One Records

Amerykańska wytwórnia fonograficzna, prowadzona przez Eddiego Colona, byłego DJ-a rozgłośni radiowej Kiss FM, właściciela Renegade Records i muzyka (przebój „Upfront”). Jego partnerem jest Roger Sanchez. Poznali się w 1991 r., kiedy Colon pracował jeszcze jako DJ.

Pierwszą płytą sygnowaną przez firmę był singel „No Way” zespołu Countdown, wyprodukowany przez Todda Terry’ego i Kenny’ego „Dope” Gonzaleza. Wytwórnia wydawała potem często płyty Oscara G. z grupy Murk, Kenny’ego „Dope” Gonzaleza („Axis Project” itd.), Victora Simonellego („I Know A Place”) i innych znanych producentów amerykańskich.

 Celem firmy jest „wydawanie świetnych singli powstałych w Nowym Jorku... soulowych i house’owych. Chcemy pomagać muzykom w rozwoju. Ja lubię piosenki w starym stylu, a nie te nowe numery”. Wytwórnia zaangażowała Farleya i Hellera jako remikserów oraz brytyjskiego wokalistę J.B. Braithwaite’a („Love Me Tonite”). W styczniu 1994 r. ukazał się nakładem One pierwszy longplay Sancheza.

                                        Katalog wytwórni:

   59802     Frank Sinatra     Complete Studio Recordings With Tommy Dorsey ‎(4xCD, RM)     2015    
    59804     Various     Queens of Vocal Jazz ‎(8xCD, Album)     2016    
    59805     Ella Fitzgerald & Louis Armstrong     Ella&Louis The Complete Norman Granz Sessions ‎                          2016    
    01122001     Riblja Čorba     Labudova Pesma ‎(CD, Album, RE, RM)     2001    
    483 371 120-1     Various     Chemical Reaction Vinyl Sampler ‎(12", Smplr)     1998    
    afrcd01     Various     Chemical Reaction ‎(CD, Comp, Mixed)     1999    
    CMD 9502     Hickhop.ink     Voodoo Lullaby ‎(CD, Maxi)     1995    
    HAVIN CD004     Benji Candelario     Havin'It Stateside (Volume One) ‎(CD, Mixed)     1995    
    HAVIN KS004     Benji Candelario     Havin'It Stateside (Volume One) ‎1995    
    LOCKED007     Sound Of One     As I Am ‎(12")     1998    
    none     Various     Chemical Reaction ‎(CD, Comp, Mixed)     1998    
    ONE 178     Stimulans     Dust ‎(CD, Album)     2010    
    ONE 184     Rapid Strike     God Take Me To Hell ‎(CD, Album)     2011    
    ONELP 001     Patty Obassey     Bianu Kayi Kele Jehovah ‎(LP)     1985    
    OR 10005     Contos Infantis     Era Uma Vez... 3º Volume ‎(CD, Comp)     2005    
    OR10007     José Figueiras     Regresso ‎(CD)     2005    
    OR12001     Todd Terry     The Countdown ‎(12")     1992    
    OR 12002     Kenny "Dope" Gonzalez Presents Axxis     Axxis 1992    
    OR12003     Roger S. Presents Orchestra     The Conversation 1992    
    OR12004     Oscar G. Of Murk Productions  Presents: Tilt On My Mind / Yeah. . . . ‎(12")     1992    
    OR12005     Roger S. Presents Nu-Solution Featuring Tonya Wynne     I Need You
1992    
    OR12006     A-Zel     Jazz Jupiter 1992    
    OR12007     Victor Simonelli Presents Sound Of One     The EP (EP) 1993    
    OR12008     Nu-Solution     I Need You (The Remixes) 1993    
    OR12009     Path Of Life     Sacred Ground ‎(12")     1993    
    OR12010     The Foundation  Featuring Jay Williams     Rejoice 1993    
    OR12011     Lynn Lockamie    Love So Strong / Change The Beat ‎(12")     1993    
    OR12012     Sound Of One     As I Am 1993    
    OR12014     J.D. Braithwaite     Love Me Tonight 1994    
    OR12015     Roger S. & Jay Williams     Spirit Lift You Up 1994    
    OR12016     Kenny "Dope" Gonzalez Presents Axxis     All I'm Askin' 1994    
    OR12018     J.D. Braithwaite     Love Me Tonight ‎(12")     1994    
    OR12020     Solitaire G.     Slumberland (The Remix) 1996    
    OR12021     Shades Of Love     Keep In Touch (Body To Body) (Unreleased Mixes) ‎(12")     1995    
    OR12024     Shades Of Love     Keep In Touch (Body To Body) ‎( 1995     OR12025     Kingsize     Elevate Your Mind (Feel It) 1995    
    ORCD013     Roger S.    Secret Weapons Volume 1 ‎(CD, Album)     1994    
    ORCD017     Roger Sanchez And Eddie Colon     The Sounds Of  1994    
    ORCD019     Tony Humphries     DJs Take Control - Volume  1994    
    ORCD026     Junior Vasquez     DJs Take Control - Volume 2     1995    
    ORCD028     Deep Dish     DJs Take Control - Volume 3 1996    
    ORCD029     Various     House Of One ‎(CD, Comp, Mixed)     1996    
    ORCD030     Various     DJs Take Control - The Collection ‎    1996    
    ORCD031     Eddie Colon     Mutant Disco ‎(CD, Mixed)     1997    
    ORCD032     Eddie Colon, Deep Dish and Roger Sanchez     DJs Take Control     1997    
    ORCD034     Various     Funk Off..! Vol.1 ‎(CD, Comp)     1999    
    ORCS026     Junior Vasquez     DJs Take Control - Volume 2  1995    
    ORLP013     Roger S.     Secret Weapons Volume I (Album) 1994    
    ORLP017     Various     The Sounds Of One (Comp) 1994    
    ORLP019     Various     DJs Take Control - Volume 1  1994    
    ORLP026     Various     DJs Take Control - Volume 2 ‎1995    
    ORLP028     Various     DJs Take Control - Volume 3     1996    
    ORO19     North Atlantic Oscillation     Some Blue Hive ‎(CD, Single)     2007    
    SPG-1820     Various     Dance To The Underground (Volume 3) ‎    1994    
    TVO-K-2740     Ludwig van Beethoven, The London Philharmonic Orchestra     Golden Classic Beethoven ‎(CD, Comp)     Unknown    
    UMM 053     Roger S. Presents Orchestra 7     The Conversation ‎(12")     1992

Om Records

„Filozofia działania Om polega na wyłuskiwaniu absolutnie najlepszych nagrań muzyki house” - wyjaśnił DJ Nick Hook, który założył tę wytwórnię   wspólnie z dziennikarzem działu tanecznego tygodnika „New Musical Express” Shermanem oraz Morganem Kingiem.

Firma zainaugurowała działalność trzema podwójnymi maksisinglami, które stanowiły świetną ilustrację wypowiedzi Hooka: zawierały nowoczesny house, a nosiły wspólny tytuł Absolute Om 1-3.
W katalogu wytwórni można   znaleźć takie nazwy, jak Soundsource (jest to w zasadzie Morgan King, którego nagrania np. „Take Me Up” czy „One High”, ukazują się także nakładem szwedzkiej wytwórni B-Tech), Euphoria (niegdyś ze stajni Guerilla), Bump czy Marine Boy (czyli były członek Ruts - Segz i inżynier Steve Dub. Grają oni „głęboki” house i ambient, a zabłysnęli nagraniem „Fluid”). Warty wzmianki jest też singel „Love U All Over” grupy 108 Grand z towarzyszeniem Roya Gallowaya z 1994 r.






                        Katalog wytwórni:

   12OM006     Morgan King     I Am Free 1993
    12OM0006 T     Morgan King     I Am Free ‎(2x12", Promo)     1993    
    CDRAID 511     Various     Trance 3 ‎(CD, Comp)     1993    
    DJOM 0002     Soundsource     One High (The Bump Mixes 1992    
    DJOM 0003     Various     Absolute OM Vol. 1 ‎(2x12", Promo)     1992    
    FL001     First Life     Love Bomb 1993    
    OB-001     Obiman     Rising ‎(12")     1993    
    OB1 001     Obiman     Rising ‎(12", TP)     1993    
    OM 0001     Alhambra     The Great Western Remixes ‎(12")     1992    
    OM 0002     Soundsource     One High1992    
    OM 0003     Various     Absolute OM Vol. 1 ‎(12")     1992    
    OM 0004     Various     Absolute OM Vol. 2 ‎(12")     1992    
    OM 0005     Various     Absolute OM Vol. 3 ‎(12", Sti)     1993    
    OM 0006     Morgan King     I Am Free • The Leftfield Remixes
1993    
    OM 0007     Pleasure Box     Goodbye T' Jane (EP) 1993    
    OM 007R     Pleasure Box     Goodbye T' Jane ‎(12", Promo)     1993    
    OM 0008     Marine Boy     Fluid 1994    
    OM 0008     Various     Trance Five ‎(2xLP, Comp)     1994    
    OM 009     108 Grand     Love U All Over  1994    
    OM0009/C     108 Grand featuring Roy Galloway     Love U All Over ‎(CD, Single)     1994    
    OM 010     108 Grand     Tonight 1994    
    OM0009/1     108 Grand featuring Roy Galloway     Love U All Over ‎(12")     1994    
    OM640     Marques Wyatt     For Those Who Like To Get Down 2015    
    OMCD002     108 Grand     The Album ‎(CD, Album)     1994    
    OMCDLP 001     Various     Sound Of The Absolute ‎(2xCD, Comp)     1994    
    OMDJ 0004     Various     Absolute OM Vol 2 ‎(12", Promo)     1992    
    OM LP 001     Various     Sound Of The Absolute ‎(2xLP, Comp)     1994    
    OM LP 002     108 Grand     The Album ‎(2xLP, Album)     1994    
    OMW003     VFN Experience     Volume One 1994    
    OMW004     Meantime     1-4-Seven / Hammer & Toms ‎(12")     1994    
    RAID 511     Various     Trance 3 ‎(2xLP, Comp)     1993    
    REACT LP 187     Deep Dish     Yoshiesque Two ‎(5xLP, Comp)     2001

Omar

Właśc. Omar Lye Fook, ur. ok. 1968 r. Jego ojcem był mieszkający na Jamajce Chińczyk, a matką - Hinduska. Omar zaczynał karierą jako perkusista Kent Youth Orchestra. Ukończył Guildhall School Of Music. Zadebiutował singlami „Mr Postman” i „You And Me” (z wokalnym towarzyszeniem Caron Wheeler).

Jego pierwszy album ukazał się nakładem wytwórni Kongo Dance, prowadzonej przez Harlesden Black Music Association. Wszedł do Top 60. Po profesjonalnym koncercie w sali Hammersmith Odeon w grudniu 1990 r. Giles Peterson z wytwórni Talkin’,Loud przekonał firmę Phonogram (która finansowowo wspiera jego wytwórnię) do sfinansowania płyty Omara.

 Debiutancki album artysty zremiksowano i wydano ponownie. W tym czasie utwór tytułowy stał się bardzo popularny w klubach. Choć z definicji Omar jest muzykiem soulowym, wykorzystuje w swej twórczości także reggae, ragga i hip hop, dzięki czemu znajduje uznanie w oczach wielu sympatyków muzyki tanecznej. Po odejściu Omara z Talkin’ Loud w styczniu 1993 r. zaangażowała go wytwórnia RCA.

Kontynuuje on współpracę z muzykami z kręgu rhytlim’n’bluesa - kompozytorem Lamontem Dozierem, grającym na   instrumentach klawiszowych Davidem Frankiem (znanym z udziału w „I Feel For You” Chaki Khan), Leonem Ware’em (aranżerem Marcina Gaye’a) i samym, Steviem Wonderem, który skontaktował się z Omarem usłyszawszy utwór „Music”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Don't Mind The Waiting	Omar	06.1989	82[4]	-	Kongo Dance DPS 5	[written by Hammer][produced by Godwin Logie]
There's Nothing Like This/I Don't Mind The Waiting	Omar	09.1990	14[11]	-	Talkin' Loud TLK 9	[written by Hammer][produced by Omar, The Family]
Your Loss My Gain/Get To Know You Better	Omar	05.1992	47[2]	-	Talkin' Loud TLK 22	[written by O Lye-Fook][produced by O Lye-Fook And The Family]
Music/Don't Sell Yourself Short	Omar	09.1992	53[2]	-	RCA 74321213982	[written by O Lye-Fook][produced by Omar And The Family]
Outside	Omar	07.1994	43[2]	-	Talkin' Loud TLK 28	[written by L Dozier, O Lye-Fook][produced by Omar ]
Keep Steppin'	Omar	10.1994	57[2]	-	RCA 74321233672	[written by David Frank, Omar][produced by Omar ]
Say Nothin'	Omar	08.1997	29[2]	-	RCA 74321502862	[written by David Frank, Omar][produced by David Frank, Omar]
Golden Brown	Omar	10.1997	37[2]	-	RCA 74321525422	[written by Hugh Cornwell, Jean-Jacques Burnel, Dave Greenfield ,Jet Black]
Something Real	Omar	11.2000	91[1]	-	Oyster Music OYSCDS2	-
Be Thankful	Omar Feat. Angie Stone	09.2001	85[1]	-	Oyster Music OYSCDS6	[written by Devaughn][produced by David Frank, Omar]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
There's Nothing Like This	Omar	07.1990	54[4]	-	Kongo Dance KDLP 2	[produced by Godwin Logie, Omar and the Family]
There's Nothing Like This [1991 version]	Omar	07.1991	19[6]	-	Talkin Loud 5100211	[produced by Godwin Logie, Omar and the Family]
Music	Omar	10.1992	37[2]	-	Talkin Loud 5124012	[produced by Omar and the Family]
For Pleasure	Omar	07.1994	50[2]	-	RCA 74321208532	[produced by Omar ]
This Is Not a Love Song	Omar	08.1997	50[2]	-	RCA 74321496262	-

'N Sync

Jakie to uczucie sprzedać ponad milion płyt jednego dnia? Na to pytanie odpowiedzieć mogą członkowie boysbandu 'N Sync, których longplay "No Strings Attached" znajduje się w pierwszej dziesiątce najlepiej sprzedających się albumów w historii muzyki. Piątkę chłopaków z Orlando, którzy tworzyli 'N Sync odkrył Lou Pearlman, odpowiedzialny również za sukces Backstreet Boys.


Guru boysbandów, specjalista od zarabiania wielkich pieniędzy, odsiaduje obecnie wyrok 25 lat pozbawienia wolności za defraudacje finansowe... całe szczęście chłopcy z 'N Sync każdy grosz zarobili uczciwie i trzymają się z dala od kryminału. Nie mogło być inaczej, w końcu to bardzo grzeczni chłopcy.

Pierwszy na świat przyszedł Chris Kirkpatric. Urodził się 17 października 1971 roku w Clarion, w stanie Pensylwania. Zanim nauczył się mówić ryczał jak tygrysek (mama nadała mu nawet przydomek "Tiger Babe"), tego talentu nie wykorzystał nigdy w 'N Sync, ale udzielał się w kilku punk rockowych grupach, gdzie ryczenie było jak najbardziej na miejscu. Był grzecznym, ułożonym dzieckiem, które nie pakowało się w kłopoty, ale domagało się nieustannej uwagi ze strony rodziców. W wieku trzech lat śpiewał już pierwsze melodie, a w latach młodzieńczych nabrał przekonania, że odniesie sukces na scenie muzycznej.

JC Chasez urodził się 8 sierpnia 1976 roku w Bowie, w stanie Maryland. W okresie dzieciństwa pochłaniały go w szczególności klocki lego. Gdy z tego wyrósł, odkrył, że ma całkiem niezłe poczucie rytmu, cudowny głos i może czegoś dokonać w muzyce. W tamtym okresie był typowym zbuntowanym nastolatkiem, dla którego rodzice są złem koniecznym. Z tego również wyrósł po jakimś czasie.

Joey Fatone przyszedł na świat 28 stycznia 1977 roku w Nowym Jorku. Był słodkim, kochającym dzieckiem, które potrafiło z posklejanych kawałków makaronu zrobić oryginalną laurkę na Dzień Mamy. Miał powód by punktować u niej dobrymi uczynkami, gdyż nie garnął się do nauki i często nie odrabiał lekcji, przez co szlaban na telewizję był dla niego czymś zupełnie normalnym. Od dziecka, kiedy to jeszcze tańcował z wypchaną małpką na tapczanie, marzył o śpiewaniu i zrobieniu kariery muzycznej.

Podobnie rzecz się miała z Lance'em Bassem, który urodził się 4 maja 1979 roku w Laurel, w stanie Missisipi. Jego potencjał sceniczny objawił się w bardzo młodym wieku. Razem z siostrą Stacy przygotowywał dla rodziny specjalne występy, podczas których śpiewał i tańczył przed usadzonymi na sofie domownikami. Największym marzeniem młodego Lance'a było wyjście na scenę do tysiąca wielbiących go fanów.

Ten sam sen dzielił również Justin Timberlake, najmłodszy rodzynek w 'N Sync, urodzony 31 stycznia 1981 roku w Memphis. Jego ulubioną zabawką z dzieciństwa była plastikowa gitara. Śpiewał już jako dwulatek i podobnie jak Lance w młodym wieku dawał popisy przed rodziną, a także tańczył i odtwarzał choreografie z teledysków Michaela Jacksona. Już wtedy dbał o perfekcyjne odtworzenie każdego ruchu.

Zespół uformował się w Orlando, na Florydzie w roku 1995. Lou Pearlman, ojciec pnącego się wtedy na wyżyny sławy boysbandu Backstreet Boys, postanowił zainwestować w jeszcze jedną popową grupę. Polecił swojemu koledze, Chrisowi Kirkpatrickowi, znalezienie młodych wokalistów do zespołu. Po uruchomieniu kontaktów i przewertowaniu stosu amatorskich nagrań do składu dołączyła reszta chłopaków, dając początek grupie 'N Sync. Rozpoczęły się próby, nauka tańca i śpiewu. 22 października 1995 roku grupa dała pierwszy koncert na Florydzie. Lou zadbał o to, aby na ich występie nie zabrakło przedstawicieli firm fonograficznych. Jedna z wytwórni zdecydowała się wydać singel grupy, ale... na rynku europejskim.

Grupa zaczęła więc podążać przetartą ścieżką kariery Backstreet Boys, którzy najpierw podbili Europę, a potem dopiero Stany Zjednoczone. Wydany pod koniec roku 1996 singel "I Want You Back" dotarł do pierwszej dziesiątki niemieckiej listy przebojów i zagwarantował zespołowi kontrakt płytowy. Debiutancki album "*NSYNC" ukazał się w marcu 1997 roku w Niemczech. Pierwsze trasy koncertowe grupy obejmowały wyłącznie Europę, a w szczególności Niemcy, Austrię i Szwajcarię. Dzięki występowi w Budapeszcie, na którym przyglądał im się szef amerykańskiego oddziału RCA Records, udało im się podpisać kontrakt gwarantujący wydawanie albumów również w Stanach Zjednoczonych.

Sukces ich pierwszej płyty został powtórzony po drugiej stronie Atlantyku i od tego momentu było już tylko lepiej. Grupa zaczęła robić furorę wśród nastoletniej młodzieży. Emisja ich koncertu na Disney Channel i epizod w "Sabrinie, nastoletniej czarownicy" w czasie największej popularności tego serialu, wyniosły ich na piedestał. Wydany w listopadzie 1998 roku krążek "Home for Christmas" sprzedał się w liczbie ponad 2 milionów egzemplarzy i zapewnił zespołowi niebywały sukces. Mieli wówczas dwa albumy w pierwszej dziesiątce listy Billboardu, co jest niezwykle rzadką rzeczą. Na fali popularności nagrali nawet piosenkę z Glorią Estefan na soundtrack do filmu "Koncert na 50 Serc".

Gdy kolejne ich single zdobywały szczyty list przebojów, 'N Sync zdali sobie sprawę z faktu, iż Lou Pearlman nie jest człowiekiem godnym zaufania. Wytoczyli mu proces, oskarżając o oszustwa finansowe i pozbawienie grupy ponad 50 procent należących im się zysków. Nie był to jednak czas, w którym Lou miał dopełnić swojego przeznaczenia i wylądować za kratkami. Obie strony poszły na ugodę, a 'N Sync zmienili wytwórnię fonograficzną i menedżera.

I jak się miało okazać, bardzo dobrze zrobili, bo ich kolejna płyta była żyłą złota i z pewnością ewentualne straty finansowe byłyby bardziej odczuwalne. Pod koniec roku 2000 wydali longplay "No Strings Attached", diamentowy album, który sprzedał się w nakładzie ponad 11 milionów egzemplarzy na całym świecie. W dniu premiery kupiło go ponad milion Amerykanów!

- Nie mieliśmy pojęcia, że ten album tak świetnie sobie poradzi - powiedział Kirkpatrick w wywiadzie dla jednej z amerykańskich telewizji. - Słyszeliśmy od wielu ludzi, że jeśli uda nam się sprzedać 100 tysięcy płyt to będzie wielki sukces. Kiedy przyszedł oficjalny raport... milion sprzedanych płyt w ciągu jednego dnia... byliśmy zdezorientowani. Nie wiedzieliśmy nawet jak na to zareagować.

Rok później poszli za ciosem i powtórzyli sukces z płytą "Celebrity". Na albumie tym pojawił się sam Stevie Wonder, który użyczył głosu w piosence "Something Like You". Promocja płyty skupiła się na Justinie Timberlake'u, na single wybrano skomponowane przez niego utwory. JC Chasez napisał później w swojej autobiografii "Out of Sync", że te wydarzenia stały się motorem poważnych decyzji przesądzających o karierze grupy. Justin Timberlake postanowił poświęcić się karierze solowej, co w efekcie doprowadziło do zawieszenia działalności 'N Sync w roku 2002. Każdy z członków poszedł w swoją stronę, angażowali się w przemysł muzyczny, filmowy, a nawet odzieżowy, a największą karierę z nich wszystkich robił Justin, który do dzisiaj sprzedał ponad 18 milionów egzemplarzy swoich płyt.

Wszelkie plany reaktywacji zespołu były duszone w zarodku przez Justina. Dopiero pod koniec 2008 roku Lance Bass ogłosił oficjalnie magazynowi "Billboard", że powrót 'N Sync na scenę i to w oryginalnym składzie jest sprawą niemalże pewną.

- Nie znam dokładnych planów chłopaków na następne miesiące, ale wydaje mi się, że nie będzie większych przeszkód, żebyśmy nagrali razem płytę i jeszcze raz ruszyli w wielką trasę - oświadczył. - Nigdy oficjalnie nie ogłosiliśmy zakończenia działalności 'N Sync. (...) Gdybyśmy mieli znów nagrywać razem z pewnością będzie to coś w rytmach urban i hip-hop. Czujemy takie brzmienia!

Czas pokaże, czy uda im się ponownie zawojować świat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tearin' up my heart	'N Sync	09.1997	9[18]	59[1][12.98]	Arista 74321492332	[written by Kristian Lundin/Max Martin][produced by Kristian Lundin]
I want you back/I Just Wanna Be With You	'N Sync	11.1997	5[15]	13[24]	Northwestside 74321646972	[gold-UK][written by Max Martin/Denniz Pop][produced by Max Martin/Denniz Pop]
[God must have spent] A little more time on you/Sailing [live]	'N Sync	12.1998	-	8[22]	RCA 65685 [US]	[written by Evan Rogers/Carl Sturken][produced by Carl Sturken/Evan Rogers]
Merry Christmas,Happy Holidays	'N Sync	01.1999	-	113[2]	album cut
I drive myself crazy	'N Sync	04.1999	-	67[12]	RCA 65 721 [US]	[written by Rick Nowels/Allan Rich/Ellen Shipley][produced by Veit Renn]
God must have spent a little more time on you/Sad lookin' moon	Alabama feat 'N Sync	05.1999	-	29[20]	RCA 65 759 [US]	[written by Evan Rogers/Carl Sturken][produced by Alabama/Don Cook]
Music of my heart	'N Sync & Gloria Estefan	09.1999	34[7][01.00]	2[20]	Epic 6685272	[gold-US][piosenka tytułowa z filmu][written by Diane Warren][produced by David Foster]
Bring it all to me	Blaque feat 'N Sync	10.1999	-	5[29]	album cut	[written by Billy Lawrence/Leshan Lewis/Mark Cory Rooney/William Shelby/Violet Smith/Kevin Spencer/Nidra Sylvers/Linda Van Horssen][produced by Mark Cory Rooney/LES]
Bye bye bye	'N Sync	03.2000	3[14]	4[23]	Jive 9250202	[silver-UK][written by Kristian Lundin/Jake Schulze/Andreas Carlsson][produced by Jakob Schulze/Kristian Lundin]
It' s gonna be me	'N Sync	05.2000	9[22]	1[2][25]	Jive 9251082	[gold-US][written by Max Martin/Rami Yacoub/Andreas Carlsson][produced by Rami Yacoub]
I' ll never stop	'N Sync	07.2000	13[12]	-	Jive 9250762	[written by Kristian Lundin/Max Martin/Lati Kronlund][produced by Kristian Lundin]
This i promise you	'N Sync	09.2000	21[15]	5[26]	Jive 9251302	[1[13].Adult Contemporary Chart][written and produced by Richard Marx]
Pop	'N Sync	07.2001	9[12]	19[15]	Jive 9252422	[written by 'N Sync/Justin Timberlake/Wade Robson][produced by BT/Justin Timberlake/Wade Robson]
Gone	'N Sync	09.2001	24[7]	11[24]	Jive 9252772	[written by Wade Robson/Justin Timberlake][produced by Justin Timberlake/Wade Robson][sample z Believe in love-Teddy Pendergrass]
Girlfriend/Gone	'N Sync feat Nelly	02.2002	2[26]	5[20]	Jive 9253312	[silver-UK][written by Wade Robson/Justin Timberlake][produced by Chad Hugo/Pharrell Williams]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
N Sync	N Sync	03.1998	30[8]	2[109]	Northwestside 74321681902	[10x-platinum-US][produced by Carl Sturken/Denniz Pop/Evan Rogers/Gary Carolla/Kristian Lundin/Max Martin/Veit Renn]
Home for Christmas	N Sync	11.1998	-	7[10]	RCA 677264 [US]	[2x-platinum-US][produced by Veit Renn/Gary Carolla/Peter Ries/Evan Rogers/Carl Sturken/John Poppo/Robin Wiley]
No strings attached	N Sync	03.2000	14[43]	1[8][82]	Jive 9220272	[11x-platinum-US][gold-UK][produced by Guy Roche/Kristian Lundin/Rami Yacoub/Richard Marx/Riprock/Robin Wiley/Veit Renn]
Celebrity	N Sync	08.2001	12[11]	1[1][43]	Jive 9223642	[5x-platinum-US][gold-UK][produced by BT/Brian McKnight/J. Moss/JC Chasez/Jakob Schulze/Justin Timberlake/Kristian Lundin/Rami Yacoub/Robin Wiley/Rodney Jerkins/Wade Robson]
Greatest Hits	N Sync	11.2005	-	48[3]	Jive 73 307 [US]	[produced by David Foster/Evan Rogers/Richard Marx/Denniz Pop/Carl Sturken/Max Martin/Veit Renn/Justin Timberlake/Kristian Lundin/Rami/Wade Robson]

Kings of Leon

Kings of Leon to jeden z najbardziej pożądanych koncertowo zespołów świata. W skład zespołu z Nashville wchodzi czterech panów Followill - bracia Caleb, Nathan i Jared oraz ich kuzyn Matthew. Kings of Leon są grupą, która sprzedała najwięcej płyt w formie elektronicznej w historii Wysp Brytyjskich.

Swoją nazwę wzięli od imienia ojca i dziadka braci (zarówno jeden jak i drugi mają na imię Leon). Początkowo nic nie zapowiadało tak szybkiego światowego sukcesu formacji. Ich pierwszy album pt. „Youth and Young Manhood” wydany w 2003 roku spotkał się z ciepłym przyjęciem głównie w Europie. Mimo muzyki zakorzenionej silnie w tradycji amerykańskiego rocka media zwróciły uwagę na dobrze zapowiadających się młodych muzyków, a The Strokes i U2 zaprosili zespół na wspólne trasy.

Drugi album pt. „Aha Shake Heartbreak” zawierał takie single jak “The Bucket”, “Four Kicks” i “King Of The Rodeo”. Powiew świeżości, jaki ze sobą niosły potwierdził już wcześniej pojawiające się głosy, że siły braci Followill nie można lekceważyć. Kiedy w 2007 roku wyszedł trzeci album pt. „Because Of The Times” dziennikarze Rolling Stone zastanawiali się jak dobrym zespołem mogą jeszcze stać się Kings of Leon. Wydawało się przecież, że wyprzedając nowojorskie Radio City Music Hall oraz O² Arena w Londynie, czy występując jako headliner na Glastonbury i Oxygen osiągnęli już wszystko.

A jednak ich czwarty studyjny album przebił sukces nie tylko ich wcześniejszych płyt, ale także stał się jednym z ważniejszych w historii rocka. „Only By The Night” to kontynuacja poprzednich osiągnięć, ale także wzniesienie twórczości Kings of Leon na jeszcze wyższy poziom muzycznego rzemiosła. Nagrany w Nashville, świetnie brzmiący album, miejscami intrygujący, miejscami porażający energią przepełniony jest porywającymi melodiami. Wszystkie pokładane w zespół nadzieje teraz spełniły się. Płyta od początku do końca przykuwa uwagę, a hity takie jak „Sex On Fire” czy „Use Somebody” już przeszły do historii jako jedne z najlepszych utworów 2008 roku. Duży wpływ na zespół miały też wcześniejsze trasy z tytanami rocka takimi jak Bob Dylan, czy Pearl Jam, bo mimo intymnego klimatu kompozycji, świetnie sprawdzają się one podczas wielkich koncertów. Dzięki temu Kings of Leon wkroczyli do grona najważniejszych rockowych formacji XXI wieku.

Od momentu wydania „Only By The Night” wokół Followillów rozpętała się medialna burza. Stacje muzyczne na zmianę transmitują ich teledyski, zdjęcia zespołu zdobią okładki pism muzycznych, a single od wielu, wielu tygodni goszczą na listach przebojów. Nie sposób uciec przed ich muzyką, wręcz przeciwnie - o występie Kings of Leon marzą dziesiątki tysięcy fanów na całym świecie. Polscy fani już niedługo spełnią swoje marzenia.
 W 2009 roku, podczas trasy koncertowej promującej Only by the Night, zespół zaczął zbierać materiał do nowej płyty. Ukazała się ona 18 października 2010 w Wielkiej Brytanii, a 19 października 2010 w USA. Album był nagrywany w okresie od lutego do czerwca 2010 w Nowym Jorku oraz Nashville. W Wielkiej Brytanii album zadebiutował na pierwszym miejscu notowania. W 2011 roku Come Around Sundown otrzymał nominację do nagrody Grammy w kategorii najlepszy rockowy album. 27 lipca 2011 na koncercie w Dallas wokalista zespołu Caleb Followill znajdował się pod silnym wpływem alkoholu. Musiał przez to opuścić scenę, a koncert został przerwany. 1 sierpnia 2011 Kings of Leon odwołali pozostałą część trasy po USA. W listopadzie 2011 grupa odbyła trasę koncertową po Australii.
 Podobnie jak wszystkie poprzednie, nazwa ta składa się z pięciu sylab. Wydanie płyty poprzedziła europejska trasa koncertowa, podczas której zespół zagościł również w Polsce (6 lipca 2013 w Gdyni -w ramach Open'er Festival). W trakcie wywiadu w MTV News Nathan Followill stwierdził, że brzmienie nowych utworów będzie bardzo energetyczne, a grane podczas trasy koncertowej utwory "Don't Matter" oraz "Supersoaker" doskonale odzwierciedlają charakter płyty. Według basisty zespołu Mechanical Bull zawiera odwołania do wszystkich wcześniejszych albumów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Holy Roller Novocaine EP	Kings of Leon	03.2003	53[2]	-	RCA HMD 21	[written by Nathan Followill/Caleb Followil/Angelo Petraglia][produced by Ethan Johns]
Red Morning Light EP: What I Saw	Kings of Leon	06.2003	22[4]	-	Hand Me Down HMD 23	[written by Angelo Petraglia/Followill][produced by Ethan Johns]
Molly's Chambers	Kings of Leon	08.2003	23[12]	-	RCA HMD 29	[silver-UK][written by Nathan Followill/Caleb Followil/Angelo Petraglia][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Wasted Time	Kings of Leon	11.2003	51[2]	-	Hand Me Down HMD 32	[written by Nathan Followill/Caleb Followil/Angelo Petraglia][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
California Waiting	Kings of Leon	02.2004	61[2]	-	Hand Me Down HMD 36	[written by Followill/Angelo Petraglia][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
The Bucket	Kings of Leon	11.2004	16[13]	-	Hand Me Down HMD 41	[silver-UK][written by Followill/Followil][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Four Kicks	Kings of Leon	01.2005	24[3]	-	Hand Me Down HMD 45	[written by Followil][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
King of the Rodeo	Kings of Leon	04.2005	41[6]	-	Hand Me Down HMD 49	[written by Followil][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
On Call	Kings of Leon	03.2007	18[23]	-	Hand Me Down 88697073602	[silver-UK][written by Kings Of Leon][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Fans	Kings of Leon	06.2007	13[33]	-	Columbia 88697114112	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Charmer	Kings of Leon	11.2007	85[2]	-	Hand Me Down 88697164992	[written by Kings of Leon][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Sex on Fire	Kings of Leon	09.2008	1[3][197]	56[20]	Hand Me Down 88697352002	[5x-platinum-UK][platinum-US][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Knocked Up	Kings of Leon	09.2008	167[2]	-	Hand Me Down	-
Use Somebody	Kings of Leon	10.2008	2[156]	4[57]	Columbia 88697412182	[3x-platinum-UK][platinum-US][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Closer	Kings of Leon	10.2008	102[4]	-	Hand Me Down	-
Frontier City	Kings of Leon	10.2008	116[1]	-	Hand Me Down	-
Crawl	Kings of Leon	10.2008	125[1]	-	Hand Me Down	[written by Caleb Followill, Nathan Followill, Jared Followill, Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia, Jacquire King]
Manhattan	Kings of Leon	10.2008	149[2]	-	Hand Me Down	-
Revelry	Kings of Leon	02.2009	29[16]	-	Hand Me Down 88697464632	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Notion	Kings of Leon	06.2009	107[9]	99[1]	RCA 88697-61055-2	[silver-UK][written by Kings of Leon][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Radioactive	Kings of Leon	10.2010	7[17]	37[5]	Hand Me Down 88697796492	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Pyro	Kings of Leon	10.2010	69[13]	-	Hand Me Down CATCO 171536490	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
The End	Kings of Leon	10.2010	136[1]	82[1]	Hand Me Down	-
Back Down South	Kings of Leon	07.2011	182[1]	-	Hand Me Down	[written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Super-Soaker	Kings of Leon	07.2013	32[16]	106[2]	RCA USRC 11300780	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia]
Wait For Me	Kings of Leon	08.2013	31[9]	101[1]	RCA USRC 11300789	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia]
Beautiful War	Kings of Leon	11.2013	98[6]	37[5]	RCA USRC 11300783	[written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill]
Temple	Kings of Leon	10.2013	153	-	RCA	[written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Angelo Petraglia]
Don't Matter	Kings of Leon	06.2014	174	-	RCA	[written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill]
Waste a Moment	Kings of Leon	10.2010	45[10]	102	RCA USRC 11601471	[gold-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill]
Walls	Kings of Leon	10.2016	97[1]	-	RCA USRC 11601480	[silver-UK][written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Markus Dravs]
Reverend	Kings of Leon	10.2016	87[1]	-	RCA USRC 11601472	[written by Caleb FollowillNathan FollowillJared FollowillMatthew Followill
Find Me	Kings of Leon	10.2016	90[1]	-	RCA USRC 11601474	[silver-UK]
The Bandit/100,000 People	Kings of Leon	01.2021	74[2]	-	Columbia USRC 12000543	[written by Caleb Followill/Nathan Followill/Jared Followill/Matthew Followill][produced by Markus Dravs]
Stormy Weather	Kings of Leon	03.2021	88[1]	-	Columbia USRV 82002160	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Youth & Young Manhood	Kings of Leon	07.2003	3[140]	113[5]	Hand Me Down HMD 27	[2x-platinum-UK][produced by Ethan Johns]
Aha Shake Heartbreak	Kings of Leon	11.2004	3[148]	55[21]	Hand Me Down HMD 39	[2x-platinum-UK][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Youth and Young Manhood / Aha Shake Heartbreak	Kings of Leon	07.2008	67[8]	-	************* 88697003552	[2x-platinum-UK][produced by Ethan Johns/Angelo Petraglia]
Because of the Times	Kings of Leon	04.2007	1[2][179]	25[33]	Hand Me Down 88697077412	[3x-platinum-UK][produced by Ethan Johns]
Only by the Night	Kings of Leon	10.2008	1[4][207]	5[132]	Hand Me Down 88697351992	[10x-platinum-UK][2x-platinum-US][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Boxed	Kings of Leon	07.2009	20[34]	-	Hand Me Down 88697547372	[gold-UK][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Come Around Sundown	Kings of Leon	10.2010	1[2][50]	2[37]	Hand Me Down 88697782412	[3x-platinum-UK][gold-US][produced by Angelo Petraglia/Jacquire King]
Mechanical Bull	Kings of Leon	10.2013	1[1][48]	2[29]	RCA 88883768222	[platinum-UK][produced by Angelo Petraglia]
Walls	Kings of Leon	10.2016	1[1][37]	1[1][1]	RCA 88985362642	[gold-UK][produced by Markus Dravs]
When You See Yourself	Kings of Leon	03.2021	1[1][6]	11[2]	Columbia 19439746872	[produced by Markus Dravs]

James Blunt

James Blunt urodził się 22 lutego 1974 roku w Tidworth w angielskim hrabstwie Wiltshire. James Blunt był najstarszym dzieckiem Jane i Charlesa Blountów. Jego ojciec, kontynuując tradycję rodzinną, służył w armii jako oficer Królewskich Sił Powietrznych. W związku z tym cała rodzina często musiała zmieniać miejsca zamieszkania, którymi były najczęściej brytyjskie bazy lotnicze.


Tak więc dzieciństwo spędził James nie tylko w swoich rodzinnych stronach, ale przebywał także w Niemczech i na Cyprze. Mimo tego nadal najbardziej związany czuje się z miasteczkiem Cley w Norfolk, gdzie jego rodzina miała duży dom ze stojącym nieopodal wiatrakiem. Ojciec starał się mu przekazać zarówno wojskowe poczucie odpowiedzialności za kraj jak i swoją pasję lotniczą, dzięki której James zdobył licencję pilota w wieku 16 lat. Przez całe dzieciństwo rozwijał jednak również swoje zainteresowanie muzyką, uczył się grać na skrzypcach i pianinie, a jako nastolatek zaczął grać na gitarze. Mimo jego marzeń o zostaniu muzykiem, niewiele wskazywało, że miałby on kiedyś zrobić międzynarodową karierę jako piosenkarz.

W młodości uczęszczał do zwykłych szkół, jako nastolatek już związał się także z armią, korzystając z jej stypendiów. Dzięki jednym z nich trafił na University of Bristol, gdzie studiował inżynierię produkcji lotniczej oraz socjologię. Czasów swojej edukacji James nie wspomina zbyt dobrze. Bardziej niż produkcją samolotów zainteresowany był socjologią, z której w 1996 roku uzyskał licencjat. Dotyczył on rynku muzycznego i tworzenia się na nim idoli muzyki pop. Miał jednak wtedy okazję do poznawania muzyki rockowej, z którą nie miał dotychczas wiele wspólnego, jako, że jedyny odtwarzacz jego rodzina posiadała w samochodzie. Rozwijał także swoje umiejętności gry na gitarze. Niestety po studiach, sponsorowanych przez armię, był zmuszony odbyć przynajmniej czteroletnią służbę wojskową. Najpierw skierowano go na szkolenia do słynnej prestiżowej akademii wojskowej Sandhurst, licząc zapewne, że kolejny członek rodu Bluntów będzie długo służył Jej Królewskiej Mości. Wkrótce po ukończeniu szkolenia James został wysłany do Kanady, gdzie brał udział w wojskowych manewrach. Z inscenizowanego pola walki, na którym spędził sześć miesięcy, został wysłany na prawdziwą wojnę. W 1999 roku pojechał jako oficer wojsk NATO do Kosowa. Brał wtedy udział w jednych z pierwszych działań zachodnich wojsk na tym terenie podczas drugiej wojny na Bałkanach. Był pierwszym oficerem Brytyjskim, który wszedł do Prisztiny, stolicy Kosowa. Udało mu się nawet wziąć udział w międzynarodowym incydencie militarnym z armią rosyjską na lotnisku w tym mieście. Zbrodnie wojenne, które oficer Blount widział w byłej Jugosławii skłoniły go do zaangażowania się w działania międzynarodowej organizacji humanitarnej Lekarze bez Granic, którą wspierał także po zakończeniu służby, jako znany piosenkarz. Podobno cały czas podczas misji Blunt myślał o muzyce, a swoja gitarę woził przyczepioną na zewnątrz czołgu, którym dowodził.

Część piosenek z jego pierwszej płyty została napisana podczas wojny i częściowo odnosiła się do napięcia związanego z tą sytuacją. Po powrocie z Kosowa James odbył kurs kawalerzysty i służył w reprezentacyjnej kompanii w Londynie. Był członkiem gwardii reprezentacyjnej królowej Elżbiety II. Brał także udział w ceremonii i procesji pogrzebowej Królowej Matki - Elżbiety. Opuścił armię w roku 2002, w wieku 28 lat, aby rozpocząć karierę muzyczną.

- Cóż, mam teraz 28 lat, a planowałem to, od kiedy byłem czternastolatkiem, więc w sumie zajęło to sporo czasu. (...) w końcu jednak miałem przygotowane swoje piosenki i demo i znalazłem sobie menedżera, wtedy właśnie rzeczy potoczyły się szybciej, ale pewnie właśnie tak to działa - tłumaczył wywiadzie dla BBC. - Zajmuje to dużo czasu, ale kiedy jest odpowiedni moment, po prostu rzeczy same dzieją się szybciej. Rzeczywiście, wydaje się, że długo odkładana kariera muzyczna, o której zawsze marzył, zaraz po jego odejściu z armii przyspieszyła. Jeszcze w 2002 roku podpisał kontrakt z wytwórnią EMI i zaczął występy. Na jednym z nich usłyszała go amerykańska kompozytorka i producentka Linda Perry, znana z 4 Non Blondes. Zakładała ona w tym czasie swoją własną wytwórnię, Custard Records, dla której chciała pozyskać Blunta. Szybko podpisała z nim kontrakt i zaprosiła do Los Angeles, aby tam nagrał pierwszą płytę. Powstała ona pod okiem Toma Rothrocka, znanego ze współpracy z Beckiem, co wróżyło jej dobre przyjęcie. W tym także okresie James zdecydował się na zmianę pisowni swojego nazwiska z Blount na Blunt, bo choć brzmiały identycznie, pisownia tego drugiego jest prostsza. Nagrywając płytę mieszkał w domu Carrie Fisher, aktorki znanej między innymi z "Gwiezdnych wojen". Jedną z piosenek na płytę, "Goodbye My Lover", nagrał nawet w jej łazience, ponieważ stało tam pianino.

Debiut Blunta, zatytułowany "Back to Bedlam" został w końcu wydany w Wielkiej Brytanii w październiku 2004 roku i początkowo nie został szerzej dostrzeżony. Samemu artyście pozwolił jednak na występy przed koncertami wielkich gwiazd, między innymi Katie Meluy czy Eltona Johna. Niektórzy recenzenci już wtedy podejrzewali, że Blunt szybko może stać się równie popularny, co wykonawcy, których supportował. Popularności pomogło na pewno sprzedanie pierwszego singla z płyty, piosenki "High" na potrzeby reklamy sieci komórkowej Vodafone we Włoszech, gdzie nagranie szybko stało się bardzo popularne. Dopiero jednak wydanie trzeciego singla, "You're Beautiful", zapewniło muzykowi prawdziwą sławę. Utwór zadebiutował na 12. miejscu angielskiej listy przebojów, a po kilku tygodniach osiągnął jej szczyt. Wraz z tą piosenką, Blunt uzyskał prawdziwą sławę w całej Europie, a po jej premierze na rynku amerykańskim w lecie 2005 roku także w Stanach Zjednoczonych. Sam wykonawca w wywiadzie dla magazynu PopMatters przyznawał, że jest zaskoczony tak dużym i nagłym zainteresowaniem jego muzyką na całym świecie. Rzeczywiście, w okresie dwóch lat po wydaniu płyty, piosenki Blunta były bardzo często obecne w rozgłośniach radiowych i wykorzystywane w promocji, zrealizowano także teledyski do kilku z nich. Z początkiem 2006 roku wystartowała też wielka trasa, obejmująca wiele krajów w Europie, Japonię, Australię i Nową Zelandię oraz USA. W sumie przez niecałe 12 miesięcy Blunt wystąpił na ponad 140 koncertach. Podczas tego tournée nagrano dwupłytowy zestaw "Chasing Time: The Bedlam Sessions", który zawierał CD z zarejestrowanym koncertem z Irlandii oraz DVD z występem dla BBC i dodatkowymi klipami do utworów z debiutanckiej płyty.

W połowie września 2007 roku Blunt wydał drugi studyjny longplay, "All the Lost Souls", który szybko uzyskał dobre wyniki sprzedaży, choć przez prasę muzyczną został przyjęta z mieszanymi uczuciami. Nie zaszkodziło to popularności muzyka, który w 2008 roku ponownie wyruszył z serią koncertów. Brał także gościnny udział w nagraniach innych muzyków. Szczególnie ciekawa była jego współpraca z francuskim raperem Sinikiem, której wynikiem był utwór "Je Réalise", obecny w pierwszej trójce francuskiej listy przebojów w 2007 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
High/Sugar-Coated	James Blunt	10.2004	16[54]	100[1]	Atlantic AT 0184	[silver-UK][written by J.Blunt,R.Ross][produced by Tom Rothrock]	-
Wisemen/No Bravery" (Live)	James Blunt	03.2005	23[89]	-	Atlantic AT 0198	[gold-UK][ Written By - James Blunt , Jimmy Hogarth , Sacha Skarbek][ Producer - Tom Rothrock/Jimmy Hogarth]
You' re beautiful/Fall At Your Feet	James Blunt	06.2005	1[5][86]	1[1][38]	Atlantic AT 0207	[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by J.Blunt,S.Skarbek,A.Ghost][produced by Tom Rothrock]
Goodbye my lover/Close Your Eyes	James Blunt	12.2005	9[54]	66[4]	Atlantic AT 0230	[platinum-UK][gold-US][ Written By - James Blunt , Sacha Skarbek][ Producer - Jimmy Hogarth/Tom Rothrock]
1973	James Blunt	09.2007	4[33]	73[3]	Atlantic AT 0285	[platinum-UK][written by J.Blunt,Mark Batson][produced by Tom Rothrock]
I Really Want You	James Blunt	09.2007	171[1]	-	Atlantic	[written by J.Blunt][produced by Tom Rothrock]
Carry You Home	James Blunt	09.2007	20[17]	-	Atlantic AT 0300 CD2	[silver-UK][written by James Blunt/Max Martin][produced by Tom Rothrock]
Same Mistake	James Blunt	12.2007	57[10]	-	Atlantic/Custard AT 0294CD2	[written by Blount][produced by Tom Rothrock]
Love, Love, Love	James Blunt	11.2008	121[2]	-	Atlantic/Custard	[written by James Blunt, Eg White][produced by Eg White, Tom Rothrock]
Stay the Night	James Blunt	11.2010	26[11]	94[1]	Atlantic/Custard AT 0357 CD2	[written by James Blunt/Bob Marley/Steve Robson/Ryan Tedder][produced by Steve Robson]
Bonfire Heart	James Blunt	10.2013	4[25]	-	Atlantic GBAHS 1300301	[platinum-UK][written by James Blunt/Ryan Tedder][produced by Tom Rothrock]
Heart to Heart	James Blunt	01.2014	42[10]	-	Atlantic/Custard GBAHS 1300388	[written by James Blunt/Daniel Parker/Daniel Omelio][produced by Martin Terefe/Robopop]
Postcards	James Blunt	05.2014	90[1]	-	Atlantic/Custard GBAHS 1300320	[written by James Blunt, Wayne Hector, Steve Mac][produced by Martin Terefe]
When I Find Love Again	James Blunt	11.2014	78[1]	-	Atlantic GBAHS 1400353	[written by Steve Mac ,Benjamin Levin, Ammar Malik, Daniel Omelio, Ross Golan, Charlotte Aitchison ][produced by Steve Mac, Benny Blanco, Robopop]
Love Me Better	James Blunt	02.2017	93[1]	-	Atlantic GBAHS 1700052	[written by James Blunt, Ryan Tedder ,Zach Skelton][produced by Ryan Tedder, Zach Skelton]
Monsters	James Blunt	02.2020	90[1]	-	Atlantic GBAHS 1901057	[silver-UK][written by Blunt, Amy Wadge and Jimmy Hogarth]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Back to bedlam	James Blunt	03.2005	1[10][182]	2[76]	Atlantic 7567934512	[3x-platinum-US][11x-platinum-UK][ Producer - Jimmy Hogarth/Tom Rothrock]
All the Lost Souls	James Blunt	09.2007	1[1][54]	7[22]	Atlantic/Custard 7567899724	[gold-US][3x-platinum-UK][ Producer - Tom Rothrock]
Some Kind of Trouble	James Blunt	11.2010	4[37]	11[6]	Atlantic/Custard 7567889301	[platinum-UK][ Producer - Steve Robson/Greg Kurstin/Eg White/Kevin Griffin/Warren Huart]
Moon Landing	James Blunt	11.2013	2[23]	-	Atlantic/Custard 2564641931	[platinum-UK][ Producer - Tom Rothrock/Steve Mac/Steve Robson/Dan Wilson/Kevin Griffin]
The Afterlove	James Blunt	04.2017	6[10]	177	Atlantic 0190295850807	[silver-UK][ Producer - Ryan Tedder, Ed Sheeran, Zach Skelton, Andrew DeRoberts ,Teddy Geiger, Daniel Parker, Stephan Moccio, Jay Paul Bicknell, Steve Robson, Martin Terefe]
Once Upon a Mind	James Blunt	11.2019	3[21]	-	Atlantic 0190295366773	[gold-UK][ Producer - Steve Robson]
The Stars Beneath My Feet (2004–2021)	James Blunt	12.2021	9[15]	-	Atlantic 0190296614989	[gold-UK]

Eliza Doolittle

 Eliza Doolittle, właściwie Eliza Sophie Caird (ur. 15 kwietnia 1988r) - brytyjska piosenkarka. Córka brytyjskiego reżysera teatralnego Johna Cairda i aktorki musicalowej Frances Ruffelle.

Eliza Doolittle na swoim debiucie opowiada o stresach współczesnego życia w wielkim mieście z iście nastoletnią butą, czerpiąc inspiracje z popu i soulu. Prostym melodiom towarzyszy perkusja i jazzujące smaczki. Płyta pęka w szwach od energii – podobnie jak jej autorka. Eliza Doolittle dorastała w londyńskiej dzielnicy Camden pod okiem ojca-pianisty i śpiewającej mamy.

Piosenki pisze od 12 roku życia, a jej niezwykły talent sprawił, że pierwszy kontrakt podpisała już jako 16-latka. Jej kompozycje z czasem rozwinęły się w magiczne kwiaty, którymi są dziś – wspaniałe przeboje pop, które mimo inspiracji brzmieniami lat 60. i 70-tych zachowują fantastyczną świeżość i nowatorstwo.

Płyta ‘Eliza Doolittle’ łączy promienne, piękne melodie z błyskotliwymi, pełnymi erudycji tekstami o zaskakujących puentach i szalenie chwytliwych tematach. Debiutancki singiel ‘Skinny Genes’, który już podbił listy przebojów radiowych, stanowi doskonałą zapowiedź całego albumu. Utwór ‘Pack Up’ , i przypomina refren marszu George’a Henry’ego Powella ‘Pack Up Your Troubles In Your Old Kit Bag’, wykorzystując go na nowo z olśniewającym efektem: powstała fantastyczna dancehallowa oda na cześć zalet nieustającego optymizmu. Natomiast ‘Money Box’ to przepięknie zaaranżowana rozprawka na temat szkód bezmyślnego materializmu. Doolittle wzruszająco stwierdza: “I won’t be down with no pound…all I need’s right here, right here with you my dear” – „Nie interesują mnie funty… wszystko czego potrzebuję, mam tutaj, przy tobie kochanie.”

W doskonałym ‘Back To Front’ Doolittle wyobraża sobie życie, w którym czas biegnie wstecz, abyśmy mogli nauczyć się znów śmiać jak w czasach, gdy byliśmy dziećmi. ‘Police Car’ to spokojniejszy numer na późne godziny nocne, chilloutowy lament okraszony melancholią dętych instrumentów drewnianych, gdzie niezwykły głos Elizy przybiera tęskną barwę.

„Compared to the greatest people I see, I’m just me” („W porównaniu z najwspanialszymi, jestem po prostu sobą”) nuci w ‘Nobody’, kolejnej doskonałej kompozycji na płycie. Eliza może spać spokojnie. Sądząc po debiutanckim albumie, ma dość inteligencji, talentu i popowego pazura, by zajść naprawdę daleko.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Skinny Genes/Police Car	Eliza Doolittle	04.2010	22[15]	-	Parlophone 5099907094255	[written by Eliza Caird, Matthew Prime, Tim Woodcock][produced by Matthew Prime]
Pack Up/'ll Be Your Pillow, Skinny Genes (Unplugged)	Eliza Doolittle	07.2010	5[32]	-	EMI GBAYE 0901446	[gold-UK][written by Tim Woodcock, Eliza Doolittle, Felix Powell, George Asaf, Matthew Prime][produced by Matthew Prime]
Rollerblades/Doo Little	Eliza Doolittle	10.2010	58[5]	-	Parlophone CATCO 168564985	[written by Eliza Doolittle, Jonny Sharp, Craigie Dodds][produced by Craigie Dodds, Jonny Sharp]
You & Me	Disclosure featuring Eliza Doolittle	05.2013	10[20]	-	PMR GBUM 71302020	[written by Howard Lawrence, Guy Lawrence, James Napier, Eliza Caird][produced by Disclosure]
Mr Medicine	Eliza Doolittle	04.2011	130[3]	-	Parlophone	[written by John Beck, Steve Chrisanthou ,Eliza Doolittle][produced by Steve Chrisanthou]
Big When I Was Little	Eliza Doolittle	08.2013	12[6]	-	Parlophone GB 0401300043	[written by Eliza Doolittle (singer), Wayne Hector, Steve Robson]
Let It Rain	Eliza Doolittle	10.2013	55[2]	-	Parlophone GBAYE 1301132	[written by Eliza Doolittle, Ross Golan, Oren Kleinman, Steve Robson]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Eliza Doolittle	Eliza Doolittle	07.2010	3[46]	-	Parlophone 6099542	[platinum-UK][produced by Steve Chrisanthou, Craigie Dodds, Matthew Prime, Jonny Sharp, Phil Thornalley, Mads Hauge, James Napier, Greg Kurstin]
In Your Hands	Eliza Doolittle	10.2013	25[2]	-	Parlophone 2564641124	[silver-UK][produced by Steve Robson, Kwes, busbee, Oren Yoel, Matt Prime, Kid Harpoon]

Jay Sean

<sup>Jay Sean właściwie Kamaljit Singh Jhooti (ur. 26 marca 1981 w Londynie – brytyjski piosenkarz, autor tekstów piosenek muzyki pop i r'n'b, a także beatbokser. Dotychczas wydał trzy albumy studyjne oraz wiele singli. Najpopularniejszym jest "Down" w duecie z Lil Wayne.

Urodził się w miejscowości Southall, która sąsiaduje z Londynem. Jego rodzice wyemigrowali do Jhelum (obecny Pakistan), następnie do Indii, aż w końcu powrócili do Wielkiej Brytanii. Jay ukończył Sir George Monoux College, a potem zapisał się do Queen Mary University na kierunek medyczny, lecz porzucił studia na rzecz muzyki.

W 2003 roku Jay Sean wraz z Juggy D oraz Rishi Rich zadebiutowali utworem "Dance with You (Nachna Tere Naal)". Utwór dotarł do pierwszej dwudziestki notowania brytyjskiego, co spowodowało wydanie debiutanckiego albumu Me Against Myself oraz kolejnych utworów: "Eyes On You" i "Stolen". W 2005 roku wystąpił w bollywoodzkiej produkcji "Kyaa Kool Hai Hum". W lutym 2006 opuścił swoją dotychczasową wytwórnię płytową Virgin Records.
Po rozstaniu się z wytwórnią Jay powrócił z nowym singlem zatytułowanym "Ride It" pod koniec 2007 roku. Piosenka znalazła się na drugim albumie artysty pod tytułem "My Own Way". Był to pierwszy album wyprodukowany przez jego własną wytwórnię płytową Jayded oraz 2Point9 Records. W 2008 roku wydano kolejne single takie jak: "Maybe", "Stay" oraz "Tonight". Ten ostatni znalazł się na reedycji albumu "My Own Way: The Deluxe Edition".

Jay Sean w 2008 roku nawiązał współpracę z amerykańską wytwórnią płytową Cash Money Records. Jego trzeci album zatytułowany "All or Nothing" ukazał się 23 listopada 2009 roku. Krążek zadebiutował na 37. miejscu amerykańskiej listy Billboard oraz na 62. miejscu brytyjskiej listy albumów. Pierwszym singlem jest "Down" w duecie z Lil Wayne. Piosenka ta dotarła do pierwszego miejsca amerykańskiej listy przebojów Billboard i zajęła czołowe miejsca w Australii, Kanadzie oraz wielu europejskich list przebojów. W listopadzie 2009 wydano kolejny singel zatytułowany "Do You Remember" w duecie z Sean Paul oraz Lil Jon. Piosenkarz rozpoczął współpracę z Justin Timberlake oraz Esmee Denters nad wspólnym singlem. W 2009 wystąpił w koncercie charytatywnym z takimi gwiazdami jak Justin Timberlake, Alicia Keys czy Taylor Swift. Zebrano około 9 milionów dolarów.</sup>

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dance With You (Nachna Tere Naal)	Rishi Rich Project Feat. Jay Sean	09.2003	12[5]	-	Relentless RELCD 1	[written by Jay Sean, Juggy D][produced by Rishi Rich, Iceman J]
Eyes On You	Jay Sean Feat. Rishi Rich Project	07.2004	6[13]	-	Relentless RELCD 5	[written by Jay Sean, Hallgeir Rustan][produced by Rishi Rich, Stargate]
Stolen	Jay Sean	11.2004	4[14]	-	Relentless RELCDJ 11	[written by Jay Sean, S.D. Burman, Veronica][produced by Rishi Rich, Stargate]
Ride It	Jay Sean	02.2008	11[19]	-	2Point9 Jayded CXJAY2P 91	[written by Jay Sean,Alan Sampson][produced by Alan Sampson]
Just A Friend	Jay Sean	02.2008	129[3]	-	2Point9/Jayded	-
Maybe	Jay Sean	05.2008	19[10]	-	2Point9 Jayded CXJAY2P 92	[written by Jay Sean,Alan Sampson][produced by Alan Sampson, J-Remy & Bobby Bass]
Stay	Jay Sean	07.2008	59[6]	-	2Point9/Jayded CDJAY2P 93	[written by Jay Sean,Alan Sampson][produced by Alan Sampson]
Tonight	Jay Sean	05.2008	23[4]	-	2Point9 Records / Jayded CDJAY2P 94	[written by Kamaljit Singh, Claude Kelly, J-Remy, Bobby Bass, & J Perkins][produced by J-Remy & Bobby Bass]
Down	Jay Sean featuring Lil Wayne	05.2009	3[20]	1[2][32]	Island 2724316	[6x-platinum-US][gold-UK][written by K. Jhooti, D. Carter, J-Remy, Bobby Bass, Jared Cotter & J Perkins][produced by J-Remy & Bobby Bass]
Do You Remember	Jay Sean featuring Sean Paul and Lil Jon	12.2009	13[17]	10[14]	Cash Money CATCO 158098487	[platinum-US][silver-UK][written by Jay Sean, Sean Paul, J-Remy, Bobby Bass, Jared Cotter, Frankie Storm, & J Perkins][produced by J-Remy & Bobby Bass]
I Made It (Cash Money Heroes)	Jay Sean with Kevin Rudolf, Birdman and Lil Wayne	02.2010	37[5]	31[14]	Universal CATCO 161249056	[written by K. Rudolf, K. Jhooti, B. Williams, D. Carter][produced by Kevin Rudolf]
2012 (It Ain't the End)	Jay Sean featuring Nicki Minaj	02.2010	-	31[2]	Cash Money	[written by K. Rudolf, K. Jhooti, B. Williams, D. Carter][produced by Kevin Rudolf]
Hit the Lights	Jay Sean featuring Lil Wayne	02.2011	67[1]	18[2]	Cash Money 0602527645704	[written by K. Jhooti, Dwayne Carter, Jared Cotter, Jeremy Skaller, Robert Larow, Khaled Rohaim][produced by J-Remy & Bobbybass]
Every Little Part of Me	Alesha Dixon featuring Jay Sean	03.2011	78[1	-	Asylum GBAHS 1100033	[written by Michael Hannides ,Anthony Hannides, Alan Sampson, Jay Sean][produced by Slick & Magic]
I'm All Yours	Jay Sean featuring Pitbull	06.2012	-	85[1]	Cash Money	[written by K. Jhooti, A. Pérez, Atozzio Towns, Hookman Marlin Bonds, Ryan Taylor][produced by Orange Factory Music]
Make My Love Go	Jay Sean featuring Sean Paul	04.2016	49[14]	-	Kamouflage Entertainment AUBM0 1500588	[written by Kamaljit Singh Jhooti, Sean Paul, Henriques Jeremy Skaller, Marty James, Louis Bell, Michael Woods, Donovan Bennett aka Doncorleon ,Sean Roberts]
I Made It (Cash Money Heroes)	Jay Sean with Kevin Rudolf, Birdman and Lil Wayne	02.2010	-	59[1]	Cash Money	[written by K. Rudolf, K. Jhooti, B. Williams, D. Carter][produced by Kevin Rudolf]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Me Against Myself	Jay Sean	11.2004	29[7]	-	Relentness CDREL 05	[silver-UK][produced by Rishi Rich, Mentor]
My Own Way	Jay Sean	05.2008	6[9]	-	2point9/Jayded JAY2P 9 CD1	[silver-UK][produced by Alan Sampson,Rishi Rich,The Underdogs]
All or Nothing	Jay Sean	11.2009	62[7]	37[11]	2point9/Jayded JAY2P 9 CD 2	[produced by J-Remy, Bobbybass, Alan Sampson]
Neon	Jay Sean	07.2013	105	116[1]	Cash Money 602527526539	[produced by OFM]

Sigma

 Sigma – brytyjskie duo powstałe w 2006 w Leeds, składające się z perkusisty i basisty. Członkami zespołu są Cameron Edwards i Joe "Wooz" Lenzie. Grupa pod koniec 2015 r. (w Polsce w styczniu 2016 r.) wydała swój debiutancki album pt. Life.

Autorzy jednego z największych przebojów tanecznych tego lata Nobody to love.
Sigma to drum’n’bassowy duet z Wielki Brytanii stworzony przez Cameron Edwards i Joe Lenzie. Ich produkcje ukazywały się w najlepszych wytwórniach gatunku jak Hospital Records czy Viper.

Współpracowali z DJ Freshem, remiksowali utwory takich gwiazd jak Ellie Goulding, Eric Prydz, Groove Armada, Skepta czy Rusko. Z ostatnim z wymienionych, jedną z największych legend d'n'b, koncertowali po Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Zdobywcy nagrody na DnB Arena Awards (Best Breakthrough DJ) są też stale doceniani i wspierani przez popularny kanał UKF i stację BBC1. Założyli także własny label Life Recordings.

Wydawało się, że Sigma osiągnęli już niemal wszystko w drum’n’bass, wypuścili w kwietniu na rynek Nobody to love (zremikoswaną wersję Bound 2 - Kanye West’a). Utwór w przeciągu kilku tygodni stał się wielki klubowym hitem, podbijać listy przebojów w kilkunastu krajach całej Europy! Dziś jest to jeden z największych przebojów klubowych tego lata!

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lassitude	Sigma with DJ Fresh featuring Koko	12.2010	98[1]	-	Breakbeat Kaos BBK0 37	[written by Dan Stein]
Rudeboy	Sigma featuring Doctor	12.2013	56[2]	-	3 Beat/AATW GBSXS 1300258	[written by Cameron Edwards, Joe Lenzie, Andre Virgin][produced by Sigma]
Nobody to Love	Sigma	04.2014	1[1][33]	-	3 Beat/AATW GBCFZ 1400054	[platinum-UK][written by Kanye West, John Stephens, Charlie Wilson, Che Pope, Elon Rutberg, Cydel Young, Malik Jones, Sakiya Sandifer, Mike Dean, Norman Whiteside, Bob Massey, Robert Dukes, Ronnie Self][produced by Sigma]
Changing	Sigma featuring Paloma Faith	09.2014	1[1][34]	-	3 Beat/AATW GBSXS 1400130	[platinum-UK][written by Peter Kelleher, Ben Kohn, Tom Barnes, Wayne Hector, Ella Eyre][produced by Cameron Edwards, Joe Lenzie, TMS]
Higher	Sigma featuring Doctor	04.2015	12[7]	-	3 Beat GBSXS 1500006	[written by Peter Kelleher, Ben Kohn, Tom Barnes, Tom Hull, Wayne Hector][produced by Cameron Edwards, Joe Lenzie, TMS]
Glitterball	Sigma featuring Ella Henderson	08.2015	4[17]	-	3 Beat GBSXS 1500039	[gold-UK][written by Wayne Hector, Jim Eliot, Mima Stilwell][produced by Cameron Edwards, Joe Lenzie]
Redemption	Sigma with Diztortion featuring Jacob Banks	10.2015	138	-	Life Recordings LFRVIP003
Coming Home	Sigma with Rita Ora	11.2015	15[22]	-	3 Beat GBSXS 1500173	[silver-UK][written by Wayne Hector, Tom Barnes, Ben Kohn, Pete Kelleher][produced by Sigma, TMS]
Stay	Sigma	03.2016	178	-	3 Beat	[written by Joseph Lenzie, Cameron Edwards, Carl Ryden, Paul Harris, Elizabeth Paige][produced by Sigma, Carl Ryden, Paul Harris]
Cry	Sigma featuring Take That	06.2016	21[8]	-	3 Beat GBSXS 1600085	[written by Matt Furmidge, Dom Liu, Sean Mac, Chiara Hunter, Gary Barlow, Mark Owen, Howard Donald, Cameron Edwards, Joseph Lenzie][produced by Sigma]
Find Me	Sigma featuring Birdy	11.2016	36[14]	-	3 Beat GBSXS 1600141	[silver-UK][written by Camille Purcell, Peter Kelleher, Ben Kohn, Joe Lenzie, Cameron Edwards, Jasmine van den Bogaerde, Peter Barnes][produced by Edwards, Lezie, Sigma, Tommy D]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Life	Sigma	12.2015	28[21]	-	3 Beat GLOBECDS 2165	[silver-UK][produced by Sigma, Diztortion, TMS, Hal Ritson, Carl Ryden,Fraser T, Smith Sigala]

No Mercy

Amerykańskie trio, które zostało przywiezione do Europy i wprowadzone w taneczny niemiecki „biznes” przez twórcę Boney M i Eruption - Franka Fariana. Debiutancki album tria, My Promise ), jest adresowany do małoletnich odbiorców.
Grupę tworzą: Marty Cintron (ur. w 1971 r.) i bliźniacy Ariel i Gabriel Hemandezowie (ur. w 1972 r.). Podbój europejskich list przebojów rozpoczęli od wydania singla z utworem „Missing”, znanego z wykonania Everything But The Girl.
Jednak olbrzymi sukces przyszedł wraz z premierą „Where Do You Go” zarówno w Europie, jak i, co ciekawe, w USA, gdzie utwór dotarł do 5. miejsca na liście „Billboardu”. Muzyka No Mercy to połączenie tanecznego, nowoczesnego bitu z melodyjnymi, prostymi kompozycjami. Aranżacje utworów podkreślają korzenie tria (Marty pochodzi z nowojorskiego Bronksu, Ariel i Gabriel z Kuby). Są zatem elementy hiphop, soulu i muzyki latynoskiej.

Większość repertuaru to nowe wersje wcześniejszych przebojów: „Kiss You All Over” kiedyś śpiewała grupa Exile, „Please Dont’t Go” - KC And The Sunshine Band, „D’Yer Mak R” - Led Zeppelin, „Missing” - EBTG, „This Masquerade” - m.in. George Benson i Carpenters, „In And Out” - Patti La Belle.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Missing	No Mercy	10.1995	83[1]	-	Arista 74321324252	[written by Tracey Thorn,Ben Watt]
Where Do You Go	No Mercy	01.1997	2[18]	5[39]	Arista 74321401502	[gold-UK][gold-US][written by Peter Bischof, Franz Reuther][produced by Frank Farian]
When I Die	No Mercy	06.1997	-	41[20]	Arista 13 367 [UK]	[written by Frank Farian,Peter Bischof-Fallenstein,Diane Warren,Dietmar Kawohl][produced by Frank Farian]
Please Don't Go	No Mercy	05.1997	4[14]	21[18]	Arista 74321481372	[written by Peter Bischof-Fallenstein,Franz Reuther,Marty Cintron, M. Applegate][produced by Frank Farian]
Kiss You All Over	No Mercy	09.1997	16[10]	80[3]	Arista 74321514442	[written by Mike Chapman, Nicky Chinn][produced by Johnny Vicious, Darrin "Spike" Friedman][1[1][14].Hot Disco/Dance;Arista 13 438 12"][#1 hit for Exile in 1978]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
My Promise	No Mercy	06.1997	17[7]	-	Arista 74321466902	[produced by Frank Farian]
No Mercy	No Mercy	11.1996	-	104[22]	Arista 18 941	[gold-US]