piątek, 24 maja 2024

Bystanders

Man wyewoluował z Bystanders, odnoszącej sukcesy grupy popowej z Merthyr Tydfil, która grała w wielu klubach w Walii, często grając w kilku klubach każdego wieczoru. The Bystanders wydali osiem singli, w tym „98,6” (45. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli w lutym 1967 r.) , który został odtworzony w filmie The Boat That Rocked z 2009 r. (chociaż wersja Keitha była większym hitem, osiągając 24. miejsce w rankingu Wielka Brytania) i „When Jesamine Goes”, napisany przez ich menadżera Ronniego Scotta i Marty'ego Wilde'a pod pseudonimami Frere Manston i Jack Gellar, który później został nazwany przez The Casuals jako „Jesamine” i zajął 2. miejsce na brytyjskiej liście przebojów .
 
  Nagrywali także sesje z coverami dla BBC, ponieważ zasady ograniczające czas   wymagały występów „na żywo” między płytami w latach 60. Stali się stałymi bywalcami programów Jimmy Young Show, David Symonds Show i innych. Założony w 1962 roku Bystanders obejmował Owena Moneya, znanego wówczas jako Gerry Braden, ale został zastąpiony przez Vica Oakleya, tworząc klasyczny skład: Vic Oakley (wokal), Micky Jones (gitara), Clive John a.k.a. Clint Space (instrumenty klawiszowe), Ray Williams (gitara basowa) i Jeff Jones (perkusja). 
 
W 1968 roku pozostali członkowie chcieli zmienić kierunek muzyczny na bardziej psychodeliczne/amerykańskie brzmienie gitary z zachodniego wybrzeża, więc Oakley odszedł, a jego miejsce zajął Deke Leonard, a zespół zmienił nazwę na Man.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
That's The End/This TimeBystanders.1965--Pylot WD 501[written by Mike Martin]
(You're Gonna) Hurt Yourself/Have I Offended The GirlBystanders07.1966--Piccadilly 7N 35330[written by Crewe, Callelo]
My Love – Come Home/If You Walk AwayBystanders11.1966--Piccadilly 7N 35351[written by Colonnello, Conrad][produced by John Schroeder ]
98.6/Stubborn Kind Of FellowBystanders01.196745[1]-Piccadilly 7N 35363[written by Powers, Fishoff][produced by John Schroeder ]
Royal Blue Summer Sunshine Day/Make Up Your Mind (Mejor)Bystanders06.1967--Piccadilly 7N 35382[written by Scott][produced by John Schroeder ]
Pattern People/Green GrassBystanders08.1967--Piccadilly 7N 35399[written by Webb][produced by John Schroeder ]
When Jezamine Goes/Cave Of Clear LightBystanders02.1968--Pye 7N 17476[written by Manston, Gellar][produced by John Schroeder ]
This World Is My World/Painting The TimeBystanders05.1968--Pye 7N 17540[produced by Albert Hammond][produced by John Schroeder ]

czwartek, 23 maja 2024

Filipponio

Filipponio, urodzony jako Donato Filipponio (ur. 1944r,Mediolan -zm. 29 kwietnia 1995r), włoski piosenkarz, autor tekstów i muzyk, który przeżył moment sławy w drugiej połowie lat siedemdziesiątych i pierwszej połowie kolejnych osiemdziesiątych. Nagrywał dla Polydor, Fonit Cetra i CGD. 

  Urodził się z matki Greczynki i ojca Apulii. Wyposażony w ochrypły głos i intonację upodabniającą go do Piero Ciampiego, Paolo Conte i  Franco Califano, czerpał inspirację z niektórych francuskich artystów, takich jak Charles Aznavour i Jacques Brel (z których nagrał dwa covery w języku włoskim, Non andare via  i La canzone) to precyzyjny punkt odniesienia w zakresie inspiracji. Nagrał około 33  singli, a niektóre utwory pozostały we włoskim repertuarze muzycznym, jak np. Pazzo non amore mio, Per chi quiwanunderre, Diventi amore, Controvento, Una sigaretta fumata in due, nagrane dla wytwórni Federico Monti Arduiniego, znanej jako Guardiano del Faro.  

Nagrał także Un anno d'amore, cover piosenki Nino Ferrera, która odniosła sukces dzięki Minie. Dwie z jego piosenek - Non è un'ora i Che presuntuoso questo cuore- powstały wspólnie z Giuni Russo i Marią Antoniettą Sisini, natomiast Partire oltre amore, Pittori di talento i 10 Lire - wyłącznie wspólnie z Marią Antoniettą Sisini. Głos w piosence Partire Oltre amore należy do Giuni Russo, który występuje w chórkach. 

 Inne komponowane przez niego motywy to: Come neve quando tocca il mare, Tattica N.3, L'unica, Tu che fai, rimani?, Tre giorni di ferie al volo, Dialogo alla vita, Pittori di talento, Tu mi confondi, Il gioco della torre, Ladri, Silvia e Andrea, L'avventuriero, Disamore, Fuoco, Non una corda al cuore.

  Nie ma oficjalnego potwierdzenia daty i śmierci Donato Filipponio. Według różnych fanów Filiponio zmarł około 1995 roku z powodu AIDS. Został pochowany na nowym cmentarzu Cinisello Balsamo.

                           Single 

  1975: Amore mio, amore mio/Dell'amore cosa vuoi (Polydor, 2060 090)
    1976: Non mi arrendo più/Ti amo, amore (FMA, ZFM 50405)
    1977: Pazzo non amore mio/Per chi vuol capire... (Fonit Cetra, SPF 31323) 32.Ita
    1978: L'avventuriero/Disamore (Fonit Cetra, SP 1683)
    1979: Diventi amore/Parigi Londra New York (CGD, 10159)
    1980: Partire oltre amore/Tu che fai, rimani? (Fonit Cetra, SP 1735)
    1981: Controvento/Un anno d'amore (Fonit Cetra, SP 1753)
    1982: Ma chi sei?/Probabile amore (Fonit Cetra, SP 1782)
    1985: Love italiano/Love italiano (dance) (CGD/Full Time, FTM 31049)
    1986: All'arrembaggio/All'arrembaggio (strumentale) (CGD/Full Time, SP 31545)

                                 Albumy 

    1975: Amore mio, amore mio (Polydor)
    1976: Una sigaretta fumata in due (FMA, ZSLFM 55781)
    1977: Per chi vuol capire... (Fonit Cetra, LPX 60)
    1979: Diventi amore (CGD, CGD 20125)
    1980: Sensazioni precise (Fonit Cetra, LPX 84)
    1983: Filipponio 5 (Fonit Cetra)
    1985: Love italiano (CGD/Full Time, FTM 31735)
    1986: Sintesi (CGD/Full Time)
    1990: Un amore speciale

środa, 22 maja 2024

Caifanes

Caifanes to meksykański zespół rockowy. Zapewnił odrodzenie języka hiszpańskiego na meksykańskiej scenie rockowej, tzw. Rock en español. Ich mroczny styl z czasami niesamowitymi, tajemniczymi tekstami stanowił kontrast w stosunku do ówczesnej popkultury, w której dominowały ballady.
 

 The Caifanes - w składzie Hernández, André, Marcovich, Herrera i Romo - po raz pierwszy wystąpili 11 kwietnia 1987 w Rockotitlán w Meksyku. Hernández, André i Marcovich byli wcześniej członkami zespołu Las Insólitas Imágenes de Aurora. W tamtym czasie styl zespołu był mniej więcej podobny do stylu zespołu The Cure. Po sprzedaniu EP-ki w 300 000 egzemplarzy, w sierpniu 1988 roku ukazał się ich debiutancki album Caifanes (znany również jako Mátenme porque me muero, vol I). 

Singiel Mátenme porque me muero stał się pierwszym hitem zespołu, a następnie Viento i La negra Tomasa. Drugi album, Volume II, lepiej znany jako El Diablito, ukazał się w 1990 roku. Na tej płycie Marcovich po raz pierwszy wcielił się w rolę gitarzysty prowadzącego, a zespół także położył nacisk na włączenie tradycyjnych meksykańskich elementów i powstrzymał się od imitacji styl konkretnej grupy Zespół mógł rozwinąć własny styl.  

Wyprodukowany przez Adriana Belewa El Silencio pojawił się w 1992 roku. W sierpniu tego samego roku zespół zagrał w wyprzedanym Hollywood Palladium, a w 1993 jako pierwszy zespół rockowy zagrał w Palacio de los Deportes w Meksyku. Był to ostatni koncert Caifanes z Sabo Romo. Herrera opuścił zespół pod koniec trasy. Z nowymi członkami Fong i Zaragoza, Hernández, André i Marcovich nagrali ostatni album, El nervio del volcán.  

Ostatnim wydanym singlem był Ayer me dijo un ave. W tym czasie zainteresowanie mediów stale rosło, a zespół pojawił się w MTV Unplugged jako support przed zespołem Rolling Stones oraz na festiwalu WOMAD. W 1995 roku zespół rozpadł się po sporze pomiędzy Marcovichem i Hernándezem. Płyta z największymi przebojami La historia ukazała się w 1997 roku. Od 1995 roku Saúl Hernández jest członkiem Jaguares, którego styl reprezentuje dalszy rozwój muzyki Caifanes. W 2011 roku Caifanes ponownie się zjednoczyli.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Mex US Wytwórnia
[Mex]
Komentarz
La Negra TomasaCaifanes06.1989-24[7].Hot Latin Songs RCA – CSL 7184[written by Guillermo Rodríguez Fiffe]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Mex US Wytwórnia
[Mex]
Komentarz
El Nervio Del VolcanCaifanes10.1994-34[6].Top Latin Albums RCA 743212141122[2x-platinum-Mex][produced by Greg Ladanyi, Saúl Hernández, Alfonso André ,Alejandro Marcóvich]
La HistoriaCaifanes08.1997-44[5].Top Latin AlbumsBMG U.S. Latin 743215011149-
De Caifanes A JaguaresCaifanes/Jaguares05.2008-30[9].Top Latin Albums RCA 886971241624

wtorek, 21 maja 2024

Red Lorry Yellow Lorry

Red Lorry Yellow Lorry, znany również krótko jako The Lorries, to angielski zespół rockowy założony w Leeds na początku 1981 roku przez gitarzystę i autora tekstów Chrisa Reeda, wokalistę Marka Sweeneya, basistę Steve'a Smitha i perkusistę Micka Browna. Po rozpadzie w 1991 roku zespół zreformował się w 2003 roku i w ciągu swojej kariery wydał 5 albumów studyjnych.  

  Zespół został założony przez gitarzystę/autora tekstów Chrisa Reeda i wokalistę Marka Sweeneya, a także basistę Steve'a Smitha i perkusistę Micka Browna (który później dołączył do The Mission). Sweeney opuścił zespół pod koniec 1981 roku, a Reed na stałe objął stanowisko wokalisty, a Martin Fagan dołączył jako drugi gitarzysta. Brzmienie grupy, obejmujące odrętwiający dron gitary, potężnie pulsujący bas, dudniący automat perkusyjny i przepastne tony wokalne Reeda, spowodowało, że Lorries (jak zaczęli ich nazywać ich fani) zostali szybko wrzuceni do rozwijającej się wówczas sceny gotyckiego rocka przez   dziennikarzy, chociaż sam zespół zaprzeczył, że kiedykolwiek był kojarzony z gothem i wolał cytować Wire jako inspirację  i stwierdził, że „inspirował się przede wszystkim MC5”.

 W 1982 roku menadżer Lorries, Dave Hall, dostarczył niezależnej wytwórni Red Rhino kasetę z demami grupy. Będąc pod wrażeniem jakości piosenek, szef wytwórni Red Rhino „Tony K” (Tony Kostrzewa) podpisał kontrakt z zespołem i natychmiast wydał „Beating My Head” w niezmienionej postaci z wersji demo jako debiutancki singiel zespołu. Piosenka mocno pojawiła się na wpływowej niezależnej liście przebojów NME. Fagan i Smith wkrótce opuścili zespół, a ich miejsce zajęli odpowiednio Dave Wolfenden i Paul Southern. Następnie basistę Southerna zastąpił Leon Phillips.  

Chociaż w historii zespołu miało miejsce wiele dodatkowych zmian personalnych, Wolfenden stał się ostoją i częstym partnerem Reeda w pisaniu piosenek w najbardziej produktywnym okresie zespołu. W latach 1983 i 1984 zespół wydał jeszcze kilka singli (m.in. „He's Read” i „Monkeys On Juice”, które osiągnęły 9. miejsce na niezależnej liście przebojów NME). John Peel był wczesnym zwolennikiem i zespół nagrał dla niego dwie sesje radiowe w marcu i listopadzie 1983 r. ). W 1985 roku ukazał się debiutancki album zespołu Talk About the Weather, który zajął 3. miejsce na liście albumów niezależnych NME. Album, który większość fanów uważa za najlepszy w dorobku zespołu, zebrał ogólnie pozytywne recenzje i sprzedawał się wyjątkowo dobrze jak na ofertę małej wytwórni.  „Hollow Eyes”, singiel pochodzący z albumu, również osiągnął dobrą sprzedaż, podobnie jak kolejne single „Chance” i „Spinning Round”,  z których ten ostatni jest powszechnie uważany będzie najsilniejszą piosenką The Lorries.  

Zespół wydał jeszcze jeden album dla Red Rhino (Paint Your Wagon, który osiągnął 3. miejsce na niezależnej liście przebojów NME) w 1986 roku, singiel („Cut Down”) i EP składającą się z czterech utworów („Crawling Mantra”, wykorzystując jednorazową zmianę nazwy zespołu na „The Lorries”), przed podpisaniem kontraktu z Situation Two, oddziałem Beggars Banquet Records. Następnie ukazały się dwa albumy: „Nothing Wrong” z 1988 r. i „Blow” z 1989 r. Żaden z albumów Beggars Banquet nie pojawił się na żadnych mainstreamowych listach przebojów muzyki pop. Single, w tym „Only Dreaming (Wide Awake)” i „Open Up” (który po wydaniu został wybrany „Singlem tygodnia” NME), również nie trafiły na listy przebojów, a następnie zespół został usunięty przez wytwórnię . 

W 1991 roku zespół wydał kolejny singiel „Talking Back”, a następnie album Blasting Off w maleńkiej wytwórni Sparkhead, po czym Reed rozbił to, co pozostało z zespołu. W 2003 roku Reed przywrócił nazwę Red Lorry Yellow Lorry, a w 2004 wydał cztery nowe piosenki, które można pobrać wyłącznie z witryny internetowej zespołu. Zespół często koncertował w Wielkiej Brytanii w latach 2004 i 2005, ale chociaż dziennikarz Mick Mercer napisał w 2014 roku, że „nowy materiał jest w drodze”, nie ukazała się później żadna dodatkowa muzyka Red Lorry Yellow Lorry.  

W 2005 roku zespół wydał Thunder in the Black Cave, DVD koncertowe nagrane w Belgii podczas europejskiej trasy koncertowej w 2004 roku. 14 listopada 2005 roku Reed wydał akustyczny album Minimal Animal pod nazwą „Chris Reed Unit”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Take It All/HappyRed Lorry Yellow Lorry04.198323.Indie Chart-Red Rhino RED 28[written by Chris Reed]
He's Read/Set The FireRed Lorry Yellow Lorry10.198320.Indie Chart-Red Rhino RED 39[written by Chris Reed]
Monkeys On Juice/PushRed Lorry Yellow Lorry06.19843.Indie Chart-Red Rhino RED 49[written by Reed, Wolfenden]
Hollow Eyes/Feel A PieceRed Lorry Yellow Lorry10.19846.Indie Chart-Red Rhino RED 52[written by Chris Reed]
Chance/GenerationRed Lorry Yellow Lorry04.198511.Indie Chart-Red Rhino RED 55[written by Chris Reed]
Spinning Round/Hold Yourself DownRed Lorry Yellow Lorry09.19859.Indie Chart-Red Rhino RED 60[written by Chris Reed]
Walking On Your Hands/Which SideRed Lorry Yellow Lorry06.198621.Indie Chart-Red Rhino RED 66[written by Chris Reed,Wolfenden]
Cut Down/Running FeverRed Lorry Yellow Lorry10.19866.Indie Chart-Red Rhino RED 73[written by Chris Reed]
Crawling Mantra/HangmanThe Lorries05.19873.Indie Chart-Red Rhino RED 76[written by Reed, Wolfenden, Phillips][produced by Vic Maile, The Lorries]
Open Up/Another SideRed Lorry Yellow Lorry11.19876.Indie Chart-Situation Two SIT 49[written by Reed, Wolfenden, Phillips][produced by Bill Buchanan, The Lorries ]
Nothing Wrong/Do You Understand?Red Lorry Yellow Lorry03.19885.Indie Chart-Situation Two SIT 50[written by Reed, Wolfenden, Phillips][produced by Bill Buchanan]
Only Dreaming (Wide Awake)/The RiseRed Lorry Yellow Lorry09.19889.Indie Chart-Situation Two SIT 54[written by Reed, Wolfenden, Phillips][produced by Harold Burgon, The Lorries]
Temptation/Don't Know WhyRed Lorry Yellow Lorry08.198913.Indie Chart-Situation Two SIT 60-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Talk About the WeatherRed Lorry Yellow Lorry01.19853.Indie Chart- Red Rhino REDLP 50[produced by Red Lorry Yellow Lorry]
Paint Your WagonRed Lorry Yellow Lorry03.19861.Indie Chart- Red Rhino REDLP 65[produced by Red Lorry Yellow Lorry]
Nothing WrongRed Lorry Yellow Lorry05.19883.Indie Chart- Situation Two SITC 20[produced by Bill Buchanan]
Smashed HitsRed Lorry Yellow Lorry01.19883.Indie Chart- Red Rhino REDLP 86-
BlowRed Lorry Yellow Lorry09.19896.Indie Chart- Situation Two SITC 25[produced by Harold Burgon and Red Lorry Yellow Lorry]

Klaus Schulze

Ur. 4.08.1947 r. w Berlinie Zachodnim, RFN. Uważany powszechnie za jednego z prekursorów współczesnej muzyki elektronicznej. Debiutował w latach 60-tych jako gitarzysta, zafascynowany dokonaniami grupy The Kinks. W czasach gimnazjalnych znalazł się w grupie Psy Free, w której grał na perkusji. W 1969 r. trafił do Tangerine Dream, by zagrać tylko na jednej płycie Electronic Meditations. We wrześniu 1970 r. Schulze wraz z przyjaciółmi z Berlina Zach.: basistą Hartmutem Enke i gitarzystą Manuelem Góttschingicm, założył grupę Ash Ra Tempel. Nagrał z nią dwie płyty: Ash Ra Tempel (z 1971 r.) i Join Inn (z 1973 r.). Od września 1971 r. - po odbyciu z Ash Ra Tempel tournee po Szwajcarii - poświęcił się karierze solisty. 

Swój pierwszy autorski longplay Irrlicht, zrealizował z muzykami orkiestry symfonicznej; płytę wydała firma Ohr. W następnych latach powstały kolejne albumy: Cyborg (z 1973 r.), Picture Music (z 1973 r.), Blackdance (z 1974 r.), Timewind (z 1975 r.) i Moondawn (z 1976 r.). Równocześnie Schulze nagrywał z innymi muzykami i formacjami: Walterem Wegniullerem (płyta Tarot z 1972 r.), Sergiuszem Golowinem (Lord Krishna Von Goloka z 1973 r.), The Cosmic Jokers (The Cosmic Jokers, Planeten Sit-In i Galactic Supermarket - wszystkie z 1974 r.). Wraz z Andym Warholem, Walerianem Borowczykiem, Kenem Russellem i Pier-Paolo Pasolinim, artysta przyczynił się do charakterystycznej dla lat 70-tych „sublimacji erotyzmu w sztuce", komponując awangardową ilustrację do śmiałego pod względem obyczajowym filmu Lasse Brauna - „Body Love". Ukazała się ona na płycie w 1976 r. i przyniosła muzykowi nagrodę Grand Prix International francuskiej Akademii im. Charlesa Crossa. 

W tym samym roku podjął współpracę z japońskim perkusistą Stomu Yamashtą, która zaowocowała trzema albumami firmowanymi przez formację Go: Go, Go Live From Paris i Go Too. W międzyczasie na rynku pojawił się kolejny solowy longplay Klausa - Mirage. Oprócz nagrywania i komponowania Schulze dużo i chętnie koncertował. 12. i 13.04.1977 r. zagrał w londyńskim Planetarium, a jego występy uznano za  jedno z najważniejszych wydarzeń artystycznych roku w Wielkiej Brytanii.

 W 1978 r. ukazał się kolejny longplay muzyka - Body Love Vol. 2 (Moogetique), z kompozycjami nie wykorzystanymi ostatecznie w filmie o tym tytule. W październiku tego samego roku Schulze zaproponował jubileuszowy 10-ty album X, z muzycznymi biografiami Nietzschego, Trakla, Franka Herberta, Bacha, Ludwiga II i Kleista. Nagrana z gościnnie występującym wokalistą Arthurem Brownem kolejna płyta Dune (z 1979 r.), zainaugurowała drugą dziesiątkę albumów artysty. 

W 1980 r. na rynku pojawiły się dwa nowe wydawnictwa Schulzego: koncertowe Live i studyjne Dig It (wydane także w byłej NRD jako Elektronik Impressionen). Rok 1981 przyniósł trzy nowe płyty, kompilację Mindphaser, nagraną z udziałem Michaela Shrieve'a Trancefer i Tonwelle, firmowaną przez formację Richard Wahnfried z Schulzem i Shrieve'em na czele. Po nagraniu w 1983 r. longplaya Audentity muzyk w ramach promocyjnego tournee trafił także do Polski, gdzie zagrał na dziewięciu koncertach w lecie tego samego roku, wraz z towarzyszącym mu perkusistą Reinerem Blossem. Rezultatem tej wyprawy był album Dziękuję Poland

W 1984 r. Schulze został właścicielem nowej, własnej firmy płytowej Inteam (istniała do 1987 r.). W ciągu kolejnych 12 miesięcy zdążył nagrać aż trzy płyty: Afrika (z Erstem Fuchsem), Drive Inn (z Reinerem Blossem) i Angst (ze ścieżką dźwiękową do filmu o tym samym tytule). W międzyczasie ukazywały się wydawnictwa formacji Richard Wahnfried. W następnych latach Klaus Schulze kontynuował swoją aktywną działalność artystyczną. Jego płyty i koncerty do dziś znajdują licznych odbiorców.
 

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Deus Arrakis Klaus Schulze07.202280[1]-SPV 0246152[produced by Tom Dams]

Rolling Stones

The Rolling Stones - jeden z najpopularniejszych zespołów muzyki rockowej drugiej połowy XX wieku, którego twórczość wywarła znaczny wpływ na kulturę masową i przemysł muzyczny w ostatnich czterdziestu latach. W Polsce zespół ten potocznie nazywany jest Stonesi.

Zespół powstał w podlondyńskim mieście Dartford, w 1960 roku, po przypadkowym spotkaniu w podmiejskim pociągu dwóch kolegów ze szkoły podstawowej: Micka Jaggera oraz Keitha Richardsa (przez wiele lat używał nazwiska Richard). Jagger śpiewający w amatorskim zespole Little Boy Blue and the Blue Boys zaprosił dawno nie widzianego kolegę do przyjścia na próbę, a kiedy ten nie odmówił i zasilił szeregi zespołu, obaj zafascynowani muzyką bluesową koledzy postanowili założyć zespół grający podobną muzykę. Richards ściągnął do zespołu swojego kolegę ze studiów Briana Jonesa, zafascynowany jego dekadenckim podejściem do życia i większą od siebie umiejętnością gry na gitarze. Ten trzyosobowy skład zaczął grywać najpierw w klubie Ealing, w Londynie, gdzie został zauważony przez lokalną prasę i zdobył wąskie grono słuchaczy zaintrygowanych ekspresyjnym śpiewem i poruszaniem się po scenie wokalisty grupy - Micka Jaggera. 

Przez krótki czas grał z nimi także póżniejszy współzałożyciel zespołu Pretty Things, Dick Taylor, na gitarze basowej.
Początkowe dokonania zespołu nie pozwalały jednak przypuszczać, że grupa kolegów osiągnie tak bezprecedensowy sukces. Najwcześniej zauważył ich sam Alexis Korner - "ojciec" brytyjskiego bluesa i kilkakrotnie zaprosił na występy do Crawdaddy Club, gdzie sam występował. Dość szybko zespół opuścił Dick Taylor i koledzy zostali bez basisty. Ciągłe granie dało efekty; Richards i Jones potrafili tak dalece zintegrować swoje gitary, że już wkrótce miało się to stać "znakiem firmowym" przyszłych megagwiazdorów.
Po około roku skład zespołu został rozszerzony o Iana Stewarta, Charlie Wattsa i Billa Wymana (właściwie William Perks). To oni właśnie zapewnili zespołowi stabilizację i stworzyli chyba najlepszą sekcję rytmiczną w dziejach muzyki rockowej (basista Wyman grywał od kilku lat z różnymi grupami i posiadał już znaczne umiejętności, zaś Charlie Watts był przez pewien czas perkusistą u Alexisa Kornera; Ian Stewart świetnie wzbogacał koloryt grą na pianinie). W takim składzie grupa nazwana Rollin' Stones (na razie z apostrofem) nagrała kilka singli, które bardzo spodobały się słuchaczom; sceniczny debiut tak nazwanego zespołu odbył się 12 czerwca 1962 w klubie Marquee. 

Na pierwszym z singli znalazła się żywiołowa aranżacja utworu Come On, następny, z utworem I Wanna Be Your Man (napisany przez Lennona i McCartney'a) ugruntował pozycję grupy, jako jednej z najciekawszych na Wyspach Brytyjskich. Pierwszym singlem, który dotarł na 1 miejsce listy przebojów był It's All Over Now.
Kapitalne aranżacje obcych bez wyjątku kompozycji (coverów), równa gra gitarzystów (Richards i Jones), a nade wszystko znakomity śpiew samego Jaggera, umiejętnie naśladującego wokal murzyńskich śpiewaków, zapewniły duże powodzenie singli. Zadecydowało ono o dalszej karierze i wkrótce porzuceniu wykonywanych dotychczas przez członków zespołu zawodów lub studiów, na rzecz poświęcenia się w całości muzyce.
 

W takim składzie zespół nagrał swój pierwszy album w 1964 roku, nazwany The Rolling Stones (zrezygnowano z apostrofu) - od piosenki amerykańskiego bluesmena z lat 40-tych Muddy Watersa, od której adaptacji zaczynał się cały album. Równy poziom piosenek zapewnił powszechne uznanie, największe zaś zdobyły Carol i Route 66. Wielkim i zasłużonym powodzeniem cieszyły się niezwykle żywiołowe koncerty, przeradzające się niekiedy w dzikie awantury. Nierzadko grupa musiała uciekać ze sceny przed napaścią oszalałych fanów, wzmocnione posiłki policji nie zawsze wystarczały.
Płyta osiągnęła oszałamiający sukces w Wielkiej Brytanii. Na fali tego sukcesu grupa spróbowała "podboju" USA, gdzie była promowana najpierw jako swoiste "alter ego" The Beatles, grające podobną, ale bardziej "dziką" muzykę i równie "dziko" się zachowującą na scenie. Zaniepokojona zachowaniem członków grupy prasa pytała o obraz brytyjskiej młodzieży jaki zawiozą Stonesi za Ocean, i słusznie, albowiem pierwsze tournee w Ameryce zakończyło się niepowodzeniem (biała przeważnie publiczność jeszcze nie dorosła do odbioru agresywnej i sugestywnej muzyki, a zwłaszcza zaś obscenizmów Jaggera). Mimo to została zauważona, a w ojczyżnie zyskała jeszcze większą popularność, której nie utraciła do dzisiaj.
 

Po krótkim odpoczynku Stonesi udali się na dalszy podbój Wysp i Starego Kontynentu, zyskując miano "najbardziej dzikiej grupy pod słońcem". Jagger już ostatecznie wyzbył się resztek mieszczańskiego gorsetu i zaczął nieustannie szokować purytańską Anglię wyzywającym zachowaniem, jawnie seksualnymi podtekstami i niezwykłą ekspresją sceniczną. Grupa zaczęła już nie mimochodem, ale całkiem oficjalnie być przeciwstawiana Beatlesom jako "grzecznym" chłopakom z Liverpoolu. Diaboliczny image nabrał wyrazistości po przejęciu opieki nad zespołem przez młodego menadżera Andrew Loog Oldhama, który świadomie podsycał rywalizację obu zespołów (często wbrew opiniom Stonesów), wymyślając chwytliwe hasła prasowe i - niekiedy - aranżując skandale. W rzeczywistości, członkowie obu zespołów byli zaprzyjażnieni. Pozycję Stonesów ugruntowało pojawienie się pierwszych oryginalnych piosenek autorstwa duetu Jagger-Richards, rozpoczynającego pisanie własnego repertuaru wzorem duetu Lennon-McCartney. Do ulubionych haseł menedżera należało: "Rolling Stones to grupa, którą rodzice uwielbiają nienawidzić". Znakomicie nagrany standard Little Red Rooster rozpalił do reszty prasę, która w Stonesach upatrzyła sobie ulubiony kąsek. Ci zaś nie próbowali być grzeczni, i szybko zapoznali się z narkotykami.

W tym czasie z grupą nie występował już na stałe Stewart (Oldham usunął go, albowiem jego poczciwy wygląd nie pasował do agresywnego obrazu grupy). Wierny Stu nie zachował jednak urazy i do końca życia (zmarł w 1984 r.) prawie na każdej płycie ubarwiał grą na pianinie brzmienie Stonesów. Z tych samych powodów przez wiele lat ukrywano skrzętnie fakt, że Wyman był żonaty i miał dziecko.
W styczniu 1965 roku zespół wydał następny longplay oznaczony po prostu numerem 2; znakomita interpretacja Everybody Needs Somebody To Love oraz Time Is On My Side zaintrygowały słuchaczy niemal w całej Europie i USA. Miesiąc póżniej na listach przebojów pojawił się singiel The Last Time, a zaraz potem Stonesi wyjechali po raz drugi za Ocean. Drugie amerykańskie tournee przyniosło fantastyczny sukces artystyczny i finansowy, o co zadbał Oldham. Owocem występów na zachodniej półkuli był utwór, który stał się hymnem pokolenia wkraczającego w dorosły wiek. Początkowo folkowy, lecz przerobiony na agresywny riffowy łomot zadecydował o całej przyszłości grupy. (I Can't Get No) Satisfaction jest po dziś dzień jednym z najważniejszych utworów w historii rocka. Wyrażając sprzeciw wobec mieszczańskiego konformizmu i zakłamania, utwór trafił w sam środek oczekiwań brytyjskiej młodzieży.
 Wydany w tym samym 1965 roku album Out of Our Heads oraz singiel Get Off of My Cloud ostatecznie zadecydowały, że tylko Stonesi mogą pokonać pod względem popularności Beatlesów. Zespół koncertujący wówczas niemal po całym świecie zawitał nawet za "Żelazną Kurtynę"; koncert w Warszawie 13 kwietnia 1967 roku stał się wydarzeniem bez mała historycznym w Polsce (zamiast niewymienialnych złotówek grupa dostała jako zapłatę... dwa wagony wódki)!.

Na porządku dziennym stały drobne konflikty z prawem i skandale obyczajowe, które powoli popychały zwłaszcza najbardziej ambitnego i wrażliwego, lecz trochę niezrównoważonego Jonesa w otchłań narkotycznych odjazdów. Cyniczny Oldham tylko podsycał wewnętrzny ferment, a Jagger i Richards stopniowo wysuwali się na pierwszy plan tym bardziej, że zachęceni powodzeniem coraz bardziej zdominowali repertuar grupy.
 

Rok 1966 upłynął po znakiem doniosłych wydarzeń. Najpierw był znakomity singiel 19th Nervous Breakdown, a zaraz potem kolejny album Aftermath, który przyniósł między innymi: Under My Thumb i Lady Jane. Jeszcze przed kolejną trasą w USA na szczyt listy wszedł Paint it Black, ale już w czasie koncertów w Ameryce narkotyzujący się Jones był czasami niezdolny do gry. Siłą rozpędu zespół wydał jeszcze rewelacyjny singiel: Let's Spend The Night Together, ale już płyta Between the Buttons była rozczarowaniem i po raz pierwszy od lat nie przyniosła hitu. "Bomba" wybuchła póżniej, kiedy podczas narkotycznego przyjęcia w domu Richardsa aresztowano gitarzystę i Jaggera. Wszystko wskazywało na policyjną prowokację i szukanie kozłów ofiarnych, ale zarzut posiadania narkotyków był bardzo poważny. W obronie wystąpili koledzy po fachu (m.in. Pete Townshend i John Lennon oraz szacowny Times, co sprawiło, że dramatycznie zapowiadający się proces zakończono drobnymi wyrokami w zawieszeniu i kaucjami. Skruszony Jagger zbłażnił się jednak ponownie; występując przed kamerami BBC w specjalnym programie przedawkował środki uspokajające i ponownie naraził się na totalna krytykę. Czary goryczy dopełnił zupełnie nieudany album Their Satanic Majestic Request, w którym zupełnie bezsensownie próbowano naśladować psychodeliczne eksperymenty Beatlesów.
 

Nieustanne romanse członków grupy i presja mediów przysparzały coraz większej popularności, ale też kłopotów. Jones coraz bardziej uzależniał się od narkotyków, jego śladem podążał Richards; tylko perkusista stał się ostoją normalności (miał żonę i córkę). Coraz bardziej poróżniony z Richardsem i Jaggerem menedżer odszedł pod koniec roku, produkcją nagrań zajęli się oni sami.

Rok 1968 przyniósł odmianę na lepsze - nierówny, ale mimo wszystko dobry album Beggar's Banquet z kolejnym skandalicznym utworem Sympathy For The Devil z kapitalnym solem gitarowym Richardsa, który wobec niedyspozycji Jonesa prawie całe partie gitarowe nagrał sam. W obliczu nieuchronnego staczania się dotychczasowego pierwszego gitarzysty, grupa nie mogła zaplanować kolejnych wielkich tournee. Jones pozbierał się jeszcze jakoś na wielkim koncercie Rock&Roll; Circus, ale w połowie 1969r został dyskretnie usunięty z grupy. Jego następcą został grający z Johnem Mayallem świetny instrumentalista Mick Taylor. W nocy z 2 na 3 lipca Jones odurzony narkotykami utopił się we własnym basenie; zaplanowany wcześniej koncert w londyńskim Hyde Parku odbył się 5 lipca i poświęcono go tragicznie zmarłemu gitarzyście. Było na nim około 300 tysięcy osób i stał się on promocją znakomitego singla Honky Tonk Women oraz longplaya Let it Bleed. Wkrótce - z nowym gitarzystą - Stonesi wylecieli ponownie do USA dowodząc, że kryzys minął i są w wielkiej formie (potwierdził to póżniejszy album koncertowy Get Yer Ya-Ya's Out).
 

Niestety, zazdrosny o sławę Jagger uparł się, że grupa przyćmi sławę festiwalu Woodstock, na którym nie była obecna i zorganizował naprędce nieprzygotowany własny festiwal na pustkowiu koło San Francisco w Altamont. Pilnujący na nim porządku gang motocyklowy Hell's Angels wszczynał burdy, a w końcu doszło do morderstwa młodego Murzyna.Śmierć Mereditha Huntera, powszechny dostęp do narkotyków, a nade wszystko bezradność i cynizm Jaggera obnażyły całą hipokryzję epoki dzieci kwiatów, za którą stała pogoń za sławą. Przerażeni Stonesi po prostu uciekli, zostawiając przeszło trzystutysięczny tłum i natychmiast opuścili Stany, ściągając na siebie lawinę krytyki. Po powrocie do Anglii zaszyli się w domach, wkrótce zakładając własną firmę płytową z charakterystycznym logo - wywieszonym jęzorem, zaprojektowanym przez Warhola. Całość obowiązków producenckich wzięli na siebie Jagger i Richards odtąd podpisujący się jako Glimmer Twins(Błyszczące Bliżniaki). Jagger ożenił się z nikaraguańską pięknością Biancą Perez (mimo iż miał już nieślubne dziecko), zaś w warstwie muzycznej wraz z kolegą wywiązał się z zadania wyśmienicie. 

Wydany w 1971 roku album Sticky Fingers był rewelacją i przyniósł takie szlagiery jak: Brown Sugar czy Wild Horses. Przez część krytyki jako jeszcze lepszy został oceniony wydany w roku następnym podwójny Exile On Main Street, w którym Richards i Taylor pokazali najwyższą klasę, a Jagger po prostu zachwycił. Kolejna wielka trasa koncertowa sprawiła, że członkowie grupy stali się multimilionerami. W 1973 roku Jagger i Richards uciekając przez wysokimi podatkami na Wyspach osiedli we Francji, gdzie już wkrótce mieli kłopoty z policją za posiadanie narkotyków (zwłaszcza gitarzysta).
Następne pięciolecie obfitowało raczej w wydarzenia osobiste niż artystyczne. Wydany w 1973 roku album Goat's Head Soup był bardzo przeciętny, choć przyniósł megahit - Angie. Nieustanne skandale towarzyszące koncertom i presja psychiczna sprawiły, że w trakcie nagrywania kolejnej płyty w 1975 roku nie wytrzymał tempa Taylor i odszedł. O wyborze następcy zadecydowały względy osobiste; kolega Richardsa z The Faces, Ronnie Wood został przyjęty bez sprzeciwu. Lepiej niż Taylor pasował przy tym do image zespołu. Żywiołem grupy były znakomite koncerty, ale kryzys był widoczny. Jagger porzucił żonę dla amerykańskiej supermodelki Jerry Hall, Wyman i Watts wydali całkiem udane solowe płyty, ale prawdziwym balastem stał się Richards, który znowu miał ogromne kłopoty z narkotykami. Latem 1977 roku aresztowano go w Toronto za posiadanie narkotyków. Po raz kolejny Temida okazała się litościwa i gitarzysta uniknął więzienia.
 

Pod koniec lat 70-tych popularność grupy ponownie wzrosła, a spowodował to kolejny kontrowersyjny, ale świetny album Some Girls, na którym zespół eksperymentował z muzyką disco (Miss You tańczono w dyskotekach). Również następna płyta Emotional Rescue przyniosła raczej lekką muzykę, zaś wydany w 1981 roku Tatto You był kolejnym "średniakiem". Dopiero nowocześnie zagrany album Undercover of the Night pochodzący z 1983 roku utwierdził fanów, że Stonesów stać na ekstraklasę. Ale ich samych absorbowały znowu inne sprawy.
 

Na początku lat 80-tych Jagger i Richards zdecydowali się na karierę solową, nie rozwiązując jednak formalnie zespołu. Swoje albumy z powodzeniem wydawali także pozostali, a zdolny malarz Wood miał nawet głośne wystawy. Aż do 1989 roku zespół nie wydał żadnej znaczącej płyty, koncentrując się tylko na graniu od czasu do czasu koncertów złożonych ze starych przebojów, za to został w tymże roku oficjalnie przyjęty do Rock and Roll Hall of Fame. Niegdysiejsi buntownicy spokornieli, choć nie całkiem (Wyman zaszokował romansem z nieletnią modelką, Richards długoletnią partnerkę Anitę Pallenberg zostawił dla młodszej Patti Hansen). Gigantyczna trasa koncertowa promująca album Steel Wheels zawiodła zespół w następnym roku nawet do Pragi, gdzie Stonesi zagrali dla blisko 120 tysięcy fanów. Wydarzeniem stał się również podwójny koncertowy Flashpoint. Wcześniej jeszcze, bo w 1986 roku zespół otrzymał za całokształt twórczości Nagrodę Grammy.
 

Zmęczony wieloletnimi występami w 1991 roku odszedł z zespołu Wyman i został zastąpiony przez Darryla Jonesa, który wniósł do zespołu powiew nowości, owocujący dwoma nowymi płytami i powrotem wielkiej popularności zespołu od połowy lat 90-tych. Zarówno Voodoo Lounge jak i Bridges of Babylon przyniosły po kilka wielkich przebojów, choć sprzedaż płyt była ledwie przeciętna; za to koncerty ściągały tłumy i to na wielkich stadionach (między innymi w Chorzowie). W 1999 roku Stonesi jako pierwsi w historii muzyki osiągnęli zysk netto w wysokości ponad 100 mln USD rocznie ze sprzedaży płyt, pamiątek i koncertów. Richards z Jaggerem wydali solowe płyty, podobnie jak Watts i Wood. 

Wokalista w 2001 znowu przypomniał, że nawet po pięćdziesiątce można romansować bez umiaru. Perkusista natomiast zarobione pieniądze inwestował w konie (między innymi w polskim Janowie Podlaskim. Jagger został przez królową brytyjską obdarzony tytułem szlacheckim.
Wydany w 2002 roku podwójny album 40 Licks stał się wydarzeniem z powodu zamieszczenia utworów z całej historii grupy; wydawca płyt do 1969 roku, Decca, dotychczas nie godziła się na to. Kolejne tournee światowe rozpoczęło się w Stanach - mekce prawdziwej stonesomanii i udowodniło, że na początku XXI wieku grupa wciąż jest uwielbiana przez fanów i stanowi fenomen kulturowo-socjologiczny.
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Come on/I Want To Be LovedRolling Stones06.196321[14]-Decca F 11 675/-[Writer : Chuck Berry][Producer : Andrew Loog Oldham]
I wanna be your man/ StonedRolling Stones11.196312[16]-Decca F 11 764/-[Writers : John Lennon / Paul McCartney][Producer : Andrew Loog Oldham]
Not fade away/ Little By Little US side B:I wanna be your manRolling Stones02.19643[15]48[13]Decca F 11 845/London 9657 [written by Norman Petty/Charles Hardin][Producer : Andrew Loog Oldham][Oryginalne nagranie-The Crickets]
It' s all over now/Good Times Bad TimesRolling Stones07.19641[1][15]26[10]Decca F 11 934/London 9687[64 US hit-The Valentinos] [written by Shirley Womack/Bob Womack][Producer : Andrew Loog Oldham]
Tell me [You're coming back]/I just want to make love to youRolling Stones07.1964-24[10]-/London 9682[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Time is on my side/CongratulationsRolling Stones10.1964-6[13]-/London 9708[written by Norman Meade,Jimmy Norman][Producer : Andrew Loog Oldham][oryginalnie nagrana przez Irmê Thomas w 1964r]
Heart of stone/What a shameRolling Stones01.1965-19[9] side B:124[1]-/London 9725[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Little red rooster/Off The HookRolling Stones11.19641[1][12]-Decca F 12 014/- [written by Willie Dixon][Producer : Andrew Loog Oldham][Oryginalne nagranie-Howlin Wolf]
The last time/Play With FireRolling Stones03.19651[3][13]9[10] side B:96[1]Decca F 12 104/London 9741[gold-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
[I can't get no]Satisfaction/The Spider And The Fly US side B:The under assistantWest Coast ManRolling Stones08.19651[2][12]1[4][14]Decca F 12 220/London 9766[platinum-US][gold-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Get off my cloud/The Singer Not The Song US side B:I'm freeRolling Stones10.19651[3][12]1[2][12]Decca F 12 263/London 9792[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
As tears go by/Gotta get awayRolling Stones12.1965-6[9]London 9808[written by Mick Jagger/Keith Richard/Andrew Loog Oldham][Producer : Andrew Loog Oldham]
19th Nervous breakdown/As Tears Go By US side B:Sad dayRolling Stones02.19662[8]2[10]Decca F 12 331/London 9823[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Paint it black/Long Long While US side B:Stupid girlRolling Stones05.19661[1][10]1[2][11]Decca F 12 395/London 901[2x-platinum-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Mother' s little helper/Lady JaneRolling Stones07.1966-A:8[9]B:24[6]-/London 902[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Have you seen your mother,baby standing in the shadow?/Who’s Driving Your PlaneRolling Stones09.19665[8]9[7]Decca F 12 497/London 903[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Let' s spend the night together/Ruby tuesdayRolling Stones01.19673[10]A:55[8]B:1[1][12]Decca F 12 546/London 904[gold-US][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
We love you/DandelionRolling Stones08.19678[8]A:50[6]B:14[8]Decca F 12 654/London 905[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
She' s a rainbow/2000 Light years from homeRolling Stones12.1967-25[7]-/London 906[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Rolling Stones]
Jumpin' jack flash/Child Of The MoonRolling Stones05.19681[2][11]3[12]Decca F 22 782/London 908[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Street fightin' man/No expectationsRolling Stones09.1968-48[6]-/London 909[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Honky tonk woman/You Can’t Always Get What You WantRolling Stones07.19691[3][16]1[4][15] side B:42[8][04.73]Decca F 22 952/London 910[gold-US][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Brown sugar/ Bitch / Let It Rock Rolling Stones04.19712[13]1[2][12]Rolling Stones RS 19 100/Rolling Stones RS 19 100[gold-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Wild horses/SwayRolling Stones06.1971-28[8]-/Rolling Stones RS 19 101[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Street fightin' man/Surprise surpriseRolling Stones07.197121[8]Decca F 13 203/-[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Tumbling dice/Sweet black angelRolling Stones04.19725[8]7[10]Rolling Stones RS 19 103/Rolling Stones RS 19 103[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Happy /All down the lineRolling Stones07.1972-22[8]-/Rolling Stones RS 19 104[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
You Can't Always Get What You Want/Sad DayRolling Stones04.1973-42[9]-/London 910[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Angie/Silver trainRolling Stones08.19735[10]1[1][16]Rolling Stones RS 19 105/Rolling Stones RS 19 105[gold-US][silver-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
Doo doo doo doo [Heartbreaker]/Dancing with Mr. DRolling Stones01.1974-15[11]-/Rolling Stones RS 19 109[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Jimmy Miller]
It' s only rock' n' roll [But i like it]/Through the lonely nightsRolling Stones07.197410[7]16[10]Rolling Stones RS 19 114/Rolling Stones 19 301[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Ain' t too proud to beg/Dance little sisterRolling Stones11.1974-17[10]-/Rolling Stones RS 19 302[written by Norman Whitfield/Eddie Holland][Producer : The Glimmer Twins]
I don' t know why/Try a little harderRolling Stones06.1975-42[6]-/ABKCO ABK 4701[written by Stevie Wonder/Paul Riser/Don Hunter/Lula Hardaway][Producer : Jimmy Miller]
Out Of Time/Jiving sister FannyRolling Stones09.197545[2]81[3]Decca F 13 957/ABKCO 4701[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : Andrew Loog Oldham]
Fool to cry/Hot stuff UK side B:Crazy MamaRolling Stones04.19766[10]10[15] side B:49[6]Rolling Stones RS 19 121/Rolling Stones RS 19 304[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Miss you/Faraway eyesRolling Stones05.19783[13]1[1][20]Rolling Stones EMI 2802/Rolling Stones 19 307[gold-US][silver-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins][6[16].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 4609 12"]
Beast of burden/When the whip comes downRolling Stones09.1978-8[13]-/Rolling Stones RS 19 309[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Respectable/When the whip comes downRolling Stones09.197823[9]-Rolling Stones EMI 2861/-[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Shattered/Everything is turning to goldRolling Stones12.1978-31[10]-/Rolling Stones RS 19 310[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Emotional rescue/Down in the holeRolling Stones07.19809[8]3[19]Rolling Stones EMI 105/Rolling Stones 2001[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
She' s so cold/Send it to meRolling Stones09.198033[6]26[13]Rolling Stones RS 106/Rolling Stones 21001[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Emotional rescue/Dance/She's so coldRolling Stones07.1980---/-[9[20].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 16 015 LP.]
Start me up/No use in cryingRolling Stones08.19817[9]2[24]Rolling Stones RS 108/Rolling Stones 21 003[platinum-UK][written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins][14[19].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 397 12"]
Waiting on a friend/Little T & ARolling Stones12.198150[6]13[15]Rolling Stones RSR 109/Rolling Stones RS 21 004[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Hang fire/NeighboursRolling Stones03.1982-20[11]-/Rolling Stones RS 21 300[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Going to a go go/Beast of burden [live]Rolling Stones06.198226[6]25[11]Rolling Stones RSR 110/Rolling Stones 21 301[written by Smokey Robinson/Marv Tarplin/Pete Moore/Bobby Rogers][Producer : The Glimmer Twins]
Time is on my side [live]/Twenty fught rock [live]Rolling Stones10.198262[2]-Rolling Stones RSR 111/-[written by Ragavoy][Producer : The Glimmer Twins]
Undercover of the night/All the way downRolling Stones10.198311[11]9[14]Rolling Stones RS 113/Rolling Stones 99 813[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey][9[12].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 96 978 12"]
She was hot/Think i'm going madRolling Stones02.198442[4]44[9]Rolling Stones RS 114/Rolling Stones 99 788[written by Mick Jagger/Keith Richard][Producer : The Glimmer Twins]
Brown sugar/BitchRolling Stones07.198458[4]-Rolling Stones SUGAR 1/-[written by Mick Jagger/Keith Richard]
Too much bloodRolling Stones02.1985---/-[44[6].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 96 902 12"]
Harlem shuffle/Had it with youRolling Stones03.198613[8]5[13]CBS TA 6864/Rolling Stones 05802[written by Bob Relf/Earl Nelson][produced by Steve Lillywhite and The Glimmer Twins][4[10].Hot Disco/Dance;Rolling Stones 05365 12"]
One hit [To the body]/FightRolling Stones05.198680[2]28[11]CBS TA 7160/Rolling Stones 05906[written by Jagger/Richards/Wood][produced by Steve Lillywhite and The Glimmer Twins]
Mixed emotions/Fancy man bluesRolling Stones08.198936[5]5[12]CBS 6551937/Rolling Stones 69 008[[written by Jagger/Richards][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Rock and a hard place/Cook cook bluesRolling Stones11.198963[3]23[14]CBS 6554227/Rolling Stones 73 057[written by Jagger/Richards][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Paint it,black/Honky tonk womanRolling Stones06.199061[3]-London LON 264/-[written by Jagger/Richards]
Almost hear you sigh/Wish i'd never met you US side B:Break the spellRolling Stones02.199031[5]50[9]CBS 6560657/Rolling Stones 73 093[written by Jagger/Richards/Steve Jordan][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Terrifying/Rock and a hard placeRolling Stones08.199082[2]-CBS 656 1227/-[written by Jagger/Richards][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Highwire/2000 Light years from homeRolling Stones03.199129[4]57[7]Sony 656 756/Sony 73 742[written by Jagger/Richards][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Ruby tuesday [live]/Play with fire [live]Rolling Stones06.199159[2]-Rolling Stone 6568927/-[written by Jagger/Richards][Producer : The Glimmer Twins/Chris Kimsey]
Love is strong/The storm UK side B:So YoungRolling Stones07.199414[6]91[5]Virgin VS 1503/Virgin 38 446[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
You got me rocking/Jump on top of meRolling Stones10.199423[8]113[2]Virgin VS 1518/Virgin 38468 [written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
Out of tears/I'm gonna drive UK side B:Sparks Will FlyRolling Stones12.199436[10]60[15]Virgin VS 1524/Virgin 38 449 [written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
I go wildRolling Stones07.199529[10]-Virgin VS 1539/Virgin 38478[written by Jagger/Richards]Sparks Will Fly
Like a rolling stone/Black limousineRolling Stones11.199512[12]109[1]Virgin VS 1532/Virgin 38 523[written by Bob Dylan]
Anybody seen my baby?Rolling Stones09.199722[12]-Virginia VS 1653/-[written by Jagger/Richards/k.d. lang/Ben Mink][Producer : Don Was,Dust Brothers & The Glimmer Twins]
Saint of me/Anyway you look at itRolling Stones02.199826[5]94[4]Virgin VSY 1667/Virgin 38626 [written by Jagger/Richards][Producer :Dust Brothers & The Glimmer Twins]
Out of controlRolling Stones08.199851[4]-Virgin VSY 1700/- [written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
Don't Stop/Miss You (Remix)Rolling Stones12.200236[2]-Virgin VS 1838/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
Sympathy for the Devil [remix]Rolling Stones09.200314[17]97[1]ABKCO 6 024981 06136/ABKCO 9666[written by Jagger/Richards][Producer : Jellybean Benitez,The Neptunes,Fatboy Slim,Full Phatt]
Streets Of Love (Rough Justice) Rolling Stones09.200515[6]-Virgin VS1905/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was & The Glimmer Twins]
Rain Fall DownRolling Stones12.200533[5]-Virgin VS 1907/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was ]
Biggest Mistake/Dance Pt.1 (live)/Before They Make Me Run (live) Rolling Stones09.200651[4]-Virgin VSCDX 1916/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was ]
Paint It, BlackRolling Stones05.200770[45]-London CATCO 2577738/--
Gimme ShelterRolling Stones03.200776[2]-ABKCO CATCO 34227/--
She's A Rainbow Rolling Stones11.2007124[6]-ABKCO/--
Sympathy For The DevilRolling Stones04.2008158[1]-Mercury/--
Plundered My Soul/All Down the LineRolling Stones04.2010200[1]- Universal Music/-[written by Jagger/Richards][Producer :Jimmy Miller, Don Was, The Glimmer Twins]
Doom and GloomRolling Stones10.201297[1]-Polydor GBUM 71206985/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was, The Glimmer Twins, Jeff Bhasker, Emile Haynie]
Doom and GloomRolling Stones11.201261[4]-Polydor GBUM 71206675/-[written by Jagger/Richards][Producer : Don Was, The Glimmer Twins, Jeff Bhasker, Emile Haynie]
Living in a Ghost TownRolling Stones05.202061[2]-Polydor GBUM 72001691/-[written by Jagger/Richards][Producer :The Glimmer Twins Don Was]
AngryRolling Stones09.202334[2]-Polydor GBUM 72302314/-[written by Jagger/Richards/Andrew Watt][Producer : Andrew Watt]
EP's
The Rolling StonesRolling Stones01.19641[15][57]-Decca DFE 8560/-[produced by Andrew Loog Oldham and Eric Easton]
Five by fiveRolling Stones08.19641[15][54]-Decca DFE 8590[silver-UK][produced by Andrew Loog Oldham]
Got live if you want itRolling Stones06.19651[1][42]-Decca DFE 8620[produced by Andrew Loog Oldham]
Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Rolling Stones w USA: England's newest hit makersRolling Stones04.19641[12][51]11[35]Decca LK 4805/London 375[gold-US][produced by Eric Easton and Andrew Loog Oldham]
12x5Rolling Stones10.1964-3[38]-/London 402[gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
Rolling Stones No.2Rolling Stones01.19651[10][37]-Decca LK 4661/-[produced by Andrew Loog Oldham]
The Rolling Stones Now!Rolling Stones02.1965-5[53]-/London 420 [gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
Out of our headsRolling Stones07.19652[24]1[3][66]Decca LK 4733/London 429[platinum-US][produced by Andrew Loog Oldham]
December's children [and everybody's]Rolling Stones12.1965-4[33]-/London 451 [gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
Big hits [High tide and green grass]Rolling Stones04.19664[43][10.66]3[99]Decca TXS 101/London 1[2x-platinum-US][produced by Andrew Loog Oldham]
AftermathRolling Stones04.19661[8][28]2[50][07.1966]Decca LK 4786/London 476[platinum-US][gold-UK][produced by Andrew Loog Oldham]
Got live if you want it!Rolling Stones12.1966-6[48]-/London 493 [gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
Between the buttonsRolling Stones01.19673[22]2[47]Decca SKL 4852/London 499[gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
FlowersRolling Stones07.1967-3[35]-/London 509[gold-US][produced by Andrew Loog Oldham]
Their satanic majesties requestRolling Stones12.19673[13]2[30]Decca TXS 103/London 2/[gold-US][silver-UK][produced by The Rolling Stones]
Beggars banquetRolling Stones12.19683[12]5[32]Decca SKL 4955/London 33[platinum-US][gold-UK][produced by Jimmy Miller]
Through the past darkly [Big hits Vol.2]Rolling Stones09.19692[37]2[32]Decca SKL 5019/London 3[platinum-US][gold-UK][produced by Andrew Loog Oldham, The Rolling Stones and Jimmy Miller]
Let it bleedRolling Stones12.19691[1][29]3[44]Decca SKL 5025/London 4[2x-platinium-US][platinium-UK][produced by Jimmy Miller]
Get your ya-ya' s outRolling Stones09.19701[2][16]6[23]Decca SKL 5065/London 5[platinum-US][silver-UK][produced by The Rolling Stones, Glyn Johns]
Stone ageRolling Stones03.19714[7]-Decca SKL 5084/-[produced by Andrew Loog Oldham]
Sticky fingersRolling Stones04.19711[5][26]1[4][62]Rolling Stones COC 59 100/Rolling Stones COC 59 100[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by Jimmy Miller]
Gimme shelterRolling Stones09.197119[5]-Decca SKL 5101/-[produced by Andrew Loog Oldham and Jimmy Miller]
Hot Rocks 1964-1971Rolling Stones12.19713[24]4[243]-/London 606/7 [US][12x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Andrew Loog Oldham, Jimmy Miller, The Rolling Stones, and Glyn Johns]
MilestonesRolling Stones02.197214[8]-Decca SKL 5098/-[produced by Andrew Loog Oldham, Jimmy Miller, The Rolling Stones]
Exile on my streetRolling Stones05.19721[1][46]1[4][56]Rolling Stones COC 69 100/Rolling Stones 2900[platinum-US][platinum-UK][produced by Jimmy Miller]
Rock 'n'Rolling StonesRolling Stones10.197241[1]-Decca SKL 5149/-[produced by Andrew Loog Oldham, Jimmy Miller, The Rolling Stones, and Glyn Johns]
More Hot Rocks [Big hits & fazed cookies]Rolling Stones12.1972-9[29]-/London 626/7 [gold-US][produced by Andrew Loog Oldham, The Rolling Stones, Jimmy Miller, and Eric Easton]
Goat' s head soupRolling Stones09.19731[2][14]1[4][37]Rolling Stones COC 59 101/Rolling Stones COC 59 101[3x-platinum-US][UK-gold][produced by Jimmy Miller]
It' s only rock' n' rollRolling Stones11.19742[9]1[1][20]Rolling Stones COC 59 103/Rolling Stones 79 101[platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
Made in the shadeRolling Stones06.197514[12]6[17]Rolling Stones COC 59 104/Rolling Stones 79 102[platinum-US][produced by Jimmy Miller and The Glimmer Twins]
MetamorphosisRolling Stones06.197545[1]8[13]Decca SKL 5212/ABKCO 1[produced by Andrew Loog Oldham, Jimmy Miller]
Rolled gold-The very best of The Rolling StonesRolling Stones11.19757[81]-Decca ROST 1\2/-[gold-UK][produced by Andrew Loog Oldham, Jimmy Miller, and The Rolling Stones]
Black and blueRolling Stones04.19762[14]1[4][24]Rolling Stones COC 59 106/Rolling Stones 79 104[platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
Love you liveRolling Stones09.19773[8]5[17]Rolling Stones COC 89 101/Rolling Stones 9001[gold-US][gold-UK][produced by Mick Jagger/Keith Richardss]
Get stonedRolling Stones11.19778[15]-Arcade ADEP 32/-
Some girlsRolling Stones06.19782[25]1[2][82]Rolling Stones CUN 39 108/Rolling Stones 39 108[6x-platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
Emotional rescueRolling Stones06.19801[2][18]1[7][51]Rolling Stones CUN 39 111/Rolling Stones 16 015[2x-platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
Sucking in the seventiesRolling Stones03.1981-15[12]-/Rolling Stones 16 028 [gold-US][produced by The Glimmer Twins]
Tattoo youRolling Stones08.19812[29]1[9][58]Rolling Stones CUNS 39 114/Rolling Stones 16 052[4x-platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
Still life [Americans concerts 1981]Rolling Stones06.19824[18]5[23]Rolling Stones CUN 39 115/Rolling Stones 39 113[platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins]
In concertRolling Stones07.198294[3]-Decca 664 0037[import-Holland]/-
Story of the StonesRolling Stones12.198224[12]-K-Tel NEL 1201/-[gold-UK]
UndercoverRolling Stones11.19833[18]4[23]Rolling Stones CUN 1654361/Rolling Stones 90 120[platinum-US][UK-gold][produced by The Glimmer Twins and Chris Kimsey]
Rewind 1971-1984 [The best of The Rolling Stones]Rolling Stones06.198423[18]86[11]Rolling Stones 450 1991/Rolling Stones 90 176[gold-US][produced by Jimmy Miller, The Glimmer Twins, and Chris Kimsey]
Dirty workRolling Stones03.19864[10]4[25]Rolling Stones CUN 86 321/Rolling Stones 40 250[platinum-US][UK-gold][produced by Steve Lillywhite and The Glimmer Twins]
Singles Collection-The London YearsRolling Stones08.1989138[11]91[22]Decca TXS 101/ABKCO 1218[platinium-US][gold-UK][produced by Andrew Loog Oldham, Eric Easton, The Rolling Stones, Jimmy Miller, and Jack Nitzsche]
Steel wheelsRolling Stones08.19892[18]3[36]CBS 4657 521/Rolling Stones 45 333[2x-platinum-US][UK-gold][produced by Chris Kimsey and The Glimmer Twins]
FlashpointRolling Stones04.19916[7]16[17]Rolling Stones 4681 351/Rolling Stones 47 456[gold-US][gold-UK][produced by Chris Kimsey and The Glimmer Twins]
Jump Back - The Best Of The Rolling Stones Rolling Stones11.199316[107]30[58][08.2004]Virgin V 2726/-[platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Jimmy Miller, The Glimmer Twins, Chris Kimsey, and Steve Lillywhite]
Voodoo loungeRolling Stones07.19941[1][41]2[38]Virgin 83977821-1/Virgin 39 782 [2x-platinum-US][UK-gold][produced by Don Was, The Glimmer Twins]
StrippedRolling Stones11.19959[16]9[19]Virgin V 2807/Virgin 41 040 [platinum-US][UK-gold][produced by Don Was, The Glimmer Twins]
The Rolling Stones Rock and Roll CircusRolling Stones10.1996-92[3]-/ABKCO 1268 [produced by Jimmy Miller, Jody Klein and Lenne Allik]
Bridges to BabylonRolling Stones09.19976[22]3[27]Virgin V 2840/Virgin 44 712[platinum-US][UK-gold][produced by Don Was and The Glimmer Twins with Rob Fraboni, Danny Saber, Pierre de Beauport and The Dust Brothers]
No securityRolling Stones11.199867[3]34[8]Virgin V 2880/Virgin 46 740 [produced by The Glimmer Twins]-
Forty licksRolling Stones09.20022[108]2[48]Virgin/ABKCO 13 378[4x-platinum-US][4x-platinum-UK[produced by Andrew Loog Oldham, The Rolling Stones, Jimmy Miller, The Glimmer Twins, Chris Kimsey, Don Was, and The Dust Brothers]
Live licksRolling Stones11.200438[15]50[2]EMI 07243 875186 2 9/Virgin 75 177[gold-US][gold-UK][produced by Don Was and The Glimmer Twins]
A bigger bangRolling Stones09.20052[14]3[19] Virgin CDV 3012/Virgin 30 067[platinum-US][UK-gold][produced by Don Was and The Glimmer Twins]
Rarities 1971-2003Rolling Stones12.2005133[1]76[6]-/ Virgin 45 401[produced by The Glimmer Twins, Chris Kimsey, Jimmy Miller, and Don Was]
Shine a Light [OST]Rolling Stones04.20082[9]11[72]Polydor 1764747/-[gold-UK][produced by The Glimmer Twins and Bob Clearmountain]
Exile On Main St. (Rarities Edition)Rolling Stones05.2014-27[3]-/Polydor[produced by Jimmy Miller, Don Was and The Glimmer Twins]
Hampton Coliseum (Live 1981)Rolling Stones11.2014-120[1]-/ Promotone BV-
Sticky Fingers (Super Deluxe)Rolling Stones06.2015-65[1]-/ Target-
Sticky Fingers: LiveRolling Stones07.201514992[2]-/ Rolling Stones EV 308029-
Totally StrippedRolling Stones06.2016198-Eagle EREDV 1224/--
Blue & LonesomeRolling Stones12.20161[1][15]4[11]Polydor 5714942/-[platinum-UK][produced by Don Was and The Glimmer Twins]
On AirRolling Stones12.201727[5]47[3]Polydor 6701325/--
HonkRolling Stones05.20198[4]23[19]Polydor 7745199/-[gold-UK][produced by The Glimmer Twins, Chris Kimsey, Steve Lillywhite, Jimmy Miller, Don Was]
Steel Wheels LiveRolling Stones10.2020-180[1]-/Eagle Rock 0874195-
A Bigger Bang – Live on Copacabana BeachRolling Stones06.2021187180[1] Rolling Stones 3589926/--
El Mocambo 1977Rolling Stones05.202224[1]61[1]Polydor 4549589/--
GRRR!Rolling Stones02.202321[1]193[1]Mercury Studios 4811582/-[produced by The Glimmer Twins ,Chris Kimsey ,Jimmy Miller, Jeff Bhasker, Emile Haynie, Don Was]
Hackney DiamondsRolling Stones11.20231[2][12]3[9]Polydor 5812256/Polydor[gold-UK][produced by Andrew Watt,Don Was]
Live at the WilternRolling Stones03.202495[1]3[9]Mercury Studios 5550925/--