Howard Jones

Właśc. John Howard Jones; ur. 23.02.1955r w Southampton w hr. Hampshire (Anglia). Zanim w połowie lat 80-tych zyskał sławę jako syntezatorowy „człowiek-orkiestra”, przebijał się mozolnie przez prawie dwie dekady na wyżyny. Jego dzieciństwo upływało w rytmie nieustannych zmian miejsc zamieszkania, zanim jako młody nastolatek osiadł w High Wycombe.

 Równie niestabilne były zespoły: kolejno Warrior, Bicycle Thieves i Skin Tight (których same nazwy mówią wiele o trybie życia młodego muzyka). W 1974r podjął naukę w szkole muzycznej w Manchesterze, a po jej ukończeniu poświęcił się działalności solowej w swojej miejscowości. Wkrótce zwerbował tancerza Jeda Hoile’a, którego improwizacje miały ożywiać działania muzyczne. W efekcie został sam zwerbowany przez Johna Peela z BBC do tras koncertowych z OMD i China Crisis.
W 1983 podpisał kontrakt z wytwórnią WEA, a pierwszy singel, „New Song”, trafił na listy przebojów. Powodzeniem cieszyły się też kolejne: „What Is Love”, „Hide And Seek” i „Like To Get To Know You Well", a zwłaszcza pierwszy album Human's Lib. Wprawdzie w nagraniach studyjnych rzadko kiedy korzystał z usług innych muzyków, jednak w 1985 założył z myślą o trasach koncertowych formację, w skład której wchodzili jego brat Martin (bas) i Trevor Morais (perkusja). W późniejszym okresie płyty Jonesa zyskiwały coraz mniej nabywców, ale nie przeszkodziło to muzykowi nagrać w 1996 album Live Acoustic America lansowany na fali popularności rejestracji „unplugged".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
New Song/Change The Man	Howard Jones	01.1984	3[20]	27[15]	WEA HOW 1	[silver-UK][written by Howard Jones][produced by Colin Thurston]
What Is Love?/It Just Doesn't Matter	Howard Jones	04.1984	2[15]	33[13]	WEA HOW 2	[silver-UK][written by William Bryant/Howard Jones][produced by Rupert Hine]
Hide And Seek/Tao Te Ching	Howard Jones	02.1984	12[12]	-	WEA HOW 3	[written by Howard Jones][produced by Rupert Hine]
Pearl In The Shell/Law Of The Jungle	Howard Jones	05.1984	7[12]	108[3]	WEA HOW 4	[written by Howard Jones][produced by Rupert Hine]
Like To Get To Know You Well/Bounce Right Back	Howard Jones	08.1984	4[12]	49[9]	WEA HOW 5	[silver-UK][written by Howard Jones][produced by Rupert Hine]
Things Can Only Get Better/Why Look For The Key	Howard Jones	02.1985	6[8]	5[23]	WEA HOW 6	[silver-UK][written by Howard Jones][produced by Rupert Hine]
Look Mama/Learning How To Love	Howard Jones	04.1985	10[7]	-	WEA HOW 7	[written by Howard Jones][produced by Rupert Hine]
Life In One Day/Learning How To Love	Howard Jones	06.1985	14[9]	19[16]	WEA HOW 8	[written by Howard Jones][produced by Rupert Hine]
No One Is To Blame/The Chase	Howard Jones	03.1986	16[7]	4[23]	WEA HOW 9	[written by Howard Jones][produced by Hugh Padgham/Phil Collins]
All I Want/Roll Right Up	Howard Jones	10.1986	35[4]	76[5]	WEA HOW 10	[written by Howard Jones][produced by Arif Mardin]
You Know I Love You...Don't You?/Dig This Well Deep	Howard Jones	11.1984	43[4]	17[16]	WEA HOW 11	[written by Howard Jones][produced by Arif Mardin]
Little Bit Of Snow/Let It Flow	Howard Jones	03.1987	70[2]	-	WEA HOW 12	[written by Howard Jones][produced by Arif Mardin]
Everlasting Love/The Brutality Of Fact	Howard Jones	03.1989	62[3]	12[19]	WEA HOW 13	[written by Howard Jones][produced by Chris Hughes/Ross Cullum]
The Prisoner/Rubber Morals	Howard Jones	06.1989	98[1]	30[13]	WEA HOW 14	[written by Howard Jones][produced by Chris Hughes/Ross Cullum]
Lift Me Up/I.G.Y.	Howard Jones	04.1992	52[3]	32[15]	WEA HOW 15	[written by Ross Cullum/Howard Jones][produced by Howard Jones/Ross Cullum]
Let the People Have Their Say	Howard Jones	02.1999	99[1]	-	Dtox DTOXC 5	-
Slip Away	Mohito featuring Howard Jones	10.2004	82[4]	-	Media 0641CMED	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Human's Lib	Howard Jones	03.1984	1[2][57]	59[43]	WEA WX 1	[2x-platinum-UK][produced by Rupert Hine,Colin Thurston]
The 12" Album	Howard Jones	12.1984	15[33]	-	WEA WX 14	[gold-UK]
Dream into Action	Howard Jones	03.1985	2[25]	10[45]	WEA WX 15	[platinum-US][gold-UK][produced by Rupert Hine]
One to One	Howard Jones	10.1986	10[4]	56[21]	WEA WX 68	[gold-UK][produced by Arif Mardin, Phil Collins, Hugh Padgham]
Cross That Line	Howard Jones	04.1989	64[1]	65[22]	WEA WX 225	[produced by Howard Jones, Chris Hughes, Ross Cullum, Ian Stanley]
The Best of Howard Jones	Howard Jones	06.1993	36[3]	-	East West 4509927012	[silver-UK]
The Ultimate Collection	Howard Jones	07.2005	115[2]	-	Warner Strategic Marketing	-

B. B. & Q. Band

B. B. & Q. Band [Brooklyn, Bronx, and Queens Band]-amerykańska post-disco/funkowa grupa,która powstała w 1981r i działała do 1986r.Była pomyślana jako grupa studyjna stworzona przez biznesmena, Jacquesa Freda Petrusa. Po sukcesie w 1980 r.z grupą Change, a także z Macho i Peter Jacques Band pod koniec lat 70-tych Petrus i jego bliski współpracownik, Włoch Mauro Malavasi postanowili rozpocząć nowy projekt, nazwany według dzielnic w Nowym Jorku, z których członkowie zespołu pochodzili.Jej skład stanowili nowojorscy muzycy sesyjni z basistą Parisem Fordem.
Debiutancki album B. B. & Q. Band zarejestrowany dla wytwórni Capitol,zawierał głównie kompozycje Malavasiego. Największy przebój grupy "On the Beat", dotarł do 8-go miejsca na Billboard's Black Single Chart.Kolejny singiel "On the Beat" również trafił na wspomnianą listę [#72],a rolę wokalisty spełniał Ike Floyd.
Po debiucie Petrus zaprosił gitarzystę Kevina Robinsona, byłego członka Der Kinky Fox, z którym spotkał się już w 1980 roku.Pojawili się nowi członkowie zespołu:Chielli Minucci, Kevin Nance, i Tony Bridges .
Drugim albumem był wydany w 1982r All Night Long (# 32 na Black Albums Billboard Chart), który zawierał "All Night Long (She's Got Moves I Like)" (# 32 na liście Club Billboard Singles Play), "Imagination" (# 21 na liście Billboard's Single Black) i "Children of the Night" .Rok póżniej ukazał się album Six Million Times z widocznymi wpływami The Time i Prince'a.Album w związku z kłopotami finansowymi Petrusa został wyprodukowany w ciągu 5 tygodni w Bolonii.Sprzedawawał się kiepsko i Capitol w związku z tym zerwał kontrakt nagraniowy.
W 1985r Petrus podpisał kontrakt z Elektra Records i BB & Q. Band wrócił na rynek muzyczny albumem Genie,z którego pochodzą niewielkie hity jak tytułowy utwór "Genie" i "Dreamer". Kae Williams, były członek Breakwater napisał wszystkie utwory i koprodukował LP razem z Petrusem.Album sprzedawał się dość dobrze, zwłaszcza w Europie, ale w 1987 r. BB & Q. Band zniknął na zawsze, kiedy Petrus został zamordowany. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
On The Beat/Don't Say Goodbye	B. B. & Q. Band	07.1981	41[5]	-	Capitol CL 202	[written by M. Malavasi , P. Slade][produced by Jacques Fred Petrus][8[18].R&B Chart][3[21].Hot Disco/Dance;Capitol 4993 7"]
Time for love/Lovin's what we should do	B. B. & Q. Band	12.1981	-	-	Capitol 5071 [US]	[written by M. Malavasi , P. Slade][produced by Jacques Fred Petrus][72[7].R&B Chart]
Imagination	B. B. & Q. Band	07.1982	-	-	Capitol 5118 [US]	[written by Kae Williams][produced by Jacques Fred Petrus][21[15].R&B Chart][69[4].Hot Disco/Dance;Capitol 8535 12"]
Genie/On The Shelf	B. B. & Q. Band	07.1985	40[4]	-	Cooltempo COOL 110	[written by Kae Williams Jr. ][produced by Kae Williams]
In the shelf/(I'm A) Dreamer	B. B. & Q. Band	03.1986	B:35[5]	-	Cooltempo COOL 132	[written by Kae Williams Jr. ][produced by Kae Williams][72[8].R&B Chart]
Riccochet /Genie	B. B. & Q. Band	10.1987	71[1]	-	Cooltempo COOL 154	[written by Kae Williams][produced by Kae Williams]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Brooklyn, Bronx & Queens Band	B. B. & Q. Band	09.1981	-	-	Capitol ST-12155	[produced by Jacques Fred Petrus ]
All Night Long	B. B. & Q. Band	07.1982	-	-	Capitol ST-12212	[produced by Jacques Fred Petrus ]
Six Million Times	B. B. & Q. Band	.1983	-	-	Capitol ST-12285	[produced by Jacques Fred Petrus , Mauro Malavasi ]

Destroy All Monsters

DESTROY ALL MONSTERS, grupa amerykańska. Powstała w 1973 w Detroit w stanie Michigan. Nazwę wzięła od tytułu jednego z japońskich filmów o Godzilli. Jej trzon ustanowili: była modelka Niagara (właśc. Lynn Rovner) -voc i Cary Loren - g. W 1977 dołączyli Ron Asheton - g, znany z The Stooges Iggy'ego Popa, oraz bracia Larry Miller - g i Ben Miller - s. W 1979 odeszli Loren i Millerowie (wszyscy trzej założyli Xanadu) oraz dotychczasowi basista i perkusista, a w szeregach Destroy All Monsters pojawili się Michael Davis - b, wywodzący się ^ MC5, i Ron King - dr. Działała do 1980.

Zadebiutowała w 1978 singlem Bored/You're Gonna Die, w Stanach wydanym własnym kosztem z nalepką Idibi (a w Wielkiej Brytanii przez firmę Cherry Red). W okresie działalności dorobiła się też m.in. singli Meet The Creeper / November 22nd 1963 z 1978 i Nobody Knows/What Do I Get z 1979, wydanych przez Idibi (i Cherry Red), oraz czwórek "Live" z 1979 i "Black Out In The City" z 1980, wydanych przez Black Hole.
Próbowała zwrócić na siebie uwagę zwolenników punk rocka, ale z miernym rezultatem, i w 1980 zaniechała dalszej działalności. Asheton kontynuował karierę w zespole The New Race.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bored/You're Gonna Die	Destroy All Monsters	02.1979	-	-	Cherry Red CHERRY 3	[written by R. Asheton, Niagara][produced by Destroy All Monsters]
Meet The Creeper/November 22nd 1963	Destroy All Monsters	06.1979	-	-	Cherry Red CHERRY 7	[written by Davis]
What Do I Get?/Nobody Knows	Destroy All Monsters	10.1979	-	-	Cherry Red CHERRY 9	[written by R. Asheton, Niagara][produced by D.A.M.. David Keeps]

Desperate Bicycles

Desperate Bicycles, grupa brytyjska. Powstała w marcu 1977r w Dalston w Południowym Londynie. Skład z 1977r: Danny  Wigley - voc, Nicky Stephens - k, Roger Stephens - b, Dave Papworth - dr. Skład z 1980r: Wigley - voc; i Stephens - h, Dan Electro - g, Jeff Titley - dr. Działała do 1981.

W historii i brytyjskiego punk rocka zapisała się jako jedna z pierwszych formacji wyznających filozofię: „Do it yourself" (Zrób to sam), co w praktyce oznaczało,
że nagrywały i wydawały płyty własnym kosztem w utworzonych przez siebie maleńkich firmach fonograficznych. Zaczęła działalność od wynajęcia na trzy godziny taniego studia, zarejestrowania w nim dwóch utworów, Smokescreen i Handlebars, oraz wydania ich już w kwietniu 1977 na niskonakładowej płytce we własnej firmie Refill. Całkowity koszt tej operacji wyniósł niewiele ponad sto pięćdziesiąt funtów.

W następnych kilku latach dorobiła się: jeszcze kilku takich płyt. Były to single The Medium Was Tedium/Don't Back The Front z lipca 1977r, Occupied Territory/Skill z lipca 1978r i Grief Is Very Personal/Obstruction/Conundrum z marca 1980r, czwórka „New Cross, New Cross" z marca 1978r (zawierająca aż sześć krótkich utworów, m.in. Holidays, The Housewife Song, Cars i Advice On Arrest) oraz album „Remorde Code" z lutego 1980r (zawierający m.in. I Am Nine, A Can Of Lemonade, Sarcasm, 'Natural History, Blasting Radio).
 Surowy, dość amatorsko brzmiący punk Desperate Bicycles miaf swoich zwolenników, ale formacja nie zdobyła nigdy większej popularności, co przesądziło jej los.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Smokescreen/Handlebars/Smokescreen/Handlebars EP.	Desperate Bicycles	04.1977	-	-	Refill RR 1	-
The Medium Was Tedium/ Don't Back The Front/The Medium Was Tedium/Don't Back The Front EP.	Desperate Bicycles	07.1977	-	-	Refill RR 2	-
New Cross, New Cross EP.	Desperate Bicycles	02.1978	-	-	Refill RR 3	-
Occupied Territory/Skill	Desperate Bicycles	07.1978	-	-	Refill RR 4	[written by Desperate Bicycles]
Grief Is Very Private/Obstructive/Conundrum	Desperate Bicycles	.1980	-	-	Refill RR 7	-

Tin Tin

W 1982 roku Stephen Duffy stworzył zespół Tin Tin ,z Johnem Mulliganem i Dikiem Davisem (obaj z Fashion ), Andy "Stokerem" Growcottem ( Dexys Midnight Runners ) i Bobem Lambem (oryginalny producent zespołu z Birmingham, UB40 ).
Początkowo nazwali się Holy Tin Tin przed skróceniem nazwy, zespół  podpisał kontrakt z WEA Records w Wielkiej Brytanii i wydał singiel "Kiss Me" w 1982 roku, ale bez sukcesu.
W 1983 roku Tin Tin podpisał kontrakt z Sire Records w Stanach Zjednoczonych, a "Kiss Me" trafił tam na listy dance. Kolejny singiel, "Hold It", również wydano w 1983 roku, który osiągnął  w Anglii 55 pozycję.

Po stagnacji w USA, Duffy wrócił do Anglii i podpisał umowę jako solista z Virgin 10 . Teraz pracując pod nazwą Stephen "Tin Tin" Duffy (często wyszydzany przez DJ-ów z Radio 1 jako Stephen "Duff Duff" Tinny), nagrał nową wersję "Kiss Me", która została wydana w 1984 roku, tym razem tylko w okregu West Midlands , a następnie ogólnokrajową premierę "She Makes Me Quiver", która osiągnęła   w sierpniu 1984 roku nr.88. Pod koniec roku 1984 Duffy nagrał trzecią wersję " Kiss Me ", wyprodukowaną przez JJ Jeczalika i Nicholasa Froome, który ukazał się w lutym 1985 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hold It/Blowing Kisses	Tin Tin	07.1983	55[5]	-	Curve X9763	[written by Stephen Duffy][produced by Mike Howlett][30[8].Hot Disco/Dance;Sire 29 142 12"]
Kiss Me/Love's Duet	Tin Tin	02.1984	78[4]	-	WEA TIN 1	[written by Tin Tin][produced by Bob Lamb][13[12].Hot Disco/Dance;Sire 29 750 12"]

Newcleus

Newcleus, załozony w 1977r w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA) w składzie: Monique Angevin, Pete Angevin, Cosmo Dee .Grupa wywodząca się z nowojorskiego kolektywu Jam-On Productions, który powstał na Bronksie w 1977 roku.
 Najbardziej znany skład zespołu tworzyły dwa małżeństwa: Ben „Cosmo Dee” Cenac i Yvette „Lady E ” Cook oraz Bob „Chilly B” Crafton i Monique Angevin. Bawiąc się przyśpieszaniem głosu na pierwszym demo, grupa nagrała w 1983 r. utwór „Jam On Revenge (The Wikki-Wikki Song)”. Profesjonalnie za rejestrowana wersja utworu przeszła do historii hip-hopu jako jeden z ważniejszych kawałków na pograniczu rapu i electro.
Kolejny singiel „Jam On lt” również dobrze radził sobie na listach przebojów, lecz żaden z dwóch pełnych albumów Newcleus nie odniósł sukcesu. Po kilku latach nagrań bez przeboju grupa rozwiązała się w 1989 r., po czym jej dyskografię uzupełniło kilka kompilacji.
Cover kultowego singla nowojorskiego składu ma na koncie m.in. - Mos Def.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jam On Revenge (The Wikki-Wikki Song)	Newcleus	08.1983	44[6]	-	Sunnyview 3007	[written by M.B. Cenac][produced by Joe Webb, Frank Fair][26[11].R&B Chart]
Jam On It	Newcleus	06.1984	-	56[15]	Sunnyview 3010	[written by M.B. Cenac][produced by Joe Webb, Frank Fair][9[22].R&B Chart]
Computer Age (Push the Button)	Newcleus	08.1984	-	-	Sunnyview 3013	[31[12].R&B Chart]
I Wanna Be a B-Boy	Newcleus	06.1985	-	-	Sunnyview 425	][74[4].R&B Chart]
Let's Jam	Newcleus	07.1985	-	-	Sunnyview 3024	[written by M.B. Cenac, R. Crafton III][produced by Joe Webb, Frank Fair][74[7].R&B Chart]
Na Na Beat	Newcleus	04.1986	-	-	Sunnyview 3031	[77[5].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jam on Revenge	Newcleus	09.1984	84[2]	74[28]	Sunnyview 4901	-

Rahsaan Patterson

Amerykański wokalista r&b, autor tekstów i aktor. Ze względu na styl pisania oraz niespotykaną barwę głosu często porównywany jest ze Stevie Wonderem. Już jako 6-latek Rahsaan śpiewał w kościelnym chórze. Rodzice szybko dostrzegli niezwykły talent chłopca i zdecydowali się na przeprowadzkę do Kalifornii, by umożliwić synowi rozpoczęcie kariery. Patterson stał się rozpoznawalny dzięki udziałowi w popularnym w latach 80-tych telewizyjnym programie "Kids Incorporated". Do obsady dołączył po castingu w 1984 r. i pozostał w ramówce jako The Kid (Dzieciak) przez 4 lata. Miał okazję występować u boku takich przyszłych gwiazd, jak Fergie, Mario Lopez i Shanice.
Po odejściu z programu Patterson nabierał doświadczenia w chórkach u innych artystów. Zaczął również pisać teksty piosenek. Był współautorem wówczas słów do dwóch hitów: wykonywanego przez Brandy "Baby" oraz do "Back to the World" Tevina Campbella a także do utworów z repertuaru takich twórców, jak Jody Watley, Donell Jones, Ray J czy Chico DeBarge.
W 1997 r. artyście udało się podpisać kontrakt z dużą wytwórnią MCA i wydać debiutancki album Rahsaan Patterson. Kolekcja melodycznych ballad podszytych rytmicznymi elementami zrobiła wrażenie na krytyce i wpasowała się idealnie w dynamicznie rozwijający się wówczas ruch neo-soul. Rahsaan urzekł słuchaczy głębokim i czystym głosem oraz dojrzałymi tekstami. Album promowały dwa single "Stop By" i "Where You Are". Do obu piosenek nakręcono teledyski i cieszyły się one wymiernym zainteresowaniem. Pomimo przychylnych recenzji płyta odniosła niewielki sukces komercyjny. Rahsaan zyskał jednak grupę oddanych fanów zarówno w Stanach, jak i poza granicami kraju. Dwa lata później ukazał się drugi krążek Rahsaana Love in Stereo uświetniony kooperacjami z Van Huntem i Jamey Jazem. Album był bardziej jazzowy, a teksty na nim jeszcze bardziej przemyślane, dzięki czemu otrzymał on lepsze recenzje od debiutu. Ponownie jednak wyniki sprzedaży spowodowały, że płyta znalazła się na marginesie rynku muzycznego.
Po tym rozczarowaniu Rahsaan rozstał się z wytwórnią mca, która chyliła się ku upadkowi. Pomimo tego pracował nadal bardzo intensywnie; oprócz występów na żywo najmował się jako muzyk sesyjny i przygotowywał materiał na kolejny album. W międzyczasie udzielił się m.in. na ścieżce dźwiękowej do filmu "Brown Sugar" (reż. Rick Famuyiwa, 2002, USA) i na składance Steve'a Harveya Sign of things to Come.
Trzeci album Rahsaana After Hours ukazał się na początku 2004 r. poza granicami Stanów Zjednoczonych. W USA płyta została wydana dopiero w październiku tego samego roku, po założeniu przez Rahsaana własnej wytwórni. Amerykańska wersja albumu różniła się od wersji pierwotnej -miała inną okładkę i zawierała więcej utworów. Płyta ponownie zyskała akceptację krytyków, co umocniło pozycję Pattersona jako jednego z najbardziej liczących się współczesnych wokalistów soulowych. Po raz kolejny niestety krążek nie zaszedł wysoko na listach sprzedaży. Przed wydaniem następnego albumu muzyk przyznał się do rosnącej frustracji związanej z przemysłem muzycznym. Rozważał również odejście z branży. Dodatkowo wpłynęła na niego negatywnie śmierć ojca, który był mu bardzo bliski.
Na szczęście Rahsaan potrafił swoje problemy emocjonalne przerzucić na muzykę, dzięki czemu powstał czwarty, uduchowiony album Pattersona Wines & Spirits (2007). Tym razem muzyk odszedł wyraźniej w kierunkach ambientu, rocka, jazzu, hip-hopu i gospel, a dzięki tym inspiracjom jego muzyka zyskała nowy wymiar. Choć płyta promowana była singlem "Stop Breaking My Heart", nie nakręcono do niego teledysku. Pomimo okrojonej promocji Wines & Spirits jest albumem, który zyskał największy rozgłos i zaszedł do 42. miejsca listy albumów r&b/ hip-hop BILLBOARDU.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stop By	Rahsaan Patterson	07.1997	50[3]	-	MCA MCSTD 48055 [UK]	[written by Glenn McKinney , Keith Crouch , Rahsaan Patterson , Roy Pennon][produced by Keith Crouch ]
Where Are You / On My Way	Rahsaan Patterson	08.1997	55[3]		MCA MCD 48 073 [UK]	[written by Jamey Jaz , Rahsaan Patterson][produced by Jamey Jaz][53[13].R&B Chart][piosenka z filmu "Bulletproof"]
Spend The Night	Rahsaan Patterson	10.1997	-		MCA	[59[8].R&B Chart]
Treat You Like a Queen	Rahsaan Patterson	10.1999	-		MCA 4398	[written by Rahsaan Patterson,Les Pierce][produced by Les Pierce][61[20].R&B Chart]
Stop Breaking My Heart	Rahsaan Patterson	12.2007	-		Artistry	[written by Rahsaan Patterson,Audius Mtawaira][produced by Rahsaan Patterson][59[17].R&B Chart]
Feels Good	Rahsaan Patterson	08.2008	-	-	Artistry	[written by Rahsaan Patterson,JameyJaz,Mikely Roderick][produced by Jamey Jaz][76[12].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Rahsaan Patterson	Rahsaan Patterson	04.1997	-	48[40].R&B Chart	MCA MCD 11559	-
Love In Stereo	Rahsaan Patterson	10.1999	-	51[9].R&B Chart	MCA MCA 13595	[produced by Jamey Jaz, Rahsaan Patterson , Van Hunt]
After Hours	Rahsaan Patterson	10.2004	-	65[2].R&B Chart	Artistry Music 7001	-
Wines And Spirits	Rahsaan Patterson	09.2007	-	42[15].R&B Chart	Artistry Music 7013	-

Pyramids

The Pyramids była amerykańską grupą surf rockową założoną w 1961r w Long Beach w Kalifornii.Jej skład w tym okresie tworzyli:Will Glover - g, Skip Mercier - g, Steve Leonard - bass, Tom Pitman - sax, Ron Mc Mullen -voc. Willy Glover od 1959r uczył się gry na gitarze.W 1961r przeprowadza się razem z rodzicami z Płn.Karoliny do Long Beach w Kalifornii.Tam spotyka się z nowymi przyjaciółmi w klubie "The Hutch".Tam decydują się na założenie zespołu pod nazwą Pyramids,wydając przy pomocy kolegi Glovera,Johna Hudge'a, jednocześnie singla Pyramid's Stomp / Paul dla wytwórni Best Records.Po trasie koncertowej w 1963r zespół decyduje się na wydanie nowej płyty.Glover napisał Here Come Marsha ,a Leonard przerobił hit The Chantays "Pipeline" na swoją modłę w "Penetration".Swój najsłynniejszy singiel nagrali w studio "Western Recordings" w Hollywood.Po promocji singla w stacjach radiowych KFXM i KRLA w Los Angeles wszedł on na listę Hot 100 Billboard,przebywając na niej 10 tygodni.
Dało to im przepustkę do wystepów w słynnych telewizyjnych show jak "American Bandstand" , "Bob Eubanks Show" czy wreszcie "Dave's Hullabaloo".Wzięli też udział w filmie "Bikini beach" grając utwory Drag-Bikini i Run-Rekord.W 1964r obok Beach Boys, Jan & Dean, Marvina Gaye'a, Bobby Freemana, Bobby Vee, The Hondells, Martha & The Vandellas, Chucka Berry grają dla 18 tysięcy widzów w "Cow Palace" w San Francisco.
Ponieważ ich menadżer John Hodge nie był zbyt uczciwy wobec zespołu w rozliczeniach za nagrane płyty i koncerty postanowili następne single Midnight run/Custom caravan i Contact/Pressure nagrać pod własnym managementem.Sfrustrowanego Mc Mullena zastępuje Greg Jacobs.
Na początku 1965r pozyskują nowego wokalistę Drake Jenkinsa,a nowy menadżer John Hudge organizuje im spotkanie z właścicielami "Azusa Music".Wydają trzy następne single Stay With Me, I Don't Want To Cry i I' m Gonna Love Ya,poczym odbywają służbę wojskową.Po jej odbyciu Glover i Leonard zakładają kapelę Family Cat [z Artem Munsonem ex Dick Dale & The Deltones].

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pyramid's Stomp / Paul	Pyramids	12.1962	-	-	Best 101	[written by Alfred Mercier]
Penetration! / Here Comes Marsha	Pyramids	11.1963	-	18[10]	Best 13002	[written by Steve Leonard][produced by John Hodge]
Midnight Run / Custom Caravan	Pyramids	04.1964	-	-	Cedwicke 13 005	[written by Usher, Berns, Christian][produced by John Hodge, Larry Wilson]
Contact / Pressure	Pyramids	08.1964	-	-	Cedwicke 13 006	[written by Hodge, Wilson][produced by John Hodge, Larry Wilson]
I Don't Wanna Cry/I'm A Love Ya	Pyramids	.1965	-	-	Archer 102	[written by Willie Glover][produced by Archer]
Stay With Me/I Don't Wanna Cry	Pyramids	.1965	-	-	Archer 103	[written by Willie Glover][produced by Archer]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Original Penetration! and other favorities	Pyramids	03.1964	-	119[6]	Best 16 501	-

Denny Randell

Denny Randell (ur. 1941r)  jest amerykańskim autorem tekstów piosenek i producentem płyt , najlepiej znanym ze współpracy z Sandy Linzerem i Bobem Crewe w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Współpracował m.in. z Linzerem przy tworzeniu " Lover's Concerto ", " Let's Hang On! ", " Working My Way Back to You " , a także " Native New Yorker " i był nominowany wraz z Linzerem do Songwriters Hall of Fame w 2012 r.
Urodził się w Nowym Jorku, a później przeniósł się do Silver Spring, Maryland . Grał na fortepianie i akordeonie, występował w różnych lokalnych zespołach jako nastolatek, a także zaczął pisać piosenki. Jedna z jego piosenek zwróciła uwagę   nowojorską firmę wydającą muzykę Shapiro Bernsteina , która  zatrudniła go jako autora piosenek. To z kolei doprowadziło do poznania Boba Gaudio i Boba Crewe, producentów płyt i kompozytorów stojacych za sukcesem The Four Seasons . Randell rozpoczął pracę dla Four Seasons jako tekściarz i aranżer we wczesnych latach sześćdziesiątych.
Współpracownik Gaudio, Al Kasha , poznał Randella z tekściarzem Sandy Linzerem. Duet napisał kilka hitów z Top10   Frankie Valli and The Four Seasons, w tym "Working My Way Back to You" (także hit   The Spinners w 1979 roku, a w Irlandii dla Boyzone w 1994), " Opus 17 (Do not You Worry 'Bout Me) ", a wraz z Bobem Crewe " Let Hang On! ". Randell i Crewe później napisali solowy hit Valli'go   " Swearin 'To God ".

W 1965 r. Randell i Linzer napisali i wyprodukowali większość piosenek grupy r&b , The Toys , w tym ich singiel A Lover's Concerto ( adaptowany  Minuet in G-major , klasyczny utwór muzyczny ) i "Attack!" Kolejne nagranie Toys napisane przez duet, Can not Get Enough Of You Baby , zostało później nagrane przez ? and The Mysterians , a w 1998 roku było hitem # 14, Smash Mouth . Mieli też hit z Jay and The Techniques " Keep the Ball Rollin ' ".

Linzer i Randell napisali dwie piosenki zarejestrowane przez Monkees , " I'll Be Back Up On My Feet " i "The Day We Fall in Love" i "Penny Arcade" The Cyrkle . Później napisali "Native New Yorker", wykonywane przez Odyssey na ścieżce dźwiękowej filmu " Eyes of Laura Mars ",które pojawił się później w filmie "Nianie Diaries" oraz w ostatnim sezonie     Sex and the City . Inne ich piosenki,których są współautorami to "Breakin 'Down The Walls Of Heartache", wielki brytyjski hit w 1968 roku   Johnny'ego Johnsona and Bandwagon ,i przebój Samanthy Sang z 1978 roku zatytułowany "You Keep Me Dancin'".

W końcu lat sześćdziesiątych i na początku lat siedemdziesiątych Randell pracował jako A & R w kilku firmach, w tym w Epic , RCA i   DiscReet Records Franka Zappy, dla której wyprodukował album Tima Buckleya, Sefronia . Wyprodukował również album grupy  Iron Butterfly " Scorching Beauty" . Dekadę póżniej współtworzył i aranżował album " Get Dancin" autorstwa Disco Tex and Sex-O-Lettes . W 1980 roku był współautorem tematu muzycznego   Gwiezdnych wojen na albumie , Christmas in the Stars na którym wystąpił John Bongiovi (później Jon Bon Jovi ).


W 1985 roku współpracował z wokalistką i autorką tekstów Biddy Schippers  i utworzył duet Randell & Schippers , który nagrał wiele udanych elektronicznych kawałków tanecznych, w tym Alice in Wonderland . Para   później wzięła ślub. W ostatnich latach wspólnie pracowali nad projektem GI Jams, który miał na celu pomoc dla utalentowanych twórców piosenek w amerykańskim wojsku .

                                        Piosenki Denny Randella na listach przebojów

[with Sandy Linzer] 07.1965 Hallelujah The Invitations 111.US 09.1965 A Lover's Concerto The Toys 2.US/5.UK 12.1965 Attack The Toys 18.US/36.UK 01.1966 Working My Way Back to You The Four Seasons 9.US/50.UK 04.1966 A Lover's Concerto Sarah Vaughan 63.US 04.1966 May My Heart Be Cast into Stone The Toys 85.US 05.1966 A Lover's Concerto Mrs. Miller 95.US 05.1966 Silver Spoon The Toys 111.US 05.1966 Opus 17 (Don't You Worry 'Bout Me) The Four Seasons 13.US/20.UK 03.1967 Can't Get Enough of You Baby Question Mark & the Mysterians 56.US 09.1967 Penny Arcade The Cyrkle 95.US 10.1967 Keep the Ball Rollin' Jay & the Techniques 14.US 01.1968 Keep the Ball Rollin' Al Hirt 100.US 04.1968 Baby Make Your Own Sweet Music Jay & the Techniques 64.US 05.1968 Can I Carry Your Balloon The Swampseeds 124.US 08.1968 Breakin' Down the Walls of Heartache Johnny Johnson & the Bandwagon 115.US/4.UK 03.1975 Skiing in the Snow Wigan's Ovation 12.UK 11.1977 Native New Yorker Odyssey 21.US/5.UK 05.1978 Weekend Lover Odyssey 57.US 05.1978 You Keep Me Dancing Samantha Sang 56.US 11.1978 Single Again/What Time Does the Balloon Go Up Odyssey 107.US 07.1998 Can't Get Enough of You Baby Smash Mouth 27.US 04.1965 The Mouse Soupy Sales 76.US 12.1979 Working My Way Back to You The Spinners 2.US/1.UK 02.1997 Native New Yorker Black Box 46.UK [with Bob Crewe, Sandy Linzer] 10.1964 Pushin' a Good Thing Too Far Barbara Lewis 113.US 11.1964 Watch Out Sally Diane Renay 101.US 01.1965 Dusty Rag Dolls 55.US 10.1965 Let's Hang On The Four Seasons 3.US/4.US 05.1969 Let's Hang On Johnny Johnson & the Bandwagon 36.UK 05.1980 Let's Hang On Darts 11.UK 09.1981 Let's Hang On Barry Manilow 32.US/12.UK 09.1964 Society Girl Rag Dolls 91.US [with Denny Randell, Daniel Moyne & Jean Tosi] 01.1998 Te garder près de moi Boyzone 129.UK [with Sandy Linzer, Tom Decilis & Richard Layton] 09.1966 Baby Toys The Toys 76.US [with solo] 02.1969 You Johnny Johnson & the Bandwagon 34.UK [with Bob Crewe] 04.1975 I Wanna Dance Wit' Choo (Doo Dat Dance) Disco-Tex and the Sex-O-Lettes 23.US/6.UK 05.1975 Swearin' to God Frankie Valli 6.US/31.UK 08.1975 Jam Band Disco-Tex and the Sex-O-Lettes 80.US [with Irwin Levine] .1977 Love Music The Regal Dewy 86.R&B Chart [with Laurent Scimeca, Robert Collado,Ron Carroll, Sandy Linzer, Spero Pagos & Stephane McMall] 04.2001 My Love Kluster 73.UK

Keane

Keane, grupa brytyjska. Powstała w 1995 w Battle koło Hastings w hrabstwie Sussex jako The Lotus Eaters. Pierwszy skład: Tim Rice-Oxley (właśc. Timothy James Rice-Oxley;
ur. 2.06.1976r, Oxford, Oxfordshire) - voc, k, b, Dominic Scott - g, Richard Hughes (właśc. Richard David Hughes; ur. 8.09.1875r, Gravesend, Kent) - dr, voc. W 1997 obowiązki głównego wokalisty przejął Tom Chaplin (właśc. Thomas Oliver Chaplin;ur.  8.03.1979, Battle, Sussex) - voc, k, g.

Wtedy zmieniła nazwę na Cherry Keane (od prowadzącej herbaciarnię w szkole, do której uczęszczali Tim i Tom), niebawem skróconą do Keane. W lipcu;2001r odszedł Scott. Od tej pory obywała się bez gitarzysty (brzmienie większości swoich piosenek oparła na dźwiękach fortepianu, a także innych instrumentów klawiszowych, w tym syntezatora, oraz perkusji). W pierwszych latach, 1995-1997, jeszcze jako The Lotus Eaters, grupa spotykała się jedynie na próby i wykonywała piosenki innych artystów, jak U2 i Oasis.
 Zadebiutowała przed publicznością 13 lipca 1998r w pubie Hope  Anchor w Londynie, już jako Keane, we własnym repertuarze, skomponowanym głównie przez Rice'a-Oxleya (choć na późniejszych płytach sygnowanym przez wszystkich muzyków). W końcu 1999r nagrała w domowych warunkach pierwszy singel, Call Me What You Like/Rubbernecking Closer Now. Wydała go w lutym 2000r własnym kosztem z nalepką Zoomorphic i cały nakład, pięćset egzemplarzy rozprowadziła na koncertach.
 Między październikiem a majem 2001 zarejestrowała piosenki na drugą małą płytę, Wolf At The Door/Call Me What You Like (nowa wersja)/She Has No Time, wydaną w czerwcu 2001r, znowu we własnej firmie Zoomorphic, tym razem tylko w pięćdziesięciu egzemplarzach.   W lipcu 2001r, zaraz po odejściu zniechęconego brakiem sukcesów Scotta, przyjęła zaproszenie producenta Jamesa Sagnera do jego studia w Les Essarts w Normandii we Francji. Zaszyła się tam na kilka miesięcy, dokonała wielu nagrań, np .Bedshaped i This Is The Last Time, oraz stworzyła z Sagnerem nowe piosenki, np. Sunshine.
W tym czasie zdecydowała się na niecodzienną koncepcję brzmieniową bez użycia gitar, z wyeksponowanymi instrumentami klawiszowymi (jak przed laty Emerson, Lake & Palmer czy Haram & York). Dopiero w grudniu 2002r, po długiej przerwie, wznowiła działalność koncertową akustycznymi występami; w londyńskich klubach 12 Bar Club i Betsey Trotwcod. Zwróciła na siebie uwagę Simona Williamsa z małej firmy płytowej Fierce Panda i niebawem nagrała dla niej singiel Everybody's Changing/Bedshaped/The'Way You Want It wydany w maju 2003r (równo rok później wznowiony z sukcesem przez Island z utworem Fly To Me na stronie B . Porównana przez Steve'a Lamacqa, znanego prezentera Radio One, do Coldplay oraz świetnie przyjęta na pierwszej trasie po kraju, latem podpisała kontrakt z wytwórnią Island. Kolejny singel, This Is The Last Time/Allemande/Can't Stop   Now, wydała jednak jeszcze - w październiku 2003r powtórnie Fierce Panda współdziałającej tym razem z jej własną White Light (i on został rok później z powodzeniem wznowiony przez Island - z She Opens Her Eyes na stronieB).
 Współpracę z Island zainaugurowała w lutym 2004r przebojowa płytka Somewhere Only We Know/Snowed Under: a zaraz potem, w maju tego roku, ukazał się pierwszy album Keane, „Hopes And Fears". Nagrany w Helioscentric Studios w Rye w Sussex, wyprodukowany przez muzyków wraz z Andym Greenem, zawierał subtelne, melancholijne, nieco infantylne piosenki o fortepianowym, a niekiedy delikatnie zelektronizowanym brzmieniu, najczęściej na temat rozterek miłosnych, np. Somewhere Only We Know, Bend And Break, We Might As Well Be Strangers, Everybody's Changing, She Has No Time, This Is The Last Time i Bedshaped. Porównywany do dokonań Coldplay i Radiohead, odniósł zdumiewający sukces - w krótkim czasie rozszedł się na świecie w pięciu i pół milionach egzemplarzy (żadna inna płyta brytyjskiego wykonawcy wydana w tym roku nie sprzedała się lepiej). Oprócz Somewhere Only We Know oraz wznowień Everybody's Changing i This Is The Last Time towarzyszył mu jeszcze jeden przebojowy singel: Bedshaped/Something In Me Was Dying, wydany w sierpniu 2004r.
 Już 11 maja tego roku występem w londyńskim Forum grupa rozpoczęła trasę światową, która objęła Europę, Stany Zjednoczone, Kanadę i Meksyk. Jej finałem były amerykańskie koncerty w październiku 2005r u boku U2. Formacja znalazła też czas, by 2 lipca tego roku zagrać w Hyde Parku w Londynie na jednej z wielkich imprez pod hasłem Live 8.
 W czerwcu 2006r ukazał się drugi album Keane, „Under The Iron Sea". Powstawał długo, od kwietnia poprzedniego roku, w Helioscentric Studios, ale też w Magic Shop Studios w Nowym Jorku, znowu przy pomocy Greena. Okazał się dziełem trochę innym niż debiut, ujawniającym różne inspiracje, nawet hiphopową (np. Nothing In My Way) i jazz- rockową (np. Broken Toy), intrygującym większym ładunkiem elektroniki w aranżacjach (np. The Iron Sea - instrumentalne interludium w stylu Briana Eno) i zaskakującym poważniejszą wymową (np. utwór Is It Any Wonder?, rodzaj odpowiedzi na zaangażowanie ojczyzny muzyków w wojnę w Iraku, stawiał pytanie, co znaczy być Brytyjczykiem, song Nothing In My Way był krytyką instytucji małżeństwa, a piosenka Crystal Ball wyrażała nieoczekiwane w ustach tak bardzo młodych ludzi poczucie egzystencjalnej pustki, zagubienia, niepewności). Zapowiedzią „Under The Iron Sea" był teledysk Atlantic, zrealizowany przez Irvine'a Welsha, autora powieści Trainspotting, wprowadzony w kwietniu 2006 do Internetu. A płycie towarzyszyły następujące przebojowe single: Is It Any Wonder?/Let It Slide z maja, Crystal Ball/Maybe I Can Change z sierpnia i Nothing In My Way/Thin Air/Tyderian z października tego roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Everybody' s changing	Keane	05.2003	4[33]	-	Island CID 849	[platinum-UK][written by Richard Hughes/Tim Rice-Oxley/Tom Chaplin][produced by Andy Green/Keane]
Somewhere only we know/Snowed under	Keane	02.2004	3[40]	50[12]	Island CID 849	[2x-platinum-UK][2x-platinum]-US][written by Richard Hughes/Tim Rice-Oxley/Tom Chaplin][produced by Andy Green/Keane]
Bedshaped	Keane	08.2004	10[20]	-	Island Records 870	[silver-UK][written by James Sanger/Richard Hughes/Tim Rice-Oxley/Tom Chaplin][produced by Andy Green/Keane]
This is the last time/Can' t stop now	Keane	12.2004	18[27]	-	Island CID 880	[silver-UK][written by James Sanger/Keane][produced by Andy Green/Keane/James Sanger]
We Might As Well Be Strangers	DJ Shadow vs. Keane	03.2005	123[2]	-	Interscope B0004254-11 [US]	[ Producer - Andy Green , Keane ]
Is it any wonder?/Let It Slide	Keane	06.2006	3[41]	78[9]	Island IS 934	[silver-UK][written by Keane][produced by Andy Green/Keane]
Crystal Ball	Keane	08.2006	20[20]	-	Island 1704803	[written by Keane][produced by Andy Green/Keane]
Nothing In My Way	Keane	11.2006	19[10]	-	Island 1712175	[written by Keane][produced by Andy Green/Keane]
A Bad Dream	Keane	01.2007	23[8]	-	Island 1723057	[written by Richard Hughes/Tim Rice-Oxley/Tom Chaplin][produced by Andy Green/Keane]
Spiralling	Keane	08.2008	23[27]	-	Island CATCO 141398392	[written by Tim Rice-Oxley/Tom Chaplin/Richard Hughes/Jesse Quin][produced by Keane]
The Lovers Are Losing	Keane	10.2008	52[5]	-	Island 1788773	[written by Richard Hughes/Tim Rice-Oxley/Tom Chaplin][produced by Keane/Mark Stent]
Perfect Symmetry	Keane	01.2009	150[2]	-	Island	[written by Richard Hughes/Tim Rice-Oxley/Tom Chaplin][produced by Keane]
Better Than This	Keane	03.2009	173[1]	-	Island	-
Stop for a Minute	Keane Feat. K'naan	04.2010	40[10]	-	Island CATCO 160081500	[written by Tim Rice-Oxley/Tom Chaplin/Richard Hughes/Keinan Warsame][produced by Tim Rice-Oxley/Fraser Smith]
Silenced by the Night	Keane	04.2012	46[3]	-	Island GBUM 71201137	[written by Tim Rice-Oxley, Tom Chaplin, Richard Hughes, Jesse Quin][produced by Dan Grech-Marguerat]
Sovereign Light Café	Keane	08.2012	74[1]	-	Island GBUM 71201050	[written by Tim Rice-Oxley, Tom Chaplin, Richard Hughes, Jesse Quin][produced by Dan Grech-Marguerat]
Higher Than the Sun	Keane	04.2012	188	-	Island	[written by Tim Rice-Oxley, Tom Chaplin, Richard Hughes, Jesse Quin]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hopes and fears	Keane	05.2004	1[5][199]	45[54]	Island CID 8145	[platinum-US][9x-platinum-UK][produced by Andy Green/James Sanger/Keane]
Live Recordings 2004	Keane	04.2005	131[3]	-	Island 9870873	[produced by Keane]
Under The Iron Sea	Keane	06.2006	1[2][69]	4[13]	Island CID 8167	[3x-platinum-UK][gold-US][produced by Andy Green/Keane]
Perfect Symmetry	Keane	10.2008	1[1][45]	7[7]	Island 1784417	[platinum-UK][produced by Keane/Mark Stent/Stuart Price/Jon Brion]
Night Train	Keane	05.2010	1[1][10]	25[3]	Island 2730877	[silver-UK][produced by Tim Rice-Oxley]
Strangeland	Keane	05.2012	1[2][26]	17[4]	Island 2794838	[gold-UK][produced by Dan Grech-Marguerat]
The Best of Keane	Keane	11.2013	10[17]	-	Island 3751846	[platinum-UK]
Cause and Effect	Keane	10.2019	2[7]	-	Island 7791603	[silver-UK][produced by David Kosten and Keane]

KBC Band

The KBC Band, grupa amerykańska. Powstała w marcu 1985 w San Francisco w Kalifornii. Założyli ją Paul Kantner (właśc. Paul Lorin Kantner;ur.  17.03.1941r, San Francisco, Kalifornia) - voc, g i Marty Balin (właśc. Martyn Jerel Buchwald;ur.  30.01.1942r, Cincinnati, Ohio) - voc, g, hca, którzy odeszli z zespołu Jefferson Starship, a składu dopełnił Jack Casady (właśc. John William Casady;ur.  13.04.1944r, Waszyngton) -b , z którym obaj występowali przed laty w Jefferson Airplane.
Ich zamiarem było tak naprawdę reaktywowanie właśnie Jefferson Airplane, ale ponieważ wokalistka Grace Slick nie zgodziła się na udział w projekcie, zdecydowali się na inną nazwę - The KBC Band (od pierwszych liter nazwisk). Wsparli ich Mark „Slick" Aguilar (ur. 1954, Floryda) - g, voc, Tim Gorman - k, voc, Keith Crossan - s, k, voc i Darrell Verdusco - dr, voc, a w nagraniach dodatkowo uczestniczyli Barry Cowenthal - dr i Pete Escovedo - perc. Na żywo The KBC Band kilkakrotnie wsparła Signe Anderson Ettlin (z domu Signe Toly; ur. 15.09.1941r, Seattle, Waszyngton), pierwsza wokalistka Jefferson Airplane. Formacja działała do 1987r.
Zadebiutowała przed publicznością w grudniu: 1985r podczas koncertów z okazji ponownego otwarcia - po latach nieaktywności - słynnego klubu FillmoreWest w San Francisco. Dopiero w październiku 1986r dorobiła się albumu - „The KBC Band". Współproducentami wraz z samymi muzykami byli John Boylan, współpracownik Boston, przede wszystkim zaś Jim Gaines. Na repertuar złożyły się kompozycje Kantnera i Balina (np. America, Marie!), Aguilera i Cormana (np. Wrecking Crew), a także twórców spoza własnego grona, w tym Davida Evana i Gene'a Harta (np. When Love Comes, Hold Me). Były wśród nich dość ostre utwory o jednocznacznie rockowym charakterze, jakich zabrakło na płytach Jefferson Starship (np. No More Heartaches, Wrecking Crew), ale też subtelne ballady (np. Hold Me).
Całość trochę raziła pod względem brzmieniowym (m.in. mdłe brzmienie syntezatorów, wątłe saksofonu i pozbawione ostrza gitar). W tekstach pojawiły się wątki polityczne (np. America), ale dominowały sentymentalne (np. No More Heartaches, Hold Me). Dziełu towarzyszyły single It's Not You It's Not Me/Dream Motorcycle, America/Wrecking Crew i Hold Me/Marie!. Ale choć drugi z nich zyskał pewną popularność, album przepadł na rynku.
 Po rozwiązaniu grupy Kantnerowi, Balinowi i Casady'emu udało się jednak reaktywować Jefferson Airplane, a niedługo potem pojawili się w Jefferson Starship. Z pierwszym z tych zespołów współpracował również Gorman, w drugim wsparli ich Gorman i Aguilar, którzy w tym czasie występowali w The Slick-Hurley Band. Gorman jako solista nagrał płytę „Classical Daydreams" (Gallery,1996), a później zrezygnował z muzykowania, chociaż gościnnie wziął udział w powstaniu solowego albumu Casady'ego „Dream Factor" (Eagle, 2003).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
It's Not You, It's Not Me/Dream Motorcycle	KBC Band	11.1986	-	89[4]	Arista 9526	[written by V. Stephenson, P. Brown][produced by KBC Band, John Boylan, Jim Gaines]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
KBC Band	KBC Band	11.1986	-	75[24]	Arista 8440	-

Cabin Crew

Grupa Cabin Crew to dwaj panowie z Australii. Ben Garden i Rob Kittler najbardziej znani są z przeboju "Star to Fall" - remiksu piosenki Boy Meets Girl z 1988r " Waiting For A Star To Fall ".Znani również jako Aviators, RobKAY i Ben Garden and others są duetem dance z Sydney.
Początkowo wytwórnia Sony BMG nie chciała wydać utworu i poprosiła zespół Sunset Strippers o ich wersję, by zablokować wydanie Cabin Crew. Jednak gdy wokalista Boy Meets Girl - George Merill - usłyszał wersję Cabin, nagrał do niej wokal i zgodził się na wydanie. Oba utwory ukazały się w Australii w tym samym czasie, jednak to wersja Cabin Crew była popularniejsza.
Wersja Sunset Strippers była częściej odtwarzana, w szczególności w Wielkiej Brytanii , w BBC Radio 1,para prezenterów JK and Joel przeprowadzała na antenie ankietę, która wersja ma zostać odtworzona. "Star To Fall" osiągnęła # 4 na UK Singles Chart w marcu 2005.
W dniu 28 lutego 2008 r., Cabin Crew wydali nową piosenkę "Can't Stop It" na płycie CD-Maxi (CDS / CDM), 12 "vinylu (EP) oraz wersji cyfrowej dla Vicious Vinyl .The Mind Electric mix jest zawarty na albumie Vicious Cuts Summer 2008.
Pierwszy utwór zespołu z 2004 roku, pod tytułem "Waiting for a Star to Fall", różniła się od wersji na "Star2Fall", bo to nieoficjalna wersja była wydana tylko na bootlegu. Tylko kilka egzemplarzy zostały wykonane tej płyty, na jednostronnym 12 " winylu . Po opinii George Merrilla, bootleg przemianowano na "Star2Fall" i został wydany w różnych wytwórniach i otrzymał niewielkie wsparcie w radio.
Druga nieoficjalna piosenka Cabin Crew była zatytułowana "Shine On 2004". Zawierała wielokrotne sample z utworu Johna Lennona "We all Shine On". Ten winyl był drukowany jako "Waiting for a Star to Fall" ze słowami "Test Pressing" po prawej stronie, i po raz kolejny wytłoczono niewielką liczbę winyli.
Trzecim nieoficjalnym wydawnictwem grupy był "Finally In Calabria" / "She Wants to House". Piosenki te były wydane na dwustronnym 12 " winylu."Finally In Calabria" jest podobna do "Destination Calabria" Alexa Gaudino , a "She Wants to House" jest podobny do "She Wants to Move" NERD .
Zespół miksował także utwór "Everywhere" grupy Moustache i "Something About You" Live Elements.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Star To Fall	Cabin Crew	03.2005	4[26]	-	Data Records DATA 87T	[written by George Merrill, Shannon Rubicam][produced by Cabin Crew]

Californians

Robbie Trevis przyszła podpora zespołu zaczął interesować się sceną muzyczną jako nastolatek.Jego rodzice widząc,że ma ogromne wyczucie rytmu kupili mu perkusje gdy miał 11 lat.Interesował się wszystkim co działo się na lokalnej scenie muzycznej;oglądał,słuchał i uczył się od miejscowych grup.Po opuszczeniu szkoły mając 15 lat zafascynował go amerykański soul i artyści tacy jak:Otis Redding i Joe Tex.
Jego talent i zaangażowanie dostrzegły inne zespoły,stąd jego obecność w Californians.Był to popularny zespół specjalizujący się w harmoniach wokalnych mający być brytyjskim odpowiednikiem Beach Boys.Zyskał popularność dzięki przebojowym piosenkom-"Sunday Will Never Be The Same" i "You got Your Troubles".Ich nagrania często pojawiały się w Radio 1,mieli też występy telewizyjne w Wielkiej Brytanii , Irlandii i Europie.Wśród ich nagrań obok typowych utworów MOR [Middle Of The Road] pojawiaja sie prawdziwe perełki jak chociażby ich wersja kompozycji amerykańskiego kompozytora Warren Zevona- Follow Me.Ich innym coverem był utwór zespołu Spanky and Our Gang ,Sunday Will Never Be The Same.Ich ostatni singiel-The Cooks Of Cakes And Kindness zahacza już o psychodelię.
Po rozpadzie Californians w 1975r Robbie nie przestaje działać w muzycznym biznesie pracując w radio i telewizji i występując z wieloma gwiazdami tamtego okresu na całym świecie.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Little Ship With A Red Sail/Golden Apples	Californians	04.1967	-	-	CBS 2263	[written by B. Kane][produced by Irving Martin]
Follow Me/What Love Can Do	Californians	10.1967	-	-	Decca F 12678	[written by Howe][produced by Irving Martin]
Sunday Will Never Be The Same/Can't Get You Out Of My Mind	Californians	12.1967	-	-	Decca F 12712	[written by Pistilli, Cashman][produced by Irving Martin]
Congratulations/What Is Happy Baby	Californians	03.1968	-	-	Decca F 12758	[written by Coulter, Martin][produced by Irving Martin]
Out In The Sun/The Sound	Californians	06.1968	-	-	Decca F 12802	[written by Feldman, Goldstein, Gottehrer][produced by Irving Martin]
The Cooks Of Cakes And Kindness/Mandy	Californians	01.1969	-	-	Fontana TF 991	[written by Carter, Alquist][produced by Irving Martin]
Sad Old Song/Weep No More	Californians	09.1969	-	-	Fontana TF 1052	[written by D'Abo][produced by Irving Martin]
You've Got Your Troubles/Early Morning Sun	Californians	11.1969	-	-	Chapter One CH 112	[written by Greenaway, Cook][produced by Irving Martin]

Alex Call

 Alex Call jest amerykańskim wokalistą,autorem piosenek i gitarzystą.
Jeden z członków oryginalnego składu kaifornijskiego rockowego bandu Clover.Po wydaniu czterech albumów,grupa rozpada się w 1978r a Call rozpoczyna karierę solową.Swój pierwszy album wydaje dla wytwórni Arista.Jedna z piosenek z tej płyty,"Love Dogs",została nazwą jego zespołu.
Call był autorem wielkiego hitu "867-5309/Jenny" nagranego przez Tommy Tutone w 1982r.Kontynuował pisanie piosenek dla innych wykonawców minn. "Perfect World" dla Huey Lewis and the News i "Little Too Late" wykonywaną przez Pat Benatar. 

 Piosenki autorstwa Alexa Calla na listach przebojów:
 09.1981 New Romeo Tim Goodman 107.US
 11.1981 867-5309 / Jenny Tommy Tutone 4.US [with Jim Keller]
 02.1983 Little Too Late Pat Benatar 20.US
 05.1983 Just Another Saturday Night Alex Call 101.US
 08.1984 New Romeo Southside Johnny & the Asbury Jukes 103.US
 07/1988 Perfect World Huey Lewis & the News 3.US/48.UK

 Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Just another saturday night/Hung over you	Alex Call	05.1983	-	101[7]	Arista 1049	[written by Alex Call][produced by Ron Nevison]