Ray Anthony

Ray Anthony (ur. Raymond Antonini; 20 stycznia 1922r) to amerykański lider zespołu, trębacz, autor tekstów i były aktor. Jest ostatnim żyjącym członkiem Glenn Miller Orchestra.  

 Anthony urodził się we włoskiej rodzinie w Bentleyville w Pensylwanii, ale przeniósł się wraz z rodziną do Cleveland w stanie Ohio, gdzie studiował grę na trąbce. Grał w zespole Glenna Millera od 1940 do 1941  i pojawił się w filmie Glenna Millera Sun Valley Serenade, zanim wstąpił do marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej. Po wojnie założył własną grupę. The  

Ray Anthony Orchestra stała się popularna we wczesnych latach pięćdziesiątych dzięki „The Bunny Hop”, „Hokey Pokey” i tematowi przewodniemu z Dragnet . Miał drugie miejsce na listach przebojów dzięki nagraniu utworu „At Last” w 1952 roku; była to najwyżej notowana popowa wersja piosenki w Stanach Zjednoczonych. Jego nagranie „Worried Mind” z 1962 roku było często emitowane w radiu.  

W 1953 roku Anthony i jego orkiestra wystąpili, gdy Helen O'Connell i Bob Eberly byli głównymi gwiazdami letniego programu zastępczego dla programu telewizyjnego CBS Perry'ego Como. Od 1953 do 1954 roku Anthony był dyrektorem muzycznym serialu telewizyjnego Top Tunes, a także pojawił się jako on sam w filmie Daddy Long Legs z 1955 roku.  

W 1955 roku ożenił się z aktorką Mamie Van Doren. Ich syn Perry Ray urodził się 18 marca 1956 roku. Następnie Anthony zaczął rozwijać swoją karierę aktorską. W latach 1956–1957 wystąpił w krótkotrwałym programie telewizyjnym The Ray Anthony Show . Anthony pojawił się także w kilku filmach późnych lat pięćdziesiątych, w tym w The Five Pennies (w którym wcielił się w postać Jimmy'ego Dorseya) oraz w filmach Van Doren  High School Confidential (jako „Bix”) i Girls Town . W sezonie telewizyjnym 1959–1960 wystąpił gościnnie w odcinku „Operation Ramrod” serialu szpiegowskiego Five Fingers Davida Hedisona w NBC. 

Anthony i jego zespół pojawili się w filmie The Girl Can't Help It (1956). W 1957 roku Anthony i jego orkiestra nagrali muzykę do filmu This Could Be The Night   z wokalem w wykonaniu Julie Wilson. Po tym, jak Van Doren złożyła pozew o rozwód w 1958 roku, powołując się na „okrucieństwo”, ostatecznie rozwiedli się w 1961 roku, a krótka kariera filmowa Anthony'ego zakończyła się mniej więcej w tym samym czasie. 

 Kontynuował jednak karierę muzyczną i nagrał kolejny przebój z tematem Peter  Gunn , który osiągnął 8. miejsce na liście przebojów Billboard Hot 100. Strona B przeboju „Peter Gun theme” zawiera norweską piosenkę „Tango For two” napisaną przez Bjarne'a Amdahla i Alfa Prøysena. „Tango for two” stało się w 1958 roku jedną z najbardziej poszukiwanych piosenek w Radiu Luxembourg. Pod koniec DJ-e z radia tak się zmęczyli graniem tej piosenki, że rozbili płytę. 

Wśród jego pianistów był Allen „Puddler” Harris, pochodzący z Franklin Parish, Luizjana, który był członkiem oryginalnego zespołu Ricky Nelson i Kellie Greene, która również grała na wibrafonie. Kompozycje Anthony'ego obejmują „Thunderbird”, „The Bunny Hop”, „Trumpet Boogie”, „Big Band Boogie” , oraz „Mr. Anthony's Boogie”.  

Anthony był uważany za jednego z najnowocześniejszych liderów big bandu. W tekście do „Opus One”, który przedstawia wielu muzyków wykonujących piosenkę, jest cytowany wraz z Lesem Brownem i jego znanym zespołem.

  Skończył 100 lat 20 stycznia 2022 roku.  

 We wczesnych latach 80-tych Anthony założył Big Band '80s wraz z innymi członkami zespołu, w tym Buddy Richem, Harry Jamesem, Les Brownem i Alvino Rey'em. Anthony, który został uhonorowany gwiazdą na Hollywood Walk of Fame, nadal  jest aktywny jako lider zespołu i muzyk. Jego późniejsze prace miały tendencję do odrywania się od jazzowego stylu Big Band z jego wcześniejszych dni, od MOR i muzyki lounge po blues, motywy filmowe i telewizyjne. Anthony był bliskim przyjacielem założyciela Playboya, Hugh Hefnera, i pojawił się w wielu odcinkach The Girls Next Door.

Single

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
A dreamers holiday/Bye bye baby	Ray Anthony and His Orchestra	11.1949	-	11[10]	Capitol 57-761	[written by Kim Gannon/Mabel Wayne][vocal:Dick Noel]
Sitting by the window/Dixie	Ray Anthony and His Orchestra	01.1950	-	21[1]	Capitol F 794	[written by Paul Insetta][vocal:The Skyliners]
Sentimental me/Spaghetti rag	Ray Anthony and His Orchestra	04.1950	-	7[15]	Capitol F 923	[written by Jimmy Cassin/Jim Morehead][vocal:Ronnie Deauville]
Count every star/The Darktown Shutter's Ball	Ray Anthony and His Orchestra	05.1950	-	4[21]	Capitol F 979	[written by Bruno Coquatrix/Sammy Gallop][#35 hit for Donnie & The Dreamers in 1961][vocal:Dick Noel]
Roses/National emblem march	Ray Anthony and His Orchestra	07.1950	-	19[2]	Capitol F 1001	[written by Glen Spencer/Tom Spencer][vocal:Ronnie Deauville]
Can anyone explain/Skycoach	Ray Anthony and His Orchestra	09.1950	-	5[13]	Capitol F 1131	[written by Bennie Benjamin, George David Weiss][vocal:The Skyliners]
Harbor lights/Nevertheless [I'm in love with you]	Ray Anthony and His Orchestra	09.1950	-	4[17] side B:9[14]	Capitol F 1190	[written by Jimmy Kennedy, Hugh Williams][#6 hit for Frances Langford in 1937;#8 hit for Platters in 1960][side B:written by Bert Kalmar, Harry Ruby][side B:piosenka z filmu "Three little words"]
The night is young and you're so beautiful/All Anthony and no Cleopatra	Ray Anthony and His Orchestra	01.1951	-	26[1]	Capitol F 1310	[written by Irving Kahal/Billy Rose/Dana Suesse][vocal:Ronnie Deauville][#5 hit for Jan Garber in 1937]
Be my love/I wonder what's become of Sally?	Ray Anthony and His Orchestra	01.1951	-	13[16]	Capitol F 1352	[written by Nicholas Brodszky/Sammy Cahn][vocal:Ronnie Deauville][piosenka z filmu "The toast of New Orleans"]
These things i ofter you [For a lifetime]/Here's to your illusions	Ray Anthony and His Orchestra	06.1951	-	17[7]	Capitol F 1522	[written by Bennie Benjamin/Morty Nevins/George Weiss][vocal:Tommy Mercer]
My truly,truly fair/Pretty eyed baby	Ray Anthony and His Orchestra	07.1951	-	28[1]	Capitol F 1583	[vocal:Tommy Mercer]
Undecided/Just a moment more	Ray Anthony and His Orchestra	11.1951	-	10[11]	Capitol F 1824	[written by Sid Robin/Charles Shavers][#8 hit for Ella Fitzgerald & Chick Webb in 1938][vocal:Tommy Mercer]
At last/I'll see you in my dreams	Ray Anthony and His Orchestra	02.1952	-	2[15]	Capitol F 1912	[written by Mack Gordon/Harry Warren][piosenka z filmu "Orchestra wives"][#47 hit for Etta James in 1961][vocal:Tommy Mercer]
Bermuda/[Here am I]/Broken hearted	Ray Anthony and His Orchestra	02.1952	-	24[2]	Capitol F 1956	[written by Cynthia Strother][vocal:Tommy Mercer]
As times goes by/Scatterbrain	Ray Anthony and His Orchestra	06.1952	-	10[4]	Capitol F 2104	[written by Herman Hupfeld][piosenka z musicalu na Broadway'u "Everybody's welcome" i filmu "Casablanca"][vocal:Tommy Mercer and Anthony Choir]
Slaughter on Tenth Avenue [Part 1 & 2]	Ray Anthony and His Orchestra	07.1952	-	21[4]	Capitol 6F 2085	[written by Bennie Benjamin/Morty Nevins/George Weiss][piosenka z musicalu na Broadway'u "On your toes" i filmu "Words and music"][#35 hit for Ventures in 1964]
Marilyn/Randle's Island	Ray Anthony and His Orchestra	10.1952	-	20[1]	Capitol F 2207	[written by Ervin Drake/Jimmy Shirl][vocal:Tommy Mercer;The Skyliners]
Bunny hop/Blow man,blow!	Ray Anthony and His Orchestra	11.1952	-	13[5]	Capitol F 2251	[written by Ray Anthony/Leonard Auletti][#70 hit for Applejacks in 1959][vocal:Tommy Mercer,Marcie Miller]
Dragnet/Dancing in the dark	Ray Anthony and His Orchestra	06.1953	7[2][12.53]	2[13]	Capitol F 2562	[written by Miklós Rózsa/Walter Schumann][temat z serialu TV "Dragnet"]
O mein papa [Oh! My papa]/Secret love	Ray Anthony and His Orchestra	12.1953	-	15[4]	Capitol F 2678	[written by Paul Burkhard/Geoff Parsons/Ken Turner & His Orchestra][piosenka ze szwajcarskiej komedii muzycznej "Fireworks"][#94 hit for Dick Lee in 1961][vocal:The Anthony Choir]
Skokiaan/Say hey	Ray Anthony and His Orchestra	09.1954	-	18[5]	Capitol F 2896	[written by August Msarurgwa]
Melody of love/I'm gonna live till I die	Frank Sinatra and Ray Anthony and His Orchestra	01.1955	-	19[4]	Capitol F 3018	[written by Hans Engelmann/Tom Glazer]
Pete Kelly's Blues/DC-7	Ray Anthony and His Orchestra	09.1955	-	28[3]	Capitol F 3176	[tytu³owa piosenka z filmu]
Peter Gunn/Tango for two [mmmm Shall we dance?]	Ray Anthony and His Orchestra	01.1959	-	8[17]	Capitol F 4041	[written by Henry Mancini]
Walkin' to mother's/The bunny hop	Ray Anthony and His Orchestra	04.1959	-	96[1]	Capitol F 4176	[written by Henry Mancini]
Worried mind/Al Di La	Ray Anthony and His Orchestra	06.1962	-	74[8]	Capitol F 4742	[written by Ted Daffan/Benny Davis]
Let me entertain you/The wishing star	Ray Anthony and His Orchestra	12.1962	-	96[2]	Capitol F 4876	[written by Ray Anthony]
I get the blues when it rains/Spanish harlem	Ray Anthony and His Orchestra	09.1968	-	124[2]	Ranwood 818	-

Albumy

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Houseparty hop	Ray Anthony and His Orchestra	03.1952	-	8[4]	Capitol 292	-
'I remember Glenn Miller'	Ray Anthony and His Orchestra	02.1954	-	6[9]	Capitol 476	-
Golden horn	Ray Anthony and His Orchestra	03.1955	-	10[6]	Capitol 563	-
Dream dancing	Ray Anthony and His Orchestra	06.1956	-	15[1]	Capitol 723	-
Young ideas	Ray Anthony and His Orchestra	10.1957	-	11[21]	Capitol 866	-
The dream girl	Ray Anthony and His Orchestra	05.1958	-	12[10]	Capitol 966	-
Worried mind	Ray Anthony and His Orchestra	07.1962	-	14[19]	Capitol 1752	-

P.P. Arnold

P.P. Arnold- właśc.Patricia Ann Cole, ur. 3.10. 1946 r. w Los Angeles w Kalifornii (USA). Rozpoczynała od występów w chórze kościelnym oraz jako utalentowana śpiewaczka sesyjna.

 Po raz pierwszy zabłysnęła w roku 1966 występując w chórku Ikettes towarzyszącym Ike'owi i Tinie Turner.
Po przeprowadzce do Anglii podpisała kontrakt z wytwórnią Immediate Andrew Loog Oldhama. W trasach wspomagali ją The Nice. Jej oryginalna wersja ballady Cata Stevensa "The First Cut Is The Deepest" weszła w 1967 roku do pierwszej dwudziestki hitów w Wielkiej Brytanii, a rok póżniej drugi poważny sukces przyniosło jej nagranie "Angel Of The Morning" Chipa Taylora, zaaranżowane przez przyszłego basistę Led Zeppelin Johna Paula Jonesa.
 

W gronie muzyków cieszyła się uznaniem za swój mocny, jasny i czysty głos. Producentem jej pierwszych dwóch albumów był Mick Jagger (drugiego - wspólnie ze Stevem Marriottem). Za pomoc w produkcji płyty Arnold zapłaciła Marriottowi użyczając swego silnego wokalu do przeboju grupy Small Faces "Tin Soldier".
 

Nie stając się piosenkarską gwiazdą pierwszej wielkości coraz chętniej zajmowała się aktorstwem, występując w takich musicalach jak "Catch My Soul" Jacka Gooda, "Jesus Christ Superstar" Tima Rice'a i Andrew Lloyd Webbera i "Starlight Express" Lloyda Webbera. Jako wokalistka sesyjna nagrywała jeszcze z wieloma wykonawcami, od Dr Johna do Nilsa Lofgrena i Freddiego Kinga, by w 1989 roku powrócić na listę brytyjską hitem "Burn It Up", w którym towarzyszyli jej Beatmasters.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Everything's Gonna Be Alright / Life Is But Nothing	P.P. Arnold	02.1967	-	-	Immediate IM 040	[written by Andrew Old Oldham, Skinner][produced by Andrew Loog Oldham]
First Cut is the Deepest / Speak To Me	P.P. Arnold	05.1967	18[10]	-	Immediate IM 047	[written by Cat Stevens][produced by Mike Hurst]
The Time Has Come / If You See What I Mean	P.P. Arnold	08.1967	47[2]	-	Immediate IM 055	[written by Paul Korda][produced by Mike Hurst]
If You Think You're Groovy / Though It Hurts Me Badly	P.P. Arnold	01.1968	41[4]	-	Immediate IM 061	[written by Ronnie Lane/Steve Marriott][produced by Steve Marriott, Ronnie Lane]
Angel of the Morning / Life is But Nothing	P.P. Arnold	07.1968	29[11]	-	Immediate IM 067	[written by Chip Taylor][produced by Andrew Loog Oldham, John Cokell]
Burn It Up	P.P. Arnold/ Beatmasters	10.1988	14[10]	-	Rhythm King Left 27	[ Written By - Amanda Glanfield , P.P. Arnold , Paul Carter , Richard Walmsley][ Producer – Beatmasters]
Evapor 8	Altern 8 guest vocal P.P. Arnold	04.1992	6[6]	-	Network Records NWKCD 38	[Writers: Mark Archer/Chris Peat][Producers: Mark Archer/Chris Peat]
It' s a beautiful thing	P.P. Arnold	02.1998	12[4]	-	MCA

Moira Anderson

Moira Anderson - (ur. 5 czerwca 1938r) to szkocka piosenkarka. 

  Moira Anderson urodziła się 5 czerwca 1938 roku w Kirkintilloch, Dunbartonshire, Szkocja. Kształciła się w Lenzie Academy , a następnie uczęszczała do Królewskiej Szkockiej Akademii Muzyki i Dramatu w Glasgow, zanim zrobiła wielką karierę w mediach po udanym przesłuchaniu w BBC. 

  Swoją pierwszą pracę w mediach dostała, prowadząc program radiowy Can't Help Singing, w którym śpiewała z prestiżowymi nazwiskami ze świata opery. Następnie wielokrotnie występowała w serialu telewizyjnym The White Heather Club prowadzonym przez Andy'ego Stewarta. Następnie prowadziła swój własny program telewizyjny, popularny Moira Anderson Sings w BBC1 w 1968 roku.  

W 1970 roku podpisała kontrakt z Decca Record Company, występowała w London Palladium i prowadziła kolejny program Stars On Sunday, który trwał dekadę od 1969 roku. Jest znana ze swojej działalności charytatywnej. 

 W swojej wczesnej karierze Anderson często występowała u boku innych szkockich gwiazd muzycznych, Kennetha McKellara i innych szkockich gwiazd. Parowanie zostało uczczone w fałszywym skeczu „Two Ronnies” z 1971 r. (Program 3, 1. seria) z udziałem „Kennetha Andersona” i „Moiry McKellar”, w którym Ken Ronniego Corbetta opisał (raczej mocną) Moirę Ronniego Barkera jako „ta piękna bryła Ciasto Dundee”.  

Na początku lat 80-tych nagrała udany album duetów z Sir Harrym Secombe. Nagrała „A Perfect Day” Carrie Jacobs-Bond. Jej dyrektorami muzycznymi na przestrzeni lat byli Peter Knight, Peggy O'Keefe, Nick Ingman i Gordon Cree. Nagrała wiele albumów, w tym kolekcję Ivor Novello pod batutą Robina Stapletona i wielokrotnie występowała w BBC w popularnym, długo emitowanym serialu telewizyjnym The Good Old Days.  

Otrzymała OBE w lipcu 1970 roku. W 2010 roku zaśpiewała dwie piosenki na pogrzebie Sir Normana Wisdoma. Od 2016 roku Anderson mieszka na emeryturze na Wyspie Man ze swoim mężem od ponad 50 lat, Stuartem Macdonaldem.

Single

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Holy City/Ave Maria	Moira Anderson	12.1969	43[2]	-	Decca F 12 989	[written by Fred E. Weatherly,Stephen Adams][produced by Ray Horricks]

Albumy

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
These are my songs	Moira Anderson	06.1970	50[1]	-	Decca	-

Marc Anthony

 Marco Antonio Muñiz (urodzony 16 września 1968r),   znany   jako Marc Anthony , to amerykański piosenkarz, autor tekstów i aktor. Jest najlepiej sprzedającym się artystą salsy tropikalnej wszechczasów.

Na tytuł Mistrza Salsy artysta zasłużył sobie już dawno, sprzedając najwięcej na świecie płyt z tą muzyką. Nie jest jednak wykonawcą wyłącznie hiszpańskojęzycznym - jego 'angielski' album zatytułowany po prostu "Marc Anthony" zyskał status multi-platyny w wielu krajach, sam artysta występował na Broadway'u w musicalu Paula Simona "The Capeman" czy filmie Martina Scorsese "Bringing Out The Dead". Pięć koncertów Marca na Madison Square Garden zostało wyprzedanych niemal na pniu.
 

The New York Times określił go niedawno jako aktualnego "króla salsy". Swojemu "nieskazitelnemu głosowi" zawdzięcza, że bez problemu może konkurować z największymi gwiazdami pop światowego formatu. Tak więc, zaledwie w wieku 32 lat, Marc Anthony stał się niezaprzeczalnym fenomenem XXI wieku.
 

Wykroczył daleko poza granice zjawiska zwanego 'latynoską modą', które opanowało świat pod koniec lat 90-tych. Cały czas nie może jednak uwierzyć, jak wielki sukces udało mu się osiągnąć.
Zawsze spotykał się z wysokimi oczekiwaniami. Noszący imię po słynnym meksykańskim piosenkarzu, Marco Antonio Muniz już na początku kariery zdecydował się na używanie pseudonimu. Chciał pracować na swój rachunek, a nie być kojarzony z innymi.
 

Rolę pierwszej sceny dla małego Marca spełniał duży stół kuchenny, a jego repertuar ograniczał się na początku do patriotycznej pieśni o ptaku zakochanym w Puerto Rico. Jednak już na tym etapie 'twórczości' potrafił zaskarbić sobie sympatię publiczności, składającej się wówczas jeszcze z rodzinę lub zaprzyjaźnionych muzyków. "Znał tylko jeden utwór. A żebyście słyszeli jak go śpiewał!" wspomina ojciec.
 

Marc dorastał słuchając rocka i R'n'B, a pierwsze piosenki po angielsku śpiewał w nowojorskich klubach, liczących czasami nawet pół tysiąca osób. Specjalizował się w minimalistycznym gatunku "house music" - w którym wokalista przy rytmicznym akompaniamencie wielokrotnie powtarza jedną frazę muzyczną, za każdym razem ją modyfikując. Później udzielał się w chórkach na płycie zespołu the Latin Rascals. To wtedy poznał producenta Little Louie'go Vegę, który zaproponował mu śpiewanie na swoich autorskich płytach. I choć żadna z tych produkcji nie okazała się sukcesem komercyjnym, jeden utwór - "Rebel" - stał się prawdziwym klubowym hitem. Tymczasem Marc już niedługo miał pożegnać się z klubami na dobre.
 

W 1992 roku znany muzyk Tito Puente poprosił Vegę i Anthony'ego o pomoc przy produkcji rewii na Madison Square Garden. Przedstawienie cieszyło się ogromną popularnością i wtedy po raz pierwszy Marc zaczął odczuwać uzależnienie od występów przed większą publicznością. To jednak jeszcze nie była kariera, o której marzył.
 

Mimo sugestii swojego managera, żeby śpiewać po hiszpańsku, Marc obstawiał przy języku angielskim. Dopiero kiedy usłyszał przypadkiem w samochodzie utwór Juana Gabriela "Hasta Que Te Conoci (Zanim cię poznałem)" poczuł, że to właśnie salsa jest rodzajem muzyki, jaki chce wykonywać. "Zadzwoniłem do managera i powiedziałem mu, że teraz chcę nagrywać tylko salsę".
 

W 1993 roku, wystąpił na konferencji muzyki latynoskiej, zorganizowanej przez popularne Radio y Musica. Nie wiedział, że ten występ zadecydował o jego dalszej przyszłości bardziej, niż którykolwiek inny. Śpiewał w specjalnie pożyczonym na tę okazję ubraniu. Kiedy wchodził na scenę, klaskała może jedna osoba. Kiedy z tej sceny schodził, nawet manager był zaskoczony owacją na stojąco, jaką zgotowała Marcowi publiczność. Publiczność, głównie D-je, zaczęli dzwonić do swoich wytwórni i opowiadać niesamowitym fenomenie, którego właśnie mieli okazję usłyszeć. "-Znajdźcie demo tego chłopaka! -Ale już powędrowało do kosza. -Macie je znaleźć, takiego talentu nie można przegapić!" - słyszeli w wielu firmach płytowych.
 

Tamtego dnia pojawił się także w programie telewizyjnym "Carnaval Internacional". "Ten występ zmienił moje życie - mówi Marc. Następnego dnia mój kalendarz aż pękał w szwach - wszystkie terminy zabukowane: Panama, Ekwador, Argentyna, Kolumbia, Miami, Los Angeles. Którejś nocy w hotelu obudziłem się, nie mając pojęcia w jakim w ogóle jestem kraju. Złapałem za słuchawkę, zadzwoniłem do brata i dopiero on uświadomił mi, że właśnie przebywam na promocji w Tokio...
Mimo coraz większej popularności w krajach Ameryki Południowej, w Europie Marc cały czas pozostawał artystą nieznanym reszcie świata. 

Głównym powodem było to, że swoje piosenki śpiewał po hiszpańsku. Rzecz zmieniła się dopiero z wydaniem we wrześniu 1999 roku płyty "Marc Anthony", pierwszej w karierze muzyka w całości anglo-języcznej. Album zadebiutował na 8. miejscu listy Billboardu i sześć tygodni później pokrył się już platyną. Zaś po siedmiu miesiącach nadal plasował się w Top 40 ze sprzedażą wynoszącą ponad 2 miliony egzemplarzy.
 

Do tak oszałamiającego sukcesu przyczyniły się zapewne uwodzące dźwięki i rytmy pierwszego singla z tej płyty - "I Need To Know". Utwór ten utrzymał się w Top 10 Billboardu przez jedenaście tygodni i zaowocował dla Marca nominacją do Nagrody Grammy 2000 w kategorii Najlepszy Wykonawca Pop. 

Tymczasem "Dimelo" - hiszpańska wersja "I Need To Know" - od razu wylądowała na pierwszym miejscu listy Hot Latin Tracks i zaowocowała nagrodą Grammy za Latynoską Piosenkę Roku.
Zresztą nagrody i wyróżnienia Marca można by wymieniać jeszcze długo: Złote płyty za albumy "Contra La Corriente", "Todo A Su Tiempo", Potrójna Plantyna za "Marc Anthony", Nagroda Grammy 1998 za Najlepszy Występ Artysty Latino Na Żywo i wreszcie Latynoski Album Roku wg. Billboardu za "Desde El Principio" - zbiór największych przebojów z gatunku salsa.
 

Sukcesy nie ograniczyły się wyłącznie do świata muzyki - oczarowywał publiczność w musicalu Paula Simona "The Capeman" i w filmach: Martina Scorsese "Bringing Out The Dead", Stanleya Tucci "Big Nights" a także "The Substitute" i "Hackers". Ponieważ praca przy musicalu "The Capeman" utrudniła artyście promocję trzeciego albumu salsa "Contra La Corriente", wystąpił z jedynym koncertem w Madison Square Garden. Żaden artysta grający salsę nie występował w jeszcze w tym miejscu, co więcej Marc wysprzedał wszystkie bilety na swój występ. To samo miało miejsce podczas całej trasy Anthony'ego.
 

W hiszpańsko języcznych krajach Marc spotyka się z szacunkiem przypominającym cześć wobec największych bohaterów. Po jednym z koncertów w Puerto Rico gazeta El Nuevo Dia nazwała go 'prorokiem swojego kraju'! W tygodniku "New Jorker" z kolei ktoś napisał o nim 'chodzący płomień'. I jeżeli trzymać się tego określenia to płyta "Libre" jest najdoskonalszym odgłosem skwierczenia jego żaru.
 

W maju 2002 roku ukazała się najnowsza płyta produkcji nowej płyty zatytułowanej "Mended" wzięli udział czołowi producenci; m.in. Corey Rooney i Walter A.. Pierwszy singel "Tragedy" pojawił się w radiach już w listopadzie. Na drugiego singla promującego album wybrano utwór "I Need You". 

W czerwcu 2004 roku Anthony wydał latynoski album popowy Amar Sin Mentiras. W następnym miesiącu ponownie wprowadził swoje piosenki z tanecznym rytmem salsy na innym albumie, Valio La Pena. Piosenka „Escapémonos” była duetem z Jennifer Lopez. W 2005r Latin Grammy Awards jego Amar Sin Mentiras zdobył nagrodę dla najlepszego albumu latynoskiego popu roku, a jego Valió La Pena zdobył tytuł najlepszego albumu tropikalnego roku. Lopez i Anthony wykonali „Escapémonos” na rozdaniu nagród Grammy w 2005 roku. 

 

 11 lipca 2006 roku Anthony wydał Sigo Siendo Yo, hiszpański album z największymi hitami. W maju 2010 roku wydał Iconos, będący hołdem dla starych latynoskich piosenek takich artystów jak José Luis Perales, Juan Gabriel i José José. W 2012 roku wydał nową piosenkę zatytułowaną „Cautivo De Este Amor”. W tym samym roku Anthony został wprowadzony do Billboard Latin Music Hall of Fame. 

 

 W grudniu 2012 roku ogłoszono, że Anthony nagrywa album z salsą wraz z wieloletnim producentem Sergio George'em. Vivir Mi Vida , hiszpańska adaptacja piosenki Khaleda „C'est la vie”, została wydana jako główny singiel 25 kwietnia 2013 roku. W lipcu 2013 roku Anthony wydał 3.0, album salsy zawierający jego piosenkę „Vivir Mi Vida”. Od czasu wydania album uzyskał status platynowej płyty. Oprócz nowego albumu Anthony ogłosił swoją światową trasę koncertową Vivir Mi Vida i podróżował po 15 krajach na trzech kontynentach.  

 

Po trasie Anthony ogłosił drugą światową trasę koncertową swojego albumu 3.0, Cambio de Piel Tour. Po trasie Cambio de Piel Marc Anthony rozpoczął UNIDO2, swoją międzynarodową trasę koncertową z Carlosem Vives. Marc Anthony jest stale poszukiwany do koncertowania. Po światowej trasie koncertowej The Vivir Mi Vida, jednej z najlepiej sprzedających się tras koncertowych PollStar w 2013 r., została przedłużona do maja 2014 r. dzięki dużej popularności i otrzymała nagrodę Premio Juventud w kategorii Super Tour of the Year.  

 

Gigant3S, jego trasa koncertowa po Stanach Zjednoczonych i Ameryce Łacińskiej z Marco Antonio Solisem i Chayanne, znalazła się na szczycie listy przebojów Billboard Hot Latin Tours w 2012 roku. Anthony zaśpiewał „God Bless America” podczas meczu All-Star Major League Baseball w 2013 roku na Citi Field. We wrześniu 2016 roku część jego trasy koncertowej „Marc Anthony Live” obejmowała 5 koncertów w Radio City Music Hall. Z pięciu koncertów trzy zostały wyprzedane.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Ride On The Rhythm	"Little" Louie & Marc Anthony	10.1991	71[1]	-	Atlantic A 7602	[written by D. Whitaker , India , L. Vega,Doug Lazy][produced by Kenny "Dope" Gonzalez , "Little" Louie Vega]
Ride On The Rhythm	Louie Vega & Marc Anthony	05.1992	70[1]	-	Atlantic A 7486	[written by D. Whitaker , India , L. Vega,Doug Lazy][produced by Kenny "Dope" Gonzalez , "Little" Louie Vega]
Ride On The Rhythm [remix]	Louie Vega & Marc Anthony	01.1998	36[2]	-	Perfecto Red SAM 3090	[written by D. Whitaker , India , L. Vega,Doug Lazy][produced by Kenny "Dope" Gonzalez]
I Need To Know/Dimelo (I Need To Know)	Marc Anthony	09.1999	28[10]	3[40]	Columbia 6683612	[gold-US][written by Cory Rooney, Marc Anthony][produced by Cory Rooney,Marc Anthony]
You Sang To Me/Muy Dentro De Mi (You Sang To Me)	Marc Anthony	02.2000	-	2[32]	Columbia 79 406 [US]	[written by Cory Rooney, Marc Anthony][produced by Cory Rooney][1[7].Adult Contemporary Chart]
My baby you	Marc Anthony	09.2000	-	70[20]	album cut	[written by Walter Afanasieff, Marc Anthony][produced by Walter Afanasieff,Dan Shea]
I Need you/Me Haces Falta	Marc Anthony	03.2002	-	102[18]	album cut	[written by Cory Rooney]
I've Got You/Te Tengo Aquí	Marc Anthony	07.2002	-	81[14]	Columbia 79 751 [US]	[written by Cory Rooney, Kaca DioGuardi][produced by Cory Rooney]
Ahora Quien	Marc Anthony	06.2004	-	101[8]	album cut	[written by Estéfano,Julio Reyes][produced by Sergio George]
Armada Latina	Cypress Hill Featuring Pittbull & Marc Anthony	03.2010	-	106[7]	album cut	[written by M. Anthony,S. Stills,L. Freese,S. Reyes,J. Scheffer,A.C. Perez][produced by Jim Jonsin]
Rain Over Me	Pitbull Featuring Marc Anthony	07.2011	28[11]	30[19]	J Records USJRV 1100041	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Armando C. Perez, RedOne, Marc Anthony, Bilal "The Chef" Hajji, AJ Janussi, Rachid "Rush" Aziz][produced by RedOne, Rush, Jimmy Joker]
Vivir Mi Vida	Marc Anthony	08.2013	-	92[5]	Sony Music Latin	[written by Khaled, RedOne, Alex Papaconstantinou, Bilal Hajji, Björn Djupström][produced by Sergio George]
Esta Rico	Marc Anthony, Will Smith & Bad Bunny	10.2018	-	104[1]	Sony Music Latin	[written by Marco Muñiz, Willard Smith ,Benito Martínez, Edgar Semper-Vargas, Xavier Semper-Vargas ,Tremaine Winfrey, Nicholaus Williams, Andy Clay, Luian Malave, Noah Assad ,Oscar Hernández, Brandon Green, Jesús Herrera, Daniel Valencia ,Daniel Mizrahi ,Daniel Stephenson][produced by Oscarcito, Daleplay, Daneon]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Contra la corriente	Marc Anthony	11.1997	-	74[9]	RMM 82 156	[gold-US][produced by Marc Anthony, Angel "Cucco" Peña]
Marc Anthony	Marc Anthony	10.1999	-	8[83]	Columbia 69 726	[3x-platinum-US][produced by Rodney Jerkins,Marc Anthony,Walter Afanasieff,Cory Rooney,Dan Shea,Emilio Estefan,Ric Wake]
Desde un principio / From the Beginning	Marc Anthony	12.1999	-	151[18]	Sony Discos 83 580	[gold-US]
Libre	Marc Anthony	12.2001	-	57[12]	Sony Discos 84 617	[gold-US][produced by Marc Anthony ,Juan A. González]
Mended	Marc Anthony	06.2002	-	3[20]	Columbia 85 300	[gold-US][produced by Marc Anthony, Dan Shea, Cory Rooney ,Ric Wake]
Amar Sin Mentiras	Marc Anthony	06.2004	-	26[9]	Sony Discos 95 194	[produced by Estéfano]
Valió la Pena	Marc Anthony	08.2004	-	122[3]	Sony Discos 95 310	[produced by Sergio George]
Sigo Siendo Yo (Grandes Exitos)	Marc Anthony	07.2006	-	101[9]	Norte 8287 681251 2	[produced by Sergio George, Marc Anthony]
El Cantante (Soundtrack)	Marc Anthony	08.2007	-	31[11]	Norte 88697 11824 2	[produced by Sergio George]
Iconos	Marc Anthony	06.2010	-	11[17]	Sony Music Latin 8869 767402 2	[produced by Marc Anthony ,Julio Reyes Copello]
3.0	Marc Anthony	08.2013	-	5[21]	Sony Music Latin 8888 372220 2	[produced by Sergio George]
Opus	Marc Anthony	05.2019	-	90[1]	Sony Music Latin 19075949512	[produced by Sergio George, Marc Anthony]

Lily Allen

 Lily Allen, właśc. Lily Rose Beatrice Cooper (ur. 2 maja 1985r w Londynie) - brytyjska piosenkarka pop, a także aktorka.

 

Lily Allen urodziła się w Hammersmith. Jej matką jest Alison Owen - angielska producentka filmowa, a ojcem walijski aktor komediowy Keith Allen. Ma młodszego brata Alfie'ego. Wujem jest Kevin Allen. Jej rodzice rozwiedli się gdy miała 4 lata. W dzieciństwie często się przeprowadzała, przenosząc się do kolejnych dzielnic Londynu. Równocześnie zmieniała szkoły - czasami ze względu na przeprowadzki, a czasami z uwagi na złe zachowanie.

 Lily chodziła aż do 13 szkół. Jako 14-latka znalazła się w szkole z internatem, z której jednak uciekła na festiwal do Glastonbury. Ostatecznie rok później porzuciła naukę i wyjechała na Ibizę. Pojawiała się na płytach house'owych (w wokalu).

Ze względu na zainteresowania rodziców w domu Lily nigdy nie brakowało płyt. W dzieciństwie słuchała reggae i punka. Obecnie jako swoje inspiracje wymienia artystów alternatywnej muzyki klubowej, a także The Specials, Rip Rig and Panic, T. Rex, The Slits, Blondie i Wreckless Eric, Prince'a i Eminema oraz Kate Bush.

Debiutancka płyta wokalistki zatytułowana Alright, Still ukazała się w lipcu 2006 roku. Album zawiera 11 utworów. Singiel „Smile”, który pochodzi z tej płyty stał się utworem tygodnia w BBC Radio 1 i wielkim przebojem w Wielkiej Brytanii. Produkcją albumu zajęli się Pablo Cook, Blair MacKichan, Future Cut, Mark Ronson oraz Greg Kurstini. Oprócz wymienionego singla, z krążka „Alright, Still pochodzą utwory: „LDN”, „Littlest Things” oraz „Shame For You/Alfie”.

9 lutego 2009 wydała album zatytułowany: It’s Not Me, It’s You, z którego pochodzi 5 singli: „The Fear”, „Not Fair”, „Fuck You”, „22” i „Who’d Have Known”.

W roku 2009 brała udział w kampanii reklamowej torebek Coco Cocon, marki Chanel. We wrześniu tego samego roku śpiewała podczas pokazu wiosna-lato Chanel.

20 czerwca Allen ogłosiła, że powraca do studio i zaczyna pracę nad nową muzyką. Gościnnie pojawiła się na płycie P!nk, The Truth About Love, w singlu „True Love”. Lily ogłosiła, że jej nowy album pojawi się pod koniec roku 2013. Jej inspiracją do nowej muzyki ma być macierzyństwo.

W listopadzie 2013 Lily Allen nagrała cover piosenki Keane'a „Somewhere Only We Know”. Utwór dotarł do pierwszego miejsca w notowaniu UK Singles Chart, a część dochodów ze sprzedaży została przekazana dla organizacji Save the Children.

12 listopada 2013 ukazał się pierwszy, od 2009 roku singiel Lily Allen „Hard Out Here”. 13 stycznia 2014 roku na antenie BBC Radio 1 odbyła się premiera utworu „Air Balloon”, który został drugim singlem promującym album Sheezus.

Po wydaniu trzeciego albumu, Allen miała "kryzys tożsamości", nie cieszyła się muzyką, którą miała tworzyć i wierzyła, że ludzie z branży muzycznej kontrolują jej muzyczne wybory.

W 2017 roku Allen wspomniała w podcaście News Roast, że pracuje nad nowym albumem, który będzie dotyczył głównie niej samej, relacji z dziećmi, rozpadu jej małżeństwa oraz nadużywania substancji. ̈8 czerwca 2018 roku ukazał się jej czwarty album zatytułowany No Shame. Krążek promowały single „Trigger Bang” oraz „Lost My Mind”.

Od wielu lat piosenkarka publicznie przyznaje że ma problem z nadużywaniem alkoholu i środków przeciwbólowych. W 2008 roku poroniła pierwsze dziecko ze związku z Edem Simmonsem z grupy Chemical Brothers. W październiku 2010 roku artystka urodziła martwego syna Williama. 11 czerwca 2011 roku Lily poślubiła Sama Coopera, właściciela firmy budowlanej. Ceremonia odbyła się w angielskiej wiosce Cranham. 25 listopada urodziła dziewczynkę o imieniu Ethel Mary, zaś 10 stycznia 2013 roku drugą córeczkę o imieniu Marnie Rose.

W 2019 roku piosenkarka rozpoczęła związek z aktorem Davidem Harbourem. Para zadebiutowała na czerwonym dywanie podczas 26. ceremonii wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych. Allen poślubiła Harboura 7 września 2020 roku w Las Vegas, ślubu udzielił im urzędnik przebrany za Elvisa Presleya.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Smile	Lily Allen	07.2006	1[2][49]	49[6][02.2007]	Regal Recordings 7REG 135	[gold-US][platinum-UK][ written by Lily Allen ,Iyiola Babalola, Darren Lewis][produced by Future Cut ]
LDN/Nan You're A Window Shopper	Lily Allen	10.2006	6[30]	-	Regal Recordings 7REG 137	[gold-UK][written by Lily Allen,Iyiola Babalola,Darren Lewis,Tommy McCook][produced by Future Cut]
Littlest Things/Everybody's Changing	Lily Allen	12.2006	21[13]	-	Regal Recordings 7REG 140	[Producer - Mark Ronson][written by L. Allen, M. Ronson, P. Bachelet, H. Roy, S. White ]
Alfie / Shame For You	Lily Allen	02.2007	15[22]	-	Regal Recordings CDREG 141	[silver-UK][written by Lily Allen, Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
MTV Discover And Download	Lily Allen	04.2007	150[5]	-	Parlophone GBAYE 0701450
Oh My God	Mark Ronson Featuring Lily Allen	07.2007	8[22]	-	Columbia 88697113172	[written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix ,Nick Baines, Nick Hodgson][produced by Mark Ronson]
Drivin' Me Wild	Common Featuring Lily Allen	10.2007	56[2]	-	Geffen 1750856	[written by Lonnie Lynn, Kanye West, Charles Stepney, Lloyd Webber][produced by Kanye West]
The Fear	Lily Allen	12.2008	1[4][22]	80[10]	Regal Recordings CDREG 150	[platinum-UK][written Lily Allen, Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
Not Fair/Why	Lily Allen	04.2009	5[27]	-	Regal Recordings CDREG 153	[platinum-UK][written by Lily Allen,Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
Fuck You	Lily Allen	04.2009	104	68[2]	Regal Recordings	[written by Lily Allen & Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
22	Lily Allen	08.2009	14[12]	-	Regal Recordings CDREG 154	[silver-UK][written by Lily Allen & Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
Who'd Have Known	Lily Allen	11.2009	39[5]	-	Parlophone CATCO 153869409	[written by Gary Barlow, Jason Orange, Mark Owen, Howard Donald, Steve Robson, Lily Allen, Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin,John Shanks]
Just Be Good to Green	Professor Green featuring Lily Allen	07.2010	5[12]	-	Virgin VSCDT 2011	[silver-UK][written by Stephen Manderson,Andrew Hughes,Jimmy Jam & Terry Lewis][produced by Semothy Jones,Future Cut]
5 O'Clock	T-Pain featuring Wiz Khalifa and Lily Allen	12.2011	6[7]	10[20]	RCA USJI 11100299	[written by Gary Barlow,Mark Owen,Greg Kurstin,Lily Allen,Howard Donald,Faheem Najm,Jason Orange,Cameron Thomaz,Stephen Robson][produced by T-Pain,Greg Kurstin,John Shanks]
True Love	Pink featuring Lily Allen	07.2013	16[14]	53[14]	RCA USRC 11200787	[gold-UK][written by Alecia Moore,Greg Kurstin,Lily Rose Cooper][produced by Greg Kurstin]
Somewhere Only We Know	Lily Allen	11.2013	1[3][18]	-	Parlophone GBAYE 1301770	[2x-platinum-UK][written by Tom Chaplin, Richard Hughes, Tim Rice-Oxley][produced by Paul Beard]
Hard out Here	Lily Allen	11.2013	9[4]	106[2]	Parlophone GBAYE 1301730	[silver-UK][written by Lily Allen, Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
Air Balloon	Lily Allen	03.2014	7[8]	-	Parlophone GBAYE 1400001	[written by Shellback, Lily Allen][produced by Shellback]
Our Time	Lily Allen	03.2014	43[7]	-	Parlophone GBAYE 1400079	[written by Lily Allen, Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
Sheezus	Lily Allen	04.2014	113	-	Parlophone	[written by Lily Allen,Dacoury Natche][produced by DJ Dahi]
URL Badman	Lily Allen	07.2014	93[1]	-	Parlophone GBAYE 1400085	[written by Lily Allen, Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
Cigarettes & Cush	Stormzy featuring Kehlani and Lily Allen	03.2017	30[3]	-	Merky UKJ4A 1700009	[silver-UK][written by Michael Omari,Fraser T. Smith,Kehlani Ashley Parrish,Dion Wardle][produced by Fraser T. Smith,Stormzy]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Alright, still...	Lily Allen	07.2006	2[66]	20[36]	Regal Recordings 369 4931	[gold-US][3x-platinum-UK][ produced by Iyiola Babalola, Pablo Cook, Future Cut, Greg Kurstin, Darren Lewis, Blair MacKichan, Mark Ronson, TMS]
It's Not Me, It's You	Lily Allen	02.2009	1[1][76]	5[21]	Regal Recordings REG 151CD	[3x-platinum-UK][ produced by Greg Kurstin,Morgan Nicholls]
Sheezus	Lily Allen	05.2014	1[1][16]	12[4]	Parlophone REG 184CD	[gold-UK][ produced by Paul Beard,DJ Dahi,Fryars,Greg Kurstin,Shellback,Fraser T. Smith]
No Shame	Lily Allen	06.2018	8[3]	12[4]	Parlophone 0190295673666	[ produced by Lily Allen,BloodPop,Dre Skull,Fryars,Ezra Koenig,Cass Lowe,Jack Nichols-Marcy,P2J,Emre Ramazanoglu,Samuel Reinhard,Mark Ronson,Seb Chew,Show N Prove]