Bill Black Combo

Właśc. William Patton Black, ur. 17.09.1926 r. w Memphis w stanie Tennessee, USA; zm. 21.10.1965 r. także w Memphis. Stanowił grającą na basie połowę duetu The Scotty And Bill towarzyszącego Elvisowi Presleyowi podczas jego pierwszych występów na żywo.

Po rozstaniu z Presleyem rozpoczął udaną, własną karierę na czele The Bill Black Combo. Grając początkowo na kontrabasie został wynajęty jako muzyk sesyjny przez wytwórnię Sun Records, gdzie w 1954 r. spotkał Presleya. Brał udział we wczesnych nagraniach Elvisa, w tym "That's All Right". W trasach koncertowych towarzyszył Presleyowi razem z gitarzystą Scotty Moorem; później doszedł do nich perkusista D.J. Fontana.

W 1957 r. Black i Moore zrezygnowali z pracy u Presleya z powodu zbyt niskiej, ich zdaniem, gaży. W 1959 r. powstało The Bill Black Combo, w którym znaleźli się: Black (gitara basowa), Reggie Young (gitara), Martin Wills (saksofon), Carl McAvoy (fortepian) i Jerry Arnold (perkusja). Zespół podpisał kontrakt z Hi Records z Memphis. Preferował instrumentalne nagrania oparte na rhythm'n' bluesie, ale tonowane jazzem.

Ich pierwszym przebojem na listach było "Smokie Part 2" pod koniec 1959 r., ale dopiero następne nagranie- "White Silver Sands" z wiosny 1960 r. przyniosło im największy sukces, dochodząc w USA do 9. miejsca.

W 1962 r. Black wycofał się z występów na żywo, ale zespół bez niego koncertował nadal pod tą samą nazwą, z Bobem Tuckerem grającym na basie. Zespół akompaniował także innym wykonawcom, w tym Gene Simmonsowi w jego notowanym na 11. miejscu nagraniu z 1964r. Przez pewien czas członkiem grupy był saksofonista Ace Cannon. W październiku 1965r Black zmarł na nowotwór mózgu.Zespół pracował jednak nadal pod przewodnictwem Tuckera,aż do końca lat 80., osiągając łączną liczbę 19 przebojów notowanych na listach.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Smokie-Part 2/Part 1	Bill Black Combo	11.1959	-	17[12]	Hi 2018	[gold-US][1[4][15].R&B; Chart][written by Bill Black][produced by Ray Harris]
White silver sands/The wheel	Bill Black Combo	03.1960	50[1]	9[14]	Hi 2021	[gold-US][1[4][17].R&B; Chart][written by Charles Matthews/Gladys Reinhardt][produced by Joe Cuoghi][oryginalnie nagrana przez Dave Gardnera]
Josephine/Dry bones	Bill Black Combo	06.1960	-	18[10]	Hi 2022	[gold-US][#3 hit for Wayne King Orchestra in 1937][written by Burke Bivens/Wayne King][produced by Bob Tucker/Larry Rogers]
Don't be cruel/Rollin'	Bill Black Combo	09.1960	32[7]	11[13]	Hi 2026	[written by Elvis Presley, Otis Blackwell][produced by Ray Harris][9[10].R&B Chart]
Blue tango/Willie	Bill Black Combo	11.1960	-	16[10]	Hi 2027	[#1 hit for Leroy Anderson in 1952][written by Leroy Anderson][produced by Ray Harris]
Hearts of stone/Royal blue	Bill Black Combo	02.1961	-	20[8]	Hi 2028	[written by R. Jackson, Eddy Ray][produced by Ray Harris]
Ole Buttermilk Sky/Yogi	Bill Black Combo	06.1961	-	25[8]	Hi 2036	[written by Hoagy Carmichael][produced by Ray Harris]
Movin'/Honky train	Bill Black Combo	09.1961	-	41[7] side B:92[2]	Hi 2038	[written by Bill Black][produced by Ray Harris]
Twist-Her/My girl Josephine	Bill Black Combo	12.1961	-	26[9]	Hi 2042	[written by Bill Black][produced by Ray Harris]
White silver sands/My babe	Bill Black Combo	05.1962	-	92[2]	Hi 2052	[written by Charles Matthews/Gladys Reinhardt][produced by Ray Harris]
So what/Blues for the Red Boy	Bill Black Combo	08.1962	-	78[7]	Hi 2055	[written by Bill Black][produced by Ray Harris]
Joey's song/Hot taco	Bill Black Combo	12.1962	-	114[2]	Hi 2059	[written by Joe Reisman][#46 hit for Bill Haley & His Comets in 1959]
Do it-Rat now/Little Jasper	Bill Black Combo	04.1963	-	51[8]	Hi 2064	[written by Carl McVoy][produced by Ray Harris]
Monkey-Shine/Long gone	Bill Black Combo	10.1963	-	47[6]	Hi 2069	[written by Carl McVoy][produced by Ray Harris]
Comin' on/Soft winds	Bill Black Combo	02.1964	-	67[5]	Hi 2072	[written by W. Mitchell][produced by Ray Harris]
Tequila/Raunchy	Bill Black Combo	05.1964	-	91[3] side B:118[1]	Hi 2077	[written by Chuck Rio][produced by Ray Harris][side B:#2 hit for Bill Justis in 1957]
Little Quennie/Boo-Ray	Bill Black Combo	10.1964	-	73[4]	Hi 2079	[written by Chuck Berry][produced by Larry Rogers]
Come on home/He'll have to go	Bill Black Combo	02.1965	-	124[4]	Hi 2085	[written by Trauth, Harris]
Spootin'/Crazy feel	Bill Black Combo	08.1965	-	135[1]	Hi 2094	[written by Jerry Arnold]
Hey good lookin'/Mountain of love	Bill Black Combo	06.1966	-	124[2]	Hi 2106	[written by Hank Williams ][#1 Country hit for Hank Williams in 1951]
Turn on your love light/Ribbon of darkness	Bill Black Combo	06.1968	-	82[6]	Hi 2145	[written by Deadric Malone/Joe Scott][produced by Joe Cuoghi]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Solid and raunchy	Bill Black Combo	11.1960	-	23[28]	Hi 12 003	[produced by Ray Harris]
Let's twist her	Bill Black Combo	01.1962	-	35[19]	Hi 12 006	[produced by Ray Harris]
Plays tunes by Chuck Berry	Bill Black Combo	07.1964	-	143[4]	Hi 32 017	-
Bill Black's Combo goes big band	Bill Black Combo	11.1964	-	139[4]	Hi 32 020	-
Bill Black's Greatest Hits	Bill Black Combo	08.1967	-	195[2]	Hi 32 012	-
Solid and raunchy the 3rd	Bill Black Combo	09.1969	-	168[4]	Hi 32 052	-

Patsy Biscoe

Patsy Biscoe   (ur. 21 marca 1946 r.) jest australijską osobowością telewizyjną dla dzieci, piosenkarką i gitarzystką. Regularnie występowała w krajowych programach telewizyjnych dla dzieci Here's Humphrey i Fat Cat and Friends . Wydała wiele albumów muzycznych dla dzieci zawierających rymowanki i podobne piosenki dla dzieci. W swojej muzycznej karierze sprzedała  ponad 500 000 egzemplarzy płyt.

Biscoe urodziła się w Shimla w Indiach, jako córka oficera armii brytyjskiej i urzędnika państwowego. Przyjechała do Australii i zamieszkała wraz z rodziną w Sydney , a kiedy miała dziewięć lat, przeprowadzili się do Sandy Bay w Hobart . Zdobyła stypendium śpiewu klasycznego po nieplanowanym występie na corocznym występieSt Mary's College . Podczas studiów medycznych na University of Tasmania śpiewała i grała na gitarze w niedzielnym klubie jazzowym. Jej studia i młodą karierę przerwał wypadek samochodowy, który uszkodził jej wzrok.   Zakryła bliznę po twarzy czymś, co stało się jej charakterystyczną fryzurą z długimi frędzlami.

Biscoe był finalistką konkursu talentów Starflight International australijskiego programu telewizyjnego Bandstand , rywalizując o zagraniczną podróż i kontrakt nagraniowy. Swój pierwszy LP nagrała w Sydney w 1965 roku w CBS .

Zyskała sławę w swoim adoptowanym domu  w Adelaide, gdy regularnie występowała w programie dla dzieci Nine Network , Here's Humphrey (1965–2008), który prowadziła od września 1970 r. Później była prezenterką w lokalnym telewizyjnym programie dla dzieci w Channel Niners . Wystąpiła także jako piosenkarka w innym programie telewizyjnym dla dzieci, Fat Cat and Friends (1972–91) w SAS-10 . W październiku 1980 r.promowała noszenie pasów bezpieczeństwa dla dzieci w telewizyjnej kampanii reklamowej Rady Bezpieczeństwa Drogowego w Australii Południowej. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
I thought i heard somebody call my name/When i grow up	Patsy Biscoe	03.1966	99[2]	-	CBS BA 221254	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Patsy's Christmas Album	Patsy Biscoe	12.1980	62[6]	-	Omega OM 006/-	-
50 favourite nursery rhymes Vol.Two	Patsy Biscoe	06.1982	48[13]	-	J&B; JB 105/-	-
50 favourite nursery rhymes	Patsy Biscoe	08.1982	77[1]	21[3]	J&B; JB 109/Music W. TVNZ 22	-
Nursery rhymes Vol.3	Patsy Biscoe	12.1983	91[4]	-	J&B; JB 160/-	-

Billy Joe and The Checkmates

Lider grupy Louis Bideu (a.k.a. "Billy Joe Hunter");ur. 21.03.1919r w El Paso,pracował jako komik,mając swój show w lokalnej telewizji w Nowym Jorku-The Lew Bidell Show.

Jego największy przebój "Percolator" był jednym z pierwszych utworów,gdzie wiodącym instrumentem był ksylofon [grał na nim Ernie Freeman].Bazował na jinglu z reklamy telewizyjnej kawy Maxwell House,który przerobiono na modny wówczas twist.Był także współzałożycielem wytwórni Era i założyciel Dore Records w latach 50-tych.Zaczynał od występów w collegu Santa Barbara,póżniej jako komik w klubach nocnych.Jako kompozytorzy wymieniani są Lou Bideau i Ernie Freeman,ale ten pierwszy był raczej pomysłodawcą niż kompozytorem bądż wykonawcą,tak,że Freeman odegrał główną rolę w jego powstaniu i wykonaniu."Percolator" nagrali Ernie Freeman na ksylofonie, Rene Hall na gitarze, Red Callender na basie i Earl Palmer grający na perkusji,sam Bedell figuruje tylko na promocyjnej fotografii jako lider grupy.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Percolator [Twist]/Round & round & round & round	Billy Joe and The Checkmates	01.1962	-	10[13]	Dore 620	[written by Ernie Freeman ,Louis Bideu]

Anthony Hamilton

Bardzo lubiany i szanowany tak przez fanów, jak i innych artystów, wokalista r&b. Z racji częstych gościnnych udziałów w utworach zaprzyjaźnionych twórców, Hamilton zdobył sporą popularność. Udziela się także jako ghostwriter. Swoje pierwsze muzyczne kroki Hamilton stawiał
w wieku dziesięciu lat w chórze kościelnym w rodzimym Charlotte. Często startował też w różnych konkursach dla młodych wokalistów, które wielokrotnie kończył w roli triumfatora. Jego ciepły, bardzo przyjazny uszom słuchacza głos najlepiej sprawdzał się w pozytywnych, optymistycznych piosenkach i miłosnych balladach - takie też teksty najczęściej pisał.

W 1993 r. zdecydował się na przeprowadzkę do Nowego Jorku, wiedząc, iż z tego miasta zdecydowanie łatwiej będzie mu ruszyć w pogoń za karierą. Szybko udało mu się podpisać kontrakt z labelem uptown (nagrywali tam wówczas m.in.    Mary J. Blige i  Jodeci), jednak w pełni ukończony i dopracowany debiut artysty nigdy nie ujrzał światła dziennego, ze względu na problemy wytwórni i ostateczne zakończenie jej działalności.

Niezrażony tym niepowodzeniem Hamilton błyskawicznie znalazł nowego wydawcę (mca) i w 1996 r. wydał tam późnym latem premierowy krążek XTC. Fantastycznie ocenione, doskonałe wydawnictwo nagrane z producencką pomocą Raya Middletone’a, George'a Persona i Timothy ego „Tymę” Rileya, przeszło jednak bez echa pod względem komercyjnym. Osadzona w klimatach klasycznego soulu płyta z elementami świeżego r&b, okazała się nazbyt nowatorska i trudna w odbiorze dla przyzwyczajonych do łatwych, lekkich i przyjemnych przebojów fanów tego gatunku spod znaku  Diddyego (święcącego wówczas jeszcze jako Puff  Daddy wielkie triumfy na listach przebojów).

Przez kolejne lata Hamilton pozostawał w cieniu. Był związany luźną umową z labelem souli-fe, dla którego pracował też w roli ghostwritera, pomagając przy pracy nad płytami Sunshine Anderson i   Donella Jonesa. Pojawiał się też regularnie jako gość w nagraniach innych wykonawców (Busta Rhymes, Cru,  Conya Doss, Eve, Heltah Skeltah), a w 2000 r. przyjął zaproszenie   D’Angelo i występował jako wspomagający go wokalista podczas trasy promującej album Voodoo. W 2002 r. za sprawą gościnnego udziału w hitowym nagraniu „Po’ Folks” u boku sensacyjnych The Nappy Roots, o Hamiltonie zrobiło się bardzo głośno. Utwór został nominowany do Grammy, a wokaliście podpisanie kontraktu zaproponował rozchwytywany producent   Jermaine Dupri.

 Już w nowym labelu (so SO def) ukazał się w lipcu 2003 r., najbardziej ceniony i najczęściej kupowany spośród jego dyskografii (platyna), album Cornin’from  Where I’m From. Płyta ponownie była wypadkową neo-soulu (produkcje Soulquarians) i wysmakowanego r&b (Mark Batson, Jermaine Dupri). Singlowi „Charlene” udało się nawet dojść do 19. pozycji na liście billboardu, a udany 2003 r. artysta zamknął gościnnymi udziałami na płytach r+ The RH Factor Hard Groove oraz raperów Twista Kamikaze i Jadakissa Kiss of Death (dwie ostatnie ukazały się już wiosną 2004 r.).

W 2005 r. wyszły dwa albumy sygnowane przez Hamiltona. Pierwszym było wydane przez Atlantic wydawnictwo Soulife, zbierające kompozycje nagrane przez wokalistę w latach dzielących wydanie debiutanckiej i drugiej płyty (1997 - 2003), a drugim Ain’t Nobody Worry in’. Oba spotkały się z pozytywnymi recenzjami i sprzedały w złotym nakładzie, co tylko pomogło artyście w usadowieniu się na szczycie najbardziej popularnych i cenionych muzyków soulowych XXI w.
3 kwietnia 2007 r. do sklepów trafił piąty w karierze Hamiltona krążek Southern Comfort. Retrospektywne wydawnictwo zostało wyprodukowane przez trzech beatmakerów (Fanatic, Doug Coleman i Ced Solo), a wydała je mała oficyna Merovingian music.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nobody Else	Anthony Hamilton	10.1996	-	-	MCA 55 215	[written by Anthony Hamilton][produced by George R. "Golden Fingers" Pearson, Timothy "Tyme" Riley][63[16].R&B Chart][sample z "You Got Something"-B.T. Express]
Po' Folks	Nappy Roots featuring Anthony Hamilton	06.2002	-	21[23]	Atlantic 85 323	[written by Nappy Roots][produced by TrackBoyz][13[28].R&B Chart]
Comin' from Where I'm From	Anthony Hamilton	08.2003	-	-	So So Def 54 118	[written by Anthony Hamilton, Mark Batson][produced by Mark Batson][60[20].R&B Chart]
Why	Jadakiss featuring Anthony Hamilton	06.2004	-	11[20]	Ruff Ryders 003265	[produced by Havoc][4[25].R&B Chart]
Charlene	Anthony Hamilton	06.2004	-	19[22]	So So Def	[written by Anthony Hamilton, Mark Batson][produced by Mark Batson][3[46].R&B Chart]
Stay for a While	Angie Stone featuring Anthony Hamilton	12.2004	-	-	J Records	[70[15].R&B Chart]
Can I Live?	Nick Cannon featuring Anthony Hamilton	07.2005	-	-	Jive 71 422	[written by D. Sherrill, D. Lilly, J. Jones III, N. Cannon][produced by Nick Cannon][85[6].R&B Chart]
Can't Let Go	Anthony Hamilton	03.2006	-	71[19]	So So Def	[written by Anthony Hamilton, Mark Batson][produced by Mark Batson][13[68].R&B Chart]
Sista Big Bones	Anthony Hamilton	08.2006	-	-	So So Def	[written by Anthony Hamilton, Mark Batson][produced by Mark Batson][51[20].R&B Chart]
Struggle No More (The Main Event)	Anthony Hamilton featuring Jaheim and Musiq Soulchild	03.2007	-	-	Atlantic	[written by Herb Magwood, Wirlie Morris, Tamika Scott, Steve Sola, Christopher Terrell, Darnell Winston][32[20].R&B Chart]
Do You Feel Me	Anthony Hamilton	11.2007	-	-	Def Jam	[written by Diane Warren][produced by Hank Shocklee][59[20].R&B Chart]
Cool	Anthony Hamilton featuring David Banner	08.2008	-	114[5]	So So Def	[19[61].R&B Chart]
The Point of It All	Anthony Hamilton	04.2009	-	109[5]	Jive	[19[35].R&B Chart]
So In Love	Jill Scott featuring Anthony Hamilton	07.2011	-	97[1]	-	[10[44].R&B Chart]
Woo	Anthony Hamilton	02.2012	-	-	Def Jam	[24[26].R&B Chart]
I'll Wait (To Fall In Love)	Anthony Hamilton	02.2012	-	-	Def Jam	[75[7].R&B Chart]
Pray for Me	Anthony Hamilton	10.2012	-	122[2]	-	[21[30].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Comin' from Where I'm From	Anthony Hamilton	10.2003	-	33[76]	So So Def 52 107	[platinum-US][produced by Anthony Hamilton, Jermaine Dupri, Mark Batson, James Poyser, Cedric Solomon, Junius Bervine]
Soulife	Anthony Hamilton	07.2005	-	12[12]	Atlantic 74 695	[produced by Anthony Hamilton, Mark Sparks, Doug Mayhem, B.C. 3 Ent., Mike City]
Ain't Nobody Worryin'	Anthony Hamilton	12.2005	-	19[25]	So So Def 74 278	[gold-US][produced by Mark Batson, James Poyser, Raphael Saadiq, Kelvin Wooten, Jake and the Phatman, Dre & Vidal, Christopher "Wurldwyde" Pottinger]
Southern Comfort	Anthony Hamilton	04.2007	-	90[3]	Merovingian Music MRV002	[produced by Fanatic, Ced Solo, Doug Coleman]
The Point of It All	Anthony Hamilton	01.2009	-	12[42]	So So Def 88607	[gold-US][produced by Avila Brothers, Mark Batson, Dre & Vidal, Anthony Hamilton, Ramon Montgomery, Jack Splash, Kelvin Wooten, James "Big Jim" Wright]
Back to Love	Anthony Hamilton	12.2011	-	12[25]	RCA 88697	[produced by Anthony Hamilton , Kenneth "Babyface" Edmonds, Mike City, Bobby Ross & Issiah Avila, Kelvin Wooten, Dre & Vidal, Antonio Dixon, Salaam Remi, Jairus Mozee]
Home for the Holidays	Anthony Hamilton	11.2014	-	80[2]	RCA 88883	[produced by The Avila Brothers, Kenneth Leonard Jr., Mark Pelli ,Alex Tanas ,Corey Williams, Kelvin Wooten ]
What I'm Feelin'	Anthony Hamilton	04.2016	-	15[7]	RCA 88875	[produced by Anthony Hamilton, Mark Batson, Eli Davis ,James Poyser, Salaam Remi]

Lynden David Hall

Brytyjski piosenkarz, autor tekstów i producent urodzony w południowym Londynie. Zdobywca nagrody mobo (music of black origin) dla najlepszego debiutanta w roku 1998. Rok później Hall został pierwszym brytyjskim artystą, któremu czytelnicy popularnego magazynu BLUES & SOUL nadali tytuł Najlepszego wykonawcy.

Jego debiutancki album Medicine 4 My Pain (1998) wraz z dwoma promującymi go singlami „Do I Qualify” i „Sexy Cinderella” zauroczyły fanów soulu na Wyspach. Jednak dopiero zremiksowane wersje jego utworów pozwoliły Hallowi przebić się na rynku muzycznym. W 2003 r. Lynden pojawił się w filmowym hicie „To właśnie miłość” (oryg. „Love Actually”, reż. Richard Curtis, 2003, Wielka Brytania/ USA), w którym wykonał piosenkę „All You Need Is Love” na ślubie pary bohaterów granych przez Keirę Knightley i Chiwetela Ejiofora.

W tym samym roku u Halla wykryto chorobę Hodgkina, czyli nowotwór układu chłonnego. Artysta przez jakiś czas walczył ze schorzeniem. W 2005 r. wydał trzeci studyjny album zatytułowany In Between Jobs. Znajdował się wówczas u szczytu swojej kariery, a brytyjska prasa i krytycy okrzyknęli go najbardziej obiecującą postacią na angielskiej scenie soul. Artysta jednak coraz rzadziej występował, gdyż nie pozwalał mu na to jego stan zdrowotny. Lynden zmarł w lutym 2006 roku w wyniku powikłań po przeszczepie szpiku kostnego. Miał wówczas 31 lat.

 Krótko przed śmiercią podczas pobytu w szpitalu zaangażował się mocno w pomoc innym chorym. Wraz z żoną Nikki Hall zorganizował niezwykle udany koncert w londyńskiej JAZZ cafe, na którym wystąpili uznani brytyjscy czarni muzycy (m.in. Omar, Roachford, Shola Arna, Beverley Knight i Courtney Pine). Koncert charytatywny nazwany lynden’s wish (Życzenie Lyndena) zebrał znaczną sumę pieniędzy dla dwóch fundacji bliskich sercu piosenkarza: the African Caribbean LEUKAEMIA TRUST oraz dla RAYS OF SUNSHINE. lynden’s wish istnieje do dziś i zarejestrowane jest jako fundacja charytatywna.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sexy Cinderella	Lynden David Hall	10.1997	45[2]	-	Cooltempo CDCOOL 328	[written by Lynden David Hall][produced by Bob Power]
Do I Qualify?	Lynden David Hall	03.1998	26[2]	-	Cooltempo CDCOOL 331	[written by Lynden David Hall][produced by Lynden David Hall]
Crescent Moon	Lynden David Hall	07.1998	45[2]	-	Cooltempo CDCOOL 333	[produced by Bob Power]
Sexy Cinderella	Lynden David Hall	10.1998	17[3]	-	Cooltempo CDCOOL 340	[written by Lynden David Hall][produced by Bob Power]
Forgive Me	Lynden David Hall	03.1998	30[2]	-	Cooltempo CDCOOL 346	-
Sleeping with Victor	Lynden David Hall	05.2000	49[2]	-	Cooltempo CDCOOL 348	-
Let's Do It Again	Lynden David Hall	09.2000	69[1]	-	Cooltempo CDCOOL 351	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Medicine 4 My Pain	Lynden David Hall	11.1998	43[5]	-	Cooltempo 4959952	[produced by Lynden David Hall, Bob Power]
The Other Side	Lynden David Hall	06.2000	36[2]	-	Cooltempo 5261492	-

Aaron Hall

Aaron Hall należy do najbardziej uznanych reprezentantów stylu new jack swing - tanecznego, energicznego wydania r&b popularnego na przełomie lat 80. i 90-tych w USA.

Wokalista i autor piosenek zdobył poważanie jako główny głos grupy Guy, z którą nagrał dwa albumy: Guy (1988) i The Future (1990). Gdy w 1991 r. macierzysta formacja zawiesiła działalność, Hall rozpoczął solową karierę. Debiutancki materiał The Truth (1993) stanowił kontynuację poczynań znanych z Guy.

Aaron po raz kolejny w zdecydowany, sugestywny sposób operował melodyjnym, miękkim głosem, płynnie wpasowując się w brzmienie podkładów o przyśpieszonym tempie. Reprezentatywny singiel „Don’t Be Afraid” podbił w 1992 r. listę hot r&b/ hip-hop singles & tracks tygodnika billboard, podobnie jak kolejne nagranie - bardziej stonowane „I Miss You”.

Przed wydaniem kolejnego długogrającego wydawnictwa minęło aż 5 lat, w trakcie których Aaron przede wszystkim pojawiał się jako gość w utworach zaprzyjaźnionych wykonawców lub też kontynuował tradycję nagrywania kawałków na potrzeby ścieżek dźwiękowych. Jego głos można było słyszeć m.in. na soundtrackach do obrazów „Młodzi gniewni" z Michelle Pfeiffer (oryg. „Dangerous Minds”, reż. John N. Smith, 1995, USA), „Miasto Aniołów 2” z 2Pakiem („Juice”, reż. Ernest R. Dickerson, 1992, USA), „Nad obręczą” („Above the Rim”, reż. Jeff Pollack, 1994, USA), „Czarne Pantery” („Panther”, reż. Mario Van Peebles, 1995, USA) czy „Huragan” z Denzelem Washingtonem („The Hurricane”, reż. Norman Jewison, 1999, USA). Wiele z tych filmów jest istotnych dla tzw. „czarnego kina”.

W 1998 r. artysta wydał drugie solo Inside of You, a rok później połączył siły z dawnymi członkami Guy, by wydać trzeci album tria - Guy III. Obie płyty cieszyły się zaledwie umiarkowanym zainteresowaniem w zestawieniu z furorą, jakie brzmienie autorstwa  Teddy’ego Rileya wywoływało na początku lat 90-tych.

W 2005 r. świat ujrzało trzecie solowe wydawnictwo piosenkarza - Adults Only: The Final Album. Niskonakładowy materiał dotarł przede wszystkim do dawnych fanów Halla.
Aaron Hall z racji barwy głosu i stylu śpiewania często jest porównywany z liderem formacji The Gap Band - Charliem Wilsonem. Artysta doznał w 1992 r. zaszczytu podjęcia współpracy ze swoim idolem. Dwójka nagrała wspólnie utwór „Everything’s Gonna Be Alright”, który trafił na soundtrack filmu „Bumerang” z Eddiem Murphym („Boomerang”, reż. Reginald Hudlin, 1992, USA).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Don't Be Afraid	Aaron Hall	03.1992	-	44[16]	Soul 54 330	[written by Aaron Hall, Floyd F. Fisher][produced by Gary G-Wiz, Hank Shocklee, The Bomb Squad][1[2][19].R&B Chart][piosenka z filmu "Juice"]
Get a Little Freaky with Me	Aaron Hall	09.1993	-	-	Silas/MCA 54 229	[written by Aaron Hall, Sean Hall][produced by Aaron Hall, Laney Stewart][48[13].R&B Chart][sample z "Four Play"-George Clinton]
Let's Make Love	Aaron Hall	12.1993	-	113[6]	Silas/MCA 54 783	[written by Aaron Hall III, Phillip L. Stewart II][produced by Aaron Hall III, Laney Stewart][36[19].R&B Chart]
I Miss You	Aaron Hall	05.1994	-	14[23]	Silas/MCA 54 847	[gold-US][written by Aaron Hall, Gregory Cauthen][produced by Gregory Cauthen][2[24].R&B Chart]
When You Need Me	Aaron Hall	09.1994	-	104[4]	Silas/MCA 54 902	[written by Aaron Hall 111, Ronald Spearman][produced by Vassal Benford][30[20].R&B Chart]
Curiosity	Aaron Hall	08.1995	-	114[4]	MCA 55 105	[written by Missy Elliott, Mr. Dalvin][produced by Mr. Dalvin][36[20].R&B Chart][piosenka z filmu "Dangerous Minds"]
Scent of Attraction	Aaron Hall with Patra	03.1996	-	82[7]	550 Music/Epic 78 257	[produced by Charles Farrar, Troy Taylor][31[14].R&B Chart]
All The Places (I Will Kiss You)	Aaron Hall	10.1998	-	26[16]	MCA 55 473	[written by Aaron Hall, Manuel Seal,Nathan Clemons][produced by Manuel Seal][8[20].R&B Chart]
Why You Tryin' to Play Me	Aaron Hall with The Notorious B.I.G	12.2000	-	-	Xtra Large	[produced by X-tra Large][96[4].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Truth	Aaron Hall	10.1993	-	47[55]	Silas 10 810	[platinum-US][produced by Aaron Hall,Gregory Cauthen,Hank Shocklee,Gary G-Wiz]
Inside of You	Aaron Hall	11.1998	-	55[5]	Silas 11 778	[produced by Joe "Flip" Wilson, Faith Evans,Malik Pendleton, Manuel Seal,Reese Johnson]

H-Town

Pierwotny sktad nazwanej na cześć miasta Houston formacji H-Town tworzyli bliźniacy Keven „Dino” Conner i Solomon „Shazam” Conner oraz ich przyjaciel Darryl „G.I.” Jackson. Odkrywcą tria był Luke Campbell, czołowy raper formacji 2 Live Crew, która wywołała wiele skandali na przełomie lat 80. i 90-tych wyjątkowo sprośnymi, wręcz pornograficznych tekstami oraz równie pikantnymi teledyskami, okładkami płyt i oprawą koncertów.

Do pracy nad debiutanckim materiałem śpiewającego romantyczne nagrania tria, Campbell zatrudnił zaprzyjaźnionego producenta Bishopa „Sticka” Burrella. Pierwszy owoc prac grupy w postaci albumu Fever for Da Flavor (1993) odniósł niespodziewany sukces, dochodząc do szczytu listy albumów z płytami r&b i hip-hop w USA. Była to w największej mierze zasługa platynowego hitu „Knockin’ Da Boots” (#1 listy r&b) - pościelowej ballady śpiewanej przez Dino oraz towarzyszących mu Shazama i G.I., z wielkim uczuciem i zaangażowaniem. Nagranie stanowiło zapowiedź odchodzenia przez męskie formacje r&b od dyskotekowego stylu new jack swing na rzecz inspirowania się romantycznym dziedzictwem klasycznego soulu lat 70-tych i uczyniło z H-Town jednych z pionierów tej tendencji. Potwierdzeniem obranej drogi był inny singiel z albumu: „Lick U Up”.

W dalszych etapach kariery grupa wyróżniała się przede wszystkim efektownymi występami na ścieżkach dźwiękowych do różnych „czarnych filmów”. Ich nagrania pojawiły się na soundtrackach do obrazów „Nad obręczą” (oryg. „Above the Rim”, reż. Jeff Polack, 1994, USA - numer „Part Time Lover”), „Magia miłości” („Jason’s Lyric”, reż. Doug McHenry, 1994, USA - „U Will Know” z udziałem Dino w ramach projektu Black Men United) oraz „Nigdy nie mów kocham” („A Thin Line Between Love and Hate”, reż. Martin Lawrence, 1996, USA - złote tytułowe nagranie).

Tragicznym wydarzeniem w historii zespołu była śmierć Dino w 2003 r. w wypadku samochodowym, którego sprawca uciekł i nie został zatrzymany. Pozostali dwaj członkowie zdecydowali się kontynuować twórczość pod szyldem H-Town, wydając w 2004 r. album Imitations of Life (jeszcze z nagraniami z udziałem Dino) i zapowiadając dalsze pełne krążki.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You and Me	Luke featuring Angee Griffin and H-Town	01.1993	-	-	Luke 458	[94[4].R&B Chart]
Knockin' Da Boots	H-Town	04.1993	-	3[25]	Luke 161	[platinum-US][written by Keven Conner, Solomon Conner, Darryl Jackson][produced by Keven Conner, Solomon Conner, Darryl Jackson, Stick][1[4][27].R&B Chart]
Lick U Up	H-Town	07.1993	-	67[11]	Luke 163	[written by Keven Conner, Solomon Conner, Darryl Jackson][produced by Keven Conner, Solomon Conner, Darryl Jackson, Stick][21[18].R&B Chart]
Keepin' My Composure	H-Town	10.1993	-	-	Luke 167	[produced by John "Swift" Catalon][46[16].R&B Chart]
Baby I Wanna	H-Town	02.1994	-	-	Luke 173	[written by Stick, G.I., Dino, Shazam][produced by Bishop "Stick" Burrell, Sr.][87[4].R&B Chart]
Part Time Lover	H-Town	04.1994	-	57[16]	Death Row 98 283	[produced by Devante Swing][9[20].R&B Chart][piosenka z filmu "Above The Rim"]
Back Seat (Wit No Sheets)	H-Town	11.1994	-	-	Luke 181	[written by Stick, Dino, Shazam & G.I.][produced by Bishop "Stick" Burrell][58[16].R&B Chart]
Emotions	H-Town	04.1995	-	51[15]	Luke 185	[written by Dino, Gi, Shazam][produced by Bishop "Stick" Burrell, Dino][11[23].R&B Chart]
A Thin Line Between Love & Hate	H-Town featuring Shirley Murdock	02.1996	-	37[20]	Jac-Mac 17 699	[gold-US][written by Richard Poindexter,Robert Poindexter,Jackie Members][produced by Richard Poindexter,Robert Poindexter][6[22].R&B Chart][piosenka tytułowa z filmu]
They Like It Slow	H-Town	10.1997	-	35[20]	Relativity 1642	[written by Dino Conner, Shazam Conner][produced by Dino Conner][12[21].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Fever for da Flavor	H-Town	04.1993	-	16[27]	Luke 126	[platinum-US][produced by Bishop Burrell, Sr., Jon Catalon, Luther Campbell]
Beggin' After Dark	H-Town	11.1994	-	98[23]	Luke 212	[gold-US][produced by Bishop Burrell, Sr., Keven "Dino" Conner, Luther Campbell]
Ladies Edition, Woman's World	H-Town	11.1997	-	53[11]	Relativity 1596	[gold-US][produced by Keven "Dino" Conner]

Groove Theory

Mający na koncie zaledwie jeden album, ale darzony dużym szacunkiem wśród fanów r&b, nowojorski duet popularny w połowie lat 90-tych.
Początek Groove Theory datuje się na 1991 r., gdy w Nowym Jorku poznali się wokalistka   Amel Larrieux i producent oraz raper, były członek formacji Mantronix, Bryce Wilson. Oboje nie byli do końca zadowoleni z przebiegu swoich dotychczasowych karier i muzycznej drogi, jaka była ich udziałem.

Wspólny pomysł na projekt łączący stylistykę hiphopową, r&b z domieszką soulu i delikatnie klubowych klimatów, zaowocował wydaną w 1995 r. płytą Groove Theory.
Debiutancki, i jak się później okazało jedyny, krążek w dorobku duetu przyniósł hitowy singiel „Tell Me”, który dotarł do 5. miejsca na liście billboardu i okrył się złotym nakładem. Pomimo tego cały album, oceniony wysoko przez media, nie przebił się na rynku, dochodząc do zaledwie 69. lokaty na liście sprzedaży. Nie pomogły nawet kolejne single z pierwszej setki billboardu - „Keep Tryin’” i „Baby Luv”.

W1999 r. Larrieux opuściła szeregi Groove Theory, rozpoczynając solową karierę, a w jej miejsce dokooptowano Makede Davis. Grupa na 2001 r. planowała wydanie drugiego albumu The Answer,który poprzedził singiel "4Shure",jednak Columbia w związku z problemami finansowymi,pod koniec 2000r,podjęła decyzję o wycofaniu duetu ze swojego katalogu wydawniczego.W wyniku tego Wilson i Davis podjęli decyzję o zawieszeniu  działalności Groove Theory.
debiut. Przebojami stały się utwory „Gotta Go Gotta działalności
doszły do 1. miejsca na Billboardowej liście nagrań

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tell Me	Groove Theory	08.1995	31[3]	5[33]	Epic 77 961	[written by Bryce Wilson, Amel Larrieux, Darryl Brown, Rick James][produced by Bryce Wilson][3[38].R&B Chart]
Keep Tryin'	Groove Theory	02.1996	-	64[12]	Epic 78 197	[produced by Bryce Wilson][24[18].R&B Chart]
Baby Luv	Groove Theory	08.1996	-	65[11]	Epic 78 359	[written by Bryce Wilson, Amel Larrieux, Darryl Brown][produced by Bryce P. Wilson][23[17].R&B Chart]
4 Shure	Groove Theory	11.2000	-	-	Columbia 79 410	[written by Bryce Wilson, Makeda Davis][97[1].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Groove Theory	Groove Theory	11.1995	-	69[20]	Epic 57 421	[gold-US][produced by Jimmy Henchman, Amel Larrieux, Lamont Boles, Bryce Wilson]

DHT

DHT - belgijski duet grający elektroniczną muzykę taneczną. W jego skład wchodzi producent Flor Theeuwes (ur. 28 sierpnia 1976r w Turnhout) i wokalistka Edmée Daenen (ur. 25 marca 1985r w Kortrijk).
Nazwa początkowo była skrótem od Danger Hardcore Team  (ang.) (Niebezpieczna Hardcore'owa Drużyna), ale że zespół nigdy nie stworzył żadnego utworu w gatunku hardcore zdecydowano się zmienić rozszerzenie skrótu na Dance House Trance . Ten nadal nie był do końca adekwatny do stylu tworzonej przez duet muzyki, dlatego skrót zmieniono ponownie na Don't Hate This ((ang.) Nie nienawidźcie tego) i taki pozostaje do dziś. W 2005 duet zmienił nazwę na DHT featuring Edmée .

W 2003 grupa stworzyła cover utworu Listen to Your Heart autorstwa zespołu Roxette. Utwór ten stał się hitem w USA i Australii, a w grudniu 2005 uplasował się na 7. pozycji listy UK Singles Chart. W celach marketingowych związanych z tym coverem skrót DHT często rozwijany był także jako Definite Hit Track ((ang.) Zdecydowany Hit).

DHT feat. Edmée byli jednymi z nielicznych, którzy uplasowali się w pierwszej dziesiątce listy US Billboard Hot 100 z utworem w gatunku trance.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Listen to Your Heart	DHT featuring Edmée	12.2005	7[16]	8[27]	Data DATA 109CDS	[gold-US][written by Per Gessle, Mats Persson][produced by Flor Theeuwes ,Jeffrey Vissers, Thunder Deejay]

Omarion

Omarion, czyli Omari Ishmael Grandberry, to amerykański wokalista R&B, kompozytor, producent i aktor, założyciel grupy 2Much oraz były główny wokalista boysbandu B2K. Przyszedł na świat w 1984 roku w Inglewood w Kalifornii.

 

Omari zaczął występować już jako 5-latek i zanim na poważnie wkroczył do świata muzyki występował między innymi w reklamach płatków śniadaniowych oraz firmy McDonald's. Od 2001 roku był głównym wokalistą boysbandu B2K, z którym nagrał trzy albumy, w tym soundtrack do filmu "You Got Served". Grupa zakończyła działalność w roku 2004, a artysta skupił się na karierze solowej oraz aktorskiej. Wystąpił w kilku filmach, między innymi "You Got Served" (2004), "Fat Albert" (2004), "Feel the Noise" (2007), "Backdown" (2008).
W roku 2005 Omarion zadebiutował solo albumem "O", który cieszył się ogromną popularnością, osiągnął szczyt zestawienia najlepiej sprzedających się płyt w USA - Billboard 200 oraz oczywiście pokrył się platyną. W tym samym roku Omarion wziął udział w nagraniu utworu "Let Me Hold You" z Bow Wow, który znalazł się na 4. miejscu listy Billboardu. Tym samym była to pierwsza piosenka z udziałem wokalisty jako solisty, która znalazła się w pierwszej dziesiątce zestawienia.

Druga płyta artysty, zatytułowana "21", ukazała się w grudniu 2006 roku. Pierwszy singiel z tego krążka, "Entourage", dotarł zaledwie do 58. miejsca listy Billboardu, jednak kolejny - "Ice Box" (nad jego produkcją czuwał Timbaland) - poradził sobie znacznie lepiej i osiągnął miejsce 12.
Po krótkim okresie współpracy z wytwórnią Lil’ Wayne’a – zdecydował się na współpracę z EMI, z którą wydał w połowie stycznia 2010 roku swój najnowszy longplay „Ollusion”.

Muzyk na koncie ma również występy z takimi gwiazdami sceny R&B jak wspomniany już Bow Wow, Ciara, Yung Joc, Ne-Yo, Usher, Lloyd, Mario, Pretty Ricky i Jibbs. Był także nominowany do nagród American Music Awards oraz Grammy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
O/Touch	Omarion	01.2005	47[3]	A:27[20];B:94[3]	Epic 6759862	[gold-US][A:written by Harvey Mason, Jr., Damon Thomas, Durrell Babbs, Antonio Dixon, Eric Dawkins][B:written by Pharrell Williams][produced by The Underdogs, Tank][A:12[27].R&B Chart][B:35[20].R&B Chart]
I'm Tryna	Omarion	09.2005	-	-	T.U.G.	[written by Harvey Mason, Jr.,Durrell Babbs,Damon Thomas,J. Valentine,Antoine Dixon][produced by The Underdogs][53[15].R&B Chart]
Let Me Hold You	Bow Wow featuring Omarion	10.2005	64[2]	-	Sony BMG 6760602	[platinum-UK][written by Jermaine Dupri, No I.D., Brenda Russell][produced by Jermaine Dupri, No I.D.][2[24].R&B Chart]
Let Me Hold You	Bow Wow featuring Omarion	10.2005	27[9]	-	Columbia 6760601	[platinum-UK][written by Jermaine Dupri, No I.D., Brenda Russell][produced by Jermaine Dupri, No I.D.][2[24].R&B Chart]
Entourage	Omarion	08.2006	58[3]	78[5]	Epic 82876881352	[written by Omari Grandberry,Andre Merritt,Eric Hudson][produced by Eric Hudson][25[20].R&B Chart]
Ice Box	Omarion featuring Timbaland	12.2006	14[13]	12[21]	Epic CATCO 122911471	[gold-US][written by Omari Grandberry ,Tim Mosley, Sierra Thornton, John Spivery ,· Solomon Logan ,Keri Hilson, Ezekiel Lewis, Patrick Smith, Yasunori Mitsuda][produced by The Royal Court][5[27].R&B Chart]
Girlfriend	Omarion with Bow Wow	11.2007	182	33[15]	T.U.G./Columbia	[written by Joel Bowles, Omari Grandberry, Shad Gregory Moss, Terius Nash, John Hosea Williams][produced by T-Pain and Bow Wow][20[20].R&B Chart]
After Party	Young Rome featuring Omarion and Marques Houston	11.2007	-	33	T.U.G./Columbia	[20[20].R&B Chart]
Hey Baby (Jump Off)	Omarion with Bow Wow	03.2008	-	102[7]	T.U.G.	[written by S. Moss, O. Granberry, S. Elise, R. Lang, K. Mack, L. Owens, R. Rubin, JT Smith, M. Sasek][produced by Koolade]
I Get It In	Omarion featuring Gucci Mane	11.2009	-	83[7]	EMI	[written by Omari Grandberry, J. Valentine, Durrell "Tank" Babbs, Radric Davis, Jerry "Texx" Franklin, Robert Newt][produced by Song Dynasty][20[20].R&B Chart]
Speedin'	Omarion	04.2010	-	105[8]	EMI	[written by Chris Fuller, Derek Clark, Emmanuel Frayer, Michael Cole, Jr., Omarion Grandberry][produced by 253][26[20].R&B Chart]
Last Night (Kinkos)	Omarion featuring Rick Ross	06.2010	-	-	EMI	[88[3].R&B Chart]
Let's Talk	Omarion featuring Gucci Mane	10.2012	-	-	EMI	[30[20].R&B Chart]
Post to Be	Omarion Featuring Chris Brown & Jhene Aiko	05.2015	74[16]	13[37]	Atlantic USAT 21404847	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Omarion Grandberry,Christopher Brown,Jhené Chilombo,Tyrone Griffin, Jr.,Dijon McFarlane][produced by DJ Mustard][5[38].R&B Chart]
I'm Up	Omarion featuring Kid Ink and French Montana	11.2015	-	109[8]	Atlantic	[written by Omarion Grandberry, Christopher Toler, Brian Collins, Karim Kharbouch, Nicholas Balding][produced by Nic Nac][41[5].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
O	Omarion	07.2005	-	1[1][30]	Epic 92818	[gold-US][produced by Allstar,Exchange Student,Tha Corna Boyz,Lenton Hutton,Kenneth "K Young" Pratt,Rodney "Darkchild" Jerkins,Sean "The Pen" Garrett,Gil Smith II,Kowan "Q" Paul,Marques Houston,The Neptunes,The Underdogs,Antonio Dixon,Tank]
21	Omarion	01.2007	24[5]	1[1][16]	Epic 82876 81068 2	[produced by Timbaland, The Neptunes ,Eric Hudson, Johnkenum Spivery, King Logan, Rufus Blaq ,Cory Bold ,Bryan-Michael Cox, WYLDCARD, Eric Dawkins]
Face Off	Omarion with Bow Wow	12.2007	-	11[13]	Columbia 88697 11492 2	[gold-US][produced by Chris Stokes,Jim Jonsin,Don Vito,Koolade,Cheeze,Infinity,L.T. Hutton,Marques Houston,Jermaine Dupri,No I.D.,Calvo da Gr8,Lil Ronnie,Blaq,Ricky "Ric Rude" Lewis,Stereotypes,T-Pain]
Ollusion	Omarion	01.2010	-	19[8]	EMI 581352	[produced by Omarion,Chris Stokes,Song Dynasty,Drum Up,253,Battle Roy,Marques Houston,T-Pain,MaddScientist]
Sex Playlist	Omarion	12.2014	-	49[27]	Maybach Music Group 541265	[produced by DJ Mustard ,Da Internz, Eric Hudson, Monz Logan, Rock City, Tank, Jevon Hill, Pop & Oak, Swiff D, D&D, Davion Henry, Choyce The Co-Captains]

Mike Jones

Mike Jones - urodzony 6.01.1981r w Aldine, Houston w stanie Texas (USA) Pochodzący z Texasu raper, często porównywany do artystów takich jak David Banner i Lil Flip.
Jego pierwszy singiel(w 2004 r) - 'Still Tippin' odniósł wielki sukces i został doceniony przez krytyków. Rok później wydał swój debiutancki album 'Who is Mike Jones?' który nie był zbyt udany. Raper jest w labelu Swishahouse, a sam założył Ice Age Entertainment do którego między innymi należy jego młodszy brat - King Mello. Mike Jones jest znany z tego, że na teledyskach często pojawia się w koszulce z numerem swojego telefon komórkowego, często też wymienia go podczas rapowania. Jak chcecie to dzwońcie -> 281-330-8004.Mike Jones rapował z takimi raperami jak: - Ying Yang Twins, Mr. ColliPark, Bun B, Lil Keke, Slim Thug, Aztek, Lil Flip, Z-Ro, Paul Wall, Frayer Boy, J-Know, Bow Wow, Jermaine Dupri, T-Pain, Juvenile, UTP, Pimp C, Big Moe, Arche Lee, Lil Bran, CJ Mello, Killa Kyleon, Trey Songz, T.I., Boby Brown, Swizz Beatz, The Game i Snoop Dogg.


Jones rozpoczął karierę muzyczną w grupie Souf Folk, używając pseudonimu Sache. Wydał jeden album z Souf Folk o nazwie Country Thuggin . W 2001 roku Jones założył własną niezależną wytwórnię płytową Ice Age Entertainment i zaczął rapować solo. Niezależnie promował i dystrybuował swoją muzykę na ulicach i naciskał ją na DJ-ów w klubach ze striptizem.

Jones ostatecznie podpisał kontrakt z nadchodzącą południową wytwórnią Swishahouse po spotkaniu ze Swishahouse A&R T. Farrisem. W tym czasie Swishahouse podpisywał kontrakty z innymi południowymi raperami Slim Thug , Paul Wall i Chamillionaire .

W 2004 r. Po wydaniu przełomowego singla „ Still Tippin ”, który cieszył się dużą popularnością w radiu, Jones podpisał znaczącą umowę z Jive Records i Warner Bros. Szybko wydał swój drugi singiel „ Back Then ”, który przyniósł mu platynę . 19 kwietnia 2005 roku Jones wydał swój debiutancki album Who Is Mike Jones? Po dwóch miesiącach album osiągnął również status platynowego, ostatecznie osiągając podwójną platynę . Jest to najlepiej sprzedający się album Jonesa do tej pory.

Po odejściu z Jive Records Jones podpisał umowę dystrybucyjną z Asylum Records dla jego wytwórni Ice Age . We wrześniu 2006 roku Jones wydał singiel zatytułowany „ Mr. Jones ”. Zadebiutował jako # 92 na listach przebojów . 31 stycznia 2007 roku Jones ogłosił nadchodzącą EPkę i film, oba zatytułowane The American Dream .  W dniu 21 kwietnia 2007 roku Jones wydał drugi singiel z EP-ki, zatytułowany „ My 64 ”, z udziałem Bun B i Snoop Dogga . Singiel zadebiutował na pierwszym miejscu listy przebojów Bubbling Under Hot 100 . 20 listopada 2007 roku Jones wydał The American Dream, który zadebiutował na listach przebojów Billboard jako # 183.

27 listopada 2007 roku Jones wydał   singiel „ Drop & Gimme 50 ” ze swojego drugiego solowego albumu zatytułowanego The Voice . W „Drop & Gimme 50” wystąpił Huragan Chris . 19 maja 2008 roku Jones wydał drugi singiel albumu, zatytułowany „ Cuddy Buddy ”. Singiel wypadł dobrze na liście Billboard Hot 100 , debiutując jako # 78. 2 grudnia 2009 roku ukazał się trzeci singiel z The Voice . Zatytułowany „ Next To You" zadebiutował na Billboard Hot 100 jako # 63. 28 kwietnia 2009 The Voice został wydany, zadebiutował na Billboard 200 jako # 12 i sprzedał 25 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu.


W 2010 i 2011 roku Jones ogłosił przerwę w działalności. 20 sierpnia 2012 r. Ogłosił swój powrót, wyjaśniając, że przyczyną jego przerwy były spory finansowe z jego poprzednią wytwórnią, Asylum Records, i że pieniądze zostały mu odebrane. Ogłosił, że skończył swój następny album, Where Is Mike Jones? i że pracował nad jego kontynuacją, zatytułowaną WHO! Print , z dalszymi planami wydania mixtape o nazwie Ballin Underground 2 .

1 stycznia 2015 roku Jones wydał mixtape zatytułowany Money Train . 5 lutego 2015 r. Jones ogłosił na swoim Instagramie, że pracuje nad kolejnym mixtape'em zatytułowanym Money Train: Reloaded, który będzie kontynuacją jego mixtape Money Train .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Still Tippin'	Mike Jones featuring Slim Thug and Paul Wall	03.2015	-	60[13]	Swishahouse 3116	[platinum-US][written by Michael Allen Jones,Paul Wall,Stayve Thomas,Salih Williams][produced by Salih Williams][25[20].R&B Chart]
Back Then	Mike Jones	05.2015	-	22[20]	Swishahouse	[platinum-US][written by Mike Jones,Salih Williams][produced by Salih Williams][15[21].R&B Chart]
Badd	Ying Yang Twins featuring Mike Jones and Mr. Collipark	07.2015	-	29[19]	TVT 2524	[written by Michael Crooms, Deongelo Holmes, Eric Jackson, Michael A Jones][produced by Mr. Collipark][16[20].R&B Chart]
Long as You Come Home	Brooke Valentine featuring Mike Jones, Kilo and Paul Wall	07.2015	-	-	Subliminal 35 009	[written by B. Valentine, D. Johnson, W. Milsap, R. Smith, R. Randolph, K. Spencer][produced by Deja the Great][71[5].R&B Chart]
Flossin'	Mike Jones featuring Big Moe	11.2015	-	111[1]	Swishahouse 42 850	[69[7].R&B Chart]
They Don't Know	Paul Wall featuring Mike Jones and Bun B	11.2015	-	-	Swishahouse 94 008	[71[9].R&B Chart]
I'm 'n Luv (Wit a Stripper)	T-Pain featuring Mike Jones	12.2015	-	5[20]	Jive 77 102	[platinum-US][written by Faheem Najm, Mike Jones][produced by T-Pain][10[21].R&B Chart]
Mr. Jones	Mike Jones	02.2017	-	92[1]	Swishahouse	[written by Mike Jones, Michael Shawn Robinson][produced by Myke Diesel][54[11].R&B Chart]
My 64	Mike Jones featuring Bun B and Snoop Dogg	06.2017	-	101[11]	Ice Age	[written by Eric Wright,O'Shea Jackson,Calvin Broadus,Michael Jones,Bernard Freeman,Andre Young,Salih Williams][produced by Salih Williams][53[10].R&B Chart]
Drop & Gimme 50	Mike Jones featuring Hurricane Chris	01.2018	-	-	Ice Age	[written by Mr. Collipark, Cortez D. Davis, Hurricane Chris (rapper), Jonathan Bashan Dumas, Marlon Justin Horton, Mike Jones, Adam James Pigott][produced by Mr. Collipark][44[20].R&B Chart]
Cuddy Buddy	Mike Jones featuring T-Pain, Lil Wayne and Twista	08.2018	-	76[3]	Ice Age	[written by Derrick Baker, Dwayne Carter, Jim Johnson, Mike Jones, Carl Terrell Mitchell, James Scheffer, Faheem Rashad Najm][produced by Bigg D and Jim Jonsin][34[20].R&B Chart]
Next to You	Mike Jones featuring Nae Nae	03.2019	-	71[10]	Ice Age	[written by Erick Todd Coomes, Marty James, Garton, Mike Jones, J.R. Rotem][produced by J.R. Rotem][52[15].R&B Chart]
Boi!	Mike Jones with Young Problemz featuring Gucci Mane	06.2019	-	-	DefVibe	[74[17].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Who Is Mike Jones?	Mike Jones	05.2005	-	3[38]	Swishahouse 49 340	[platinum-US][produced by Pretty Todd, Mike Jones, Salih Williams, DJ Paul, Juicy J, Young Hollywood, Kojack]
The Voice	Mike Jones	05.2009	-	12[5]	Ice Age	[produced by Big E, Mike Dean, Dat Boy Chyco, Jim Jonsin, Bigg D, Amadeus, Mr. Collipark, Mannie Fresh, J.R. Rotem, Swole, Essay Potna, Kojack, Myke Diesel]
The American Dream	Mike Jones	12.2007	-	183[1]	Ice Age	[produced by Mike Jones,Mike Diesel,Salih Williams]

Quiver

Jeden z najciekawszych, choć niedocenianych brytyjskich zespołów progresywnego rocka, założony przez eks-członków grupy Junior’s Eyes. Jego twórcami byli Tim Renwick (gitara) i Honk (bas). Po odejściu Honka, do składu doszli: Bruce Thomas (bas) z formacji Village, John „Willie” Wilson, poprzednio perkusista Cochise oraz wokalista i kompozytor Cal Batchelor.

Popularność zdobyli występując jako pierwsza brytyjska grupa w słynnym londyńskim Rainbow Theatre. Ich dwa albumy utrzymane w manierze melodyjnego rocka wykazywały wpływy amerykańskiego zespołu The Doobie Brothers oraz wczesnych nagrań Brinsley Schwarz. Żadna z płyt nie cieszyła się rynkowym powodzeniem i w 1973 r. wszyscy muzycy z wyjątkiem Batchelora połączyli się z zespołem The Southerland Brothers. Wkrótce potem Renwick przeszedł do efemerycznej pubrockowej grupy 747, po czym założył równie krótkotrwały zespół Kicks.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Green Tree/I MIght Stumble	Quiver	03.1972	-	-	Warner Bros. K 16165	[written by Tim Renwick][produced by Chris Thomas]

Quintessence

Grupa założona za pośrednictwem ogłoszenia zamieszczonego w tygodniku „Melody Maker”. Krótkotrwałą popularność zyskała na fali orientalnych fascynacji brytyjskiego undergroundu końca lat 60-tych. Jej członkowie: Raja Ram (właśc. Ron Rothfield; śpiew, flet), Shiva Shankar (właśc. Shiva Jones; śpiew, instr. klawiszowe), Alan Mostert (gitara prowadząca), Malta Dev (gitara rytmiczna), Sambhu Babaji (bas) i Jake Milton (perkusja), po próbach w londyńskim Notting Hill's All Saints Hall zadebiutowali albumem In Blissful Company, łączącym muzykę jazz rockową z filozofią Wschodu.

Dynamiczne brzmienie gitary Mosterta było bliskie gustom miłośników progresywnego rocka. Na kolejnych płytach Quintessence: Dive Deep i Self w dalszym ciągu dominowała mistyczna głębia. Gdy z grupy odeszli Shankar i Maha Dev (drugi z nich pojawił się wkrótce w podobnej stylistycznie formacji Kala), Quintessence pozbawieni duchowego wsparcia rozpadli się po nagraniu longplaya Indweller.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Quintessence	Quintessence	06.1970	22[4]	-	Island ILPS 9128	[produced by John Barham]
Dive Deep	Quintessence	04.1971	43[1]	-	Island ILPS 9143	[produced by John Barham, Quintessence]
Self	Quintessence	05.1972	50[1]	-	RCA Victor SF 8273	[produced by Quintessence]

Suzi Quatro

Ur.3.06.1950 r. w Detroit w stanie Michigan. Debiutowała jako siedmiolatka. towarzysząc na bongosach jazzowemu zespołowi swojego ojca, a nieco później jako tancerka go-go w lokalnym serialu telewizyjnym. W 1964 r. założyła wraz z siostrą Patti (późniejszą członkinią Fanny), dziewczęcą grupę Suzi Soul And The Pleasure Seekers. Zespół powstał z myślą o występach dla żołnierzy amerykańskich w Wietnamie i przyjął z czasem nazwę Cradle.

W 1971 r. brytyjski producent Mickie Most, zafascynowany wdziękiem, estradowym obyciem i biegłą grą na gitarze basowej dwudziestoletniej Suzi, namówił ją do nagrania tematów spółki autorskiej Nicky Chinn; Mike Chapman dla wytwórni RAK. Wokalistce towarzyszyli początkowo instrumentaliści brytyjscy: Alistair McKenzie (instr. klawiszowe), Dave Neal (perkusja) oraz jej przyszły mąż Len Tuckey, gitarzysta debiutujący w grupie Nashville Teens. W 1973 r. drugi nagrany dla RAK singel "Can The Can" stał się międzynarodowym przebojem. wylansowanym na fali szczytowej popularności glam rocka.

Zawadiacka Suzi, w połyskliwym czarnym motocyklowym kombinezonie, pasowała jak ulał do modnego wówczas nurtu. Wokalnej hardrockowej manierze odpowiadały teksty oparte bardziej na wpadających w ucho rymowankach, niż na semantycznym przesłaniu. Chinn i Chapman dostarczyli też Suzi kolejnych przebojów: "48 Crash", "Daytona Demon", "Devil Gate Drive", jednak niepowodzenie singla "Your Mama Won't Like Me" zapowiadało koniec złotodajnej żyły. co zresztą potwierdziły dwa chude lata w karierze piosenkarki. Do brytyjskiej Top 10 wróciła tematem "If You Can't Give Me Love", po czym ponownie nastąpił regres zilustrowany pozycjami jej singli na listach przebojów w Wielkiej Brytanii (od 11. miejsca "She's In Love With You" do żenującego 68. "Heart Of Stone" w 1982 r.).

Nagrany w 1978 r. w duecie z wokalistą zespołu Smokie Chrisem Normanem, temat "Stumblin' In" odniósł wprawdzie spory sukces w USA. jednak w Anglii dotarł zaledwie do pierwszej czterdziestki. Z końcem lat 80. piosenkarska działalność Quatro ograniczyła się do nagraniowych grepsów w rodzaju dyskotekowej wersji "Wild Thing", wykonywanej w duecie z Regiem Presleyem, eks-wokalistą The Troggs. Pomimo nagraniowych porażek, artystka wykorzystała umiejętnie swoie estradowe doświadczenia w telewizji (epizod w zrealizowanym przez ITV filmie "Minder") oraz na scenie musicalowej (rola kobiety--rcwolwerowca Leather Tuscadero w "Happy Days": wystąpiła też w głównej roli w londyńskiej inscenizacji "Annie Get Your Gun" Irvinga Berlina z 1986 r.). Koncertowała w Polsce w 1980 i 1992 roku.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Can the can/Devil gate drive	Suzi Quatro	05.1973	1[1][14]	56[4][02.76]	Rak RAK 150	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
48 Crash / Little Bitch Blue	Suzi Quatro	07.1973	3[9]	-	Rak RAK 158	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
Daytona Demon / Roman Fingers	Suzi Quatro	10.1973	14[13]	-	Rak RAK 161	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
Devil Gate Drive / In the Morning	Suzi Quatro	02.1974	1[2][11]	-	Rak RAK 167	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
Too big/I wanna be free	Suzi Quatro	06.1974	14[6]	-	Rak RAK 175	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
All shook up/Glycerine queen	Suzi Quatro	09.1974	-	85[3]	Bell 45.477 [US]	[written by Otis Blackwell/Elvis Presley][produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
The wild one	Suzi Quatro	11.1974	7[10]	-	Rak RAK 185	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
Your mama won' t like me/Peter Peter	Suzi Quatro	02.1975	31[5]	-	Rak RAK 191	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
Tear me apart/Same as i do	Suzi Quatro	03.1977	27[6]	-	Rak RAK 248	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mickie Most ]
If you can' t give me love/Cream dream	Suzi Quatro	03.1978	4[13]	45[8][05.79]	Rak RAK 271	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
The race is on/Not citizen	Suzi Quatro	07.1978	43[5]	-	Rak RAK 278	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman]
Stumblin' in	Suzi Quatro & Chris Norman	11.1978	41[8]	4[22]	Rak RAK 285	[gold-US][written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman]
She' s in love with you	Suzi Quatro	10.1979	11[9]	41[11]	Rak RAK 299	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman]
Mama' s boy/Mind demons	Suzi Quatro	01.1980	34[5]	-	Rak RAK 303	[written by Quatro/Tuckey][produced by Mike Chapman]
I' ve never been in love/Starlight lady	Suzi Quatro	04.1980	56[3]	44[8][09.79]	Rak RAK 307	[written by Melissa Connell][produced by Mike Chapman]
Rock hard/State of king	Suzi Quatro	10.1980	68[2]	-	Dreamland DLSP 6	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman]
Lipstick /Woman cry	Suzi Quatro	01.1981	-	51[9]	Dreamland 107 [US]	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn][produced by Mike Chapman]
Heart of stone	Suzi Quatro	11.1982	60[3]	-	Polydor POSP 477	[written by Chris Andrews/Suzi Quatro ][produced by Chris Andrews/Len Tuckey]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Suzi Quatro	Suzi Quatro	03.1974	32[4]	142[13]	Bell 1302	[produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
Quatro	Suzi Quatro	10.1974	-	126[10]	Bell 1313	[produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
Your mama won' t like me	Suzi Quatro	05.1975	-	146[6]	Arista 4035	[produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
If you knew Suzi...	Suzi Quatro	03.1979	-	37[20]	RSO 3044	[produced by Mike Chapman]
Suzi...and other four letter words	Suzi Quatro	10.1979	-	117[14]	RSO 3064	[produced by Mike Chapman]
Suzi Quatro' s Greatest Hits	Suzi Quatro	04.1980	4[9]	-	Rak EMTV 24 [UK]	[produced by Mike Chapman/Nicky Chinn ]
Rock hard	Suzi Quatro	11.1980	-	165[5]	Dreamland 5006