Z archiwum...rocka

środa, 10 listopada 2021

Skyy

Skyy to nowojorski rhythm'n'bluesowy oktet,jeden z trzech zespołów disco w które był zaangażowany producent Randy Muller.Oryginalny skład stanowili Denise,Delores i Bonny Dunning jako wokaliści,gitarzyści Solomon Roberts i Anibal Anthony Sierra, klawiszowiec Larry Greenberg, basista Gerald Lebon, i perkusista Tommy McConnell.

Muller stworzył grupę która nagrywała dla wytwórni Salsoul od końca lat 70-tych do 1984r.Ich największym przebojem była piosenka "Call me",która trafiła na szczyt zestawień rhythm'n'bluesowych w 1981r.

Prezentowali styl oparty na funkowym rytmie mieszczący się w nurcie modnego wówczas disco,nie unikając delikatnych ballad,nie odnosząc jednak tak wielkich sukcesów jak chociażby Atlantic Starr.
W 1986r grupa przechodzi do Capitol Records w którym wylansowali kolejny hit "Givin' It (To You)". Start of a Romance został wydany przez Atlantic w 1989r,a ostatni znaczący przebój Nearer to you w 1992r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
First Time Around/Disco Dancin'	Skyy	05.1979	-	-	Salsoul 2087	[written by Randy Muller][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][20[14].R&B Chart][50[9].Hot Disco/Dance;Salsoul 215 12"]
Let's Turn It Out/Let's Get Up (S-K-Y-Y)	Skyy	09.1979	-	-	Salsoul 2102	[written by Randy Muller][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][65[9].R&B Chart]
High /Who' s gonna love me	Skyy	05.1980	-	102[3]	Salsoul 2113	[written by Randy Muller][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][13[16].R&B Chart][26[12].Hot Disco/Dance;Salsoul 319 12"]
Skyyzoo/Don't Stop	Skyy	05.1980	-	-	Salsoul 2121	[written by Solomon Roberts, Jr.][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][32[11].R&B Chart][41[10].Hot Disco/Dance;Salsoul 329 12"]
Here's To You/Arrival	Skyy	12.1980	-	-	Salsoul 2132	[written by Randy Muller][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][23[18].R&B Chart][24[19].Hot Disco/Dance;Salsoul 339 12"]
Superlove/No Music	Skyy	03.1981	-	-	Salsoul 2136	[written by Randy Muller][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][31[10].R&B Chart]
Call me/When you touch me	Skyy	01.1982	-	26[11]	Salsoul 2152	[written by Randy Muller][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][1[2][24].R&B Chart][3[26].Hot Disco/Dance;Salsoul 356 12"]
Let's Celebrate/Gonna Get It On	Skyy	03.1982	-	-	Salsoul 7020	[written by T. McConnell][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][16[15].R&B Chart]
When You Touch Me/Girl In Blue	Skyy	06.1982	-	-	Salsoul 7029	[written by Soloman Roberts Jr.][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][43[10].R&B Chart]
Movin' Violation/Get Into The Beat	Skyy	10.1982	-	-	Salsoul 7038	[written by Solomon Roberts, Jr.][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][26[14].R&B Chart]
Let Love Shine/Together	Skyy	01.1983	-	-	Salsoul 7045	[written by Tommy McConnell][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][39[9].R&B Chart][41[7].Hot Disco/Dance;Salsoul 389 12"]
Bad Boy/Swing It	Skyy	06.1983	-	-	Salsoul 7057	[written by Solomon Roberts Jr.][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][33[11].R&B Chart]
Show Me The Way/Now That We Found Love	Skyy	10.1983	-	-	Salsoul 7061	[written by Randy Muller][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][35[11].R&B Chart][10[14].Hot Disco/Dance;Salsoul 408 12"]
Dancin' To Be Dancin'/It's My Life	Skyy	12.1984	-	-	Salsoul 7077	[written by Randy Muller][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][49[10].R&B Chart]
Givin' It (To You)/Jealousitis	Skyy	05.1986	-	-	Capitol 5560	[written by Randy Muller][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][8[17].R&B Chart][42[4].Hot Disco/Dance;Capitol 15 226 12"]
Start Of A Romance/Sunshine	Skyy	02.1989	-	-	Atlantic 88932	[written by Tommy Mcconnell, Joe Williams][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][1[2][19].R&B Chart][41[3].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 444 12"]
Love All The Way/Groove Me	Skyy	07.1989	-	-	Atlantic 88873	[written by Randy Muller][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][47[7].R&B Chart]
Real love/Feelin' it now	Skyy	01.1990	-	47[12]	Atlantic 88 816	[written by Solomon Roberts][produced by Randy Muller, Solomon Roberts Jr.][1[1][25].R&B Chart]
Up and Over (Stronger and Better)	Skyy	02.1992	-	-	Atlantic 87 521	[16[14].R&B Chart]
Nearer to You	Skyy	06.1992	-	-	Atlantic 87 477	[73[5].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Skyy	Skyy	05.1979	-	117[9]	Salsoul 8517	[produced by Randy Muller, Solomon Roberts, Jr.]
Skyway	Skyy	03.1980	-	61[23]	Salsoul 8532	[produced by Randy Muller, Solomon Roberts, Jr.]
Skyyport	Skyy	12.1980	-	85[20]	Salsoul 8537	[produced by Randy Muller, Solomon Roberts, Jr.]
Skyy line	Skyy	11.1981	-	18[33]	Salsoul 8548	[gold-US][produced by Randy Muller, Solomon Roberts, Jr.]
Skyyjammer	Skyy	11.1982	-	81[13]	Salsoul 8588	[produced by Randy Muller, Solomon Roberts, Jr.]
Skyylight	Skyy	08.1983	-	183[3]	Salsoul 8562
From the left side	Skyy	06.1986	85[1]	-	Capitol EST 2014
Start of a romance	Skyy	05.1989	-	155[5]	Atlantic 81 853	[produced by Randy Muller, Solomon Roberts, Jr.]

Skinny Puppy

Latem 1983 roku w Vancouver w Kanadzie zaczyna się historia tej kultowej grupy. Cevin Key i Nivek Ogre odkrywają podobne zainteresowania muzyczne, artystyczne, filmowe, religijne i postanawiają twórczo je zmaterializować. Zakładają grupę, którą z czasem nazywają Skinny Puppy (skórzana zabawka?, chudy szczeniak?, czy jak podpowiedział mi jeden z fanów - "człowiek zagubiony w społeczeństwie"?). Wkrótce nagrywają, na czterośladowym magnetofonie, pierwszą kasetę "Back & Forth", m. in. przy pomocy Wilhelma Schroedera alias Billa Leeba, późniejszego twórcy innej, kultowej kapeli Front Line Assembly. Kaseta, wydana własnym sumptem (w ilości 50 kopii!!!) zawierała siedem nagrań i ukazała się w 1984 roku. Jedną z kopii wysłano do lokalnej wytwórni Nettwerk, która postanowiła wydać ich debiutancką płytkę - mini-longplay "Remission". Poza Ogrem i Keyem, przy jej nagrywaniu uczestniczyli jeszcze wspomniany Bill Leeb oraz D. Plevin. Było to, jak na owe czasy, wydawnictwo pionierskie. Ostre rytmy, twardy wokal, zakręcone teksty to wszystko zwróciło uwagę krytyki i pozwoliło zdobyć zespołowi lokalną popularność.

W październiku 1985 roku Skinny Puppy wydają swój pierwszy longplay - "Bites". Produkcją niektórych nagrań zajął się lider, wtedy już popularnego zespołu na scenie niezależnej, Severed Heads - Tom Ellard.

Latem 1986 od zespołu odchodzi Bill Leeb, by założyć Front Line Assembly, a na jego miejscu pojawia się Dwayne R. Goettel, wcześniej związany z inną znaną grupą z Vancouver - Psyche. Zmienia to w pewien sposób muzykę, którą grają Puppies, czego wyrazem jest "Mind: The Perpetual Intercourse". Płyta przyjęta wręcz entuzjastycznie przez krytykę i fanów, zabiera nas w świat "niebezpiecznych", rozsprzężonych i chaotycznych dzwięków układających się jednak w interesującą całość. W jednej z angielskich gazet ukazuje się artyku, w którym zespół przedstawiony został jako "grupa niebezpiecznych psychopatów" co oczywiście przynosi im jeszcze większy rozgłos i sprawia, że Skinny Puppy podpisują kontrakt z wytwórnią Capitol - EMI na sprzedaż swoich płyt poza Kanadą.

Dzięki wytwórni Play It Again Sam w 1987 europejscy fani grupy mogli poznać "Remission" i "Bites" wydane na jednym srebrnym krążku. Tego samego roku ukazuje się "Cleanse Fold & Manipulate", która jest oficjalną, trzecią płytą, ugruntowującą pozycję grupy na rynku niezależnych. Mroczna i "duszna" muzyka, przerywana fragmentami mszy świętej (również po polsku) oraz dialogami telewizyjnymi bardziej przypomina soundtrack do ciężkiego thrillera niż płytę "rockową". Doskonałe recenzje w prasie amerykańskiej i europejskiej, np. w Melody Makerze czy New Musical Expressie pozwoliły naprawdę zespołowi zaistnieć na światowej scenie muzycznej, stacje telewizyjne zaczęły pokazywać teledyski puppies, ukazały się wywiady z członkami grupy itd.

Kolejna płyta, czwarta w oficjalnej dyskografii, "VIVIsect VI" ukazała się w październiku 1988 roku i była poprzedzona maxi singlem "Censor" (alternatywny tytuł tego nagrania "Dogshit"), oraz "Testure", który okazał się największym sukcesem od czasu "Dig It" i wszedł nawet na "Billboard Dance Chart Top 20"!!!. Członkowie grupy zaangażowali się w obronę praw zwierząt, i temu poświęcona była trasa koncertowa promująca płytę "VIVIsect VI". Nivek Ogre dobrowolnie został "laboratoryjnym królikiem doświadczalnym", a w trakcie koncertów "krojono" psa "Chuda", którego po całym show chcieli zobaczyć żywego policjanci. Po krótkiej sprzeczce zespół oraz organizator trasy koncertowej spędzili jedną, miłą noc w więzieniu stanowym w Cincinatti.

W 1989 roku doszo do bliższej współpracy Skinny Puppy z "niejakim" Alem Jourgensenem, "mózgiem" Ministry i Revolting Cocks, która to współpraca zaowocowała wydaniem w listopadzie tego roku płyty "Rabies", zdecydowanie najostrzejszej, najszybszej i najbardziej rockowej w całej dyskografii grupy. Dużo gitar, samplerowych dźwięków, szumów, odgłosów, monotonnej perkusji (a właściwie automatu) i charakterystyczny wokal Ogre'a to dawka porażająca i zastępująca dobry dwugodzinny horror. Jedna z ciekawszych i trochę jednak odmiennych stylistycznie płyt.
Rok później ukazuje się "Too Dark Park", płyta genialna; najbardziej spójna, zakręcona, wspaniale nagrana, zmiksowana i wyprodukowana przez m.in. Davida Ogilvie. Przemyślana jest od samego początku do ostatniego kawaka, wszystkie dźwięki doskonale się uzupełniają, żadnych kantów, nieporozumień. Świetne teksty, niezawodny wokal Ogre'a to wszystko sprawia, że jest to po prostu KILLER!!!!!, a takie kawałki jak Tormentor czy Nature's Revenge to klasyki muzyki industrialnej, czy może lepiej; electro-industrialnej.

Od czasu nagrania tej płyty członkowie Skinny Puppy zaczynają udzielać się w innych projektach muzycznych, bądź to solowych (Doubting Thomas), bądź z innymi muzykami (Pigface, Tear Garden, Hilt). Nieporozumienia w grupie nasiliły się i wkrótce doszło do otwartego konfliktu między Ogrem a resztą grupy, co oczywiście nie przeszkadzało w przygotowaniu nowej płyty i trasy koncertowej.

"Last Rights" wydano w 1992, jest to krążek utrzymany w konwencji "Too Dark Park", jednak jak dla mnie zbytnio przekombinowany. Forma przerosła treść, chociaż jest kilka perełek muzycznych chociażby "Love in Vein". Płyta jednak odniosła wielki sukces, również komercyjny, bardzo się podobała i fanom i dziennikarzom, nie wniosła jednak nic nowego w muzykę grupy.
Po wydaniu "Last Rights" zaczęły się również kłopoty z wytwórnią Nettwerk, która nie była zbytnio zainteresowana wydaniem nowej płyty, przynajmniej na warunkach przedstawionych przez zespół. W końcu znaleziono wytwórnię American Records, co z czasem okazało się niezbyt szczęśliwe dla grupy, gdyż odwlekano wydanie płyty "Process" o całe miesiące.
Dopiero w 1995 roku ukazała się ta płyta, jak się okazało ostatnia w historii Skinny Puppy. Dużo lepsza, ciekawsza i odkrywcza od poprzedniej, jednak wydana o rok, dwa za późno. Gdyby wydano ją 1993-94 roku byłaby wielkim wydarzeniem, a tak to zainteresowaniem cieszyła się raczej niewielkim, gdyż w międzyczasie ukazało się dużo innych, ciekawych płyt industrialnych.

W trakcie realizacji, już przy końcowej obróbce odszedł z zespołu Nivek Ogre, a w sierpniu 1995 zmarł z powodu przedawkowania Dwayne Rudolf Goettel. Jednak nawet gdyby nie ta tragiczna śmierć jednego z mózgów zespołu, Skinny Puppy przestałoby i tak istnieć. Cevin Key i Dwayne Goettel, przy udziale innych muzyków założyli w 1995 Download, a Nivek Ogre - W.E.L.T.
I tak po kilkunastu latach istnienia, wydaniu 9 płyt, niezliczonej ilości singli, kilku wielkich trasach koncertowych zakończyła się w tak banalny sposób historia tej jakże niebanalnej grupy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stars & flowers	Skinny Puppy	.1987	-	-	Nettwerk V 15 281	[written by Kevin Crompton, Dave Ogilvie, Kevin Ogilvie][produced by Dave Ogilvie and cEvin Key]
Addiction	Skinny Puppy	.1987	-	-	Nettwerk V 15 319	[written by Kevin Crompton, Dave Ogilvie, Kevin Ogilvie][produced by Dave Ogilvie and cEvin Key]
Censor [Dogshit]	Skinny Puppy	.1988	-	-	Nettwerk V 15 420	[written by Skinny Puppy][produced by Dave Ogilvie and cEvin Key]
Testure	Skinny Puppy	.1989	-	-	Nettwerk V 15 439	[produced by Dave Ogilvie and cEvin Key]
Tin omen	Skinny Puppy	.1989	-	-	Nettwerk V 15 511	[written by Skinny Puppy][produced by Dave Ogilvie,Al Jourgensen,cEvin Key]
Worlock	Skinny Puppy	.1990	-	-	Nettwerk V 15 535	[written by Skinny Puppy][produced by Dave Ogilvie and cEvin Key]
Tormentor	Skinny Puppy	.1990	-	-	Nettwerk V 15 644	[written by Ogre/Key/Goettel][produced by Dave Ogilvie and cEvin Key]
Spasmolytic	Skinny Puppy	.1991	-	-	Nettwerk C2 15 702	[written by Skinny Puppy][produced by Dave Ogilvie and cEvin Key]
Inquisition	Skinny Puppy	.1992	-	-	Nettwerk V 15 831	[written by Skinny Puppy][produced by Dave Ogilvie and cEvin Key]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bites	Skinny Puppy	.1985	-	-	Nettwerk NTWK 15 [Can]	[produced by cEvin Key, Dave Ogilvie]
Mind:The perpetual intercourse	Skinny Puppy	.1986	-	-	Nettwerk ST 12 545	[produced by cEvin Key, Dave Ogilvie]
Cleanse fold & manipulate	Skinny Puppy	.1987	-	-	Nettwerk C1 46 922	[produced by cEvin Key, Dave Ogilvie]
VivisectVI	Skinny Puppy	.1988	-	-	Nettwerk C1 91 040	[produced by cEvin Key, Dave Ogilvie]
Rabies	Skinny Puppy	.1989	-	-	Nettwerk C1 93 007	[produced by cEvin Key, Dave Ogilvie,Alien Jourgensen]
Too dark park	Skinny Puppy	.1990	-	-	Nettwerk CDP 94683	[produced by cEvin Key, Dave Ogilvie]
Last rights	Skinny Puppy	04.1992	-	193[1]	Nettwerk 98 037	[produced by cEvin Key, Dave Ogilvie]
The process	Skinny Puppy	03.1996	-	102[1]	American 43057	[produced by Dave Ogilvie,Martin Atkins,Nivek Ogre,cEvin Key,Dwayne Goettel]
Greater wrong of the right	Skinny Puppy	06.2004	-	176[1]	SPV 63722	[produced by cEvin Key,Mark Walk]
Mythmaker	Skinny Puppy	02.2007	-	200[1]	Synthetic Symphony SPV 63982	[produced by Mark Walk,cEvin Key,Ken Marshall]
Handover	Skinny Puppy	11.2011	-	168[1]	Synthetic Symphony SPV 308282	[produced by Skinny Puppy]
Weapon	Skinny Puppy	06.2013	-	140[1]	Metropolis MET 870	[produced by Skinny Puppy]

Ricky Skaggs

Ricky Skaggs (ur. 18 lipca 1954r w Cordell w stanie Kentucky) to amerykański muzyk country i bluegrass. Odkąd zaczął grać na mandolinie w wieku pięciu lat, Skaggs był uważany za cudowne dziecko. Na koncercie Billa Monroe sześciolatek był zachęcany przez publiczność, by pojawiła się obok wielkiej gwiazdy. Rok później po raz pierwszy pojawił się w programie telewizyjnym. Stopniowo nauczył się innych instrumentów.

Aby umożliwić mu występy publiczne, jego rodzice założyli rodzinny zespół, The Skaggs Family. Chociaż przez chwilę był entuzjastą Beatlesów i Rolling Stones, jego prawdziwą miłością była tradycyjna muzyka country. Szczególnie pociągał go bluegrass. Jego wzorami do naśladowania byli Bill Monroe, Buck Owens, Ralph Stanley i George Jones. W konkursie talentów poznał podobnie myślącego Keitha Whitleya. Od tego czasu obaj pracowali razem.

W 1970 roku mieli okazję wstąpić na koncercie za Ralpha Stanleya. Wielka gwiazda była pod wrażeniem ich występu i zatrudniła piętnastoletniego Skaggsa do swojej bluegrassowej grupy The Clinch Mountain Boys. Skaggs przebywał z Ralphem Stanleyem przez dwa lata. W 1973 zatrudnił się u renomowanych Country Gentlemen. Tutaj też przebywał przez około dwa lata. Tymczasem jego stary towarzysz Keith Whitley zrobił karierę. Z nim zagrał dwa albumy w duecie.

Po krótkim pobycie w formacji bluegrass J.D. Crowe and the New South, w 1976 roku założył własny zespół Boone Creek. Emmylou Harris zdała sobie sprawę z istnienia utalentowanego młodego muzyka i wielokrotnie próbowała przekonać go do swojego zespołu. Dopiero w 1977 roku, po odejściu Rodneya Crowella, Skaggs się zgodził. Skaggs wkrótce wywarł silny wpływ na Harris , której muzyka była wyraźnie zorientowana na bluegrass.

W 1980 Skaggs nagrał album bluegrass w małej wytwórni. Jego reputacja na scenie country była tak solidna, że w 1981 roku renomowana wytwórnia Epic zaproponowała mu kontrakt, który dawał mu największą możliwą swobodę projektowania muzycznego. Wbrew panującemu trendowi nagrał album Waitin 'For The Sun To Shine, mocno zorientowany na tradycyjny country. I wbrew oczekiwaniom odniósł sukces. Album sprzedał się w ponad 500 000 egzemplarzy i został pozłacany. Dwa single osiągnęły pierwsze miejsce na listach przebojów country.

Ricky Skaggs otrzymał prestiżową nagrodę CMA Country Singer of the Year w 1982 roku. W tym samym roku został członkiem Grand Ole Opry. Na początku lat 80-tych Skaggs był jednym z impulsów do powszechnego powrotu do pierwotnych wartości muzyki country i jednym z pierwszych nowych tradycjonalistów. Jego sukces trwał przez lata 80-te XX wieku. Na przykład w 1985 roku zajął pierwsze miejsce ze starą piosenką Billa Monroe Uncle Pen, a liczne nagrody i wyróżnienia, w tym dziewięć Grammy, były uznaniem dla jego występu.

W 1991 roku połączył siły z wschodzącymi gwiazdami Vince Gillem i Steve Warinerem, tworząc Nashville Cats. Dwa lata później założył własną audycję radiową „Simple Life”, która była tak popularna, że przyjęło ją ponad 400 stacji, w tym niektóre europejskie. Od połowy lat 90-tych sprzedaż jego płyt znacznie spadła.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Don't Get Above Your Raising/Low And Lonely	Ricky Skaggs	06.1981	-	-	Epic 02034	[written by L. Flatt, E. Scruggs][produced by Ricky Skaggs][16[8].Country Chart]
You May See Me Walkin'/So Round, So Firm, So Fully Packed	Ricky Skaggs	10.1981	-	-	Epic 02499	[written by Tom Uhr][produced by Ricky Skaggs][9[11].Country Chart]
Crying My Heart Out Over You/Lost To A Stranger	Ricky Skaggs	02.1982	-	-	Epic 02692	[written by C. Butler, L. Certain, G. Stacey, M. Wilkin][produced by Ricky Skaggs][1[1][13].Country Chart]
I Don't Care/If That's The Way You Feel	Ricky Skaggs	06.1982	-	-	Epic 02931	[written by Webb Pierce,Cindy Walker][produced by Ricky Skaggs][1[1][13].Country Chart]
Heartbroke/Don't Think I'll Cry	Ricky Skaggs	09.1982	-	-	Epic 03212	[written by G. Clark][produced by Ricky Skaggs][1[1][11].Country Chart]
I Wouldn't Change You If I Could/One Way Rider	Ricky Skaggs	01.1983	-	-	Epic 03482	[written by A. Q. Smith, P. H. Jones][produced by Ricky Skaggs][1[1][12].Country Chart]
Highway 40 Blues/Don't Let Your Sweet Love Die	Ricky Skaggs	05.1983	-	-	Epic 03812	[written by L. Cordle][produced by Ricky Skaggs][1[1][12].Country Chart]
You've Got A Lover/Let's Love The Bad Times Away	Ricky Skaggs	08.1983	-	-	Epic 04044	[written by O. L. Russell][produced by Ricky Skaggs][2[13].Country Chart]
Don't Cheat In Our Hometown/Children Go	Ricky Skaggs	12.1983	-	-	Sugar Hill/Epic 04245	[written by R. Pennington, R. Marcum][produced by Ricky Skaggs][1[1][12].Country Chart]
Honey (Open That Door)/She's More To Be Pitied	Ricky Skaggs	04.1984	-	-	Sugar Hill/Epic 04394	[written by M. Tillis][produced by Ricky Skaggs][1[1][11].Country Chart]
Uncle Pen/I'm Head Over Heels In Love	Ricky Skaggs	08.1984	-	-	Sugar Hill/Epic 04527	[written by B. Monroe][produced by Ricky Skaggs][1[1][13].Country Chart]
Something In My Heart/Baby, I'm In Love With You	Ricky Skaggs	11.1984	-	-	Epic 04668	[written by W. Patton][produced by Ricky Skaggs][2[14].Country Chart]
Country Boy/Wheel Hoss	Ricky Skaggs	04.1985	-	-	Epic 04831	[written by T. Colton, R. Smith, A. Lee][produced by Ricky Skaggs][1[1][13].Country Chart]
You Make Me Feel Like A Man/Rendezvous	Ricky Skaggs	10.1985	-	-	Epic 05585	[written by P. Rowan][produced by Ricky Skaggs][7[12].Country Chart]
Cajun Moon/Rockin' The Boat	Ricky Skaggs	02.1986	-	-	Epic 05748	[written by J. Rushing][produced by Ricky Skaggs][1[1][13].Country Chart]
I've Got A New Heartache/She Didn't Say Why	Ricky Skaggs	06.1986	-	-	Epic 05898	[written by W. Walker, R. Price][produced by Ricky Skaggs][10[11].Country Chart]
Love's Gonna Get You Someday/Walkin' In Jerusalem	Ricky Skaggs	10.1986	-	-	Epic 06327	[written by C. Chambers][produced by Ricky Skaggs][4[15].Country Chart]
I Wonder If I Care As Much/Raisin' The Dickens	Ricky Skaggs	03.1987	-	-	Epic 06650	[written by D. Everly][produced by Ricky Skaggs][30[4].Country Chart]
Love Can't Ever Get Better Than This/Daddy Was A Hardworking, Honest Man	Ricky Skaggs And Sharon White	05.1987	-	-	Epic 07060	[written by N. Montgomery, I. Kelley][produced by Ricky Skaggs][10[12].Country Chart]
I'm Tired/San Antonio Rose	Ricky Skaggs	11.1987	-	-	Epic 07416	[written by M. Tillis, A. R. Peddy, R. Price][produced by Ricky Skaggs][18[10].Country Chart]
(Angel On My Mind) That's Why I'm Walkin'/Lord, She Sure Is Good At Lovin' Me	Ricky Skaggs	04.1988	-	-	Epic 07721	[written by S. Jackson, M. Endsley][produced by Ricky Skaggs][33[2].Country Chart]
Thanks Again/If You Don't Believe The Bible	Ricky Skaggs	07.1988	-	-	Epic 07924	[written by J. Rushing][produced by Ricky Skaggs][17[9].Country Chart]
Old Kind Of Love/Woman You Won't Break Mine	Ricky Skaggs	11.1988	-	-	Epic 08063	[written by P. Overstreet][produced by Ricky Skaggs][30[4].Country Chart]
Lovin' Only Me/Home Is Wherever You Are	Ricky Skaggs	04.1989	-	-	Epic 68693	[written by E. Stevens, H. Kanter][produced by Ricky Skaggs, Steve Buckingham][1[1][15].Country Chart]
Let It Be You/The Fields Of Home	Ricky Skaggs	09.1989	-	-	Epic 68995	[written by K. Welch, H. Stinson][produced by Ricky Skaggs, Steve Buckingham ][5[11].Country Chart]
Heartbreak Hurricane/Casting My Shadow In The Road	Ricky Skaggs	01.1990	-	-	Epic 73078	[written by J. Rushing, L. Cordle][produced by Ricky Skaggs, Steve Buckingham][13[12].Country Chart]
Hummingbird/Kentucky Thunder	Ricky Skaggs	06.1990	-	-	Epic 73312	[written by G. Jennings, T. DuBois][produced by Ricky Skaggs, Steve Buckingham][20[7].Country Chart]
He Was On To Somethin' (So He Made You)/When I Love	Ricky Skaggs	09.1990	-	-	Epic 73496	[written by S. Curtis][produced by Ricky Skaggs, Steve Buckingham][25[10].Country Chart]
Restless/Dance Of The Ol' Swamp Rat	Mark O'Connor The New Nashville Cats Featuring Steve Wariner, Ricky Skaggs And Vince Gill	04.1991	-	-	Epic 19354	[written by Carl Perkins][produced by Mark O'Connor, Jim Ed Norman][25[8].Country Chart]
Life's Too Long (To Live Like This)/Lonesome For You	Ricky Skaggs	10.1991	-	-	Epic 73947	[written by D. Wilson, D. Cook, J. Jarvis][produced by Ricky Skaggs][37[3].Country Chart]
Same Ol' Love/My Father's Son	Ricky Skaggs	02.1992	-	-	Epic 74147	[written by C. Austin, G. Barnhill][produced by Ricky Skaggs, Mac McAnally][12[13].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Waitin' for the Sun to Shine	Ricky Skaggs	06.1982	-	77[30]	Epic 37 193	[gold-US][produced by Ricky Skaggs]
Highways & Heartaches	Ricky Skaggs	10.1982	-	61[12]	Epic 37 996	[platinum-US][produced by Ricky Skaggs]
Country Boy	Ricky Skaggs	11.1984	-	180[5]	Epic 39 410	[gold-US][produced by Ricky Skaggs]
Favorite Country Songs	Ricky Skaggs	03.1985	-	181[4]	Epic 39 409	-
The Three Pickers	Ricky Skaggs	08.2003	-	179[4]	Rounder 610 526	-

wtorek, 9 listopada 2021

69 Boyz

69 Boyz jest jedną z pół tuzina firm produkujących bass-music pod przewodnictwem C.C. Lemonhead i Jay Ski (z Quad City DJ's i 95 South). Właściwa grupa, raperzy Thill Van, Fast, Slow i Rottweiler „Mike Mike”, spotkali się w Jacksonville na Florydzie.

Po tym, jak Lemonhead i Jay Ski zdobyli potrójną platynę albumem „Whoot (There It Is)” z 1993 roku jako 95 South, założyli własną firmę CeeJai Productions oraz napisali i wyprodukowali singiel „Tootsee Roll” dla 69 Boyz. Utwór trafił do pierwszej dziesiątki list przebojów R&B i zdobył podwójną platynę.

W tym samym roku ukazał się album 199Quad, który również zdobył platynę. Drugi album The Wait Is Over ukazał się w 1998 roku, a 2069 ukazał się dwa lata później.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tootsee Roll	69 Boyz	07.1994	-	8[38]	Down Low 6911	[platinum-US][written by Albert V Bryant, Pat Hicks][produced by Quad City DJ's][9[38].R&B Chart]
Kitty Kitty	69 Boyz	12.1994	-	51[20]	Rip-It 6921	[written by Albert V Bryant, Pat Hicks][produced by 95 South][36[20].R&B Chart]
What You Want For Christmas	Quad City Family Featuring Quad City DJ'S, 69 Boyz, K-Nock	12.1995	-	-	Bassline	[62[1].R&B Chart]
Hoop in Yo Face	69 Boyz	05.1996	-	95[3]	Flavor Unit 64312	[written by Da S.W.A.T. Team][produced by Phat Albert Productions, The Bass Mechanics][62[11].R&B Chart][piosenka z filmu "Sunset Park"]
Woof Woof	69 Boyz	07.1998	200	31[16]	Atlantic 84123	[written by Van Bryant][produced by J. Nash, K. Mills][piosenka z filmu "Dr. Dolittle" ][24[20].R&B Chart]
How We Roll	69 Boyz	03.2000	-	-	HomeBass 73333	[written by Van Bryant][produced by V. Bryant][74[12].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
199Quad	69 Boyz	07.1994	-	59[60]	Downlow 6901	[platinum-US][produced by 95 South]
The Wait is Over	69 Boyz	08.1998	-	114[4]	QuadraSound 83 031	[produced by Nick Rodell]

Sixpence None the Richer

Sixpence None the Richer - amerykański zespół pop-rockowy utworzony w 1993 roku w Nashville przez Matta Slocuma i Leigh Nash .

Początki zespołu sięgają bardzo wczesnych lat 90-tych. Wtedy to gitarzysta i autor piosenek Matt Slocum poznał wokalistkę Leigh Nash. Wspólnie (wraz z basistą TJ Behlingiem) nagrali w 1992 roku EP-kę pod nazwą The Original Demo, która była ich pierwszym nieoficjalnym dziełem. Dopiero w 1994 roku światło dzienne ujrzała debiutancka płyta zespołu pod nazwą The Fatherless & the Widow.

Grupa ma w posiadaniu platynową płytę za album Sixpence None the Richer z 1997 roku, z którego pochodzi jego najbardziej znany utwór pod tytułem „Kiss Me”, dzięki któremu zespół zdobył popularność, a on sam został wykorzystany na ścieżkach dźwiękowych filmów Cała ona, To nie jest kolejna komedia dla kretynów, Jak stracić chłopaka w 10 dni i Mała wielka miłość, a także w serialu Jezioro Marzeń.

Sixpence None the Richer nagrał także wiele coverów znanych piosenek, m.in.: „Don’t Dream It’s Over” (Crowded House), „Dancing Queen” (ABBA), „Love is Blindness” (U2), czy „There she goes” (The La’s).

Zespół kilkakrotnie był także nominowany do nagród Grammy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Kiss Me	Sixpence None the Richer	11.1998	4[12]	2[33]	Squint 79 101	[gold-US][silver-UK][written by Matt Slocum][produced by Steve Taylor]
There She Goes	Sixpence None the Richer	09.1999	14[5]	32[20]	Squint	[written by Lee Mavers][produced by Steve Taylor,Matt Slocum]
Don't Dream It's Over	Sixpence None the Richer	03.2003	-	78[6]	Squint/Curb 886 260	[written by Neil Finn][produced by Rob Cavallo]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sixpence None the Richer	Sixpence None the Richer	03.1999	27[8]	89[39]	Squint/Curb/Reprise 7032	[platinum-US][produced by Steve Taylor]
Divine Discontent	Sixpence None the Richer	11.2002	-	154[1]	Squint 86 010	[produced by Rob Cavallo, Paul Fox ,Ron Aniello]

Skids

Grupa szkocka. Powstała w grudniu 1976 w Dunfermline z inicjatywy Richarda Jobsona (6.10.1960, Kirkcaldy) - wokalisty, poety i kompozytora. Pierwszy skład wraz z nim stanowili Stuart Adamson - g, Bill Simpson — b i Tom "Bomb" Kellichan - dr. W połowie 1979 miejsce Kellichana zajął Rusty Egan - dr. Na początku 1980 Simpsona i Egana zastąpili Russell Webb - b i Mike Baillie - dr. Wiosną 1981 odeszli Adamson (utworzył BIG COUNTRY) i Baillie. W następnych miesiącach z The Skids gościnnie współpracowali m.in. John McGeoch -g i John Doyle - dr, obaj z MAGAZINE. W lutym 1982 grupa przestała istnieć.

Pierwsze płyty The Skids, m.in. singel Charles (No Bad, 1977), czwórka "Wide Open" (Virgin, 1978) oraz album Scared to dance, zawierały utwory punkrockowe nasycone klimatem muzyki szkockiej (Charles, Reasons, Test Tube Babies, The Saints Are Coming, Of One Skin, Into The Valley, Hope And Glory).

W okresie późniejszym grupa stopniowo odchodziła od punk rocka. Urozmaiciła repertuar i wzbogaciła brzmienie (dzięki współpracy z takimi producentami, jak Bill NELSON czy Mick Glossop), ale pretensjonalne utwory z poetyckimi tekstami, np. Circus Games, A Woman In Winter i The Devil's Decade, nie spodobały się jej dotychczasowym wielbicielom.

Po rozwiązaniu grupy Jobson występował jako aktor w zespole teatralnym Paines Plough. Swoje wiersze zebrał w tomie A Man For All Seasons. Nagrał kilka płyt, np. "The Ballad Of Etiquette" (Cocteau, 1981: m.in. transkrypcje kompozycji Claude'a Debussy'ego i Benjamina Brittena jako tło recytacji), "10.30 On A Summer Night" (Les Disques du Crepuscule, 1983; utwory zainspirowane powieścią Marguerite Duras 0 wpół do jedenastej wieczór latem), "An Afternoon In Company" (Les Disques de Crepuscule, 1984), "Sixteen Years Of Alcohol" (Les Disques de Crepuscule, 1987) i "Badman" (Parlophone, 1988).

Z grupą The Armoury Show, do której pozyskał McGeocha, Webba i Doyle'a, nagrał album "Waiting For The Floods" (Parlophone, 1985).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sweet suburbia/Open squad	Skids	09.1978	70[3]	-	Virgin VS 227	[written by Richard Jobson & Stuart Adamson][produced by D. Batchelor]
The saints are coming/Of one skin/Night and day/Coatusion	Skids	10.1978	48[3]	-	Virgin VS 232	[written by Richard Jobson & Stuart Adamson][produced by D. Batchelor]
Into the valley/TV stars	Skids	01.1979	10[11]	-	Virgin VS 241	[written by Richard Jobson & Stuart Adamson][produced by D. Batchelor]
Masquerade /Out of town	Skids	05.1979	14[9]	-	Virgin VS 262	[written by Richard Jobson & Stuart Adamson][produced by Bill Nelson, John Leckie]
Charade /Grey parade	Skids	09.1979	31[6]	-	Virgin VS 288	[written by Richard Jobson & Stuart Adamson][produced by Bill Nelson]
Working for the yankee dollar/Vanguard's crusade	Skids	11.1979	20[11]	-	Virgin VS 306	[written by Richard Jobson & Stuart Adamson][produced by Mick Glossop]
Animation /Pros and cons	Skids	02.1980	56[3]	-	Virgin VS 323	[written by Richard Jobson & Stuart Adamson][produced by Bill Nelson, Bruce Fairbairn]
Circus games/One decree	Skids	08.1980	32[7]	-	Virgin VS 359	[written by Skids][produced by Mick Glossop]
Goodbye civillian/Monkey McGuire Meets Specky Potter Behind Lochore Institute	Skids	10.1980	52[4]	-	Virgin VS 373	[written by Skids][produced by Mick Glossop]
Woman in winter/Workinf for the yankee dollar	Skids	11.1980	49[3]	-	Virgin VSK 101	[written by Skids][produced by Mick Glossop]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Scared to dance	Skids	03.1979	19[10]	-	Virgin V 2116	[produced by David Batchelor]
Days in Europa	Skids	10.1979	32[5]	-	Virgin V 2138	[produced by Bill Nelson]
The absolute games	Skids	09.1980	9[5]	-	Virgin V 2174	[produced by Mick Glossop]
The Greatest Hits of Big Country and The Skids-The best of Stuart Adamson	Skids	06.2002	71[1]	-	Universal Music TV 5869892
Burning cities	Skids	01.2018	28[1]	-	Nobad NB 3CD	[produced by Youth]

Sister2Sister

Sister2Sister,australijski siostrzany duet wokalny,kompozytorski i prezenterski.Tworzą go Christine Muscat [ur. 27.02.1981r] i Sharon Muscat [ur.23.08.1984r],imigrantki z Malty.Ich kariere ma początek w okresie gdy dorastały na przedmieściach Sydney w dzielnicy St. Clair,gdzie uczęszczały do Holy Spirit Primary,a póżniej do Emmaus Catholic College obok Erskine Park.
Dorastały w umuzykalnionej rodzinie,i od wczesnych lat dzięki rodzicom występowały w telewizji w reklamach bądż operach mydlanych.

Na początku lat 90-tych pobierały lekcje tańca w Brent Street Studios.Wkrótce po tym dostały propozycje występów z grupą Brent St Kids w obrębie Sydney.Zwróciły na siebie uwagę Tiny Areny,która oglądała ich występ w Variety Club Heart Awards.Ta poleca ich swojemu menadżerowi ,a zarazem mężowi,który podpisuje z nimi w 1997r kontrakt nagraniowy.

Przeprowadzają się do Melbourne,by pracować nad swoją pierwszą płytą i gdzie przyjmują swoją nazwę Sister2Sister.
Odnoszą sukces w Australii swoim pierwszym singlem "Sister",który trafia do Top10 australijskiej listy bestsellerów,podobnie jak z następnym "What's A Girl To Do" .

Pierwszy z nich odnosi także duży sukces w W.Brytanii wchodząc do Top20 British Singles Chart.Jednocześnie biorą udział w tournee po Ameryce Płn. razem z innymi popowymi artystami otwierając występy Britney Spears.Po tych sukcesach wracają do Australii,wydają kolejny album,występują we własnym show w MTV Australia,otwierają własną szkołę Sister2Sister School of Singing.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sister / Wait	Sister2Sister	04.2000	18[11]	-	Mushroom MUSH 70CDS	[written by Pam Reswick, Steve Werfel, Joe Muscat][produced by Pam Reswick, Joe Muscat]
What's A Girl To Do	Sister2Sister	10.2000	61[2]	-	Mushroom MUSH 76CDS	[written by Reswick,Werfel,Muscat,Rosser,Muscat]

Sister Hazel

Połączenie elementów folku, jangle popu, post-grunge i klasycznego rocka z południa Mason-Dixon-Line, melodii Sister Hazel, zwartej harmonii i optymistycznego brzmienia. Estetyka pomogła grupie z Florydy zaistnieć na alternatywnych listach przebojów w latach 90-tych i na początku 2000-lat.

Powstały w 1993 roku zespół odniósł sukces w 1997 roku, wydając swój drugi album Somewhere More Familiar, który pokrył się platyną dzięki sile singla „All for You”, największego dotychczasowego przeboju Sister Hazel. Kolejne LP, takie jak Fortress z 2000 roku i Release z 2009 roku, również odnotowały odrobinę sukcesu, a w 2016 roku zespół wydał swój pierwszy album country, Lighter in the Dark.

Sister Hazel powstało w 1993 roku w Gainesville na Florydzie, a pięciu członków zespołu szczyciło się powiązaniami z lokalną sceną miasta: wokalista/gitarzysta Ken Block i gitarzysta/wokalista Andrew Copeland przeczesywali kawiarnie jako duet, gitarzysta prowadzący Ryan Newell szlifował swoje umiejętności z miejscowym zespołem Waterdog, basista Jett Beres studiował swój instrument, jednocześnie studiując architekturę, a perkusista Mark Trojanowski grał z kilkoma zespołami jazzowymi z Florydy, zanim rozpoczął karierę w muzyce pop.

Tworząc ziemisty, melodyjne brzmienie, który podkreślał harmonię wokalną zespołu, Sister Hazel wydała tytułowy debiut w 1994 roku, zanim przeniosła się do wytwórni major na swój drugi album, Somewhere More Familiar z 1997 roku. "All for You" znalazło się na szczycie list przebojów Adult Contemporary latem 1997 roku, prawie dochodząc do krajowej pierwszej dziesiątki, a sukces nadał albumowi status platynowej płyty. Po intensywnej trasie koncertowej i kolejnej zmianie w studiu nagraniowym, Sister Hazel powróciła latem 2000 roku z kolejnym albumem, Fortress. Wydany przez Universal Records album został skrojony z tego samego popowo-rockowego materiału co jego poprzednik, a „Change Your Mind” jako singiel cieszył się skromną popularnością.

Fortress wciąż jednak nie dorównywało wczesnym sukcesom zespołu, a Sister Hazel nie był już częścią składu Universalu, zanim ich kolejny album, Chasing Daylight, ukazał się w 2003 roku. Wrócili rok później z Lift i pomimo względnej nieobecności zespołu na falach radiowych, wykorzystali Internet na swoją korzyść i niestrudzenie koncertując.

Zespół kontynuował wydawanie albumów dla niewielkiej, ale wiernej publiczności, w tym Absolutely z 2006 roku i albumu koncertowego zatytułowanego Before the Amplifiers: Live Acoustic. Pod koniec dekady wydali swój siódmy album studyjny, Release z 2009 roku. Heartland Highway pojawił się jesienią 2010 roku. Następnie nastąpiła dłuższa przerwa, ale w 2015 roku Sister Hazel ogłosił , że w lutym 2016 roku wyda swój dziewiąty LP, wyprodukowany przez Chipa Matthewsa współczesny country makeover Lighter in the Dark.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
All for You	Sister Hazel	07.1997	-	11[41]	Universal 56 135	[written by Ken Block, Andrew Copeland, Ryan Newell, Jett Beres & Mark Trojanowski][produced by Paul Ebersold]
Happy	Sister Hazel	01.1998	-	73[3]	Universal 56 185	[written by Ken Block, Andrew Copeland, Ryan Newell, Jett Beres & Mark Trojanowski]
Change Your Mind	Sister Hazel	07.2000	-	59[20]	Universal 56 135	[written by K Block, Sister Hazel][produced by Paul Ebersold, Richie Zito]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
...Somewhere More Familiar	Sister Hazel	06.1997	-	47[50]	Universal 53 030	[platinum-US][produced by Paul Ebersold]
Fortress	Sister Hazel	07.2000	-	63[12]	Universal 157 883	[produced by Ralph Sall,Richie Zito]
Chasing Daylight	Sister Hazel	02.2003	-	177[1]	Sixth Man 61015	[produced by Sister Hazel]
Lift	Sister Hazel	09.2004	-	184[1]	Sixth Man 61028	[produced by Sister Hazel, Skidd Mills]
Absolutely	Sister Hazel	10.2006	-	86	Adrenaline Music Group 40032	[produced by Don McCollister, Scott Parker, Richard Marx]
Release	Sister Hazel	08.2009	-	37	Rock Ridge Music 61238	[produced by Andrew Copeland, Jett Beres , Ken Block, Ken Kelly, Mark Trojanowski , Ryan Newell, Sister Hazel, Stan Lynch]
Heartland Highway	Sister Hazel	10.2010	-	80	Rock Ridge Music 61300	[produced by Sister Hazel]
Lighter in the Dark	Sister Hazel	02.2016	-	79	Croakin' Poets 278	[produced by Andrew Copeland, Jett Beres , Ken Block, Ken Kelly, Mark Trojanowski , Ryan Newell, Sister Hazel, Stan Lynch]
Release	Sister Hazel	08.2009	-	37	Rock Ridge Music 61238	[produced by Chip Matthews]

poniedziałek, 8 listopada 2021

Sisters Of Mercy

Rock'n'rollowa droga The Sisters Of Mercy rozpoczęła się w 1980 r. na opuszczonych przez punk przedmieściach Leeds. Wtedy to wokalista Andrew Eldritch poznał gitarzystę Gary'ego Marxa. Obaj byli rozczarowani współczesną muzyką rockową, a założona przez nich kapela miała wykreować większy "hałas". Andrew Eldritch studiował język chiński na uniwersytecie w Leeds, lecz postanowił porzucić naukę na rzecz muzyki. Nie miał żadnego doświadczenia w tej dziedzinie poza pozostawionym przez przyjaciela w piwnicy zestawem perkusyjnym. Tu też rozpoczęła się intensywna nauka gry na tym instrumencie. Eldritch wkrótce porzucił perkusję i zaczął śpiewać, a w zespole pojawił się nowy członek - automat perkusyjny nazwany Doktorem Avalanche.

Pierwszego singla, zatytułowanego Damage Done, "Siostrzyczki" wydały w nakładzie 100 egz. przez własną wytwórnię Merciful Release. Jest to najrzadsza płyta grupy osiągająca cenę powyżej 100 funtów na brytyjskich giełdach kolekcjonerów. Do zespołu dołącza też basista Craig Adams, grupa jest zatem gotowa do występów przed publicznością. Pierwszy koncert miał miejsce w kwietniu 1981 (w Yorku) wespół z eksperymentującymi wtedy Thompson Twins. Już wtedy, na początku swej działalności w muzyce zespołu odnaleźć można było elementy muzyki rockowej ostatniego dwudziestolecia. "Siostrzyczki" otwarcie przyznawały się do wpływów Velvet Underground, Iggy Popa i Led Zeppelin.

Rok 1982 przynosi rozszerzenie składu o kolejnego członka - gitarzystę Bena Gunna oraz trasę koncertową po północnej części Anglii. Wydano kolejne dwa single z których SP Alice sprzedany został w wystarczającej ilości, by dostać się do TOP 10 SPs Niezależnych. Prasa wreszcie zaczynała zauważać istnienie "Siostrzyczek", ignorowanych dotychczas przez większość krytyków.

W 1983 roku The Sisters Of Mercy w dalszym dągu koncertują w Wielkiej Brytanii, debiutują też z występami w Europie i Ameryce. W międzyczasie ukazały się trzy single, których powodzenie spowodowało zainteresowanie wytwórni płytowych czwórką muzyków. Rozwój "Siostrzyczek" przerwała decyzja Bena Gunna o odejściu z zespołu. Ku zaskoczeniu wszystkich, następcą Gunna ogłoszono Wayne Husseya, który współpracował poprzednio z Dead Or Alive, Pauline Murray i The Invisible Girls. Wkrótce miał on odegrać poważną rolę w pisaniu i doborze nowego repertuaru. Nowy skład pokazał się publiczności w Birmingham w kwietniu 1984 roku. "Siostrzyczki" były niewątpliwie lepiej przygotowane do występów z Husseyem. Również w kwietniu zespół skończył ze statusem niezależnej kapeli podpisując kontrakt z WEA. "Siostrzyczki" miały zachować kontrolę nad nakładami, projektami graficznymi okładek i promocją co było rzadką klauzulą kontraktów płytowych.

W dalszym ciągu kontynuowana była gigantyczna trasa koncertowa, która pod koniec roku zaowocowała niemalże dostaniem się SP Body And Soul na brytyjską TOP 10. Rozpoczęto także pracę na debiutancką płytą First And Last And Always, niestety zbyt duże obciążenie Eldritcha występami i sesjami nagraniowymi pociągnęło za sobą konieczność hospitalizacji lidera. Wpłynęło to poważnie na termin wydania LP, ustalony na wrzesień.

W październiku ukazał się SP Walk Away, część nakładu zawierała miękką płytkę z kompozycją Long Train. W kwietniu 1985 r. ukazuje się wreszcie debiutancka duża płyta. W ciągu jednego tygodnia sprzedano ilość wystarczającą na wejście do TOP 20 płyt długogrających. Wszystko wydawało się być w porządku, gdy Gary Marx zdecydował się rozstać z "Siostrzyczkami" po zakończeniu kolejnej trasy koncertowej. Powodem miało być zachowanie się lidera.

Długo planowane toumee europejskie zespół odbył w trzyosobowym składzie, po którym pojawiły się plotki o końcu istnienia grupy. Ostatni występ miał mieć miejsce w czerwcu, w londyńskiej Royal Albert Hall. Ponad 4 tys. fanów odbyło pielgrzymkę, by zobaczyć po raz ostatni swych faworytów. Ale na szczęście zespół nie rozwiązał się, lecz koniec był bliski.Muzycy udali się do Hamburga dla pisania nowego materiału. Tutaj doszło do rozłamu. Hussey i Adams postanowili założyć nowy zespół The Sisterhood uzurpując sobie prawo do materiału The Sisters Of Mercy. Doszło do rozprawy sądowej. Eldritch niespodziewanie wydał wkrótce singla Giving Ground pod nazwą Sisterhood -zmuszając swych byłych kolegów do zmiany nazwy grupy na The Mission. Sisterhood współtworzyli: Patricia Morrison (ex Gun Club), Alan Vega i James Ray. Wspólnie nagrano LP Gift, będący zamknięciem działalności formacji.

Andrew Eldritch zniknął następnie z widoku publicznego do września 1987 r., kiedy to ukazał się SP "Siostrzyczek" This Corrosion, napisany i wyprodukowany przez Jima Steinmana, znanego ze współpracy z MEATLOF. Patricia Morrison była już pełnoprawnym członkiem grupy, lecz poza basem i perkusją na wszystkich instrumentach grali muzycy sesyjni. Singiel był wielkim międzynarodowym sukcesem stawiającym zespół w czołówce wykonawców rockowych. Nastąpiło po nim wydanie LP Floodland i kolejnych małych płyt, którym towarzyszyły zrealizowane z niezwykłym rozmachem video.

Obecnie zespół rozpoczyna trzeci etap swego istnienia. W zmienionym składzie (Tony James, Andrew Bruhn i Tim Brecheno) nagrano nowy longplay Vision Thing. W listopadzie 1990 "Siostrzyczki" wyruszyły na pierwsze od 5-ciu lat tournee po Jugosławii, Niemczech, Szwajcarii, Belgii i Wielkiej Brytanii.

W Stanach Zjednoczonych, gdzie przewidziano występy z zespołem Public Enemy, w części miast, w obawie przed starciami fanów obu zespołów, władze zablokowały koncerty i ostatecznie trasa została odwołana w połowie. Te wydarzenia podsyciły konflikt Eldritcha z macierzystą wytwórnią płytową East West Records, spadkobierczynią WEA. Doprowadziło to w rezultacie do zaprzestania dystrybucji płyt zespołu na terenie Stanów Zjednoczonych i są one tam dostępne tylko w drodze importu z Europy.

W 1991 odszedł James (w 1992 r. wrócił na krótko do grupy, aby wziąć udział w nagraniu i promocji singla "Temple of Love" - nie brał jednak udziału w trasie koncertowej). Pod koniec 1992 r. grupa zawiesiła działalność. Rok później wznowiła ją w składzie z gitarzystą Adamem Pearsonem (pod koniec 1993 r. na kilka koncertów do grupy jako drugi gitarzysta wrócił Andreas Bruhn). Jednocześnie na rynku pojawiło się wydawnictwo "Some Girls Wander by Mistake" (1992) - które jest zbiorem wczesnych dokonań zespołu. Jednak jedynym efektem studyjnym działalności Sisters of Mercy był singel Under The Gun z 1993 r. W tym samym roku wydano płytę "A Slight Case of Overbombing" (1993) będącą swoistym greatest hits.

Konflikt z wytwórnią płytową narastał i w następnym okresie grupa skupiła się tylko na działalności koncertowej. W tym czasie do grupy doszedł drugi gitarzysta Mike Varjak, którego później zastąpił Chris Sheehan. W 2005 r. w miejsce Sheehana dołączył Chris May, który występuje również solo jako Robochrist. W 2006 r. odszedł Pearson, a jego miejsce w grupie zajął Ben Christo. W 2019 r. odszedł Chris May, którego zastąpił Dylan Smith.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Body and soul/Train	The Sisters	06.1984	46[7]	-	Merciful Release MR 029	[written by Andrew Eldritch][produced by Andrew Eldritch]
Walk away/Poison door	Sisters Of Mercy	10.1984	45[4]	-	Merciful Release MR 033	[written by Andrew Eldritch,Wayne Hussey][produced by Dave Allen]
No time to cry/Blood money	Sisters Of Mercy	02.1985	63[3]	-	Merciful Release MR 035	[written by Andrew Eldritch,Wayne Hussey][produced by Dave Allen]
This corrosion/Torch	Sisters Of Mercy	09.1987	7[8]	-	Merciful/WEA MR 39	[written by Andrew Eldritch][produced by Jim Steinman][38[6].Hot Disco/Dance;Elektra 66 790 12"]
Dominion /Sandstorm/Untitled	Sisters Of Mercy	02.1988	13[6]	-	Merciful/WEA MR 43	[written by Andrew Eldritch][produced by Larry Alexander,Andrew Eldritch,Jim Steinman][30[6].Hot Disco/Dance;Elektra 5294 12"]
Lucretia my reflection/Long train	Sisters Of Mercy	05.1988	20[5]	-	Merciful/WEA MR 44	[written by Andrew Eldritch][produced by Larry Alexander,Andrew Eldritch][30[6].Hot Disco/Dance;Elektra 66 747 12"]
More /You could be the one	Sisters Of Mercy	10.1990	14[4]	-	Merciful/WEA MR 47	[written by Andrew Eldritch, Jim Steinman][produced by Andrew Eldritch, Jim Steinman]
Doctor Jeep/Knockin' on heaven' s door [live]	Sisters Of Mercy	12.1990	37[4]	-	Merciful/WEA MR 51	[written by Andreas Bruhn, Andrew Eldritch][produced by Andrew Eldritch]
Temple of love [1992]/I was wrong	Sisters Of Mercy	04.1992	3[5]	-	East West MR 53	[written by Andrew Eldritch][produced by Andrew Eldritch]
Under the gun/Alice [1993]	Sisters Of Mercy	08.1993	19[3]	-	East West MR 59	[written by Andrew Eldritch,Billie Hughes,Roxanne Seeman][produced by Andrew Eldritch,Billie Hughes]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
First and last and always	Sisters Of Mercy	03.1985	14[8]	-	Merciful Release MR 337 L	[gold-UK][produced by David M. Allen]
Floodland	Sisters Of Mercy	11.1987	9[20]	101[16]	Merciful Release MR 441 L	[gold-UK][produced by Andrew Eldritch, Larry Alexander, Jim Steinman]
Gift	Sisterhood	07.1986	90[1]	-	Merciful Release SIS 020	[produced by Andrew Eldritch]
Vision thing	Sisters Of Mercy	11.1990	11[4]	136[23]	Merciful Release MR 449 L	[silver-UK][produced by Andrew Eldritch, Jim Steinman]
Some girls wander by mistake	Sisters Of Mercy	04.1992	5[5]	-	Merciful Release 9031764762	[silver-UK][produced by Andrew Eldritch,John Ashton]
Greatest hits Vol. 1/A Slight Case of Overbombing	Sisters Of Mercy	08.1993	14[6]	-	Merciful Release 4509935792	[gold-UK][produced by Larry Alexander,David M. Allen, Andrew Eldritch ,Jim Steinman]
BBC Sessions 1982–1984	Sisters Of Mercy	09.2021	55[1]	-	Rhino 0190295154462	-

Sister Bliss

Sister Bliss – liderka i współzałożyciela, femme fatale zespołu Faithless, znakomita DJ-ka i producent, jedna z najpopularniejszych postaci na scenie muzyki elektronicznej w Wielkiej Brytanii. Magazyn Mixmag w swoim specjalnym, milenijnym wydaniu zaliczył Sister Bliss do grona 'Heroes of the 90's'.
Po raz pierwszy za deckami stanęła w 1987 roku jako jedna z pierwszych kobiet na brytyjskiej scenie house.

Już wkrótce zyskała międzynarodowy rozgłos i uznanie, a imprezy z jej udziałem były 'wielkim świętem'. O jej występy zabiegały tak znakomite kluby jak: Cream, Gatecrasher, The Gallery, Renaissance czy Ministry of Sound. Poza Wielką Brytanią regularnie występuje na imprezach w Australii, Południowej Afryce, Argentynie, Japonii, Singapurze, USA oraz w "Manumission" na Ibizie, "Allenby 58" w Tel Awiwie oraz BCM na Majorce.

Przełomowym momentem w jej karierze było spotkanie DJ-a Rollo, z którym w 1995 roku stworzyli kultową formację Faithless. Wkrótce do tego znakomitego teamu dołączyli Jamie Catto i Maxi Jazz. Zadebiutowali singlem "Insomnia", który szybko stał się wielkim przebojem. Ich pierwszy album, wydany w 1996 roku, nosił tytuł "Reverence" i okazał się wielkim sukcesem. Poza wspomnianą "Insomnią" zawierał kolejny wieki przebój grupy "Salva Mea" .

Dwa lata później ukazał się "Sunday 8am", z której pochodził prawdziwy hymn kultury klubowej "God is a DJ". Ten utwór stał się jednym z największych przebojów dekady. Sprzedaż obu albumów przerosła wszelkie oczekiwania zespołu. Każda z płyt osiągnęła nakład ponad miliona egzemplarzy. Obie płyty doczekały się kilku edycji. Długo oczekiwany 3-ci album zespołu "Outrospective" ukazał się w 2001 roku potwierdzając ich doskonała kondycje. Płyta znalazła się w pierwszej 10-tce najlepszych europejskich albumów 2001 roku. W zeszłym roku ukazał się kolejny album, "Reperspective", będący zremiksowaną wersją albumu "Outrospective". Nowy, piąty album ma ukazać się jeszcze w 2003 roku.

Pomimo zaangażowania Sister Bliss w działalność Faithless nie zaniedbuje ona swojej solowej kariery na scenie didżejskiej. W 2000 roku Sister odbyła ogromna światową trasę klubową "Renaissance" w ramach której oprócz krajów europejskich odwiedziła Singapur, Malezję, Chiny, Hong Kong, Manile, Japonię i Australię. Zwieńczeniem trasy był występ przed 20 tysięczną publicznością na imprezie The Melbourne Grand Prix.

Sister Bliss odnosi sukcesy nie tylko jako DJ ale również jako producent. Jeszcze przed powstaniem Faithless nagrała kilka singli m.in. "Oh, What A Word!" i "Bad Man". W 2001 roku ukazał się jej długo oczekiwany album miks pt. "Headliners: 02" zrealizowany dla Ministry Of Sound. Album był promowany doskonałym singlem "Sister Sister". Kolejny jej singiel to "Deliver Me", który również okazał się wielkim sukcesem. Obecnie Sister Bliss zbiera materiał na pierwszy solowy album. Jak sama mówi ..."I make music every day, but to do a Sister Bliss record it has to be really special…"

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Cantgetaman, Cantgetajob (Life's A Bitch)	Sister Bliss with Colette	10.1994	31[11]	-	Go! Beat GODCD 124	[written by Rollo , Sister Bliss][produced by Rollo , Sister Bliss]
Oh! What A World	Sister Bliss with Colette	07.1995	40[6]	-	Go! Beat GODX 126	[written by Rollo , Sister Bliss][produced by Rollo , Sister Bliss]
Bad Man	Sister Bliss	06.1996	51[3]	-	Junk Dog JDOG12.1	[written by Paul Herman , Rollo , Sister Bliss][produced by Rollo , Sister Bliss]
Sister Sister / Give Me Music	Sister Bliss with Colette	10.2000	34[6]	-	Multiply TMULTY68	[written by Rollo , Sister Bliss][produced by Rollo , Sister Bliss]
Deliver Me	Sister Bliss feat. John Martyn	03.2001	31[8]	-	Multiply TMULTY72	[written by Helena Marsh , Jon Marsh][produced by Rollo , Sister Bliss]

Tribe Records

Tribe Records to oddział London Records prowadzona przez producenta płytowego Huey P. Meauxa. Działała od 1963 do 1968r. Ich największym sukcesem był Sir Douglas Quintet, który w kwietniu 1965r wtargnął z "She's About A Mover" [Tribe 8308], piosenka ostatecznie dotarła na 13. miejsce. Kolejny singiel „The Rains Came” [Tribe 8314] również znalazł się w pierwszej czterdziestce, osiągając na początku 1966 roku 33 miejsce.

Kolejne oferty na Tribe nie powiodły się, ale Sir Douglas Quintet powrócił na listy przebojów na początku 1969 roku z „Mendocino” [Tribe 2191, #27]. Lider zespołu, Doug Sahm, wydał udane solowe albumy oraz Freddy Fender w grupie o nazwie Texas Tornados. Tribe wydało tylko jeden album, zbiór piosenek Sir Douglas Quintet dla wytwórni, ale było też kilku innych artystów w wytwórnii, którzy wydali single. Byli wśród nich Big Sam, Joey Long, Tommy Lee, Jean Knight (która lata później miała wielki hit w Stax z „Mr. Big Stuff”), Lots A Poppa, Doty Roy, Sammy Jay, The Trashmen (którzy wcześniej wydali „Surfin' Bird”), piosenkarka i autorka tekstów Barbara Lynn (która miała wcześniej wiele hitów na listach przebojów w wytwórni Jamie, w tym klasykę „You'll Lose A Good Thing”), Jesse Lankford, Leo O'Neill i The Conservatives.

Single na listach przebojów

She' s about a mover Sir Douglas Quintet 04.1965 15.UK/13.US Tribe 8308

The tracker/Blue norther Sir Douglas Quintet 07.1965 105.US Tribe 8310
The rains came/Bacon Fat Sir Douglas Quintet 01.1966 31.US Tribe 8314

Quarter to three/She's gotta be boss Sir Douglas Quintet 05.1966 129.US Tribe 8317

She digs my love/When i sing the blues Sir Douglas Quintet 10.1966 132.US Tribe 8321