These Animal Men

These Animal Men to angielski zespół, który osiągnął niewielką sławę w latach 90-tych w ramach New Wave of New Wave, a następnie podzielił się po wydaniu dwóch albumów w 1998 roku.

These Animal Men powstał  w Brighton około roku 1990, podpisując kontrakt z Hut Records , filią Virgin Records w 1993 roku. Zyskał  rozgłos dzięki kilku pierwszym singlom , które zawierały odniesienia do narkotyków zarówno w grafice okładek, jak i tekstach piosenek .

Ich pierwszy album (Come on, Join) The High Society , wydany 24 września 1994 roku, został opisany przez prasę muzyczną , w szczególności NME , jako część New Wave of New Wave (obok współczesnych S * M * A * S * H, z którym dzielili swoje pierwsze znaczące wydawnictwo "Wheelers, Dealers, Christine Keelers"). 

W poprzednim roku stracili swojego menedżera. Potem przyszedł Joseph Calder, ale po trzyletniej przerwie, przerywanej tylko jedną EP-ką , Taxi for These Animal Men , wrócili z drugim albumem w dniu 14 kwietnia 1997 roku, Accident & Emergency . Pomimo zgłoszonych trudności napotkanych podczas nagrywania , w tym zwolnienia Husseya, Accident & Emergency otrzymał pewne uznanie krytyków, ale niewielki sukces komercyjny. W 1998 roku zespół rozpadł się.

Później w 1998 r. Boag, Hewings, Warnock i Hague utworzyli "Mo Solid Gold" z nowym wokalistą K, (zwanym także KA Hepburn), który przejmował wokale od Boag i Hewings. 

W 2007 roku Hewings i Boag założyli zespół The Orphans z perkusistą Kev (później zastąpionym przez Paula Emonsa) i producentem / klawiszowcem Timem Howarthem. The Orphans wydali swój pierwszy album Muff , mieszankę glam, punk i garage rocka, w 2008 roku w wytwórni Hail Mary.

The Orphans kontynuowali koncertowanie, zmienili pisownię swojej nazwy na "Thee Orphans" i wydali swój drugi album, Average Kinda Savage . W styczniu 2013 r. Thee Orphans rozpadł  się. Żegnające oświadczenie zostało opublikowane na ich stronie internetowej:

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Speeed King	These Animal Men	03.1994	95[1]	-	Virgin FLAT 1	[written by These Animal Men][produced by These Animal Men, Derek Fudge]
You're Not My Babylon	These Animal Men	04.1994	77[1]	-	Virgin FLAT 3	[written by These Animal Men][produced by Dave Eringa]
This Is The Sound Of Youth	These Animal Men	09.1994	72[2]	-	Hi-Rise Recordings FLATSCD 7	[written by These Animal Men][produced by Dave Eringa]
Life Support Machine	These Animal Men	02.1997	62[2]	-	Hut HUTCD 76	[written by Hewings][produced by Ian Herron, These Animal Men]
Light Emitting Electrical Wave	These Animal Men	04.1997	72[2]	-	Hut HUTCD 81	[written by Boag][produced by Ian Herron, These Animal Men]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Too Sussed?	These Animal Men	07.1994	39[2]	-	Hi-Rise Recordings FLATMCD 4	[produced by Ruth Stevenson, These Animal Men]
(Come On, Join) The High Society	These Animal Men	10.1994	62[1]	-	Hi-Rise Recordings FLATMCD 8	[produced by Dave Eringa]
Taxi For These Animal Men	These Animal Men	03.1995	64[1]	-	Hi-Rise Recordings FLATMCD 14	[produced by Dave Eringa]
Accident & Emergency	These Animal Men	04.1997	192[1]	-	Hut Recordings HUTLP 40	[produced by Ian Herron, These Animal Men]

KRS-One

KRS-One, właściwie Lawrence Krishna Parker (ur. 20 sierpnia 1965r w Nowym Jorku) - amerykański raper i producent muzyczny. Jego pseudonim jest akronimem "Knowledge Reigns Supreme Over Nearly Everyone" (Wiedza Panuje Niepodzielnie Niemal Nad Wszystkimi).

 Urodził się w 1965 roku na Brooklynie w Nowym Jorku. Dorastał na Południowym Bronksie. Jako nastolatek Parker żył na ulicy, gdzie poznał krysznaitów. Często z nimi przebywał, między innymi razem z nimi rozdawał jedzenie bezdomnym. Z tego powodu nadano mu przydomek Krisna (Kryszna, które zdrobniono do Kris). Jako writer Krisna podpisywał się KRS. Z czasem wielu zaczęło powielać jego tag, więc do swojego przydomka dodał ONE, aby odróżnić się od reszty a także zaznaczyć, że jest niepowtarzalny; stąd wziął się KRS-One, przydomek, który później stał się akronimem: "Knowledge Reigns Supreme Over Nearly Everyone" (Wiedza Panuje Niepodzielnie Niemal Nad Wszystkimi).

W 1986 wraz z Dj'em Scott La Rock założył grupę Boogie Down Productions. Boogie Down w nowojorskim slangu oznacza Bronx. Nazwę grupy przetłumaczyć można jako Produkcje (z) Bronxu. Pierwszy album BDP Criminal Minded został wydany w 1987 roku. Płyta składa się z ciężkich, opartych na reggae i rocku beatów Scotta La Rocka, oraz rozbudowanych rymów KRS. Tematyka tego albumu dotyczy życia na ulicy i kultury hip-hop. Scott LaRock został zamordowany wkrótce po wydaniu Criminal Minded. Śmierć DJ-a stała się punktem zwrotnym w twórczości KRS-One. Na następnej płycie By All Means Necessary (Nazwa i okładka ablumu nawiązują do Malcolma X) KRS rapuje głównie o sprawach społeczno politycznych.

KRS-One znany jest przede wszystkim jako Nauczyciel (The Teacha). Sposób w jaki przekazuje swoje teksty zbliżony jest do kazania, lub do wykładu na uczelni. Tematy poruszane przez KRS-ONE dotykają przeróżnej tematyki. Można wymienić tu na przykład: kondycję kultury hip-hop (MC's Act Like They Dont Know), przemoc we wspólnocie czarnych w USA (Squash All Beef), tożsamość (House Niggas), historia Afryki oraz Afro-amerykanów, wegetarianizm (My Philosophy, Beef), brutalność policji, ulica (Bo, Bo, Bo), system edukacji (You Must Learn), cenzura, więźniowie polityczni (Free Mumia), komercja, religia (The Truth), graffiti (Out For Fame), prawda, rasizm, seksizm oraz wieczność. Wielokrotnie wykładał na uczelniach w USA.

KRS uważany jest także za jednego z prekursorów gatunku gangsta rap z racji pierwszej płyty Boogie Down Productions Criminal Minded. Jest aktywny na scenie od 20 lat. Cały czas podkreśla, że jest wierny podziemiu. Nie osiągnął sukcesu komercyjnego z jednej strony, z drugiej natomiast ma oddanych fanów na całym świecie oraz szacunek artystów udzielających się w mainstreamie i tych, którzy tworzą w tak zwanym podziemiu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Jam	Shabba Ranks Featuring KRS-1	03.1992	-	-	Epic 74 069	[written by C. Dillon, J. Longo, C. Parker, S. Mills][produced by KRS-1][52[9].R&B Chart]
Outta Here	KRS-One	10.1993	-	106[5]	Jive 42 147	[written by L. Parker][produced by DJ Premier][61[7].R&B Chart]
Sound of da Police	KRS-One	02.1994	-	89[6]	Jive 42 192	[written by Eric Burdon, Chas Chandler, Rodney Lemay, Alan Lomax, Lawrence Parker][produced by Showbiz][79[18].R&B Chart][sample z "Inside-Looking Out"- Grand Funk Railroad]
MC's Act Like They Don't Know	KRS-One	09.1995	84[1]	57[11]	Jive 42 319	[written by Christopher Martin, Lawrence Parker][produced by DJ Premier][35[13].R&B Chart]
Rappaz R. N. Dainja	KRS-One	05.1996	47[2]	-	Jive JIVECD 396 {UK	[written by KRS-One][produced by DJ Premier][61[7].R&B Chart]
Word Perfect	KRS-One	02.1997	70[2]	-	Jive JIVECD 418	-
The MC	KRS-One	02.1997	-	118[2]	Jive 42 425	[produced by Domingo][67[7].R&B Chart]
Step into a World (Rapture's Delight)	KRS-One featuring Keva	04.1997	24[2]	70[13]	Jive 42 442	[written by C. Stein, D. Harry, H. Palmer, J. West, L. Parker][produced by Jesse West][22[20].R&B Chart][sample z "Rapture"-The Blondie i "The Champ"-The Mohawks]
Heartbeat / A Friend	KRS-One	09.1997	66[1]	B:114[1]	Jive 42 474	[produced by KRS-One][B:70[8].R&B Chart]
Men of Steel	Shaquille O'Neal, Ice Cube, B-Real,Peter Gunz & KRS-One	09.1997	-	82[7]	Qwest 17 305	[written by Jean-Claude Olivier, Lawrence Parker, Louis Freese, O'Shea Jackson, Peter Gunz, Samuel J. Barnes*, Shaquille O'Neal][produced by Poke And Tone][53[9].R&B Chart]
Digital	Goldie Feat. KRS One	11.1997	13[5]	-	FFRR FCD 316	[written by Goldie, KRS 1, L. Parker, Rob Playford][produced by Goldie, Rob Playford]
5 Boroughs	KRS-One	02.1999	-	-	Jive 42 565	[produced by William Broady,Yogi][79[3].R&B Chart][piosenka z filmu "Tjhe Comptor"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Return of the Boom Bap	KRS-One	10.1993	-	37[8]	Jive 41 517	[produced by DJ Premier,KRS-One,Norty Cotto,Showbiz,Kid Capri]
KRS-One	KRS-One	10.1995	95[1]	19[6]	Jive 41 570	[produced by DJ Premier ,Big French, Productions ,KRS-One ,Norty Cotto, Showbiz, Diamond D]
I Got Next	KRS-One	06.1997	58[2]	3[13]	Jive 41 601	[gold-US][produced by KRS-One,Domingo,Jesse West,Showbiz,Gordon "Commissioner Gordon" Williams,DJ Cipher,DJ Muggs,Edward Nappi,Sean "Puffy" Combs,Stevie J]
A Retrospective	KRS-One	09.2000	-	200[1]	Jive 41 718	[produced by KRS-One,Scott La Rock,Ced Gee,DJ Premier,Showbiz,Pal Joey,Jesse West]
The Sneak Attack	KRS-One	05.2001	-	43[6]	Front Page 8242	[produced by KRS-One,Mad Lion,Jazzy Jeff,Fredwreck,Kenny Parker,Domingo,Grand Daddy I.U.,BJ Wheeler]
Kristyles	KRS-One	07.2003	-	186[1]	Koch 8342	[produced by KRS-One,Da Beatminerz,Gato Luna,Ghetto Pros,DJ Tiné Tim,DJ Revolution,Choco,Kenny Parker,Inebriated Beats]
Hip Hop Lives	KRS-One & Marley Marl	09.2007	-	140[1]	Koch 4105	[produced by Marley Marl]

Slingbacks

Slingbacks powstał , gdy Shireen Liane (gitara / wokal), weteranka kilku zespołów w Kalifornii i Arizonie, została zainspirowana lekturą I-Ching, aby udać się do Anglii, gdzie poznała Mandi Leckie (bas) i Gavina Skinnera (perkusja), z których wszyscy byli zjednoczeni miłością punka i power popowych artystów takich jak Buzzcocks, Big Star i Cheap Trick.

W tym czasie, gdy trio, znane jako Ms.45, ujawniało się, rozwinął się wyraźny transatlantycki podział pomiędzy hałaśliwymi rockowymi rockami amerykańskich zespołów z lat 70-tych a bardziej poppy, zabarwionymi  brzmieniem britpopu. Mimo, że bez wątpienia , brzmienie Slingbacks zdołało połączyć dwie tradycje, zdradzając znużenie na świecie, które charakteryzowało kolejną syntezę w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych, Pretenders.

Pomimo kilku tricków, riffów i harmonii oraz zdolności produkcyjnych producenta REM Mitcha Eastera, samotny album zespołu nie zyskał szczególnie entuzjastycznego przyjęcia od brytyjskich krytyków - być może udowodnił, że jest mało oryginalny.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No Way Down	Slingbacks	08.1996	161[1]	-	Virgin VSCDT 1602	[written by Shireen Liane][produced by Mitch Easter]
All Pop, No Star	Slingbacks	10.1996	85[2]	-	Virgin VSCDX 1609	[written by Shireen Liane]
The Boy Who Wanted..	Slingbacks	02.1997	78[1]	-	Virgin VSCDT 1617	[written by Shireen Liane][produced by Mitch Easter]

Jigsaw

Skład tego założonego w 1966 r. zespołu przedstawiał się następująco: Barrie Bernard (ur.
27.11.1944 r. w Coventry, Anglia; bas), Tony Campbell (ur. 24.06.1944 r. w Rugby, Anglia; gitara), Des Dyer (ur. 22.05.1948 r. w Rugby; instr. klawiszowe, śpiew) i Clive Scott (ur.
24.02.1945 r. w Coventry).

Bernard związany był wcześniej z formacją Pinkerton’s Assorted Colours, a Campbell grał w Mighty Avengers. Scott i Dyer z kolei tworzyli mogący poszczycić się sporymi osiągnięciami duet twórców piosenek - ich kompozycje wykonywał m.in. Engelbert Humperdinck. Jednak odniesienie wielkiego sukcesu zajęło członkom Jigsaw dziewięć lat i trzynaście nagranych singli.

 Pierwszy wielki przebój grupy, „Sky High” - temat z filmu „Człowiek z Hongkongu” - był zarazem pierwszym singlem wydanym przez własną wytwórnię zespołu, Splash. Piosenka zrobiła ogromną karierę na całym świecie, m.in. w Japonią gdzie grupa cieszyła się bodaj największym powodzeniem. Później ich gwiazda nieco przyblakła, a pochodzący z 1977 r. utwór „If I Have To Go Away” dotarł jedynie do 36. miejsca brytyjskich zestawień. Wkrótce zespół rozwiązał się.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sky High/Brand New Love Affair	Jigsaw	08.1975	9[11]	3[21]	Chelsea 3022	[written by Clive Scott, Des Dyer][produced by Chas Peate][piosenka z filmu "the Dragon Files"]
Love Fire/Your Lips Are Close	Jigsaw	02.1976	-	30[11]	Chelsea 3037	[written by Clive Scott, Des Dyer][produced by Chas Peate]
Brand New Love Affair/Have You Heard The News	Jigsaw	08.1976	-	66[7]	Chelsea 3043	[written by Charles Graham/Iris May][produced by Chas Peate]
If I Have To Go Away/One More Time For Love	Jigsaw	08.1977	36[5]	93[4]	20th Century 2347	[written by M. Sutin, T. Hayashi][produced by Peate, Scott, Dyer]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jigsaw	Jigsaw	12.1975	-	55[19]	Chelsea 509	-

Nick Berry

Ur. w 1961 w Woodford w hr. Essex (Anglia). Uczęszczał do szkoły teatralnej Sylvii Young w północnym Londynie. Występował w filmach, programach telewizyjnych i sztukach na londyńskim West Endzie. W końcu otrzymał jedną z głównych ról - „Wicksy’ego”, młodego chłopaka, który chce zostać muzykiem - w emitowanej przez telewizję BBC1 operze mydlanej „East Enders".

Fikcja stała się rzeczywistością, gdy „Every Loser Wins”, piosenkę śpiewaną przez Simona Wicksa w jednym z odcinków, wydano na singlu. Jej współautorem był Simon May, a producentem - Mike Batt. Utwór wspiął się na sam szczyt brytyjskiej listy przebojów w 1986r. W efekcie pośpiesznie nagrano cały album Berry’ego i zorganizowano rundę występów w dyskotekach i klubach nocnych.

Wykonawszy obowiązki gwiazdy popu, Berry powrócił do aktorstwa. Jego głos można usłyszeć w napisanej przez Buddy’ego Holly’ego tytułowej piosence z serialu „Heartbeats” (1991), w którym Berry grał policjanta. Dzięki temu powrócił na brytyjskie listy przebojów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Every Loser Wins	Nick Berry	10.1986	1[3][13]	-	BBC RESL 204	[written by Simon May, Stewart James, Bradley James][produced by Simon May, Stewart James, Bradley James]
Heartbeat/Telephone Telling Lies	Nick Berry	06.1992	2[8]	-	Columbia 6581517	[written by Bob Montgomery, Norman Petty][produced by Adrian Burch, David Whitaker]
Long Live Love/Lovesick	Nick Berry	10.1992	47[3]	-	Columbia 6587597	[written by Chris Andrews][produced by John Marshall, Mitch Hiller]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Nick Berry	Nick Berry	12.1986	28[8]	-	Columbia 4727182	-

M83

M83 - projekt muzyczny kierowany przez Anthony`ego Gonzaleza, założony w Antibes we Francji w 2001 roku. Do 2005 roku projekt współtworzył Nicolas Fromageau.

Muzyka M83 to połączenie elektroniki z elementami muzyki rockowej. Podczas występów na żywo obok Gonzaleza występują również muzycy z żywymi instrumentami.Duet zadebiutował w 2001 albumem M83, który jednak przeszedł bez echa na europejskim rynku muzycznym. Kolejny album zatytułowany Dead Cities, Red Seas & Lost Ghosts z 2003 roku okazał się wielkim sukcesem.
M83 stało się znane w środowisku muzycznym. Dzięki temu projekt został zaproszony do zmiksowania albumu grupy Bloc Party Silent Alarm. Muzycy miksowali również utwory takich zespołów jak Placebo, Depeche Mode czy Goldfrapp.

Tuż przed rozpoczęciem prac nad albumem Before the Dawn Heals Us zespół opuścił Nicolas Fromageau, co spowodowało, że M83 stało się solowym projektem Anthony`ego Gonzaleza. Do pracy nad trzecim albumem zaangażował muzyków rockowego zespołu Eon Megahertz. Album ukazał się w 2005 roku. W kolejnych latach Gonzalez rozpoczął eksperymenty z muzyką ambient, czego efektem był wydany w 2007 roku album Digital Shades Vol. 1, który w zamierzeniu jest początkiem serii albumów z muzyką ambient.

Ostatnim albumem M83 jest Saturdays = Youth, nagrany przy współpracy z Kenem Thomasem i Ewanem Pearsonem. Zawiera on single Couleurs i Graveyard girl. Grupa wystąpiła na festiwalu Open`er 2009.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Run Into Flowers	M83	08.2003	199[1]	-	Mute Corporation MUTE 9247-2	[written by M83][produced by M83]
Don't Save Us From the Flames	M83	02.2005	86[2]	-	Gooom ‎Disques GOOOM 038	[written by M83][produced by Jean-Philippe Talaga]
Teen Angst	M83	06.2005	86[2]	-	Gooom ‎Disques 8689862	[written by Anthony Gonzalez, Yann Gonzalez][produced by Anthony Gonzalez, Antoine Gaillet, Jean-Philippe Talaga]
Midnight City	M83	01.2012	34[16]	72[20]	Naive GB55H 1100002	[platinum-US][gold-UK][written by Anthony Gonzalez,Yann Gonzalez,Morgan Kibby,Justin Meldal-Johnsen][produced by Anthony Gonzalez,Justin Meldal-Johnsen]
Outro	M83	.2011	120	-	Naive	[written by Anthony Gonzalez][produced by Anthony Gonzalez,Justin Meldal-Johnsen]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Before the Dawn Heals Us	M83	02.2005	166[1]	-	Goom GOOOM 035	[produced by Anthony Gonzalez , Antoine Gaillet , Jean-Philippe Talaga ]
Saturdays = Youth	M83	05.2008	118[1]	-	Mute Corporation MUTE 9384-2 [US]	[produced by Anthony Gonzalez , Ewan Pearson, Ken Thomas]
Hurry Up, We're Dreaming	M83	10.2011	44[3]	15[17]	Naive NV 824311	[produced by Anthony Gonzalez, Justin Meldal-Johnsen]
Junk	M83	04.2016	28[1]	26[2]	Naive NV 834612	[produced by Anthony Gonzalez, Justin Meldal-Johnsen]

-M-

Matthieu Chedid (ur. 21 grudnia 1971 r.), Lepiej znany ze swojego pseudonimu -M-, jest francuskim piosenkarzem rockowym, autorem tekstów i gitarzystą. Zdobył złote miejsce w szeregu nagród Victoires de la Musique , z 13 nagrodami.

Matthieu Chedid urodził się w Boulogne-Billancourt , Hauts-de-Seine we Francji , syn francuskiego piosenkarza Louisa Chedida i wnuk egipskiego pisarza francuskiego i poety libańskiego pochodzenia Andrée Chedida, który napisał dla niego teksty piosenek. Jego siostra jest reżyserką teledysków i koncertów Émilie Chedid .

Chedid od początku  zainteresował się muzyką . W 1978 roku, w wieku sześciu lat, Chedid użyczył głosu w refrenie przeboju swojego ojca T'as beau pas être beau wraz ze starszą siostrą Émilie. W latach młodzieńczych i wczesnych dwudziestych Chedid założył kilka krótkotrwałych grup, takich jak Tam Tam , Les Bébés fous  i Les Poissons Rouges  z Mathieu Boogaertsem oraz z synami Laurenta Voulzy'ego i Alaina Souchona Julien Voulzy i Pierre Souchona. Współpracował z wieloma artystami, zarówno na scenie, jak i w studiu nagraniowym. Wcześniej w karierze solowej Chedid był wykonawcą otwierającym koncerty   Texas . Nagrywał z NTM , Sinclairem , Billy Ze Kick , Brigitte Fontaine , Seanem Lennonem , Vanessą Paradis i Johnny Hallyday'em .

Chedid wykonuje i nagrywa pod pseudonimem -M- . Chedid stworzył -M- jako środek przezwyciężenia nieśmiałości na scenie, a także jako sposób dystansowania swojej pracy od pracy ojca i babki. Postać -M- to superbohater, znany ze swojej żartobliwej natury, i rozpoznawany za ekstrawaganckie kostiumy (głównie monochromatyczne garnitury ze szczupłymi spodniami i długimi kurtkami z skierowanymi ku górze spinkami) i włosy stylizowane na kształt M.

W 1997 roku -M wydał swój pierwszy solowy album Le Baptême . W tym czasie; grał głównie solo lub z wiolonczelistą Vincentem Ségalem . Album otrzymał ogólnie pozytywny odbiór krytyczny, ale publiczne uznanie pojawiło się dopiero kilka miesięcy później, wraz z wydaniem singla "Machistador".
W 1999 roku -M opublikował swój drugi album, Je dis aime, . Kilka miesięcy później album był 11. na liście francuskich list przebojów, z ponad 500 000 sprzedanych albumów dzięki kilku udanym utworom ("Je dis aime", "Onde Sensuelle", "Monde Virtuel", "Le complexe du corn" , "Mama Sam").

-M- zyskał międzynarodową ekspozycję poprzez nagranie piosenki " Belleville Rendez-vous " ze ścieżki dźwiękowej filmu animowanego Sylvaina Chometa z 2003 roku The Triplets of Belleville w języku francuskim i angielskim. Piosenka z tekstami Chometa i muzyką Benoit Charest była nominowana do Oscara w 2003 roku . W teledysku do "Belleville Rendez-vous" wykorzystano zarówno scenę z życia -M-, jak i animowany obraz w filmie.

Jesienią 2003 roku wydał swój trzeci album Qui de nous deux  z singlami "Qui de nous deux", "La bonne étoile", "Mon ego".

W 2007 roku ponownie pracował z Vanessą Paradis na swoim albumie Divinidylle , wydanym we wrześniu 2007 roku.

Plotki krążyły przed wydaniem jego studyjnego albumu z 2009 r., Mister Mystère , że Chedid postanowił rzucić postać -M-, aby nagrywać i występować pod swoim własnym nazwiskiem.Album został jednak wydany pod nazwą -M-, ale zawiera fotografie piosenkarza bez dzikich kostiumów i włosów związanych z literą -M- . Teledysk do pierwszego singla "Le Roi des ombres" pokazał, jak Chedid pali maleńki wizerunek swojego alterego.
Jesienią 2012 roku wydał nowy album, Îl , grany z udziałem Lawrence'a Claisa i Brada Thomasa Ackleya .

Współpracował z Toumani Diabaté i Sidiki Diabaté na kolektywnym albumie Lamomali , wydanym w marcu 2017 r.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Machistador	-M-	09.1998	83[12]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 7243 8 95128 2 3	[written by Matthieu Chedid]
Onde sensuelle / Je dis aime	-M-	03.2000	46[14]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 7243 8 96595 2 8	-
Y'a des zazous	Brigitte Fontaine & M	10.2001	50[13]	-	-	-	-	-	-	-	Virgin 724389791327	[written by Raymond Vincy,Henri Martinet]
Qui de nous deux	-M-	01.2004	40[16]	83[6]	-	-	-	-	-	-	Delabel 55 3685 2	[written by Marcel Kanche, Mathieu "M" Chedid]
À tes souhaits	-M-	08.2004	78[6]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 7242 5486880 1	[written by Matthieu Chedid]
Ma mélodie	-M-	11.2004	67[9]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 7243 8 16648 0 3	[written by Matthieu Chedid]
La bonne étoile	-M-	05.2005	50[8]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 7243 8 72904 0 2	[written by Mathieu "M" Chedid, Jérôme Goldet]
La Seine	Vanessa Paradis & -M-	10.2011	9[74]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay	[written by Matthieu Chedid]
Mojo	-M-	09.2012	27[24]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 00602537137930	[written by Matthieu Chedid,Dorion Fiszel, Brad Thomas Ackley]
Baïa	-M-	06.2013	125[7]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay	[written by Matthieu Chedid,Alan Bac]
F.O.R.T.	Louis Matthieu Joseph & Anna Chedid	10.2015	98[3]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Louis Chedid,Joseph Chedid,Anna Chedid,Matthieu Chedid]
Baby That's You	Deluxe feat. M	01.2016	151[1]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Bal de Bamako	M, Toumani Diabaté & Sidiki Diabaté feat. Fatoumata Diawara & Oxmo Puccino	12.2016	140[6]	-	-	-	-	-	-	-	Labo M / 3ème Bureau / Wagram	[written by Matthieu Chedid,Oxmo Puccino,Fatoumata Diawara]
Superchérie	-M-	02.2019	113[1]	-	-	-	-	-	-	-	Labo M / 3ème Bureau / Wagram	[written by Matthieu Chedid,Thomas Bangalter]
Lettre infinie	-M-	02.2019	172[1]	-	-	-	-	-	-	-	Labo M / 3ème Bureau / Wagram	[written by Matthieu Chedid]

Albums

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	UK	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Le baptême	-M-	01.1999	35[21]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 7243 8 42938 2 6	-
Je dis aime	-M-	10.1999	11[55]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel / Virgin 8481672	-
Le tour de M	-M-	05.2001	3[51]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 7243 8 50655 2 1	-
Le baptême / Je dis aime	-M-	10.2002	127[3]	-	-	-	-	-	-	-	EMI 5016880	-
Labo	-M-	02.2003	27[6]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 7243 5 81251 1 5	-
Qui de nous deux	-M-	11.2003	1[2][87]	76[11]	-	-	-	-	-	-	Delabel 5953980	-
Le baptême / Je dis aime / Labo	-M-	10.2004	166[3]	-	-	-	-	-	-	-	Delabel 7243 8 42938 2 6	-
Le tour de M / Qui de nous deux	-M-	11.2004	130[8]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Qui de nous deux / Je dis aime / Le baptême	-M-	10.2005	92[12]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
En tête à tête	-M-	11.2005	2[82]	93[1]	-	-	-	-	-	-	Delabel 3329102	-
Ne le dis à personne [OST]	-M-	11.2006	103[6]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
2CD Originals: Qui de nous deux / Je dis aime	-M-	10.2008	78[17]	-	-	-	-	-	-	-	EMI 2164540	-
Mister Mystère	-M-	09.2009	1[1][76]	16[7]	-	-	-	-	-	-	Barclay 532058-6	-
Les saisons de passage	-M-	12.2010	14[26]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 275508 7	-
Un monstre à Paris	Soundtrack / Vanessa Paradis & M / Patrice Renson	10.2011	7[49]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 278 015 5	-
Îl	-M-	11.2012	4[56]	39[3]	-	-	-	-	-	-	Barclay 371 380 6	-
Îl(s)	-M-	12.2013	139[11]	-	-	-	-	-	-	-	Barclay 375 781 9	-
Lamomali	M, Toumani Diabaté & Sidiki Diabaté	04.2017	2[79]	31[9]	-	-	-	-	-	-	Labo M / 3ème Bureau / Wagram 3344802	-
Lamomali Airlines	M, Toumani Diabaté & Sidiki Diabaté feat. Fatoumata Diawara	12.2017	51[11]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Lettre infinie	-M-	02.2019	1[1][1]	11[1]	-	-	-	-	-	-	Labo M / 3ème Bureau / Wagram 3363492	-

Adrian Belew

Ur. w stanie Kentucky (USA). Ten gitarzysta ma za sobą bogatą i urozmaiconą karierę - z jego usług korzystało wiele gwiazd. Jego kameleonowy styl, obejmujący zarówno "zakręcony" rock progresywny, jak i tandetny pop, sprawia, że jego partie są bardziej anonimowe, niż można by się spodziewać.

Szlifów nabierał u boku Franka Zappy. Potem świetnie sprawdził się na pełnych napięcia nagraniach Talking Heads z początku lat 80-tych (Remain In Light, The Warne Of This Band, Stop Making Sense itd.). Innym jego klientem była "wyrosła" z Talking Heads formacja Tom Tom Club.
Pracował też z reaktywowanym King Crimson, zanim Robert Fripp postanowił wznowić karierę solową- i zachęcił Belewa, by uczynił to samo.

Funkowe brzmienia, które ubarwiły Remain In Light pojawiły się na debiutanckim albumie solowym, nagranym wspólnie z dawnymi kolegami ze Środkowego Zachodu USA. Album był niespójny i pozbawiony przewodniej stylistyki ("rozciągał" się do funka do rocka); nie ilustrował sprawdzonych przecież wcześniej umiejętności gitarzysty. Krążek Twang Bar koncentrował się na aspektach technicznych i choć czasem dość suchy, "mógł się podobać zagorzałym fanom King Crimson. Desire Caught By The Tail (tytuł "pożyczony" ze sztuki Picassa) był jednoosobową wprawką nagraną w domowym studiu. Wkrótce potem Belew zaczął grać z formacją Bears.

Zwołał dawnych przyjaciół z rockowej grupy Raisins ze Środkowego Zachodu USA i zaczął tworzyć własne utwory, w których efekty muzyczne i gitarowe improwizacje mogłyby się zaprezentować na popowym tle. Debiut Bears wywołał porównania ze Squeeze i XTC, i to nie bez powodu. Album był dużo bardziej przystępny niż poprzednie propozycje - Belew zdecydowanie wykazał się talentem do tworzenia kompozycji popowych, a przy tym wyraźnie uwidoczniły się jego umiejętności, przedtem ukryte pod grubą warstwą innych dźwięków.

Nawet teksty, choć nie należały do sprawdzonego stylu Difforda/Tilbrooka czy Mouldinga/Partridge'a nie były złe. To samo można powiedzieć o drugim- i zarazem ostatnim - krążku Bears, na którym powtórzona została ta skuteczna recepta. Jednak pomimo oczywistych zalet i bardzo dobrych recenzji w co bardziej wyrobionych gazetach muzycznych, płyty nie sprzedawały się dobrze i trzej pozostali członkowie Bears założyli własną formację Psychodots.

Belew natomiast przeniósł nieco z tej nowo odkrytej przystępności - i instynktu popowego - na swój drugi album solowy, wydany tym razem nakładem Atlantic Records. Stało się jasne, że Belew komponuje teraz na fortepianie, co zmieniło brzmienie powstających w ten sposób nagrań, choć i na nich zdarzały się eksplozje gitarowego szaleństwa. Na Young Lions znalazły się dwie piosenki zaśpiewane przez Davida Bowiego, z którym Belew miał ruszyć w trasę koncertową jako gitarzysta i dyrektor ds. muzycznych.
 
"Pretty Pink Rose" Bowiego był zdecydowanie najlepszym utworem na płycie, ale świetnych było też kilka utworów Belewa. Szczególnie dobry okazał się "Men In Helicopters" - opowiadał o kłusownikach polujących na nosorożce. Zestaw uzupełniały własne wersje "Heartbeat" Buddy'ego Holly'ego i "Not Alone Anymore" Traveling Wilburys.

Album Inner Revolution był z kolei pastiszem muzyki Beatlesów-zawierał doskonałe obserwacje ich gry i śpiewu. W 1995 Belew wspólnie z Frippem nagrał kolejny album King Crimson - Thrak.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Oh Daddy / Peaceable Kingdom	Adrian Belew	08.1989	-	58[8]	Atlantic 88 904	[written by Adrian Belew][produced by Adrian Belew]
Pretty Pink Rose	Adrian Belew with David Bowie	06.1990	89[2]	-	Atlantic A 7904 [UK]	[written by David Bowie][produced by Adrian Belew]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Lone Rhino	Adrian Belew	07.1982	-	82[9]	Island 9751	[produced by Adrian Belew]
Twang Bar King	Adrian Belew	10.1983	-	146[7]	Island 90 108	[produced by Adrian Belew]
Mr. Music Head	Adrian Belew	07.1989	-	114[11]	Atlantic 81 959	[produced by Adrian Belew]
Young Lions	Adrian Belew	06.1990	-	118[11]	Atlantic 82 099	[produced by Adrian Belew]

Toni Basil

Urodzona w 1943r amerykańska wokalistka i tancerka,autorka układów choreograficznych legendarnych amerykańskich musicali popowych z lat 60-tych-"Hullabaloo" i "Shindig".Była również zaangażowana w produk

Etykiety

cję kultowego filmu "Head" grupy Monkees (1969) oraz bardzo popularnego "American Graffiti" z 1974.
 
David Bowie zatrudnił Basil jako choreografa na potrzeby swej wyrafinowanej trasy koncertowej "Diamond Dogs", a jego śladami podążyli inni artyści rockowi. Na początku lat 80. Basil zaczęta działać na polu filmów wideo - była współreżyserem m.in. filmów Talking Heads.
 
Przy wsparciu własnej grupy tanecznej The Lockers nagrała w 1981 doskonale sprzedający się album Word Of Mouth. Zagrali na nim dwaj byli członkowie formacji Seatrain. W 1982 Basil niespodziewanie dotarła do 2. miejsca brytyjskiej listy przebojów z kompozycją Chinna i Chapmana "Mickey" (później w USA singel ten wszedł nawet na 1. miejsce).
Zainteresowana różnymi innymi aspektami muzyki Basil oczywiście nie zdecydowała się na podjęcie kariery wyłącznie wokalnej i nie nagrała już żadnych innych przebojów. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Mickey/Thief On The Loose	Toni Basil	02.1982	2[12]	1[1][27]	Chrysalis 2638	[platinum-US][gold-UK][written by Mike Chapman,Nicky Chinn][produced by Greg Mathieson,Trevor Veitch]
Nobody/Thief On The Loose	Toni Basil	05.1982	52[4]	-	Radialchoice TIC 2 [UK]	[written by Paul Delph][produced by Greg Mathieson,Trevor Veitch]
Shoppin' From A To Z/Time After Time	Toni Basil	02.1983	-	77[4]	Chrysalis 03537	[written by A. Willis, B. Roberts, T. Basil][produced by Greg Mathieson,Trevor Veitch]
Over My Head/Best Performance	Toni Basil	01.1984	-	81[6]	Chrysalis 42753	[written by Franne Golde, Sue Shifrin][produced by Richie Zito]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Word of Mouth	Toni Basil	02.1982	15[16]	22[30]	Radialchoice BASIL 1	[gold-US][produced by Greg Mathieson, Trevor Veitch]

Grantley Dee

Wokalista australijski i radiowa osobowość [prawdziwe nazwisko Grantley De Zoete) był dobrze znanym i popularnym prezenterem stacji radiowej 3AK Melbourne i jest szczególnie znany jako pierwszy popowy DJ w australijskim radiu.Ale Grantley na tym nie poprzestał - był także popularnym piosenkarzem, który nagrał serię singli dla EMI w latach 1966-1968r i regularnie wystepował również na żywo w późnych latach sześćdziesiątych i na początku lat siedemdziesiątych.
 
Kilka lat temu, Grantley w wywiadzie przeprowadzonym przez pisarz Asha Longa, który napisał kompleksową historię 3AK, wyjaśnił, że kierownik stacji Nigel Dick początkowo zatrudnił go jako 16-latek w 1963 roku, częściowo przy pomocy punktacji promocyjnych dla stacji.To zaowocowało sukcesem, a Grantley i jego pies Penny stają się popularnymi osobistościami stacji.
 
Kariera Grantley'a rozpoczęła się w 1963 r. w rozgłośni 3AK audycją "Grantley Dee Show" nadawaną regularnie w sobotnie popołudnia, plus czterogodzinny show Big Sunday Show, przedstawiajacy nowe nagrania w niedzielne popołudnia.
 
Grantley był także utalentowanym wokalistą i w 1966 roku był wokalistą w krótko istniejącym zespole z Melbourne The Hurricanes, chociaż zespół nie poczynił żadnych nagrań.Jego akcje w 3AK nieco spadły w tym roku, po tym jak podpisał kontrakt z wytwórnią HMV ,oddziałem EMI , dla której nagrał pięć singli, EP-kę i LP.Jego pierwszym (i najbardziej znanym) singlem był cover Billy Blanda z 1960 roku "Let The Little Girl Dance" .Kolejne dwa single Grantley'a wydane w 1966r to cover Bobby Rydella "Wild One", a następnie Johnny Burnette "You're Sixteen", HMV wydał także EP-kę i album w tym samym roku.W 1967r wydał dwa dalsze single -We Must Be Doing Something Right ( duet z Little Pattie) i jego ostatni singiel dla HMV, "It Hurts Me". Jego ostatnia płyta "Love Is A Happy Thing",została wydana dla Columbia w 1968 roku.Równolegle Grantley pracował cały czas jako DJ w radiostacji 3AK.
 
W późnych latach sześćdziesiątych i początku siedemdziesiątych był frontmenem własnej grupy Grantley Dee Band w którym grali Gil Matthews i Les Stacpool (gitara) (później zastąpiony przez Rona Leigha), Alan Turnbull (perkusja), John Vallins (bas) oraz Mick "The Reverend" O'Connor (instrumenty klawiszowe).W okresie 1970-71r był wokalistą zespołu Taurus z Melbourne.Na początku lat 70-tych kończy karierę wokalisty,choć występuje w dwóch mało znanych grupach Rock Steady i The Henchmen w 1973r.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Let The Little Girl Dance / Answer Me	Grantley Dee	05.1966	16[19]	-	HMV EA 4762	-
Wild One/You Thrill Me	Grantley Dee	09.1966	38[12]	-	HMV EA 4792	-
You're Sixteen/Every Breath I Take	Grantley Dee	01.1967	50[8]	-	HMV EA 4823	-
We Must Be Doing Something Right/Lonely One	Grantley Dee with Little Pattie	05.1967	70[4]	-	HMV EA 4853	-
Stop Where You Are/It Hurts Me	Grantley Dee	10.1967	74[6]	-	HMV EA 4875	-
Love Is A Happy Thing/Nothing You Can Do But Cry	Little Pattie and Grantley Dee	09.1968	53[9]	-	Columbia DO 8476	-

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

Ten zwariowany kwintet powstał w 1961 r, jako Dave Dee And The Boston, w składzie:
Dave Dee (właśc. David Harman, ur. 17.12.1943 r. w Salisbury w hrabstwie Wiltshire, Anglia; śpiew),
Dozy (właśc. Trevor Davies, ur. 27.11.1944 r. w Enford w hrabstwie Wiltshire, Anglia; bas),
Beaky (właśc. John Dymond, ur. 10.07.1944 r. w Salisbury w hrabstwie Wiltshire, Anglia; gitara),
Mick (właśc. Michael Wilson, ur. 4.04.1944 r. w Amcsbury w hrabstwie Wiltshire, Anglia; gitara prowadząca) oraz
Tich (właśc. Ian Amey, ur. 15.05.1944 r. w Salisbury w hrabstwie Wiltshire, Anglia).
Grupa zdobyła doświadczenie w występach "na żywo" koncertując w różnych klubach hamburskich w 1962 r. Wykonywali rock'n'rolla przyprawionego popisami komicznymi i pikantnymi dowcipami swego czarującego lidera.

Towarzysząc grupie The Honeycombs w tournee po Wielkiej Brytanii w 1964 r. zwrócili na siebie uwagę spółki menedżerskiej Howard & Blaikley (Ken Howard i Alan Blaikley), po czym podpisali kontrakt z wytwórnią Fontana Records Jacka Baverstocka i zostali przekazani producentowi Steve'owi Rowlandowi.

Po dwóch singlach - "No Time" i "All I Want", które nie przyniosły powodzenia, weszli na brytyjską listę dynamicznym nagraniem "You Make It Move". Rozpoczęli nim niezwykłą serię dwunastu dużych hitów notowanych na listach. Wszystkie wykonywane były z wielkim talentem komicznym i kostiumową teatralnością, której trudno się było oprzeć.

Piosenki dostarczane przez Howarda & Blaikleya ubierali w formę prawdziwych polowych widowisk opartych o melodramatyczne scenariusze. Do ich najpopularniejszych nagrań należały: "Bend It" (ang. „zegnij to') w klimacie tematu z "Greka Zorby", przy którym Dave Dee wykręcał na wszystkie strony swoim małym palcem, wyśpiewując przy tym dwuznaczny tekst, "Zabadak" piosenka o egzotycznej aranżacji, śpiewana w absurdalnym języku, "The Legend Of Xanadu" świetna historyjka, którą Dee wykonywał wymachując na scenie batem i "Last Ni In Soho" - opowieść o chłopaku na motocyklu odzianym w skórę i o niewinności utraconej w Soho - dzielnicy Londynu o najbardziej podejrzanej reputacji.
Powodzenie grupy utrzymywało się dzięki wielkiej różnorodności ich hitów, ale pod koniec lat 60. utraciła ona swoją pozycję.

Dave Dee rozpoczął karierę solową, która nie przyniosła sukcesów, po czym wraz ze wspólnikami założył firmę Avenue Artists Production.
Pozostali kontynuowali działalność jako kwartet, ale rozpadli się po jednym niewielkim hicie -"Mr President" i albumie Fresh Ear. W 1973 r.
Dee został szefem oddziału ds. kontaktu z artystami w firmie WEA.

W 1974 i 1982 r. grupa reaktywowała się na krótko, za pierwszym razem nagrywając nawet singla "She's My Lady". W październiku 1992 r. zespół (bez Dave'a Dee) ponownie pojawił się na koncertach w Europie.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK]

Komentarz

You make it move / No time

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

12.1965

26[8]

-

Fontana TF 630

[written by Alan Blaikley/Kenneth Howard][produced by Howie Condell]

Hold Tight/ You Know What I Want

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

03.1966

4[17]

-

Fontana TF 671

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Howie Condell]

Hideaway/ Here's A Heart

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

06.1966

10[11]

-

Fontana TF 711

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Steve Rowland]

Bend It/ She's So Good

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

09.1966

2[12]

110[4]

Fontana TF 746

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Steve Rowland]

Save Me/ Shame

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

12.1966

3[10]

-

Fontana TF 775

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Steve Rowland]

Touch Me Touch Me/ Marina

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

03.1967

13[9]

-

Fontana TF 798

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Steve Rowland]

Okay/He´s a raver

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

05.1967

4[11]

-

Fontana TF 830

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Steve Rowland]

Zabadak!/ The Sun Goes Down

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

11.1967

3[14]

52[6]

Fontana TF 873

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Steve Rowland]

Legend Of Xanadu/ Please

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

02.1968

1[1][12]

123[2]

Fontana TF 903

[silver -UK][written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Steve Rowland]

Last Night In Soho/ Mrs. Thursday

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

07.1968

8[11]

-

Fontana TF 953

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Steve Rowland]

Wreck Of The Antoinette/ Still Life

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

10.1968

14[9]

-

Fontana TF 971

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Steve Rowland]

Don Juan/ Margareta Lidman

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

03.1969

23[9]

-

Fontana TF 1000

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Steve Rowland]

Snake In The Grass/ Bora Bora

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

05.1969

23[8]

-

Fontana TF 1020

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Steve Rowland/Dave Dee]

Mr. President/Frisco Annie

D, B, M And T

08.1970

33[8]

-

Fontana 6007 022

[written by Dymond, Amey, Davies]

EP's

Loos of England

Dave Dee ,Dozy,Beaky,Mick & Tich

03.1967

8[3]

-

Fontana TFE 17488

Dave Dee

-

-

-

My woman´s man/Gotta make you part of me

Dave Dee

03.1970

42[4]

-

Fontana 6007 003

[written by Ken Howard & Alan Blaikley][produced by Ken Howard,Alan Blaikley,Dave "Dee" Harman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dave Dee,Dozy,Beaky,Mick & Tich	Dave Dee,Dozy,Beaky,Mick & Tich	07.1966	11[10]	-	Fontana STL 5350	[produced by Steve Rowland]
If music be the food of love	Dave Dee,Dozy,Beaky,Mick & Tich	01.1967	27[5]	-	Fontana STL 5388	[produced by Steve Rowland]
Greatest hits	Dave Dee,Dozy,Beaky,Mick & Tich	08.1967	-	155[3]	Fontana 67 567 [US]
The very best of	Dave Dee,Dozy,Beaky,Mick & Tich	09.2008	24[3]	-	UMTV 1782476	[produced by Steve Rowland/Dave Dee/Ken Howard]