niedziela, 4 grudnia 2022

Danity Kane

Mainstreamowy girls band r&b; Danity Kane powstał z inicjatywy Diddyego, pragnącego utworzyć współczesne wydanie Destinys Child, TLC czy En Vogue.

Grupa powstała pod koniec 2005 r. po kilkumiesięcznym castingu, odbywającym się w ramach trzeciej edycji emitowanego na antenie mtv programu "Making the Band". W ostateczny skład formacji weszło pięć śpiewających tancerek: Aubrey Morgan O'Day, Wanita "D. Woods" Woodgette, Shannon Rae Bex, Dawn Angelique Richard i Aundrea Aurora Fimbres. Wsparcie wydawnicze i medialne ze strony mogoła czarnych brzmień w postaci Diddyego umożliwiło zebranie na debiutanckiej płycie prawdziwej śmietanki producenckiej. Dokładnie dopracowane pod ucho masowego słuchacza klubowe i radiowe r&b; wyszło spod rąk takich gigantów, jak Scott Storch, Bryan-Michael Cox, Timbaland, Rodney Jerkins, Mario Winans czy Ryan Leslie.
 

Danity Kane zadebiutowało 22 sierpnia 2006 r. na szczycie listy przebojów Billboard Top 200, pokonując przy tym odbywające się w tym samym tygodniu premiery nowych płyt weteranów zestawienia, jak Christina Aguilera czy hiphopowy duet OutKast. Dwie białe, dwie czarne i latynoska piękność oczarowały Amerykę kreacjami w klipie do klubowego singla o minimalistycznym hiphopowym zacięciu "Showstopper" (#8 w USA). Decyzją fanów, wyrażoną na stronie internetowej grupy, drugim utworem promującym debiut była ballada "Ride for You", zaaranżowana w charakterystycznym dla Bryana-Michaela Coxa chwytliwym, melodyjnym stylu.
 

Po premierze debiutu piątka dziewczyn, śladem podobnego bandu Pussycat Dolls, zaangażowała się przede wszystkim w działalność koncertową oraz solowe, gościnne występy poszczególnych dziewczyn u zaprzyjaźnionych wykonawców. Premiera drugiego wspólnego materiału Danity Kane - Welcome to the Dollhouse - odbyła się w marcu 2008 r. Podobnie jak w przypadku platynowego debiutu i tym razem wybór singla pozostawiono fanom. Sympatycy twórczości kwintetu zdecydowali, że z zadania najlepszej promocji nowej plyty perfekcyjnie wywiąże się dynamiczna, wybuchowa kompozycja o przeznaczeniu stricte tanecznym: "Damaged".
 

Wybór okazał się trafny, nagranie kupiło w internecie ponad 1,5 mln fanów, a promowany przez nie krążek zadebiutował na szczycie billboardu i szybko okrył się złotem. Podobnie jak w przypadku debiutu po materiał sięgnęły przede wszystkim amerykańskie nastolatki, znające dziewczyny z anteny mtv, gdyż wartość muzyczna i tekstowa Welcome to the Dollhouse była zdaniem krytyków daleka od jakkolwiek ambitnej.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Show StopperDanity Kane feat. Yung Joc09.2006-8[20]Bad Boy Entertainment PR 302310[gold-US][written by Angela Hunte , Calvin Puckett , Frank Romano , James Scheffer , Krystal Oliver][produced by Jim Jonsin ][33[19].R&B; Chart]
Ride for YouDanity Kane09.2006-78[1]Bad Boy Entertainment PR 302434 [written by Adonis Shropshire , Bryan-Michael Cox , Kendrick Dean , Troy Clark][produced by Bryan-Michael Cox ][122.R&B; Chart]
Sleep On ItDanity Kane09.2006-64[2]Bad Boy Entertainment [written by Scott Storch,Jason Boyd][produced by Scott Storch]
One ShotDanity Kane09.2006-111[1]Bad Boy Entertainment [written by Bryan Michael Cox,Adonis Shropshire,Kendrich A.J. Dean][produced by Bryan Michael Cox]
Touching My BodyDanity Kane09.2006-109[2]Bad Boy Entertainment [written by Adonis Shropshire,Ryan Leslie,Makeba Riddick][produced by Ryan Leslie]
DamagedDanity Kane03.2008-10[22]Bad Boy Entertainment PR 449660 [platinum][written by Justin Walker, Sean Combs, Mario Winans, Jonathan Yip, Jeremy Reeves, Micayle McKinney, Ray Romulos, Shannon "Slam" Lawrence, Rose Marie Tan, James Smith][produced by Stereotypes, Combs, Winans][110.R&B; Chart]
Bad GirlDanity Kane feat. Missy Elliott09.2006-110[1]Bad Boy Entertainment PR 512325[written by Mary Brown, James Washington, Devin "DLP" Parker, Nathanial Hill, Missy Elliott ][produced by Danja]
Lights OutDanity Kane04.2008-101[1]Bad Boy Entertainment -

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Danity KaneDanity Kane08.2006-1[1][23]Bad Boy Entertainment 83989-2[platinum-US][produced by Bryan Michael Cox, Danja, D-Dot, Rodney Jerkins, Jim Jonsin, Ryan Leslie, Rami, Scott Storch, Timbaland, Mario Winans, Wyldcard][2.R&B; Chart]
Welcome to the DollhouseDanity Kane03.2008-1[1][21]Bad Boy Entertainment 444604-2[gold-US][produced by The Clutch, Bryan-Michael Cox, Fridolin Nordsoe, Danja, Donnie Scantz, Diddy, Drop Zone, Bernard Malik, Rockwilder, Romeo XI, Flex&Hated;, The Runners, Scyience, Stereotypes, Mario Winans, WyldCard][1.R&B; Chart]
DK3Danity Kane11.2014-44[1]Stereotypes Music 81012252[produced by The Stereotypes, Dem Jointz]

sobota, 3 grudnia 2022

Flip & Fill

Flip & Fill to duet elektronicznej muzyki tanecznej z Manchesteru w Anglii, składający się z producentów/remikserów, DJ-ów Grahama Turnera i Marka Halla.Mają kontrakt z wytwórnią płytową All Around The World. 

 Wydając utwory od 2000 roku, osiągnęli 34 miejsce na brytyjskiej liście singli w marcu 2001 roku dzięki „True Love Never Dies”  opartemu na połączeniu „Airwave” Rank 1 i „True Love Never Dies Donny Williams  , z ponownie nagranym wokalem Kelly Llorenna. Zremiksowany i ponownie wydany, osiągnął 7. miejsce w lutym 2002 roku. 

 Oprócz Llorenny, Karen Parry zapewniła również wokale dla zespołu, w tym w ich przeboju nr 3 w Wielkiej Brytanii z 2002 roku, „Shooting Star” i remiks przeboju Whitney Houston „I Wanna Dance With Somebody”. Wyprodukowali także remiks piosenki Ayumi Hamasaki „July 1st”, która zajęła 3. miejsce na japońskiej liście albumów Oricon. Zespół nagrał cover utworu Pop!   „Heaven and Earth”, ale nie została wydana jako singiel. Zespół nie jest już związany kontraktem z AATW. Zespół niedawno założył własną wytwórnię płytową „Filtrate”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
True Love Never DiesFlip & Fill featuring Kelly Llorenna03.200134[10]-All Around The World CDGLOBE 240[written by Jim Dyke,Margee Forman][produced by Graham Turner,Mark Hall]
True Love Never DiesFlip & Fill featuring Kelly Llorenna02.20027[11]-All Around The World CDGLOBE 248[written by Jim Dyke,Margee Forman][produced by Graham Turner,Mark Hall]
Shooting StarFlip & Fill featuring Karen Parry07.20023[32]-All Around The World CDGLOBE 258[written by Nick Arnold][produced by Flip & Fill]
I Wanna Dance With SomebodyFlip & Fill featuring Jo James01.200313[25]-All Around The World CDGLOBE 275[written by George Merrill,Shannon Rubicam][produced by Flip & Fill]
Shake Ya ShimmyFlip & Fill vs. Porn Kings03.200328[2]-All Around The World CDGLOBE 213[written by Rafael Vargas,Winston Rosa][produced by Flip & Fill]
Field Of DreamsFlip & Fill06.200328[10]-All Around The World CDGLOBE 273[written by Darren Mew,Paul Hobbs][produced by Flip & Fill]
Irish BlueFlip & Fill featuring Junior01.200420[6]-All Around The World CXGLOBE 309[written by Graham Turner,Mark Hall,Paul Hobbs,L. Van Brown][produced by Flip & Fill]
DiscolandFlip & Fill featuring Karen Parry04.200411[14]-All Around The World CDGLOBE 346[written by R. Benoz, S. Pretolesi, S. Francis][produced by Flip & Fill]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Floor FillasFlip & Fill07.200329[8]-All Around The World/UMTV 0392192-

Flobots

 

Flobots to amerykański zespół hip-hopowy i rocka alternatywnego z Denver w Kolorado.   Założony w 2000 roku przez Jamiego „Jonny 5” Laurie, zespół wydał rok później album Onomatopeia pod nazwą Jonny 5 and Yak. W tym czasie Laurie nawiązał  współpracę z producentem Farhadem Ebrahimim, znanym również jako Yahktoe. Razem wydali Onomatopeia w 2001 roku, a utwór tytułowy znalazł się na kompilacji klubu Yahktoe University, należącego do MIT. Wykonuje go David Gralow na gitarze, Terrence Favours na wiolonczeli i Jaymz Haynes na basie. 
 
  Po separacji Jonny 5 zreformował grupę z innym raperem z Denver, Brerem Rabbitem, i zdecydował się przyjąć nazwę Flobots. Dołączają do nich ci, którzy obecnie tworzą grupę i wydali w 2005 roku album Flobots present... Platypus. Obecność altówki i trąbki w ich muzyce - podobnie jak mocne polityczne treści ich tekstów, zwłaszcza przeciwko wojnie w Iraku - szybko dały im znać w rodzinnym mieście. Podczas konkursu zorganizowanego przez stację radiową w Denver, grupa zgłosiła się, wykonując piosenkę Handlebars. Sekstet zwyciężył nie tylko w konkursie na najlepszą piosenkę, ale także na najlepszy występ na scenie. Radio szeroko emituje tytuł, który w 2007 roku staje się bardzo popularny .  
W kwietniu 2008 roku do grupy zwróciła się wytwórnia Universal Republic i podpisała kontrakt na dwa albumy . Aby wesprzeć wydanie Fight with Tools, Flobots pojawił się na kilku festiwalach, grając u boku takich zespołów jak Metallica, The Offspring, The Raconteurs i Scars na Broadwayu.    17 lutego 2009 Flobots ogłosił nowy album na MySpace. We wrześniu 2009 roku zespół zakończył swój drugi album. Zapowiadają na YouTube tytuł Survival Story. Album został wydany 16 marca 2010 roku . Główny singiel z albumu nosił tytuł White Flag Warrior, z udziałem Tima McIlratha z Rise Against. Producentem jest Mario Caldato, Jr., najlepiej znany ze współpracy z The Beastie Boys . 
 
 W grudniu 2010 roku oddzielili się od Universal Republic Records . Brer Rabbit wyjaśnia, że ​​ta separacja została dokonana wspólnie między grupą a wytwórnią . Latem 2011 roku gitarzysta Andy „Rok” Guerrero opuścił zespół z powodu różnic twórczych i zajął się własnym projektem Bop Skizzum. 17 września 2011 roku podczas występów w Gallogly Events Center, UCCS, w Colorado Springs, The Flobots ogłosili nowy album z 2012 roku zatytułowany Stop the Apocalypse . Grają także nową piosenkę zatytułowaną The Circle in the Square. Ich nowy album miał ostatecznie nosić tytuł The Circle in the Square i zostać wydany 28 sierpnia 2012 roku . 
 
W 2013 i 2014 roku The Flobots zagrali darmowy koncert w hrabstwie Jefferson w Kolorado z okazji dorocznego wiecu A Day Without Hate .   W 2015 roku ogłosili nowy album zatytułowany No Enemies, który dotyczyłby takich tematów jak zmiany klimatyczne i reforma imigracyjna. Zespół będzie wzywał do datków na sfinansowanie swoich dwóch nowych albumów za pośrednictwem Kickstarter . 8 listopada 2016 Flobots wydał piosenkę na swoim SoundCloud, Rattle the Cage. Piosenka została wydana przed terminem w odpowiedzi na wyniki wyborów prezydenckich w 2016 roku. 20 stycznia 2017 roku wydali polityczną piosenkę Pray tego samego dnia, co inauguracja Donalda Trumpa.   5 maja 2017 roku ukazało się No Enemies13, zainspirowane mentorem zespołu Vincentem Hardingiem.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
HandlebarsFlobots08.200814[20]37[20]Island MIUCT 4745[platinum-US][silver-UK]][written by Jamie Laurie,Andrew Guerrero,Jesse Walker,Kenneth Ortiz,Mackenzie Roberts,Stephen Brackett][produced by Flobots]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Fight with ToolsFlobots05.200851[7]15[25]Universal 1125802[produced by Flobots]
Survival StoryFlobots04.2010-44[2]Universal Republic 2733029[produced by Mario Caldato, Jr.]

Jerry Livingston

Jerry Livingston (ur. Jerry Levinson ; 25 marca 1909r - zm. 1 lipca 1987r) był amerykańskim autorem tekstów i pianistą orkiestry tanecznej.Urodzony w Denver w Kolorado, Livingston studiował muzykę na Uniwersytecie w Arizonie. Tam skomponował swoją pierwszą ścieżkę dźwiękową do musicalu uniwersyteckiego. W latach trzydziestych przeniósł się do Nowego Jorku, początkowo pracując jako pianista w orkiestrach tanecznych. Livingston służył w dywizji służb specjalnych armii podczas II wojny światowej. 

 Wśród popularnych piosenek, które Livingston pomógł napisać, są „It's the Talk of the Town”, „Under a Blanket of Blue”, „Blue and Sentimental”, „Close to You”, „Mairzy Doats”, „Wake the Town and Tell the People” , „The Twelfth of Never” i Young Emotions. Od 1940 do 1960r pisał piosenki do wielu filmów i seriali telewizyjnych, w tym Cinderella (1950), Bronco (1958), 77 Sunset Strip (serial telewizyjny, 1958), Hawaiian Eye (serial telewizyjny, 1959), Bourbon Street Beat ( serial telewizyjny, 1959), Surfside 6 (serial telewizyjny, 1960) i piosenka „ This is It ” (z lat 60. XX wieku The Bugs Bunny Show ). 

Pracował na  Tin Pan Alley i jest współautorem z Mackiem Davidem piosenki przewodniej do Casper the Friendly Ghost, a także współautorem „The Unbirthday Song” dla Alicji w Krainie Czarów i „Trick or Treat For Halloween” dla Trick or Treat z Davidem i Al  Hoffmanem. Kompozycje Livingstona na Broadwayu obejmowały musical Molly i muzyczną rewię Bright Lights z 1944 roku, oba z Mackiem Davidem. Z Mackiem Davidem był trzykrotnie nominowany do Oscara, po raz pierwszy w 1951 roku za piosenkę „Bibbidi-Bobbidi-Boo” z filmu Cinderella (1950) z Alem Hoffmanem, ponownie w 1960 roku za piosenkę „The Hanging Tree” z filmu  z filmu o tym samym tytule (1959), a ostatni raz dla „The Ballad of Cat Ballou” (z filmu Cat Ballou z 1965 roku ) w 1966 roku. 

 Zmarł na serce w swoim domu w Beverly Hills w Kalifornii, w wieku 78 lat.

Rozmiar: 1223 bajtówAwards

Oscar [Muzyka filmowa]
Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
1966     Cat Ballou     Best Music, Original Song
1960     The Hanging Tree    Best Music, Original Song    
1951     Cinderella     Best Music, Original Song

Grammy

Golden Globe

Kompozycje Jerry Livingstona na listach przebojów


[with Marty Symes, Al Neiburg]
.1933 (When It's) Darkness on the Delta Ted Fio Rito & His Orchestra 12.US
.1933 It's the Talk of the Town Glen Gray and the Casa Loma Orchestra 6.US
.1933 It's the Talk of the Town Fletcher Henderson & His Orchestra 20.US
.1933 Under a Blanket of Blue Glen Gray and the Casa Loma Orchestra 6.UK
.1933 Under a Blanket of Blue Don Bestor & His Orchestra 8.US
.1934 Learning Glen Gray and the Casa Loma Orchestra 12.US
12/1934 I've Got an Invitation to a Dance Paul Pendarvis & His Orchestra 8.US
.1935 Star Gazing Kay Kyser and His Orchestra 14.US
.1935 Where There's Smoke - There's Fire Freddy Martin and His Orchestra 20.US

[with Al Neiburg]
.1936 Moonrise on the Lowlands Willie Bryant & His Orchestra 20.US

[with Mack David]
.1938 Sixty Seconds Got Trogether The Mills Brothers 8.US
08/1951 Go Go Go Go Richard Hayes 23.US
12/1953 Baby Baby Baby Teresa Brewer 12.US
04/1959 77 Sunset Strip Don Ralke 69.US
04/1960 Young Emotions Ricky Nelson 12.US/48.UK

[with Al Hoffman, Manny Curtis]
.1942 The Story of a Starry Night The Glenn Miller Orchestra 15.US
09/1942 Put-Put-Put (Your Arms Around Me) Barry Wood 20.US

[with Carl Lampl & Al Hoffman]
10/1943 Close to You Frank Sinatra 10.US

[with Milton Drake, Al Hoffman]
02/1944 Mairzy Doats Al Trace and His Orchestra 7.US
02/1944 Mairzy Doats The Merry Macs 1.US
04/1944 Mairzy Doats Lawrence Welk and His Orchestra 16.US
04/1944 Mairzy Doats Pied Pipers 8.US
04/1944 Mairzy Doats (Mares Eat Oats and Does Eat Oats) The Four King Sisters 21.US
06/1944 She Broke My Heart in Three Places Hoosier Hot Shots 21.US
03/1945 I'm a Big Girl Now Swing and Sway with Sammy Kaye 1.US
07/1945 Fuzzy Wuzzy The Milt Herth Trio and the Jesters 12.US
03/1967 Mairzy Doats The Innocence 75.US

[with Mack David, Al Hoffman]
05/1946 Chi-Baba Chi-Baba (My Bambino Go to Sleep) Perry Como 1.US
05/1947 Chi-Baba Chi-Baba (My Bambino Go to Sleep) Blue Barron and His Orchestra 14.US
06/1947 Chi-Baba Chi-Baba (My Bambino Go to Sleep) Peggy Lee 10.US
07/1947 Chi-Baba Chi-Baba (My Bambino Go to Sleep) The Charioteers 16.US
09/1949 Reckon I'm in Love Paul Weston and His Orchestra 23.US
12/1949 Bibbidi-Bobbidi-Boo (The Magic Song) Jo Stafford and Gordon MacRae 13.US
.1950 Bibbidi-Bobbidi-Boo Perry Como and the Fontane Sisters 14.US
01/1950 Bibbidi-Bobbidi-Boo (The Magic Song) Ilene Woods & the Woodsmen 22.US
01/1950 Bibbidi-Bobbidi-Boo (The Magic Song) Perry Como 14.US
02/1950 Bibbidi-Bobbidi-Boo (The Magic Song) Dinah Shore 25.US
02/1950 God's Country Frank Sinatra 25.US
10/1995 A Dream Is a Wish Your Heart Makes Linda Ronstadt 101.US

[with Paul Webster]
10/1954 Veni-Vidi-Vici (I Came, I Saw, I Conquered) The Gaylords 30.US
12/1954 Veni Vidi Vici Ronnie Hilton 12.UK
02/1956 Who Are We Gogi Grant 62.US
06/1956 Who Are We Vera Lynn 30.UK
06/1956 Who Are We Ronnie Hilton 6.UK
10/1957 The Twelfth of Never Johnny Mathis 9.US
10/1958 Blue Bell Mitch Miller 94.US
05/1959 Fountain of Youth The Four Lads 90.US
03/1962 Sweet Thursday Johnny Mathis 99.US
10/1964 The Twelfth of Never Cliff Richard 8.UK
   09/1969 The Twelfth of Never The Chi-Lites 122.US
03/1973 The Twelfth of Never Donny Osmond 8.US/1.UK
11/1995 The Twelfth of Never Elvis Presley 21.UK

[with Carolyn Leigh ]
06/1955 Stowaway Barbara Lyon 12.UK

[with Sammy Gallop]
08/1955 Wake the Town and Tell the People Les Baxter 5.US
08/1955 Wake the Town and Tell the People Mindy Carson 13.US

[with Bob Russel]
11/1955 Amukiriki (The Lord Willing) Les Paul & Mary Ford 38.UK

[with Max Steiner, Mack David]
02/1959 The Hanging Tree Marty Robbins 38.US

[with Ralph Freed]
05/1962 Adios Amigo Jim Reeves 90.US/23.UK
07/1965 I Heard from a Memory Last Night Jim Ed Brown 33.Country Chart

[with Joe Allison, Audrey Allison, Harlan Howard, Benny Davis, Joe Burke, Mark Fisher, Ralph Freed, Eddie Masterson]
12/1964 Tribute to Jim Reeves Larry Cunningham & the Mighty Avons 40.UK


piątek, 2 grudnia 2022

Go-Betweens

Grupa australijska. Utworzona w 1977 w Brisbane. Debiutowała jako duet: Robert Forster - g i Grant McLennan - voc, g, k. Później stopniowo powiększała się: o Lindy Morrison - dr (w 1980), o Roberta Vickersa - b,k(w 1983) i o Amandę Brown - voc, viol, ob, k, g (w 1987). W 1990 rozwiązała się.

Grupa nie odniosła nigdy sukcesu komercyjnego, ale zdobyła szacunek i uznanie słuchaczy piosenkami i balladami o niezwykłej urodzie melodycznej i wysmakowanej kolorystyce, np. Two Steps Step Out, Dusty In Here, Cattie And Cane, Man 0'Sand To Girl 0'Sea, Bachelor Kiss, Part Company, In the Core Of A Flame, Right Here, The House That Jack Kerouac Built, The Streets Of Your Town. Wzorów szukała m.in. w twórczości Boba DYLANA, Phila OCHSA, The BYRDS, Patti SMITH, TELEYISION, The CURE i AZTEC CAMERA.
 

Płyta Very Quick on the eye-Brisbane,1981 zawierała wczesne próbne nagrania, a minialbum The Able Singles był zbiorem utworów z pierwszych singli, wydanych przez firmę Able (np. Lee Remick i People Say). Dyskografię uzupełnia m.in. amerykańska przekrojowa płyta "Metals And Shells" (PVC, 1985). Forster jako solista zadebiutował albumem "Danger In The Past" (Beggars Banquet, 1991).

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Lee Remick/KarenGo-Betweens.1978--Able Label AB 001 [Aus][written by Robert Forster ]
People say/Don' t let him come backGo-Betweens05.1979--Able Label AB 003 [Aus][written by Robert Forster ]
I Need Two Heads/Stop Before You Say ItGo-Betweens06.1980--Postcard POSTCARD 80-4
Your Turn, My Turn/World WearyGo-Betweens07.1981--Missing Link MISS 29
Hammer the Hammer/By ChanceGo-Betweens06.1982--Rough Trade RT 108
Cattle And Cane/Heaven SaysGo-Betweens01.02.1983--Rough Trade RT 124
Man O' Sand to Girl O' Sea/This Girl, Black GirlGo-Betweens10.1983--Rough Trade RT 144
Bachelor Kisses/Rare Breed/Unkind & UnwiseGo-Betweens08.1984--Sire W 9156
Part Company/Just A King In MirrorsGo-Betweens01.11.1984--Sire W 9211
Spring Rain/The Life at Hand/Little JoeGo-Betweens02.1986--Beggars Banquet BEG 155
The Peel Session EP.Go-Betweens.1986--Strange Fruit SFPS 074
Head Full Of Steam/Don't Let Him Come BackGo-Betweens05.1986--Beggars Banquet BEG 159
Right Here/When People Are DeadGo-Betweens02.198782[2]-Beggars Banquet BEG 183
Cut It Out/Time In The DesertGo-Betweens05.1987--Beggars Banquet BEG 190
Bye Bye Pride/The House That Jack Kerouac BuiltGo-Betweens08.1987--Beggars Banquet BEG 194
Streets Of Your Town/Wait Until JuneGo-Betweens07.198880[8]-Beggars Banquet BEG 218
Was There Anything I Could Do?/Rock And Roll FriendGo-Betweens10.1988--Beggars Banquet BEG 219
Love Goes On!/CloudsGo-Betweens01.1989--Beggars Banquet BEG 225

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Send Me A LullabyGo-Betweens06.1982--Rough Trade ROUGH 45[ Producer - Go-Betweens and Tony Cohen]
Before HollywoodGo-Betweens03.1983--Rough Trade ROUGH 54[Produced by John Brand]
Spring Hill FairGo-Betweens09.1984--Sire 25 179-1[Produced by John Brand]
Metal And ShellsGo-Betweens09.1985--PVC 8942 [US]
Liberty Belle and The Black Diamond ExpressGo-Betweens03.1986--Beggars Banquet BEGA 72
TallulahGo-Betweens06.198791[1]-Beggars Banquet BEGA 81
16 Lovers LaneGo-Betweens08.198881[1]-Beggars Banquet BEGA 95
1978 to 1990Go-Betweens.1990--Beggars Banquet BEGA 104
The Friends of Rachel WorthGo-Betweens09.2000113[1]-Circus
Bright Yellow Bright OrangeGo-Betweens03.2003134[1]-Circus
Oceans ApartGo-Betweens05.200585[1]-Lomax

Gogi Grant

Myrtle Audrey Arinsberg (ur. 20 września 1924r - zm. 10 marca 2016r), zawodowo znana jako Gogi Grant , była amerykańską piosenkarką pop. Najbardziej znana jest z przeboju nr 1 z 1956 roku „ The Wayward Wind ”

 Grant urodziła się jako Myrtle Audrey Arinsberg w Filadelfii w Pensylwanii jako najstarsze z sześciorga dzieci rosyjskich żydowskich rodziców, Rose (z domu Jacobson) i Alexandra Arinsberga. W wieku 12 lat przeprowadziła się do Los Angeles, gdzie uczęszczała do Venice High School. W Kalifornii wygrała konkurs śpiewu dla nastolatków i pojawiła się w telewizyjnych talent show. Na początku lat pięćdziesiątych pracowała jako sprzedawczyni samochodów. W 1952 roku zaczęła nagrywać, używając najpierw imienia „Audrey Brown”, a później „Audrey Grant”. Imię „Gogi” nadał jej Dave Kapp, szef Artists and Repertory w RCA Victor, który lubił gościć w restauracji o nazwie Gogi's LaRue. 

 W 1955 roku Grant podpisała kontrakt z małą wytwórnią płytową, Era Records, i miała swój pierwszy hit w pierwszej dziesiątce z „Suddenly There's a Valley”. W następnym roku odniosła jeszcze większy sukces, osiągając pierwsze miejsce na liście Billboard Top 100 z „The Wayward Wind” i utrzymując się tam przez sześć tygodni. Piosenka sprzedała się w ponad milionie egzemplarzy w samych Stanach Zjednoczonych  i osiągnęła 9. miejsce na brytyjskiej liście singli . Została uznana przez magazyn Billboard za najpopularniejszą wokalistkę. Ten singiel powrócił na listę Hot Billboard Hot 100 w 1961 roku. 

 W 1957 roku dostarczyła wokale do roli Helen Morgan przez Ann Blyth w filmie biograficznym The Helen Morgan Story . Ścieżka dźwiękowa spowodowała jej powrót do RCA Victor (album ze ścieżką dźwiękową wspiął się na 25. miejsce na liście albumów Billboard), gdzie w następnym roku odniosła nagrała hit „ Strange Are the Ways of Love ”. Grant otrzymała gwiazdę w The Big Beat wiosną 1957 roku. W filmie wystąpiły muzyczne występy wielu artystów, w tym Fatsa Domino, The Diamonds, the Del Vikings, The Mills Brothers, Cal Tjader Quintet, George Shearinga, i Harry'ego Jamesa. Został wyprodukowany i wyreżyserowany przez Williama Cowana i został wydany w lutym 1958 roku. 

 W 1958 roku Grant była jednym z trzech solistów występujących na pierwszym stereofonicznym albumie klasycznego musicalu Show Boat. Innymi solistami byli Howard Keel, który pojawił się w filmowej wersji programu z 1951 roku, oraz Anne Jeffreys. W 1959 roku RCA Records wydała Kiss Me, Kate , w której wystąpiła wraz z Howardem Keelem i Ann Jeffreys, z muzyką zaaranżowaną przez Henri René, również w stereo. Chociaż Grant tworzyła albumy i pojawiała się w telewizji do lat 60-tych, jej popularność spadła i początkowo wycofała się ze śpiewania w 1967 roku po ostatnim singlu z amerykańskiej listy przebojów „ The Sea ” (pierwsza 20 na liście Billboard Easy Listening). 

 Grant przeżyła operację raka i był w remisji. W 2004 roku w wieku 80 lat zaśpiewała „The Wayward Wind” w programie PBS Magic Moments. Grant wystąpiła z The Fabulous Palm Springs Follies w Palm Springs w Kalifornii. Jednym z jej bardziej znaczących występów w późniejszych latach był występ z Follies 31 grudnia 2006 roku. Nadal występowała aż do 2013 roku, w wieku 89 lat.  

W 1959 roku Grant poślubił adwokata Roberta Rifkinda. Para miała dwoje dzieci.  Grant zmarła w Los Angeles 10 marca 2016 roku w wieku 91 lat. O jej śmierci poinformował jej syn Joshua Beckett. Miała też córkę, Jeri Brown.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Suddenly there' s a valley/Love isGogi Grant10.1955-9[11]Era 1003[written by Chuck Meyer, Biff Jones][produced by Buddy Bregman]
Who are we/We believe in loveGogi Grant02.1956-62[7]Era 1008[written by Paul Francis Webster, Jerry Livingston]
Wayward wind/No more than foreverGogi Grant04.19569[11]1[7][28]Era 1013[written by Herb Newman, Stan Lebowsky][produced by Buddy Bregman]
You're in love/When the tide is highGogi Grant09.1956-69[7] side B:75[2]Era 1019 [written by Herb Newman, Buddy Bregman][piosenka z filmu "Accused of murder"]
Strange are the ways of love/MarjolainaGogi Grant08.1958-80[3]RCA 7294[written by Ned Washington, Dimitri Tiomkin][produced by Dick Peirce][piosenka z filmu "The Young Land"]
Wayward wind [re-entry]Gogi Grant04.1961-50[9]Era 3046[written by Herb Newman, Stan Lebowsky][produced by Buddy Bregman]

Pleasure P

Wokalista R&B, Pleasure P, po raz pierwszy odniósł  sukces jako członek  grupy Pretty Ricky, zanim zaczął  grać solo. Zdobył kilka hitów na przełomie lat 2000 i 2010, ostatecznie ponownie łącząc się z Pretty Ricky na ponowne spotkanie w 2014 roku. Kontynuował karierę solową, a także przez kilka lat występował w serialu VH1 Love & Hip Hop: Atlanta

Urodzony jako Marcus Ramone Cooper 27 grudnia 1984 roku w Miami na Florydzie, Pleasure P zadebiutował na pierwszym albumie Pretty Ricky, Bluestars (2005). Wydany przez Atlantic Records album odniósł złoty sukces, dając początek przebojowi Top Ten „Grind with Me” i hitowi Top 20 „Your Body”. Drugi album Pretty Ricky, Late Night Special (2007), odniósł podobny sukces, dając początek hitom „On the Hotline” i „Push It Baby”.

 W 2007 roku, po wydaniu Late Night Special, Pleasure P ogłosił odejście z grupy i plany rozpoczęcia kariery solowej.  W 2008 roku wydał swój solowy debiutancki singiel „Did You Wrong”, który szybko stał się hitem. Jego debiutancki solowy album, The Introduction of Marcus Cooper , ukazał się w czerwcu 2009 roku. Mixtape zatytułowany Break Up to Make Up ukazał się w 2014 roku i zawierał kilka epizodów autorstwa DJ Clue

W tym samym roku Pretty Ricky ogłosił, że ponownie połączy się z Pleasure P, planując wydanie albumu Bluestars 2 gdzieś w 2015 roku. Chociaż zjednoczona grupa wydała nową muzykę w postaci singla „Puddles”, album nie powstał. szybko, a data premiery była co jakiś czas przesuwana. W międzyczasie Pleasure P wydało wiele singli, a nawet album studyjny She Likes z 2018 roku. Kontynuował wydawanie nowych utworów, zamykając rok singlem zatytułowanym „Bust a Whine”, na którym wystąpiła Amara La Negra.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Did You WrongPleasure P11.2008-90[4]Bluestar[written by Rex Zamor, Noble Prince Hart][produced by Rex Zamor][20[37].R&B Chart]
Boyfriend #2Pleasure P04.2009-42[18]Atlantic 517 661[written by Marcus Ramone Cooper, Richard Preston Butler, Jr., James Scheffer, Derrick Baker][produced by Jim Jonsin, Bigg D, Rico Love, EHood & E2][2[26].R&B Chart]
ShoneFlo Rida featuring Pleasure P03.200914457[1]Poe Boy 517 992[written by Tramar Dillard,Marcus Cooper,Jim Jonsin,Andre Harris,Vidal Harris,Richard Butler, Jr.][produced by Jim JonsinDre & Vidal][81[5].R&B Chart]
UnderPleasure P09.2009-78[10]Atlantic[written by D. Babbs , Lonny Bereal, M. Cooper , A. Dixon, J. Franklin, T. Jones, R. New & K. Stephens][produced by Durrell Babbs][5[29].R&B Chart]
AlohaFat Joe featuring Pleasure P and Rico Love09.2009--Terror Squad[written by Rico Love,Fat Joe,Marcus Cooper,Eric Goudy,Earl Hood][produced by Rico Love][86[3].R&B Chart]
I Love GirlsPleasure P featuring Tyga08.2012---[63[11].R&B Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Introduction of Marcus CooperPleasure P06.2009-10[15]Atlantic 516393[produced by Marcus "Pleasure P" Cooper, Craig Kallman , Bryant McKinnie, santana TanaBaby Robinson,Adonis, Rico Love, Brandon Richardson, E, Earl Hood, Don Vito, Tank, D-Town, 1852 Productions, Jack Rabbit Slim, Rudy, Static ]

Play-N-Skillz

 

Rodzeństwo Juan „Play” Salinas i Oscar „Skillz” Salinas to Play N Skillz, wszechstronni producenci i okazjonalni raperzy, którzy z powodzeniem poruszali się po współczesnym rapie, R&B, popie i muzyce tanecznej. Wychowani w Irving w Teksasie, zaczęli tworzyć muzykę w mieszkaniu swojej matki, wywołali lokalne poruszenie i w 2004 roku rozeszli się po całym kraju dzięki pracy nad utworem Lil' Flip U Gotta Feel Me, który znalazł się w pierwszej piątce listy Billboard 200.
 

W tym samym roku podpisali kontrakt z wytwórnią major Universal jako artyści nagrywający, bracia Salinas wydali wspólny utwór z Krayzie Bone i Adina Howard „Freaks”, singiel, który w lipcu zajął odpowiednio 69. miejsce na liście Hot 100. W ciągu następnych kilku lat tubylcy z Dallas odnieśli największy sukces dzięki piosence Chamillionaire „Ridin'”, przebojowi popowemu numer jeden, który w 2006 roku zdobył nagrodę Grammy za najlepszy rapowy występ duetu lub grupy, a także innej produkcji, „Got Money Lil Wayne’a ” był nominowany do nagrody Grammy w 2008 roku, a macierzysty album Tha Carter III zdobył nagrodę dla najlepszego albumu rapowego.

 Play N Skillz wydało kilka mixtape'ów i wyprodukowało piosenki dla Bun B, Pitbull i Slim Thug. Ich twórczość wahała się od trapu po reggaeton w połowie 2010 roku, podczas których dodali do swoich osiągnięć, umieszczając na listach przebojów klubowe single, takie jak „Not a Crime - No Es Illegal” z udziałem Daddy Yankee i „Si una Vez (If I Once )”, na którym asystowali im Frankie J, Becky G i Kap G.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
FreaksPlay-N-Skillz Featuring Krayzie Bone And Adina Howard 07.2004-69[10]Universal[produced by Play-N-Skillz][52[16].R&B Chart]

Players Association

The Players Association to grupa studyjna z siedzibą w Nowym Jorku, założona przez perkusistę / aranżera Chrisa Hillsa i producenta Danny'ego Weissa w 1977 roku w Vanguard Records. Nagrania Players Association przyciągnęły czołowych jazzowych muzyków sesyjnych, takich jak Joe Farrell, David Sanborn, James Mtume, Bob Berg, Mike Mandel, syntezator Marcus Barone i Lorraine Moore na wokalu, a także inni.

 Pisząc niektóre własne piosenki, grupa skupiła się głównie na coverach. Ich dwa największe hity to „Disco Inferno”, cover utworu Trammps, oraz ich własna kompozycja „Turn the Music Up!”. Oba utwory zostały nagrane przez wytwórnię Vanguard i wydane w Wielkiej Brytanii jako 12-calowe single, co zwiększyło popularność grupy na parkietach w całej Wielkiej Brytanii. „Disco Inferno” był podziemnym hitem klubowym w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, najbardziej znanym z przenikliwych solówek trębacza Jona Faddisa , Michaela Breckera i Davida Sanborna na saksofonie tenorowym i altowym.

 Zespół okazał się bardziej popularny w Wielkiej Brytanii , gdzie zdobył trzy single na listach przebojów, w tym przebój disco „Turn the Music Up!” (wszedł na brytyjską listę przebojów pod numerem 41 w dniu 4 marca 1979 r.), który osiągnął 8. miejsce na brytyjskiej liście singli  i trwał przez dziewięć tygodni, a także jeden album na listach przebojów, co również zapoczątkowało brytyjską trasę koncertową.

 Ich innymi mniejszymi singlami z list przebojów były „ Ride the Groove ” (wydany w Wielkiej Brytanii w 1979 r.), który osiągnął 42 miejsce na brytyjskiej liście przebojów oraz „ We Got the Groove ” (wydany w Wielkiej Brytanii w 1980 r.), który osiągnął 61. miejsce. Po wydaniu pięciu albumów w latach 1977-1981 związek się zakończył.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Love Hangover/ Moon In PiscesPlayers Association02.1977--Vanguard 35198[written by Pamela Sawyer, Marilyn McLeod][produced by Danny Weiss][24[6].Hot Disco/Dance;Vanguard 17 12"]
Turn The Music Up!Players Association03.19798[9]-Vanguard VS 5011[written by Chris Hills, Laurel Dann][produced by Danny Weiss][56[2].Hot Disco/Dance;Vanguard 22 12"]
Ride The GroovePlayers Association05.197942[5]-Vanguard VS 5012[written by Chris Hills, Laurel Dann][produced by Danny Weiss]
We Got The GroovePlayers Association02.198061[3]-Vanguard VS 5016[written by Chris Hills][produced by Danny Weiss][18[15].Hot Disco/Dance;Vanguard 32 12"]
The Get-Down Mellow Sound/DancePlayers Association04.1980--Vanguard 35 214[written by Chris Hills][produced by Danny Weiss][59[7].R&B Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Turn the Music UpPlayers Association03.197954[4]-Vanguard VSD 79421[produced by Danny Weiss]

czwartek, 1 grudnia 2022

Players

Grupa wokalna R&B z Chicago, Illinois, USA. Oryginalnymi członkami zespołu byli Herbert Butler, Collis Gordon i John Thomas. The Players powstali w 1966 roku, kiedy Gordon i Thomas zwerbowali Butlera, by zaśpiewał dla nich główną rolę w napisanym przez nich utworze „He'll Be Back”, cudownym lamencie o trudnej sytuacji dziewczyny, której chłopak walczył w dżunglach Wietnamu . Trio zostało nagrane przez Calvina Cartera, długoletniego producenta w Vee Jay Records, i podpisali kontrakt z filią Imperial Records, Minit Records, z siedzibą na zachodnim wybrzeżu.

 W połowie sesji Carter zastąpił Gordona i Thomasa w tle weteranami Dells. „He'll Be Back” stał się ogólnokrajowym hitem (numer 24 R&B), zasłużenie, ale kontynuacja „I'm Glad I Waited” (numer 32 R&B), pozbawiona rezerwowego talentu Dells i talent Gordona i Thomasa do pisania piosenek był bladym odbiciem poprzedniego hitu. The Players nagrali album i koncertowali w nowym składzie Butler , Joe Brackenridge , Otha Lee Givens  i Tommie  Johnson , ale bez kolejnych hitów ostatecznie zniknęli.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
He'll Be Back /I Wanna Be FreePlayers09.1966-107[3]Minit 32 001[written by C. Gordon, J. Thomas][produced by Cal Carter][24[16].R&B Chart]
I'm Glad You Waited/Why Did I Lie Players12.1966-130[2]Minit 32 012[written by Al Smith][produced by Cal Carter][32[5].R&B Chart]

Disturbing Tha Peace

Disturbing Tha Peace Records (DTP) to amerykańska wytwórnia płytowa założona przez Ludacrisa, Jeffa Dixona i Chakę Zulu

 Disturbing tha Peace została założona w 1998 roku przez Christophera „Ludacrisa” Bridgesa, menadżera Chakę Zulu i brata Zulu, Jeffa Dixona. Wytwórnia zaczynała jako niezależna wytwórnia i została stworzona, aby służyć jako rynek zbytu dla muzyków pochodzących z „Brudnego Południa”, zwłaszcza dla Ludacrisa, któremu w tamtym czasie nie udało się zdobyć kontraktu płytowego z dużą wytwórnią. Uwzględnienie wszystkich aspektów doradztwa A&R, marketingu/reklamy, promocji, możliwości kreatywnego sponsorowania, organizacji tras koncertowych i występów oraz długoterminowego rozwoju artystów. W tym samym roku wytwórnia wydała niezależny album Ludacrisa, Incognegro, który sprzedał się w ponad 50 000 egzemplarzy, a Ludacris sprzedał się z bagażnika swojego samochodu. Również w tym samym roku raper z Atlanty dokonał wielkiego przełomu, kiedy podpisał kontrakt z nowo utworzoną południową filią The Island Def Jam Music Group, Def Jam South, i został flagowym artystą wytwórni Dirty South

Pod koniec 2000 roku Def Jam przepakował swój undergroundowy album Incognegro jako Back for the First Time, dodając kilka nowych utworów: powstały we współpracy z UGK („Stick 'Em Up”), wyprodukowany przez Neptunes („Southern Hospitality”) oraz remiks jego wcześniej wydana piosenka z Timbalandem (zmieniono tytuł „Phat Rabbit”). Główny singiel z albumu „What's Your Fantasy” stał się wielkim hitem w całym kraju, osiągając 21. miejsce na liście Hot 100, a następny singiel „Southern Hospitality” był podobnie popularny, zajmując 23. miejsce na listach przebojów. pomógł zwiększyć sprzedaż Back for the First Time, który wspiął się aż na czwarte miejsce na liście Billboard 200, od czasu jego wydania, uzyskał potrójną platynę z ponad 3 milionami sprzedanych egzemplarzy. 

 W 2001 roku wytwórnia wydała drugi album Ludacrisa Word of Mouf, który okazał się jeszcze większym sukcesem dla Ludacrisa, sprzedając się w ponad 281 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu sprzedaży, zajmując trzecie miejsce na listach przebojów i dając początek serii hitów, które przetrwały aż do 2002 roku:  "Area Codes", "Rollout (My Business)", "Saturday (Oooh! Ooooh!)", "Welcome to Atlanta" i "Move Bitch". Album otrzymał certyfikat 2x Platinum, stając się jak dotąd najlepiej sprzedającym się albumem Ludacrisa ze sprzedażą ponad 3 616 000 egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych w lipcu 2009 roku. W 2002 roku wytwórnia wydała wspólny album Golden Grain, prezentujący zespół talentów podpisanych z odrodzoną przez Ludacrisa wytwórnią Disturbing tha Peace, na którym znaleźli się Shawnna, I-20, Tity Boi, Lil Fate, DJ Jay Cee znany również jako DJ JHB i Sam Ludacris na płycie. W 2003 roku wytwórnia wydała ścieżkę dźwiękową do filmu 2 Fast 2 Furious, która zrodziła trzy przeboje „Act a Fool”, „Pick Up the Phone” i Pump It Up. W tym samym roku wytwórnia stała się domem dla rapera z St. Louis Chingy, który wydał swój platynowy debiutancki album Jackpot w wytwórni. Album odniósł komercyjny sukces, uzyskując podwójną platynę w Ameryce. Jackpot był wspierany przez przeboje „One Call Away” i „Holidae In”, w tym ostatnim z udziałem Ludacrisa. 

 Chingy nagle opuścił wytwórnię. Pod koniec 2003 roku wytwórnia wydała trzeci album Ludacrisa Chicken-n-Beer, który jako pierwszy osiągnął pierwsze miejsce na liście Billboard 200. Chicken -n- Beer przyniósł ze sobą kolejną serię hitów, w tym numer jeden Hot 100, Kanye West wyprodukował „ Stand Up ” i numer szósty „ Splash Waterfalls ”. W 2004 roku wytwórnia wydała debiutancki album Shawnny Worth tha Weight. To zrodziło dwa single; „Shake Dat Shit” i „Weight a Minute”. Do tej pory album sprzedał się w 380 000 egzemplarzy. W tym samym roku wytwórnia wydała debiutancki album I-20. Album zrodził dwa single; "Fightin' in the Club" i "Break Bread". Pod koniec 2004 roku Ludacris wydał swój czwarty album The Red Light District, kolejny album numer jeden, pełen przebojów „Get Back”, „Number One Spot” i „Pimpin 'All Over the World”, na którym pojawił się nowy artysta wytwórni , piosenkarz R&B Bobby Valentino. W 2005 roku wytwórnia wydała debiutancki album Valentino, zatytułowany Bobby Valentino. Na szczycie list przebojów Billboard Top R&B/Hip-Hop Albums, zrodził trzy single;"Slow Down", "Tell Me" i "My Angel (Never Leave You)". Gorący „Slow Down” zapowiadał ponowne narodziny piosenkarza jako członka DTP na początku 2005 roku i wkrótce stał się ulubieńcem BET i radia, ponieważ ballada trafiała na liczne szkolne bale maturalne.

Drugi wspólny album Ludacris Presents: Disturbing tha Peace, zawierający listę talentów wytwórni, w tym nowych artystów z wytwórni, takich jak Shareefa, Field Mob, Norfclk, Lazyeye i Small World. Album zrodził dwa single; „Georgia” i „Gettin' Some”. Album uzyskał status złotej płyty. W 2006 roku wytwórnia wydała drugi album Shawny, Block Music. Album pojawił się natychmiast po „Gettin' Some”, najważniejszym wydarzeniu z drugiego albumu Disturbing tha Peace. Drugim singlem był „Damn” z udziałem Smoke of Field Mob. Album sprzedał się do tej pory w ponad 240 000 egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych i ponad 260 000 egzemplarzy na całym świecie. W tym samym roku Field Mob wydał swój trzeci album i pierwszy pod szyldem Light Poles and Pine Trees. Zrodził się jeden singiel, wyprodukowana przez Jazze Pha piosenka „ So What ” z udziałem Ciary. Stał się on jak dotąd najbardziej udanym hitem duetu, wspinając się na 10. miejsce na liście US Billboard Hot 100 oraz odpowiednio na 3. i 4. miejsce na listach przebojów US Hot Rap Tracks i US Hot R&B/Hip Hop Songs. Sam album osiągnął 1. miejsce na liście US Billboard Top Rap Albums i 7. miejsce na liście US Billboard 200. Sprzedał się w ponad 200 000 egzemplarzy. Sukces albumu został przynajmniej częściowo przypisany lepszej promocji grupy przez DTP niż w ich poprzedniej wytwórni, MCA Records.
 
 Pod koniec 2006 roku wytwórnia wydała nagrodzony Grammy piąty album Ludacrisa, Release Therapy, introspektywny album, na którym obiecał, że będzie traktowany poważniej niż w przeszłości. Kolejny szczyt list przebojów, Release Therapy, zawierał tylko dwa single, które znalazły się na liście Hot 100, ale oba były hitami: „Money Maker” (numer jeden), „Runaway Love” (numer dwa). Album zadebiutował na pierwszym miejscu listy albumów Billboard 200, sprzedając się w ponad 309 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu, co czyni go trzecim albumem numer jeden Ludacrisa z rzędu. Do tej pory album sprzedał się w ponad 1,3 miliona egzemplarzy.  Jesienią 2006 roku wytwórnia wydała debiutancki album Shareefy Point of No Return, z którego zrodziły się dwa single „Need a Boss” z udziałem rapera z wytwórni Ludacris i „Cry No More”, oba single zostały wydane w tym samym roku.  W 2007 roku wytwórnia wydała drugi album Bobby'ego Valentino Special Occasion, Valentino wydał pierwszy singiel z albumu zatytułowany „Turn the Page” z mieszanymi recenzjami. Jego drugi singiel, „Anonymous” z udziałem Timbalanda, został wydany 9 kwietnia 2007 roku. Ogólnie album zebrał pozytywne recenzje krytyków i publiczności. Special Occasion zadebiutował na 3. miejscu listy Billboard 200 w USA, sprzedając około 92 000 kopii w pierwszym tygodniu, nieco ponad połowę sprzedaży jego poprzedniego albumu w pierwszym tygodniu. Album ostatecznie zajął pierwsze miejsce na liście Billboard Top R&B/Hip-Hop Albums. Od tego czasu album sprzedał się w około 270 000 egzemplarzy. Jesienią 2007 roku wytwórnia wydała debiutancki album Playaz Circle Supply & Demand, na ich długo oczekiwanym debiutanckim albumie znalazły się przeboje „Duffle Bag Boy” z Lil Waynem, „Betta Knock”, U Can Believe It z Ludacrisem. W tym samym roku Chingy powrócił do wytwórni i wydał swój czwarty i drugi album z wytwórnią Hate It or Love It. Pierwszym oficjalnym singlem radiowym był „ Fly Like Me ” z udziałem Amerie. Drugi singiel został ogłoszony przez jego Myspace i był to „Gimme Dat” Feat. Ludacrisa i Bobby'ego Valentino. Album zadebiutował na 84. miejscu list przebojów, sprzedając się w 31 000 egzemplarzy. Album nie odniósł takiego sukcesu, jak jego pierwszy album studyjny, dlatego Chingy został usunięty z wytwórni kilka miesięcy później. Na początku 2008 roku Bobby Valentino potwierdził, że nie jest już podpisany ani z Def Jam, ani z Disturbing The Peace podczas wywiadu dla DJBooth.net. stwierdził: Decyzja o opuszczeniu [wytwórni] była całkowicie moja. Usiadłem z Ludacrisem i Chaką Zulu i wyjaśniłem im, że nadszedł czas, abym wyruszył na własną rękę. Nie mieli z tym problemu; są z tym fajni, w ogóle nie mają wołowiny. Pomimo złotego certyfikatu Special Occasion, Valentino był podobno sfrustrowany opóźnieniami albumu i mniejszą niż oczekiwano sprzedażą, co zakończyło się decyzją o opuszczeniu wytwórni. Chociaż więzi biznesowe zostały zerwane, Valentino utrzymuje pozytywne relacje z dyrektorem generalnym Chaką Zulu, Ludacrisem i personelem DTP/Def Jam. Prawie pod koniec 2008 roku wytwórnia wydała szósty album Ludacrisa Theatre of the Mind . Na albumie znalazły się trzy single. Pierwszym oficjalnym singlem był „What Them Girls Like”, z udziałem Chrisa Browna i Seana Garretta. Singiel osiągnął 33 miejsce na liście Billboard Hot 100. Drugim oficjalnym singlem był „One More Drink”, z udziałem T-Paina, który osiągnął 24 miejsce na liście Billboard Hot 100. Trzecim singlem był „Nasty Girl” , „u boku” Pliesa. Chociaż album został dobrze przyjęty przez krytyków muzycznych, zadebiutował na piątym miejscu listy Billboard 200, sprzedając się w 214 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Był to jego pierwszy album od Word of Mouf z 2001 roku, który nie osiągnął statusu numeru jeden, i jego najniższy album na listach przebojów od czasu jego debiutu. Do tej pory album sprzedał się w około 671 000 egzemplarzy, uzyskując złoty certyfikat. 
 
W 2009 roku wytwórnia wydała debiutancki album Willy'ego Northpole'a  Tha Connect.
 Pierwszym singlem z albumu był „Body Marked Up”, a drugim „# 1 Side Chick” z udziałem Bobby'ego Valentino. Sprzedaż albumu w pierwszym tygodniu wyniosła 2896 egzemplarzy. Na dzień 18 października 2009 album sprzedał się w 7 000 egzemplarzy. Recenzje albumu były pozytywne jak na debiutancki album, ale jednocześnie krytykowano go za niewiele funkcji. Ludacris miał znaleźć się na jego albumie, ale utwór, nad którym miał współpracować, nie pojawił się na czas przed datą wydania albumu. Słaba sprzedaż albumu była obwiniana za brak promocji i śmierć Michaela Jacksona dwa dni po wydaniu albumu. Pod koniec 2009 roku wytwórnia wydała drugi album Playaz Circle Flight 360: The Takeoff. To zrodziło pięć singli „Stupid”, „Hold Up”, „Can't Remember”, „Yeah We Gettin' Rich” i „Big Dawg”. Album zadebiutował na 74. miejscu listy Billboard 200, sprzedając się w 8 000 egzemplarzy. W grudniu 2009 roku album sprzedał się obecnie w 31 000 egzemplarzy. W tym samym roku wytwórnia podpisała kontrakt z nowym talentem, Rudym Currence, grupą rapową BXC, grupą rapową TK N CA $ H i Lil Scrappy, który opuścił BME Recordings Lil Jona. Również w tym samym roku Ludacris i Shawnna potwierdzili, że wydadzą razem album zatytułowany Battle of the Sexes , który ma się ukazać latem 2009 roku, ale Shawnna podobno oddzieliła się od wytwórni pod koniec tego samego roku i podpisała kontrakt z T-Pain's Nappy Boy Entertainment. Później doniesiono, że Shawnna została usunięta z albumu i stała się solowym albumem Ludacrisa z gościnnymi występami. 
Siódmy album Ludacrisa Battle of the Sexes został wydany 9 marca 2010 roku. Pierwotnie oznaczony jako wspólny album Ludacrisa i Shawny, stał się solowym albumem Ludacrisa z gościnnymi występami po tym, jak Shawnna została wycięta z albumu z nieznanych powodów.  Pomimo mieszanych lub negatywnych recenzji wokół albumu, zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboard 200 po wydaniu, co czyni go czwartym albumem numer jeden z rzędu. Album zrodził obecnie trzy single; „How Low”, „My Chick Bad” i „Sex Room”. 2 listopada 2011 roku ogłoszono, że Lil Scrappy rozstał się z wytwórnią.

                       Single na listach przebojów

Number One Spot/Who not me	Ludacris Feat. Shawna	03.2005	 19.US
Pimpin' All Over The World/Sput of the moment	Ludacris Feat. Bobby Valentino	06.2005	 9.US
Georgia/Gettin' some [Shawnna]	Ludacris & Field Mob Feat. Jamie Foxx	12.2005	 39.US
Need a boss	Shareefa Feat. Ludacris	08.2006	 62.US
Money Maker	Ludacris Featuring Pharrell 	09.2006	 1.US
Slap	Ludacris	04.2007	 	113.US
What Them Girls Like	Ludacris Co-Starring Chris Brown & Sean Garrett	09.2008	 33.US
How Low	Ludacris	12.2009	 6.US
My Chick Bad	Ludacris Feat. Nicki Minaj	03.2010	 11.US
Sex Room	Ludacris Feat. Trey Songz	06.2010	 69.US
Representin	Ludacris featuring Kelly Rowland	12.2012	 97.US
Party Girls	Ludacris featuring Wiz Khalifa, Jeremih and Cashmere Cat	03.2014	 	113.US
Good Lovin	Ludacris featuring Miguel	04.2015	 	91.US
Duffle Bag Boy	 Playaz Circle featuring Lil Wayne	08.2007	-	15[20]
Gettin' Some	Shawnna	04.2006	 	31.US

 Playaz Circle

 Playaz Circle to amerykański duet hip-hopowy związany z wytwórnią Def Jam Recordings, w skład którego wchodzą raperzy 2 Chainz i Dolla Boy

 Duet został założony w 1997 roku przez przyjaciół z dzieciństwa, Tity Boi (później znany jako 2 Chainz) i Dolla Boy w College Park w stanie Georgia. Duet zebrał wszystkie swoje pieniądze, aby wydać niezależny album United We Stand, United We Fall. Album zawierał utwory Lil Fate, I-20 i innych z rodziny Disturbing tha Peace. Zostali przedstawieni Ludacrisowi przez Lil Fate i wkrótce zostali dobrymi przyjaciółmi. Wkrótce potem Dolla Boy został uwięziony, a Tity Boi zastrzelony. 

W rezultacie żaden materiał duetu nie został wydany aż do 2007 roku. W styczniu 2010 roku Playaz Circle nakręcił teledysk do swojego singla „Big Dawg” z udziałem Lil Wayne'a i Birdmana w Studio Space Atlanta. 

 Pod koniec 2012 lub na początku 2013 roku ich dwa albumy studyjne zostały usunięte z iTunes, najprawdopodobniej z powodu roszczenia dotyczącego praw autorskich do nazwy duetu. W grudniu 2013 roku 2 Chainz potwierdził, że ostatnio współpracował z Dolla Boy i że duet planuje wydać kolejny wspólny projekt.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Duffle Bag Boy Playaz Circle featuring Lil Wayne08.2007-15[20]DTP 009 296[written by Eearl Conyers/Tauheed Epps/Dwayne Carter/Joshua Banks][produced by M-16][4[33].R&B Chart]
Can't Remember Playaz Circle featuring Bobby V09.2009--DTP [85[5].R&B Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Supply & Demand Playaz Circle10.2007-27Disturbing Tha Peace 0010083[produced by Chaka Zulu,Jeff Dixon,Ludacris,B-Crucial,Bigg D,Buckwild,Drumma Boy,Jean "J Rock" Borges,Knoxville,Kon Artis,M16,Midnight Black,StreetRunner,Tony Dinero,Wonder Arillo]
Flight 360: The Takeoff Playaz Circle06.2009-74Disturbing Tha Peace 0012679[produced by Chaka Zulu,Jeff Dixon,Ludacris,Aktual,Big Hurt,Brandon Casey,Brian Casey,Clarence "Kage" Holmes,Crank King,Kidz With Machine Gunz,Korleone,Larry Love,LT Moe,T-Gunnz,The Royalty,The Trak Starz,Tombstone,Trouble Styles,Wonder Arillo]