Alicia Keys

Alicia Keys urodziła się 25 stycznia 1981 roku w Nowym Jorku. Alicia Keys dorastała na przedmieściach Manhattanu. Jej wszechstronny talent odkryto już gdy miała zaledwie 5 lat. Duży wpływ na rozwój jej kariery miała matka, która dbała o wykształcenie muzyczne córki.


Alicia swoje pierwsze piosenki zaczynała pisać w wieku 14 lat. Jako nastolatka uczęszczała do Professional Perform Arts School, gdzie nauczyła się pracy nad swoim głosem. Dzięki dobrym wynikom w nauce skończyła szkołę mając zaledwie 16 lat. Zaraz po szkole średniej, została przyjęta przez Columbia University, ale nie kontynuowała dalej nauki. W roku 1998 Alicia podpisała kontrakt z wytwórnią płytową Arista Records, jednak po namowach Clive'a Davisa, pod koniec 1999 roku, przeszła do jego wytwórni - J Records.

Alicia jest autorką i producentką większości utworów z jej debiutanckiej płyty zatytułowanej "Songs In A Minor". To właśnie z niej pochodzą hity "Fallin" czy "Troubles". Przy kawałku "Girlfriend" współpracowała ze znakomitym Jermainem natomiast Isaac Hayes jest współautorem "Rock With You" ze ścieżki dźwiękowej do filmu "Shaft". Album stał się numerem jeden w USA zaledwie w kilka dni od premiery.

Artystka wykształciła własny, unikalny wręcz styl mieszając rytmy hip-hopowe z muzyką soul. Łącząc mocny wokal i umiejętności gry na pianinie mogłaby zostać współczesną Robertą Flack. Pierwsza piosenka "Fallin" z płyty "Songs In A Minor" stała się ogromnym sukcesem. Piosenkarka zgarnęła aż 5 statuetek Grammy, co jest chyba najlepszym dowodem jej talentu i oryginalności. Młoda gwiazda amerykańskiej sceny R&B/soul zwyciężyła w kategoriach "Piosenka roku", "Piosenka R&B", "Najlepsze wokalne wykonanie kobiece R&B" ("Falling") oraz "Album R&B" ("Songs In A Minor"). Keys została uznana również za najlepszą debiutantkę.

Po olśniewającym debiucie przyszedł czas na drugą płytę. "The Diary Of Alicia Keys" ukazała się 2 lata później, a na albumie znalazło się miejsce na dźwiękowe eksperymenty, częściowo zainspirowane pobytem Alicii Keys w Madrycie. Krążek przyniósł kolejne przeboje, między innymi "You Don't Know My Name" oraz "If I Ain't Got You".

Po eksperymentatorskiej drugiej płycie, nie dziwi fakt, że zapowiadana przez Alicię trzecia płyta będzie jeszcze bardziej nowatorska. Piosenkarka zamierza przygotować odważniejszy materiał niż jej dotychczasowe dzieła. "Chcę, żeby teksty były zaangażowane politycznie, a muzyka bardziej gitarowa. Będzie to zupełnie nowe brzmienie, ale z moim sercem i duszą" - mówi Keys. "Chciałabym współpracować z Queens Of The Stone Age i The White Stripes, zrobić z nimi coś piekielnie dziwacznego, zaskakującego i interesującego" - dodaje.

Artystka nagrała niedawno trzy nowe utwory, jeden w duecie z Lyfe'em Jenningsem "People Get Ready" z repertuaru The Impressions. Piosenka trafi na ścieżkę muzyczną filmu "Glory Road". A propos duetów - jednym największych hitów jest nagranie "My Boo" zaśpiewane z Usherem. Utwór pochodzi z wydanej w roku 2004 płyty "Confiessions".

Ostatnie wydawnictwo Alicii Keys to płyta "Unplugged". Płyta wydana w ubiegłym  roku zawiera nowe wersje największych przebojów Keys: "Karma", "Woman's Worth", "How Come U Don't Call", "If I Ain't Got You", "Diary", "You Don't Know My Name" czy "Fallin'", znalazł się wówczas cover utworu "Every Little Bit", rozsławionego swego czasu przez Arethę Franklin i Brendę Holloway. Koncert który odbył się 14 lipca 2005 nieco odbiegał od standardów MTV Unplugged. Na scenie wystąpiło aż 16 muzyków a Alicia grała na syntezatorach.

Ponadto Amerykanka zaprezentowała dwa nowe nagrania: "Unbreakable" i napisane z Alem Greenem "Stolen Moments". Za atrakcję wydawnictwa można uznać również kompozycje wykonane przez Alicię w duetach: "Wild Horses" zespołu The Rolling Stones z Adamem Levinem z kapeli Maroon 5, "Love It Or Leave It Alone" z raperami Commonem i Mos Defem oraz "Welcome To Jam Rock" z Damienem Marleyem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Fallin'/Girlfriend	Alicia Keys	15.10.2001	3[16]	1[6][34]	J-records 74321903692	[3x-platinum-US][platinum-UK][written by Alicia Keys][produced by Alicia Keys][1[4][32].R&B; Chart][side B:82[3].R&B; Chart][Grammy:Song Of The Year/R&B; Song/R&B; Female Vocal]
Brotha Part II/U Me & She	Angie Stone featuring Alicia Keys and Eve	25.02.2002	37[2]	-	J-Records 74321922142	[written by Angie Stone/Raphael Saadiq/Harold Lilly/Standridge/Robert Ozuna/Jerry Beach][produced by Raphael Saadiq]
A woman' s worth	Alicia Keys	10.2001	18[15]	7[20]	J-records 74321928692	[written by Rose, Erika/Keys, Alicia][produced by Alicia Keys][gold-US][3[28].R&B; Chart]
How come you don' t call me	Alicia Keys	06.2002	26[5]	59[9]	J Records 74321943122	[written by Prince][produced by Alicia Keys, Kerry "Krucial" Brothers][30[20].R&B; Chart]
Gangsta lovin' /U Me & She	Eve featuring Alicia Keys	09.2002	6[21]	2[22]	Interscope 4978042	[written by Alisa Yarbrough, Jonah Ellis, Lonnie Simmons][produced by Irv Gotti, 7 Aurelius][2[24].R&B; Chart][sample z "Don't stop the music"-Yarborough & Peoples]
Girlfriend	Alicia Keys	12.2002	24[5]	-	J-records 74321974972	[written by Jermaine Dupri, Alicia Keys, Joshua Thompson, Robert Diggs, Russell Jones][produced by Alicia Keys, Jermaine Dupri][82[3].R&B; Chart]
You don' t know my name	Alicia Keys	12.2003	19[11]	3[20]	J-Records 82876581612	[platinum-US][written by Alicia Keys, Kanye West, Harold Lilly, J. R. Bailey, Mel Kent, Ken Williams][produced by Kanye West, Alicia Keys][sample z "Let me prove my love to you"-Main Ingradient][1[9][30].R&B; Chart]
If i ain' t got you/Fallin'	Alicia Keys	29.03.2004	18[16]	4[40]	J Records 82876608172	[5x-platinum-US][platinum-UK][written by Alicia Keys ][produced by Alicia Keys][Grammy:R&B; Female Vocal][1[6][56].R&B; Chart]
Diary	Alicia Keys feat Tony!Toni!Tone!	06.2004	-	8[28]	J Records 59 965 [US]	[gold-US][written by Alicia Keys, Kerry Brothers, Jr.][produced by Alicia Keys][2[50].R&B; Chart]
My Boo	Usher & Alicia Keys	09.2004	120[2]	1[6][26]	LaFace 65 246 [US]	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Usher Raymond, Alicia Keys, Jermaine Dupri, Adonis Shropshire, Manuel Seal, Jr.][produced by Jermaine Dupri/Manuel Seal][1[3][29].R&B; Chart][Grammy:R&B; Voval Duo]
Karma	Alicia Keys	11.2004	-	20[29]	J Records 62 467 [US]	[gold-US][written by Kerry Brothers, Jr., Taneisha Smith, Alicia Keys][ Producer - Kerry "Krucial" Brothers][17[23].R&B; Chart]
Unbreakable	Alicia Keys	10.2005	-	34[19]	J Records 74 526 [US]	[written by Alicia Keys, Kanye West, Harold Lilly, Garry Glenn][ Producer - Alex Coletti][4[35].R&B; Chart][sample z "Intimate friends"-Eddie Kendricks]
Don't Give Up (Africa)	Alicia Keys & Bono	12.2005	-	116[2]	-	[written by Peter Gabriel][ Producer - Alicia Keys, Steve Lillywhite]
Ghetto Story [Chapter 2]	Cham featuring Alicia Keys	09.2006	62[7]	77[7]	Atlantic AT0 254CDX	[written by Dameon Beckett,Aliaune Thiam][ Producer - Dave Kelly][15[34].R&B; Chart]
No One	Alicia Keys	09.2007	6[62]	1[5][39]	J 88697182452	[9x-platinum-US][platinum-UK][written by Alicia Keys, Kerry Brothers, Jr., George D. Harry][ Producer - Alicia Keys, Kerry "Krucial" Brothers, Dirty Harry][1[10][39].R&B; Chart]
Like You'll Never See Me Again	Alicia Keys	11.2007	53[8]	12[24]	J 88697233992	[platinum-US][written by Alicia Keys, Kerry Brothers, Jr.][ Producer - Alicia Keys, Kerry "Krucial" Brothers][1[7][44].R&B; Chart]
Lessons Learned	Alicia Keys Feat. John Mayer	12.2007	-	104[1]	-	-
Teenage Love Affair	Alicia Keys	03.2008	199[1]	54[16]	J Records 31 105 [US]	[written by Alicia Keys, Jack Splash, Matthew Kahane, Harold Lilly, Josephine Bridges, Carl Hampton, Tom Nixon][ Producer - Alicia Keys, Jack Splash][3[35].R&B; Chart]
Superwoman	Alicia Keys	09.2008	128[2]	82[7]	J Records	[gold-US][written by Alicia Keys, Linda Perry, Steve Mostyn][ Producer - Alicia Keys, Kerry "Krucial" Brothers][12[20].R&B; Chart]
Another Way To Die	Jack White & Alicia Keys	11.2008	9[24]	81[2]	J Records 88697413642	[silver-UK][written by Jack White ][ Producer - Jack White]
Empire State Of Mind	Jay-Z + Alicia Keys	09.2009	2[73]	1[5][30]	RocNation AT0 350CD	[3x-platinum-US][platinum-UK][written by A. Hunte, A. Keys, A. Shuckburgh, B. Keyes, J. Sewell, S. Carter, S. Robinson][ Producer - Al Shux][1[3][28].R&B; Chart]
Looking for Paradise	Alejandro Sanz featuring Alicia Keys	09.2009	-	105[8]	J Records	[written by Alejandro Sanz, Alicia Keys][ Producer -Alejandro Sanz, Tommy Torres, Bob Clearmountain, Swizz Beatz]
Doesn't Mean Anything/Dreaming	Alicia Keys	10.2009	8[29]	60[10]	J Records 88697621702	[gold-US][silver-UK][written by Alicia Keys, Kerry Brothers, Jr.][ Producer -Alicia Keys, Kerry "Krucial" Brothers][14[6].R&B; Chart]
Try Sleeping with a Broken Heart/Lover Man	Alicia Keys	11.2009	7[45]	27[20]	J Records CATCO 156023878	[platinum-US][gold-UK][written by Jeff Bhasker, Alicia Keys,Patrick "Plan Pat" Reynolds][ Producer -Jeff Bhasker , Alicia Keys][2[27].R&B; Chart]
Put It in a Love Song	Alicia Keys Feat. Beyonce	01.2010	-	102[7]	J Records	[written by Alicia Keys, Kaseem "Swizz Beatz" Dean][ Producer - Keys ,Swizz Beatz][60[11].R&B Chart]
Empire State of Mind (Part II) Broken Down/We're Almost There	Alicia Keys	02.2010	4[96]	55[1]	J Records CATCO 157951829	[platinum-US][2x-platinum-UK][written by Alicia Keys, Al Shuckburgh, Shawn Carter, Jane't Sewell-Ulepic, Angela Hunte, Bert Keyes, Sylvia Robinson][ Producer -Alicia Keys, Al Shux][76[13].R&B; Chart]
Un-Thinkable (I'm Ready)	Alicia Keys	04.2010	-	21[20]	MBK	[3x-platinum-US][written by Alicia Keys, Aubrey Graham, Kerry Brothers, Jr., Noah "40" Shebib][ Producer -Noah "40" Shebib][1[12][54].R&B; Chart]
Fireworks	Drake featuring Alicia Keys	06.2010	-	71[1]	Young Money	[written by Aubrey Graham/Noah Shebib/Matthew Samuels/Christian Kalla/Alicia Cook][ Producer -Crada/Noah Shebib]
Speechless	Alicia Keys Featuring Eve	01.2011	-	-	J Records	[written by Alicia Keys, Kassim Dean, Eve Jeffers][ Producer - Swizz Beatz][71[10].R&B; Chart]
Fire We Make	Alicia Keys Duet With Maxwell	05.2011	-	105[11]	Young Money	[written by Aubrey Graham/Noah Shebib/Matthew Samuels/Christian Kalla/Alicia Cook][ Producer -Crada/Noah Shebib][38[11].R&B; Chart]
New Day	50 Cent Feat. Dr Dre & Alicia Keys	08.2012	-	79[1]	Young Money	[written by Curtis Jackson/Andre Young/Alicia Cook/Ryan Montgomery][ Producer -Dr Dre][43[14].R&B; Chart]
Girl on Fire	Alicia Keys Feat. Nicki Minaj	09.2012	5[18]	11[29]	RCA USRV 81200310	[6x-platinum-US][platinum-UK][written by Jeff Bhasker/Alicia Keys/Salaam Remi/Billy Squier][ Producer -Alicia Keys/Jeff Bhasker/Salaam Remi][76[13].R&B; Chart][2[36].R&B; Chart]
Brand New Me	Alicia Keys	12.2012	92[6]	103[11]	RCA USRC 11201314	[written by Alicia Keys, Emeli Sandé][ Producer -Alicia Keys][37[16].R&B; Chart]
Fire We Make	Alicia Keys with Maxwell	03.2013	-	105[11]	RCA	[gold-US][written by Alicia Keys,Warren "Oak" Felder,Andrew "Pop" Wansel,Gary Clark, Jr.][ Producer - Alicia KeysPop & Oak]
It's On Again	Alicia Keys featuring Kendrick Lamar	04.2014	31[7]	-	RCA USRC 11400505	[written by Alicia Cook ,Pharrell Williams, Hans Zimmer, Kendrick Duckworth][ Producer - Pharrell Williams][48[3].R&B; Chart]
Powerful	Empire Cast Featuring Jussie Smollett & Alicia Keys	12.2015	152	112[1]	-	[36[1].R&B; Chart]
In Common	Alicia Keys	06.2016	89[1]	104[5]	RCA USRC 11600912	[gold-US][written by Alicia Keys, Carlo Montagnese, Taylor Parks,Billy Walsh][ Producer - Illangelo][42[5].R&B; Chart]
Like Home	Eminem Featuring Alicia Keys	01.2018	-	104[1]	-	[46[1].R&B; Chart]
Morning Light	Justin Timberlake Featuring Alicia Keys	02.2018	-	114[1]	-	-
Calma (Alicia Remix)	Alicia Keys with Pedro Capó and Farruko	07.2018	-	71	Sony Latin	[written by Pedro Capó ,Carlos Efrén Reyes Rosado, George Noriega, Gabriel Edgar Gonzalez Perez, Franklin Jovani Martínez, Sharo Towers][ Producer - Rec808, George Noriega, Sharo Towers]
Underdog	Alicia Keys	02.2020	-	69[5]	RCA	[platinum-US][written by Alicia Keys ,Johnny McDaid, Ed Sheeran, Amy Wadge ,Jonny Coffer, Foy Vance][ Producer - Alicia Keys, Johnny McDaid][30[6].R&B; Chart]
City of Gods	Fivio Foreign, Kanye West & Alicia Keys	02.2022	58[3]	46[10]	Black Butter USSM 12201246	[gold-US][written by Maxie Lee Ryles III,Kanye West,Allan Lopez,Andrew Taggart,Aswad Asif,Brittany Amaradio,Cristian Dejesus Tejada,Dwayne Abernathy, Jr.,Hamzal Dweep Hamaal,Malik Piper,Mark Williams,Mike Dean,Raul Cubina,Alicia Keys][ Producer - AyoAA,Hemz,Kanye West,Lil Mav,Ojivolta,The Chainsmokers,Tweek Tune][15[17].R&B; Chart]
Ghetto Gatsby	Brent Faiyaz Featuring Alicia Keys	07.2022	-	91[1]	-	[25[1].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Songs in a minor	Alicia Keys	11.03.2001	6[122]	1[3][70]	J-records 74321928892	[7x-platinum-US][3x-platinium-UK][Producers: Brian McKnight , Jermaine Dupri , Kandi Burruss , Kerry Brothers , Kandi]
The diary of Alicia Keys	Alicia Keys	1.12.2003	13[54]	1[2][87]	J-records 82876586202	[5x-platinum-US][platinum-UK][Producers: Easy Mo Bee , Timbaland , Andre Harris , Vidal Davis , Rich Harrison]
Unplugged	Alicia Keys	10.2005	52[4]	1[1][22]	J-records 82876718082	[platinum-US][silver-UK][Producers: Alex Coletti ]
As I am	Alicia Keys	11.2007	11[47]	1[4][51]	J Records 88697190522	[4x-platinum-US][platinum-UK][Producers: Alicia Keys/Kutch/John Mayer]
The Element of Freedom	Alicia Keys	12.2009	1[2][76]	2[43]	J Records 88697465712	[2x-platinum-US][3x-platinum-UK][Producers: Jeff Bhasker/Alicia Keys/Kerry Brothers/Toby Gad/Swizz Beatz/Al Shux/Noah Shebib]
The Platinum Collection	Alicia Keys	05.2010	20[12]	-	J Records 88697701872	[silver-UK][Producers: Alicia Keys/Jermaine Dupri/Kandi Burruss/Brian McKnight/Beniri/Arden Altino/Kerry Brothers/Timbaland/Kanye West/Andre Harris/Dirty Harry/John Mayer]
Girl on Fire	Alicia Keys	12.2012	13[17]	1[1][17]	RCA 88697941822	[platinum-US][gold-UK][Producers: Babyface/Swizz Beatz/Jeff Bhasker/Antonio Dixon/Dr Dre/James Ho/Rodney Jerkins/Alicia Keys/Oakwud/PopWansel/Salaam Remi/Jamie Smith]
VH1 Storytellers	Alicia Keys	07.2013	-	108[1]	RCA 88883726329	-
Here	Alicia Keys	11.2016	21[3]	2[8]	RCA 88985390272	[Producers: Alicia Keys, Mark Batson ,Swizz Beatz ,Illangelo ,Jimmy Napes, Pharrell Williams]
Alicia	Alicia Keys	10.2020	12[2]	4[3]	RCA 19439734112	[Producers: Sean C ,Jonny Coffer ,Larrance Dopson, Ludwig Göransson ,Alicia Keys, Sebastian Kole, Morgan Matthews ,Johnny McDaid ,Jimmy Napes, P2J ,Rob Knox, Sampha, Tricky Stewart, Khirye Taylor, Ryan Tedder ,Noel Zancanella]
Keys	Alicia Keys	12.2021	-	41[1]	RCA	[Producers: AraabMuzik ,Fred Ball ,BJ Burton ,Alicia Keys, Carter Lang ,Mike WiLL Made It ,Jay Mooncie, Suzy Shinn, Swizz Beatz, VRon]
Santa Baby	Alicia Keys	11.2022	-	148[1]	Alicia Keys	[Producers: Alicia Keys, Tommy Parker, YNG Josh]

Outhere Brothers

The Outhere Brothers założyli Hula i Malik. Obydwaj pochodzą z Chicago, z którym mocno związany jest tradycyjny rap i house. Pierwszy singel wydany w USA - „Boom Boom Boom” - utrzymał się na pozycji nr 1. na billboardowej brytyjskiej liście przebojów przez cztery tygodnie i sprzedano go w nakładzie ponad 1,5 min egz. Zdobył w ten sposób status platynowej płyty w Europie.

 Według Huli, producenta grupy, „Jeśli ludzie lubią nasze piosenki, to świetnie, jeśli nie, to też świetnie. To nam nie przeszkadza. Lubimy kontrowersję, w ten sposób wiemy, że każdy tego słuchał lub będzie słuchać”. Hula produkował i brał udział w komponowaniu singla „Summertime” dla Jazzy Jeffa i The Fresh Prince’a (piosenka zdobyła nagrodę Grammy), piosenki dla Maurice „This Is Acid” (nr 1 w USA na tanecznej liście przebojów) i zremiksował „She Palying Hard To Get” grupy Hi Five.
Hula poznał Malika przez ich wspólnych przyjaciół. Można go usłyszeć na singlu numer jeden „Boom Boom Boom”, „Don ’t Stóp (Wiggle Wiggle)” i „La La La Hey Hey”. Przed dołączeniem do The Outhere Brothers Malik był członkiem grupy tanecznej Lidella Townsenda & M.T.F.

Mieli kilka superprzebojów: „Get With U” i „Nu NU” (to piosenka dotarła do pozycji 27. na Billboard Top 100). Napisał także utwory dla kilku dobrze znanych artystów, np. Jazzy Jeff & The Fresh Prince (singel z „Boom Boom Shake The Room” otrzymał status złotej płyty).

 Styl The Outhere Brothers jest charekterystyczny dla niemieckich producentów techno-dance-pop. Ich teksty mówią przeważnie o seksie. Niektórzy krytycy uważają, że ich piosenki nie powinny być rozpowszechniane na całym świecie. Obaj członkowie uważają, że szybciej w ogóle przestaliby występować, niż mieliby się sprzedać ludziom, którzy nie potrafią tolerować ich takich, jacy są.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don't Stop	Outhere Brothers	01.1995	90[13]	-	Dance Street DST 12488	[written by Hula Mahone, Craig Simpkins, Keith Mayberry, Aladino][produced by The Outhere Brothers]
Don't Stop	Outhere Brothers	01.1995	80[6]	-	ZYX ZYX 74618	[written by Hula Mahone, Craig Simpkins, Keith Mayberry, Aladino][produced by The Outhere Brothers]
Don't Stop	Outhere Brothers	03.1995	1[1][24]	-	Eternal YZ 917CD	[gold-UK][written by Hula Mahone, Craig Simpkins, Keith Mayberry, Aladino][produced by The Outhere Brothers][22[11].Hot Disco/Dance;Aureus 1200 12"]
Boom Boom Boom (Don't Break My Balls)	Outhere Brothers	06.1995	1[4][18]	65[20]	Eternal YZ 938CD	[gold-UK][written by Hula Mahone, Silk E.][produced by Hula,The Outhere Brothers][31[9].Hot Disco/Dance;Aureus 1100 12"]
La La La Hey Hey	Outhere Brothers	09.1995	7[17]	-	Eternal YZ 974 CD	[written by Hule, K. Mayberry][produced by The Outhere Brothers]
If You Wanna Party	Molella feat. Outhere Brothers	12.1995	9[11]	-	Eternal WEA 030CD	[written by Molella & Phil Jay][produced by Phil Jay]
Let Me Hear You Say 'Ole Ole	Outhere Brothers	01.1997	18[6]	-	Eternal WEA 089CD	[produced by The Outhere Brothers]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
1 Polish, 2 Biscuits & a Fish Sandwich	Outhere Brothers	05.1995	56[9]	-	Eternal 0630105852	[produced by Lamar "Hula" Malone]
Party Album	Outhere Brothers	12.1995	41[7]	-	WEA 0630127812	-

Other Two

The Other Two - duet grający muzykę w stylu dance (Stephen Morris oraz Gillian Gilbert) założony przez małżeństwo muzyków, związane dotychczas z zespołem New Order, w roku 1990: Stephen Morris (ur. 28.10.1957 r. w Macclesfield w hrabstwie Cheshire, Anglia) i Gillian Gilbert (ur. 27.01.1961 r. w Manchesterze, Anglia). Nagrywają we własnym studiu w Macclesfield. Nazwa zespołu ma odniesienie do ówczesnej sytuacji w ich macierzystym zespole, kiedy to zarówno Bernard Sumner jak i Peter Hook, rozpoczęli nagrania solowych albumów. Sytuacja taka spowodowała zawieszenie działalności zespołu New Order, co stało się powodem powstania nagrań The Other Two, których największym osiągnięciem było miejsce 41 na UK Singles Chart.
Rolę wokalistki na albumie The Other Two & You (1993) przyjęła na siebie Gilbert (nie śpiewała w New Order), natomiast na drugim krążku Superhighways (1999) była wspomagana gościnnie przez Melanie Williams z zespołu Sub Sub w kilku utworach, takich jak: (Superhighways, You Can Fly, One Last Kiss).

Pierwszym wydawnictwem zespołu był singel Tasty Fish, który został wydany w październiku 1991 roku. Tytuł tej piosenki został wzięty z nazwy niewielkiego sklepu przy autostradzie A6 w Stockport.

Zespół Other Two był zaangażowany również w tworzenie muzyki ilustracyjnej do filmów i programów telewizyjnych, która zwykle powstawała w ich domowym studio nagraniowym. Stworzyli podkład do takich znanych na Wyspach tytułów jak:Common As Muck, America's Most Wanted, Cold Feet czy Making Out oraz dla drugiej serii serialu Cracker. Poza tym The Other Two stworzyli muzykę do programu pokazywanego w Brytyjskiej TV zatytułowanego Reportage, ale autorstwo tej muzyki przypisano zespołowi New Order.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tasty Fish	Other Two	11.1991	41[3]	-	Factory FAC 3297	[written by Gilbert, Morris, Kerr][produced by The Other Two]
Selfish	Other Two	11.1993	46[2]	-	London TWOCD 1	[written by Gillian Gilbert, Stephen Morris][produced by The Other Two, Stephen Hague]

Our Tribe

W skład duetu wchodzą Rob Dougan i Rollo Armstrong. Poznali się w Australii, dokąd Rollo wybrał się po ukończeniu studiów ginekologicznych ze swym przyjacielem Willem Mountem (który później przybrał pseudonim Gloworm). Wspólnie podpisali kontrakt z wytwórnią RooArt (ale nic nie wydali).

 Po powrocie do Anglii Rollo odniósł sukces jako producent, a kiedy Rob wyemigrował z Australii, znowu założyli duet. Ich debiutancki singel „I Believe In You” wydała wytwórnia ffrr. Dotarł on do 1. miejsca tanecznej listy przebojów. Wkrótce Mel Medalie z firmy Champion zaproponował duetowi współpracę nagraniową i możliwość założenia własnej wytwórni - Cheeky.

 Jej właśnie nakładem ukazał się utwór „Understand The Groove” (Dougan i Ann strong firmowali go jako Franke), „I Lift My Cup” Gloworma i „Hold That Sucker Down” grupy QT Quartet (przebój z Top 10).

Our Tribe remiksował nagrania różnych wykonawców: U2 („Numb”), Pet Shop Boys („Can You Forgive Her”, „Absolutely Fabulous”), M People („How Can I Love U More?”), Wonder Stuff („Full Of Life”), Sholi („Love, Respect & Happiness”), 3rd Nation („I Believe”), Raze („Break 4 Love”) i Gabrielle („Dreams”). Duet skomponował też i wyprodukował utwór „Feel What You Want” Kristine W, a razem z Sabriną Johnston nagrał „What Hope Have I?”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Believe In You	Our Tribe	03.1993	42[2]	-	FFRReedom TABCD 117	[written by Rob D, Rolo][produced by Rollo and Rob D.]
Love Come Home	Our Tribe	05.1994	73[1]	-	Triangle BLUESCD 001	[written by Rob D, Rollo, J. Dark][produced by Rollo and Rob D.]

OUI 3

Grupa grająca w składzie: Blair Booth (ur. w Colorado. wychowana w Nevadzie. USA; śpiew, programowanie), Philip Erb (ur. w Szwajcarii: instrumenty klawiszowe) i Trevor Miles (teksty, rap).
Na debiutanckim albumie trójkę tę wspomogli tak znani muzycy, jak Youth (Killing Joke. Brilliant ), Jah Wobble, Galliano i grupa Brand New Heavies. Płyta stanowiła oczywiste nawiązanie do twórczości PM Dawn - zwłaszcza rap był "płaski", typowo angielski. Booth dołączyła do OUI 3 po krótkiej współpracy z Terrym Hallem (Specials/Fun Boy 3) i The Associates. Phillip Erb opuścił swoją rodzinną Szwajcarię, by zrobić karierę w Londynie. Cudowne dziecko instrumentów klawiszowych, przez jakiś czas współpracował z industrialnymi ekspery-metalistami Test Dept. Pracował również z Billym McKenzie'em (ex-Associates).
W chwili powstawa nia OUI 3 Trevor Miles nie był znanym raperem. Pochodził z jamajsko-żydowskiej rodziny. Do momentu założenia OUI 3 zarabiał przy stołach bilardowych w zachodnim Londynie. Trevor wzbogacił muzykę grupy swoimi obserwacjami politycznymi, łącząc je delikatnym poczuciem humoru. Cała trójka dzieliła zainteresowanie George'em CIintonem i Lee Scratchem Perrym. Specjalnością tria jest dowcipna mieszanka śpiewu i rapu z inteligentnymi spostrzeżeniami na temat trudnych chwil w życiu.
Np."Break From the Old Routine" opowiada o rozpadzie związku po między mężczyzną i kobietą. Singel "Arms Of Solitude" stanowił powrót do korzeni tkwiących w reggae , na płycie znalazł się nawet miks Augustusa Pabla.
W 1994 r. grupę uznano w Wielkiej Brytanii za najlepszy zespół akademicki. OUI 3 umieściło cztery przeboje w brytyjskiej Top 40. w tym "For What It's Worth". Był to utwór, który w latach 60. stworzyła supergrupa amerykańska Buffalo Springfield, a który był jednym z hymnów pokolenia hippisowskiego. Ich utwory pojawiły się również na europejskich listach przebojów. Zebrali znakomite recenzje z występów "na żywo".
15 maja 1995 r. został wydany singel "Joy of Living" przez wytwórnię MCA Records w Wielkiej Brytanii. Zapowiadał on drugi album, Threedom, wydany pod koniec 1995 r. OUI 3 tworzyli muzykę o atmosferze psychodeliczno-funkująco-hiphopowej. Choć jest to muzyka zaliczana do kategorii pop, a niekiedy nawet dance, to ze względu na produkcję i teksty zmusza do myślenia. Jeden z krytyków angielskich bardzo obrazowo określił ich twórczość:"Zdjęcie przeszłości, przerobione i umiejscowione w czasie teraźniejszym".

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
For what it' s worth	OUI 3	02.1993	28[6]	-	MCA MCSTD 1736	[written by S. Stills][produced by Oui 3][#7 hit for Buffalo Springfield in 1967]
Arms of solitude	OUI 3	04.1993	54[2]	-	MCA MCST 1759	[written by B. Booth, P. Erb, T. Miles][produced by Oui 3]
Break from the Old Routine	OUI 3	07.1993	17[6]	-	MCA MCST 1793	[written by B. Booth, P. Erb, T. Miles][produced by Oui 3]
For what it' s worth	OUI 3	10.1993	26[3]	-	MCA WMCST 1736
Facts of life	OUI 3	01.1994	38[2]	-	MCA MCST 1939	[written by B. Booth, P. Erb, T. Miles][produced by Oui 3]
Joy of living	OUI 3	05.1995	55[5]	-	MCA WMCST 2057	[produced by Blair Booth, Philipp Erb]
Crazy	OUI 3	09.1995	100[2]	-	MCA MCST 2081	[written by B. Booth, P. Erb, T. Miles][produced by Blair Booth, Philipp Erb]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Oui love you	OUI 3	08.1993	39[3]	-	MCA MCD 10833

One Records

Amerykańska wytwórnia fonograficzna, prowadzona przez Eddiego Colona, byłego DJ-a rozgłośni radiowej Kiss FM, właściciela Renegade Records i muzyka (przebój „Upfront”). Jego partnerem jest Roger Sanchez. Poznali się w 1991 r., kiedy Colon pracował jeszcze jako DJ.

Pierwszą płytą sygnowaną przez firmę był singel „No Way” zespołu Countdown, wyprodukowany przez Todda Terry’ego i Kenny’ego „Dope” Gonzaleza. Wytwórnia wydawała potem często płyty Oscara G. z grupy Murk, Kenny’ego „Dope” Gonzaleza („Axis Project” itd.), Victora Simonellego („I Know A Place”) i innych znanych producentów amerykańskich.

 Celem firmy jest „wydawanie świetnych singli powstałych w Nowym Jorku... soulowych i house’owych. Chcemy pomagać muzykom w rozwoju. Ja lubię piosenki w starym stylu, a nie te nowe numery”. Wytwórnia zaangażowała Farleya i Hellera jako remikserów oraz brytyjskiego wokalistę J.B. Braithwaite’a („Love Me Tonite”). W styczniu 1994 r. ukazał się nakładem One pierwszy longplay Sancheza.

                                        Katalog wytwórni:

   59802     Frank Sinatra     Complete Studio Recordings With Tommy Dorsey ‎(4xCD, RM)     2015    
    59804     Various     Queens of Vocal Jazz ‎(8xCD, Album)     2016    
    59805     Ella Fitzgerald & Louis Armstrong     Ella&Louis The Complete Norman Granz Sessions ‎                          2016    
    01122001     Riblja Čorba     Labudova Pesma ‎(CD, Album, RE, RM)     2001    
    483 371 120-1     Various     Chemical Reaction Vinyl Sampler ‎(12", Smplr)     1998    
    afrcd01     Various     Chemical Reaction ‎(CD, Comp, Mixed)     1999    
    CMD 9502     Hickhop.ink     Voodoo Lullaby ‎(CD, Maxi)     1995    
    HAVIN CD004     Benji Candelario     Havin'It Stateside (Volume One) ‎(CD, Mixed)     1995    
    HAVIN KS004     Benji Candelario     Havin'It Stateside (Volume One) ‎1995    
    LOCKED007     Sound Of One     As I Am ‎(12")     1998    
    none     Various     Chemical Reaction ‎(CD, Comp, Mixed)     1998    
    ONE 178     Stimulans     Dust ‎(CD, Album)     2010    
    ONE 184     Rapid Strike     God Take Me To Hell ‎(CD, Album)     2011    
    ONELP 001     Patty Obassey     Bianu Kayi Kele Jehovah ‎(LP)     1985    
    OR 10005     Contos Infantis     Era Uma Vez... 3º Volume ‎(CD, Comp)     2005    
    OR10007     José Figueiras     Regresso ‎(CD)     2005    
    OR12001     Todd Terry     The Countdown ‎(12")     1992    
    OR 12002     Kenny "Dope" Gonzalez Presents Axxis     Axxis 1992    
    OR12003     Roger S. Presents Orchestra     The Conversation 1992    
    OR12004     Oscar G. Of Murk Productions  Presents: Tilt On My Mind / Yeah. . . . ‎(12")     1992    
    OR12005     Roger S. Presents Nu-Solution Featuring Tonya Wynne     I Need You
1992    
    OR12006     A-Zel     Jazz Jupiter 1992    
    OR12007     Victor Simonelli Presents Sound Of One     The EP (EP) 1993    
    OR12008     Nu-Solution     I Need You (The Remixes) 1993    
    OR12009     Path Of Life     Sacred Ground ‎(12")     1993    
    OR12010     The Foundation  Featuring Jay Williams     Rejoice 1993    
    OR12011     Lynn Lockamie    Love So Strong / Change The Beat ‎(12")     1993    
    OR12012     Sound Of One     As I Am 1993    
    OR12014     J.D. Braithwaite     Love Me Tonight 1994    
    OR12015     Roger S. & Jay Williams     Spirit Lift You Up 1994    
    OR12016     Kenny "Dope" Gonzalez Presents Axxis     All I'm Askin' 1994    
    OR12018     J.D. Braithwaite     Love Me Tonight ‎(12")     1994    
    OR12020     Solitaire G.     Slumberland (The Remix) 1996    
    OR12021     Shades Of Love     Keep In Touch (Body To Body) (Unreleased Mixes) ‎(12")     1995    
    OR12024     Shades Of Love     Keep In Touch (Body To Body) ‎( 1995     OR12025     Kingsize     Elevate Your Mind (Feel It) 1995    
    ORCD013     Roger S.    Secret Weapons Volume 1 ‎(CD, Album)     1994    
    ORCD017     Roger Sanchez And Eddie Colon     The Sounds Of  1994    
    ORCD019     Tony Humphries     DJs Take Control - Volume  1994    
    ORCD026     Junior Vasquez     DJs Take Control - Volume 2     1995    
    ORCD028     Deep Dish     DJs Take Control - Volume 3 1996    
    ORCD029     Various     House Of One ‎(CD, Comp, Mixed)     1996    
    ORCD030     Various     DJs Take Control - The Collection ‎    1996    
    ORCD031     Eddie Colon     Mutant Disco ‎(CD, Mixed)     1997    
    ORCD032     Eddie Colon, Deep Dish and Roger Sanchez     DJs Take Control     1997    
    ORCD034     Various     Funk Off..! Vol.1 ‎(CD, Comp)     1999    
    ORCS026     Junior Vasquez     DJs Take Control - Volume 2  1995    
    ORLP013     Roger S.     Secret Weapons Volume I (Album) 1994    
    ORLP017     Various     The Sounds Of One (Comp) 1994    
    ORLP019     Various     DJs Take Control - Volume 1  1994    
    ORLP026     Various     DJs Take Control - Volume 2 ‎1995    
    ORLP028     Various     DJs Take Control - Volume 3     1996    
    ORO19     North Atlantic Oscillation     Some Blue Hive ‎(CD, Single)     2007    
    SPG-1820     Various     Dance To The Underground (Volume 3) ‎    1994    
    TVO-K-2740     Ludwig van Beethoven, The London Philharmonic Orchestra     Golden Classic Beethoven ‎(CD, Comp)     Unknown    
    UMM 053     Roger S. Presents Orchestra 7     The Conversation ‎(12")     1992

Om Records

„Filozofia działania Om polega na wyłuskiwaniu absolutnie najlepszych nagrań muzyki house” - wyjaśnił DJ Nick Hook, który założył tę wytwórnię   wspólnie z dziennikarzem działu tanecznego tygodnika „New Musical Express” Shermanem oraz Morganem Kingiem.

Firma zainaugurowała działalność trzema podwójnymi maksisinglami, które stanowiły świetną ilustrację wypowiedzi Hooka: zawierały nowoczesny house, a nosiły wspólny tytuł Absolute Om 1-3.
W katalogu wytwórni można   znaleźć takie nazwy, jak Soundsource (jest to w zasadzie Morgan King, którego nagrania np. „Take Me Up” czy „One High”, ukazują się także nakładem szwedzkiej wytwórni B-Tech), Euphoria (niegdyś ze stajni Guerilla), Bump czy Marine Boy (czyli były członek Ruts - Segz i inżynier Steve Dub. Grają oni „głęboki” house i ambient, a zabłysnęli nagraniem „Fluid”). Warty wzmianki jest też singel „Love U All Over” grupy 108 Grand z towarzyszeniem Roya Gallowaya z 1994 r.






                        Katalog wytwórni:

   12OM006     Morgan King     I Am Free 1993
    12OM0006 T     Morgan King     I Am Free ‎(2x12", Promo)     1993    
    CDRAID 511     Various     Trance 3 ‎(CD, Comp)     1993    
    DJOM 0002     Soundsource     One High (The Bump Mixes 1992    
    DJOM 0003     Various     Absolute OM Vol. 1 ‎(2x12", Promo)     1992    
    FL001     First Life     Love Bomb 1993    
    OB-001     Obiman     Rising ‎(12")     1993    
    OB1 001     Obiman     Rising ‎(12", TP)     1993    
    OM 0001     Alhambra     The Great Western Remixes ‎(12")     1992    
    OM 0002     Soundsource     One High1992    
    OM 0003     Various     Absolute OM Vol. 1 ‎(12")     1992    
    OM 0004     Various     Absolute OM Vol. 2 ‎(12")     1992    
    OM 0005     Various     Absolute OM Vol. 3 ‎(12", Sti)     1993    
    OM 0006     Morgan King     I Am Free • The Leftfield Remixes
1993    
    OM 0007     Pleasure Box     Goodbye T' Jane (EP) 1993    
    OM 007R     Pleasure Box     Goodbye T' Jane ‎(12", Promo)     1993    
    OM 0008     Marine Boy     Fluid 1994    
    OM 0008     Various     Trance Five ‎(2xLP, Comp)     1994    
    OM 009     108 Grand     Love U All Over  1994    
    OM0009/C     108 Grand featuring Roy Galloway     Love U All Over ‎(CD, Single)     1994    
    OM 010     108 Grand     Tonight 1994    
    OM0009/1     108 Grand featuring Roy Galloway     Love U All Over ‎(12")     1994    
    OM640     Marques Wyatt     For Those Who Like To Get Down 2015    
    OMCD002     108 Grand     The Album ‎(CD, Album)     1994    
    OMCDLP 001     Various     Sound Of The Absolute ‎(2xCD, Comp)     1994    
    OMDJ 0004     Various     Absolute OM Vol 2 ‎(12", Promo)     1992    
    OM LP 001     Various     Sound Of The Absolute ‎(2xLP, Comp)     1994    
    OM LP 002     108 Grand     The Album ‎(2xLP, Album)     1994    
    OMW003     VFN Experience     Volume One 1994    
    OMW004     Meantime     1-4-Seven / Hammer & Toms ‎(12")     1994    
    RAID 511     Various     Trance 3 ‎(2xLP, Comp)     1993    
    REACT LP 187     Deep Dish     Yoshiesque Two ‎(5xLP, Comp)     2001

Omar

Właśc. Omar Lye Fook, ur. ok. 1968 r. Jego ojcem był mieszkający na Jamajce Chińczyk, a matką - Hinduska. Omar zaczynał karierą jako perkusista Kent Youth Orchestra. Ukończył Guildhall School Of Music. Zadebiutował singlami „Mr Postman” i „You And Me” (z wokalnym towarzyszeniem Caron Wheeler).

Jego pierwszy album ukazał się nakładem wytwórni Kongo Dance, prowadzonej przez Harlesden Black Music Association. Wszedł do Top 60. Po profesjonalnym koncercie w sali Hammersmith Odeon w grudniu 1990 r. Giles Peterson z wytwórni Talkin’,Loud przekonał firmę Phonogram (która finansowowo wspiera jego wytwórnię) do sfinansowania płyty Omara.

 Debiutancki album artysty zremiksowano i wydano ponownie. W tym czasie utwór tytułowy stał się bardzo popularny w klubach. Choć z definicji Omar jest muzykiem soulowym, wykorzystuje w swej twórczości także reggae, ragga i hip hop, dzięki czemu znajduje uznanie w oczach wielu sympatyków muzyki tanecznej. Po odejściu Omara z Talkin’ Loud w styczniu 1993 r. zaangażowała go wytwórnia RCA.

Kontynuuje on współpracę z muzykami z kręgu rhytlim’n’bluesa - kompozytorem Lamontem Dozierem, grającym na   instrumentach klawiszowych Davidem Frankiem (znanym z udziału w „I Feel For You” Chaki Khan), Leonem Ware’em (aranżerem Marcina Gaye’a) i samym, Steviem Wonderem, który skontaktował się z Omarem usłyszawszy utwór „Music”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Don't Mind The Waiting	Omar	06.1989	82[4]	-	Kongo Dance DPS 5	[written by Hammer][produced by Godwin Logie]
There's Nothing Like This/I Don't Mind The Waiting	Omar	09.1990	14[11]	-	Talkin' Loud TLK 9	[written by Hammer][produced by Omar, The Family]
Your Loss My Gain/Get To Know You Better	Omar	05.1992	47[2]	-	Talkin' Loud TLK 22	[written by O Lye-Fook][produced by O Lye-Fook And The Family]
Music/Don't Sell Yourself Short	Omar	09.1992	53[2]	-	RCA 74321213982	[written by O Lye-Fook][produced by Omar And The Family]
Outside	Omar	07.1994	43[2]	-	Talkin' Loud TLK 28	[written by L Dozier, O Lye-Fook][produced by Omar ]
Keep Steppin'	Omar	10.1994	57[2]	-	RCA 74321233672	[written by David Frank, Omar][produced by Omar ]
Say Nothin'	Omar	08.1997	29[2]	-	RCA 74321502862	[written by David Frank, Omar][produced by David Frank, Omar]
Golden Brown	Omar	10.1997	37[2]	-	RCA 74321525422	[written by Hugh Cornwell, Jean-Jacques Burnel, Dave Greenfield ,Jet Black]
Something Real	Omar	11.2000	91[1]	-	Oyster Music OYSCDS2	-
Be Thankful	Omar Feat. Angie Stone	09.2001	85[1]	-	Oyster Music OYSCDS6	[written by Devaughn][produced by David Frank, Omar]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
There's Nothing Like This	Omar	07.1990	54[4]	-	Kongo Dance KDLP 2	[produced by Godwin Logie, Omar and the Family]
There's Nothing Like This [1991 version]	Omar	07.1991	19[6]	-	Talkin Loud 5100211	[produced by Godwin Logie, Omar and the Family]
Music	Omar	10.1992	37[2]	-	Talkin Loud 5124012	[produced by Omar and the Family]
For Pleasure	Omar	07.1994	50[2]	-	RCA 74321208532	[produced by Omar ]
This Is Not a Love Song	Omar	08.1997	50[2]	-	RCA 74321496262	-

'N Sync

Jakie to uczucie sprzedać ponad milion płyt jednego dnia? Na to pytanie odpowiedzieć mogą członkowie boysbandu 'N Sync, których longplay "No Strings Attached" znajduje się w pierwszej dziesiątce najlepiej sprzedających się albumów w historii muzyki. Piątkę chłopaków z Orlando, którzy tworzyli 'N Sync odkrył Lou Pearlman, odpowiedzialny również za sukces Backstreet Boys.


Guru boysbandów, specjalista od zarabiania wielkich pieniędzy, odsiaduje obecnie wyrok 25 lat pozbawienia wolności za defraudacje finansowe... całe szczęście chłopcy z 'N Sync każdy grosz zarobili uczciwie i trzymają się z dala od kryminału. Nie mogło być inaczej, w końcu to bardzo grzeczni chłopcy.

Pierwszy na świat przyszedł Chris Kirkpatric. Urodził się 17 października 1971 roku w Clarion, w stanie Pensylwania. Zanim nauczył się mówić ryczał jak tygrysek (mama nadała mu nawet przydomek "Tiger Babe"), tego talentu nie wykorzystał nigdy w 'N Sync, ale udzielał się w kilku punk rockowych grupach, gdzie ryczenie było jak najbardziej na miejscu. Był grzecznym, ułożonym dzieckiem, które nie pakowało się w kłopoty, ale domagało się nieustannej uwagi ze strony rodziców. W wieku trzech lat śpiewał już pierwsze melodie, a w latach młodzieńczych nabrał przekonania, że odniesie sukces na scenie muzycznej.

JC Chasez urodził się 8 sierpnia 1976 roku w Bowie, w stanie Maryland. W okresie dzieciństwa pochłaniały go w szczególności klocki lego. Gdy z tego wyrósł, odkrył, że ma całkiem niezłe poczucie rytmu, cudowny głos i może czegoś dokonać w muzyce. W tamtym okresie był typowym zbuntowanym nastolatkiem, dla którego rodzice są złem koniecznym. Z tego również wyrósł po jakimś czasie.

Joey Fatone przyszedł na świat 28 stycznia 1977 roku w Nowym Jorku. Był słodkim, kochającym dzieckiem, które potrafiło z posklejanych kawałków makaronu zrobić oryginalną laurkę na Dzień Mamy. Miał powód by punktować u niej dobrymi uczynkami, gdyż nie garnął się do nauki i często nie odrabiał lekcji, przez co szlaban na telewizję był dla niego czymś zupełnie normalnym. Od dziecka, kiedy to jeszcze tańcował z wypchaną małpką na tapczanie, marzył o śpiewaniu i zrobieniu kariery muzycznej.

Podobnie rzecz się miała z Lance'em Bassem, który urodził się 4 maja 1979 roku w Laurel, w stanie Missisipi. Jego potencjał sceniczny objawił się w bardzo młodym wieku. Razem z siostrą Stacy przygotowywał dla rodziny specjalne występy, podczas których śpiewał i tańczył przed usadzonymi na sofie domownikami. Największym marzeniem młodego Lance'a było wyjście na scenę do tysiąca wielbiących go fanów.

Ten sam sen dzielił również Justin Timberlake, najmłodszy rodzynek w 'N Sync, urodzony 31 stycznia 1981 roku w Memphis. Jego ulubioną zabawką z dzieciństwa była plastikowa gitara. Śpiewał już jako dwulatek i podobnie jak Lance w młodym wieku dawał popisy przed rodziną, a także tańczył i odtwarzał choreografie z teledysków Michaela Jacksona. Już wtedy dbał o perfekcyjne odtworzenie każdego ruchu.

Zespół uformował się w Orlando, na Florydzie w roku 1995. Lou Pearlman, ojciec pnącego się wtedy na wyżyny sławy boysbandu Backstreet Boys, postanowił zainwestować w jeszcze jedną popową grupę. Polecił swojemu koledze, Chrisowi Kirkpatrickowi, znalezienie młodych wokalistów do zespołu. Po uruchomieniu kontaktów i przewertowaniu stosu amatorskich nagrań do składu dołączyła reszta chłopaków, dając początek grupie 'N Sync. Rozpoczęły się próby, nauka tańca i śpiewu. 22 października 1995 roku grupa dała pierwszy koncert na Florydzie. Lou zadbał o to, aby na ich występie nie zabrakło przedstawicieli firm fonograficznych. Jedna z wytwórni zdecydowała się wydać singel grupy, ale... na rynku europejskim.

Grupa zaczęła więc podążać przetartą ścieżką kariery Backstreet Boys, którzy najpierw podbili Europę, a potem dopiero Stany Zjednoczone. Wydany pod koniec roku 1996 singel "I Want You Back" dotarł do pierwszej dziesiątki niemieckiej listy przebojów i zagwarantował zespołowi kontrakt płytowy. Debiutancki album "*NSYNC" ukazał się w marcu 1997 roku w Niemczech. Pierwsze trasy koncertowe grupy obejmowały wyłącznie Europę, a w szczególności Niemcy, Austrię i Szwajcarię. Dzięki występowi w Budapeszcie, na którym przyglądał im się szef amerykańskiego oddziału RCA Records, udało im się podpisać kontrakt gwarantujący wydawanie albumów również w Stanach Zjednoczonych.

Sukces ich pierwszej płyty został powtórzony po drugiej stronie Atlantyku i od tego momentu było już tylko lepiej. Grupa zaczęła robić furorę wśród nastoletniej młodzieży. Emisja ich koncertu na Disney Channel i epizod w "Sabrinie, nastoletniej czarownicy" w czasie największej popularności tego serialu, wyniosły ich na piedestał. Wydany w listopadzie 1998 roku krążek "Home for Christmas" sprzedał się w liczbie ponad 2 milionów egzemplarzy i zapewnił zespołowi niebywały sukces. Mieli wówczas dwa albumy w pierwszej dziesiątce listy Billboardu, co jest niezwykle rzadką rzeczą. Na fali popularności nagrali nawet piosenkę z Glorią Estefan na soundtrack do filmu "Koncert na 50 Serc".

Gdy kolejne ich single zdobywały szczyty list przebojów, 'N Sync zdali sobie sprawę z faktu, iż Lou Pearlman nie jest człowiekiem godnym zaufania. Wytoczyli mu proces, oskarżając o oszustwa finansowe i pozbawienie grupy ponad 50 procent należących im się zysków. Nie był to jednak czas, w którym Lou miał dopełnić swojego przeznaczenia i wylądować za kratkami. Obie strony poszły na ugodę, a 'N Sync zmienili wytwórnię fonograficzną i menedżera.

I jak się miało okazać, bardzo dobrze zrobili, bo ich kolejna płyta była żyłą złota i z pewnością ewentualne straty finansowe byłyby bardziej odczuwalne. Pod koniec roku 2000 wydali longplay "No Strings Attached", diamentowy album, który sprzedał się w nakładzie ponad 11 milionów egzemplarzy na całym świecie. W dniu premiery kupiło go ponad milion Amerykanów!

- Nie mieliśmy pojęcia, że ten album tak świetnie sobie poradzi - powiedział Kirkpatrick w wywiadzie dla jednej z amerykańskich telewizji. - Słyszeliśmy od wielu ludzi, że jeśli uda nam się sprzedać 100 tysięcy płyt to będzie wielki sukces. Kiedy przyszedł oficjalny raport... milion sprzedanych płyt w ciągu jednego dnia... byliśmy zdezorientowani. Nie wiedzieliśmy nawet jak na to zareagować.

Rok później poszli za ciosem i powtórzyli sukces z płytą "Celebrity". Na albumie tym pojawił się sam Stevie Wonder, który użyczył głosu w piosence "Something Like You". Promocja płyty skupiła się na Justinie Timberlake'u, na single wybrano skomponowane przez niego utwory. JC Chasez napisał później w swojej autobiografii "Out of Sync", że te wydarzenia stały się motorem poważnych decyzji przesądzających o karierze grupy. Justin Timberlake postanowił poświęcić się karierze solowej, co w efekcie doprowadziło do zawieszenia działalności 'N Sync w roku 2002. Każdy z członków poszedł w swoją stronę, angażowali się w przemysł muzyczny, filmowy, a nawet odzieżowy, a największą karierę z nich wszystkich robił Justin, który do dzisiaj sprzedał ponad 18 milionów egzemplarzy swoich płyt.

Wszelkie plany reaktywacji zespołu były duszone w zarodku przez Justina. Dopiero pod koniec 2008 roku Lance Bass ogłosił oficjalnie magazynowi "Billboard", że powrót 'N Sync na scenę i to w oryginalnym składzie jest sprawą niemalże pewną.

- Nie znam dokładnych planów chłopaków na następne miesiące, ale wydaje mi się, że nie będzie większych przeszkód, żebyśmy nagrali razem płytę i jeszcze raz ruszyli w wielką trasę - oświadczył. - Nigdy oficjalnie nie ogłosiliśmy zakończenia działalności 'N Sync. (...) Gdybyśmy mieli znów nagrywać razem z pewnością będzie to coś w rytmach urban i hip-hop. Czujemy takie brzmienia!

Czas pokaże, czy uda im się ponownie zawojować świat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tearin' up my heart	'N Sync	09.1997	9[18]	59[1][12.98]	Arista 74321492332	[gold-UK][written by Kristian Lundin/Max Martin][produced by Kristian Lundin]
I want you back/I Just Wanna Be With You	'N Sync	11.1997	5[15]	13[24]	Northwestside 74321646972	[gold-US][silver-UK][written by Max Martin/Denniz Pop][produced by Max Martin/Denniz Pop]
[God must have spent] A little more time on you/Sailing [live]	'N Sync	12.1998	-	8[22]	RCA 65685 [US]	[written by Evan Rogers/Carl Sturken][produced by Carl Sturken/Evan Rogers]
Merry Christmas,Happy Holidays	'N Sync	01.1999	-	113[2]	album cut	[silver-UK]
Thinking of You (I Drive Myself Crazy)	'N Sync	04.1999	-	67[12]	RCA 65 721 [US]	[written by Rick Nowels/Allan Rich/Ellen Shipley][produced by Veit Renn]
God must have spent a little more time on you/Sad lookin' moon	Alabama feat 'N Sync	05.1999	-	29[20]	RCA 65 759 [US]	[written by Evan Rogers/Carl Sturken][produced by Alabama/Don Cook]
Music of my heart	'N Sync & Gloria Estefan	09.1999	34[7][01.00]	2[20]	Epic 6685272	[gold-US][piosenka tytułowa z filmu][written by Diane Warren][produced by David Foster]
Bring it all to me	Blaque feat 'N Sync	10.1999	-	5[29]	album cut	[written by Billy Lawrence/Leshan Lewis/Mark Cory Rooney/William Shelby/Violet Smith/Kevin Spencer/Nidra Sylvers/Linda Van Horssen][produced by Mark Cory Rooney/LES][15[27].R&B Chart]
Bye bye bye	'N Sync	03.2000	3[14]	4[23]	Jive 9250202	[5x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Kristian Lundin/Jake Schulze/Andreas Carlsson][produced by Jakob Schulze/Kristian Lundin]
It' s gonna be me	'N Sync	05.2000	9[22]	1[2][25]	Jive 9251082	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Max Martin/Rami Yacoub/Andreas Carlsson][produced by Rami Yacoub]
I' ll never stop	'N Sync	07.2000	13[12]	-	Jive 9250762	[written by Kristian Lundin/Max Martin/Lati Kronlund][produced by Kristian Lundin]
This i promise you	'N Sync	09.2000	21[15]	5[26]	Jive 9251302	[platinum-US][written and produced by Richard Marx]
Pop	'N Sync	07.2001	9[12]	19[15]	Jive 9252422	[written by 'N Sync/Justin Timberlake/Wade Robson][produced by BT/Justin Timberlake/Wade Robson]
Gone	'N Sync	09.2001	24[7]	11[24]	Jive 9252772	[written by Wade Robson/Justin Timberlake][produced by Justin Timberlake/Wade Robson][sample z Believe in love-Teddy Pendergrass][14[20].R&B Chart]
Girlfriend/Gone	'N Sync feat Nelly	02.2002	2[26]	5[20]	Jive 9253312	[gold-UK][written by Wade Robson/Justin Timberlake][produced by Chad Hugo/Pharrell Williams][23[20].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
N Sync	N Sync	03.1998	30[8]	2[109]	Northwestside 74321681902	[diamond-US][silver-UK][produced by Carl Sturken/Denniz Pop/Evan Rogers/Gary Carolla/Kristian Lundin/Max Martin/Veit Renn]
Home for Christmas	N Sync	11.1998	-	7[10]	RCA 677264 [US]	[2x-platinum-US][produced by Veit Renn/Gary Carolla/Peter Ries/Evan Rogers/Carl Sturken/John Poppo/Robin Wiley]
No strings attached	N Sync	03.2000	14[43]	1[8][82]	Jive 9220272	[12x-platinum-US][gold-UK][produced by Guy Roche/Kristian Lundin/Rami Yacoub/Richard Marx/Riprock/Robin Wiley/Veit Renn]
Celebrity	N Sync	08.2001	12[11]	1[1][43]	Jive 9223642	[5x-platinum-US][gold-UK][produced by BT/Brian McKnight/J. Moss/JC Chasez/Jakob Schulze/Justin Timberlake/Kristian Lundin/Rami Yacoub/Robin Wiley/Rodney Jerkins/Wade Robson]
Greatest Hits	N Sync	11.2005	-	48[3]	Jive 73 307 [US]	[gold-US][produced by David Foster/Evan Rogers/Richard Marx/Denniz Pop/Carl Sturken/Max Martin/Veit Renn/Justin Timberlake/Kristian Lundin/Rami/Wade Robson]

Kings of Leon

Kings of Leon to jeden z najbardziej pożądanych koncertowo zespołów świata. W skład zespołu z Nashville wchodzi czterech panów Followill - bracia Caleb, Nathan i Jared oraz ich kuzyn Matthew. Kings of Leon są grupą, która sprzedała najwięcej płyt w formie elektronicznej w historii Wysp Brytyjskich.

Swoją nazwę wzięli od imienia ojca i dziadka braci (zarówno jeden jak i drugi mają na imię Leon). Początkowo nic nie zapowiadało tak szybkiego światowego sukcesu formacji. Ich pierwszy album pt. „Youth and Young Manhood” wydany w 2003 roku spotkał się z ciepłym przyjęciem głównie w Europie. Mimo muzyki zakorzenionej silnie w tradycji amerykańskiego rocka media zwróciły uwagę na dobrze zapowiadających się młodych muzyków, a The Strokes i U2 zaprosili zespół na wspólne trasy.

Drugi album pt. „Aha Shake Heartbreak” zawierał takie single jak “The Bucket”, “Four Kicks” i “King Of The Rodeo”. Powiew świeżości, jaki ze sobą niosły potwierdził już wcześniej pojawiające się głosy, że siły braci Followill nie można lekceważyć. Kiedy w 2007 roku wyszedł trzeci album pt. „Because Of The Times” dziennikarze Rolling Stone zastanawiali się jak dobrym zespołem mogą jeszcze stać się Kings of Leon. Wydawało się przecież, że wyprzedając nowojorskie Radio City Music Hall oraz O² Arena w Londynie, czy występując jako headliner na Glastonbury i Oxygen osiągnęli już wszystko.

A jednak ich czwarty studyjny album przebił sukces nie tylko ich wcześniejszych płyt, ale także stał się jednym z ważniejszych w historii rocka. „Only By The Night” to kontynuacja poprzednich osiągnięć, ale także wzniesienie twórczości Kings of Leon na jeszcze wyższy poziom muzycznego rzemiosła. Nagrany w Nashville, świetnie brzmiący album, miejscami intrygujący, miejscami porażający energią przepełniony jest porywającymi melodiami. Wszystkie pokładane w zespół nadzieje teraz spełniły się. Płyta od początku do końca przykuwa uwagę, a hity takie jak „Sex On Fire” czy „Use Somebody” już przeszły do historii jako jedne z najlepszych utworów 2008 roku. Duży wpływ na zespół miały też wcześniejsze trasy z tytanami rocka takimi jak Bob Dylan, czy Pearl Jam, bo mimo intymnego klimatu kompozycji, świetnie sprawdzają się one podczas wielkich koncertów. Dzięki temu Kings of Leon wkroczyli do grona najważniejszych rockowych formacji XXI wieku.

Od momentu wydania „Only By The Night” wokół Followillów rozpętała się medialna burza. Stacje muzyczne na zmianę transmitują ich teledyski, zdjęcia zespołu zdobią okładki pism muzycznych, a single od wielu, wielu tygodni goszczą na listach przebojów. Nie sposób uciec przed ich muzyką, wręcz przeciwnie - o występie Kings of Leon marzą dziesiątki tysięcy fanów na całym świecie. Polscy fani już niedługo spełnią swoje marzenia.
 W 2009 roku, podczas trasy koncertowej promującej Only by the Night, zespół zaczął zbierać materiał do nowej płyty. Ukazała się ona 18 października 2010 w Wielkiej Brytanii, a 19 października 2010 w USA. Album był nagrywany w okresie od lutego do czerwca 2010 w Nowym Jorku oraz Nashville. W Wielkiej Brytanii album zadebiutował na pierwszym miejscu notowania. W 2011 roku Come Around Sundown otrzymał nominację do nagrody Grammy w kategorii najlepszy rockowy album. 27 lipca 2011 na koncercie w Dallas wokalista zespołu Caleb Followill znajdował się pod silnym wpływem alkoholu. Musiał przez to opuścić scenę, a koncert został przerwany. 1 sierpnia 2011 Kings of Leon odwołali pozostałą część trasy po USA. W listopadzie 2011 grupa odbyła trasę koncertową po Australii.
 Podobnie jak wszystkie poprzednie, nazwa ta składa się z pięciu sylab. Wydanie płyty poprzedziła europejska trasa koncertowa, podczas której zespół zagościł również w Polsce (6 lipca 2013 w Gdyni -w ramach Open'er Festival). W trakcie wywiadu w MTV News Nathan Followill stwierdził, że brzmienie nowych utworów będzie bardzo energetyczne, a grane podczas trasy koncertowej utwory "Don't Matter" oraz "Supersoaker" doskonale odzwierciedlają charakter płyty. Według basisty zespołu Mechanical Bull zawiera odwołania do wszystkich wcześniejszych albumów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Holy Roller Novocaine EP	Kings of Leon	03.2003	53[2]	-	RCA HMD 21	[written by Nathan Followill/Caleb Followil/Angelo Petraglia][produced by Ethan Johns]
Red Morning Light EP: What I Saw	Kings of Leon	06.2003	22[4]	-	Hand Me Down HMD 23	[written by Angelo Petraglia/Followill][produced by Ethan Johns]
Molly's Chambers	Kings of Leon	08.2003	23[12]	-	RCA HMD 29	[silver-UK][written by Nathan Followill/Caleb Followil/Angelo Petraglia][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Wasted Time	Kings of Leon	11.2003	51[2]	-	Hand Me Down HMD 32	[written by Nathan Followill/Caleb Followil/Angelo Petraglia][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
California Waiting	Kings of Leon	02.2004	61[2]	-	Hand Me Down HMD 36	[written by Followill/Angelo Petraglia][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
The Bucket	Kings of Leon	11.2004	16[13]	-	Hand Me Down HMD 41	[silver-UK][written by Followill/Followil][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Four Kicks	Kings of Leon	01.2005	24[3]	-	Hand Me Down HMD 45	[written by Followil][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
King of the Rodeo	Kings of Leon	04.2005	41[6]	-	Hand Me Down HMD 49	[written by Followil][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
On Call	Kings of Leon	03.2007	18[23]	-	Hand Me Down 88697073602	[silver-UK][written by Kings Of Leon][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Fans	Kings of Leon	06.2007	13[33]	-	Columbia 88697114112	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Charmer	Kings of Leon	11.2007	85[2]	-	Hand Me Down 88697164992	[written by Kings of Leon][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Sex on Fire	Kings of Leon	09.2008	1[3][197]	56[20]	Hand Me Down 88697352002	[5x-platinum-UK][platinum-US][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Knocked Up	Kings of Leon	09.2008	167[2]	-	Hand Me Down	-
Use Somebody	Kings of Leon	10.2008	2[156]	4[57]	Columbia 88697412182	[3x-platinum-UK][platinum-US][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Closer	Kings of Leon	10.2008	102[4]	-	Hand Me Down	-
Frontier City	Kings of Leon	10.2008	116[1]	-	Hand Me Down	-
Crawl	Kings of Leon	10.2008	125[1]	-	Hand Me Down	[written by Caleb Followill, Nathan Followill, Jared Followill, Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia, Jacquire King]
Manhattan	Kings of Leon	10.2008	149[2]	-	Hand Me Down	-
Revelry	Kings of Leon	02.2009	29[16]	-	Hand Me Down 88697464632	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Notion	Kings of Leon	06.2009	107[9]	99[1]	RCA 88697-61055-2	[silver-UK][written by Kings of Leon][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Radioactive	Kings of Leon	10.2010	7[17]	37[5]	Hand Me Down 88697796492	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Pyro	Kings of Leon	10.2010	69[13]	-	Hand Me Down CATCO 171536490	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
The End	Kings of Leon	10.2010	136[1]	82[1]	Hand Me Down	-
Back Down South	Kings of Leon	07.2011	182[1]	-	Hand Me Down	[written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Super-Soaker	Kings of Leon	07.2013	32[16]	106[2]	RCA USRC 11300780	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia]
Wait For Me	Kings of Leon	08.2013	31[9]	101[1]	RCA USRC 11300789	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia]
Beautiful War	Kings of Leon	11.2013	98[6]	37[5]	RCA USRC 11300783	[written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill]
Temple	Kings of Leon	10.2013	153	-	RCA	[written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia]
Don't Matter	Kings of Leon	06.2014	174	-	RCA	[written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill]
Waste a Moment	Kings of Leon	10.2010	45[10]	102	RCA USRC 11601471	[gold-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill]
Walls	Kings of Leon	10.2016	97[1]	-	RCA USRC 11601480	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Markus Dravs]
Reverend	Kings of Leon	10.2016	87[1]	-	RCA USRC 11601472	[written by Caleb FollowillNathan FollowillJared FollowillMatthew Followill
Find Me	Kings of Leon	10.2016	90[1]	-	RCA USRC 11601474	[silver-UK]
The Bandit/100,000 People	Kings of Leon	01.2021	74[2]	-	Columbia USRC 12000543	[written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Markus Dravs]
Stormy Weather	Kings of Leon	03.2021	88[1]	-	Columbia USRV 82002160	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Youth & Young Manhood	Kings of Leon	07.2003	3[140]	113[5]	Hand Me Down HMD 27	[2x-platinum-UK][produced by Ethan Johns]
Aha Shake Heartbreak	Kings of Leon	11.2004	3[148]	55[21]	Hand Me Down HMD 39	[2x-platinum-UK][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Youth and Young Manhood / Aha Shake Heartbreak	Kings of Leon	07.2008	67[8]	-	************* 88697003552	[2x-platinum-UK][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Because of the Times	Kings of Leon	04.2007	1[2][179]	25[33]	Hand Me Down 88697077412	[3x-platinum-UK][produced by Ethan Johns]
Only by the Night	Kings of Leon	10.2008	1[4][207]	5[132]	Hand Me Down 88697351992	[10x-platinum-UK][2x-platinum-US][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Boxed	Kings of Leon	07.2009	20[34]	-	Hand Me Down 88697547372	[gold-UK][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Come Around Sundown	Kings of Leon	10.2010	1[2][50]	2[37]	Hand Me Down 88697782412	[3x-platinum-UK][gold-US][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Mechanical Bull	Kings of Leon	10.2013	1[1][48]	2[29]	RCA 88883768222	[platinum-UK][produced by Angelo Petraglia]
Walls	Kings of Leon	10.2016	1[1][37]	1[1][1]	RCA 88985362642	[gold-UK][produced by Markus Dravs]
When You See Yourself	Kings of Leon	03.2021	1[1][6]	11[2]	Columbia 19439746872	[produced by Markus Dravs]

James Blunt

James Blunt urodził się 22 lutego 1974 roku w Tidworth w angielskim hrabstwie Wiltshire. James Blunt był najstarszym dzieckiem Jane i Charlesa Blountów. Jego ojciec, kontynuując tradycję rodzinną, służył w armii jako oficer Królewskich Sił Powietrznych. W związku z tym cała rodzina często musiała zmieniać miejsca zamieszkania, którymi były najczęściej brytyjskie bazy lotnicze.


Tak więc dzieciństwo spędził James nie tylko w swoich rodzinnych stronach, ale przebywał także w Niemczech i na Cyprze. Mimo tego nadal najbardziej związany czuje się z miasteczkiem Cley w Norfolk, gdzie jego rodzina miała duży dom ze stojącym nieopodal wiatrakiem. Ojciec starał się mu przekazać zarówno wojskowe poczucie odpowiedzialności za kraj jak i swoją pasję lotniczą, dzięki której James zdobył licencję pilota w wieku 16 lat. Przez całe dzieciństwo rozwijał jednak również swoje zainteresowanie muzyką, uczył się grać na skrzypcach i pianinie, a jako nastolatek zaczął grać na gitarze. Mimo jego marzeń o zostaniu muzykiem, niewiele wskazywało, że miałby on kiedyś zrobić międzynarodową karierę jako piosenkarz.

W młodości uczęszczał do zwykłych szkół, jako nastolatek już związał się także z armią, korzystając z jej stypendiów. Dzięki jednym z nich trafił na University of Bristol, gdzie studiował inżynierię produkcji lotniczej oraz socjologię. Czasów swojej edukacji James nie wspomina zbyt dobrze. Bardziej niż produkcją samolotów zainteresowany był socjologią, z której w 1996 roku uzyskał licencjat. Dotyczył on rynku muzycznego i tworzenia się na nim idoli muzyki pop. Miał jednak wtedy okazję do poznawania muzyki rockowej, z którą nie miał dotychczas wiele wspólnego, jako, że jedyny odtwarzacz jego rodzina posiadała w samochodzie. Rozwijał także swoje umiejętności gry na gitarze. Niestety po studiach, sponsorowanych przez armię, był zmuszony odbyć przynajmniej czteroletnią służbę wojskową. Najpierw skierowano go na szkolenia do słynnej prestiżowej akademii wojskowej Sandhurst, licząc zapewne, że kolejny członek rodu Bluntów będzie długo służył Jej Królewskiej Mości. Wkrótce po ukończeniu szkolenia James został wysłany do Kanady, gdzie brał udział w wojskowych manewrach. Z inscenizowanego pola walki, na którym spędził sześć miesięcy, został wysłany na prawdziwą wojnę. W 1999 roku pojechał jako oficer wojsk NATO do Kosowa. Brał wtedy udział w jednych z pierwszych działań zachodnich wojsk na tym terenie podczas drugiej wojny na Bałkanach. Był pierwszym oficerem Brytyjskim, który wszedł do Prisztiny, stolicy Kosowa. Udało mu się nawet wziąć udział w międzynarodowym incydencie militarnym z armią rosyjską na lotnisku w tym mieście. Zbrodnie wojenne, które oficer Blount widział w byłej Jugosławii skłoniły go do zaangażowania się w działania międzynarodowej organizacji humanitarnej Lekarze bez Granic, którą wspierał także po zakończeniu służby, jako znany piosenkarz. Podobno cały czas podczas misji Blunt myślał o muzyce, a swoja gitarę woził przyczepioną na zewnątrz czołgu, którym dowodził.

Część piosenek z jego pierwszej płyty została napisana podczas wojny i częściowo odnosiła się do napięcia związanego z tą sytuacją. Po powrocie z Kosowa James odbył kurs kawalerzysty i służył w reprezentacyjnej kompanii w Londynie. Był członkiem gwardii reprezentacyjnej królowej Elżbiety II. Brał także udział w ceremonii i procesji pogrzebowej Królowej Matki - Elżbiety. Opuścił armię w roku 2002, w wieku 28 lat, aby rozpocząć karierę muzyczną.

- Cóż, mam teraz 28 lat, a planowałem to, od kiedy byłem czternastolatkiem, więc w sumie zajęło to sporo czasu. (...) w końcu jednak miałem przygotowane swoje piosenki i demo i znalazłem sobie menedżera, wtedy właśnie rzeczy potoczyły się szybciej, ale pewnie właśnie tak to działa - tłumaczył wywiadzie dla BBC. - Zajmuje to dużo czasu, ale kiedy jest odpowiedni moment, po prostu rzeczy same dzieją się szybciej. Rzeczywiście, wydaje się, że długo odkładana kariera muzyczna, o której zawsze marzył, zaraz po jego odejściu z armii przyspieszyła. Jeszcze w 2002 roku podpisał kontrakt z wytwórnią EMI i zaczął występy. Na jednym z nich usłyszała go amerykańska kompozytorka i producentka Linda Perry, znana z 4 Non Blondes. Zakładała ona w tym czasie swoją własną wytwórnię, Custard Records, dla której chciała pozyskać Blunta. Szybko podpisała z nim kontrakt i zaprosiła do Los Angeles, aby tam nagrał pierwszą płytę. Powstała ona pod okiem Toma Rothrocka, znanego ze współpracy z Beckiem, co wróżyło jej dobre przyjęcie. W tym także okresie James zdecydował się na zmianę pisowni swojego nazwiska z Blount na Blunt, bo choć brzmiały identycznie, pisownia tego drugiego jest prostsza. Nagrywając płytę mieszkał w domu Carrie Fisher, aktorki znanej między innymi z "Gwiezdnych wojen". Jedną z piosenek na płytę, "Goodbye My Lover", nagrał nawet w jej łazience, ponieważ stało tam pianino.

Debiut Blunta, zatytułowany "Back to Bedlam" został w końcu wydany w Wielkiej Brytanii w październiku 2004 roku i początkowo nie został szerzej dostrzeżony. Samemu artyście pozwolił jednak na występy przed koncertami wielkich gwiazd, między innymi Katie Meluy czy Eltona Johna. Niektórzy recenzenci już wtedy podejrzewali, że Blunt szybko może stać się równie popularny, co wykonawcy, których supportował. Popularności pomogło na pewno sprzedanie pierwszego singla z płyty, piosenki "High" na potrzeby reklamy sieci komórkowej Vodafone we Włoszech, gdzie nagranie szybko stało się bardzo popularne. Dopiero jednak wydanie trzeciego singla, "You're Beautiful", zapewniło muzykowi prawdziwą sławę. Utwór zadebiutował na 12. miejscu angielskiej listy przebojów, a po kilku tygodniach osiągnął jej szczyt. Wraz z tą piosenką, Blunt uzyskał prawdziwą sławę w całej Europie, a po jej premierze na rynku amerykańskim w lecie 2005 roku także w Stanach Zjednoczonych. Sam wykonawca w wywiadzie dla magazynu PopMatters przyznawał, że jest zaskoczony tak dużym i nagłym zainteresowaniem jego muzyką na całym świecie. Rzeczywiście, w okresie dwóch lat po wydaniu płyty, piosenki Blunta były bardzo często obecne w rozgłośniach radiowych i wykorzystywane w promocji, zrealizowano także teledyski do kilku z nich. Z początkiem 2006 roku wystartowała też wielka trasa, obejmująca wiele krajów w Europie, Japonię, Australię i Nową Zelandię oraz USA. W sumie przez niecałe 12 miesięcy Blunt wystąpił na ponad 140 koncertach. Podczas tego tournée nagrano dwupłytowy zestaw "Chasing Time: The Bedlam Sessions", który zawierał CD z zarejestrowanym koncertem z Irlandii oraz DVD z występem dla BBC i dodatkowymi klipami do utworów z debiutanckiej płyty.

W połowie września 2007 roku Blunt wydał drugi studyjny longplay, "All the Lost Souls", który szybko uzyskał dobre wyniki sprzedaży, choć przez prasę muzyczną został przyjęta z mieszanymi uczuciami. Nie zaszkodziło to popularności muzyka, który w 2008 roku ponownie wyruszył z serią koncertów. Brał także gościnny udział w nagraniach innych muzyków. Szczególnie ciekawa była jego współpraca z francuskim raperem Sinikiem, której wynikiem był utwór "Je Réalise", obecny w pierwszej trójce francuskiej listy przebojów w 2007 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
High/Sugar-Coated	James Blunt	10.2004	16[54]	100[1]	Atlantic AT 0184	[silver-UK][written by J.Blunt,R.Ross][produced by Tom Rothrock]	-
Wisemen/No Bravery" (Live)	James Blunt	03.2005	23[89]	-	Atlantic AT 0198	[gold-UK][ Written By - James Blunt , Jimmy Hogarth , Sacha Skarbek][ Producer - Tom Rothrock/Jimmy Hogarth]
You' re beautiful/Fall At Your Feet	James Blunt	06.2005	1[5][86]	1[1][38]	Atlantic AT 0207	[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by J.Blunt,S.Skarbek,A.Ghost][produced by Tom Rothrock]
Goodbye my lover/Close Your Eyes	James Blunt	12.2005	9[54]	66[4]	Atlantic AT 0230	[platinum-UK][gold-US][ Written By - James Blunt , Sacha Skarbek][ Producer - Jimmy Hogarth/Tom Rothrock]
1973	James Blunt	09.2007	4[33]	73[3]	Atlantic AT 0285	[platinum-UK][written by J.Blunt,Mark Batson][produced by Tom Rothrock]
I Really Want You	James Blunt	09.2007	171[1]	-	Atlantic	[written by J.Blunt][produced by Tom Rothrock]
Carry You Home	James Blunt	09.2007	20[17]	-	Atlantic AT 0300 CD2	[silver-UK][written by James Blunt/Max Martin][produced by Tom Rothrock]
Same Mistake	James Blunt	12.2007	57[10]	-	Atlantic/Custard AT 0294CD2	[written by Blount][produced by Tom Rothrock]
Love, Love, Love	James Blunt	11.2008	121[2]	-	Atlantic/Custard	[written by James Blunt, Eg White][produced by Eg White, Tom Rothrock]
Stay the Night	James Blunt	11.2010	26[11]	94[1]	Atlantic/Custard AT 0357 CD2	[written by James Blunt/Bob Marley/Steve Robson/Ryan Tedder][produced by Steve Robson]
Bonfire Heart	James Blunt	10.2013	4[25]	-	Atlantic GBAHS 1300301	[platinum-UK][written by James Blunt/Ryan Tedder][produced by Tom Rothrock]
Heart to Heart	James Blunt	01.2014	42[10]	-	Atlantic/Custard GBAHS 1300388	[written by James Blunt/Daniel Parker/Daniel Omelio][produced by Martin Terefe/Robopop]
Postcards	James Blunt	05.2014	90[1]	-	Atlantic/Custard GBAHS 1300320	[written by James Blunt, Wayne Hector, Steve Mac][produced by Martin Terefe]
When I Find Love Again	James Blunt	11.2014	78[1]	-	Atlantic GBAHS 1400353	[written by Steve Mac ,Benjamin Levin, Ammar Malik, Daniel Omelio, Ross Golan, Charlotte Aitchison ][produced by Steve Mac, Benny Blanco, Robopop]
Love Me Better	James Blunt	02.2017	93[1]	-	Atlantic GBAHS 1700052	[written by James Blunt, Ryan Tedder ,Zach Skelton][produced by Ryan Tedder, Zach Skelton]
Monsters	James Blunt	02.2020	90[1]	-	Atlantic GBAHS 1901057	[silver-UK][written by Blunt, Amy Wadge and Jimmy Hogarth]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Back to bedlam	James Blunt	03.2005	1[10][182]	2[76]	Atlantic 7567934512	[3x-platinum-US][11x-platinum-UK][ Producer - Jimmy Hogarth/Tom Rothrock]
All the Lost Souls	James Blunt	09.2007	1[1][54]	7[22]	Atlantic/Custard 7567899724	[gold-US][3x-platinum-UK][ Producer - Tom Rothrock]
Some Kind of Trouble	James Blunt	11.2010	4[37]	11[6]	Atlantic/Custard 7567889301	[platinum-UK][ Producer - Steve Robson/Greg Kurstin/Eg White/Kevin Griffin/Warren Huart]
Moon Landing	James Blunt	11.2013	2[23]	-	Atlantic/Custard 2564641931	[platinum-UK][ Producer - Tom Rothrock/Steve Mac/Steve Robson/Dan Wilson/Kevin Griffin]
The Afterlove	James Blunt	04.2017	6[10]	177	Atlantic 0190295850807	[silver-UK][ Producer - Ryan Tedder, Ed Sheeran, Zach Skelton, Andrew DeRoberts ,Teddy Geiger, Daniel Parker, Stephan Moccio, Jay Paul Bicknell, Steve Robson, Martin Terefe]
Once Upon a Mind	James Blunt	11.2019	3[21]	-	Atlantic 0190295366773	[gold-UK][ Producer - Steve Robson]
The Stars Beneath My Feet (2004–2021)	James Blunt	12.2021	9[15]	-	Atlantic 0190296614989	[gold-UK]