sobota, 16 września 2023

Jimmy Bowen

 Jimmy Bowen -ur. 30.11.1937r w Santa Rita/Nowy Meksyk jest cenionym producentem i wykonawcą muzyki pop.Rozpoczął swoją karierę jako idol nastolatków w 1957r nagrywając "I'm Stickin' With You",oryginalnie nagrany przez Buddy Knoxa na stronie B jego przebojowego singla "Party doll".
Bowen odnosił neporównywalnie mniejsze sukcesy niż Knox,jego partner w Rhythm Orchids,by w końcu zaniechać kariery wokalisty i zacząć karierę w muzycznym showbiznesie.

Na początku lat 60-tych ,gdy Bowen przebywał w Los Angeles,usłyszał o nim Frank Sinatra,jako o obiecującym producencie i wynajął go do pracy w Reprise Records.Tam pokazał swój lwi pazur produkując hity Sinatry,Deana Martina i Sammy Davisa JR.,wszystkie uważane do dziś za klasykę tego okresu.
 

Opuszczając Los Angeles na rzecz Nashville został szefem szeregu wytwórni płytowych,czyniąc każdą z nich znaczącą dla muzyki country.Jego filozofia sprowadzała się do tego ,by wyszukać potencjalną gwiazdę,wypromować ją ,aby uczyniła z wytwórni dobrze prosperujący interes.Historia jego sukcesów obejmuje Hanka Williamsa Jr,The Oak Ridge Boys, Steve Earle, Rebę McEntire, The Judds, George Straita, i w końcu Gartha Brooksa.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I'm stickin' with you/Ever lovin' fingersJimmy Bowen with The Rhythm Orchids02.1957-14[17] side B:63[6]Roulette 4001[A:written by Buddy Knox, Jimmy Bowen][B:written by Donnie Lanier & Jimmy Bowen]
Warm up to me baby/I trusted youJimmy Bowen with The Rhythm Orchids05.1957-57[7]Roulette 4010[written by Don Kirshner & Lou Stallman]
By the light of the silvery moon/The two stepJimmy Bowen with The Rhythm Orchids07.1958-50[9]Roulette 4083[written by Gus Edwards & Edward Madden][#1 hit for Billy Murray & The Haydn Quartet in 1910]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

piątek, 15 września 2023

Joe Bataan

Joe Bataan jest artystą mało znanym szerszej publiczności, trochę niedocenionym. To pod wpływem jego muzyki w połowie lat 60-tych powstało hasło jazzu i soulu z korzeniami latynoskimi.

 

Bataan urodził się w hiszpańskiej części nowojorskiego Harlemu (El Barrio) w 1942 roku jako Bataan Nitollano. Niestety początek jego życia nie należał do najprzyjemniejszych. Brał udział w ruchach portorykańskich gangów - The Victory’s, The Cahaplains, Red Wings, The Dragons. Należał do tego ostatniego, w końcu stał się także liderem kryminalnej grupy. Został złapany podczas jazdy skradzionym samochodem i kolejne pięć lat spędził w znanym z amerykańskich filmów sensacyjnych Coxsackie State Prison.
 

Po wyjściu z więzienia zaczął karierę muzyka. W odróżnieniu od latynoskich śpiewaków, piosenki wykonywał po angielsku. "Słuchałem musicali, rock’n’rolla, R&B; i wpadłem na pomysł eksperymentalnego połączenia muzyki latynoskiej z językiem angielskim. Zainspirowali mnie do tego Joe Cuba, Hector Rivera i Pete Rodriguez. Jedyna różnica w podejściu do materii muzycznej, był taka, że ja śpiewałem o życiu na ulicach i spora część mojego życia była ujęta w tekstach. Dlatego zacząłem być śpiewakiem ulicznym" - mówi o sobie Bataan. W wywiadzie dla magazynu PopMatters twierdzi: "przez długi czas nie mogli zaszufladkować mojej muzyki. Jednego dnia była to muzyka latynoska, następnego R&B;, póżniej wrzucili mnie do szufladki z muzyką świata. Do dziś muszę przekopać różne półki sklepowe, by znależć w sklepach moje nagrania".
 

Pierwszym singlem nagranym przez Bataana było przesiąknięte salsą "Gypsy Woman" z 1967 roku (pierwotna wersja miała tekst w języku hiszpańskim), wydany przez Fania Records Jerry’ego Masucciego, jeden z najbardziej wpływowych labeli wydających muzykę latynoamerykańską. Kolejne płyty potwierdzały pozycję muzyka, więc nie mogły go ominąć problemy finansowe na styku artysta-wydawca. Pokłócił się z Masuccim o pieniądze (podobno nadal próbuje je odzyskać) i odszedł z Fanii - w tym roku ukazały się jego hity z lat 1967-72, tylko do nich wytwórnia ma prawa wydawnicze... Założył więc Mericanę oraz Salsoul Records. Zwłaszcza na to drugie wydawnictwo trzeba zwrócić uwagę, bo jego nazwa jest znamienna - to połączenie salsy i soulu. Bataan jak wielu innych muzyków spróbował stworzyć nazwę gatunku, z którym chciał być kojarzony.
 

Ważną płytą była wydana w 1975 roku "Afro-Filipino", która zawierała instrumentalną przeróbkę "The Bottle" Gila Scotta-Herona (to nie jedyny cover w kolekcji muzyka, jeszcze lepsza jest jego wersja "Shafta" Isaaka Hayesa oraz "Another Star" Stevie’ego Wondera), kolejnego istotnego reprezentanta afroamerykańskiej części społeczeństwa. Po "Afro-Filipino" Bataan czekał pięć lat na kolejny dobry album -co ciekawe powiązany z rapem.
 

Kiedy w trakcie lat 70-tych powstawała kultura hip-hopowa brakowało jej muzyki, opierała się przede wszystkim na breakach wypuszczanych z płyt winylowych przez didżeja - wtedy królowali Kool Herc, Grandmaster Flash i Afrika Bambaataa. Dopiero w 1979 roku powstał prawdopodobnie pierwszy singiel rapowy w historii - "King Tim III (Personality Jock)" grupy Fatback Band. Wtedy pojawił się także pierwszy rapowy hit "Rapper’s Delight" SugarGang Hill (dotarł do 36. miejsca w notowaniu listy przebojów w Stanach Zjednoczonych).
 

W takich okolicznościach Bataan, zupełnie niekojarzony z rapem, kilka tygodni póżniej wydał kolejny przebój - "Rap-O Clap-O" z refrenem "just clap your hands everybody, everybody come on clap your hands". Nie ma, co się dziwić, że ta niezwykle tandetna i kiczowata piosenka nie znalazła się wśród 15 najlepszych hiphopowych nagrań roku 1979 według ”Ego-trip". Dyskotekowo-funkowe nagranie największą furorę zrobiło w Europie - 1. miejsce w Belgii i 2. w Holandii.
 

Po albumach "Mestizo" i "II" muzyk zniknął. Zajął się rodziną, był adwokatem młodocianych nowojorskich przestępców. Sam twierdzi, że musiał odwdzięczyć się bogu za daną mu łaskę.
Karierę zakończył, ale nie zniknął z życia społecznego. Jeżdził z wykładami po Stanach Zjednoczonych - jako były przestępca miał, o czym opowiadać. Dzielił się wiedzą na temat gangów, dawał przykład młodym ludziom. Nauczał również języka muzyki - w 2006 roku uczestniczył jako wykładowca podczas warsztatów Red Bull Music Academy w Melbourne.
 

Niespodziewanie wrócił w 2005 roku. Nagrał płytę "Call My Name" - głos może już nie ten, ale na tym krążku znajduje się kilka znakomitych utworów, w tym taneczny "Chick-a-Boom" w stylu boogaloo, zapoczątkowanym przez nowojorskich Kubańczyków i Portorykańczyków połączeniu R&B;, rock and rolla, soulu i kubańskiego tańca mambo. Wydanie dobrego albumu było wydarzeniem, które spowodowało że fani spróbowali nawet "wzniecić" ruch, który przyczyniłby się do otrzymania przez Bataana nagrody Grammy za całokształt. Pojawiają się nowe remiksy, mash upy np. ten autorstwa Dj-a Lobsterdusta.
Bataana można śmiało stawiać go w szeregu z Bootsy’m Collinsem, Scottem-Heronem czy Ray’em Charlesem. Zresztą Scott-Heron nazwał go The Mayor of the Neighbourhood. To wystarczająca rekomendacja.
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Crystal blue persuasion/Ordinary guyJoe Bataan09.1969--Uptite 0014[41[3].R&B; Chart]
Latin Strut / Peace, Friendship And SolidarityJoe Bataan.1974--Mericana M-7157[written by Deodato][produced by Joe Bataan , Joe Cayre]
The Bottle (La Botella) / When You're Down (Funky Mambo)Joe Bataan02.1975--Salsoul 8701[written by Gil - Scot - Heron , J. Bataan][produced by Joe Bataan][59[12].R&B; Chart]
Rap-O Clap-OJoe Bataan12.1979-48[14].Hot Dance/DiscoSalsoul 315[written by Joe Bataan][produced by Joe Bataan ]
Mestizo / Latin LoverJoe Bataan.1980--Salsoul SG 336[produced by Joe Bataan]
Sadie (She Smokes)Joe Bataan12.1980-57[5].Hot Dance/DiscoSalsoul SG 330[written by Joe Bataan][produced by Joe Bataan ]
Johnny / Continental Square DanceJoe Bataan.2004--Suss'd Records SALSA 7 001[produced by Joe Bataan , Joe Cayre]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Gypsy WomanJoe Bataan.1966--Fania SLP 340[produced by Jerry Masucci ]
Subway JoeJoe Bataan.1967--Fania SLP 345-
Gypsy WomanJoe Bataan.1966--Fania SLP 340[produced by Jerry Masucci ]
Riot!Joe Bataan.1968--Fania SLP 354[produced by Jerry Masucci ]
Poor BoyJoe Bataan.1972--Fania SLP 371[produced by Jerry Masucci ]
Saint Latin's Day MassacreJoe Bataan.1972--Fania SLP 420-
Singin' Some SoulJoe Bataan.1972--Fania SLP 375-
Sweet SoulJoe Bataan.1972--Fania SLP 407-
SalsoulJoe Bataan.1974--Salsoul DELP 001[produced by Joe Cayre ,Joe Bataan ]
Afro-FilipinoJoe Bataan.1975--Epic KE 33471[produced by Joe Bataan ]
MestizoJoe Bataan.1979--Salsoul SA 8534[produced by Joe Bataan ]
Rap-O Clap-OJoe Bataan.1980--Salsoul XL 4135[produced by Joe Bataan ]
Joe Bataan IIJoe Bataan.1981--Salsoul SA 8549-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Joe Brown

Ur. 13.05.1941 r. w Swarby w hrabstwie Lincolnshire, Anglia. Kariera Browna - pogodnego, "cockneyowego" piosenkarza i gitarzysty - trwała ponad 30 lat. W latach 50-tych był popularnym wykonawcą koncertowym i telewizyjnym, w latach 60-tych jedną z głównych gwiazd płytowych, a i w latach 90-tych ciągle jest postacią uwielbianą przez publiczność.

 

W 1956 roku założył skifflową grupę Spacemen, z którą w 1959 r. występował w cieszących się szczytową popularnością telewizyjnych programach Jacka Gooda - "Boy Meets Girl". Browna uważano w tym czasie za jednego z najlepszych gitarzystów w Wielkiej Brytanii i często ubiegano się o jego usługi. Zespół przechrzczony na Joe Brown And The Bruwers dołączył do odnoszącej spore sukcesy stajni Larry'ego Parnesa (Parnes podobno chciał zmienić mu nazwisko na Elmer Twitch!) i podpisał kontrakt z wytwórnią Decca Records.
 

Joe najpierw wprowadził na listy w 1960 roku swoją unikatową wersję piosenki "Darktown Strutters Ball", po czym w latach 1962-63 nagrał dla wytwórni Pye Piccadilly trzy hity notowane w brytyjskiej Top 10: "A Picture Of You", "It Only Took A Minute" i "That's What Love Will Do". Będąc postacią beztroską i zawadiacką, mówiąc z regionalnym akcentem, miał zapewne szansę odnieść sukces w USA, tak jak udało się to grupie Herman's Hermits. Było jednak o dwa lata za wcześnie - Ameryka nie była jeszcze w pełni gotowa na przyjęcie "brytyjskiej inwazji".
 

Jego największe przeboje nagrali za to w USA tacy wykonawcy jak Paul Evans, The Kalin Twins i Bobby Goldsboro. W latach 1962 i 1963 wybrano go "Największą osobowością wokalną w Wielkiej Brytanii" w plebiscycie pisma "New Musical Express". Zagrał w filmie "What A Crazy World", a w połowie lat 60. wystąpił jako gwiazda w cieszącym się wielkim powodzeniem musicalu "Charlie Girl".
 

Od tego czasu nagrywał sporadycznie dla różnych wytwórni, w tym MCA, Vertigo i Parlophone. Na początku lat 70-tych założył country-rockową grupę Home Brew, w której występowała jego żona Nikki oraz Ray Glynn (gitara), Pete Oakman (bas/skrzypce), Jeff Peters (bas), Dave Hynes (perkusja) i Kirk Duncan (fortepian). Nikki była jedną z najpłodniejszych i cieszących się największym powodzeniem brytyjskich wokalistek sesyjnych, aż do momentu gdy jej karierę tragicznie przerwała choroba.

 Zmarła na raka w 1991 r. Brown od czasu do czasu brał udział w nagraniach innych wykonawców; w 1982 r. wystąpił gościnnie na płycie George'a Harrisona Gone Troppo. Jego córka - Sam Brown zrobiła pod koniec lat 80-tych samodzielną karierę jako znana piosenkarka rockowa. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Darktown Strutter' Ball / SwaggerJoe Brown 03.196034[6]-Decca F 11207[written by Shelton Brooks][oryginalnie nagrane przez Original Dixieland Jazz Band]
Shine/ The SwitchJoe Brown 01.196133[6]-Pye 7N 15322[written by Cecil Mack, Ford Dabney & Lew Brown]
What A Crazy World We're Living In/ PopcornJoe Brown and The Bruvvers 01.196237[2]-Piccadilly 7N 35024[written by Alain Klein]
A Picture Of You/ A Layabout's LamentJoe Brown and The Bruvvers 05.19622[19]-Piccadilly 7N 35047[written by John Beveridge & Peter Oakman]
Your Tender Look/ The Other Side Of The TownJoe Brown and The Bruvvers 09.196231[6]-Piccadilly 7N 35058[written by John Beveridge & Peter Oakman]
It Only Took A Minute/ All Things Bright And BeautifulJoe Brown and The Bruvvers 11.19626[14]-Piccadilly 7N 35082[written by Hal David & Mort Garson]
That's What Love Will Do/ Hava NagilaJoe Brown and The Bruvvers 02.19633[14]-Piccadilly 7N 35106[written by Trevor Peacock]
Nature's Time For Love/ The Spanish BitJoe Brown and The Bruvvers 06.196326[6]-Piccadilly 7N 35129[written by Trevor Peacock]
Sally Ann/ There's Only One Of YouJoe Brown and The Bruvvers 09.196328[9]-Piccadilly 7N 35138[written by Alan Klein]
With A Little Help From My Friends/ Show Me AroundJoe Brown 07.196732[4]-Pye 7N 17339[written by J.Lennon-P.McCartney]
Hey MamaJoe Brown04.197333[6]-Ammo AMO 101 [written by Chris Arnold, David Martin & Geoff Morrow]
EP. -
Joe Brown Hit ParadeJoe Brown and The Bruvvers 09.196320[1]-Piccadilly

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
A Picture of YouJoe Brown09.19623[39]-Pye Golden Guinea GGL 0146[produced by Jack Good]
Joe Brown LiveJoe Brown05.196314[8]-Piccadilly NPL 38006 -
The Very Best Of - 50th AnniversaryJoe Brown08.2008199[14]-Universal TV 8823853-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Joe Budden

Joe Budden,właściwie Joseph Budden [ur. 1980r,Nowy Jork].Znany z niezwykłych umiejętności w dziedzinie freestyle'u raper, będący w 2003 r. odpowiedzią labelu Def Jam na niezwykły sukces osiągnięty przez - 50 Centa.

 

Budden, dorastający w nowojorskim Queens i Jersey City, przez wiele miesięcy przebijał się w nowojorskim podziemiu, nagrywając z producentem Dub-B niezliczoną ilość taśm demo. Jedna z nich trafiła w ręce słynnego DJ'a Clue?, który podrzucił ją kolejnym znanym postaciom nowojorskiej sceny. Od 2002 r. nagrania rapera królowały na lokalnych mixtape'ach, szczególną popularność zyskał freestyle Buddena do beatu The Neptunes "Grindin'".
 

Na początku 2003 r. raper podpisał kontrakt z grupą menedżerską On Top, dzięki czemu zyskał szansę współpracy ze znanym producentem - Just Blazem. Nagrany przez nich banger "Pump It Up" stał się wielkim hitem 2003 r., podbijając klubowe parkiety i trafiając na najwyższą rotację w rozgłośniach radiowych i stacjach telewizyjnych. 

Wydany w wakacje tego samego roku debiutancki album Joe Buddena, zatytułowany po prostu "Joe Budden" nie stał się takim przebojem jak krążek 50 Centa, ale również mocno zaznaczył swoją obecność na listach przebojów i zyskał wysokie oceny krytyków. Premierę następnego krążka artysty "The Growth" przewidziano na koniec roku 2005. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
FocusJoe Budden Feat. LL Cool J08.2002--Def Jam 093782[written by J. Budden, J. Smith, R. Bell, R. Bell, G. Brown, R. Mickens, C. Smith][produced by White Boy][73[17].R&B Chart]
Pump It UpJoe Budden04.200313[25]38[19]Def Jam 000395[gold-US][written by J. Budden, J. Smith, R. Bell, R. Bell, G. Brown, R. Mickens, C. Smith, D. Thomas, R. Westfield][produced by Just Blaze][sample z "Soul Vibrations" - Kool & the Gang][16[24].R&B Chart]
Fire (Yes, Yes Y'all) Joe Budden featuring Busta Rhymes07.2003128[3]-Def Jam 000844[written by J. Budden, J. Smith, T. Smith, M. Gover, F. Ski, A. McLaran, Jr.][produced by Just Blaze][48[20].R&B Chart]
ClubbinMarques Houston feat. Joe Budden & Pied Piper09.2003-39[20]T.U.G.[written by R. Kelly, Joe Budden][produced by R. Kelly][12[31].R&B Chart]
Not Your Average JoeJoe Budden feat Kayslay, Fat Joe & Joe06.2004135[4]-Def Jam 002710 [written by Joe Budden, Joseph Cartagena, Mark Curry, Joe Thomas, Ernest Dixon, David Wolinski][produced by Dream Team][63[18].R&B Chart]
Whatever U WantChristina Milian featuring Joe Budden10.2004-100[1]Island 003477[written by Bradley Spalter, Lambert Waldrip II, Aleese Simmons, Andre Mortion, Khaleef Chiles, James Banks, Henderson Thigpen][produced by Bradley & Stereo][sample z "Spellbound"-Bar-Kays][91[4].R&B Chart]
Gangsta Party Joe Budden featuring Nate Dogg06.2005--Def Jam 004808[written by Budden, Scott Storch, Nate Dogg][produced by Scott Storch][94[2].R&B Chart]
She Don't Put It Down Joe Budden featuring Lil Wayne and Tank11.2012-96[1]Def Jam 004808[written by Joseph Budden, Durrell Babbs, Dwayne Carter, Tyler Williams][produced by T-Minus][32[8].R&B Chart]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Joe BuddenJoe Budden06.200355[8]8[16]Def Jam 000505[produced by Nitty,Terry Corley,Webb,White Boy,Just Blaze,Lofey]
Halfway HouseJoe Budden10.2008-184[1]Amalgam Digital ADIG08008[produced by Pro Logic, Mizfit Soundz, Blastah Beatz, Rodney Hazard, Scram Jones, Hazed Khaos, Cardiak, Miztiz, VTZ, The Klasix, Evo (Beats Ink)]
Padded RoomJoe Budden02.2009-42[1]Amalgam Digital 08002-2[produced by The Klasix, Blastah Beatz, Dub B, Versatile, Dilemma, MoSS, Kid Source, Fyu-chur, Qwan]
Mood Muzik 4: A Turn 4 The Worst Joe Budden11.2010-94[2]E1[produced by J. Cardim, David "Boom" Pinks, Sean C & LV, Megaman & Zalezy, Frequency, Parks Vallely, Beewirks, Nascent, QB, Gab Parker, Just Blaze, Fliccs, Karon]
No Love Lost Joe Budden02.2013-15[6]eOne 2417[produced by 8 Bars, AraabMuzik, Boi-1da, Chigz, DJ Dahi, Karon Graham ,Louis Bell ,Mr. Fingaz, Parks, Vinylz]
Some Love Lost (EP)Joe Budden11.2014-56[1]Mood Muzik[produced by 8 Bars, The Breed, DJ Pain 1, Karon Graham]
Rage & The MachineJoe Budden11.2016-40[1] Mood Muzik Entertainment 301[produced by AraabMuzik]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Johnny Brandon

Johnny Brandon (ur. 1925r) to angielski piosenkarz i kompozytor, popularny w latach 1950, który nagrywał dla wielu wytwórni.Grupa ,która go wspierała nazywała się The Phantoms.
Jego wczesne przeboje to utwory "Tomorrow" i "Don't Worry".Nagrał również swoja wersję "Slow Poke" pod nowym tytułem "Slow Coach" oraz "Painting the Clouds with Sunshine".

 

Brandon później skomponował kilka off-broadway'owskich musicali, takich jak Cindy (1964) i Billy Noname (1970).W 1979 roku został wspólnie nominowany do nagrody Tony jako Award for Best Original Score za rewię Eubie!.Brandon jest również znany ze swojego zaangażowania w pracy nad musicalami, Ain't Doin' Nothin' But Singin' My Song (1982) i Oh, Diahne! .
 

Teraz od lat osiemdziesiątych mieszka w Stanach Zjednoczonych. Wydał swój pierwszy solowy album Then and Now, w 2005r.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Tomorrow/High as a mountainJohnny Brandon With The Phantoms 03.19558[8]-Polygon P 1131[written by Bob Geraldson,Peter Hart]
Don't Worry/Strike it luckyJohnny Brandon With The Phantoms 07.195518[4]-Polygon P 1163[written by Ed. Franks]
Rock-a-bye baby/Lonely lipsJohnny Brandon With The Phantoms .1956--Parlophone MSP 6238-
Shim sham shuffle/I didn't knowJohnny Brandon With The Phantoms .1956--Parlophone R 4207-
Glendora/Song for a summer nightJohnny Brandon With The Phantoms .1956--Decca F 10 778-
Nothing is too good for you/A sort-of-a-feelingJohnny Brandon With The Phantoms .1957--Decca F 10 858-
Santa Claus Jnr./I hear a bluebird singJohnny Brandon With The Phantoms .1959--Top Rank JAR 241-
Autor: o Brak komentarzy:

czwartek, 14 września 2023

Johnny Burnette

 Johnny Burnette był pionierem rockabilly w Memphis i razem ze starszym bratem Dorsey'em i kolegą Paulem Burlisonem założył The Rock and Roll Trio.John (Johnny) Joseph Burnette urodził się 25 marca 1934r,jako dziecko Willie May i Dorsey'a Burnetta Sr w Memphis.Końcówkę do swego nazwiska dodał póżniej.Mieszkał razem z rodzicami w Lauderdale Courts ,publicznym osiedlu mieszkaniowym,gdzie również w okresie 1948-1954r mieszkał Presley ze swoją rodziną.

 

Johnny zaczął naukę w Blessed Sacrament Parochial School i po skończeniu ośmiu klas przeniósł się do katolickiego collegu w Memphis.Tu zdradził duże uzdolnienia sportowe wystepując w szkolnej drużynie baseballa i futbolu amerykańskiego.Po ukończeniu uczelni próbował swych sił jako bokser zawodowy,ale po kilku złamaniach nosa opuścił ring.Podjął pracę na barce kursującej po Mississippi razem ze swoim bratem Dorsey'em .W wolnym czasie razem grali na gitarach i pisali piosenki.Po powrocie do Memphis ich pragnieniem stały się publiczne występy.
 

W 1952r razem z innym bokserem Paulem Burlisonem założyli grupę The Rhythm Rangers,w której Johnny grał na gitarze i śpiewał,Dorsey grał na basie a Paul Burlison na gitarze prowadzącej.Z przyczyn ekonomicznych trzej młodzi mężczyżni w 1956r przenieśli się do Nowego Jorku,gdzie uzyskali kontrakt na występy w Ted Mack Original Amateur Hour.Wygrali ten konkurs amatorów trzy razy z rzędu ,co zapewniło im kontrakt nagraniowy z Coral Records,już pod zmienioną nazwą The Rock and Roll Trio.Pozyskali menagera,znanego bandlidera-Henry Jerome i perkusistę Tony Austina ,który był kuzynem Carla Perkinsa.
 

Dali wiele promocyjnych koncertów w tym letnie turnee z Carlem Perkinsem i Gene Vincentem.9 września wystąpili w finale Ted Mack Original Amateur Hour mającym miejsce w Madison Square Garden.Wydane w tym czasie ich trzy single przepadły na listach przebojów.Aby zapewnić sobie utrzymanie trio często brało udział w trasach koncertowych.Ten wyczerpujący reżim doprowadził do niesnasek w zespole,a rozdrażniony Johnny przemianował nazwę grupy na Johnny Burnette and the Rock and Roll Trio.W rezultacie pod koniec 1956r Johnny Burnette opuszcza na tydzień grupę przed jej występem w filmie Alana Freeda "Rock,rock,rock".
 

Na jego miejsce przyjęto brata basisty Billa Blacka z zespołu towarzyszącemu Elvisowi Presley'owi-Johnny'ego.Mimo występu we wspomnianym filmie i nagraniu kolejnych trzech singli i albumu,niestety bez powodzenia na listach bestsellerów,zespół rozpadł się u schyłku 1957r.Johnny Burnette natomiast poszukuje swojego szczęścia w Kalifornii.Tam razem ze swoim przyjacielem Joe Campbellem myśleli o ściągnięciu Burlisona i reaktywowaniu The Rock and Roll Trio,ale ten ostatni postanowił powrócić do Memphis i poświęcić się biznesowi w branży elektrycznej.Ś¦miało ruszają na podbój muzycznego rynku w Los Angeles,próbując nawiązać kontakt z idolem nastolatków w tym czasie -Ricky Nelsonem.

Upór i determinacja młodych artystów doprowadza do tego ,że Nelson nagrywa ich kilka kompozycji minn. "Believe What You Say You Say", "It’s Late" i "Waitin’ In School" .Także inni artyści z Imperial Records jak chociażby Roy Brown korzystali z dobrodziejstwa ich talentu.Ten ostatni wylansował ich kompozycję "Hip Shakin’ Baby",co pozwoliło braciom Burnette podpisać kontrakt z wspomnianą wytwórnią.
Wydali w maju 1958r jedyny singiel jako Burnette Brothers "Warm Love"/"My Honey" (Imperial X5509), który nie trafił na listy przebojów.Po tym niepowodzeniu kontynuowali pracę jako autorzy piosenek,ale też zaczęli prowadzić osobne kariery jako wokaliści.Jednak od czasu do czasu nagrywali razem ,mimo osobnych karier,jak chociażby dwa instrumentalne single wydane dla malutkich wytwórni Infinity i Gothic w 1961r-"Green Grass Of Texas"/"Bloody River" (Infinity INX-001),oraz "Rockin’ Johnny Home"/"Ole Reb" (Gothic GOX-001).Oba single wydali pod szyldem The Texans.Następna płytkę "Lonely Island"/"Green Hills" (Liberty 55460) nagrali już jako The Shamrocks.
 

Johnny Burnette,mimo tego ,że miał kontrakt z Imperial otrzymał w 1958r propozycję nagrań dla oddziału macierzystej wytwórni Freedom Records.Wydał dla niej trzy single: "Kiss Me"/"I’m Restless" (44001),"Gumbo"/"Me And The Bear" (44011),z marca 1959r i w końcu "Sweet Baby Doll"/"I’ll Never Love Again" (44017),z czerwca 1959r.Żaden z nich nie odniósł jednak komercyjnego sukcesu.
 

W połowie 1959r Freedom Rec została zamknięta i Johnny Burnette przeniósł się do Imperial którą kierował producent Snuff Garrett.Tu zyskał lepszą promocję co dawało mu większą szansę na sukces.Jego dwa kolejne single: "Settin’ The Woods On Fire"/"Kentucky Waltz" (Liberty F-55222) z listopada 1959r i "Patrick Henry"/"Don’t Do It" (Liberty F-55243),stały się lokalnymi hitami ,ale nie przebiły się na ogólnokrajową listę bestsellerów.
 

Dopiero wydany 4 maja 1960r "Dreamin’"/"Cincinnati Fireball" przyniósł mu sławę i uznanie na listach przebojów [#11 Billboard Singles Chart].Następny "You’re Sixteen"/"I Beg Your Pardon" zyskał miano "Złotej Płyty" i uznanie po obu stronach Atlantyku.Po wydaniu w styczniu 1961r "Little Boy Sad",trafia do szpitala z zapaleniem wyrostka robaczkowego.Zbyt wczesny powrót do zawodowej aktywności spowodował kolejną zapaść.To spowodowało,że kolejny nagrany w marcu 1961r singiel "Big Big World"/" Ballad Of The One Eyed Jacks" bez koniecznej promocji wylądował tylko na 58 pozycji Billboardu.Szósty kolejny singiel wydany dla Imperial,"I’ve Got A Lot Of Things To Do"/"Girls" sprzedawał się znacznie lepiej w W.Brytanii [#23] niż w USA [#109].
 

Po powrocie do zdrowia Johnny powraca na trasy koncertowe z kulminacyjnym koncertem w Brooklyn Paramount Theatre.Jego ostatnim przebojem na rynku amerykańskim stała się patriotyczna piosenka "God, Country and My Baby",która trafiła na rynek 27 września 1961r.
Rok póżniej razem z Gary U.S. Bonds i Gene McDanielsem bierze udział w tournee po W.Brytanii,wystepując też w telewizji.Singiel "Clown Shoes"/"The Way I Am" nagrany w tym czasie zyskuje pewną popularność ,dzięki występom na wyspach,przepadając w rodzinnym kraju.Tytułowy utwór był autorstwa Jamesa Marcusa Smitha znanego póżniej jako P.J.Proby.Dwa następne przebojowe single "The Fool Of The Year"/"The Poorest Boy In Town" i "Damn The Defiant"/"Lonesome Waters" były ostatnimi nagranymi dla wytwórni Liberty.Drugi z nich,zreszta napisany przez Burnetta stał się inspiracją dla filmu HMS Defiant z Aleckiem Guinessem i Dirkiem Bogarde.
 

Johnny przechodzi do wytwórni Chancellor,który właśnie wtedy świętował sukcesy z nastoletnimi idolami Fabianem i Frankie Avalonem.Nagrywa dla niej trzy single,ale żaden z nich nie trafia na listy przebojów.Na krótko trafia do Reprise Records wydając jeden singiel-"Hey Sue"/"It Don’t Take Much",by latem 1963r podpisać kontrakt z Capitol.Niestety kolejno nagrywane piosenki nie przynosiły sukcesów.Gdy skończył się mu kontrakt z Capitol Records,decyduje się wziąć sprawy w swoje ręce,zakładając własną wytwórnię Sahara ,by w lipcu 1964r nagrać dla niej swój pierwszy singiel-"Fountain of Love"/"What A Summer Day".Ze względu na prawa autorskie musiał przemianować swoją wytwórnię na Magic Lamp.14 sierpnia 1964r jego niewielka łódż rybacka uderzyła w krążownik,impet uderzenia wyrzucił go z łodzi co było przyczyną jego utonięcia.Został pochowany w Forest Lawn Memorial Park Cemetery w Glendale, California.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Dreamin' /Cincinnati FireballJohnny Burnette07.19605[16]11[15]Liberty 55 258[written by Barry De Vorzon, Ted Ellis][produced Snuff Garrett]
You' re sixteen/I beg your pardonJohnny Burnette10.19603[12]8[15]Liberty 55 285[written by Robert B. Sherman, Richard M. Sherman][produced Snuff Garrett]
Little boy sad/[I go] Down to the riverJohnny Burnette02.196112[12]17[9]Liberty 55 298[written by Wayne Walker][produced Snuff Garrett]
Green grass of Texas/Bloody riverThe Texans03.1961-100[1]Infinity 001
Big big world/Ballad of the one eyed jacksJohnny Burnette05.1961-58[7]Liberty 55 318[written by Nelson, Burch, West][produced Snuff Garrett]
Girls/I've Got A Lot Of Things To DoJohnny Burnette08.196137[5]-London HLG 9388 [UK][written by Barry DeVorzon][produced Snuff Garrett]
I' ve got a lot of things to do/GirlsJohnny Burnette07.1961-109[2]Liberty 55 345[written by Keller, Hunter][produced Snuff Garrett]
God ,country and my baby/Honestly i doJohnny Burnette10.1961-18[9]Liberty 55 379[written by John Dolan, Chico Holiday][produced Snuff Garrett]
Clown shoes/The way i amJohnny Burnette03.196235[3]113[1]Liberty 55 416[with Johnny Mann Singers][written by James M. Smith][produced Snuff Garrett]
I wanna thank your folks/The giantJohnny Burnette08.1962-117[1]Chancellor 1116[written by Barry Mann][produced Marcucci, Bowen]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Les Brown & His Orchestra

 Les Brown, Sr. (ur.14 marca 1912r -zm. 4 stycznia 2001 r.) i jego big band Band of Renown rozpoczął działalność pod koniec lat 30-tych, początkowo jako grupa Les Brown and His Blue Devils,którą Brown prowadził podczas studiów na Duke University. Zespół obecnie występuje pod kierunkiem jego syna Lesa Browna, Jr.

 

Les Brown urodził się w Reinerton, Pensylwania w dniu 14 marca 1912 roku. Był liderem big bandu i kompozytorem, najbardziej znanym z istniejącą prawie siedem dekad grupą Les Brown and His Band of Renown (1938-2001). Po ukończeniu Akademii Wojskowej w Nowym Jorku w 1932 roku, Les Brown uczęszczał na Duke University w latach 1932-36. Tam kierował zespołem Les Brown and His Blue Devils, który występował regularnie na terenie kampusu i na wschodnim wybrzeżu. Brown odbył intensywne turnee latem 1936 roku.
 

Pod koniec trasy, podczas gdy niektórzy z członków zespołu wrócili na uczelnię, aby kontynuować naukę, inni pozostali z Brownem i kontynuowali trasę, nadając w 1938 roku zespołowi nazwę Band of Renown. Kilka lat później, w 1945 roku, ten zespół towarzyszył Doris Day w nagraniu przeboju "Sentimental Journey".Piosenka premiery zbiega się z zakończeniem II wojny światowej w Europie i stała się nieoficjalnym hymnem powracających weteranów. Zespół miał dziewięć innych numerów jeden , w tym "I've Got My Love to Keep Me Warm".
 

Les Brown and the Band of Renown wystepowali z Bobem Hope w radiu, na estradzie i w telewizji przez prawie pięćdziesiąt lat.Odbyli 18 turnee dla żołnierzy amerykańskich na całym świecie, i wystepowali dla ponad trzech milionów ludzi.Program Bob Hope Christmas Specials przed Super Bowl miał najwyższą oglądalność w historii telewizji. Tony Bennett został odkryty przez Boba Hope dając pierwszy publiczny występ z big bandem Lesa.
 

Pierwszym filmem pełnometrażowym, w którym pojawił się Les i jego zespół był nakręcony w czasie wojny film "Seven Days Leave" z udziałem Victora Mature i Lucille Ball. "Rock-A-Billy Baby", niskobudżetowy film z 1957r był drugim filmem Band of Renown, w 1963 roku, pojawił się w komedii Jerry'ego Lewisa "Gruby i chudszy".
 

Les Brown Band był również zespołem towarzyszącym w Steve Allen Show (1959-1961) i Dean Martin Variety Show (1965/72). Brown i zespół zagrał praktycznie z każdym znanym wykonawcą swojego czasu, w tym Frankiem Sinatrą, Ellą Fitzgerald, Nat "King" Cole'm.Les Brown Sr. zmarł w 2001 roku i został pochowany w Westwood Village Memorial Park Cemetery w Los Angeles, California. Ma wnuka Jeffa Swampy Marsha, który współtworzył show Phineas and Ferb.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Make With the Kisses / You Bring Me DownLes Brown & His Orchestra12.1939-18[1]Bluebird 10 480[vocal:Herb Muse]
Lament to Love / Do You Care?Les Brown & His Orchestra09.1941-25[1]Okeh 6258[written by Mel Torme][vocal:Betty Bonney]
Joltin' Joe DiMaggio / The Nickel Serenade (The Coin Machine Song)Les Brown & His Orchestra10.1941-16[3]Okeh 6377[written by Alan Courtney / Ben Homer][vocal:Betty Bonney]
'Tis Autumn / That Solid Old ManLes Brown & His Orchestra12.1941-19[2]Okeh 6430[written by Henry Nemo][vocal:Ralph Young]
Robin Hood / Sleigh Ride in JulyLes Brown & His Orchestra02.1945-12[1];B:18[1]Columbia 36 763[written by Don Barnes / Jeff Carlisi / Bob Miketta / Louis Prima][B:written by Johnny Burke / Jimmy VanHeusen][vocal:Butch Stone][B:utwór z filmu "Belle of the Yukon"]
Sentimental Journey / Twilight TimeLes Brown & His Orchestra03.1945-1[9][28];B:16[1]Columbia 36 769[gold][written by Les Brown / Bud Green / Ben Homer][B:written by Artie Dunn / Al Nevins / Morty Nevins / Buck Ram][vocal:Doris Day][B:vocal:Gordon Drake][B:#1 hit for Platters in 1958]
My Dreams Are Getting Better All the Time / He's Home for a Little WhileLes Brown & His Orchestra03.1945-1[7][16]Columbia 36 779[written by Mann Curtis / Victor Mizzy][vocal:Doris Day][piosenka z filmu "The Society"]
'Tain't Me / I'll Always Be With YouLes Brown & His Orchestra06.1945-10[1]Columbia 36 804[written by L. Davis / Jack Palmer][vocal:Doris Day]
Till the End of Time / He'll Have to Cross the AtlanticLes Brown & His Orchestra08.1945-3[13]Columbia 36 828[written by Buddy Kaye / Ted Mossman][vocal:Doris Day][piosenka z filmu "A song to remember"][#83 hit for Ray Charles Singers in 1964]
Aren't You Glad You're You? / The Last Time I Saw YouLes Brown & His Orchestra11.1945-11[4]Columbia 36 875[written by Johnny Burke / Jimmy VanHeusen][vocal:Doris Day][piosenka z filmu "The Bells of St. Mary's"]
You Won't Be Satisfied (Until You Break My Heart) / Come to Baby, Do!Les Brown & His Orchestra01.1946-2[15];B:11[3]Columbia 36 884[written by Freddy James / Harry James / Larry Stock][vocal:Doris Day]
Doctor, Lawyer, Indian Chief / Day by DayLes Brown & His Orchestra03.1946-6[4];B:15[2]Columbia 36 945[written by Hoagy Carmichael / Paul Francis Webster][B:written by Sammy Cahn / Axel Stordahl / Paul Weston][vocal:Butch Stone][B:vocal:Doris Day][piosenka z filmu "The Stork Club"]
I Got the Sun in the Morning / It Couldn't Be TrueLes Brown & His Orchestra06.1946-10[5]Columbia 36 977[written by Irving Berlin][vocal:Doris Day][piosenka z musicalu na Broadway'u "Annie get your gun"]
The Whole World Is Singing My Song / I Guess I'll Get My Papers (And Go Home)Les Brown & His Orchestra10.1946-6[11];B:11[2]Columbia 37 066[written by Mann Curtis / Victor Mizzy][B:written by Hal Kanner / Hughie Prince / Dick Rogers][vocal:Doris Day][B:vocal:Jack Haskell]
The Best Man / My SerenadeLes Brown & His Orchestra12.1946-15[1]Columbia 37 086[vocal:Butch Stone]
The Christmas Song / When You Trim Your Christmas TreeLes Brown & His Orchestra01.1947-12[2]Columbia 37 174[written by Mel Torme / Robert Wells][vocal:Doris Day]
Sooner or Later / Years and Years AgoLes Brown & His Orchestra01.1947-8[1]Columbia 37 153[written by Ray Gilbert / Charles Wolcott][vocal:Doris Day]
I've Got My Love to Keep Me Warm / I'm a-Tellin' You, Sam (I'm the Happiest Man Alive)Les Brown & His Orchestra12.1948-1[1][17]Columbia 38 324[gold][written by Irving Berlin][#3 hit for Ray Noble in 1937]
It Isn't Fair/Solid as a rockLes Brown & His Band Of Renown05.1950-22[2]Columbia 38 735[written by Johnny Burke / Jimmy VanHeusen][vocal:4 Hits and A Miss]
Undecided/Sentimental JourneyLes Brown & His Band Of Renown and Ames Brothers09.1951-2[21];B:23[4]Coral 9-60 566[gold][written by Sydney Robin / Charlie Shavers][vocal:Ames Brothers][#8 hit for Ella Fitzgerald & Chick Webb in 1939]
I'll be hangin' aroundLes Brown & His Band Of Renown05.1953-26[1]Coral 60 946[vocal:The Modernaires]
RubyLes Brown & His Band Of Renown05.1953-29[1]Coral 60 959[temat z filmu "Ruby Gentry"]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
A sentimental journey with Les BrownLes Brown & His Orchestra07.1947-5[3]Columbia 131-
Your Dance Date With Les Brown and His Band Of RenownLes Brown & His Orchestra07.1950-4[13]Columbia 6123-
Over the rainbowLes Brown & His Orchestra08.1951-9[4]Coral 9-8023-
Concert at The PalladiumLes Brown & His Orchestra02.1955-15[2]Coral CX-1-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Lloyd Banks

 Christopher Charles Lloyd, znany jako Lloyd Banks (ur. 30 kwietnia 1982 w Baltimore) - amerykański raper i członek G-Unit.

 

Banks urodził się w Baltimore w stanie Maryland. Jego matka pochodziła z Portoryko, natomiast ojciec był Afroamerykaninem. W wieku lat 6 Banks przeprowadził się do South Jamaica, Queens w Nowym Jorku. Wychowywała go matka -ojciec często przebywał w więzieniu. Banks był grzecznym chłopcem. Jego kariera rozpoczęła się w wieku 16 lat, kiedy został wyrzucony ze szkoły -rymował na ulicy, pojawił się też na kilku mixtape'ach, czym uzyskał lokalny rozgłos. Póżniej, wraz z dwoma innymi lokalnymi artystami (50 Cent i Tony Yayo) założył G-Unit.
 

Po założeniu G-Unit, Banks dość często pojawiał się na różnych mixtape'ach. W 2003 roku został wybrany artystą roku, współpracował też z takimi producentami jak DJ Whoo Kid. W swoim dorobku ma też takie produkcje jak Mo Money in the Bank Parts 1, 2, 3, i 4,5. Banks zaangażowany był też w prace nad solową płytą 50 Centa Get Rich or Die Tryin'. Lloyd Banks w 2008r wydał mixtape Statue of Liberty zawierające dissy na Fat Joe. W 2009r Banks zaczął wydawać mixtapy z serii "5 and better serries", m.in. Halloween havoc zadedykowany swojej zmarłej babci i Cold Corner.

Oba odnosły duży sukces. W kawałku Beneath me z Halloween Havoc były zaczepki w strone byłych członków G-unit The Game i Young Bucka, gdzie Banks wyrażnie zaznacza,że zostanie na zawsze w G-unit, tłumaczy iż nie postąpi tak jak oni czyli nie zostawi 50 centa: " I won't be the next Game I wont be the next Buck"
Jego pierwsza solowa płyta The Hunger for More została wydana w czerwcu 2004 roku. Album promowały takie utwory jak "On Fire", "I'm So Fly" czy "Karma". W pierwszym tygodniu sprzedaży sprzedano ponad 400 000 kopii albumu.
 

Jesienią 2005 roku w internecie pojawił się album The Big Withdraw, który zawierał 23 utwory. Stało się tak za sprawą byłej dziewczyny Banksa, która po prostu zabrała album i sprzedała go za 60 tys. dolarów.
10 pażdziernika 2006r ukazał się drugi album Banksa, zatytułowany Rotten Apple. Data wydania albumu została przesunięta z powodu dość małego zainteresowania singlem "Hands Up".
Obecnie trwa praca nad kolejnym , trzecim albumem , którego tytuł nie jest jeszcze znany.

Początkowo pojawiły się plotki że miałby on nosić nazwę Southside State of Mind a póżniej The Famine jednak Banks zaprzeczył temu w wywiadzie dla HipHopDX . Na płycie prawdopodobnie znajdą się produkcje: Eminema, Dr. Dre, Ron Brownz, Sha Money Xl, Black Milk, Nick Speed i innych. Album zostanie wydany w 2009 lub 2010 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Victory 2004P. Diddy, Notorious B.I.G., 50 Cent, Lloyd Banks & Busta Rhymes03.2004--Bad Boy 002 270[written by B. Conti, C. Lloyd, C. Wallace, C. Jackson, J. Phillips, S. Combs, S. Jordan][produced by Sean "Puffy" Combs, Stevie J][61[6].R&B; Chart]
On FireLloyd Banks05.2004198[20]G-Unit 002753[gold-US][written by Christopher Lloyd][produced by Eminem , Kwamé][4[21].R&B; Chart][sample z "The Champs"-Peter Harmsworth]
I'm So FlyLloyd Banks08.200419[25]102[7]Interscope 1192[written by Christopher Lloyd][produced by Timbaland & Danja][32[18].R&B; Chart]
KarmaLloyd Banks feat Avant11.2004-17[20]G-Unit 003914[written by Christopher Lloyd][produced by Greg "Ginx" Doby][9[24].R&B; Chart][sample z "Inesperable"-Nathalie Cole]
Hands UpLloyd Banks feat 50 Cent09.200643[8]84[4]G-Unit 007415[written by Christopher C. Lloyd, M. Mathers, Curtis Jackson][produced by Eminem ][30[15].R&B; Chart]
CakeLloyd Banks Featuring 50 Cent08.2006--G-Unit [65[5].R&B; Chart]
HelpLloyd Banks Featuring Keri Hilson11.2006--G-Unit 008 089[produced by Ron Browz][77[8].R&B; Chart]
You Don't KnowEminem feat. 50 Cent, Lloyd Banks, & Cashis11.200632[4]12[6]Shady 008088[platinum-US][silver-UK][written by Marshall Mathers,Curtis Jackson,Christopher Lloyd,Ramone Johnson,Luis Resto][produced by Eminem ][87[6].R&B; Chart]
Beamer, Benz, or BentleyLloyd Banks Featuring Juelz Santana02.2010-49[16]G-Unit[gold-US][written by Christopher Lloyd,LaRon Jame,sMichael Forno[produced by Prime][19[20].R&B; Chart]
Any GirlLloyd Banks Featuring Lloyd08.2010--G-Unit[written by Christopher Lloyd,Lloyd Polite Jr.,Karl Daniel][produced by Dready][52[13].R&B; Chart]
Start It UpLloyd Banks Featuring Kanye West, Swizz Beatz, Fabolous & Ryan Leslie10.2010-105[3]G-Unit[written by Christopher Lloyd,Kanye West,John Jackson,Kasseem Dean,Ryan Leslie,Carl McCormick][produced by Cardiak][52[20].R&B; Chart]
I Don't Deserve YouLloyd Banks Featuring Jeremih02.2011-120[2]G-Unit[written by Christopher Lloyd,Jeremiah Felton,Kevin Crowe,Erik Ortiz][produced by J.U.S.T.I.C.E. League][33[20].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
The Hunger for MoreLloyd Banks06.200415[12]1[2][36]G-Unit 002826[platinum][gold-UK][produced by Eminem, Dr. Dre, Havoc, Ron Browz, Thayod Ausar, K1 Mil, Hi-Tek, Timbaland, Danja, Diaz Brothers, Scram Jones, Chad beatz, Greg "Ginx" Doby, Black Jeruz]
Rotten AppleLloyd Banks10.200640[4]3[8]Interscope 1708948 [UK][produced by Eminem, Needlz, Younglord, Ron Brownz, Havoc, 9th Wonder]
H.F.M. 2 (The Hunger for More 2)Lloyd Banks12.2010-26[4]G-Unit 5099991804129[produced by 50 Cent, Cardiak,Grandz Muzik,Bliz Money,Nick Speed,Prime,Ryan Leslie,G Sparkz,Dirk Pate,Dre McKenzie,The Watcherz,Dready,J.U.S.T.I.C.E. League,Frank Dukes,Lab Ox,Vikaden,Boi-1da,Matthew Burnett,Doe Pesci,Young Seph]
The Course of the InevitableLloyd Banks06.2021-84[1] Money by Any Means[produced by 2wo4our, Alpha Betic, Cartune Beatz, Chase N. Cashe, Dual Output, Eli Brown, Encornelious, Fruition Beats, Illatracks, Motif Alumni, Mr. Authentic ,Nothin But M's, The Olympicks, Phill Jvckson, Rxnway ,Shadow Magnetic, Super Miles, Tha Jerm]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

środa, 13 września 2023

Lou Bega

 David Lubega (pseudonim Lou Bega; urodzony 13 kwietnia 1975 w Monachium) - piosenkarz niemiecki. Znany jest głównie dzięki przebojowi "Mambo No. 5". Otrzymał niemiecką nagrodę ECHO w 2 kategoriach, oraz był nominowany do nagrody Grammy.


Jego matka pochodzi z Sycylii, a ojciec z Ugandy. Ojciec w 1972 roku rozpoczął studia w Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium. Muzyk pierwsze lata dzieciństwa spędził we Włoszech pod opieką swojej matki. W wieku 6 lat przeprowadzili się do Monachium. Mając 13 lat założył razem z dwoma kolegami swój hip-hopowy zespół. Dwa lata później wydali pierwszą płytę. Za zarobione pieniądze wyjechał do Miami, gdzie poznał rytmy mambo i muzykę latynoamerykańską. Zapoznał się z twórczością Xaviera Cugata i Pereza Prado.
 

Po powrocie w roku 1999 wydał płytę A Little Bit of Mambo, która zawierała "Mambo No. 5", oraz inne przeboje: "1+1=2", "I Got a Girl" oraz "Tricky". Nagrał również piosenkę "Baby Keep Smiling" wraz z Compay Segundo. Utwór ukazał się na płycie "Ladies and Gentlemen" (2001r.). W 2005 wydał album "Lounatic".
 

Piosenkarz wystąpił w grze komputerowej Tropico. Wystąpił w programie Przebojowa noc oraz Taniec z gwiazdami.
W 2010 roku artysta wydał album zatytułowany Free Again.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Mambo No. 5 (A Little Bit Of...)Lou Bega08.19991[2][21]3[22]RCA DEH 259900010[2x-platinum-UK][written by Lou Bega,Dámaso Pérez Prado,Zippy Davids][produced by Goar B,Frank Lio,Donald Fact,Peter Meisel]
I got a girlLou Bega12.199955[8]-RCA 74321700682[written by Lou Bega, Zippy Davids, Frank Lio, Donald Fact][produced by Goar B,Frank Lio,Donald Fact]
Tricky trickyLou Bega01.2000-74[3]album cut[written by Lou Bega, Zippy Davids, Frank Lio, Donald Fact][produced by Goar B,Frank Lio,Donald Fact]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
A little bit of mamboLou Bega09.199950[3]3[47]RCA 67 887[3x-platinum-US][produced by Frank Lio, Goar B, Donald Fact]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Maggie Bell

 Brytyjska wokalistka, ur. 12.01.1945 r. w Glasgow, Szkocja. Debiutowała na estradzie w połowie lat 60., towarzysząc lokalnym grupom tanecznym. W 1966 r. nagrała wraz z Bobbym Kerrem dwa single, sygnowane jako duet Frankie And Johnny.

 

Leslie Harvey, gitarzysta wywodzący się również z kręgów szkockiego pop-rocka, namówił ją do występów w hardrockowej grupie Power, która z czasem zmieniła nazwę na Stone The Crows. Brzmienie inspirowanej soulem formacji zdominowały gitarowe eksperymenty Harveya i szorstka żywiołowa wokaliza Maggie, dzięki której podczas koncertów zdobyła grono przysięgłych fanów. Grupa rozpadła się w 1973 r. wkrótce po tragicznej śmierci Harveya.
 

Bell zadebiutowała jako solistka albumem Queen Of The Night, nagranym w Nowym Jorku pod kierownictwem Jerry'ego Wexlera, na którym towarzyszyła jej elita miejscowych muzyków studyjnych. Nadzieje wiązane z płytą nie zmaterializowały się komercyjnie, podobnie jak w przypadku późniejszych nagrań piosenkarki.
 

W 1978 r. singel z tematem "Hazell", wykorzystanym w popularnym serialu telewizyjnym, odniósł skromny sukces w Wielkiej Brytanii. Na listach przebojów gościł też "Hold Me" (przebój P.J. Proby' ego z 1964 r.) wykonywany w parodystycznej manierze w duecie z B.A. Robertsonem.
Bell próbowała później szczęścia z nową grupą Midnight Flyer, ale kariera ambitnej, porównywanej kiedyś z Janis Joplin, piosenkarki nie sprostała pokładanym w niej oczekiwaniom.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Hazell / Night FlightingMaggie Bell04.197837[4]-Swan Song SSK 19 412[written by Andy Mackay/Forest ][produced by Andy Mackay ][tytu³owa piosenka z serialu TV Themes]
Hold meB.A. Robertson & Maggie Bell10.198111[8]-Swan Song BAM 1[written by Jack Little/David Oppenheim/Ira Schuster ][produced by B. A. Robertson]
After midnight/ SouvenirsMaggie Bell05.1974-97[3]Atlantic 3018 [US][written by J.J. Cale][produced by Jerry Wexler/Antisia ]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Queen of the NightMaggie Bell04.1974-122[13]Atlantic 7293[produced by Antisia Music , Jerry Wexler]
Suicide SalMaggie Bell04.1975-130[8]Swan Song 8412-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Maire Brennan

 Moya Brennan, Maire Brennan, właśc. Máire Ní Bhraonáin (ur. 4 sierpnia 1952 w Gweedore w Irlandii), irlandzka wokalistka znana z występów w rodzinnej formacji Clannad. Jej siostrą jest Enya.
Przez jakiś czas nagrywała jako Mary Brennan (longplaye "Maire" z 1992 roku, "Misty Eyed Adventures" z 1995 roku, "Perfect Time" z 1998 roku i nominowany do nagrody Grammy "Whisper To The Wild Water" z 1999 roku).

 

Jej wokal stał się powszechnie rozpoznawalny dzięki sukcesom Clannad - od przełomowej ścieżki dźwiękowej brytyjskiego serialu "Harry's Game" (użytej również w filmie "Czas patriotów"), przez muzykę do produkcji "Ostatni Mohikanin" czy "Robin z Sherwood", po singel "In A Lifetime", zaśpiewany przez nią wraz z Bono.
 

Od 2002 roku postanowiła występować jako Moya Brennan i tak sygnowany był jej longplay z 2003 roku, zatytułowany "Two Horizons" oraz kolejny, który ukazał się dwa lata później - "An Irish Christmas".

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Against the Wind/She Moved Through the FairMaíre Brennan05.199264[2]-RCA/BMG PB 45399[written by Máire Brennan / Tim Jarvis][produced by Calum Malcolm & Donal Lunny]
Jealous Heart/Cití na gCumannMaíre Brennan.1992--RCA/BMG 74321 106577 [written by C. Hennessy / K.Craddock][produced by Calum Malcolm & Donal Lunny]
Follow The WordMaíre Brennan.2000--Word / Universal 156 796-2[written by Máire Brennan / Tim Jarvis][produced by Calum Malcolm & Donal Lunny]
SaltwaterChicane Featuring Maire Brennan Of Clannad05.19996[10]-Xtravaganza Recordings[written by Nick Bracegirdle, Maire Brennan][produced by Chicane , Ray Hedges ]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
MáireMaíre Brennan06.199253[2]-BMG UK & Ireland 74321 22821 2 [produced by [produced by Calum Malcolm & Donal Lunny]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Marcia Ball

Urodziła się 20.03.1949 r. w Orange w stanie Teksas (USA) w muzykalnej rodzinie. Od wczesnego dzieciństwa do 14 roku życia pobierała lekcje gry na fortepianie. Lata dojrzewania spędziła w Vinton w Luizjanie, a podczas studiów na Uniwersytecie Stanu Luizjana grała w blues-rockowym zespole Gum.
Pozostawała też pod wrażeniem stylu Fatsa Domino i Professora Longhaire'a. Przeniósłszy się na początku lat 70. do stolicy stanu Austin, przyłączyła się, wraz z gitarzystą Johnem X. Reedem, do progresywnej grupy country - Freda And The Firedogs.

 

W 1974 r. zaczęła występować solo, a rok później nagrała singel w stylu country. Jej kolejne albumy zawierały rhythm'n'bluesowe standardy oraz piosenki własne, zawierające elementy bluesa i country swingu. Ball napisała też tytułowy utwór z albumu Dreams Come True, który - począwszy od 1985 roku - powstawał przez pięć lat przy wydatnej pomocy producenta, Dr. Johna. Nieustanne występy spowodowały, że kolejna płyta ukazała się dopiero po czterech latach. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Good Times, Good Music, Good Friends / Train to DixieMarcia Ball.1978--Capitol 4591-
I'm a Fool to Care / 50 Words or LessMarcia Ball.1978--Capitol 4633-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Blue HouseMarcia Ball.1994-14.Top Blues AlbumRounder 3131-
Sing It!Marcia Ball/Irma Thomas/Tracy Nelson01.1998-6.Top Blues AlbumRounder 2152-
Presumed InnocentMarcia Ball04.2001-4.Top Blues AlbumAlligator 4879-
So Many RiversMarcia Ball04.2003-2.Top Blues AlbumAlligator 4891-
Live! Down The RoadMarcia Ball04.2005-3.Top Blues AlbumAlligator 4903-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:
Subskrybuj: Komentarze (Atom)