czwartek, 3 marca 2022

Parliament/Funkadelic

 Ten niezwykły amerykański kwintet wokalny powstał w 1965 r. z inicjatywy George'a Clintona (ur. 22.07.1941 r. w Kannapolis w stanie Północna Karolina), Raymonda Davisa (ur. 29.03.1940 r. w Sumter w stanie Południowa Karolina), Calvina Simona (ur. 22.05.1942 r. w Beckley w Zachodniej Wirginii), Clarence'a "Fuzzy" Haskinsa (ur. 8.06.1941 r. w Elkhorn w Zachodniej Wirginii) i Grady'ego Thomasa (ur. 5.01.1941 r. w Newark w stanie New Jersey).

 

Zainteresowanie George'a Clintona muzyką objawiło się w pełni dopiero po jego przeprowadzce wraz z rodziną do Plainfield w stanie New Jersey. Tam też założył grupę The Parliaments na wzór formacji doo-wop Frankie Lymon And The Teenagers. W tym okresie kwintet nagrał dwa single: "Poor Willie" i "Lonely Island", ale dopiero w 1967 r. Clinton obrał bardziej zdecydowany muzyczny kierunek rejestrując kompozycję "(I Wanna) Testify". Singel ten nagrany w Detroit trafił do Top 20 amerykańskiej listy przebojów, ale wszystkie związane z nim plany spaliły na panewce, gdy wytwórnia Revilot, z którą zespół był związany kontraktem, wycofała się z muzycznego biznesu. Wszystkie istniejące umowy sprzedano wówczas koncernowi Atlantic, lecz George wolał zrezyg nować z nazwy The Parliaments, by móc podpisać kontrakt na własną rękę.
 

Schronił się wraz z kolegami pod opiekuńcze skrzydła firmy Westbound Records, dla której nagrywali pod szyldem Funkadelic. W 1970 r. rozwiązano ostatecznie problemy z nazwą i muzycy podpisali kontrakt z wytwórnią Invictus już jako Parliament. W 1970 r. zarejestrowali debiutancki eksperymentalny album Osmium, po czym zanotowali na swoim koncie rhythm'n'bluesowy przebój "Breakdown". Przez następne trzy lata "Parliafunkadelicament Thang" skoncentrowali się na nagraniach Funkadelic, lecz nieporozumienia i spory w wytwórni Westbound doprowadziły do "drugich narodzin" formacji Parliament.
 

Podpisawszy w 1974 r. kontrakt z wytwórnią Casablanca, zarejestrowali dla niej swoje pierwsze single: "Up For The Down Stroke", "Chocolate City" i "P. Funk (Wants To Get Funked Up)", które były już nieco mniej radykalne niż materiał proponowany wcześniej przez Clintona. Pod sztandarem P. Funk zebrało się w tym okresie około 40 muzyków, wśród których znaleźli się "uchodźcy" z obozu Jamesa Browna: Bootsy Collins, Fred Wesley i Maceo Parker. Koncerty formacji były mieszaniną dokonań Parliament i grupy towarzyszącej Brownowi. Tymczasem Parliament kontynuowali swą dobrą passę na rhythm'n'bluesowej liście przebojów, umieszczając tam kompozycję "Give Up The Funk (Tear The Roof Off The Sucker)" (w 1976 r.) i dwa bestsellery z 1978 r.: "Flashlight" i "Aqua Boogie (A Psychoalphadiscobeta-bioaquadoloop)". Ostry funk grupy uzupełniała w nich doskonała sekcja dęta i niezwykła wizja lidera. Ostatnim przebojem umieszczonym w zestawieniach był "Agony Of Defeet" z 1980 r. Clinton zrezygnował potem ponownie z nazwy Parliament w wyniku problemów wynikłych z nabycia katalogu nagrań wytwórni Casablanca przez Polygram.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Poor Willie/Party BoysParliaments.1958r--APT 45-25 036[written by C. Davis, R. Lambert, G. Thomas, D. Mitchell, G. Clinton]
Lonely Island/(You Made Me Wanna) CryParliaments.1959--Flipp FL 45-100/101[written by Murray, Carlos ]
Heart Trouble/(That Was) My GirlParliaments.1965--Golden World 36[written by G. Clinton, S. Barnes][produced by Geo-Si-Mik]
(I Wanna) Testify/I Can Feel The Ice MeltingParliaments07.1967-20[13]Revilot RV 207[written by D. Taylor, G. Clinton][produced by George Clinton][3[15].R&B Chart]
All Your Goodies Are Gone (Let Hurt Put You In The Loser's Seat)/Don't Be Sore At MeParliaments10.1967-80[7]Revilot RV 211[written by G. Clinton, C. Haskins, B. Nelson][produced by Clinton, Taylor][21[8].R&B Chart]
Little Man/The Goose(That Laid The Golden Egg)Parliaments.1967--Revilot RV 214[written by G. Clinton, T. Lewis][produced by Clinton, Taylor]
Look At What I Almost Missed/What You Been GrowingParliaments04.1968-104[4]Revilot RV 217[written by G. Clinton, T. Lewis][produced by Clinton, Taylor]
A New Day Begins/I'll WaitParliaments.1968--Revilot RV 228[written by G. Clinton][produced by LeBaron][44[2].R&B Chart]
Music For My Mother/InstrumentalFunkadelic03.1969--Westbound 148[written by G. Clinton, E. Hazel, B. Nelson][50[1].R&B Chart]
I'll Bet You/Qualify & SatisfyFunkadelic10.1969-63[7]Westbound 150[written by G. Clinton, S. Barnes, T. Lindsey][22[5].R&B Chart]
I Got A Thing, You Got A Thing, Everybody's Got A Thing/Fish 'n' Chips And SweatFunkadelic03.1970-80[6]Westbound 158[written by C. Haskins][produced by George Clinton][30[6].R&B Chart]
I Wanna Know If It's Good To You?/(Instrumental)Funkadelic08.1970-81[4]Westbound 167[written by G. Clinton, B. Nelson, E. Hazel, C. Haskins][produced by George Clinton][27[6].R&B Chart]
You And Your Folks, Me And My Folks/Funky Dollar BillFunkadelic04.1971-91[2]Westbound 175[written by G. Clinton, B. Worrell, J. Jones][produced by George Clinton][42[3].R&B Chart]
Can You Get To That/Back In Our MindsFunkadelic09.1971-93[3]Westbound 185[written by G. Clinton, E. Harris][produced by George Clinton][44[5].R&B Chart]
The Breakdown/Little Ole Country BoyParliament08.1971-107[2]Invictus IS 9095[written by George Clinton/Ruth Copeland/Clyde Wilson][30[5].R&B Chart]
Loose Booty/A Joyful ProcessFunkadelic03.1973-118[2]Westbound 205[A:written by G. Clinton, H. Beane][B:written by G. Clinton, B. Worrell][produced by George Clinton][A:49[3].R&B Chart][B:38[4].R&B Chart]
Cosmic Slop/If You Don't Like The Effects, Don't Produce The CauseFunkadelic10.1973-102[12]Westbound 218[written by G. Clinton, B. Worrell][produced by George Clinton]
Testify/I Can Move You (If You Let Me)Parliament12.1974--Casablanca 811[written by G. Clinton, D. Taylor][produced by George Clinton][77[5].R&B Chart]
Up For The Down Stroke/Presence Of A BrainParliament08.1974-63[9]Casablanca 0013[written by G. Clinton, W. Collins, C. Haskens, B. Worrell][produced by George Clinton][10[16].R&B Chart]
Standing On The Verge Of Getting It On/ Jimmy's Got A Little Bit Of Bitch In HimFunkadelic.1974--Westbound 224[written by G. Clinton][produced by George Clinton][27[15].R&B Chart]
Chocolate City/ (long version)Parliament06.1975-94[3]Casablanca NB 831[written by G. Clinton, W. Collins, B. Worrell][produced by George Clinton][24[14].R&B Chart]
Ride On/Big Footin'Parliament.1975-64.R&B; ChartCasablanca NB 843[written by G. Clinton, W. Collins, B. Worrell][produced by George Clinton][64[7].R&B Chart]
Red Hot Momma/Vital JuicesFunkadelic03.1975--Westbound 224[written by B. Worral, E. Hazel, G. Clintpon][produced by George Clinton][73[8].R&B Chart]
Better By The Pound/Stuff & ThingsFunkadelic11.1975-99[3]Westbound 5014[written by G. Clinton, G. Cook][produced by George Clinton]
P.Funk (Wants To Get Funked Up)/Night Of The Thumpasorus PeoplesParliament02.1976--Casablanca NB 852[written by G. Clinton, B. Collins, B. Worrell][produced by George Clinton][33[10].R&B Chart]
Let's Take It To The Stage/Biological SpeculationFunkadelic07.1976--Westbound WT 5026[written by G. Clinton, W. Collins, G. Shider][produced by George Clinton][89[5].R&B Chart]
Undisco Kidd/How Do Yeaw View YouFunkadelic10.1976-102[4]Westbound WT 5029[written by G. Clinton, W. Collins, B. Worrell][produced by George Clinton][30[12].R&B Chart]
Tear The Roof Off The Sucker (Give Up The Funk)/ P.Funk (Wants To Get Funked Up)Parliament05.1976-15[17]Casablanca NB 856[gold-US][written by G. Clinton, B. Collins, J. Brailey][produced by George Clinton][5[10].R&B Chart]
Star Child (Mothership Connection)/Supergroovalisticprosifunkstication (The Thumps Bump)Parliament09.1976--Casablanca NB 864[written by Clinton, Collins, Worrell][produced by George Clinton][26[10].R&B Chart]
Do That Stuff/HandcuffsParliament11.1976--Casablanca NB 871[written by Clinton, Shider, Worrell][produced by George Clinton][22[15].R&B Chart]
Comin' Round The Mountain/If You Got Funk,You Got StyleFunkadelic01.1977--Warner Bros. 8309[written by G. Clinton, G. Cook][produced by George Clinton][54[8].R&B Chart]
Smokey/Soul MateFunkadelic.1977-96.R&B; ChartWarner Bros. WBS 8367[written by G. Clinton, G. Shider][produced by George Clinton][96[3].R&B Chart]
Dr. Funkenstein/Children Of ProductionParliament03.1977-102[2]Casablanca NB 875[written by Clinton, Collins, Worrell][produced by George Clinton][43[8].R&B Chart]
Fantasy Is Reality/The Landing Of The Holy MothershipParliament07.1977--Casablanca NB 892[written by G. Clinton, B. Worrell, L. Ware][produced by George Clinton][54[10].R&B Chart]
Bop Gun /I've Been Watching You(Move Your Sexy Body)Parliament12.1977-102[9]Casablanca NB 900[written by George Clinton, Gary Shider, William Collins][produced by George Clinton][14[15].R&B Chart]
Flash Light/Swing Down, Sweet ChariotParliament02.1978-16[16]Casablanca NB 909[gold-US][written by G. Clinton, B. Worrell, W. Collins][produced by George Clinton][1[3][20].R&B Chart]
Maggot Brain/Chant (Think! It Ain't Illegal Yet)Funkadelic.1978--Warner Bros. BSK 3209[written by G. Clinton, E. Hazel][produced by George Clinton]
One Nation Under A Groove (Part 1)/Part 2Funkadelic09.19789[12]28[14]Warner Bros. 8618[gold-US][written by G. Clinton, G. Shider, W. Morrison][produced by George Clinton][1[6][25].R&B Chart][31[2].Hot Disco/Dance;Warner 766 12"]
Funkentelechy/Part 2Parliament06.1978--Casablanca NB 921[written by G. Clinton, W. Collins][produced by George Clinton][27[10].R&B Chart]
Aqua Boogie (A Psychoalphadisco-betabioaquadoloop)/(You're A Fish And I'm A)Parliament02.1979-89[2]Casablanca NB 950[written by G. Clinton, W. Collins, B. Worrell][produced by George Clinton][1[4][18].R&B Chart]
(Not Just) Knee Deep - Part 1/Part 2Funkadelic10.1979-77[4]Warner Bros. 49 040[written by George Clinton][produced by Dr. Funkenstein][1[3][20].R&B Chart]
Cholly (Funk Getting Ready To Roll!)/Into YouFunkadelic02.1979--Warner Bros. WBS 8735[written by W. Collins, W. Morrison, G. Clinton][produced by George Clinton][43[7].R&B Chart]
Uncle Jam (Part 1)/Part 2Funkadelic12.1979--Warner Bros. WBS 49 117[written by G. Clinton, G. Snider, B. Worrell, W. Collins][produced by Dr. Funkenstein ][53[8].R&B Chart]
Rumpofsteelskin/Liquid SunshineParliament04.1979-63.R&B; ChartCasablanca NB 976[written by G. Clinton, W. Collins][produced by George Clinton][63[5].R&B Chart]
Party People/Party People (Reprise)Parliament11.1979--Casablanca NB 2222[written by G. Clinton, W. Collins, G. Shider][produced by Dr. Funkenstein][39[10].R&B Chart]
Theme From The Black Hole/(You're A Fish And I'm A) Water SignParliament01.1980--Casablanca NB 2235[written by W. Collins, G. Clinton, J. S. Theracon][produced by George Clinton ][8[16].R&B Chart]
Agony Of Defeet/The Freeze (Sizzaleenmean)Parliament11.1980--Casablanca NB 2317[written by R. Dunbar, D. Sterling, D. Clinton][produced by George Clinton, Ron Dunbar ][7[14].R&B Chart]
The Big Bang Theory/Part 2Parliament04.1980--Casablanca NB 2250[written by D. Sterling, R. Dunbar, G. Clinton][produced by George Clinton, Ron Dunbar ][50[7].R&B Chart]
Connections And Disconnections/The WitchFunkadelic03.1981--Lax 70055[produced by Greg Errico, Clarence Haskins, Calvin Simon, Grady Thomas][68[12].R&B Chart]
The Electric Spanking Of War Babies/InstrumentalFunkadelic04.1981--Warner Bros. WBS 49 667[written by George Clinton, Barbarella Bishop, Walter Morrison][produced by George Clinton, Walter Morrison][60[6].R&B Chart]
Shockwaves/Brettino's BounceFunkadelic.1981--Warner Bros WBS 49 807
Gettin' it/Never talk downToo Short feat Parliament Funkadelic08.1996-68[10]Jive 42 409

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
FunkadelicFunkadelic03.1970-126[17]Westbound 2000[Producers: George Clinton ]
Free your mind...and your ass will followFunkadelic10.1970-92[11]Westbound 2001[Producers: George Clinton ]
Maggot brainFunkadelic08.1971-108[16]Westbound 2007[Producers: George Clinton ]
America eats it' s youngFunkadelic06.1972-123[15]Westbound 2020[Producers: George Clinton ]
Cosmic slopFunkadelic07.1973-112[13]Westbound 2022[Producers: George Clinton ]
Standing on the verge of getting it onFunkadelic09.1974-163[5]Westbound 1001[Producers: George Clinton ]
Chocolate CityParliament05.1975-91[18]Casablanca 7014[Producers: George Clinton ]
Let' s take it to the stageFunkadelic07.1975-102[16]Westbound 215[Producers: George Clinton ]
Mothership connectionParliament02.1976-13[37]Casablanca 7022[platinum-US][Producers: George Clinton ]
Tales of Kidd FunkadelicFunkadelic10.1976-103[10]Westbound 227[Producers: George Clinton ]
The clones of dr FunkensteinParliament10.1976-20[22]Casablanca 7034[gold-US][Producers: George Clinton ]
Hardcore JolliesFunkadelic11.1976-96[12]Warner 2973[Producers: George Clinton ]
Parliament live/P.Funk Earth TourParliament05.1977-29[19]Casablanca 7053[gold-US][Producers: George Clinton ]
Funkentelechy vs The Placebo SyndromeParliament12.1977-13[34]Casablanca 7084[platinum-US][Producers: George Clinton ]
One nation under a grooveFunkadelic10.197856[5]16[22]Warner 3209[platinium-US][Producers: George Clinton ]
Motor-booty affairParliament12.1978-23[18]Casablanca 7125[gold-UK][Producers: George Clinton ]
Gloryhallastoopid [Or pin the tale on the funky]Parliament12.1979-44[19]Casablanca 7195[gold-UK][Producers: George Clinton ]
Uncle jam wants youFunkadelic10.1979-18[17]Warner 3371[gold-UK][Producers: George Clinton ]
TrombipulationParliament01.1981-61[7]Casablanca 7249[Producers: Walter "Junie" Morrison , Bootsy Collins , George Clinton , Ronnie Dunbar , Ron Ford]
The electric spanking of war babiesFunkadelic08.1981-105[4]Warner 3482[Producers: Walter "Junie" Morrison , Bootsy Collins , George Clinton , Ron Ford , Gary Shider ]
Connections & disconnectionsFunkadelic04.1981-151[4]LAX 37 087

środa, 2 marca 2022

Packers

 The Packers to amerykańska grupa soulowa założona przez saksofonistę tenorowego Charlesa „Packy” Axtona, syna Estelle Axton, współwłaścicielki Stax Records. Axton był byłym członkiem Mar-Keys, podobnie jak Steve Cropper, który grał na pierwszym nagraniu i hicie grupy, rzekomo nagranym jako „demo”.  

Do Croppera, członka Booker T. Jones & The MGs i zespołu sesyjnego Stax Records, dołączył również Booker T. na fortepianie i perkusista Al Jackson, podczas gdy Leon Haywood (na organach) był jednym z tych, którzy również grał. w utworach grupy. Pierwszy album The Packers, Hole in the Wall, osiągnął 7. miejsce na liście Billboard R&B .

Album  dzięki sile tytułowego singla, który osiągnął 5. miejsce na liście R&B Singles  i 43. na liście Billboard Hot 100.   Krótkotrwała wytwórnia Pure Soul została specjalnie założona przez dżokeja z Los Angeles, Magnificent Montague, który zorganizował sesję nagraniową.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Hole in the wall/Go 'head onPackers11.1965-43[11]Pure Soul 1107[written by Cropper, Jackson, Jones, N. Nathan][produced by E And M Productions][5[15].R&B Chart]

wtorek, 25 stycznia 2022

Sharon Bryant

 Sharon Bryant (ur. 14 sierpnia 1956r w hrabstwie Westchester w stanie Nowy Jork) , amerykańska piosenkarka R&B. Karierę rozpoczęła jako wokalistka grupy  Atlantic Starr w 1976 roku.
 

  Bryant zaśpiewała główną rolę w utworach takich jak „When Love Calls” i „Circles”. Opuściła grupę w pogoni za karierą solową w 1984 roku i dzięki temu odniosła umiarkowany sukces solowy. Sama odniosła sukces dopiero pięć lat później, kiedy ballada „Foolish Heart” znalazła się w pierwszej dziesiątce listy R&B Billboardu. 

 Kolejny duży hit R&B z towarzyszącego mu albumu zatytułowanego „Let Go” był również umiarkowanym hitem popowym, zdobywając 40. miejsce na listach przebojów  i zajmując 37. miejsce w rankingu magazynu Radio & Records. Top 100. W 2013 roku Bryant pojawiła się jako wokalistka w tle na drugim albumie Empire of the Sun Ice on the Dune w piosence „Keep a Watch”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Let Go/Saturday NiteSharon Bryant08.1989-34[13]Wing 871 722[written by Darryl Duncan][produced by Darryl Duncan][2[18].R&B Chart]
Foolish Heart/Saturday NiteSharon Bryant12.1989-90[5]Wing 889 878[written by S. Perry, R. Goodrum][produced by Sharon Bryant, Rick Gallwey][7[18].R&B Chart]
Body TalkSharon Bryant02.1990--Wing 873 599[written by D. Foster, R. Gallwey, S. Bryant, T. McElroy][produced by Foster & McElroy][38[9].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Here I AmSharon Bryant09.1989-139[13]Wing 837 313[produced by Michael Colina, Rick Gallwey, Sharon Bryant]

wtorek, 11 stycznia 2022

ska

 Do końca lat 50-tych muzyka folkowa Jamajki przypominała co prawda calypso, ale miała swój własny styl. Jednak docierające tam programy rhythm’n’ bluesowych stacji radiowych z południa USA (Miami, Nashville i Nowy Orlean) spowodowały powstanie zupełnie nowego gatunku - ska. Popularność rhythm’n’bluesa na Jamajce zachęcila tubylców do stworzenia „Sound Systems” (pierwowzór objazdowych dyskotek). Jednak jakość sprzętu nagłaśniającego była tak niska, że publiczność raczej czuła muzykę niż jej słuchała. 

Wśród twórców Sound Systems znaleźli się: Sir Coxsone (Dodd) The Downbeat, Duke Reid The Trojan i Tom The Great Sebastian. Wszyscy oni byli bardzo popularni, a ich regularne weekendowe zabawy taneczne przyciągały tłumy. Między poszczególnymi dyskotekami istniała ostra rywalizacja -każda z nich starała się za wszelką cenę zdobyć najnowsze i najmodniejsze płyty. Organizowano wyprawy po płyty do USA, a naklejki na czarnych krążkach były zdrapywane lub zaklejane, by rywal nie odkrył tytułów melodii ulubionych przez publiczność.

 Pod koniec dekady źródła „hard- rockowego” rhythm’n’bluesa zaczęły stopniowo wysychać, a czarna część amerykańskiej publiczności zwróciła się w stronę łagodniejszych rytmów - co na Jamajce wcześniej zupełnie się nie przyjęło. Nie istniał tam też - lub prawie nie istniał - przemysł fonograficzny, dopiero twórcy z Sound System - zmuszeni przez okoliczności - zaczęli produkować własne rhythm’n’bluesowe utwory , które grali później dla swoich fanów. Początkowo miejscowa publiczność nie była świadoma, że były to nagrania jamajskie, lecz ku zaskoczeniu ludzi takich, jak Duke Reid i Coxsone, polubiła je na tyle, by kupować płyty, które zaczęły ukazywać się na winylu. Tak narodził się nowy styl, zwany ska. 

Charakteryzował się połączeniem rhytm’n’bluesa. off-beatu i elementów free jazzu. Pochodzenie słowa „ska” jest niejasne, istnieje na ten temat kilka różnych teorii. Najbardziej prawdopodobne jest, że „ska” to wyraz dźwiękonaśladowczy, używany przez disc jockeyów, by zachęcić publiczność do tańca. Pierwszym i najbardziej wpływowym producentem, który nagrał płytę ska był Coxsone Dodd, który wspólnie z Dukem Reidem opanował jamajski biznes muzyczny w latach 60-tych.

Najpopulamiejsze nagrania instrumentalne w stylu ska stworzyli Don Drummond, Tommy McCook, Rico Rodriquez i Clue J Drumbago. Wokaliści nie mieli tak dużej siły przebicia, ponieważ nagrania ska były przeważnie instrumentalne. Niemniej jednak Laurel Aitken, Owen Gray i Higgs & Wilson wśród wielu innych zostali pierwszymi gwiazdami jamajskiego show-biznesu. Popularność tego gatunku szybko rozprzestrzeniła się poza granice Western Kingston, i w Wielkiej Brytanii (szczególnie w Londynie) cieszył się on na początku lat 60-tych olbrzymim powodzeniem. 

Płyty, wydawane przez wytwórnie Island i Blue Beat z myślą o jamajskich emigrantach, zyskały rozgłos także wśród białej publiczności. Ska królowało niepodzielnie do 1966 roku, kiedy zaczęło tracić na popularności. Powstał wtedy nowy styl - rock steady. Ska dało początek temu, co dziś jest znane jako muzyka reggae, a brzmienie podstawowe wielokrotnie powracało w muzycznych modach i trendach - szczególnie pod koniec lat 70-tych. Zaskakujące jest to, że słuchacze odkrywający ska po raz pierwszy dopiero dziś, są nadal zafascynowani jego świeżością i dynamizmem, chociaż minęło już ponad 30 lat od jego powstania.

Rozmiar: 1016 bajtówReprezantywni artyści

Desmond Dekker/ The Gladiators /Toots & the Maytals /Millie Small /Tommy McCook/Jackie Mittoo/Bob Marley/Roland Alphonso


Rozmiar: 1223 bajtówReprezentatywne płyty
  
 
   	
1996 Foundation Ska The Skatalites
2000 Something Special: Ska Hot Shots Roland Alphonso
1992 Rockin' Steady: The Best of Desmond Dekker Desmond Dekker
2000 The Keyboard King at Studio One Jackie Mittoo
1980 Fabulous Greatest Hits [Melodisc] Prince Buster 
1997 Time Marches On: Derrick Morgan Sings Ska, Rocksteady and Reggae Derrick Morgan 
1998 The Authentic Ska Sound of Tommy McCook Tommy McCook
1997 Island 40, Vol. 1: 1959-1964- Ska's the Limit Various Artists

 

ska
Style żródłowe: Jamaican mento,calypso,jazz,New Orleans rhythm and blues
Żródła kulturowe: póżne lata 50-te/Jamajka
Typowe instrumenty : -
Okres popularności: Głównie lata 60-te ,USA,Australia,Japonia
Pochodne formy: Rocksteady,reggae
Subgenres 2 Tone,ska jazz,ska pop,ska punk,ska-core,spouge,Christian ska
-

 
 

 

Box Car Racer

 

Box Car Racer to zespół punkowy z lat 2002-2003, w skład którego wchodzili Tom DeLonge i Travis Barker z Blink-182 oraz David Kennedy z Hazen Street i Over My Dead Body. Anthony Celestino działał jako basista trasy koncertowej. Dzięki Box Car Racer DeLonge oddał hołd swoim post-hardcore'owym wpływom, takim jak Jawbox, Quicksand, Fugazi i Refused.

 Projekt rozpoczął się w 2002 roku, kiedy trasa Blink-182 musiała zostać odwołana z powodu problemów z plecami DeLonge'a. DeLonge i perkusista Travis Barker założyli zespół z nudów. Pomysł zaczął się od sesji podczas nagrywania płyty Take Off Your Pants and Jacket, gdzie DeLonge grał na gitarze akustycznej. Nowo powstały zespół powinien nazywać się The Kill, pierwszy album Et Tu, Brute. W końcu zdecydowali się na Box Car Racer, nazwę zespołu, w którym Barker grał wkrótce po ukończeniu szkoły. W grudniu 2001 roku zespół rozpoczął nagrywanie pierwszego i jedynego albumu, Box Car Racer. Jerry Finn został zatrudniony jako producent. 

Tom DeLonge celowo napisał poważniejsze i bardziej przemyślane tematy na album, na które również wpłynęła depresja spowodowana jego ciągłymi problemami z plecami. W Box Car Racer DeLonge grał zarówno na gitarze rytmicznej, jak i na basie, a Anthony Celestino został zatrudniony na koncerty. Pierwszy występ zespołu na żywo (z Celestino) miał miejsce 1 kwietnia 2002 roku. 21 maja 2002 w końcu pojawił się album Box Car Racer, który osiągnął dwunaste miejsce na amerykańskich listach przebojów. Na brytyjskiej, australijskiej, kanadyjskiej, niemieckiej i irlandzkiej liście przebojów osiągnął miejsca 27, 30, 7, 89 i 49. Album został nagrodzony złotym przez CRIA, a singiel I Feel So osiągnął 120 miejsce na liście Billboard 200  i 41. na listach przebojów w Wielkiej Brytanii. 

Drugi singiel There Is nie mógł znaleźć się na liście Billboard 200, ale na 32. miejscu listy Modern Rock. Box Car Racer to album koncepcyjny o chłopcu, który widzi ponurą przyszłość, gdy chciwy rząd niszczy ziemię. Wraz z grupą obcych ucieka przed katastrofą i zakochuje się w jednym z uciekinierów. Gościnnie wystąpią różni artyści z kręgu alternatywy i punka. Tima Armstronga i Jordana Pundika z Rancid and New Found Glory można usłyszeć w „Cat Like Thief”. W albumie wziął również udział basista blink-182, Mark Hoppus. Album różni się od publikacji blink-182s między innymi bardziej introspekcyjną i mroczniejszą muzyką oraz bardziej poważnymi tekstami pozbawionymi typowego dla blink-182 humoru. Uważa się, że Box Car Racer wpłynął na piąty album, zatytułowany nazwą zespołu blink-182s, ponieważ ma też mroczniejszy i poważniejszy klimat niż poprzednie albumy. 

 Box Car Racer został pozytywnie przyjęty przez krytyków, został pozytywnie oceniony m.in. przez Sputnikmusic, Slant Magazine, IGN, PopMatters, AbsolutePunk i Allmusic. W recenzji I Feel So, Sarah Dempster z New Musical Express nazwała piosenkę „lepszą niż cokolwiek by blink-182”. W październiku 2002 roku zespół rozpoczął swoją pierwszą trasę koncertową, na którą The Used został zatrudniony jako support. Chociaż podczas trasy Box Car Racer napisał nową piosenkę, ostatni koncert odbył się 17 grudnia 2002 roku. Tom DeLonge stwierdził, że może sobie wyobrazić, że pewnego dnia znów będzie na scenie z Box Car Racer, ale teraz chciał skupić się na Blink-182 i ich piątym albumie. 

Zespół został następnie rozwiązany. DeLonge założył w 2005 roku zespół rocka alternatywnego Angels & Airwaves, który uważał za następcę Box Car Racer. Ostatnie utwory napisane przez Box Car Racer zostały wykorzystane na pierwszym studyjnym albumie zespołu, We Don't Need to Whisper.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I Feel SoBox Car Racer06.200241[2]120[4]album cut[written by Tom DeLonge, Travis Barker][produced by Jerry Finn]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Box Car RacerBox Car Racer06.200227[5]12[17]MCA 112 894[silver-UK][produced by Jerry Finn]

niedziela, 9 stycznia 2022

Super Furry Animals

 Super Furry Animals to walijski zespół rockowy założony w Cardiff w 1993 roku. Przez cały okres swojej kariery zawodowej zespół tworzyli Gruff Rhys (wokal, gitara), Huw Bunford (gitara, wokal), Guto Pryce (gitara basowa), Cian Ciaran (instrumenty klawiszowe, syntezatory, różne urządzenia elektroniczne, okazjonalnie gitara, wokal) i Dafydd Ieuan (perkusja, wokal). Wcześniejsza inkarnacja zespołu obejmowała aktora Rhysa Ifansa jako wokalistę.

  Zespół jest uważany za część renesansu kultury walijskiej, który pojawił się w latach 90-tych: inne walijskie zespoły tamtego czasu to Manic Street Preachers, Stereophonics, Catatonia i Gorky's Zygotic Mynci. Super Furry Animals nagrali dziewięć albumów studyjnych w UK Albums Chart Top 25 (jeden z certyfikatem BPI Gold i cztery z certyfikatem Silver), a także liczne single, EP-ki, kompilacje i współpracę. Zespół był znany jako centralny punkt ery Cool Cymru, w której dominował, i jest aktem z największą liczbą hitów w pierwszej 40, nie osiągając UK Singles Chart Top 10.

  W ciągu dziewięciu albumów Super Furry Animals zostało opisane jako „jeden z najbardziej pomysłowych zespołów naszych czasów” przez Billboard, podczas gdy według artykułu z 2005 r. w NME „Można argumentować, że [Super Furry Animals] byli najważniejszym zespołem ostatnich 15 lat”.

Super Furry Animals byli jednym z pierwszych zespołów post-alternatywnych, łączących ze sobą wiele różnych gatunków muzycznych - w tym power pop, punk rock, techno i rock progresywny- tworząc lśniący, melodyjny, niekonwencjonalny i celowo artystyczny rock & roll. Jako jeden z czołowych zespołów ruchu walijskiego w połowie lat 90-tych byli już określani jako outsiderzy ze względu na tendencję do śpiewania całych piosenek w ojczystym języku, ale ich podejście było wyjątkowe, pełne zarówno kaprysu, jak i lewicowego aktywizmu politycznego. To, co wyróżniało ich od innych zespołów walijskich, to ich zaraźliwa melodyjna wrażliwość i ich dziko niekonwencjonalna postawa, której brakowało takim rówieśnikom, jak Gorky's Zygotic Mynci, 60 Ft. Dolls i Catatonia. 
 
 Powstały w Cardiff w Walii w 1993 roku zespół Super Furry Animals składał się z Gruff Rhysa (wokal, gitara), Huwa „Bunfa” Bunforda (gitara, wokal), Guto Pryce'a (gitara basowa), Ciana Ciárána (instrumenty klawiszowe, elektronika) i Dafydda Ieuana (perkusja). Wszyscy pięciu członków grało w zespołach w okresie dorastania przed założeniem grupy, szczególnie Rhys, który wcześniej grał w zespole jangle pop o nazwie Emily, który krótko współpracował z Creation, a także w walijskim zespole noise rock o nazwie Ffa Coffi Pawb. Po rozwiązaniu Ffa Coffi Pawb Rhys grał w trio z Pryce'em i Ieuanem, które ostatecznie przekształciło się w Super Furry Animals. 
 
Początkowo grupa była zespołem techno, ale szybko przekształciła się w zespół neo-psychodeliczny i progresywny pop. Po dwóch latach pisania i koncertowania zespół podpisał kontrakt z niezależną wytwórnią Ankst z Cardiff i wydał debiutancką EP-kę  Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyndrobwllantysiliogogogochynygofod (In Spac…), która została zaśpiewana w całości po walijsku. Kilka miesięcy później ukazała się kolejna EP-ka Moog Droog, która również została zaśpiewana po walijsku. Obie EP-ki zostały wyprodukowane przez Gorwela Owena.  Pod koniec 1995 roku Super Furry Animals zdobyli silną, wielopokoleniową bazę fanów w Walii, a także zgromadzili silny kult w Wielkiej Brytanii, co doprowadziło do podpisania sześcioalbumowego kontraktu płytowego z Creation Records. Przed podpisaniem kontraktu z Creation zespół zdecydował się śpiewać większość swoich piosenek po angielsku, aby dotrzeć do szerszej publiczności. 
 
Super Furry Animals i Owen wyprodukowali debiutancki album grupy, który został poprzedzony dwoma singlami wiosną 1996 roku - „Hometown Unicorn” i „God! Show Me Magic” - które stały się umiarkowanymi hitami. Fuzzy Logic, debiutancki album zespołu, został wydany w Wielkiej Brytanii w czerwcu 1996 r., gdzie zebrał doskonałe recenzje i znalazł się w pierwszej czterdziestce. W ciągu kilku miesięcy SFA stał się jednym z najmodniejszych zespołów w brytyjskiej muzyce niezależnej, a kilka lirycznych kamieni milowych grupy - w szczególności niesławny walijski przemytnik narkotyków Howard Marks, który pojawił się na okładce Fuzzy Logic - stało się odniesieniami do kultury popularnej. Super Furry Animals również zyskało złą sławę latem 1996 r., ponieważ uczestniczyło we wszystkich festiwalach muzyki pop w gigantycznym zbiorniku. „Something 4 the Weekend” i „If You Don't Want Me to Destroy You” stały się przebojami latem i jesienią 1996 roku. Ten drugi singiel miał mieć stronę B zatytułowaną „The Man Don't Give a Fuck”, która została zbudowana na samplu „Showbiz Kids” Steely Dan , ale Donald Fagen odmówił grupie pozwolenia na wykorzystanie nagrania. W listopadzie ustąpił i „The Man Don't Give a Fuck” został wydany jako singiel w limitowanej edycji na początku grudnia; osiągnął 22. miejsce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii i stał się domyślnym zamykającym zestawem grupy. Fuzzy Logic znalazł się również w pierwszej dziesiątce wielu ankiet krytyków pod koniec roku. 
 
Super Furry Animals weszli do studiów w styczniu 1997 roku, aby nagrać swój drugi album Radiator, który ukazał się w sierpniu tego samego roku. Guerrilla pojawił się dwa lata później, a w połowie 2000 roku zespół powrócił z Mwng. Cameo Johna Cale'a i Paula McCartneya znalazły się na ambitnym albumie Rings Around the World z 2001 r., podczas gdy Phantom Power z 2003 r. był luźniejszą sprawą. Kompilacja Songbook: The Singles, Vol. 1 i nowy album Love Kraft zostały wydane w 2005 r. Grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Rough Trade w 2006 r. i wydała uzależniający popowy album Hey Venus! w 2007 r. Dwa lata później zespół wydał Dark Days/Light Years, a następnie zrobił sobie przerwę. 
 
 Przez następne pięć lat poszczególni członkowie realizowali solowe projekty, ostatecznie powracając do akcji w 2015 r., aby zagrać koncerty promujące reedycję Mwng. Biografia zatytułowana Rise of the Super Furry Animals została opublikowana pod koniec roku. W 2016 roku zagrali kilka koncertów na festiwalach w USA, a także wydali „BING BONG”, hymn Euro 2016. Nowa kompilacja hitów, Zoom! The Best of Super Furry Animals 1995-2016, zapowiadała serię archiwalnych wydawnictw, które ostatecznie obejmowały edycje z okazji 20. rocznicy Fuzzy Logic, Radiator i Guerrilla, a także zbiór występów BBC, które ukazały się w 2018 roku; edycja z okazji 20. rocznicy.
 
 W 2019 roku Rhys opuścił swoich kolegów z zespołu, aby kontynuować karierę solową. Pozostali członkowie Super Furry Animals kontynuowali jako Das Koolies, wydając singiel „It's All Abuot the Dolphins” w 2020 roku.

 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Hometown unicorn/Don' t be a fool,BillySuper Furry Animals02.199647[3]-Creation CRE 222[written by Super Furry Animals][produced by Gorwel Owen, Super Furry Animals]
God! show me magic/Dim bendithSuper Furry Animals04.199633[5]-Creation CRE 231[written by Super Furry Animals][produced by Gorwel Owen, Super Furry Animals]
Something 4 the weekend/Waiting to happenSuper Furry Animals07.199618[6]-Creation CRE 235[written by Super Furry Animals][produced by Gorwel Owen, Super Furry Animals]
If you don' t want me to destroy you/GuacamoleSuper Furry Animals09.199618[5]-Creation CRE 243[written by Super Furry Animals][produced by Gorwel Owen, Super Furry Animals]
The man don' t give a fuckSuper Furry Animals12.199622[4]-Creation CRE 247[written by Super Furry Animals, Walter Becker, Donald Fagen][produced by Gorwel Owen]
Hermann loves Pauline/CalimeroSuper Furry Animals05.199726[4]-Creation CRE 252[written by Super Furry Animals][produced by Gorwel Owen, Super Furry Animals]
Llanfair PG in space EP.Super Furry Animals06.1997151[1]-Ankst ANKSTCD 057
Moog Droog EP.Super Furry Animals06.1997163[1]-Ankst ANKSTCD 062[produced by Gorwel Owen, Super Furry Animals]
The international language of screaming/Wrap it upSuper Furry Animals07.199724[5]-Creation CRE 269[written by Super Furry Animals][produced by Gorwel Owen, Super Furry Animals]
Play it cool/pass the timeSuper Furry Animals09.199727[5]-Creation CRE 275[written by Super Furry Animals][produced by Gorwel Owen, Super Furry Animals]
Demons /Hit and runSuper Furry Animals11.199727[8]-Creation CRE 283[written by Super Furry Animals][produced by Gorwel Owen, Super Furry Animals]
Ice hockey hair EP.Super Furry Animals05.199812[11]-Creation CRE 288[produced by Gorwel Owen, Super Furry Animals]
Northern lites/Rabid dogSuper Furry Animals05.199911[11]-Creation CRE 314[written by Super Furry Animals][produced by Super Furry Animals]
Fire in my heart/The matter of timeSuper Furry Animals08.199925[10]-Creation CRE 323[written by Super Furry Animals][produced by Super Furry Animals]
Do or die/MisunderstandingSuper Furry Animals01.200020[6]-Creation CRE 329[written by Super Furry Animals][produced by Super Furry Animals]
Ysbeidiau heulog/ChargeSuper Furry Animals05.200089[1]-Placid Casual PC 02[written by Super Furry Animals][produced by Super Furry Animals,Gorwel Owen]
Juxtaposed with U./Tradewinds/Happiness is a worn punSuper Furry Animals07.200114[12]-Epic 6712242[written by Super Furry Animals][produced by Super Furry Animals and Chris Shaw]
[Drawing] Rings aroundthe world/Edam Anchorman/All the shit u doSuper Furry Animals10.200128[16]-Epic 6719082[written by Super Furry Animals][produced by Super Furry Animals and Chris Shaw]
I' ts not the end of the world?/The Roman RoadSuper Furry Animals01.200230[4]-Epic 6721752[written by Super Furry Animals][produced by Super Furry Animals and Chris Shaw]
Golden retrieverSuper Furry Animals07.200313[9]-Epic 6739062[written by Super Furry Animals][produced by Super Furry Animals]
Hello sunshine/Summer SnowSuper Furry Animals11.200331[2]-Epic 6743602[written by Super Furry Animals][produced by Super Furry Animals]
The Man Don't Give A FuckSuper Furry Animals10.200416[2]-Epic 6753041[written by Super Furry Animals, Walter Becker, Donald Fagen][produced by Super Furry Animals]
Hello sunshine/Summer SnowSuper Furry Animals11.200331[2]-Epic 6743602[written by Super Furry Animals][produced by Super Furry Animals]
Lazer beam/Sunny SevilleSuper Furry Animals08.200528[4]-Epic 6760111[written by Super Furry Animals][Producer - Mario Caldato Jr.]
Show Your HandSuper Furry Animals08.200746[1]-Rough Trade RTRADSCD 402[written by Super Furry Animals][Producer - Super Furry Animals with David Newfeld]
Run-AwaySuper Furry Animals10.2007120-Rough Trade RTRADSCD 419[written by Super Furry Animals][Producer - Super Furry Animals with David Newfeld]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Fuzzy logicSuper Furry Animals05.199623[27]-Creation CRE 190[gold-UK][ Producer - Gorwel Owen , Super Furry Animals ]
RadiatorSuper Furry Animals08.19978[23]-Creation CRE 214[silver-UK][ Producer - Gorwel Owen ]
Out spacedSuper Furry Animals11.199844[4]-Creation CRE 229[ Producer - Gorwel Owen ]
GuerillaSuper Furry Animals06.199910[16]-Creation CRE 242[silver-UK][ Producer - Super Furry Animals ]
MWNGSuper Furry Animals05.200011[4]-Placid Casual PLC 03[ Producer - Gorwel Owen ]
Rings around the worldSuper Furry Animals07.20013[15]-Epic 5024132[gold-UK][ Producer - Chris Shaw]
Phantom powerSuper Furry Animals08.20034[8]-Epic 5120852[silver-UK][ Producer - Super Furry Animals ]
Phantom PhorceSuper Furry Animals05.200481[1]-Placid Casual PL C07CD[silver-UK]
Songbook-The singlesSuper Furry Animals10.200418[4]-Epic 517671[ Producer - Chris Shaw, Gorwel Owen, Mario Caldato Jr, Super Furry Animals]
Love kraftSuper Furry Animals09.200519[4]-Epic 5205012[ Producer - Mario Caldato Jr. , Super Furry Animals ]
Hey Venus! Super Furry Animals09.200711[2]-Rough Trade RTRADCD 346[ Producer - David Newfeld, Super Furry Animals]
Dark Days/Light YearsSuper Furry Animals04.200923[2]-Rough Trade RTRADCD 546[ Producer - Chris Shaw, Super Furry Animals]
RadiatorSuper Furry Animals08.201796[1]-BMG BMGCAT2CD 98-

Shangri-Las

Żeńska grupa wokalna założona na początku lat 60-tych. Jej skład tworzyły dwie pary sióstr: Mary-Ann i Margie Ganser oraz Betty i Mary Weiss, których talent odkrył w 1963 r. George „Shadow” Morton. Dziewczęta nagrały dwa single pod nazwą Bon Bons, a potem podpisały kontrakt z nowo powstałą wytwórnią Red Bird

Już jako The Shangri-Las zdobyły światowy rozgłos hitem „Remember (Walkin’ In The Sand)”, wyróżniającym się znakomitą aranżacją, który uzupełniały szum fal i krzyki mew. Efekty dźwiękowe (silnik motoru) zostały wykorzystane również w kolejnym nagraniu „Leader Of The Pack”, mówiącym o miłości nastolatków brutalnie przerwanej przez śmierć w wypadku motocyklowym. W 1966 r. Margie Ganser opuściła zespół, nie wpłynęło to jednak na zmniejszenie popularności tria. 

The Shangri-Las swoją muzyką i tekstami trafiły w gusta amerykańskich nastolatków. Ich piosenki opowiadały o beztroskiej i romantycznej miłości, przyjaźni, ale także o braku porozumienia z rodzicami, buncie, lęku przed nie chcianą ciążą, śmiercią. W latach 1965 i 1966 grupa nagrała dwie ciekawe kompozycje „I Can Never Go Home Anymore” i „Past Present And Future”, a w 1972 r. na listy przebojów powrócił po raz drugi „motocyklowy hit” - „Leader Of The Pack”. Margie Ganser zmarła w 1976 r. w wyniku przedawkowania narkotyków. Pozostała trójka w 1989 r. reaktywowała zespół z okazji okolicznościowego pncertu w USA.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Remember (Walking In The Sand)/It's Easier To CryShangri-Las08.196414[12]5[11]Red Bird 10-008[written by George Morton][produced by Jeff Barry, Artie Ripp][9[13].R&B Chart]
Leader Of The Pack/What Is LoveShangri-Las10.196411[9]1[1][12]Red Bird 10-014[written by J. Barry, E. Greenwich, G. Morton][produced by Shadow Morton, Jeff Barry][8[14].R&B Chart]
Give Him A Great Big Kiss/Twist And ShoutShangri-Las12.1964-18[9]Red Bird 10-018[written by George Morton][produced by Shadow Morton]
Maybe/ShoutShangri-Las12.1964-91[2]Red Bird 10-019[written by George Goldner][produced by Shadow Morton]
Out In The Streets/The BoyShangri-Las04.1965-53[6]Red Bird 10-025[written by Jeff Barry, Ellie Greenwich][produced by Shadow Morton]
Give Us Your Blessings/Heaven Only KnowsShangri-Las05.1965-29[8]Red Bird 10-030[written by Jeff Barry, Ellie Greenwich][produced by Shadow Morton, Jeff Barry]
Right Now And Not Later/The Train From Kansas CityShangri-Las10.1965-99[2]Red Bird 10-036[written by R. Moseley, R. Bateman, K. Hollon][produced by Ronald Moseley, Robert Bateman]
I Can Never Go Home Any More/Sophisticated Boom BoomShangri-Las11.1965-6[11]Red Bird 10-043[written by George Morton, Jeff Barry][produced by Shadow Morton]
Long Live Our Love/Sophisticated Boom BoomShangri-Las02.1966-33[6]Red Bird 10-048[written by J. L. Jackson, Sid Barnes][produced by Shadow Morton]
He Cried/Dressed In BlackShangri-Las04.1966-65[6]Red Bird 10-053[written by T. Daryll, G. Richards][produced by Shadow Morton]
Past, Present And Future/ParadiseShangri-Las06.1966-59[6]Red Bird 10-068[written by Jerry Leiber, Artie Butler, George Morton][produced by Shadow Morton]
The Sweet Sounds Of Summer/I'll Never LearnShangri-Las01.1967-123[2]Mercury 72645[written by L. Martire][produced by A Phantom Production By Shadow]
Leader Of The Pack/ Remember (Walkin' In The Sand)Shangri-Las10.19723[14]-Kama Sutra 2013024 [UK][written by J. Barry, E. Greenwich, G. Morton][produced by Shadow Morton, Jeff Barry]
Leader Of The Pack/What Is LoveShangri-Las06.19767[11]-Charly CS 1009 [UK][written by J. Barry, E. Greenwich, G. Morton][produced by Shadow Morton, Jeff Barry]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Leader of the PackShangri-Las03.1965-109[6]Red Bird 101[produced by George "Shadow" Morton]

piątek, 7 stycznia 2022

Supergrass

 Podobnie jak wiele innych brytyjskich zespołów lat 90-tych, muzyczne korzenie Supergrass wywodzą się z zaraźliwie chwytliwego punk-popu The Buzzcocks [ the Jam, a także post-punkowego popu Madness i tradycyjnego brit-popu z The Kinks i Small Faces. Być może ze względu na swój wiek - dwoje z trio było jeszcze nastolatkami, kiedy nagrywali swój debiutancki singiel - zespół wnosi również elementy zdecydowanie niemodnych grup, takich jak Elton John, a także klasycznych rockmanów, takich jak David Bowie, The Beatles, i Rolling Stones. Z żywiołowym, młodzieńczym entuzjazmem Supergrass połączył wszystkie swoje wpływy na zaskakujące nowe sposoby, w których riff Buzzcocks mógł wbić się w trzyczęściowe harmonie z „Crocodile Rock” lub mieć zacinający się galopujący rytm sali muzycznej, jak w najlepszych momentach Who

 Zespół Supergrass, składający się z gitarzysty/wokalisty Gaza Coombesa, basisty Mickeya Quinna i perkusisty Danny'ego Goffeya, wydał swój pierwszy singiel, na wpół autobiograficzny „Caught by the Fuzz”, latem 1994 roku w niezależnej wytwórni Backbeat; Parlophone podpisał kontrakt z zespołem i ponownie wydał singiel jesienią tego roku. „Caught by the Fuzz” wywołał spory szum, w tym pochwały od Blur i Elastica. „Mansize Rooster”, drugi singiel grupy, został wydany wiosną 1995 roku; znalazł się na listach przebojów pop, podobnie jak „Lenny”, który został wydany tuż przed ich debiutanckim albumem, I Should Coco

 Wydany w maju 1995 roku I Should Coco otrzymał świetne recenzje w prasie brytyjskiej i zadebiutował w pierwszej dziesiątce. Popularność zespołu nadal rosła, co doprowadziło do wydania drugiego dwustronnego singla, Alright/Time. Utrzymujący się w pierwszej trójce przez prawie miesiąc, musujące „Alright” pchnęło album na pierwsze miejsce. I Should Coco ukazało się w Stanach Zjednoczonych trzy miesiące później i zaczęło tam narastać szum, gdy „Caught by the Fuzz” zaczął zdobywać programy MTV i radio. Supergrass zdobył fanów w niektórych kręgach - podobno Steven Spielberg był zainteresowany stworzeniem sitcomu w stylu Monkees wokół trio - ale „I Should Coco” nigdy nie zachwyciło   w USA tak jak w innych częściach świata.

 Po roku koncertowania Supergrass zakończył 1996 rok singlem „Going Out”, pierwszym  z drugiego albumu, psychodelicznego In It for the Money. Pojawiający się wiosną 1997 roku album In It for the Money miał większe ambicje niż I Should Coco, na co krytycy odpowiedzieli entuzjastycznie, ale odniósł również sukces w Wielkiej Brytanii, zdobywając platynę i tworząc hitowe single „Richard III” ,”Sun Hits the Sky” i „Late in the Day”. Pomimo wsparcia ze strony Foo Fighters i Pearl Jam, kolejna próba złamania amerykańskiego rynku nie powiodła się, a grupa nigdy więcej nie potraktowała priorytetowo Stanów Zjednoczonych. 

 Dwa lata po In It for the Money Supergrass powrócił z tytułowym trzecim albumem, którego główny singiel „Pumping on Your Stereo” sugerował bardziej popową płytę niż wydali. „Pumping on Your Stereo” i jego kontynuacja, hit „Moving” z pierwszej dziesiątki, pomogły nadać albumowi status platynowej płyty w Wielkiej Brytanii Supergrass, a następnie udał się na dłuższą przerwę, dodając brata Gaza, Roba Coombesa, jako pełnoetatowego klawiszowca podczas przerwy. i wróci w 2002 roku z Life on Other Planets. Pomimo dotarcia do brytyjskiego Top 10, Life on Other Planets było początkiem komercyjnego spadku Supergrass - z czterech singli tylko „Grace” znalazła się w Top 20, z   „Seen the Light” na 22 miejscu. Rocznicowa kompilacja zatytułowana Supergrass Is 10 pojawiła się w 2004 roku, a w następnym roku grupa wydała refleksyjną, nastrojową Road to Rouen, nagranie, które miało parę skromnych hitów  z „Kiss of Life” i „St. . Diament Hoo Ha".

Gdy zespół przygotowywał się do wydania głośniejszej, efektownej kontynuacji Diamond Hoo Ha, Mickey Quinn złamał kość pięty we wrześniu 2007 roku, prowadząc Gaza i Danny'ego do szybkiej trasy po klubach pod nazwą Diamond Hoo Ha Men. Sam album ukazał się wiosną 2008 roku. Był ich ostatnim dla Parlophone i spisywał się skromnie na listach przebojów, nie generując singli bez przebojów. Gdzieś w 2009 roku Supergrass podjął próbę wydania siódmego albumu, zatytułowanego tymczasowo Release the Drones, ale podczas nagrywania grupa rozpadła się. Porzucili płytę i rozeszli się po krótkiej pożegnalnej trasie latem 2010 roku, tuż po wydaniu przez Gaza i Danny'ego albumu zatytułowanego przez ich poboczny projekt The Hotrats

Quinn skompletował DB Band, a Gaz Coombes rozpoczął karierę solową wiosną 2012 roku z Here Come the Bombs. We wrześniu 2019 roku, dekadę po ich rozpadzie, Supergrass ponownie zjednoczył się, by wystąpić na dorocznej imprezie Glastonbury Pilton Party. Po swoim pierwszym występie wyruszyli w trasę z okazji 25. rocznicy ich debiutanckiego albumu, I Should Coco. Zjazd był również zapowiedzią wydania obejmującego całą karierę box seta The Strange Ones: 1994-2008, który ukazał się w pierwszym miesiącu 2020 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Caught by the fuzz/Strange OnesSupergrass10.199443[5]-Parlophone CDR 6396[ Written By - Supergrass][ Producer - Sam Williams ]
Mansize rooster/Sitting Up StraightSupergrass02.199520[6]-Parlophone CDR 6402[ Written By - Supergrass][ Producer - Sam Williams ]
Lose it/Caught by the FuzzSupergrass03.199575[1]-Sub Pop SP 281[ Written By - Supergrass][ Producer - Sam Williams ]
Lenny/Wait For The SunSupergrass05.199510[12]-Parlophone CDR 6410[Written By Supergrass][ Producer - Sam Williams ]
Alright/TimeSupergrass07.19952[14]-Parlophone CDR 6413[platinum-UK][ Written By - Supergrass][ Producer - Sam Williams ]
Going out/Melanie DavisSupergrass03.19965[14]-Parlophone CDR 6428[ Written By - Robert Coombes , Supergrass][ Producer, Mixed By - Sam Williams , Supergrass ]
Richard III/Sometimes I Make You SadSupergrass04.19972[14]-Parlophone CDR 6461[ Producer, Mixed By - John Cornfield , Supergrass ][ Written By - Robert Coombes , Supergrass]
Sun hits the sky/Some Girls Are Bigger Than OthersSupergrass06.199710[11]-Parlophone CDR 6469[ Written By - Robert Coombes , Supergrass][ Producer, Mixed By - John Cornfield , Supergrass ]
Late in the day/We Still Need More (Than Anyone Can Give)Supergrass10.199718[7]-Parlophone CDR 6484[ Written By - Robert Coombes , Supergrass][ Producer, Mixed By - John Cornfield , Supergrass ]
Pumping in the stereoSupergrass06.199911[15]-Parlophone CDR 6518[ Written By - Robert Coombes , Supergrass][ Producer, Mixed By - John Cornfield , Supergrass ]
Moving/BelieverSupergrass08.19999[12]-Parlophone CDR 6524[ Written By - Robert Coombes , Supergrass][ Producer - John Cornfield , Supergrass]
MarySupergrass09.199936[9]-Parlophone CDR 6531[ Written By - Robert Coombes , Supergrass][ Producer - John Cornfield , Supergrass]
Never done nothing like that beforeSupergrass07.200275[1]-Parlophone CDR 6583[ Producer, Mixed By - Tony Hoffer]
Grace/VelvetineSupergrass09.200213[10]-Parlophone CDR 6586[ Written By - Supergrass][ Producer - Tony Hoffer ]
Seen the light/The LonerSupergrass02.200322[3]-Parlophone CDR 6592[ Written By - Supergrass][ Producer - Tony Hoffer ]
Kiss of life/We Dream Of ThisSupergrass06.200423[7]-Parlophone CDR 6638[ Written By - Robert Coombes , Supergrass][ Producer - John Cornfield , Supergrass]
St Petersburg/Kiss Of Life (Live)Supergrass08.200522[6]-Parlophone CDR 6670[ Producer, Written By - Supergrass]
Low C/Roxy (Live Acoustic)Supergrass11.200552[3]-Parlophone CDR 65675[ Producer, Written By - Supergrass]
FinSupergrass01.2006111[2]-Parlophone [ Producer - Supergrass]
Bad BloodSupergrass03.200873[1]-Parlophone CDR 6755 [ Written By - Gaz Coombes, Danny Goffey, Mick Quinn, Rob Coombes][ Producer - Nick Launay]

Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
KomentarzOther chart
I should CocoSupergrass05.19951[3][64]13.HeatseekersParlophone CDPCS 7373[ Producer - Sam Williams][platinum-UK]
In it for the moneySupergrass05.19972[72]-Parlophone CDPCS 7388[ Producer - John Cornfield][platinum-UK]
SupergrassSupergrass10.19993[42]-Parlophone 5220562[platinum-UK][ Producer - John Cornfield,Supergrass]
Life on other planetsSupergrass10.20029[19]195Parlophone 5418002[ Producer - Tony Hoffer ][gold-UK]
Is ten-The best of 94-04Supergrass06.20044[19]-Parlophone 5708602[gold-UK]
Road to RouenSupergrass08.20059[5]-Parlophone 3333342[silver-UK][ Producer - Supergrass]
Diamond Hoo HaSupergrass04.200819[3]-Parlophone 5197342[ Producer -Nick Launay]
The Strange Ones: 1994–2008Supergrass02.202052[1]-Echo 4050538526943-

czwartek, 6 stycznia 2022

Supertramp

 Zespół brytyjski założony w 1969 r. Początkom jego kariery mógłby pozazdrościć niejeden z ambitnych debiutantów. Promotorem, a zarazem sponsorem grupy był holenderski milioner Stanley August Miesegaes, który zaproponował Richardowi Daviesowi (ur. 22.07.1944 r. w Swimdon w hrabstwie Wiltshire, Anglia; śpiew, instr. klawiszowe) dokooptowanie członków według własnego uznania. Za pośrednictwem ogłoszenia w "Melody Maker" skład uzupełnili: Roger Hodgson (ur. 21.03.1950 r. w Portsmouth w hrabstwie Hampshire, Anglia; gitara), Richard Palmer (gitara) i Bob Miller (perkusja).

 

Debiutancki album, Supertramp, cechowała przeciętność i rozwlekłe solówki rozpieszczonych kontraktem muzyków. Następny Indelibly Stamped, na którym skład uzupełnili saksofonista Dave Winthrop (ur. 27.11.1948 r. w stanie New Jersey), basista Frank Farrell i perkusista Kevin Currie (a odeszli Miller i Palmer), był równie nijaki, jeśli nie liczyć okładki przedstawiającej obdarzoną sporym biustem nagą, wytatuowaną niewiastę. Zespół był bliski katastrofy, gdy hojny sponsor wycofał się z przedsięwzięcia, uprowadzając Winthropa i Farrella. Jednak po kilkunastu miesiącach odrodził się. Nowymi współpracownikami Daviesa i Hodgsona zostali doświadczeni profesjonaliści z grupy Alana Bowna: John Helliwell (ur. 15.02.1945 r. w Todmorden w hrabstwie Yorkshire; instr. drewniane, śpiew) i Dougie Thompson (ur. 24.03.1951 r. w Glasgow, Szkocja; bas) oraz Bob Benberg (ur. 31.10.1949 r. w Los Angeles w stanie Kalifornia; perkusja) z Bees Make Honey.
 

Pierwszy nagrany przez nich longplay Crime Of The Century z 1974 r., okazał się nieoczekiwanie bestsellerem, zbierając pochlebne recenzje głównie dzięki ciekawym partiom instrumentów klawiszowych. Tematy "Dreamer" i "Bloody Well Right" weszły na listy przebojów w Wielkiej Brytanii i w USA, a drugi z nich stał się wieloletnim hitem koncertów zespołu. Albumy Crisis? What Crisis? i Even In The Quietest Moments nie dorównały spójnością poprzedniemu, chociaż wykonywany chóralnie przy akompaniamencie akustycznej gitary temat "Give A Little Bit" gościł przelotnie w 1977 r. na listach przebojów po obu stronach Atlantyku.
 

Na rockowy parnas wypromowała Supertramp płyta Breakfast In America z 1979 r. Aż cztery utwory: "The Logical Song", "Take The Long Way Home", "Goodbye Stranger" oraz tytułowy, gościły w czołówkach list, zaś longplay rozszedł się w łącznym nakładzie 18 milionów egzemplarzy. Na fali sukcesu wytwórnia A&M; wydała w 1980 r. koncertową płytę Paris, a dwa lata później Supertramp przypomnieli się utrzymanym w rhythm'n' bluesowej manierze albumem Famous Last Words.
 

Nowe brzmienie nie odpowiadało Hodgsonowi, który po odejściu z zespołu zadebiutował jako solista ciekawymi longplayami In The Eye Of The Storm i Hai Hai. Po jego odejściu działalność Supertramp ograniczała się do sporadycznych tras koncertowych i nagrań pozostających w cieniu dawnych sukcesów zespołu. W 1994 r. przy okazji współpracy Rogera Hodgsona i Trevora Rabina (ich wspólny utwór trafił na płytę Talk grupy Yes) pojawiły się pogłoski o możliwości odrodzenia Supertramp w najlepszym składzie uzupełnionym o zwolnionego z Yes Rabina.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Dreamer /Bloody well rightSupertramp12.197413[10]side B:35[10]A&M; 1660[A&B:written by Rick Davies, Roger Hodgson][produced by Supertramp, Ken Scott]
Lady /You started laughing [When i held you in my arms]Supertramp11.1975--A&M; 1793[written by Rick Davies, Roger Hodgson][produced by Supertramp, Ken Scott]
Give a little bit/DownstreamSupertramp06.197729[7]15[18]A&M; 1938[written by Rick Davies, Roger Hodgson][produced by Supertramp][silver-UK]
The logical song/Just another nervous wreckSupertramp03.19797[11]6[21]A&M; 2128[written by Roger Hodgson][produced by Supertramp,Peter Henderson]
Breakfast in America/Gone HollywoodSupertramp06.19799[10]-A&M; AMS 7451 [UK][written by Rick Davies, Roger Hodgson][produced by Supertramp,Peter Henderson][silver-UK]
Goodbye stranger/Even in the quietest momentsSupertramp09.197957[3]15[14]A&M; 2162[written by Rick Davies][produced by Supertramp,Peter Henderson]
Take the long way home/RudySupertramp10.1979-10[15]A&M; 2193[written by Roger Hodgson][produced by Supertramp,Peter Henderson]
Dreamer [live]/From now on [live]Supertramp09.1980-15[14]A&M; 2269[written by Rick Davies, Roger Hodgson][produced by Supertramp, Ken Scott]
Breakfast in America[live]/You started laughing [live]Supertramp11.1980-62[8]A&M; 2292[written by Rick Davies, Roger Hodgson][produced by Supertramp, Peter Henderson]
It' s raining again/BonnieSupertramp10.198226[12]11[13]A&M; 2502[written by Rick Davies, Roger Hodgson][produced by Supertramp, Peter Henderson]
My kind of lady/Know who you areSupertramp01.1983-31[12]A&M; 2517[written by Rick Davies, Roger Hodgson][produced by Supertramp, Peter Henderson]
Cannonball /Ever open doorSupertramp04.1985-28[12]A&M; 2731[written by Rick Davies][produced by Supertramp, David Kershenbaum]
Free as a bird/Thing for youSupertramp02.198895[1]-A&M; 2996[written by Rick Davies][produced by Rick Davies, Supertramp]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Crime of the centurySupertramp12.19744[22]38[76]A&M; 3647[gold-US][gold-UK][Producers: Supertramp , Ken Scott ]
Crisis ? What crisis?Supertramp12.197520[15]44[28]A&M; 4560[Producers: Supertramp , Ken Scott ]
Even in the quietest momentsSupertramp04.197712[22]16[49]A&M; 4634[gold-US][silver-UK][Producers: Supertramp ]
SupertrampSupertramp03.1978-158[5]A&M; 4665[nagrana w 1970r][Producers: Supertramp ]
Breakfast in AmericaSupertramp03.19793[53]1[6][88]A&M; 3708[4x-platinium-US][platinum-UK][Producers: Supertramp , Peter Henderson ]
ParisSupertramp10.19807[17]8[26]A&M; 6702[gold-US][gold-UK][Producers: Peter Henderson , Russel Pope]
...famous last words...Supertramp11.19826[16]5[28]A&M; 3732[gold-US][gold-UK][Producers: Supertramp , Peter Henderson , Russel Pope]
Brother where you boundSupertramp06.198520[5]21[22]A&M; 5014[Producers: Supertramp , David Kershenbaum ]
The autobiography of SupertrampSupertramp10.19869[19]-A&M; TRAMP 1[platinum-UK][produced by Ken Scott, Peter Henderson, David Kershenbaum, and Supertramp]
Free as a birdSupertramp10.198793[1]101[11]A&M; 5181[Producers: Supertramp , Tom Lord-Alge , Rick Davies ]
The very best of SupertrampSupertramp08.19928[21]-A&M; TRA 1992[platinum-UK][produced by Ken Scott and Supertramp]
Some things never changeSupertramp05.199774[2]-Chrysalis CHR 6121[Producers: Jack Douglas , Fred Mandel]
It was the best of timesSupertramp04.199991[2]-EMI 886686-2 [UK][produced by Rick Davies]
Retrospectacle - The AnthologySupertramp11.20059[23]-A&M; 0005490[2x-platinum-UK][Producers: Jack Douglas , Mark Hart , Peter Henderson , David Kershenbaum , Jay Messina]

Shades of Blue

 Grupa wokalna założona w Detroit, w stanie Michigan, USA. Popularność zdobyła piosenką „Oh How Happy”, która w 1966 r. dotarła do 12. miejsca amerykańskiej listy przebojów. Zespół został odkryty i wylansowany przez wokalistę soulowego i producenta Edwina Starra.

 Poszukiwał on białej grupy, która nagrałaby ten napisany przez niego kilka lat wcześniej utwór. Po bezskutecznych pertraktacjach z paroma wytwórniami w Detroit, Starr przedstawił zespół Harry’emu Balkowi z firmy Impact i wkrótce singel „Oh How Happy” ujrzał światło dzienne. Niestety kolejne produkcje Shades Of Blue „Lonely Summer” i „Happiness” (obie z 1966 r.), nie poszły w ślady pierwszego singla.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Oh How Happy/Little Orphan BoyShades of Blue05.1966-12[12]Impact 1007[written by Edwin Starr][produced by John Rhys][16[9].R&B Chart]
Lonely Summer/With This RingShades of Blue07.1966-72[6]Impact 1014[written by Edwin Starr][produced by John Rhys]
Happiness/The NightShades of Blue10.1966-78[4]Impact 1015[written by John Rhys][produced by John Rhys]