czwartek, 14 października 2021

Brenda K. Starr

 Brenda K. Starr (ur. jako Brenda Joy Kaplan w dniu 15 października 1966 roku w Nowym Jorku), amerykańska wokalistka popdance znana także ze związku z muzyką freestyle. Jej ojciec, Harvey Kaye był oryginalnym członkiem zespołu Spiral Staircase. Jako dziecko, Brenda udział w imprezach szkolnych jako piosenkarka i tancerka. Miała okazję, wydać swoje pierwsze demo, kiedy miała 12 lat.
W 1985 roku wydała swój pierwszy nieoficjalny album, "I Want Your Love" dla Mirage Records. Jedynym singlem z płyty był "Pickin 'Up Pieces", który zadebiutował na 9 miejscu na liście Billboard's Hot Dance/Club Play i Hot Dance Music Maxi-Singles Chart . Kolejny singel, "Suspicion" niestety nie trafił na listy przebojów.

 

W 1987 roku wydała swój pierwszy oficjalny debiutancki album, który zadebiutował na 57 miejscu na liście Billboard 200. Pierwszy singiel, "What You See Is What You Get" zadebiutował jako # 6 na liście Billboard Hot Dance Chart Music/Club Play i # 24 na Billboard Hot 100.W 1988, Brenda wydaje trzeci singel "I Still Believe" ,który stał się hitem, utrzymując się na 13 miejscu na Billboard Hot 100. (11 lat później, w 1999 r. w wersji Mariah Carey utwór odniósł umiarkowany sukces).
Pod koniec lat 80-tych, Brenda pomogła Mariah Carey (która śpiewała w jej chórku) załatwiajac jej kontrakt z Sony/Columbia Records, dając Tommy'emu Motollaa demo Mariah, a reszta jest historią.
 

W 1991 roku wydała swój drugi album "By Heart", który był całkowitą porażką i została usunięta z Columbia Records. Aby utrzymać siebie i swoje rodziny, Brenda pracowała dorywczo, takich jak praca w centrum New Jersey.W 1991r, Brenda K. Starr śpiewa w utworze "No Matter What" z muzykiem freestyle, George Lamondem ,który odniósł umiarkowany sukces. Aby zwiększyć szanse swojej kariery, Brenda zwróciła się ku latin pop, salsy, muzyki i tropical musical.Jej piosenka "Herida" stał się hitem na listach Billboard Latin Music. Od tego czasu, Brenda zostaje z powodzeniem postacią muzyki łacińskiej. 

W 2002r, Brenda otrzymuje nagrodę Latin Grammy Award za "Najlepszy Album Salsa" za album "Temptation" i inny Latin Grammy Award za "Best Single Salsa" za singel "Por Ese Hombre". W 2006r jej singiel "Tu Eres" został nominowany do "Best Single Salsa" w 2006 Billboard Latin Music Awards. 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Pickin' Up Pieces Brenda K. Starr07.1985--Mirage 96 873[written by A. Baker , L. Golden][produced by Arthur Baker ][9[11].Hot Disco/Dance][83[4].R&B; Chart]
Desayuno De Amor / Breakfast In BedBrenda K. Starr11.1987--MCA 53189[written by Stephen Broughton Lunt,Arthur Stead ][produced by Stephen Broughton Lunt ][18[8].Hot Disco/Dance;MCA 23 796 12"]
I Still Believe/All Tied Up Brenda K. Starr04.1988-13[26]MCA 53 288[written by Bruce Dickinson][produced by Eumir Deodato]
What You See Is What You Get / Giving You All My LoveBrenda K. Starr08.1988-24[13]MCA 53 367[written by Stephen Broughton Lunt ,Arthur Stead][produced by Stephen Broughton Lunt ][6[12].Hot Disco/Dance;MCA 23 704 12"]
No Matter What/Without youGeorge LaMond with Brenda K. Starr12.1990-49[16]Columbia 73 603-
Double troubleMad Lion feat Brenda K. Starr05.1996-113[2]Weeded 20 189[written by Mad Lion & Kenny Parker][produced by Mad Lion & Kenny Parker][69[9].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Brenda K. StarrBrenda K. Starr05.1988-58[24]MCA 42 088[produced by Deodato, Stephen Broughton Lunt]

Bob Sinclar

 Bob Sinclar, właściwie Christophe Le Friant (ur. 10 maja 1969r w Bois-Colombes)- francuski producent muzyczny i DJ. Jest jednym z prekursorów francuskich brzmień muzyki house zwanej French house.



Dorastał w dzielnicy Le Marais. Karierę rozpoczynał w 1986 roku pod pseudonimem Chris „The French Kiss”, zdobywając sporą popularność we Francji łącząc w swojej twórczości elementy hip-hopu, muzyki funk i R&B. Zaczął grać własne imprezy acid jazzowe i hip-hopowe.

Współpracował z Thomasem Bangalterem, członkiem formacji Daft Punk. Wspólnie nagrali płytę, przy użyciu której wykorzystali głos Jane Fondy, pochodzący z wydanych przez nią kaset fitness.

W 1994 roku wraz z DJ-em Yellow założył wytwórnię Yellow Production. Spopularyzował tzw. french touch w muzyce house. Muzyka ta charakteryzuje się użyciem dużej ilości sampli oraz elementów muzyki disco. Pochodzący z tamtych czasów singel I Feel For You doszedł na 9 miejsce francuskiej listy przebojów.

Kolejne lata przyniosły liczne eksperymenty: pracując pod pseudonimami The Mighty Bop i Reminiscence Quartet wydał liczne płyty hip-hopowe i acid jazzowe. Współtworzony przez niego projekt Africanism wykorzystywał z kolei elementy jazzu, muzyki latynoskiej i tradycyjnych przyśpiewek afrykańskich. W 1998 roku Christophe odszedł od acid jazzu i jako Bob Sinclar wydał debiutancką płytę Paradise, a dwa lata później ukazała się drugi album Champs Elysées (2000).

W 2006 roku wielką popularność w całej Europie zdobyły single Love generation, World, Hold On (Children Of The Sky) i Rock This Party, pochodzące z wydanej wiosną kolejnej płyty Western Dream.

W 2010 roku Bob Sinclar stał się bardzo płodnym producentem muzycznym. W 2011 roku wydał piosenkę z włoską wokalistką Raffaellą Carrà zatytułowaną „Far l'amore”, zremiksowaną wersję piosenki Carrà „A far l'amore comincia tu”. W 2013 roku wydał singiel „Summer Moonlight”. W 2015 roku współpracował z Dawn Tallman przy utworze „Feel the Vibe”. W 2016 roku wydał utwór „Someone Who Needs Me” pod szyldem Spinnin' Records. 

Również ze Spinnin' Records wydał współpracę z Akonem zatytułowaną „Til the Sun Rise Up”. W czerwcu 2018 wydał singiel „I Believe”, który był bardzo popularny, szczególnie we Włoszech i Europie. Bob Sinclar wyprodukował dziesiątki oficjalnych remiksów w ciągu swojej długiej kariery, w tym remiksy piosenek takich artystów jak Jamiroquai, Moby, James Brown, Madonna i Rihanna. 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
My Only LoveBob Sinclar featuring Lee A. Genesis03.199956[2]-East West EW 196CD[written by Bob Sinclar , Lee Genesis & Tommy Musto][produced by Bob Sinclar]
I Feel for YouBob Sinclar08.20009[5]-Defected DFECT 18CDS[written by Bob Sinclar & Fred Poulet ][produced by Bob Sinclar]
Darlin'Bob Sinclar04.200146[2]-Defected DFECT 30CDS[written by Bob Sinclar & Cutee B][produced by & Cutee B]
The Beat Goes OnBob Sinclar01.200333[2]-Defected DFTD 062CDS[written by Bob Sinclar, Alain Wisniak & Lene Lovich][produced by Bob Sinclar]
Kiss My EyesBob Sinclar08.200367[2]-Defected DFTD 070CDS[written by Alain Wisniak & Bob Sincla][produced by Bob Sinclar]
Love GenerationBob Sinclar featuring Gary Pine10.200512[27]-Defected DFTD 111CDX[written by Gary Pine, Duane Harden, Alain Wisniak, JG Schreiner & Bob Sinclar][produced by Bob Sinclar]
World, Hold On (Children of the Sky)Bob Sinclar featuring Steve Edwards07.20069[16]-Defected DFTD 132CDX[written by Steve Edwards, Bob Sinclar & Michaël Tordjman][produced by Bob Sinclar,Michell]
I Feel for YouBob Sinclar08.20009[5]-Defected DFECT 18CDS[written by Bob Sinclar & Fred Poulet ][produced by Bob Sinclar]
Rock This Party (Everybody Dance Now)Bob Sinclar with Cutee B featuring Dollarman, Big Ali and Makedah10.20063[16]-Defected DFTD 142CDX[written by Christophe Le Friant, Frédéric Poulet, Samuel Conrad , Naomi Goulbourne][produced by Bob Sinclar, Cutee B]
Sound of FreedomBob Sinclar with Cutee B featuring Gary Pine and Dollarman06.200714[5]-Defected DFTD 157CDX[written by Duane Harden, Gary Pine, Samuel Conrod][produced by Bob Sinclar, Cutee B]
What I WantBob Sinclar with Fireball08.200852[3]-Hed Kandi MIUCT 3577[written by Fireball][produced by Bob Sinclar, Fireball]
What a Wonderful WorldBob Sinclar with Axwell featuring Ron Carroll10.200848[3]-Defected/Positiva CDTIV 275[written by Axwell, C. Le Friant, Ron Carroll][produced by Axwell, Bob Sinclar]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
ParadiseBob Sinclar10.199888[1]-East West 3984246862[produced by Bob Sinclar, Q-T Fingers, Lee A. Genesis, Tommy Musto]
Champs ElyséesBob Sinclar11.2000148[1]-Defected CHAMPCD 1[produced by Bob Sinclar]
Western DreamBob Sinclar07.2006107[6]-Defected BSWEST 01CD[produced by Bob Sinclar, Cutee B., Martin Solveig]
Soundz of FreedomBob Sinclar06.2007144[2]-Defected [produced by Bob Sinclar, Cutee B., Martin Solveig]

Billy Stewart

 Urodzony 24.03.1937r w Waszyngtonie,USA,zmarł 17.01.1970r .Karierę muzyczną zaczynał w rodzinnym zespole Stewart Gospel Singers,póżniej został członkiem formacji The Rainbows, w której grali także Don Covay i Marvin Gaye, a następnie zasilił szeregi grupy Bo Diddleya w charakterze-pianisty.

 

Jego solowy debiut, singel "Billy' s Blues", został wydany w 1956 r. przez wytwórnię Chess; później artysta rozpoczął współpracę z The Marquees. Drugi singel, "Billy' s Heartaches" (z 1957 r.), ukazał się pod egidą firmy Okeh, lecz na początku lat 60. Stewart powrócił do Chess.
Seria melodyjnych piosenek, m.in. "I Do Love You" i "Sitting In The Park" (obie z 1965 r.), utrzymana była w stylu rhythm' n' bluesa z elementami jazzu, podkreślonego ekspresyjnym głosem wokalisty.
 

Wysokie notowania na listach przebojów przyniosła mu interpretacja kompozycji George'a Gershwina i DuBose' a Heywarda, "Summertime" (z 1966 r.). Późniejsze nagrania artysty były już mniej udane, chociaż jego koncerty cieszyły się nadal dużą popularnością. W styczniu 1970 r., podczas trasy kocertowej w Północnej Karolinie, jego samochód wpadł do rzeki Neuse. W wypadku oprócz Stewarta zginęło trzech muzyków z jego zespołu. 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Reap What You Sow / Fat BoyBilly Stewart 07.1962-79[5]Chess 1820[written by Billy Stewart][produced by Billy Davis ][18[5].R&B Chart]
Strange feeling/Sugar and spiceBilly Stewart 09.1963-70[6]Chess 1868[written by Billy Stewart][25[1].R&B Chart]
I Do Love You/Keep LovingBilly Stewart 03.1965-26[10]Chess 1922[written by Billy Stewart][produced by Billy Davis ][6[21].R&B Chart]
Sitting In The Park/Once AgainBilly Stewart 06.1965-24[8]Chess 1932[written by Billy Stewart][produced by Georgie Fame][4[13].R&B Chart]
How Nice It Is/No GirlBilly Stewart 09.1965-97[2]Chess 1941[written by Billy Stewart][produced by Billy Davis ]
Because I Love You/Mountain Of LoveBilly Stewart 01.1966-96[2] side B:100[1]Chess 1948[A:written by R. Miner, C. Smith,Billy Davis][A:produced by R. Miner, C. Smith,Billy Davis][B:written by Shena DeMell, Sugar Pie DeSanto][B:produced by Billy Davis]
Love Me/Why Am I LonelyBilly Stewart 05.1966--Chess 1966[written by Sheen DeMell, Sugar Pie DeSanto][produced by Billy Davis ][38[2].R&B Chart]
Summertime/To Love, To LoveBilly Stewart 07.196639[2]10[10]Chess 1966[written by George Gershwin, Ira Gershwin, Dubose Heyward][produced by Billy Davis ][7[11].R&B Chart][piosenka z folk opery "Porgy and Bess" G.Gershwina z 1935r][#12 hit for Billie Holiday in 1936]
Secret Love/Look Back And SmileBilly Stewart 10.1966-29[8]Chess 1978[written by Sammy Fain, Paul Francis Webster][produced by Leonard Caston][11[9].R&B Chart][#1 hit for Doris Day in 1954]
Every Day I Have The Blues/Ol' Man RiverBilly Stewart 02.1967-74[5]Chess 1991[written by Peter Chatman][produced by Billy Davis][41[2].R&B Chart]
Cross My Heart/ Why (Do I Love You So)Billy Stewart 12.1967-86[9]Chess 2002[A:written by Sidney Pinchback,Dave Henderson,Warren Hagood][B:produced by Leonard Caston,Billy Davis][B:written by Stewart, Miner, Marks][B:produced by Billy Davis, Raynard Miner][A:34[8].R&B Chart][B:49[2].R&B Chart]
Tell Me The Truth/What Have I DoneBilly Stewart 07.1968--Chess 2053[written by Billy Stewart][produced by Gene Barge][48[2].R&B Chart]
I do love you/Keep lovingBilly Stewart 02.1969-94[3]Chess 1922[written by Billy Stewart][produced by Billy Davis]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I Do Love YouBilly Stewart07.1965-97[10]Chess 1496[produced by Roquel Davis]
UnbelievableBilly Stewart05.1966-138[6]Chess 1499[produced by Billy Davis]

Beanie Sigel

 BEANIE SIGEL, właśc. Dwight Grant (ur. 06.03. 1974r, Filadelfia, Pensylwania, USA).
Urodzony w Filadelfii Dwight Grant to jeden z niewielu raperów, któremu udało się wejść na szczyt popularności bez wydania żadnej płyty demo, a jedynie dzięki gościnnym występom na wielu płytach i mozolnej, wieloletniej pracy. Stawiając w swojej twórczości na mocne, gangstersko-uliczne przesłanie, nigdy nie zapomniał o technice, stylu i błyskotliwości typowej dla raperów o pozytywnym przekazie. 

Mimo ogromnej sympatii fanów bardziej komercyjnego rapu nigdy nie utracił szacunku podziemia. Dzięki rekomendacji DJ’a Clue? zadebiutował gościnnym występem w utworze „Reservoir Dogs” z albumu „Vol 2... Hard Knock Life” Jay-Z. Był to przełom w karierze Sigela. Urzeczony jego stylem i rymami Jay-Z zaproponował młodemu raperowi kontrakt z prowadzoną przez siebie wytwórnią Roc-A-Fella; artysta oczywiście nie odmówił. W efekcie rok później ujrzał światło dzienne debiutancki album Beaniego „The Truth”
(2000) .

 Płyta sprzedała się w doskonałym nakładzie i zyskała pozytywne recenzje nawet w magazynach preferujących podziemne, niezależne produkcje. Dwa lata później Sigel wydał materiał zatytułowany „The Reason”, powtarzając ogromny sukces debiutanckiego krążka. Od tego momentu skupił się na pomocy młodszym twórcom, angażując się w stworzenie projektu State Property. Siedmioosobowy kolektyw, posiadający wyraźnych liderów (Sigel i Freeway), wydał dwa albumy - „State Property”
(2001) i „Chain Gang Vol. 2” (2003).
 

Raper ma na koncie dwa incydenty z prawem. W 2002 roku prowadził samochód bez ważnych dokumentów, a ponadto przewoził broń i narkotyki, rok później był zaś podejrzany
o zabójstwo Terrence’a Spellera. Ostatecznie oczyszczono go z zarzutów.
Trzeci materiał Granta „The B. Corning” ukazał się podczas lata 2005r. Promował go singiel „Gotta Have It”. Podczas premiery albumu Sigel odbywał w więzieniu 10-miesięczny wyrok m.in. za udział w bójkach.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Do it again [Put ya hands up]/So ghettoJay-Z feat Beanie Sigel & Amil01.2000-65[9]Roc-A-Fella 562575[written by Shawn Carter,Dwight Grant,Amil Whitehead,Dana Stinson][produced by Rockwilder][17[20].&B Chart]
The TruthBeanie Sigel03.2000--Roc-A-Fella 562662[produced by Kanye West][81[8].R&B Chart]
Remember Them DaysBeanie Sigel06.2000--Roc-A-Fella 562823[produced by Lofey][69[10].R&B Chart]
4 Da FamAmil featuring Jay-Z, Memphis Bleek & Beanie Sigel07.2000--Roc-A-Fella 579378[written by Amil Whitehead ,Shawn Carter, Dwight Grant, Malik Cox, Ty Fyffe][produced by Ty Fyffe][99[1].R&B Chart]
Change the game/You,me,him and herJay-Z, Beanie Sigel & Memphis Bleek02.2001-86[14]Roc-A-Fella 572761[written by Shawn Carter,Dwight Grant,Malik Cox,Ricardo Thomas,Stephen Garrett][produced by Rick Rock][29[20].R&B Chart]
Beanie (Mack Bitch)Beanie Sigel06.2001--Roc-A-Fella 572761[written by Shawn Carter,Dwight Grant,Malik Cox,Ricardo Thomas,Stephen Garrett][produced by Rick Rock][52[13].R&B Chart]
Think It's a GameBeanie Sigel featuring Freeway, Jay-Z & Young Chris12.2001--Roc-A-Fella 588766[written by Shawn Carter,Dwight Grant,Malik Cox,Ricardo Thomas,Stephen Garrett][produced by Rick Rock][99[1].R&B Chart]
Roc the micBeanie Sigel & Freeway02.2002-55[19]Album cut[written by Dwight Grant, Leslie Pridgen ,Justin Smith][produced by Just Blaze][piosenka z filmu State property] [16[27].R&B Chart]
Guess who' s back/My blockScarface feat Beanie Sigel & Jay-Z05.2002-79[8]Def Jam 582865[produced by Kanye West][28[20].R&B Chart]
What We DoFreeway featuring Jay-Z & Beanie Sigel11.2002-97[2]Roc-A-Fella 063846[written by D. Grant, J. Smith, L. Pridgen, S. Carter][produced by Just Blaze][47[20].R&B Chart]
When You Hear ThatBeanie Sigel feat. Dirt McGirt, Peedi Crakk08.2003--Roc-A-Fella 000978[95[2].R&B Chart]
Gotta Have ItBeanie Sigel featuring Peedi Crakk & Twista10.2004--Roc-A-Fella 003534[produced by Chad Hamilton][82[19].R&B Chart]
Feel It in the AirBeanie Sigel featuring Melissa Jay02.2005--Roc-A-Fella 003997[produced by Heavy D][55[20].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The truthBeanie Sigel03.2000-5[16]Roc-A-Fella 546621[gold-US][produced by Kanye West Just Blaze,Rockwilder,Buckwild,Bink,Sam Sneed,Robert 'Shim' Kirkland,Bernard "Big Demi" Parker,T-Mix,Lofey,J-5,Daven "Prestige" Vanderpool,P. Skam]
The reasonBeanie Sigel07.2001-5[12]Roc-A-Fella 314 518 838-2[produced by Shawn Carter,Damon Dash,Kareem Burke,Just Blaze,Kanye West,Rick Rock,88-Keys,No I.D.,Sha-Self,Bernard "Big Demi" Parker]
Philadelphia freewayFreeway feat Jay-Z * Beanie Sigel03.2003-5[14]Roc-A-Fella 314 586 920-2
The B.ComingBeanie Sigel04.2005-3[12]Roc-A-Fella 000308202[produced by The Neptunes, Heavy D, Buckwild, DJ Scratch, Just Blaze, Bink!, D. Dot, Ty Fyffe, Boola, Chad Hamilton, Aqua, Ruggedness, Neckbones, Damon Dash, Beanie Sigel, Kareem "Biggs" Burke ]
Still Public Enemy Number 1Beanie Sigel11.2006-192[1]MojoInk 0017-
The SolutionBeanie Sigel12.2007-37[6]Roc-A-Fella 0009534[produced by Beanie Sigel , The Carter Administration , Sherman & Mark Byers , Dre & Vidal , Chad West, Cool & Dre, Dame Grease, Eric Hudson, Reefa, Rockwilder, The Runners]
The Broad Street BullyBeanie Sigel09.2009-77[2]Siccness.net – SIC-CD-67-

wtorek, 12 października 2021

Barry Sadler

Ur. w 1941 r. w stanie Nowy Meksyk, USA. Stacjonując w Fort San Houston w stanie Teksas, sierżant Barry Sadler spędzał wolny czas komponując piosenki, a po zakończeniu służby w Wietnamie zdecydował się napisać utwór dedykowany swojemu oddziałowi. Został on przedstawiony wydawcy, który przekazał kompozycję Robinowi Moore’owi - autorowi bestsellerowej powieści ;,The Green Berets”

Sadler i Moore firmowali nagranie „The Ballad Of Green Berets”, które wydane przez RCA Records stało się hitem numer 1 w USA i pozostawała na szczycie listy przez pięć tygodni. Repertuar Sadlera był dość ubogi, lecz udało mu się utrzymać na topie za sprawą kolejnego przeboju „The A Team” i świetnie sprzedającego się albumu. 

Jego późniejsza kariera przebiegała dość burzliwie i była pełna kontrowersji. Po ponownym wstąpieniu do wojska i próbach rozpoczęcia kariery aktorskiej został oskarżony, a potem uniewinniony podczas procesu w sprawie zabójstwa kompozytora country z Nashville - Lee Emersona Bellamy’ego. Trzy lata później w 1981 r. został uznany za niewinnego w sprawie morderstwa swojego byłego wspólnika. W ten sposób zakończyła się niespodziewanie błyskotliwa kariera tego artysty. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Ballad of the Green BeretsBarry Sadler02.196624[8]1[5][13]RCA Victor 8739[gold-US][written by Robin Moore,Staff Sgt. Barry Sadler][produced by Andy Wiswell]
The 'A' TeamBarry Sadler04.1966-28[7]RCA Victor 8804[written by Leonard Whitcup Cimino,Barry Sadler,Phyllis Fairbanks][produced by Andy Wiswell]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Ballads of the Green BeretsBarry Sadler02.1966-1[5][32]RCA Victor 3547
[gold-US][produced by  Andy Wiswell]
The 'A' TeamBarry Sadler07.1966-130[3]RCA Victor 3605
[produced by  Andy Wiswell]

Ashlee Simpson

Ashlee Nicole Simpson (ur. 3 października 1984r w Dallas Texas, USA) - piosenkarka popowa, aktorka i autorka tekstów piosenek, córka Joego i Tiny Simpsonów, jej starsza siostra to Jessica Simpson; 17 maja 2008 roku wyszła za mąż za Pete'a Wentza, basistę i tekściarza pop-punkowego zespołu Fall Out Boy. W listopadzie urodziło się ich pierwsze dziecko - syn, Bronx Mowgli Wentz. 

Karierę rozpoczynała jako aktorka w serialu "Siódme niebo" (2002-2004). Profesjonalnie zajmuje się muzyką od 2004 roku, kiedy ukazała się debiutancka płyta Autobiography (debiut na 1. miejscu listy The Billboard 200). W tym samym roku występowała w programie "The Ashlee Simpson Show" który przyniósł dużą oglądalność i wyemitowany został na antenie MTV. Drugi krążek zatytułowany I Am Me (2005) powtórzył sukces, także debiutując na 1. miejscu. W 2008 roku miała premiera jej trzeciego albumu, Bittersweet World. 

 Pierwszy album piosenkarki Autobiography, zadebiutował w Stanach Zjednoczonych na pierwszym miejscu i sprzedał się w 398 000 egzemplarzach. W październiku 2004 roku otrzymał status platynowej płyty. Simpson napisała lub pomagała w tworzeniu wszystkich piosenek na jej albumie, sama mówi, że doskonale oddał jej emocje. Płyta Ashlee była też często krytykowana np. w magazynie Rolling Stone Peter Relic napisał, że jej płyta jest próbą zmieszania Avril Lavigne i Sheryl Crow. Z kolei E! Online napisał "Nawet jeżeli to robi, nie porazi was, Autobiography może was zaskoczyć". Singiel promujący płytę Pieces of Me był jednym z największych hitów w lecie 2004 roku w Stanach Zjednoczonych i równie dobrze się sprzedał. Kolejne single Shadow i La la odniosły mniejszy sukces. Simpson od czasu do czasu można było zobaczyć w Newlyweds (Nowożeńcy), reality show o życiu małżeńskim jej siostry Jessiki i męża Nicka Lachey'a (obecnie byłego). 

Aby pomóc jej w początkach kariery muzycznej otrzymała własny program w MTV, reality show nazwano The Ashlee Simpson Show. Jej program zamienił po pewnym czasie program siostry Nowożeńcy (małżeństwo zrezygnowało z programu). Show składało się z ośmiu odcinków, po jednym w tygodniu (pierwsza seria) i latem 2004 roku. Druga seria wyświetlana od stycznia do marca 2005 zawierała dziesięć odcinków. W programie można prześledzić proces pisania, nagrywania piosenek, występów na żywo oraz jej prywatne życie. Ashlee otrzymała rolę w filmie Undiscovered (oryginalny tytuł to Wannabe). Film nie odniósł większego sukcesu, Ashlee została nawet nominowana do nagrody Zotej Maliny w kategorii najgorsza aktorka w 2005 roku. Undiscovered to niezależny film, większa część zrealizowana została w sierpniu 2005 w Stanach Zjednoczonych. Sama Simpson nakręciła swoje sceny pod koniec 2004 roku. Film dostał złe recenzje od krytyków. W tygodniu otwarcia wypadł nawet z pierwszej dziesiątki i zarobił tylko 676 048 $, choć sam budżet filmu wyniósł 9 mln $. 

 Drugi album wokalistki I Am Me został zrealizowany w USA w październiku 2005. Simpson mówiła, że jej płyta będzie inspirowana muzyką lat 80. i nie będzie taki, jak jej pierwszy album. Skupiła się na nim bardziej na sobie i jej związkach, mówiła także, że czuje ,iż ten album jest bardziej jej. I Am Me zadebiutował na pierwszym miejscu z prawie 220 000 sprzedanymi płytami lecz sprzedaż szybko spadła i do stycznia 2006 sprzedał się 1 milion egzemplarzy albumu. Pierwszy singel z płyty - boyfriend - trafił do pierwszej dwudziestki Billboard Hot 100. Drugi singel L.O.V.E. trafił do czterdziestki top hitów w Stanach.Singil odniósł sukces również przez to, że zremiksowania podjęła się producentka R&B/hip-hop Missy Elliott. Teledysk do L.O.V.E. radził sobie bardzo dobrze w Total Request Live, jak dotąd najlepiej z jej wideoklipów i dotarł na pierwsze miejsce. Zgodnie z plotką z marca 2006 roku album I Am Me będzie wzbogacony o jedną nową piosenkę. Plotka ta została potwierdzona w wywiadzie, którego Ashlee udzieliła dla Teen People. Artystka powiedziała, że nową piosenką będzie "Invisible"

 We wrześniu piosenkarka rozpoczęła trasę koncertową. Na początku wystąpiła w Portland w stanie Oregon. 8 października ponownie pojawiła się w programie The Saturday Night Live, żeby promować swój nowy album. Na początku występu zaśpiewała balladę, którą napisała po znanym incydencie "Catch Me When I Fall", dziękując publiczności za wsparcie i drugą szansę. W grudniu kiedy była w Japonii zasłabła w czasie występu, prawdopodobnie z wyczerpania. Przez krótki czas była hospitalizowana i musiała odwołać swój wystep na Radio Music Awards. Simpson znalazła się na styczniowo/grudniowej okładce Teen People wraz z siostrą Jessicą. Znalazła się także na okładce do Amerykańskiego pisma Blender (styczeń 2005), na okładce magazynu Cosmopolitan (styczeń 2006), marcowej edycji Seventeen oraz ELLE i w kwietniu 2006 na okładce JANE. 12 kwietnia 2006 roku Ashlee poprowadziła galę wręczenia nagród MTV Australia Video Music Awards. Piosenkarka była główną prowadząca, odebrała również nagrodę Best Female Artist (najlepsza popowa wokalistka) i Best Pop Video za "Boyfriend" (najlepszy popowy teledysk). Ashlee zaproponowała wspólną trasę (jako support) koncertową bliźniaczką z zespołu The Veronicas, które są znanymi w Australii piosenkarkami. Dziewczyny zgodziły się na propozycję. Na tej gali Ashlee zaśpiewała dwie piosenki: "Boyfriend" oraz "L.O.V.E.". 

W listopadzie 2006 ogłosiła rozpoczęcie pracy nad nowym albumem. W tym samym czasie zagrała w musicalu Roxie Hart w Chicago. W grudniu 2006 rozpoczęła współpracę z Ron Fair, wtedy ogłosiła wydanie albumu w późniejszym terminie. 6 marca 2007 w telewizji MTV ogłosiła, że jej kolejna płyta ukaże się w sklepach już niebawem, i że będzie pracować z gwiazdami. 22 marca 2007 ojciec Ashlee, jako jej menedżer, zaprosił do współpracy Kenna and Chad Hugo. Po pewnym czasie do produkcji płyty przyłączyli się: Timbaland, John Legend i Tim Rice-Oxley. W czerwcu 2007 powiedziała dla telewizji E! News, że jej płyta będzie taneczna i bardzo zabawna. 22 kwietnia 2008 roku ukazał się trzeci album Ashlee zatytułowany bittersweet world. Na pierwszy singiel wybrano piosenkę outta my head (ay ya ya). Piosenka zajeła 21 miejsce na U.S. Billboard Bubbling Under Hot 100 Singles. Drugim singlem została piosenka little miss obsessive. Piosenka nie odniosła takiego sukcesu jak poprzedniczka, zajeła 96 miejsce na liście Billboard Hot 100. Ashlee zamierzała wydać kolejny singiel z płyty (miała to być piosenka boys), lecz z powodu ciąży Ashlee została wstrzymana promocja albumu. Album również nie został wydany w Australii. 

 Wielu ludzi uważa, że Ashlee jest "wyprodukowaną" artystką z małym talentem muzycznym. Ich zdanie może potwierdzać incydent w programie Saturday Night Live i nieudany występ na finale Orange Bowl. Krytykuje się także to, iż muzyczny wizerunek jej jest tylko czymś wymyślonym przez producentów jej płyty, aby zwiększyć jej popularność. Są także takie głosy, że kontrakt płytowy dostała tylko dlatego, że jej siostrą jest znana piosenkarka Jessica Simpson. Oprócz tego niektórzy mówią, że wizerunek zawdzięcza agresywnemu i zdecydowanemu sposobowi prowadzenia jej kariery przez ojca (który jest także jej menedżerem). Joe Simpson jest także jednym z producentów jej reality show The Ashlee Simpson Show. Simpson zdeklarowała się, że będzie śpiewała tylko na żywo. Pomimo wszystkich głosów krytyki w jej stronę, trzeba przyznać, że wokalistka ma ciekawa barwę głosu, potrafi pisać dobre piosenki, potrafi też, wbrew temu, co mówią, śpiewać na żywo tworząc dobre show. W internecie po tych wszystkich nieprzyjemnych wpadkach Ashlee pojawiła się petycja, w której mieli podpisywać się ludzie. Petycje miała być skierowana do jej wytwórni płytowej, aby zabronili jej śpiewać. Petycję podpisała spora grupa ludzi, ale Ashlee nie przejeła się tym, śpiewa nadal. Wielu jej fanów broni jej i są jej wierni.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Pieces of MeAshlee Simpson09.20044[13]5[21]Geffen 9863812[gold-US][written by Ashlee Simpson ,Kara DioGuardi, John Shanks][produced by John Shanks]
Shadow/SorryAshlee Simpson10.2004-57[7]Geffen 103 003 9[written by Ashlee Simpson ,Kara DioGuardi, John Shanks][produced by John Shanks]
La LaAshlee Simpson02.200511[8]86[5]Geffen 2103875[gold-US][written by Ashlee Simpson ,Kara DioGuardi, John Shanks][produced by John Shanks]
BoyfriendAshlee Simpson11.200512[6]19[20]Geffen 9850110[written by Ashlee Simpson ,Kara DioGuardi, John Shanks][produced by John Shanks]
L.O.V.E.Ashlee Simpson02.2006-22[18]Geffen [written by Ashlee Simpson ,Kara DioGuardi, John Shanks][produced by John Shanks]
InvisibleAshlee Simpson08.2006-21[4]Geffen [written by Kira Leyden ,Jeff Andrea, Marco Hilj ,Eric Ortopan][produced by Ron Fair]
Outta My Head (Ay Ya Ya)Ashlee Simpson12.200724[11]121 Geffen 1768688[written by Ashlee Simpson, King Logan, Dashawn "Happie" White, Jerome Harmon, Santi White, Kenna][produced by Timbaland, King Logan, Jerome Harmon, Jim Beanz]
Little Miss ObsessiveAshlee Simpson With Tom Higgenson05.2008-96[1]Geffen [written by Ashlee Simpson ,Jim Beanz, Victor Valentine, Big Karl Berringer ,Jesse Welch][produced by Jack Joseph Puig,Big Karl Berringer,Jim Beanz]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
AutobiographyAshlee Simpson03.200431[11]/td>1[40]>Geffen 9863256[3x-platinum-US][gold-UK][produced by John Shanks]
I Am MeAshlee Simpson11.200550[2]/td>1[24]>Geffen 9886590[platinum-US][produced by Jordan Schur,Joe Simpson,John Shanks]
Bittersweet WorldAshlee Simpson05.200857[1]/td>4[7]>Geffen 1767879[produced by Ashlee Simpson,Joe Simpson,Jim Beanz,Dashawn "Happie" White,Karl Berringer,Ron Fair,Jerome "J-Roc" Harmon,Tal Herzberg,Chad Hugo,Kenna,King Logan,Jack Joseph Puig,John Shanks,Timbaland]

czwartek, 15 kwietnia 2021

Hood Robert

 Hood Robert(ur. 1965w Detroit) amerykański producent muzyki techno i dj. Nagrywał po pseudonimami:  Monobox,  Inner  Sanctum,  The  Vision.  Albumy  nagrane  z  Jeffem  Millsem sygnował  inicjałami  H&M.  W  latach  90-tych  założył  z M.  Banksem  i J.  Millsem grupę Underground  Resistance.   

Hood  w  1992  roku wydał album „Minimal  Nation”, który stał się inspiracją dla twórców minimal techno. W 1994 roku założyłwytwórnię M-Plant w Detroit ale także tworzył muzykę dla różnych wytwórni m.in. Tresor, Axis Records, Logistic, Peacefrog Records  i  NSC  Records.  W  2009 roku został  pastorem.Jego pierwszy  utwór inspirowany gospelem „We Magnify His Name” został wydany w ramach projektu Floorplan.

Energy 52

 Energy 52 to niemiecki projekt muzyki trance w składzie: Paul Schmitz-Moormann (aka Kid Paul) i Harald Blüchel (aka Cosmic Baby).  W latach1991–1993 jako Energy 52 wydali serię singli: „Expression” / „Eternity” / „The Bassline”, „State of Mind” (1991) i „Weak” (1993). 

Najważniejszym hitem grupy okazała się kompozycja „Café del Mar” z 1993 roku, która wyszła w wytwórni Eye Q Records. Tytuł piosenki Café del Mar” nawiązuje do baru na Ibizie. Tę piosenkę remiksowali m.in. Ricardo Villalobos, Tall Paul.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Cafe' Del MarEnergy 5208.199724[13]-All Around The World 12GLOBE 338[written by Paul M.][produced by Cosmic Baby, Paul M.]
Cafe' Del Mar '98Energy 5207.199812[14]-Hooj Choons HOOJ 64CD[written by Paul M.][produced by Cosmic Baby, Paul M.]

poniedziałek, 12 kwietnia 2021

Secret Ties

 Najbardziej znana ze swojego przeboju klubowego z 1986 roku „Dancin 'in My Sleep”, Secret Ties była grupą z San Diego, która preferowała latynoskie podejście do dance-popu. Secret Ties, które zostało założone przez producenta / autora piosenek / klawiszowca Briana Soaresa w 1985 roku, miało tendencję do radzenia sobie dobrze wśród młodych Latynosów, którzy lubili latynoskich artystów freestyle, takich jak Exposé, Sweet Sensation, TKA i Cover Girls.
 

Ale dance-pop Secret Ties nie był tak naprawdę freestylem i nie brzmiał jak żaden z tych mieszkańców Wschodniego Wybrzeża. Soares cenił salsę afro-kubańską, ale w przeciwieństwie do Nayobe czy Sandee pozostawał pod silnym wpływem brazylijskiej muzyki. Secret Ties, w skład której weszły Linda Harmon, Cheryl Ford i Christina Veronica, podpisało kontrakt z małą wytwórnią Night Wave z Los Angeles w 1986 roku.

 W tym samym roku Night Wave wydała pierwszy singiel grupy,„Dancin 'in My Sleep”, który stał się głównym hitem klubowym i był wielokrotnie emitowany na stacjach przyjaznych dance-popowi. W następnym roku Night Wave wydała debiutancki album Secret Ties, All Through the Night . Poza współproducentem albumu Soares napisał większość piosenek, w tym „Dancin 'in My Sleep” i kolejny singiel „One Night”. Okazało się, że Secret Ties nie ma długowieczności - w 1988 roku grupa się rozpadła.

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Dancin In My Sleep/Do You Wanna LoveSecret Ties12.1986-91[5]Nightwave 9201[written by Brian Soares][produced by Gerry Caples][29[6].Hot Disco/Dance;Night Wave 9201 12"]
One NightSecret Ties05.1987--Nightwave 9206[written by Brian Soares][produced by Brian Soares, Gerry Caples][46[3].Hot Disco/Dance;Night Wave 9206 12"]


Secrets

 

Założona w Cleveland na początku lat 60-tych grupa - Jackie Allen Schwegler, Karen Cray Cipriana, Carole Raymond McGoldrick i Patty Miller - po raz pierwszy nazwała siebie Sonnets, kiedy ich pianista spojrzał na swój fortepian Sonnet i zasugerował to jako nazwę.

W 1963 roku Tom King, lider lokalnej grupy Starfires (która później została Outsiders), poprosił dziewczyny o zrobienie pięciu show z towarzyszącymi im Starfires. To właśnie po jednym z tych występów Redda Robbins, promotor talentów, zaproponowała, że będzie ich reprezentować, organizując spotkanie z Johnnym Madarą i Davidem White, producentami z filadelfijskiej wytwórni Chancellor Records.  

Madara i White napisali   "At the Hop" i "Rock and Roll Is Here to Stay" Danny & the Juniors, "You Don't Own Me" Lesley Gore, a także sami byli członkami Spokesmen. Sprowadzili grupę do wytwórni Mercury, która ostatecznie nagrała dwie piosenki, trafiając do pierwszej dwudziestki z  przebojem „The Boy Next Door”, który trafił na listy przebojów pod koniec grudnia 1963 roku. Nagrał trzy nieudane single dla wytwórni i wystąpili na żywo, zanim rozstali się w 1965r.  

Grupa miała dwie interesujące ciekawostki muzyczne. Została zarezerwowana na występ na American Bandstand w weekend 22 listopada 1963 roku, który został odwołany z powodu zabójstwa Johna F.Kennedy'ego i byli ostatnią grupą, która pojawiła się na American Bandstand wiosną 1964 roku, zanim Bandstand przeniosła się z Filadelfii do Los Angeles. McGoldrick i Miller przez rok tworzyły duet o nazwie The Memories. We wczesnych latach 90-tych wszyscy z oryginalnych Secrets przegrupowali się, by wystąpić na ich 30. zjeździe licealnym.  

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
The Boy Next Door/ Learnin' To ForgetSecrets11.1963-18[10]Philips 40146[written by J. Madara, D. White][produced by J. Madara, D. White, Lee]


Brady Seals

 Brady Seals (urodzony 29 marca 1969r) to amerykański artysta muzyki country. Jest kuzynem Jima Sealsa (z Seals & Crofts) i Dana Sealsa , Johnny'ego Duncana i siostrzeńcem Troy Seals . Seals zadebiutował w 1988 roku jako wokalista i klawiszowiec w sekstecie Little Texas , z którym nagrywał do swojego odejścia pod koniec 1994 roku. Od tego czasu do 2002 roku nagrywał jako wokalista solowy, wydając trzy albumy studyjne i notując   przeboje w Top 40 na listach przebojów country z „Another You, Another Me”. W 2002 roku Seals założył kwartet Hot Apple Pie , w którym nagrał jeden album studyjny i umieścił trzy single na listach przebojów . Czwarty album solowy,Play Time , został wydany w 2009 roku przez Star City.

Seals wychował się w muzycznym domu w Cincinnati w Ohio, na przedmieściach Fairfield . Zaczął grać na pianinie i pisać piosenki w wieku dziewięciu lat, a w wieku 16 lat występował w zespole licealnym. Niedługo potem Seals opuścił dom. Trafił do Nashville i wraz z przyjacielem i innym muzykiem Del Grey'em dołączył do grupy Little Texas .

Seals spędził sześć lat z Little Texas, grając na klawiszach i współautorem wszystkich najważniejszych hitów zespołu. Pod koniec 1994 roku, krótko po wydaniu trzeciego albumu, Kick a Little , Seals opuścił grupę i rozpoczął karierę solową. Podpisał kontrakt z Reprise Records i wydał swój debiutancki album, The Truth , w 1996 roku. Wyprodukował dla niego trzy single, w tym jego jedyny solowy hit z 40-tki „Another You, Another Me” pod numerem 32.   Kolejny album  zatytułowany Brady Seals , został wydany w 1998 roku przez wytwórnię macierzystą Reprise Records, Warner Bros. Records , Thompson Street z 2003 roku , wydany przez Image Entertainment

Seals założył zespół Hot Apple Pie . Ten zespół nagrał debiutancki debiutancki album dla DreamWorks Records i umieścił trzy single na liście country, w tym na numer 26 „Hillbillies”. Czwarty album Sealsa , Play Time , został wydany w 2009 roku przez StarCity Recording Company.

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Another You, Another Me/You Can Have Your Way With MeBrady Seals01.1997-91[4]Reprise 17615[written by Troy Seals, Will Jennings][produced by Rodney Crowell, Brady Seals][32[7].Country Chart]


Johnny Sea

Wokalista i okazjonalny aktor, urodzony 15 lipca 1940 roku w Gulfport w stanie Mississippi jako John Allan Seay, Jr. Johnny Sea nagrał swój pierwszy album w 1958 roku, kiedy zadebiutował w Louisiana Hayride. W Shreveport (Luizjana) pozostał do 1960 roku, a następnie przeniósł się do Nashville (Tennessee). Miał kilka hitów i był nominowany do nagrody Grammy.


 
 Johnny Sea miał kilka hitów country w 1959 roku i kilka w połowie lat sześćdziesiątych. Urodzony jako John Allan Seay, Jr. w Gulfport, Mississippi, wychowywał się w Atlancie w stanie Georgia. Zaczął w wieku 17 lat, kiedy wygrał stanowy konkurs talentów. Podczas finału wytwórnia płytowa usłyszała śpiew młodego Sea i zaproponowała mu kontrakt, podczas gdy inna wytwórnia podpisała kontrakt z Louisiana Hayride . Pozostał tam dwa lata przed debiutem w Grand Ole Opry . Sea po raz pierwszy pojawił  się na listach przebojów country w 1959 roku, gdzie umieścił w pierwszej piętnastce singla NRC, „Frankie's Man Johnny”. Jego kontynuacja z 1960 roku, „Nobody's Darling but Mine”, wypadła równie dobrze. Kiedy jego kariera zwolniła, Sea skierował się na zachód, aby zostać kowbojem, mieszkając w różnych obszarach, od Los Angeles po Pawhuska w Oklahomie.
 

Sea powrócił do nagrywania w 1964 roku, kiedy „My Baby Walks All Over Me” dotarł do pierwszej trzydziestki. Rok później miał kolejny hit z „My Old Faded Love”. Ten sukces zapewnił mu kontrakt z Warner Brothers i jego największy przebój „Day for Decision” w 1966 roku. Piosenka, będąca odpowiedzią na hymn protestacyjny Barry'ego McGuire'a „Eve of Destruction”, nie tylko znalazła się w pierwszej piętnastce list przebojów. , ale także   trafiła do Top 40 na listach przebojów muzyki pop. W 1967 r. Przeniósł się do Columbii, gdzie powrócił do swojego prawdziwego imienia, Johnny Seay, i miał niewielki hit w 1968 r.   „Goin 'to Tulsa”. W tym samym roku pojawił się również po raz ostatni na liście przebojów z „Three Six Packs, Two Arms and a Juke Box”. Później tego samego roku napisał piosenkę o swoich pechowych sąsiadach, Yorksach, „Willie's Drunk and Nellie”s Dyin '”, co doprowadziło do artykułu o nich w Life . 

Sea później wyjechał, by zostać kowbojem w Justiceburgu w Teksasie. W 2003 roku Sea zadebiutował na płycie kompaktowej, kiedy Collectables ponownie wydała jego album z 1966r, Day for Decision.
Johnny Sea zginął w katastrofie lotniczej w pobliżu West w Teksasie 14 maja 2016 r.
 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Frankie's Man, Johnny/LonelinessJohnny Sea04.1959--NRC 019[13[9].Country Chart]
Nobody's Darling But Mine/My Time To CryJohnny Sea02.1960--NRC 049[written by Jimmie Davis][13[8].Country Chart]
My Baby Walks All Over Me/There's Another ManJohnny Sea05.1964--Philips 40164[written by Billy Mile][27[7].Country Chart]
My Old Faded Rose/It's A ShameJohnny Sea05.1965--Philips 40267[written by J. Cash, J. Carter][produced by Jerry Kennedy][19[12].Country Chart]
Day For Decision/Mary Rocks Him To SleepJohnny Sea06.1966-35[6]Warner Bros. 5820[written by Allen N. Peltier][produced by Gene Nash][14[9].Country Chart]
Three Six Packs, Two Arms And A Juke Box/I Loved Her Fine For A TimeJohnny Sea11.1968--Columbia 44634[written by C. Putman, R. Lane][produced by Bob Johnston][32[6].Country Chart]


83.1986
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
-147[2]WEarner 1659[produced by Dick Glasser]

poniedziałek, 5 kwietnia 2021

Gloria Scott

Gloria Scott ( ur. Port Arthur, Teksas , 26 lutego 1946r) to amerykańska wokalistka soul.
Jej pierwsze nagranie „ I Taught Him ”,jako

„Gloria Scott and the Tonettes”, napisane i wyprodukowane przez Sylvestra Stewarta (lepiej znanego jako Sly Stone ), zostało wydane w 1964 roku.


Miała wtedy kontrakt z Barrym White'em , który wyprodukował album What Am I Gonna Do z 1974 roku oraz singiel Just as Long as You 're Together (In My Life There Will Never Be Another), który dotarł do pierwszej dwudziestki na wielu listach przebojów. Nagrała drugi album z aranżerem HB Barnumem, ale nie został on wydany.

Była członkiem The Ikettes i wokalistką w tle dla Mary Wilson (z Supremes ).

Scott regularnie występuje w The Baltic Soul Weekender w Niemczech.

Jej pierwszy singiel został napisany i wyprodukowany przez Sylvestra Stewarta, lepiej znanego jako Sly Stone  : „Gospel Singer Gloria Scott and the Tonettes wydał I Taught Him z Sly w 1964 roku. Przypominał dziewczęce grupy takie jak Martha and the Vandellas , The Shirelles i The Ronettes , Warner Brothers wybrał ten singiel do dystrybucji  . W wywiadzie dla Christiana Johna Wikane'a z Popmatters Scott mówi: „On [Sly] po prostu wziął mnie pod swoje skrzydła. Śpiewałam w Cow Palace. Sly, jego siostra i jego kuzyn LaTanya poparli mnie i zostali nazwani Tonettes: Gloria Scott & Tonettes ”. 

Następnie została członkiem The Ikettes . Tina Turner mówi w swojej autobiografii: „Po tym, jak [poprzedni Ikettes] Robbie, Jessie i Venetta odeszły, Ike szybko zgarnął dwie niedoświadczone dziewczyny z LA, Maxine Smith i Pat  „ PP ”Arnold  , oraz młodą piosenkarkę klubową z Palo Alto o imieniu Gloria Scott. ”. 

Później poznała i podpisała 7-letni kontrakt z Barrym White .   White wyprodukował  i zaaranżował jej jedyny album, What Am I Gonna Do , który został wydany w 1974 roku.  Dwa utwory zostały wydane jako single.  Album wyróżnia się jako drugi wydany przez Casablanca Records - numer etykiety NB0002 (NB0001 był wydany przez KISS ).  W tym czasie Warner Brothers dystrybuował album w wielu krajach.


Jej singiel „Just as Long as We're Together (In My Life There Will Never Be Another)” również został wyprodukowany przez Barry'ego White'a.   Ta piosenka zadebiutowała na 14 miejscu listy przebojów Hot Dance , 16 na liście Billboard (22 lutego 1975) Hot Soul Singles i na amerykańskiej liście R&B . Został on odtworzony w słynnym programie telewizyjnym Soul Train .

Pomimo 7-letniego kontraktu z Barrym White'em i (pośrednio) z Casablanką, jej kariera nie nabrała rozpędu.   Drugi album, który nagrała z aranżerem HB Barnumem, nie został wydany. Mimo wszystkich swoich solowych sukcesów Barry White był nie wywiązał się ze swojego kontraktu z Glorią Scott. Stał się jedną z najbardziej przełomowych postaci lat 70-tych, podczas gdy Scott zniknęła w zapomnieniu ”.

Jest uznawana za wokalistkę towarzyszącą na albumie Mary Wilson (z Supremes ) z 1979 r.  , a na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych koncertowała z Mary i towarzyszącą jej wokalistką, Karen Jackson.

Scott występuje co roku od 2008 roku w The Baltic Soul Weekender w Niemczech.  Jej wykonanie Help Me Get Off This Merry-Go-Round z udziałem Baltic Soul Orchestra zostało wydane jako singiel. 
 

Gloria Scott urodziła się w Port Arthur, ale wychowała się w mieście Houston, zanim przeniosła się z rodziną do północnej Kalifornii, gdy była nastolatką. Po karierze muzycznej w San Francisco i Los Angeles spędziła 8 lat na Guam .

Obecnie mieszka w Lake County w Kalifornii .

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
What Am I Gonna Do/What Shall I DoGloria Scott04.1974--Casablanca 0005[written by Thomas Anderson, Vance Wilson ][produced by Barry White][74[5].R&B Chart]
Just As Long As We're Together (In My Life There Will Never Be Another)/There Will Never Be AnotherGloria Scott01.1975--Casablanca 815[written by Barry White, Vance Wilson, Frank Wilson][produced by Barry White][14[14].R&B Chart][14[2].Hot Disco/Dance;Casablanca 815 12"]

Tim Scott

 Tim Scott McConnell aka Tim Scott lub Ledfoot (ur. 25 marca 1958r) to amerykański wokalista i 12-strunowy gitarzysta, który występuje od 2007 roku pod nazwą   Ledfoot i stworzył gatunek muzyczny gothic blues . Nazywa siebie „mistrzem gotyckiego bluesa”. Repertuar artysty składa się wyłącznie z samodzielnie napisanych piosenek.


Dwie z jego piosenek zyskały międzynarodową popularność dzięki innym artystom: „Swear” została nagrana przez Sheenę Easton na jej albumie A Private Heaven z 1984 roku .
    Bruce Springsteen nagrał jedną z  jego piosenek, „ High Hopes ”, na EP-kę Blood Brother (1996). Piosenka, wydana przez Springsteena jako singiel w listopadzie 2013 roku, nadała tytuł jego studyjnemu albumowi ze stycznia 2014 roku . 

McConnell zaczął koncertować w wieku 15 lat. Swój pierwszy kontrakt nagraniowy podpisał z Sire Records w 1982. Następnie nagrał dla Geffen swoją następną płytę w 1985r, zatytułowaną „High Lonesome Sound”. McConnell stał na czele zespołu The Havalinas z Los Angeles . Zespół nagrał jeden album The Havalinas oraz album koncertowy o nazwie Go North

Po rozpadzie The Havalinas McConnell nagrał serię solowych albumów i koncertował z zespołem. W 2007 roku wydał swój pierwszy album Ledfoot i zaczął intensywnie koncertować w Europie solo. Do dziś gra głównie solo w projekcie Ledfoot. Od 2010 roku Ledfoot utrzymywał bliskie muzyczne relacje z Ronni Le Tekrø, których kulminacją był album duetu z 2020 roku A Death Divine .

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
SwearTim Scott10.1983--Sire 29554[written by Tim Scott][produced by Richard Gottehrer][63[5].Hot Disco/Dance;Sire 29554 12"]

Nick Scotti

Domenico Nicola Aniello Scotti (ur. 31 maja 1966r), amerykański aktor, model i piosenkarz.


Scotti opuścił liceum, aby podróżować po świecie, aby rozpocząć karierę jako model. W wieku 17 lat przeprowadził się do Japonii, a w wieku 19 lat do Francji. W ten sposób stał się popularnym modelem płci męskiej. Na okładce Newsweeka pojawił się w czerwcu 1996 roku pod nagłówkiem „Biology of Beauty”.

Jego debiutancki album zatytułowany Nick Scotti, wydany w 1993 roku przez Reprise Records , zawiera dwie piosenki, które trafiły na listę Billboard Hot Dance Club Play . Pierwsza, „ Wake Up Everybody ”, była coverem przeboju Harolda Melvina & the Blue Notes z 1976 roku. Osiągnęła 9 miejsce na liście Club Play w maju tego roku i pozostała na liście przez jedenaście tygodni.  Kolejny singiel „ Get Over ” został napisany przez Madonnę i Stephena Bray, a wyprodukowany przez Madonnę i Shepa Pettibone . „Get Over” osiągnął 33. miejsce na liście Club Play.

W latach 1996-1999 Scotti pełnił rolę kontraktową w operze mydlanej CBS The Young and the Restless , w której wcielił się w rolę mechanika samochodowego Tony Viscardiego .  W 1997 roku zagrał w niezależnym filmie Kiss Me, Guido , w reżyserii Tony'ego Vitale'a. Za rolę w tym filmie otrzymał nagrodę Leonardo da Vinci od Beaux Arts Society, Inc. w kategorii aktor, debiut (film) w 1997 r.  Inne filmy, w których wystąpił, to Bullet (1996) i Detroit Rock City (1999). 

Scotti pojawił się w odcinkach programów telewizyjnych Sex and the City i Tracey Takes On..... . W 2004 roku poprowadził pokaz gotowania, mody i stylu życia w Style Network zatytułowany New York Nick



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Wake Up EverybodyNick Scotti04.1993---[written by Gene McFadden, John Whitehead, Victor Carstarphen][produced by Andres Levin, Benny Medina, Camus Maré Celli][9[11].Hot Disco/Dance; Reprise 40759 12"][#12 hit for Harold Melvin & The Blue Notes in 1976]
Get OverNick Scotti08.1993---[written by Madonna, Stephen Bray][produced by Madonna, Shep Pettibone][33[4].Hot Disco/Dance; Reprise 40711 12"]