środa, 16 sierpnia 2017

Charlotte Church

Charlotte Church- Określenie "anioł" jest cudowne w odniesieniu do dziecka w wieku 12 lat, jednak anielskie miano, kiedy ma się lat 15, nie wydaje się już ani "niesamowite", ani "super". Spytajcie tylko Charlotte Church. "Niesamowite" i "super" to obecnie ulubione słowa najsłynniejszej sopranistki świata, ale ksywka "anioł" - którą jej nadano po tym, jak wydany w 1998 album debiutancki Voice of an Angel odniósł ogromny sukces - nie jest zbyt dobrze odbierana przez grono szkolnych przyjaciółek.
"Ja? Aniołem!" - chichocze Charlotte -"spytajcie tylko moją mamę."
Trzy lata to szmat czasu dla uczennicy Cardiff. Od momentu, gdy zdumiewający głos Charlotty po raz pierwszy wstrząsnął światem muzyki klasycznej, jej albumy: Voice Of Angel, Charlotte Church, Dream A Dream (składanka pieśni biesiadnych nagrana w Air Studios z towarzyszeniem London Symphony Orchestra, na której znalazł się tytułowy utwór z płyty zaśpiewany w duecie z dwunastoletnim Amerykaninem Billym Gilmanem – kolejną wokalną sensacją) oraz - najnowszy Enchantment, sprzedały się w ponad 7 milionach egzemplarzy na całym świecie.
Jedno z nowszych wydawnictw Charlotty to kaseta VHS i płyta DVD. Zawierają one koncert na żywo z Izraela oraz fantastyczny materiał filmowy nakręcony 26 marca 2001 roku "poza sceną", zatytułowany Charlotte Church In Jerusalem. Nagranie zostało zrealizowane w obecności zaproszonej publiczności w historycznej Wieży Dawida w Jerozolimie z towarzyszeniem Ra'Anana Symphonette Orchestra. "Całe to doświadczenie było zupełnie niesamowite - to jedno z tych, które zawsze będę cenić" - wspomina Charlotte.
Charlotte miała okazję spotkać wielu sławnych ludzi, poznała m. in. George’a Michaela, Eltona Johna, Willa Smitha, Davida Bowie, Danny’ego Devito, Robbie Williamsa, Ricky’ego Martina, The Queen, Prezydenta George’a W Busha, poprzedniego Prezydenta USA - Billa Clintona wraz z Senator Hilary Clinton, Księcia Walii, a nawet Papieża Jana Pawła II.
Kiedy nie podróżuje po świecie, mieszka na łonie opiekuńczej rodziny i uczęszcza do szkoły tylko dla dziewcząt. "Moi przyjaciele są absolutnie niesamowici, naprawdę super. Pomagają mi zachować zdrowy dystans do własnego życia; w ogóle nie można tu mówić o zazdrości."
Charlotte jest zmuszona spędzać wiele czasu z dala od szkoły, ale kiedy jest w trasie, przez trzy godziny dziennie odbywa lekcje pod kierunkiem dwóch prywatnych nauczycieli. Jej ulubionym przedmiotem jest geografia, czemu trudno się dziwić, zważywszy, że może się jej uczyć w praktyce. Wielokrotnie koncertowała w Nowym Jorku i Los Angeles, nie wspominając już o koncercie dla Papieża w Watykanie, dla Clintona w Waszyngtonie, inauguracji prezydentury George’a W Busha; duetu z Wyclefem (na koncercie charytatywnym zorganizowanym przez Wyclef Jean Foundation na rzecz niepełnosprawnych dzieci), czy też - bliżej domu - dla Królowej z okazji otwarcia zjazdu rodziny Welshów w Cardiff, lub z okazji 50-tych urodzin Księcia Walii podczas jego przyjęcia w Londynie.
Wszystko zaczęło się od piosenki Pie Jesu zaśpiewanej w programie telewizyjnym Talking Telephone Numbers w 1997 roku. Dzięki temu występowi, kiedy tylko jedenastoletnia wówczas Charlotte pojawiła się w gabinecie Prezesa Sony Music Europe - Paula Burgera, bez namysłu podpisał z nią kontrakt na nagranie całej serii płyt.
Album Voice of an Angel sprawił, że Charlotte stała się najmłodszą w historii artystką, której płyta znalazła się na pierwszym miejscu brytyjskiej listy przebojów z muzyką klasyczną, a także najmłodszą, której album trafił do pierwszej piątki najlepiej się sprzedających płyt w Wielkiej Brytanii. Sukces ten nie przeszedł niezauważony również w Stanach Zjednoczonych, gdzie Charlotta została najmłodszą wokalistką solową, której płyta znalazła się na liście 30 najpopularniejszych albumów w tym kraju. Jak by tego było mało, ta genialna wokalistka została okrzyknięta "Artystką Roku" podczas pierwszej gali Annual Classical Brits Awards w maju 2001 roku.
Wśród płyt brytyjskich wykonawców z muzyką na Boże Narodzenie sprzedawanych w USA, album Charlotty - "Dream A Dream" okazał się historycznym bestsellerem. Dzięki niemu stała się też najmłodszą Brytyjką, której płyta weszła do pierwszej dziesiątki list przebojów w USA.
Jednym słowem - u Charlotty sukces goni sukces. Została uplasowana przez słuchaczy na 9 miejscu listy najpopularniejszych wokalistek w Ameryce; śpiewała podczas otwarcia wyprzedaży u Harrods’a; włączyła bożonarodzeniowe oświetlenie na Oxford Street i uświetniła uroczystość przystrajania choinki w Białym Domu. Zaśpiewała także na ceremonii zamknięcia Mistrzostw Świata w Rugby, pojawiła się podczas gali rozdania nagród MTV w Nowym Jorku w 1999 roku, wystąpiła w amerykańskim show telewizyjnym Touched by an Angel, oraz zadebiutowała jako aktorka w telewizyjnym Heartbeat. Była także gwiazdą uroczystości zamknięcia Zimowej Olimpiady w Salt Lake City 2002.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Just Wave Hello / Pie Jesu / Silent NightCharlotte Church12.199931[11]-Sony Classical 6685312[written by Danny Beckerman ][produced by Trevor Horn]
The opera song [Brave new world]Jurgen Vries feat Charlotte Church02.20033[16]-Direction 673464[written by Danny Kirsch , Darren Tate , Rohan Heath][produced by Darren Tate ]
Crazy chickCharlotte Church07.20052[45]-Sony 6759541/542[written by Sarah Buras, Wirlie Morris, Fitzgerald Scott][produced by Tore Johannson]
Call my name/UnfaithfulCharlotte Church10.200510[24]-SONY BMG 828767276328[written by Charlotte Church,Eg White,Wayne Hector][produced by Eg White,Fitzgerald Scott]
Even good can't change the past/Better DayCharlotte Church12.200517[12]-Sony BMG 82876767052[written by Rick Nowels, George O'Dowd, John Themis][produced by David Fortman]
Moodswings (To Come At Me Like That)/Calling You Charlotte Church03.200614[10]-Sony Music Entertainment 828768044827[written by Fitzgerald Scott,Gary Smith,Malik Mason Williams,Maureen Collin,Kalenna Harper][produced by Tore Johansson]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Voice of an angelCharlotte Church11.19984[45]28[77]Sony Classical SK 60957[3x-platinium-UK][multiplatinium-2x][produced by Grace Row]
Charlotte ChurchCharlotte Church11.19998[25]40[28]Sony Classical 64 456[2x-platinum-UK][platinum][produced by Grace Row/Trevor Horn ]
Dream a dreamCharlotte Church10.200030[7]7[12]Sony Classical 89463[2x-platinum-UK][platinum][produced by Matthew Rowbottom/Julian Gallagher/Richard Stannard ]
EnchatmentCharlotte Church10.200124[12]15[20]Columbia 89710[platinum-UK][platinum][produced by Keith Thomas ]
Prelude :The best of Charlotte ChurchCharlotte Church11.200285[5]76[10]Columbia 86990[gold][gold-UK][produced by Jesse Cook,David Foster,Julian Gallagher,Trevor Horn,James Horner,Simon Rhodes,Grace Row,Keith Thomas]
Tissues and issuesCharlotte Church07.20053[39]-Sony BMG Music Entertainment 5203462 [UK][platinum-UK][produced by Steve Fitzmaurice, Richard Flack, Tore Johansson, Fitzgerald Scott, Graham Stack, Eg White]
Back to ScratchCharlotte Church11.201023[5]-Dooby Records – DOOBY001 [UK][produced by Martin Terefe & Sacha Skarbeck]

Ultravox

Zespół brytyjski założony w 1974 r., który natchnienie do swej twórczości czerpał z dokonań pionierów electro-rocka, niemieckiej grupy Kraftwerk i glam-rocka prezentowanego przez Briana Eno i Roxy Music. W pierwszym składzie Ultravox znaleźli się: John Foxx (właśc. Dennis Leigh, ur. w 1950 r. w Chorley w hrabstwie Lancashire, Anglia; śpiew), Steve Shears (gitara), Warren Cann (ur. 20.05.1951 r. w prowincji Victoria, Kanada; perkusja), Chris Cross (właśc. Christopher St. John, ur. 14.07.1952 r.; bas) i Billy Currie (ur. 1.04.1950 r. w Huddersfield; instr. klawiszowe, syntezator, skrzypce).

Początkowo używali różnych nazw: Fire Of London, Zips, London Soundtrack i Tiger Lily, by wreszcie zdecydować się na Ultravox. Założenie zespołu zbiegło się z powstaniem ruchu nowej fali, lecz jego wczesne dokonania były praktycznie ignorowane przez prasę muzyczną, zainteresowaną głównie rodzącym się punkiem. W rezultacie koncerty nowej formacji pomijane były przez recenzentów mil czeniem.
Podpisawszy w 1976 r. kontrakt z wytwórnią Island muzycy zarejestrowali pierwsze dwa albumy, które nie wywarły zbyt wielkiego wrażenia na publiczności, mimo że producentem ich debiutu był sam Brian Eno. Jednak rosnący wpływ Ultravox na brytyjską muzykę syntezatorową, a zwłaszcza na twórczość Gary'ego Numana, został po pewnym czasie w pełni uznany. W 1978 r. Shearsa zastąpił Robin Simon, ale w wyniku słabej sprzedaży albumu Systems Of Romance Island zrezygnowała ze współpracy z zespołem. W rezultacie Simon i Foxx (uważany za główną siłę napędową formacji) postanowili rozpocząć karierę solową. Ultravox przestali istnieć, ale pozostali członkowie nie złożyli broni.
Po krótkim pobycie w grupie Visage, Currie poznał Midge'a Ure'a (właśc. James Ure, ur. 10.10.1953 r. w Cambuslang w hrabstwie Strathclyde w Szkocji; śpiew, gitara), byłego członka formacji Slik i The Rich Kids. Podzielając poglądy na muzykę i przyszłą działalność, postanowili przywrócić Ultravox do życia tym razem jako kwartet z Crossem i Cannem. Tym razem udało im się podpisać kontrakt z wytwórnią Chrysalis. Nowo obrany kierunek przyniósł niewielki jeszcze sukces w postaci otarcia się o dolne rejony listy przebojów utworów "Sleepwalk" i "Passing Strangers". Prawdziwy sukces muzycy odnieśli jednak dopiero po zarejestrowaniu doskonałego utworu "Vienna".
W styczniu i lutym 1981 r. przed wejściem na l. miejsce brytyjskiej listy przebojów powstrzymały tę kompozycję tylko "Shaddap You Face" Joe'a Dolce'a i utwory tragicznie zmarłego Johna Lennona. Magiczny i ulotny nastrój "Vienna" podkreślał perfekcyjnie zrealizowany wideoklip. Przez następne trzy lata Ultravox zanotowali na swoim koncie wiele przebojów z Top 20 brytyjskich zestawień, wśród których znalazły się m.in. "All Stood Still" (z 1981 r.), "Reap The Wild Wind" (z 1982 r.) i "Dancing With Tears In My Eyes" (z 1984 r.).
Melodramatyczny styl Ure'a doskonale odcinał się na tle pełnego energii popu prezentowanego przez m.in. Duran Duran i Spandau Ballet, a Ultravox odnosili sukcesy w całej Europie, nie mogąc jednak do końca przebić się w Stanach Zjednoczonych. Przez krótki czas Ure prowadził też pełną sukcesów karierę solową, ale ucierpiały na tym dokonania zespołu, którym zaczęło brakować spójności i konsekwencji. W 1986 r. na rynku ukazał się ostatni znaczący album grupy U- Vox. Wtedy też formacja pojawiła się w Polsce. Później kontrolę nad zespołem przejął Billy Currie i choć grupa kontynuuje działalność do dziś, jej ostatnie dokonania nie są warte większej uwagi.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Sleepwalk /WaitingUltravox06.198029[11]-Chrysalis CHS 2241[written by William Currie/Christopher Cross/Warren Cann/Midge Ure][Producer - Conny Plank,Ultravox][24[20].Hot Disco/Dance;Chrysalis 1296 LP.]
Passing strangers/Sound on soundUltravox09.198057[4]-Chrysalis CHS 2457[written by William Currie/Christopher Cross/Warren Cann/Midge Ure][Producer - Conny Plank,Ultravox]
Vienna /Passionate replyUltravox01.19812[18]-Chrysalis CHS 2481[gold-UK][written by William Currie/Christopher Cross/Warren Cann/Midge Ure][Producer - Conny Plank,Ultravox]
Slow motion/Dislocation/Qiet man/Hiroshima mon amourUltravox03.198133[4]-Island WIP 6691
All stood still/Alles klarUltravox05.19818[10]-Chrysalis CHS 2522[silver-UK][written by William Currie/Christopher Cross/Warren Cann/Midge Ure][ Producer - Conny Plank , Ultravox]
The thin wall/I never wanted to beginUltravox08.198114[8]-Chrysalis CHS 2549[written by William Currie/Christopher Cross/Warren Cann/Midge Ure][ Producer - Conny Plank, Ultravox]
The voice/Paths and angelsUltravox11.198116[12]-Chrysalis CHS 2559[written by William Currie/Christopher Cross/Warren Cann/Midge Ure][ Producer - Conny Plank, Ultravox]
Reap the wild wind/Hosanna [In excelis deo]Ultravox09.198212[9]71[5]Chrysalis CHS 2639[written by William Currie/Christopher Cross/Warren Cann/Midge Ure][ Producer - George Martin]
Hymn /MonumentUltravox11.198211[11]-Chrysalis CHS 2557[silver-UK][written by William Currie/Christopher Cross/Warren Cann/Midge Ure][ Producer - George Martin]
Visions in blue/Break your backUltravox03.198315[6]-Chrysalis CHS 2676[written by Midge Ure, Chris Cross,Warren Cann, Billy Currie][ Producer - George Martin]
We came to dance/OverlookUltravox05.198318[7]-Chrysalis VOX 1[written by Midge Ure, Chris Cross,Warren Cann, Billy Currie][ Producer - George Martin]
One small day/EasterlyUltravox02.198427[6]-Chrysalis VOX 2[written by Midge Ure, Chris Cross,Warren Cann, Billy Currie][ Producer - Ultravox]
Dancing with tears in my eyes/BuildingUltravox05.19843[11]108[2]Chrysalis UV 1[written by William Currie/Christopher Cross/Warren Cann/Midge Ure][ Producer - Ultravox]
Lament /Heart of the countryUltravox07.198422[7]-Chrysalis UV 2[written by Midge Ure, Chris Cross,Warren Cann, Billy Currie][ Producer - Ultravox]
Love' s great adventure/White ChinaUltravox10.198412[9]-Chrysalis UV 3[written by Midge Ure, Chris Cross,Warren Cann, Billy Currie][ Producer - Ultravox]
Same old story/3Ultravox09.198631[4]-Chrysalis UV 4[written by Midge Ure, Chris Cross, Billy Currie][ Producer - Ultravox]
All fall down/Dream onUltravox11.198630[5]-Chrysalis UV 5[written by Midge Ure, Chris Cross, Billy Currie][ Producer - Ultravox]
All in One Day/StatelessUltravox06.198788-Chrysalis UV 6[written by Midge Ure, Chris Cross, Billy Currie][ Producer - Ultravox]
ViennaUltravox02.199330[5]-Chrysalis CDCHSS 3936[ Producer - Conny Plank]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
ViennaUltravox07.19803[72]164[9]Chrysalis CHR 1296[platinum-UK][produced by Conny Plank, Ultravox]
Rage in EdenUltravox09.19814[23]144[6]Chrysalis CDL 1338[gold-UK][produced by Conny Plank, Ultravox]
QuartetUltravox10.19826[30]61[17]Chrysalis CDL 1394[gold-UK][produced by George Martin]
Monument-The soundtrackUltravox10.19839[15]-Chrysalis CUX 1452[gold-UK][produced by John Hudson]
LamentUltravox04.19848[26]115[9]Chrysalis CDL 1459[gold-UK][produced by Ultravox]
The collectionUltravox11.19842[53]203Chrysalis UTV 1[3x-platinium-UK]
U-VoxUltravox10.19869[6]-Chrysalis CDL 1545[gold-UK][produced by Conny Plank, Ultravox]
If i was:The very best of Midge Ure and UltravoxUltravox03.199310[6]-Chrysalis F2 21995 [US][silver-UK][produced by Bruce Harris,John Hudson,Mick Karn,Phil Lynott,George Martin,Conny Plank,Ultravox,Midge Ure,Visage,Rick Walton,Kit Woolven]
The very best of Midge Ure and UltravoxUltravox11.200145[2]-EMI 5358112
The Very Best of UltravoxUltravox04.200935[4]-Chrysalis CHRTV 20091
Return to Eden: Live at the RoundhouseUltravox04.201075[1]-Chrysalis 6320352
BrilliantUltravox06.201221[1]-Chrysalis 6239752[produced by Stephen Lipson, Ultravox]
ViennaUltravox10.202049[1]-Chrysalis 5060516094943
Rage in EdenUltravox10.202148[1]-Chrysalis CRCX 1006-

Working Week

Brytyjski zespół jazz-dance’owy założony w 1983r przez gitarzystę Simona Bootha i saksofonistę Larry’ego Stabbinsa jako muzyczna filia jazzowej formacji Weekend. Wykorzystująca surowszy jazz i jazz latynoski grupa zyskała przychylność prasy, a zwłaszcza magazynów „Blitz” i „The Face”, promując tam przy okazji inne pokrewne londyńskie zespoły.

Radykalny wizerunek muzyków podkreślały ich związki z kręgami lewicy sięgające debiutu z 1984r „Venceremos”. Na płycie dedykowanej chilijskiemu poecie Victorowi Jarze wystąpili też Tracey Thorn, Robert Wyatt i Claudia Figueroa, a na singlu „Storm Of Light” wokalistka Julie Tippett, później zastąpiona przez stałą wykonawczynię Juliet Roberts. Po jej odejściu w 1988 duet powrócił do zatrudniania gościnnych artystów (Yvonne Waite na albumie Black And Gold z 1991).

Wprawdziwe trzon stanowili tradycyjnie Booth i Simmons, w nagraniach i na koncertach towarzyszyło im liczne grono brytyjskich muzyków jazzowych, m.in. Harry Beckett (trąbka), Keith Tippett (fortepian), Kim Burton (fortepian), Cleveland Watkiss (śpiew), Mike Carr (organy), Richard Edwards i Paul Spong (blacha), Dave Bitelli (drewno), Annie Whitehead (puzon) i Nick France (perkusja). Grupa wykonuje do dziś ciekawą i niekonwencjonalną muzykę, pozbawioną jednak impetu nagrań z połowy lat 80-tych.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Venceremos - We Will WinWorking Week06.198464[3]-Virgin VS 684[written by Simon Booth][produced by Robin Millar]
Storm Of LightWorking Week08.198488[4]-Virgin VS 703[written by Stabbins, Booth][produced by Robin Millar, Simon Booth]
Inner City Blues/No Cure, No PayWorking Week03.198593[2]-Virgin VS 745[written by Marvin Gaye, James Nyx][produced by Robin Millar]
Sweet Nothing/Who's Fooling WhoWorking Week05.198583[3]-Virgin VS 759[written by Simon Booth][produced by Robin Millar]
I Thought I'd Never See You Again/Where's The BridgeWorking Week08.198580[6]-Virgin VS 807[written by Stabbins, Booth][produced by Robin Millar]
Too Much Time/Soul TrainWorking Week08.198794[2]-Virgin VS 887[written by Don Van Vliet][produced by Ben Rogan]
Positive/MafreWorking Week02.199196[1]-10 Records TEN 340[written by S. Booth, L. Stabbins, E. Waite, M. Byfield][produced by Working Week]


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Working NightsWorking Week04.198523[9]-]Virgin V 2343[produced by Robin Millar, Simon Booth]
CompañerosWorking Week09.198672[1]-]Virgin V 2397[produced by Ben Rogan]

Patti Austin

Ur. 10.08.1948 w Kalifornii (USA). Pierwszy raz zaśpiewała na scenie w wieku trzech lat w słynnym nowojorskim teatrze Apollo podczas występu Dinah Washington. Jako dziecko występowała też w telewizji, m.in. w programie Sammy'ego Davisa juniora, oraz w teatrze - m.in. w sztukach "Lost In The Stars" i "Finian's Rainbow". W wieku dziewięciu lat wybrała się do Europy z szefem orkiestry i aranżerem Ouincym Jonesem.

 Mając lat 16, pojechała w trasę koncertową z Harrym Belafonte'em, a rok później zaczęła nagrywać. Pierwsze jej piosenki ukazały się nakładem wytwórni Coral w 1965, a w 1969 singel "Family Tree" (wydany przez United Artists) stał się przebojem R&B.; Nieskazitelny śpiew Austin usłyszeć można też było w telewizyjnych dżinglach, a w l. 70. piosenkarka była jednąz najbardziej poszukiwanych wokalistek sesyjnych w Nowym Jorku. Śpiewała m.in. z Paulem Simonem, Billym Joelem, Frankiem Vallim, Joe Cockerenn, Georgem Bensonem i Robertą Flack.

Na albumach solowych wydawała piosenki pisane przez samą siebie; słychać było w nich wpływy jazzu. W l. 80. Austin brała udział w sesjach nagraniowych Marshalla Tuckera, Steely Dana i Blues Brothers. Trwała też dalej jej współpraca z mentorem Quincy Jonesm;jego kompozycja "The Dude" zdobyła Nagrodę Grammy w 1982. Innym hitem Austin byt tytułowy utwór z albumu Every Home Should Have One wydanego nakładem należącej do Jonesa wytwórni Qwest.
Choć w Wielkiej Brytanii wszedł on tylko do pierwszej setki list przebojów, utwór "Razzmatazz" (znów z Jonesem) dostał się w tym kraju do Top 20 w 1981. Duet z Jamesem Ingramem "Baby Come To Me" stał się tematem muzycznym telewizyjnej opery mydlanej "General Hospital" i w 1983 dotarł na 1. miejsce list amerykańskich i 11. miejsce list brytyjskich. Inny duet z Ingramem, "How Do You Keep The Music Playing?" z filmu "Best Friends" dostał nominację do Oscara.

Austin zaśpiewała też piosenki z filmów "Two Of A Kind" (1984) i "Shirley Valentine" (1988), a jej "Gimme Gimme" stał się przebojem na listach R&B.; Krążek The Real Me był kolekcją standardów, począwszy od "Mood Indigo" Duke'a Ellingtona po "How Long" brytyjskiej grupy Ace. Producentem albumu z 1990, wydanego przez GRP Records, był Dave Grusin. Austin zaśpiewała też gościnnie na wydanej w 1992 płycie z piosenkami George'a Gershwina w wykonaniu orkiestry Hollywood Bowl. Choć Austin odniosła już wiele sukcesów, musi chyba jeszcze poczekać, by jej talenty docenili krytycy muzyczni.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Family Tree / Magical BoyPatti Austin07.1969--United Artists 50 520[written by G. Nissenson, M. DeFren][produced by Henry Jerome][46[2].R&B Chart]
Say You Love Me / In My LifePatti Austin02.1977--CTI 33[written by Patti Austin][produced by Creed Taylor][63[6].R&B Chart]
We're in Love / Golden OldiesPatti Austin02.1978--CTI 41[written by Patti Austin][produced by Dave Grusin, Larry Rosen][90[4].R&B Chart]
Love, I Never Had It So GoodQuincy Jones (Featuring Patti Austin And Charles May)09.1978--A&M 2080[written by Quincy Jones, Tom Bahler, Patti Austin, Richard Tee][produced by Quincy Jones][60[8].R&B Chart]
Body Language / People in LovePatti Austin06.1980--CTI 9600[written by I. Hayes][produced by Creed Taylor][45[11].R&B Chart]
Razzamatazz/Velas [Quincy Jones Featuring Toots Thielemans]Quincy Jones Featuring Patti Austin06.1981--A&M 2334[written by Rod Temperton][produced by Quincy Jones][17[12].R&B Chart]
Do You Love Me / SoleroPatti Austin08.1981--Qwest 49 754[written by Rod Temperton][produced by Quincy Jones][24[18].R&B Chart]
Do You Love Me /The GeniePatti Austin08.1981---[written by Rod Temperton][produced by Quincy Jones][1[2][24].Hot Disco/Dance;Qwest 3591 LP.]
Every Home Should Have One/SoleroPatti Austin12.1981-62[8]Qwest 49 854[written by Domenic Bugatti, Frank Musker][produced by Quincy Jones][55[11].R&B Chart]
Baby, Come to Me / SoleroPatti Austin with James Ingram04.198211[11]1[2][32]Qwest 50 036[gold-US][written by Rod Temperton][produced by Quincy Jones][37[11].R&B Chart]
Every Home Should Have One/SoleroPatti Austin03.1983-69[7]Qwest 29 727[written by Domenic Bugatti, Frank Musker][produced by Quincy Jones]
How Do You Keep the Music PlayingJames Ingram and Patti Austin05.1983-45[17]Qwest 29 618[written by Michel Legrand, Alan Bergman, Marilyn Bergman][produced by Quincy Jones, Johnny Mandel][6[21].R&B Chart][temat z filmu "Best friends"]
In My Life/What's At The End Of A RainbowPatti Austin And Jerry (The Iceman) Butler07.1983--CTI 59[written by Patti Austin ][produced by Creed Taylor ][92[3].R&B Chart]
It's Gonna Be Special / SoleroPatti Austin02.1984-82[4]Qwest 29 379[piosenka z filmu "Two of a kind"][written by Glen Ballard,Clif Magness][produced by Quincy Jones][15[14].R&B Chart][5[13].Hot Disco/Dance-Qwest 2076 12"]
Rhythm of the Street Patti Austin06.198496[1]-Qwest 20 222 [12"][written by Narada Michael Walden, Preston Glass, Jeffrey Cohen][produced by Narada Michael Walden][33[11].R&B Chart][11[9].Hot Disco/Dance;Qwest 20 222 12"]
Shoot the Moon / Change Your AttitudePatti Austin07.1984--Qwest 29 234[written by Clif Magness, Glen Ballard][produced by Clif Magness, Glen Ballard][49[10].R&B Chart][16[12].Hot Disco/Dance;Qwest 20 235 12"]
Gimme, Gimme, Gimme/Wear Your LoveNarada Michael Walden with Patti Austin02.198587[3]106[2]Warner 29 077[written by Narada Michael Walden, Preston Glass, Jeffrey Cohen][produced by Narada Michael Walden][39[10].R&B Chart]
Honey for the BeesPatti Austin11.1985--Qwest 28 935[written by Steve Jolley, Tony Swain, Alison Moyet][produced by Tommy Lipuma][24[16].R&B Chart][15[7].Hot Disco/Dance;Qwest 20 361 12"]
Gettin' Away with Murder / Anything Can Happen HerePatti Austin07.1986--Qwest 28 659[written by Sue Shifrin, Terry Britten][produced by Russ Titelman][72[10].R&B Chart]
The Heat of Heat / Hot in the Flames of LovePatti Austin05.198676[3]55[9]Qwest 28 788[written by Terry Lewis, James Harris III][produced by Terry Lewis, James Harris III][13[16].R&B Chart][16[7].Hot Disco/Dance;Qwest 20 462 12"]
I'll keep your dreams aliveGeorge Benson and Patti Austin09.199268[2]-Ammi 101-
Through the Test of TimePatti Austin04.1990--GRP 3032[produced by Dave Grusin][60[9].R&B Chart]
Givin' Into LovePatti Austin11.1991--GRP 3041[produced by Larry Williams, Rod Temperton][55[10].R&B Chart]
ReachPatti Austin10.1994--GRP 3053[written by Jim Dyke, Nina Ossoff][produced by Lee Ritenour][4[13].Hot Disco/Dance;GRP/MCA 4019 12"]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Havana CandyPatti Austin12.1977-116[13]CTI 5006[produced by Dave Grusin and Larry Rosen]
Every Home Should Have OnePatti Austin10.198199[1]36[44]Qwest 3591[produced by Quincy Jones]
Patti AustinPatti Austin03.1984-87[18]Qwest 23 974[produced by Narada Michael Walden, David Pack, Clif Magness, Glen Ballard, Ollie E. Brown, Quincy Jones]
Gettin' Away With MurderPatti Austin11.1985-182[4]Qwest 25 276[produced by Jimmy Jam & Terry Lewis, Monte Moir, Russ Titelman, Tommy Lipuma]
Love Is Gonna GetchaPatti Austin04.1990-93[17]GRP 9603[produced by Dave Grusin]

wtorek, 15 sierpnia 2017

Re-Flex

Re-Flex był brytyjską grupą new wave / synthpop działającą od 1981 do 1985 roku. Najbardziej znani ze swojego hitu " The Politics of Dancing ", utworu tytułowego z ich debiutanckiego albumu oraz singli "Hurt" ,"Hit Line", "Couldn't Stand A Day", "Praying to the Beat", "Sensitive" i "Flex It".


Re-Flex powstał  we wczesnych latach osiemdziesiątych założony przez muzyków Johna Baxtera jako wokalisty i   gitarzysty oraz Paula Fishmana na klawiszach i wokalisty . Do najstarszych członków zespołu należą Francois Craig na basie , wokal  , John Hodges - gitara oraz dwóch kolejnych perkusistów: Phila Goulda i Marka Kinga , którzy założyli Level 42 . Po odejściu Kinga, Roland Vaughn Kerridge przejął perkusję, a później, po odejściu Craiga, Thomas Dolby wprowadził do zespołu ex- basistę Gloria Mundi Nigela Rossa-Scotta. Hodges odszedł w  momencie, zanim ich pierwszy album został nagrany. Ostatni  i najbardziej znany skład Re-Flex stanowili Baxter, Fishman, Kerridge i Ross-Scott.

Pod koniec 1982 roku zespół nagrał debiutancki album The Politics of Dancing , który został wydany w 1983 roku przez EMI . Album, wyprodukowany przez Johna Puntera z Roxy Music ,  był umiarkowanym sukcesem, lądując na 53 miejscu w Stanach Zjednoczonych , nr 58 w Niemczech i nr 34 w Nowej Zelandii. Płyta została wydana po raz pierwszy w 1993 roku w formacie płyty CD przez One Way Records.
Utwór tytułowy albumu , wydany jako singiel pod koniec 1983 roku, spotkał się z dużym powodzeniem i stał się wielkim hitem międzynarodowym w 1984 roku, osiągając Top 40 (a w niektórych przypadkach Top 20) w wielu krajach: Nr 24 w USA i nr 8 na amerykańskiej scenie tanecznej , nr 28 w Wielkiej Brytanii ,  nr 9 w Kanadzie, Nr 25 w Niemczech Zachodnich , nr 11 w Australii, nr 12 w Nowej Zelandii, a także sukces w Szwajcarii , Południowej Afryce , Izraelu , Holandii , Hiszpanii i we Włoszech . Pięć innych singli   wydanych z albumu   osiągnęło międzynarodowy sukces. Zespół koncertował w Europie i Stanach Zjednoczonych , gdzie podczas pierwszej wizyty wspierali Police .

"The Politics of Dancing " pojawił  się w filmie Edge of Seventeen z 1998 roku. Można go też znaleźć na licznych kompilacjach z lat 80-tych. Również pojawia się w trailerze do filmu Atomic Blond z Charlize Theron (2017). Re-Flex nagrali także piosenkę "Cut It" do ścieżki dźwiękowej   filmu Breakin ' 1984 , która została wydana przez Polydor Records .
Nagrany pod koniec 1984 roku i planowany na premierę w lutym 1985, Humanication miał być następnym albumem Re-Flex. Jedyny singiel wydany z albumu, "How Much Longer" (niewielki hit w Niemczech), poświęcony tematyce ekologii , zawierał udział Stinga w chórkach . Pomimo pozytywnej reakcji, płyta została zignorowana przez EMI, uważana za zbyt polityczną przez amerykańską firmę. Wkrótce potem zespół opuścił EMI.Wyciekły wersje demo albumu Humanication , chociaż nie zostały oficjalnie wydane przez kolejne 25 lat.

Pomimo zawirowań, Re-Flex nadal nagrywał razem, pracując nad nowym projektem zatytułowanym Jamming The Broadcast . W tym okresie zespół nagrał także dwa utwory: "Life's Too Dangerous" i "Revolution Now" na ścieżkę dźwiękową do filmu Superman IV z 1987 roku. Po zakończeniu nagrywania grupa przestała pracować razem, ale nigdy oficjalnie nie została rozwiązana.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Aus Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The Politics Of Dancing/Cruel WorldRe-Flex01.198428[9]24[21]EMI FLEX 2[written by Paul Fishman][produced by John Punter][8[15].Hot Disco/Dance;Capitol 8574 12"]
Praying To The Beat/Cut ItRe-Flex04.198495[3]-EMI FLEX 3[written by Baxter, Craig, Fishman, Kerridge][produced by John Punter]
HurtRe-Flex05.1984--Capitol 5348 [US][15[11].Hot Disco/Dance;Capitol 8588 12"]
Couldn't Stand A Day/What You DeserveRe-Flex08.198497[1]-EMI FLEX 4[written by Baxter, Fishman][produced by John Punter]

Forrest

Forrest (ur. Forrest M Thomas JR) jest amerykańskim wokalistą , mieszkającym w Holandii .
Urodził się w Galveston , w Teksasie , gdzie śpiewał jako chłopiec w kościele . Przeniósł się do Los Angeles , Kalifornia , jako nastolatek i wygrał tam kilka konkursów jako wokalista. Następnie przeniósł się do Holandii, gdzie miał hit w 1982 roku z piosenką " Rock the Boat ", coverem Hues Corporation z 1974 r. Wersja Forrest była także sukcesem w Wielkiej Brytanii (# 4 w UK Singles Chart ) i USA (# 9 Hot Dance Club Play ).Drugi singiel, "Feel the Need in Me" (pierwotnie nagrany przez The Detroit Emeralds ), był również hitem w Wielkiej Brytanii, osiągając # 17. Trzeci singiel, "One Lover (Don't Stop The Show)", zadebiutował na 67 pozycji w Wielkiej Brytanii.
Później ożenił się z prezenterką telewizyjna Manon Thomas i miał dwóch synów. Po separacji skupił się na muzyce. Śpiewał w teatralnym widowisku,R.E.S.P.E.C.T., w 2001 roku, dedykowanemu muzyce soulowej lat 60-tych . Następnie został poproszony przez DJ Rooga by został frontmenem grupy , Planet Hardsoul, który miał niewielki hit swoją wersją przeboju " Where Did Our Love Go ".





Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Rock the Boat / Loving YouForrest02.19834[10]-CBS A 3163[written by W. Holmes][produced by John Tilly][9[13].Hot Disco/Dance;Profile 7017 12"][#1 hit for Hues Corporation in 1974]
Feel the Need / I Just Want to Love YouForrest05.198317[8]-CBS A 3411[written by Abrim Tilmon][produced by John Tilly]
One Lover (Don't Stop The Show)/Comin' UpForrest09.198367[2]-CBS A 3734[written by Skeete, Dupree, Clisby][produced by John Tilly]

Jaki Graham

Jacqueline Maureen "Jaki" Graham (ur. 15 września 1956r) to   brytyjska wokalistka R & B, nominowana trzykrotnie do nagrody Grammy . Po wydaniu hitowej wersji " Could It Be I'm Falling in Love " z Davidem Grantem w 1985 roku Graham nagrała kolejnych pięć brytyjskich hitów z Top 20 w ciągu dwóch lat. W 1994 roku jej cover   Chaka Khan " Is not Nobody " znalazł się na pierwszym miejscu na amerykańskiej liście Billboard Dance Chart .

Graham urodziła się w Birmingham w rodzinie imigrantów z Nigerii. W 1983 roku po nagraniu sesji dla zespołu jazzowego "Medium Heat Wave", Jaki została zauważona przez łowców talentów i podpisała kontrakt z EMI Records. Wkrótce po podpisaniu umowy z firmą   została wydana płytka  "What’s the Name of Your Game",która przyniosła Jaki   pierwszy występ w telewizji w programie dziecięcym Crackerjack w   BBC o wysokiej popularności w 1984 roku. Dwa kolejne single wydano w tym samym roku "Heaven Knows" (tytuł jej pierwszego albumu) oraz "Once More With the Feeling".

Duet z Davidem Grantem , cover   utworu Detroit Spinners "Could It be I’m Falling in Love" został wydany na początku roku 1985r, osiągając numer 5 w marcu tego roku. Jako czwarty i prawdopodobnie najbardziej znany singiel "Round and Around" w kilka miesięcy później powrócił do brytyjskiego Top10.Jej pierwszy album ukończony latem tego roku, "Heaven Knows" został wydany ponownie, a Jaki po raz pierwszy koncertowała po Wielkiej Brytanii. Została nagrana i wydana do końca roku nowa piosenka zatytułowana "Mated".

Jej singiel "Set Me Free" ukazał się na początku 1986 roku i osiągnął pozycję 7 w Wielkiej Brytanii, również z sukcesem powtórzonym w całej Europie. Drugi album "Breaking Away" i singiel "Set Me Free" wydano w sierpniu. "Breaking Away" okazał się niespodzianką w Azji i do tej pory pozostaje jedną z najpopularniejszych piosenek Jaki na tym terytorium. Pod koniec   1986 r. został wydany jej zremixowany  hit "Step Right Up"   , który trafił do brytyjskiego Top 20.

W tym czasie amerykański śpiewak Michael McDonald szukał wokalistki, która towarzyszyła by mu na ścieżce "On My Own" (pierwotnie nagraną z Patti Labelle ) na jego następną trasę koncertową w Wielkiej Brytanii. Po usłyszeniu głosu Jaki,stwierdził,że Jaki jest jedną z najlepszych wokalistek, jakie kiedykolwiek wydała Wielka Brytania , a między dwoma artystami pozostała do dziś głęboka przyjaźń i wzajemny szacunek, a Michael pisał na albumy Jaki i wystąpił jako specjalny gość na jej turnee w Wielkiej Brytanii.

W 1989 roku wydała swój trzeci i ostatni album nagrany dla EMI o nazwie From Now On . Dało to bardziej zróżnicowane brzmienie niż na poprzednich albumach. Chociaż składający się z zagwarantowanych hitów, w tym utworu tytułowego i ballady "The Better Part Of Me",to zawiodła promocja , a czas Jaki w EMI Records się skończył.

W 1993 roku Jaki została dostrzeżona przez AVEX International w Japonii, podczas konferencji muzycznej w Midem i   natychmiast podpisała akces do wytwórni. Prace rozpoczęły się w 1994 roku od jej albumu "Real Life".Zostały wydane trzy single  na arenie międzynarodowej z albumu; "You Can Count On Me", "Absolute E-Sensual" i piosenka, która była  największym międzynarodowym hitem Jaki - "Is not Nobody".

Singiel wszedł na listę w Europie, Azji, Australii i osiągnął numer jeden na amerykańskiej liście Billboard Dance Chart przez 5 tygodni. Po albumie Real Life odbyło się tournée po Japonii i Australii.

W 1995 roku Jaki zakończyła pracę nad swoim drugim albumem dla AVEX zatytułowanym "Rhythm Of Life", który był kolejnym sukcesem .  Trzeci i ostatni album Jaki w AVEX    "My Life" zawierał jeden z popularniejszych utworów będący  jej wersją "Happy Ever After" Julii Fordham.


Od marca 2008 r. do kwietnia 2009 r. Jej wczesna wytwórnia płytowa, EMI, wydała cyfrowo wszystkie trzy albumy Jaki, w tym utwory premiowe i wersje 12 ", które były wcześniej dostępne tylko na winylowych 7" i 12 "singlach.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Aus Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Heaven Knows (Feels So Good)/You're MineJaki Graham07.198480[5]-EMI JAKI 2[written by Derek Bramble][produced by Derek Bramble]
Could It Be I'm Falling In Love/Turn Around [David Grant] David Grant And Jaki Graham03.19855[12]-Chrysalis GRAN 6[written by M. Steals, M. Steals][produced by Derek Bramble][60[8].R&B Chart]
Round And Around/Victim Of EmotionJaki Graham06.19859[11]-EMI JAKI 4[written by Derek Bramble][produced by Derek Bramble][85[3].R&B Chart]
Heaven Knows/Who's Making Up Your MindJaki Graham08.198559[3]-EMI JAKI 5[written by Derek Bramble][produced by Derek Bramble]
Mated/The Facts Of Love [Jaki Graham]David Grant And Jaki Graham11.198520[11]-EMI JAKI 6[written by Todd Rundgren][produced by Derek Bramble]
Set Me Free/Stop The WorldJaki Graham05.19867[13]-EMI JAKI 7[written by Derek Bramble][produced by Derek Bramble][15[11].Hot Disco/Dance;Capitol 15 252 12"]
Breaking Away/Love Me TonightJaki Graham08.198616[8]-EMI JAKI 8[written by Derek Bramble][produced by Derek Bramble]
Step Right Up/The Closest One [Jaki Graham Duet With Derek Bramble]Jaki Graham11.198615[13]-EMI JAKI 9[written by Derek Bramble][produced by Derek Bramble]
Still In Love/Luv 2 MuchJaki Graham03.198783[2]-EMI JAKI 10[written by Derek Bramble][produced by Derek Bramble]
No More Tears/Have You Seen Him?Jaki Graham07.198860[3]-EMI JAKI 12[written by D. Bramble, J. Scott][produced by Derek Bramble]
From Now On/Nobody's FoolJaki Graham06.198973[3]-EMI JAKI 15[written by David Gamson, Porter Carroll][produced by David Gamson] [88[4].R&B Chart]
The Better Part Of Me/No MercyJaki Graham08.198979[3]-EMI JAKI 16[written by Derek Bramble, Jimmy Scott][produced by Derek Bramble]
Every Little Bit HurtsJaki Graham02.1990--Orpheus 72 264 [US][79[5].R&B Chart]
Ain't NobodyJaki Graham07.199444[2]-Pulse 8 CDLOSE 64[written by David Wolinsky][produced by Rod Gammons][1[1][12].Hot Disco/Dance;Avex 15 526 12"]
You Can Count on MeJaki Graham02.199562[2]-Avex AVEXCD 1-
Absolute E-SensualJaki Graham07.199569[1]-Avex AVEXCD 5[3[13].Hot Disco/Dance;Avex 15 544 12"]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Heaven KnowsJaki Graham09.198548[5]-EMI JK1-
Breaking AwayJaki Graham09.198625[5]-EMI EMC 3514-

poniedziałek, 14 sierpnia 2017

Rufus

Założycielami tej chicagowskiej grupy byli eks- -członkowie formacji American Breed (temat „Bend Me, Shape Me”, spopularyzowany w Europie przez Amen Corner ): Al Ciner (gitara), Charles Colbert (bas) i Lee Graziano (perkusja), do których dołączyli Kevin Murphy (instr. klawiszowe), Paulette McWilliams (śpiew) oraz Ron Stockard i Dennis Belfield.

Początkowo występowali jako Smoke i Ask Rufus, często zmieniając skład. Grazianiego zastąpił z czasem Andre Fisher, zaś McWilliams Chaka Khan (właśc. Yvette Marie Stevens, ur. 23.03.1953 r. w ośrodku szkoleniowym marynarki wojennej w Great Lakes w stanie Illinois, USA).

 Pod nazwą Rufus, grupa podpisała w 1973 r. kontrakt z wytwórnią ABC. Prawdziwym przełomem było przypadkowe spotkanie ze Stevie Wonderem podczas nagrywania drugiego albumu. Zafascynowany wokalizą Khan, Wonder zaproponował grupie własną kompozycję „Tell Me Something Good”, która wydana na singlu rozeszła się w milionowym nakładzie. Szczyty list rhythm’n’bluesowych osiągnęły też następne utwory: „You Got The Love” (1974 r.), „Sweet Thing” (1975 r.) i „At Midnight (My Love Will Lift You Up)” (1977 r.).

W tym okresie trzon zespołu stanowili Khan, Murphy, Tony Maiden (gitara), Dave Woliński (instr. klawiszowe), Bobby Watson (bas) i John Robinson (perkusja), choć niekwestionowaną gwiazdą była wokalistka. Chaka Khan podjęła w 1978 r. nagrania solowe, jednak w dwa lata później powróciła do zespołu na albumie Masterjam, z którego pochodził singlowy przebój „Do You Love What I Feel”. Odtąd łączyła działalność indywidualną z grupową, czego efektem był m.in. światowy sukces tematu „Ain’t Nobody” z 1983 r. Autorem przeboju był Wolinsky, który dzięki współpracy z Michaelem Jacksonem na albumie Off The Wall zdobył sporą renomę w kręgach muzyki soulowej. Z czasem indywidualne i zespołowe nagrania Chaki Khan stały się tak dalece jednolite, że trudno dziś ocenić, które z nich zasługują na większą uwagę.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Slip 'N Slide/I Finally Found YouRufus04.1973-110[4]ABC 11356 ][written by R. Stockert][produced by Bob Monaco]
Whoever's Thrilling You (Is Killing Me)/I Finally Found YouRufus07.1973--ABC 11376 ][written by A. Toussaint][produced by Bob Monaco][40[9].R&B Chart]
Feel Good/Keep It ComingRufus11.1973--ABC 11394 ][written by A. Ciner][produced by Bob Monaco][45[10].R&B Chart]
Tell me something good/Smokin' roomChaka Khan & Rufus06.1974-3[17]ABC 11427 [gold-US][written by Stevie Wonder ][produced by Bob Monaco, Rufus][3[19].R&B Chart]
You got the love/Rags to RufusChaka Khan & Rufus10.1974-11[16]ABC 12 032 [written by Chaka Khan/Ray Parker Jr.][produced by Bob Monaco, Rufus][1[1][15].R&B Chart]
Once you get started/RefusizedChaka Khan & Rufus02.1975-10[13]ABC 12066[written by Gavin Christopher][produced by Bob Monaco][6[5].Hot Disco/Dance][4[17].R&B Chart]
Please pardon me [You remind me of a friend]/Somebody's watching youChaka Khan & Rufus05.1975-48[6]ABC 12099 [written by B. Gordon/B. Russell][produced by Bob Monaco][6[13].R&B Chart]
Sweet thing/CirclesChaka Khan & Rufus01.1976-5[21]ABC 12149 [gold-US][written by Chaka Khan/Tony Maiden][produced by Rufus][1[2][19].R&B Chart]
Dance wit me/Everybody's got an auraChaka Khan & Rufus05.1976-39[8]ABC 12179[written by Gavin Christopher][produced by Rufus][5[13].R&B Chart]
Jive Talkin'/On TimeChaka Khan & Rufus07.1976--ABC 12197[written by Barry Gibb, Robin Gibb, Maurice Gibb][produced by Rufus][35[11].R&B Chart]
At midnight [My love will lift you up]/Better daysChaka Khan & Rufus02.1977-30[12]ABC 12239[written by Tony Maiden/Lalomie Washburn][produced by Rufus][37[1].Hot Disco/Dance][1[2][15].R&B Chart]
Hollywood/Earth songChaka Khan & Rufus05.1977-32[8]ABC 12269[written by Andre Fischer/David Wolinski][produced by Rufus][3[12].R&B Chart]
Everlasting Love/Close The DoorChaka Khan & Rufus08.1977--ABC 12296[written by K. Murphy, D. Wolinski, D. Belfield][produced by Rufus][17[13].R&B Chart]
Stay/Change your waysChaka Khan/Rufus04.1978-38[11]ABC 12 349 [written by Richard Calhoun, Chaka Khan][produced by Rufus, Roy Halee][3[18].R&B Chart]
Blue Love/TurnChaka Khan/Rufus08.1978-105[3]ABC 12 390 [written by Richard Calhoun, David Wolinski][produced by Rufus, Roy Halee]
Keep It Together (Declaration Of Love)/Red Hot PokerRufus02.1979-109[2]ABC 12 444[written by Allen Toussaint][produced by Rufus, Roy Halee][16[12].R&B; Chart]
Do you love what you feel/Dancin' mood [Rufus]Chaka Khan & Rufus11.1979-30[15]MCA 41131 [gold-US][written by David Wolinski][produced by Arif Mardin][1[3][23].R&B Chart]
Any Love/What Am I Missing?Chaka Khan & Rufus03.1980-102[3]MCA 41 191 [written by David Wolinski][produced by Quincy Jones]
I'm Dancing For Your Love/Walk The RockwayChaka Khan & Rufus05.1980--MCA 41 230 [written by David Wolinski, John Robinson, Patti Austin, Peggy Jones][produced by Quincy Jones][43[8].R&B Chart]
Tonight We Love/AfterwardsRufus03.1981--MCA 51 070[written by David Wolinski][produced by Rufus, John Stronach][18[16].R&B Chart]
Hold On To A Friend/Party 'Til You're BrokeRufus06.1981--MCA 51 125[written by Bessie Poindexter, Lalomie Washburn][produced by Rufus, John Stronach][18[16].R&B Chart]
Sharing the love/We got the way [Rufus]Chaka Khan & Rufus12.1981-91[4]MCA 51 203[written by Kevin Murphy][produced by Rufus]
Better Together/True LoveChaka Khan & Rufus02.1982--MCA 52 002[written by Kevin Murphy][produced by Rufus][66[5].R&B Chart]
Take It To The Top/Distant LoverRufus02.1983--Warner 29 790[written by Tony Maiden, Bobby Watson, David "Hawk" Wolinski][produced by George Duke][47[9].R&B Chart]
Ain' t nobody/Sweet thing [live]Chaka Khan & Rufus10.19836[25]22[19]Warner 29555 [written by David Wolinski "Hawk"][1[1][27].R&B Chart]
One Million Kisses/StayChaka Khan & Rufus06.198486[2]102[3]Warner 29 406[written by J. Osborne, K. Murphy][produced by Russ Titelman][37[11].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
RufusRufus08.1973-175[6]ABC 783[produced by Bob Monaco]
Rags to RufusRufus06.1974-4[30]ABC 809[gold-US][produced by Bob Monaco,Rufus]
RufusizedRufus01.197548[2]7[24]ABC 837[gold-US][produced by Bob Monaco]
Rufus featuring Chaka KhanRufus12.1975-7[32]ABC 909[gold-US][produced by Rufus]
Ask RufusRufus02.1977-12[25]ABC 975[platinum-US][produced by Bob Monaco]
Street PlayerRufus02.1978-14[26]ABC 1049[gold-US][produced by Rufus, Roy Halee]
NumbersRufus02.1979-81[9]ABC 1098[produced by Rufus, Roy Halee]
MasterjamRufus11.1979-14[26]MCA 5103[platinum-US][produced by Quincy Jones]
Party 'Til You're BrokeRufus03.1981-73[11]MCA 5159[produced by Rufus, John Stronach]
CamouflageRufus10.1981-98[14]MCA 5270[produced by Rufus]
Stompin' at the Savoy – Live Rufus09.1983-50[33]Warner 23 679[produced by Russ Titelman]

Kirsty McColl

Ur. 10.10.1959 w Anglii. Córka znanego pieśniarza folkowego Ewana MacColla, ambitna kompozytorka i wokalistka. Jej kariera rozpoczęła się pechowo. Jako nastolatka nagrała dla wytwórni Stiff piosenkę „They Don’t Know”, której o wiele gorsza wersja (Tracey Ullman) miała stać się po latach przebojem.

MacColl musiała czekać do 1981r, gdy firma Polydor wypromowała jej równie błyskotliwy temat „There’s A Guy Works Down The Chip Shop Swears He’s Elvis” (o pracowniku frytkami, który przysięga, że jest prawdziwym Presleyem ). Zainteresowanie muzyką country i popem wykazywał jej pierwszy album Desperate Characters.

W 1984r poślubiła producenta nagraniowego Steve’a Lillywhite'a i wprowadziła na listy przebojów porywającą wersję tematu „A New England" Billy’ego Bragga. W następnych latach łączyła powinności macierzyńskie z aktywnością studyjną (wokaliza na płytach Simple Minds, Smiths, Rolling Stones, Talking Heads, Vana Morrisona i Morriseya. W grudniu 1987r w duecie z Shanem McGowanem z grupy Pogues nagrała swój największy przebój „Fairytale Of New York”.

 Rok 1989 przyniósł ciekawy album Kite, a na nim m.in. „Free World” i zaskakującą wersję „Days", przeboju zespołu Kinks z lat 60-tych. Spory udział w muzycznej jakości płyty miał Johny Marr, gitarzysta grupy Smiths, towarzyszący też Kirsty na kolejnym longplayu, Electric Landlady, z 1991. Album nawiązujący tytułem do Electric Ladyland Jimiego Hendrixa potwierdził wokalną i kompozytorską wszechstronność MacColl, a singlowym przebojem stał się temat „Walking Down Madison”.
 Wprawdzie nagranie pięciu albumnów (w tym kompilacyjny Galore) w ciągu piętnastu lat nie jest szczytem płodności, trudno jednak nie doceniać muzycznej klasy wykonawczyni.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
There' s a guy works down the chip shop swears he' s ElvisKirsty McColl06.198114[9]-Polydor POSP 250[written by Kirsty MacColl/Philip Rambow][produced by Bazza]
TerryKirsty McColl11.198382[3]-Stiff BUY 190[written by Kirsty MacColl/Gavin Povey][produced by Kirsty MacColl/Gavin Povey]
A New EnglandKirsty McColl01.19857[11]-Stiff BUY 216[written by Billy Bragg][produced by Steve Lillywhite]
Fairytale of New YorkPogues feat Kirsty McColl11.19872[100]-Stiff NYG 7[written by Shane MacGowan/Jem Finer][produced by Steve Lillywhite]
Free worldKirsty McColl03.198943[6]-Virgin KMA 1[written by Kirsty MacColl][produced by Steve Lillywhite]
DaysKirsty McColl07.198912[17]-Virgin KMA 2[written by Ray Davies][produced by Steve Lillywhite]
InnocenceKirsty McColl09.198980[4]-Virgin KMA 3[written by Kirsty MacColl, Pete Glenister][produced by Steve Lillywhite]
Don't Come The Cowboy With Me Sonny Jim!/Other People's HeartsKirsty McColl03.199082[4]-Virgin KMA 4[written by Kirsty MacColl][produced by Steve Lillywhite]
Miss Otis Regrets / Just One Of Those ThingsKirsty MacColl And The Pogues12.199085[1]-Chrysalis CHS 3629[written by Cole Porter][produced by Steve Lillywhite]
Walking down MadisonKirsty McColl05.199123[7]-Virgin VS 1348[written by Kirsty MacColl/Johnny Marr][produced by Steve Lillywhite]
My affairKirsty McColl07.199156[2]-Virgin VS 1354[written by Kirsty MacColl][produced by Steve Lillywhite]
AngelPogues feat Kirsty McColl12.199387[4]-ZTT ZANG46[written by Kirsty MacColl][produced by Steve Lillywhite]
CarolineKirsty McColl02.199558[6]-Virgin VSCDT 1517[written by Kirsty MacColl][produced by Victor Van Vugt/Kirsty MacColl]
Perfect dayKirsty McColl with Evan Dando06.199575[4]-Virgin VSCDT 1552[written by Lou Reed][produced by Kirsty MacColl/Boorer]
Days [reissue]Kirsty McColl06.199542[8]-Virgin VSCDT 1558
Mambo de la lunaKirsty McColl11.1999119[1]-V2 WR 501 097 3
In the shoes?Kirsty McColl02.200098[3]-V2 WR 501 218 3

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
KiteKirsty McColl05.198934[13]-Virgin KMLP 1[produced by Steve Lillywhite]
Electric landladyKirsty McColl07.199117[8]-Virgin V 2663[produced by Steve Lillywhite]
Titanic dayKirsty McColl02.199446[4]-ZTT 4509947112[produced by Victor Van Vugt/Baboon Farm/Steve Lillywhite/Kirsty MacColl/Mark Nevin]
GaloreKirsty McColl03.19956[60]-Virgin V 2763[gold-UK][produced by Boz Boorer/Liam Sternberg/Mark Nevin/Steve Lillywhite/Victor Van Vugt]
Tropical brainstormKirsty McColl03.200039[20]-Virgin CDV 2763[silver-UK][produced by Kirsty MacColl/Pete Glenister/DaveRuffy]
FROM CROYDON TO CUBA... - AN ANTHOLOGYKirsty McColl04.200598[3]-Virgin KMBOX1
The best of...Kirsty McColl06.200512[9]-Virgin CDV 3008[produced by Steve Lillywhite/Kirsty MacColl/Various]
A New England: The Very Best of Kirsty MacCollKirsty McColl03.201341[7]-USM Media USMTVCD 005[produced by Steve Lillywhite]

M

Zespól wykreowany przez Robina Scotta (ur. 1.04. 1947r), wcześniej studenta szkoły artystycznej i pieśniarza folkowego. Scott zadebiutował też jako menedżer rhythm’n’bluesowej grupy Roogalator. Żeby wydać longplay podopiecznych, założył wytwórnię Do It, pamiętaną dzięki nagraniom innej grupy - Adam And The Ants. W 1978r Scott przeniósł się do Francji, gdzie reżyserował płyty Slits i miejscowych grup.

 We Francji wpadł też na pomysł stworzenia formacji „M”, której nazwę zasugerowały mu znaki w paryskim metrze. Pierwszy singel, „Modern Man”, został wydany równocześnie z singlem grupy Comic Refinance, również z udziałem Scotta. Drugi singel, „Pop Single", stał się przebojem w USA, Anglii i w Europie. Wylansowana przez Scotta „metromania” odwoływała się do osób jeżdżących metrem z konieczności, oszczędności i dla przyjemności.

 Na fali sukcesu singli powstał częściowo kompilacyjny album z udziałem studyjnych muzyków: Wally Badarov (instrumenty klawiszowe), Gary Barnacles (saksofon, flet), Philip Gould (perkusja), Julian Scott (bas; wcześniej Roogalator), Betty Vinchon (śpiew). Na drugim longplayu grał m.in. Mark King (Level 42).

Popyt na nowe nagrania nie trwał długo, podobnie jak popularność formacji. W 1989r remiks „Pop Music” przemknął przez listy przebojów. Scott współpracował z Ryuchi Sakamoto na dwóch longplayach, a w 1985 wydał swój autorski, The Kiss Of Life.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Pop Muzik/M FactorM04.19792[14]1[1][24]MCA 413[written by Robin Scott][produced by Robin Scott][4[20].Hot Disco/Dance;Sire 8887 12"]
Moonlight And Muzak/Woman Make ManM12.197933[9]-MCA 541[written by Robin Scott][produced by Robin Scott]
New York-London-Paris-MunchM02.1980---[38[21].Hot Disco/Dance;Sire 6084 LP.]
That's The Way The Money Goes/Satisfy Your Lust (Before You Go Bust)M03.198045[5]-MCA 570[written by Robin Scott][produced by Robin Scott]
Official Secrets/ManiacM11.198064[2]-MCA 650[written by Robin Scott][produced by Robin Scott]
Pop Muzik [remix]M06.198915[9]-Freestyle FRS1[written by Robin Scott][produced by Robin Scott]


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
New York • London • Paris • MunichM12.1979-79[8]Sire 6084[produced by Robin Scott]

Phil Lynott

Phil Lynott urodził się 20.08.1951r w Dublinie (Irlandia), a   zmarł 4.01.1986r w Salisbury (Anglia). Odniósłszy znaczący   sukces w Thin Lizzy, Lynott dokonał w 1980r pierwszych  solowych nagrań.

W tym samym roku poślubił Caroline   Crowther, córkę sławnego telewizyjnego prezentera Leslie Crowthera.
 Pierwszy singel Lynotta, „Dear Miss Lonely Hearts”, doszedł do 32. pozycji na angielskiej liście przebojów, promując album Solo in Soho. Utwór „King's Call”,  hołd złożony Elvisowi Presleyowi, osiągnął 35. pozycję. Na  swój następny przebój, „Yellow Pearl”, Lynott musiał czekać  aż do 1982r, a nagranie dotarło wówczas do 14. pozycji w Anglii dzięki wykorzystaniu go jako wiodącego motywu w telewizyjnym wydaniu listy przebojów „Top Of The Pops”. Pochodziło z drugiej solowej płyty Lynotta The Philip Lynott Album, wydanej w 1982r.

Gdy latem 1983 zespół Thin Lizzy rozpadł się, spodziewano się, że Lynott zdobędzie sławę jako solista. Jego nowej grupie Grand Slam nie udało się jednak podpisać kontraktu z żadną firmą płytową: Także kolejny solowy singel „Nineteen” przepadł na listach. Nadzieje odżyły, kiedy Lynott - we współpracy ze swym dawnym przyjacielem, gitarzystą Garym Moore’em - nagrał “Out in the Fields”. Niestety, pod koniec 1985r muzyk przedawkował narkotyki i nie odzyskawszy przez tydzień przytomności, zmarł 4 stycznia następnego roku na atak serca połączony z zapaleniem płuc.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Dear Miss Lonely Hearts/Solo In SohoPhil Lynott04.198032[6]-Vertigo SOLO 1[written by Phil Lynott/Jiimmy Bain][produced by Phil Lynott/Kit Woolven]
Kings Call/Ode To A Black ManPhil Lynott06.198035[10]-Vertigo SOLO 2[written by Phil Lynott][produced by Phil Lynott/Kit Woolven]
Yellow Pearl/GirlsPhil Lynott03.198114[12]-Vertigo SOLO 3[written by Phil Lynott/Midge Ure][produced by Phil Lynott/Kit Woolven]
Together/Somebody Else's DreamPhil Lynott08.198293[1]-Vertigo SOLO 4[written by Phil Lynott][produced by Midge Ure]
Out In The Fields/Military ManGary Moore And Phil Lynott05.19855[10]-10 Records TEN 49[written by Gary Moore][produced by Peter Collins]
NineteenPhil Lynott11.198576[4]-Polydor POSP 777[written by Phil Lynott][produced by Paul Hardcastle]


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Solo in SohoPhil Lynott04.198028[6]-Vertigo 9102038 [produced by Philip Lynott, Kit Woolven]
The Best of: Soldier of FortunePhil Lynott11.198755[10]-Telstar STAR 2300 [gold-UK]