dr. Luke, Benny Blanco,Circut]
Warrior	Ke$ha	12.2012	-	125[1]	-	-
Thinking Of You	Ke$ha	12.2012	-	114[1]	-	-
C'Mon	Ke$ha	02.2013	70[5]	27[16]	Kemosabe/RCA USRC 11201135	[platinum-US][written by Kesha Sebert, Lukasz Gottwald, Benjamin Levin, Max Martin, Bonnie McKee, Henry Walter][produced by Dr. Luke, Benny Blanco,Circut]
Crazy Kids	Ke$ha featuring will.i.am or Juicy J	06.2013	27[11]	40[13]	Kemosabe/RCA USRC 11201137	[platinum-US][written by Kesha, Lukasz Gottwald, William Adams, Jordan Houston, Henry Walter, Benjamin Levin][produced by Dr. Luke, Benny Blanco,Circut]
Timber	Pitbull featuring Kesha	01.2014	1[1][43]	1[39]	J/MR 305/Polo Grounds USRC 11301695	[diamond-US][3x-platinum-UK][written by Kesha Sebert, Armando C. Pérez, Lukasz Gottwald ,Aaron Davis Arnold, Priscilla Hamilton, Jamie Sanderson, Breyan Stanley Isaac, Henry Walter, Pebe Sebert, Lee Oskar, Keri Oskar, Greg Errico, Steve Arrington, Charles Carter, Waung Hankerson, Roger Parker][produced by Dr. Luke,Cirkut ,Sermstyle]
True Colors	Ke$ha with Zedd	05.2016	78[1]	74[1]	Interscope USUM 71603628	[written by Anton Zaslavski ,Antonina Armato, Tim James, Kesha Sebert][produced by Zedd, Rock Mafia]
Praying	Ke$ha	07.2017	26[9]	22[13]	Kemosabe/RCA USRV 81700519	[2x-platinum-US][gold-UK][written by Kesha Sebert ,Ryan Lewis, Ben Abraham, Andrew Joslyn][produced by Ryan Lewis]
Learn to Let Go	Ke$ha	07.2017	-	97	Kemosabe/RCA	[written by Kesha Sebert,Stuart Crichton,Pebe Sebert][produced by Ricky Reed,Crichton]
Woman	Ke$ha featuring The Dap-Kings Horns	08.2017	-	96[1]	Kemosobe/RCA	[gold-US][written by Kesha Sebert, Andrew Pearson ,Stephen Wrabel ][produced by Brody Brown, Drew Pearson ]
Rainbow	Ke$ha	09.2017	-	113[1]	-	-
Good Old Days	Macklemore featuring Kesha	10.2017	79[2]	70[1]	Bendo QZ8TY 1700016	[platinum-US][silver-UK][written by Ben Haggerty, Kesha Sebert, Joshua Karp, Andrew Joslyn, Sam Wishkoski, Tyler Andrews][produced by Budo]
Raising Hell	Kesha Featuring Big Freedia	11.2019	-	117[1]	Kemosobe/RCA	[written by Kesha Sebert, Stephen Wrabel, Sean Douglas, Ajay Bhattacharya][produced by Stint, Omega, Tainy, Daramola]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Animal	Kesha	01.2010	8[46]	1[1][65]	RCA 88697640462	[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by Dr. Luke, Ammo, Benny Blanco, David Gamson, Greg Kurstin, Max Martin, Tom Neville, Shellback]
I Am the Dance Commander + I Command You to Dance: The Remix Album	Kesha	03.2011	-	36[2]	RCA 88697-49209-2	-
Warrior	Kesha	12.2012	60[3]	6[29]	Kemosabe/RCA 88725482712	[gold-US][produced by Ammo, Benny Blanco, Billboard ,Cirkut, Dr. Luke ,Greg Kurstin, Kool Kojak, Matt Squire ,Max Martin, Shellback ,The Flaming Lips ]
Rainbow	Kesha	08.2017	4[3]	1[8]	Kemosabe/RCA 88985459362	[gold-US][produced by Kesha, Brody Brown, Rogét Chahayed ,Stuart Crichton ,Ben Folds, Ryan Lewis, Nate Mercereau, Rick Nowels, Andrew Pearson, Ricky Reed, Pebe Sebert]
High Road	Kesha	02.2020	63[1]	7[2]	Kemosabe/RCA 19439704872	[produced by Jeff Bhasker, Stuart Crichton, John Hill, Kesha, Omega, Drew Pearson, Louis Schoorl, Stint ]

Axwell

Projekt Axwell /Ingrosso tworzą dwaj Szwedzi, którzy są dobrze znani na światowej scenie muzyki house.

Axwell naprawdę nazywa się Axel Hedfors. Urodził się 18 grudnia 1977 roku w stolicy Szwecji- Sztokholmie.Jest wziętym DJ-em i producentem, któremu światową sławę przyniosła kompozycja „I Found You”. Specjalizuje się w muzyce house ze szczególnym naciskiem na deep i funky house. DJ-ką zajmuje się od wczesnej młodości i jest ona dla Niego stylem życia i sposobem na życie. 

 

Efektem uznania jego zdolności są sety grane w klubach całego świata- między innymi w tak odległych zakątkach, jak: Kuala Lumpur, Tokio, Hong Kongu, Perth, ale także w znanych europejskich klubach Grecji, Francji, Skandynawii czy Ukrainy. Ma na swoim koncie współpracę z elitą producencko-DJ-ską. Swoje sety tworzył między innymi przy udziale takich DJ-ów, jak: Eric Prydz, Bob Sinclar oraz Steve Angello. Został nagrodzony w Beatport Music Awards w 2008 roku w kategoriach- Best House Artist oraz Best Remix za „Let It Go”.  

Znany jest również z projektów Supermode, który wraz z nim tworzy DJ Steve Angello oraz Swedish House Mafia, który tworzyło trzech producentów Axwell, Sebastian Ingrosso i Steve Angelo.  Duet szwedzkich producentów Axwell / Ingrosso prezentuje swoje najnowsze dzieło, czyli piosenkę "Sun Is Shining". Singiel promuje ich pierwszy wspólny album, który zapowiadany jest jeszcze na ten rok.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Feel the Vibe (Til the Morning Comes)	Axwell featuring Tara McDonald	08.2005	16[5]	-	Data DATA 85CDS	[written by Axwell, Errol Reid, Tom Kent, Tara McDonald, Ben Cook ,David Dollimore][produced by Axwell]
Watch the Sunrise	Axwell featuring Steve Edwards	08.2007	70[1]	-	Positive CDTIVS 243	[written by Axwell, Edwards][produced by Axwell]
I Found U	Axwell featuring Max'C	08.2007	6[10]	-	Positiva CDTIVS 261	[written by Axwell, Freddie McGregor, Charles Edward Salter, Earl Stanley Chinna][produced by Axwell]
What a Wonderful World	Axwell with Bob Sinclar featuring Ron Carroll	10.2008	48[3]	-	Defected/Positiva CDTIV 275	[written by Axwell, C. Le Friant, Ron Carroll][produced by Axwell, Bob Sinclar]

First Choice

Filadelfijska wokalna grupa disco lat 70-tych First Choice ,której wielkim przełomem był album "Armed and Extremely Dangerous" , Top 20 listy R & B i Top 30 listy pop w 1973 roku. Na nowo uwagę zwróciło to żeńskie trio, gdy Mary J. Blige nagrała ich klasyczny taneczny kawałek "Let No Man Put Asunder" w 1999 roku.
Wokalistka Rochelle Fleming , Joyce Jones , i Annette Guest pierwotnie tworzyły Debonettes i koncertowały w okolicach Filadelfii. Radiowy DJ Georgie Woods poznał je z filadelfijskim soulowym gitarzystą / kompozytorem / producentem Normanem Harrisem , który wyprodukował ich debiutancki singiel "This Is the House Where Loved Died", który był grany w marketach Filadelfii, ale nie odniósł sukcesu w kraju.
Ich następny singiel,produkcji Harrisa "Armed and Extremely Dangerous", był pierwszym wielkim hitem, zostając numerem 11 na listach R & B na początku 1973 r.,nagrany dla filadelfijskiej wytwórni Groove,Stana Watsona, który był dystrybuowany przez Bell Records. Był także w Top 20 w Wielkiej Brytanii. Album "Armed and Extremely Dangerous" został wydany jesienią 1973 roku. Na większości ich utworów, First Choice był wspierany przez sekcję rytmiczną składającą się z gitarzysty Harrisa , basisty Rona Bakera i perkusisty Earla Younga , który był członkiem MFSB zespołu firmowego wytwórni Philadelphia International Records,spółki Gamble & Huff.
Kolejny singiel, "The Player, Part 1", osiągnął najwyższą pozycję na listach r&b;, zostając #7 w lecie 1974 roku, choć grupa cieszyła się wieloma sukcesami na listach hitów disco. LP Player został wydany jesienią 1974 roku. Przejście do Warner Bros, zaznaczyli przebojami "Gotta Get Away (From You Baby)" z wiosny 1976 roku i "Let Him Go" jesienią 1976 r. i wydali LP, So Let Us Entertain You . Około 1977 roku Joyce Jones opuściła grupę i została zastąpiona przez Ursulę Herring .
W następnym roku, Norman Harris tworzy Gold Mind Records, który był dystrybuowany przez pionierską wytwórnię dance Salsoul i współzałożycielem Baker-Harris-Young Productions z kolegami z zespołu. First Choice podpisał kontrakt z Gold Mind i ich pierwszym wydawnictwem dla wytwórni,był chwytliwy kawałek "Love Doctor", który osiągnął 23 miejsce na R & B Chart w lecie 1977 roku.
Longplay Delusions ukazał się na rynku jesienią 1977 roku. Powszechnie uważany przez trio za ich najlepszy LP, zostając ich najlepszą wizytówką.Wokale Fleming są jednymi z najczęściej samplowanymi, na niezliczonych płytach tanecznych z całego świata. Ich następnym albumem dla Gold Mind była płyta Hold Your Houses,która została wydana w marcu 1979 r., tytułowy utwór stał się klasykiem disco. W tym samym roku, Debbie Martin zastępuje Ursulę Herring . Około 1983 roku, Salsoul zaprzestał działalności skupiając się na powstającym rynku domowego wideo i następnego roku, trio rozpadło się. W 1987 roku Fleming reaktywuje zreformowaną wersję First Choice z kuzynką Laconyą Fleming i Lawrence Cottel, która nagrywa singiel dla Prelude "Love Itch ". W latach 90-tych, Rochelle Fleming w dalszym ciągu nagrywa w Stanach Zjednoczonych i Europie. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Armed And Extremely Dangerous/Gonna Keep On Lovin' Him	First Choice	03.1973	16[10]	28[14]	Philly Groove 175	[written by Norman Harris, Allan Felder][produced by Staff For Stan And Harris Productions][11[11].R&B Chart]
Smarty Pants/One Step Away	First Choice	11.1973	9[11]	56[8]	Philly Groove 179	[written by Norman Harris, Allan Felder][produced by Stan Watson, Norman Harris][25[15].R&B Chart]
Newsy Neighbors/This Little Woman	First Choice	03.1974	-	97[2]	Philly Groove 183	[written by Norman Harris, Allan Felder][produced by Stan Watson, Norman Harris][35[11].R&B Chart]
The Player - Part 1/The Player - Part 2	First Choice	09.1974	-	70[8]	Philly Groove 200	[written by Norman Harris, Allan Felder][produced by Stan Watson, Norman Harris][7[13].R&B Chart]
Guilty/Wake Up To Me	First Choice	12.1974	-	103[3]	Philly Groove 202	[written by R. Roker, G. Shury][produced by Stan Watson, Norman Harris ][19[12].R&B Chart]
Love Freeze/A Boy Named Junior	First Choice	03.1975	-	-	Philly Groove 204	[written by Norman Harris, Allan Felder][produced by Stan Watson, Norman Harris][61[7].R&B Chart]
Gotta Get Away (From You Baby)/Yes, Maybe No	First Choice	05.1976	-	-	Warner 8214	[written by James Dean, John Glove][produced by Stan "The Man" Watson, Norman Harris][64[7].R&B Chart]
Let Him Go/First Choice Theme	First Choice	09.1976	-	-	Warner 8251	[written by James Dean, John Glover][produced by Stan "The Man" Watson, Norman Harris][97[3].R&B Chart]
Doctor Love/I Love You More Than Before	First Choice	07.1977	-	41[9]	Gold Mind 4004	[written by Norman Harris, Allan Felder, Ron Tyson][produced by Norman "The Harris Machine" Harris ][23[18].R&B Chart]
Love Having You Around/Indian Giver	First Choice	11.1977	-	-	Gold Mind 4009	[written by Stevie Wonder, S. Wright][produced by Ron Kersey ][68[10].R&B Chart]
Hold Your Horses/Now I've Thrown It All Away	First Choice	02.1979	-	-	Gold Mind 4017	[written by Poppy, Hurdle, Ricotti, Gosling][produced by Tom Moulton, Thor Baldursson][73[5].R&B Chart]
Double Cross/Gamble On Love	First Choice	04.1979	-	104[4]	Gold Mind 4019	[written by N. Harris, R. Tyson][produced by Norman Harris, Ron Tyson][60[5].R&B Chart]
Armed And Extremely Dangerous/Gonna Keep On Lovin' Him	First Choice	06.1997	88[1]	-	Minimal MINX 7CD	[written by Norman Harris, Allan Felder][produced by Staff For Stan And Harris Productions]
Ain't He Bad	First Choice	09.2002	89[1]	-	Code Blue BLU 029CD	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Armed and Extremely Dangerous	First Choice	10.1973	-	184[4]	Philly Groove 1400	[produced by Stan Watson, Norman Harris]
The Player	First Choice	10.1974	-	143[7]	Philly Groove 1502	[produced by Stan Watson, Norman Harris]
So Let Us Entertain You	First Choice	.1976	-	204	Philly Groove 2934	[produced by Stan Watson]
Delusions	First Choice	10.1977	-	103[8]	Gold Mind 7501	[produced by Norman Harris, Ron Kersey, Ron Baker, Earl Young, Bruce Hawes]
Hold Your Horses	First Choice	03.1979	-	135[12]	Gold Mind 9502	[produced by Tom Moulton, Thor Baldursson, McKinley Jackson, Norman Harris]

Firm

The FIRM, grupa brytyjska. Powstała na początku 1984 w Londynie. Założył ją Jimmy Page (właśc. James Patrick Page; 8.01.1944, Heston, Middlesex) - g, legendarny muzyk The Yardbirds i Led Zeppelin. Wokalistą został Paul Rodgers (12.12.1949, Middlesbrough) - voc, g, wywodzący się z Free i Bad Company.
Jako basistę wytypowano Pino Palladino, ale okazało się, że ma inne plany. W składzie pojawił się więc Tony Franklin - b, k, mx z zespołu Roya Harpera. Obowiązki perkusisty wziął na siebie z początku Rat Scabies (właśc. Chris Millar; 30.07.1957, Kingston-upon-Thames) - dr z The Damned, ale nie spełnił oczekiwań i po kilku próbach zastąpił go Bill Bruford (właśc. William Scott Bruford; 17.05.1948, Sevenoaks, Kent) - dr, perc, znany z Yes, King Crimson, U.K. oraz własnej formacji Bruford, ale on z kolei nie znalazł wspólnego języka z liderem i równie szybko zrezygnował. Ostatecznie przyjęto więc Chrisa Slade'a (30.10.1946, Walia) - dr, perc, wcześniej związanego z Manfred Mann's Earth Band, Uriah Heep i zespołem Davida Gilmoura. Grupa nazwała się roboczo The MacCregors, ale przed pierwszymi koncertami przeobraziła się w The Firm.
Po kilku tygodniach prób w lodyńskim Nomis Studios nagrała pierwszy album,zatytułowany po prostu "The Firm".Producentami byli Page i Rodgers,a w sesji gościnnie wzięli udział m.in. Steve Dawson - tp, Paul Weimar - bs, Willie Garnett - ts i Don Weller - ts. Dzieło ukazało się dopiero w lutym 1985, a promowały je dwa single: Radioactive/Together z tego samego miesiąca i Satisfaction Guaranteed/Closer z kwietnia.
Było dość karkołomną próbą połączenia stylów Page'a z Led Zeppelin oraz Rodgersa z Free i Bad Company. Najlepiej wypadły utwory bliskie zeppelinowego heavy rocka, jak Make Or Bleak i Someone To Love, a także urozmaicony formalnie, ożywiony przez Page'a solem gitary akustycznej i przez Rodgersa wstawkami piosenkowymi o lekko soulowym zabarwieniu Midnight Moonlight; wstępna wersja tego ostatniego powstała jeszcze w okresie istnienia słynnego zespołu, podczas pracy nad albumem "Physical Graffiti", ale nosiła wtedy inny tytuł -Swan Song. Niestety, na "The Firm" dominowały nie do końca przekonujące ballady wyrosłe z ducha bardziej komercyjnych dokonań Free i zwłaszcza Bad Company, jak Together, Money Can't Buy i Satisfaction Guaranteed. Najbardziej zaś rozbijały klimat całości nagrana z sekcją instrumentów dętych stylizacja soulowa Closer i przeróbka starego przeboju The Righteous Brothers You've Got That Lovin' Feeling.
Grupa już 29 listopada 1984 rozpoczęła w Sztokholmie działalność koncertową. Trasę po Europie zakończyła w grudniu tego roku dwoma występami w londyńskim Hammersmith Odeon. Od lutego do maja 1985 grała zaś w Stanach i w dalszej części maja znowu w Wielkiej Brytanii. A jesienią tego roku zrealizowała przy pomocy Juliana Mendelsohna jako współproducenta drugi album, "Mean Business". Wydany w lutym 1986, promowany singlami All The King's Horses/Fortune Hunter z kwietnia i Live In Peace/Free To Live z czerwca, został on w jeszcze większym stopniu niż poprzedni zdominowany przez piosenki Rodgersa w rodzaju ballad All The King's Horses i Live In Peace (znanej już z płyty wokalisty "Cut Loose"), chociaż zawierał też rzeczy ostrzejsze, bliższe stylu Led Zeppelin, jak Fortune Hunter.
Od marca do maja 1986 formacja grała w Stanach, ale ponieważ przyjęcie ze strony publiczności było chłodniejsze niż rok wcześniej, zaraz potem się rozwiązała.
Page kontynuował karierę jako solista oraz w duetach z Davidem Coverdale'em i Robertem Plantem. Rodgers działał głównie indywidualnie, ale też np. w The Law i nowym wcieleniu Queen. Franklin trafił najpierw do Blue Murder, a później współpracował m.in. z Carmine'em Appice'em i Grahamem Bonnetem. Slade grał w zespole Gary'ego Moore'a oraz grupach AC/DC i Asia. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Radioactive/Together	Firm	02.1985	76[2]	28[15]	Atlantic 89586	[written by Paul Rodgers][produced by Jimmy Page, Paul Rodgers]
Satisfaction Guaranteed/Closer	Firm	05.1985	-	73[5]	Atlantic 89561	[written by Jimmy Page/Paul Rodgers][produced by Jimmy Page, Paul Rodgers]
All The Kings Horses/Fortune Hunter	Firm	02.1986	61[8]	-	Atlantic 89458	[written by Paul Rodgers][produced by Jimmy Page, Paul Rodgers, Julian Mendelsohn]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Firm	Firm	03.1985	15[10]	17[33]	Atlantic 7812391	[produced by Jimmy Page, Paul Rodgers]
Mean Business	Firm	04.1986	46[3]	22[19]	Atlantic WX 35	[produced by Jimmy Page, Paul Rodgers and Julian Mendelsohn]