Ellis, Beggs & Howard

Ellis, Beggs & Howard był angielskim zespołem rockowym działającym w latach 1987-1990.
Oryginalne taśmy demo grupy zostały nagrane w północnym Londynie w budynku kierownictwa ,wieży PARC . PARC był jednym z liderów managementu, jako jedyny przedstawiciel Terence Trent D'Arby'ego, który w tym czasie był ich głównym artystą.Menedżerami byli dwaj Niemcy: KP Schleinitz i Stefan "Luxi" Lux.

Pierwotnie Ellis, Beggs & Howard (EBH) składają się z Simona Ellisa (klawisze, programowanie), Nicka Beggsa (gitara basowa ) i Austina Howarda (wokal). Niedługo potem wspomagani przez Paula Harvey'a na gitarze i Robbie France na perkusji. Eksperymentowali z kilkoma innymi gitarzystami, w tym Marty Williamsonem, Keithem Airey'em i Sabu Bugabanem.
EBH rozpoczęła działalność pod koniec 1987 roku, grając kilka koncertów w Londynie sponsorowanych przez "NME" w The Greyhound w Fulham. Występowali w nocnym klubie Heaven, a później na większych arenach.

Początkowo prasa była sceptyczna co do istoty zespołu, za sprawą powiązań Beggsa z Kajagoogoo. Jednak EBH odniósł sukces w Europie kontynentalnej. Ich pierwszy singiel "Big Bubbles, nr Troubles" (wyprodukowany przez Ralpha Rupperta i Luxa), stał się hitem w 1988 roku, otrzymując wiele nagród w wielu krajach, choć osiągnął tylko 41 pozycję na UK Singles Chart.

Po porażce ich pierwszego albumu, Homelands, w Wielkiej Brytanii, mimo sukcesu gdzie indziej w Europie,ilość napięć w zespole stała się przytłaczająca. Niemniej jednak, od 1989 roku nagrali wiele utworów,składających się na ich drugi album z Fleetwood Mac Mobile, w Eazee Hire w Londynie.

Album nie został wydany przez wytwórnię w tym czasie, choć Beggs udostępnił nagrania w kilka lat później w rodzimej wersji CD zatytułowany The Lost Years Vol.. 1. Płyta warta wspomnienia z względu na współpracę Warrena Cuccurullo i Roberta Frippa.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Big Bubbles, No Troubles / Rock Me	Ellis, Beggs & Howard	07.1988	59[3]	-	RCA PB 42089	[written by Ellis, Beggs, Howard][produced by 'Luxi' Lux, Ralph P. Ruppert]
Big Bubbles, No Troubles / Rock Me	Ellis, Beggs & Howard	03.1989	41[5]	-	RCA PB 42089	[written by Ellis, Beggs, Howard][produced by 'Luxi' Lux, Ralph P. Ruppert]

Missy Elliott

Missy Elliott to w świecie muzyki w USA postać wyjątkowa. Mimo odniesienia wielkiego sukcesu komercyjnego czarnoskóra artystka pozostaje tą samą nieśmiałą dziewczyną z Portsmouth w stanie Virginia, ofiarą przemocy w rodzinie (ojciec Missy znęcał się nad jej matką). Missy nigdy nie unikała rozmów na temat swoich bolesnych wspomnień. W roku 2003 została nawet wyróżniona mianem rzecznika organizacji Break The Cycle, zajmującej się pomaganiem młodym ludziom w przerwaniu łańcucha przemocy w rodzinie.
 
Najważniejsza jest jednak kreatywność i wyjątkowa interpretacja Missy. Sama pisze teksty i muzykę, sama aranżuje. Sukcesy odnosiła nie tylko jako solistka, lecz również jako autorka utworów dla innych artystów. Zanim zaczęła pracować na własne nazwisko, Melissa (bo tak naprawdę ma na imię) była członkinią żeńskiej formacji Sista, która jednak nie odniosła sukcesu. W 1997 roku ukazała się debiutancka płyta Missy Elliott, zatytułowana "Supa Dupa Fly", z kilkoma przebojami. Wydawnictwo dało początek wielkiej solowej karierze wokalistki. Z niej pochodzi przebój "The Rain". W rozgłośniach często było słychać inne pochodzące z tej płyty piosenki - "Sock It 2 Me," "Beep Me 911," "Hit 'Em Wit da Hee".
 
Dwa lata po debiucie na rynek trafiła płyta "Da Real World" z dwoma wielkimi przebojami - "She's A Bitch" i "Hot Boyz". W tym samym czasie Missy zaczęła pojawiać się w telewizyjnych reklamówkach (Gap i Sprite). Trzecim albumem w dorobku Missy była płyta "Miss E...So Addictive", która ukazała się w 2001 roku. Kolejna płyta i kolejne wielkie przeboje: "Get Ur Freak On" i "One Minute Man". Wielka popularność Elliott utrzymała się przez ponad rok, gdy wydany został album "Under Construction", z którego pochodzą dwa singlowe hity - "Work It" i "Gossip Folks".
 
Rok 2002 to kolejna płyta, która powstała we współpracy Missy z Timbalandem. Album "Under Construction" miał być próbą Missy znalezienia środka na zaradzenie kryzysowi hip-hopu, który - jej zdaniem - zapanował. Sądząc po wynikach sprzedaży (12 mln na całym świecie) udało się jej to całkiem nieźle…
 
Kolejnym albumem w dorobku Missy Elliott jest "This Is Not A Test" (2003). Wśród gości, jacy pojawiają się na nim, znajdziemy takie gwiazdy, jak: Jay-Z, Monica, Fabolous, Elephant Man i The Clark Sisters. Producentami zostali Craig Brockman, Nisan Stewart, Soul Diggaz i, rzecz jasna, sama Missy oraz Timbaland.
"Jestem wdzięczna za każde wyróżnienie, które otrzymałam. To jest jak sen. Jednak najbardziej komfortowo czuję się w studiu. Zdałam sobie sprawę z tego, że nie należy martwić się o to, co było w ubiegłym roku. Powiedziałam do Timbalanda: "Bierzmy się do roboty". Czułam się bardzo dobrze podczas nagrywania tej płyty. W studiu odnajduję mój spokój".
 
Missy Elliott ma na koncie kilkanaście nagród. Między innymi dwa razy prestiżowy magazyn "Rolling Stone" wybierał ją hiphopową wokalistką roku. Wśród gwiazd, które zaufały jej zdolnościom producenckim znajdziemy między innymi Whitney Houston, Janet Jackson, Christinę Aguilerę, Justina Timberlake'a, Destiny's Child. Rok 2005 przynosi kolejną płytę Melissy, zatytułowaną "The Cookbook". Tym razem zaproszenie artystki do studia przyjęli między innymi Ciara, Slick Rick, Mary J. Blige. Na krążku znalazła się między innymi kompozycja "On And On" wyprodukowana przez The Neptunes.
 
"Uważam, że to moja najlepsza płyta. Puściłam ją pewnego dnia Lil' Kim i ona uważa, że jest niesamowita i nie ma tu ani jednej piosenki, która by się jej nie podobała" – mówiła Missy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
That's What Little Girls Are Made Of	Raven-Symoné featuring Missy Elliott	08.1993	-	68[8]	MCA 54 625	[written by Chad "Dr. Ceuss" Elliott , Melissa Elliott][produced by Missy Elliott, Chad "Dr. Ceuss" Elliott][47[11].R&B; Chart]
Cold Rock a Party	MC Lyte featuring Missy Elliott	11.1996	-	11[20]	EastWest 64 212	[gold-US][written by Rashad Smith ,Mc Lyte][produced by Puff Daddy, Rashad Smith][5[22].R&B; Chart]
Up Jumps Da Boogie	Timbaland & Magoo featuring Missy Elliott & Aaliyah	07.1997	-	12[20]	Blackground 98 018	[gold-US][written by Christopher Hinton][produced by Scorpion][4[28].R&B; Chart]
Can We	SWV featuring Missy Elliott	08.1997	-	75[15]	Jive 42 445	[written by Missy Elliott, Timbaland][produced by Timbaland][31[20].R&B; Chart][piosenka z filmu "Booty call"]
Not tonight	Lil' Kim Feat. Da Brat & Left Eye & Missy Elliott & Angie Martinez	07.1997	11[13]	6[21]	Undeas/Big Beat 98 019	[platinum-US][written by Robert Bell/Ronald Bell/George Brown/Missy Elliott/Shawntae Harris/Kim Jones/Lisa Lopes/Angie Martinez/Meekaaeel Muhammed/Claydes Smith/James Taylor/Dennis Thomas/Earl Toon][produced by Armando Colon, Rashad Smith][sample z "Ladies night"-Kool & The Gang][piosenka z filmu "Nothing to lose"][3[30].R&B; Chart]
Sock it 2 me/The rain [Supa dupa fly]	Missy 'Misdemeanor' Elliott Feat. Da Brat	10.1997	33[6] side B:16[3]	12[20];B:51[9].Airplay Chart	EastWest 64 144	[gold-US][written by T. Bell/"Missy" Elliott/Shawntae Harris/W. Hart/Tim Mosley ][produced by Timbaland][sample z "Ready or not here I come"-Delfonics][4[22].R&B; Chart]
Beep me 911	Missy 'Misdemeanor' Elliott Feat. Timbaland, Magoo & 702	03.1998	14[11]	-	EastWest	[written by Melissa Elliott, Timothy Mosley, Melvin Barcliff][produced by Timbaland][13[13].R&B; Chart]
Make it hot	Nicole Feat. Missy 'Misdemeanour' Elliott & Mocha	06.1998	22[10]	5[23]	The Gold Mind 64 110	[gold][written by Missy Elliott ][produced by Timbaland][2[27].R&B; Chart]
Hit'em wit da hee	Missy 'Misdemeanor' Elliott featuring Lil Kim, Timbaland & Mocha	08.1998	25[6]	-	EastWest	[written by Missy Elliott, Timothy Mosley, Lil Kim, Mocha][produced by Timbaland][61[6].R&B; Chart]
I want you back	Melanie B Feat. Missy 'Misdemeanor' Elliott	09.1998	1[1][19]	25	Virgin VSCDE 1716 [UK]	[silver-UK][written by Missy Elliott,Gerard Thomas,Donald Holmes][produced by Missy Elliott]
Trippin'	Total Feat. Missy 'Misdemeanor' Elliott	11.1998	-	7[20]	Bad Boy 79 185	[gold-US][written by Missy Elliott/T. Mosley/Darryl "Day" Pearson][produced by Missy Elliott,Darryl Pearson,Timbaland,Puff Daddy,Mario Winans][3[22].R&B; Chart]
Here we come	Timbaland Feat. Missy 'Misdemeanor' Elliott & Magoo	12.1998	43[5]	92[4]	Blackground	[written by Melvin Barcliff/Missy Elliott/Robert J. Harris/Timothy Mosley/Paul Webster][produced by Timbaland][54[5].R&B; Chart]
I Like Control	DJ Clue? featuring Missy Elliott, Mocha and Nicole Wray	02.1999	-	-	Roc-A-Fella	[written by M. Elliott,Moch,aN. Wray,E. Shaw,K. Ifill,R. DeBarge,El DeBarge,H. Tee][produced by DJ Clue?,Ken "Duro" Ifill][54[5].R&B; Chart]
She's a bitch	Missy 'Misdemeanor' Elliott	05.1999	-	90[6]	The Gold Mind 63 751	[written by Missy Elliott/Tim Mosley][produced by Timbaland][30[20].R&B; Chart]
All N My Grill	Missy 'Misdemeanor' Elliott featuring MC Solaar, Nicole Wray & Big Boi	07.1999	20[12]	64[14]	album cut	[written by Missy Elliott/Tim Mosley/Antoine Patton][produced by Timbaland][16[22].R&B; Chart]
Ya Di Ya	Gina Thompson featuring Missy Elliott	09.1999	-	124[1]	EastWest 64 033	[written by Eric Roberson,Missy Elliott][produced by Ken "K-Fam" Fambro,Donnie "D-Major" Boynton][38[9].R&B; Chart]
Hot boyz/U can't resist [Juvenile & B.G.]	Missy 'Misdemeanor' Elliott Feat. Nas,Eve & Q-tip	11.1999	18[8]	5[21]	The Gold Mind 64 029	[platinum-US][written by Missy Elliott/Timothy Mosley, Nasir Jones, Eve Jeffers, Kamaal Fareed][produced by Timbaland][1[6][35].R&B; Chart]
Take that	Torrey Carter Feat. Missy 'Misdemeanor' Elliott	06.2000	-	86[7]	The Gold Mind 67 036	[written by Missy Elliott/Howard Hewett/Dana Meyers][produced by Charlemagne,Missy Elliott][14[19].R&B; Chart]
Is that your chick/All types of S***	Memphis Bleek Feat. Jay-Z & Missy 'Misdemeanor' Elliott	12.2000	-	68[13]	Roc-A-Fella 562 865	[written by Cox, M.,Carter, S.,Elliot, M.][produced by Timbaland][18[20].R&B; Chart]
Get ur freak on	Missy 'Misdemeanor' Elliott	03.2001	4[46]	7[24]	Gold Mind 67 190	[platinum-US][silver-UK][written by Missy "Misdemeanor" Elliott/T. Mosley][produced by Timbaland][3[35].R&B; Chart]
Lick Shots	Missy 'Misdemeanor' Elliott	05.2001	-	-	Gold Mind 67 221	[written by Missy "Misdemeanor" Elliott/T. Mosley][produced by Timbaland,Missy Elliott][3[35].R&B; Chart]
One minute man	Missy 'Misdemeanor' Elliott featuring Ludacris & Trina	06.2001	10[15]	15[21]	Gold Mind	[written by Missy Elliott, Ludacris, Trina][produced by Timbaland, Big Tank, Missy "Misdemeanor" Elliott][8[24].R&B; Chart]
Superfreakon [Get Ur Freak On (Superjambo Super Freak On)]	Missy 'Misdemeanor' Elliott	10.2001	72[5]	-	East West 7559672550	-
Son of a gun [I betcha think this song is about you]	Janet Feat. Missy Elliott, P Diddy & Carly Simon	11.2001	13[16]	28[12]	Virgin 46 171	[written by Jimmy Jam Harris/Janet Jackson/Terry Lewis/Carly Simon][produced by Janet Jackson, Jimmy Jam and Terry Lewis][26[19].R&B; Chart][sample z "You're so vain"-Carly Simon]
Take away	Missy 'Misdemeanor' Elliott Feat. Ginuwine And Tweet	12.2001	-	45[20]	Gold Mind	[written by Missy Elliott/Timothy Mosley][produced by Timbaland][13[25].R&B; Chart]
Oops (Oh My)	Tweet featuring Missy Elliott	12.2001	5[8]	7[20]	Gold Mind 67 280	[written by Charlene Keys, Missy Elliott][produced by Timbaland][1[3][27].R&B; Chart]
Knoc	Knoc-Turn'Al With Dr Dre & Missy 'Misdemeanor' Elliott	03.2002	-	98[3]	LA Confidential 67 290	[written by D. Durant/Missy Elliott/R. Harbor/R. Monroe/F. Piacaios/R. Salon/Andre Young ][produced by Dr. Dre][67[8].R&B; Chart]
4 my people	Missy 'Misdemeanor' Elliott	04.2002	5[23]	-	Elektra E 7286T	[written by Melissa Elliott, Tim Mosley, Eve Jeffers, Nisan Stewart, Craig Brockman, Dante Nolan][produced by Timbaland, Nisan Stewart]
Burnin' up	Faith Evans Feat. Missy 'Misdemeanor' Elliott	08.2002	-	60[15]	Bad Boy	[written by Faith Evans,Missy Elliott,Chauncey Hawkins,Chad Hugo,Pharrell Williams][produced by The Neptunes][19[21].R&B; Chart]
Work it/P***ycat	Missy 'Misdemeanor' Elliott	09.2002	6[19]	2[25];B:77[5]	Elektra 67 340	[platinum-US][written by Melissa Elliott, Tim Mosley][produced by Timbaland and Missy "Misdemeanor" Elliott ][A:1[5][29].R&B; Chart][B:26[20].R&B; Chart]
Crew Deep	Skillz featuring Missy Elliott and Kandi	09.2002	-	-	Rawkus 113 991	[Written by: B. Collins,B. H. Edwards,D. Richard Lewis,G. Clinton,T. Mosley,M. Elliott,K. Burruss][produced by Hi-Tek][83[10].R&B; Chart]
Gossip folks	Missy 'Misdemeanor' Elliott Ft Ludacris	12.2002	9[15]	8[20]	Elektra 67 356	[Written by: Bill Bloom/Christopher Bridges/Missy Elliott/Tim Mosley/Frankie Smith ][produced by Timbaland and Missy "Misdemeanor" Elliott ][sample z "Double dutch bus"-Frankie Smith][5[30].R&B; Chart]
Cop that sh#!	Timbaland & Magoo Feat. Missy 'Misdemeanor' Elliott	08.2003	22[3]	95[2]	Blackground 001609	[Written by: Melvin Barcliff/Missy Elliott/Tim Mosley/L. Williams][produced by Timbaland][49[14].R&B; Chart]
Pass that dutch	Missy 'Misdemeanor' Elliott	10.2003	10[13]	27[15]	Elektra 67 506	[Written by: Missy Elliott][produced Missy Elliott, Timbaland][sample z "Magic mountain"-War;"Potholes in my lawn "-De La Soul[17[20].R&B; Chart]
Party to Domascus	Wyclef Jean Feat. Missy Elliott	09.2003	-	65[9]	J Records 54 960	[Written by: Jerry 'Wonder' Duplessis, Missy Elliott, Wyclef Jean ][produced Jerry 'Wonder' Duplessis, Wyclef Jean][34[17].R&B; Chart]
I'm really hot	Missy 'Misdemeanor' Elliott	03.2004	22[7]	59[10]	Elektra 67 551	[Written by: Missy Elliott][produced Missy Elliott, Timbaland][26[17].R&B; Chart]
Tush/Run	Ghostface Feat. Missy Elliott	03.2004	128[2]	-	Def Jam 002 315	[Written by: Ghostface Killah,Robert Curington,Jeff Steinbacher,Derrick Trotman][produced D. Trotman, Dub Dot Z][53[12].R&B; Chart]
Push	Ghostface Feat. Missy Elliott	07.2004	34[6]	-	Def Jam 9862838 [UK]	[Written by: Robert E. Lee and R. Currington][produced Derrick Trotman, Dub Dot Z]
Car wash	Christina Aguilera Feat. Missy Elliott	09.2004	4[41]	63[5]	DreamWorks 9864630 [UK]	[Written by: Norman Whitfield , Missy Elliott ][produced Missy Elliott, Christina Aguilera, Ron Fair, T. Herzberg, C. Styles, Bang Out, Silence][piosenka z filmu animowanego "Shark tale"][14.R&B; Chart]
1,2 step	Ciara Feat. Missy Elliott	10.2004	3[52]	2[39]	LaFace 66 687	[platinum-US][Written by:Ciara Harris, Missy Elliott, Phalon Alexander, T.I][produced Jazze Pha][4[28].R&B; Chart]
Turn da lights off	Tweet Feat. Missy Elliott	03.2005	29[5]	-	Atlantic 93387	[Written by: Missy Elliott,Kwamé Holland,Edgar DeLange,Emil Newman,Herbert Spencer,Marvin Gaye][produced Kwame "K1 Mil"*, Missy "Misdemeanor" Elliott][39[19].R&B; Chart]
Lose control	Missy Elliott Feat. Ciara & Fatman Scoop	05.2005	3[28]	7[39]	Atlantic 93787	[gold-US][Written by:Melissa Elliott, Ciara Harris, Isaac Freeman][produced Missy Elliott][6[25].R&B; Chart][sample z "Clear"-Cybotron;"Body work"-Hot Streak]
Teary eyed	Missy Elliott	08.2005	47[6]	-	Atlantic AT 0215CD	[Written by:Melissa Elliott, Warryn Campbell][produced Warryn Campbell]
We run this	Missy 'Misdemeanor' Elliott	02.2006	38[8]	48[5]	Atlantic 94030	[Written by: Missy Elliott, Rhemario Webber, Jerry Lordan][produced Rhemario "Rio Beats" Webber][sample z "Apache"-Sugarhill Gang]
Love Me Or Hate Me (Remix)	Lady Sovereign featuring Missy Elliott	10.2006	26[15]	45[9]	Universal Island Records 172 284 7 [UK]	[Written by:Louise Harman, Lukasz Gottwald][produced Dr. Luke]
Let It Go	Keyshia Cole featuring Missy Elliott & Lil' Kim	06.2007	-	7[23]	Imani 009 976	[platinum-US][Written by: Keyshia Cole, Kimberly D. Jones, Melissa A. Elliott, Jack Knight, Cainon Lamb, James Mtume,][produced Missy Elliott][1[3][40].R&B; Chart]
Ching-a-Ling	Missy 'Misdemeanor' Elliott	01.2008	180[1]	60[9]	Gold Mind 506 492	[Written by: Campbell, S./Elliott, M./Lamb, C./Leather, M.][produced The Arkitects, Missy Elliott][28[18].R&B; Chart]
Shake Your Pom Pom	Missy 'Misdemeanor' Elliott	03.2008	113[5]	95[1]	Atlantic	[Written by: Campbell, S./Elliott, M./Lamb, C./Leather, M.][produced Timbaland, Missy Elliott]
Bad Girl/Damaged	Danity Kane featuring Missy Elliott	07.2008	-	110	Bad Boy Entertainment	[Written by: Mary Brown, James Washington, Devin "DLP" Parker, Nathanial Hill, Missy Elliott][produced Danja]
Best, Best	Missy Elliott	07.2008	-	-	Gold Mind	[Written by: Missy Elliott,Nate Hills,Marcella Araica][produced Nate "Danja" Hills,Missy Elliott][94[3].R&B Chart]
Whatcha Think About That	Pussycat Dolls featuring Missy Elliott	09.2008	9[12]	108	Interscope 1799050 [UK]	[Written by: Esther Dean, Melissa Elliott, Mickael Furnon, Jamal Jones, Jason Perry][produced Polow da Don]
Work/Fit of Love	Ciara featuring Missy Elliott	06.2009	52[6]	-	LaFace CATCO 152020526 [UK]	[Written by: Marcella Araica, Missy Elliott, Ciara Harris, Nate Hills][produced Danja]
Fakin' It	K. Michelle featuring Missy Elliott	10.2009	-	-	Jive	[Written by: K. Michelle,E. Williams,E. Crawford,M. Elliott,E. Dean][produced Blac Elvis][100[2].R&B Chart]
Nobody's Perfect	J. Cole featuring Missy Elliott	07.2012	-	61	Roc Nation	[Written by: Jermaine Lamarr Cole,Curtis Mayfield][produced J. Cole]
How Ya Doin'?	Little Mix featuring Missy Elliott	04.2013	16[9]	-	Syco Music GBHMU 1300064	[Written by: Darren Lewis, Iylola Babalola, Perrie Edwards, Jesy Nelson, Leigh-Anne Pinnock, Jade Thirlwall, James Carter, Shaznay Lewis, Glenn Skinner, Michael J McEvoy, Ben Volpeliere-Pierrot ,Nicholas Thorp ,Julian Brookhouse, Miguel Drummond, Melissa Elliott][produced Future Cut]
Without Me	Fantasia featuring Kelly Rowland and Missy Elliott	07.2013	-	77	RCA	[Written by: Fantasia Barrino, Harmony Samuels, Al Sherrod Lambert, Melissa Elliott ,Kyle Stewart][produced Harmony Samuels]
WTF (Where They From)	Missy Elliott featuring Pharrell Williams	11.2015	16[9]	22	Atlantic USEE 11500498	[platinum-US][Written by: Melissa Elliott ,Pharrell Williams][produced Williams][8.R&B Chart]
I'm Better	Missy Elliott featuring Lamb	02.2017	-	71	Gold Mind	[Written by: Melissa Elliott ,Cainon Lamb][produced Lamb x Yonni]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Supa Dupa Fly	Missy 'Misdemeanor' Elliott	07.1997	124[5]	3[37]	The Gold Mind 62 062	[platinum-US][silver-UK][produced by Timbaland, Missy Elliott ]
Da Real World	Missy 'Misdemeanor' Elliott	06.1999	40[22]	10[39]	The Gold Mind 62 232	[platinum-US][silver-UK][produced by Missy "Misdemeanor" Elliott & Timbaland]
Miss E...So Addictive	Missy 'Misdemeanor' Elliott	06.2001	10[81]	2[42]	The Gold Mind 62 639	[platinum-US][gold-UK][produced by Missy Elliott, Timbaland, Craig Brockman, Nisan, D-Man, Big Tank]
Under Construction	Missy 'Misdemeanor' Elliott	11.2002	23[39]	3[35]	Gold Mind 62813	[2x-platinum-US][gold-UK][produced by Missy Elliott, Craig Brockman, Erroll "Poppi" McCalla, Nisan Stewart, Timbaland]
This Is Not A Test!	Missy 'Misdemeanor' Elliott	11.2003	49[18]	13[19]	Gold Mind 62905	[platinum-US][gold-UK][produced by Missy Elliott (exec.), Timbaland (exec.), Jay Brown (exec.), Craig Brockman, Nisan Stewart, Soul Diggaz]
The Cookbook	Missy 'Misdemeanor' Elliott	07.2005	33[8]	2[17]	Gold Mind 83779	[gold-US][produced by Missy Elliott, Associates, The Avila Brothers, Bangladesh, Craig Brockman, Warryn Campbell, El Loco, Qur'an H. Goodman, Rich Harrison, Keith Lewis, Saint Nick, Scott Storch, Timbaland, Rhemario Webber, The Neptunes]
Respect M.E.	Missy 'Misdemeanor' Elliott	09.2006	7[11]	-	Gold Mind 83955	[gold-UK][produced by Missy Elliott, Craig Brockman, Warryn Campbell, Nisan Stewart, Timbaland, Rhemario Webber]

Elemeno-P

Elemeno-P nowozelandzki zespół rockowy. Pierwszy album grupy,Love & Disrespect został wydany w dniu 4 lipca 2003 r. i stał się numerem jeden na liście albumów RIANZ. Ich drugi album Trouble in Paradise został wydany 24 listopada 2005 r. i zawierał single 11:57, Burn, One Left Standing i You Are.
 
Ich trzeci album, Elemeno P został wydany w dniu 26 maja 2008 roku.Elemeno P został wyróżniony jako najlepszy zespół Nowej Zelandii pod względem ilości sprzedaży płyt,i w 2006 r. wygrał kategorię najlepsza grupa na ceremonii rozdania New Zealand Music Awards.
 
Podczas trasy w 2009 Big Day Out ogłoszono, że założyciel grupy Justyn Pilbrow odchodzi z zespołu by poszukiwać możliwości za granicą. Gitarzystą występującym na żywo z zespołem jest Dave Goodison, dawniej Garageland i City Newton Bombers.Od maja 2009, Elemeno-P ogłosił, że obecnie zajął się pisaniem nowego materiału na nowy album , ale czas jego wydania nie jest jeszcze potwierdzony.
 
Zespół koncertował z australijskim zespołem End Of Fashion. Elemeno-P koncertował w Nowej Zelandii w celu promowania ich albumu Trouble In Paradise pod koniec 2005r. Była to część Summer Tour,do którego włączono nowozelandzkie zespoły Deja Voodoo, Steriogram i Shihad . Zespół koncertował również z Goodnight Nurse.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Fast Times in Tahoe	Elemeno-P	04.2002	-	32[3]	-/Universal 015658	-
Verona	Elemeno-P	07.2003	-	10[17]	-/Universal 980978	-
Urban Getaway	Elemeno-P	11.2003	-	27[13]	-/Universal airplay	-
11:57	Elemeno-P	08.2005	-	10[14]	-/Universal 987349	-
Burn	Elemeno-P	12.2005	-	36[6]	-/Universal 987450	-
You Are	Elemeno-P	04.2006	-	35[2]	-/Universal 985537	-
Baby Come On	Elemeno-P	.2007	-	13[13]	-/-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Love & Disrespect	Elemeno-P	07.2003	-	1[1][39][3x-platinum]	-/Universal 980911	-
Trouble in Paradise	Elemeno-P	11.2005	-	2[15][platinum]	-/Universal 987343	-
Elemeno P	Elemeno-P	05.2008	-	3[13]	-/-	-

Equals

Grupa brytyjska. Powstała w 1965r w Londynie. W pierwszym składzie znaleźli się: Derry Gordon (właśc. Dervin Gordon; 29.06.1948, Jamajka) - voc, jego brat bliźniak Lincoln Gordon - g, Eddy Grant (właśc. Edmond Montague Grant; 5.03.1948, Plaisance, Gujana) -g, b, k, dr, hca, voc, Pat Lloyd (17.03. 1948, Holloway, Londyn) - b, voc i John Hall (25.10.1947, Holloway, Londyn) - dr.

W 1972 Grant ze względów zdrowotnych ograniczył współpracę z formacją do produkcji jej nagrań. Zastąpił go Jimmy Haynes - voc, g. W 1973 miejsce Haynesa zajął Dave Martin - voc, g. W 1975 zamiast Halla przyjęto Neila McBaina - dr. W końcu lat siedemdziesiątych zawiesiła działalność. W 1983 odrodziła się na krótko w składzie: Gordonowie, Lloyd, Ronnie Teleaarque - dr.

Szybko zwróciła na siebie uwagę nie tylko chwytliwym repertuarem z pogranicza popu, rhythm'n'bluesa, ska i rocka, ale też niezwykłym składem - była jedną z pierwszych w Anglii formacji,w których występowali muzycy o różnym kolorze skóry.Związała się z firmą President i już we wrześniu 1966 zadebiutowała singlem I Won't Be There/Fire, który jednak przeszedł bez echa.

Następna mała płytka, Hold Me Closer/Baby Come Back z grudnia tego roku, również nie zdobyła popularności w kraju, ale utwór ze strony B nieoczekiwanie stał się wielkim przebojem na Kontynencie, m.in. w Niemczech, Holandii i Belgii. Gdy w kwietniu 1968 singel wznowiono, tym razem jednak z Baby Come Back na stronie A, także w Anglii zrobił furorę. A i debiutancki album, "Unequalled Equals" z listopada 1967, promowany przez piracką rozgłośnię Caroline, trafił do zestawień bestsellerów.

W późniejszym okresie dorobiła się jeszcze wielu przebojowych singli, ale rzeczywiście dużą popularność zdobyły dwa: Viva Bobby Joe/I Can't Let You Go z lipca 1969 i Black Skin Blue-Eyed Boys/Happy Birthday Girl z grudnia 1970. Jej kariera zakończyła się po odejściu Granta - późniejsze płyty nie miały już większego wzięcia. Jeden z utworów The Equals, Police On My Back, przypomniał po latach zespół The Clash.

Dyskografię uzupełniają m.in. dwie czwórki: "Baby Come Back" (President, 1968) i "The Equals" (President, 1968).

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Get So Excited / The Skies Above	Equals	02.1968	44[4]	-	President PT 180	[written by Eddy Grant,Dervin Gordon][produced by Edward Krassner]
Baby, Come Back / Hold Me Closer	Equals	05.1968	1[3][18]	32[9]	President PT 135	[silver-UK][written by Eddy Grant][produced by Edward Krassner]
Laurel and Hardy / The Guy Who Made Her a Star	Equals	08.1968	35[5]	-	President PT 200	[written by Eddy Grant][produced by Edward Krassner]
Softly Softly / Lonely Rita	Equals	11.1968	48[3]	-	President PT 222	[written by Eddy Grant][produced by Edward Krassner]
Michael and the Slipper Tree / Honey Gum	Equals	04.1969	24[7]	-	President PT 240	[written by Eddy Grant,Dervin Gordon][produced by Edward Kassner, Marvin Holtzman]
Viva Bobby Joe / I Can't Let You Go	Equals	08.1969	6[14]	-	President PT 260	[written by Eddy Grant][produced by Edward Krassner]
Rub a Dub Dub / After the Lights Go Down Low	Equals	12.1969	34[7]	-	President PT 275	[written by Dervin Gordon][produced by Edward Krassner]
Black Skin Blue Eyed Boys / Ain't Got Nothing to Give You	Equals	12.1970	9[11]	-	President PT 325	[written by Eddy Grant][produced by Edward Krassner]
Funky Like a Train / Stone Cold Cat	Equals	11.1987	82[3]	-	Club JAB 58	[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Unequalled Equals	Equals	11.1967	10[9]	-	President PTL 1006	-
Equals Explosion	Equals	03.1968	32[1]	-	President PTL 1015	-

Brian Eno

Właśc. Brian Peter George St. John Le Baptiste de la Salle Eno, ur. 15.05.1948 r. w Woodbridge w hrabstwie Suffolk, Anglia. Ucząc się w szkołach artystycznych w Ipswich i Winchester, młody Brian znalazł się pod silnym wpływem awangardowych kompozytorów, Corneliusa Cardewa i Johna Cage'a. Mimo że nie potrafił grać na żadnym instrumencie, lubił "bawić" się wielościeżkowymi magnetofonami i w 1968 r. napisał wydany w ograniczonym nakładzie podręcznik, "Music For Non Musicians" ("Muzyka dla nie-muzyków"). W tym samym okresie założył formację Merchant Taylor's Simultaneous Cabinet wykonującą kompozycje Eno oraz różnych kompozytorów współczesnych, m.in. Christiana Wolffa, La Monte'a Younga, Gorneliusa Cardewa i George'a Brechta.

"Następcą" tego muzycznego eksperymentu była krótka przygoda z awangardowym zespołem Maxwell Demon. Po przeprowadzce do Londynu Eno zamieszkał w artystycznej komunie i grał w Scratch Orchestra Cardewa, The Portsmouth Sinfonia oraz ze swoją własną grupą. W styczniu 1971 r. w wyniku spotkania z saksofonistą Andym Mackayem dołączył do Roxy Music jako "doradca techniczny", ale już niebawem jego niezwykle silny image zaczął przyćmiewać lidera zespołu Bryana Ferry'ego. Był to główny powód jego odejścia z Roxy Music, do którego doszło 21.06.1973 r. W tym samym dniu Eno na poważnie rozpoczął karierę solową, pisząc utwór "Baby's On Fire".

Niebawem związał się na krótko z Robertem Frippem, z którym wcześniej współpracował przy rejestracji drugiego albumu Matching Mole Roberta Wyatta, Linie Red Record. W listopadzie 1973 r. ukazał się ich ezoteryczny longplay No Pussyfooting, po czym obaj artyści wyruszyli we wspólną trasę. W styczniu 1974 r. na rynku pojawił się album Eno Here Come The Warm Jets, nagrany z udziałem m.in. Roberta Frippa i Phila Manzanery. Z nawiązką spełnił wiązane z nim nadzieje, prezentując pogmatwane teksty Eno i nie mniej niezwykły wokal.

Punkowy singel "Seven Deadly Finns" stał się zalążkiem trasy, w którą Brian wyruszył wraz z zespołem Winkies i ich liderem Philem Rambowem. Podczas piątego koncertu prawe płuco odmówiło Eno posłuszeństwa i muzyk trafił do szpitala. W okresie rekonwalescencji odwiedził Amerykę, zarejestrował kilka nagrań demo z Television oraz współpracował z Johnem Cale'em przy albumach Slow Dazzle i Helen Of Troy. Kulminacją przyjaźni z byłymi członkami Velvet Underground był wspólny występ w londyńskim Rainbow Theatre 1 czerwca 1974 r., kiedy Eno pojawił się na scenie obok Cale'a, Kevina Ayersa i Nico, wspomaganych również przez Roberta Wyatta i Mike'a Oldfielda. Wkrótce ukazał się album upamiętniający to wydarzenie. Po nagraniu drugiego solowego longplaya, Taking Tiger Mountain (By Strategy), Eno dał się poznać jako producent, współpracując z Robertem Wyattem, Robertem Calvertem i Philem Manzanerą. To z kolei zapoczątkowało eksperymenty artysty z muzyką wykorzystującą bardziej nastroje i barwy niż sekwencje rytmiczne.

Niebawem powołał też do życia własną wytwórnię płytową, Obscure, której trzecią propozycją było własne wydawnictwo założyciela, Discreet Music, prezentujące długą, opartą na brzmieniu syntezatorów kompozycję napisaną w okresie rekonwalescencji po wypadku samochodowym. W tym samym okresie Eno zarejestrował również płytę Another Green World, będącą kolejnym dowodem stałego wpływu twórczości Johna Cage'a. Następną propozycją był album nagrany znów we współpracy z Robertem Frippem, Evening Star. Po krótkim związku z zespołem Phila Manzanery, 801, nawiązał współpracę z malarzem Peterem Schmidtem przy dziele "Oblique Strategies" - serii not promujących "lateral thinking" (poszukiwanie rozwiązań w oparciu o wyobraźnię, a nie logiczne myślenie). W czasie niezwykle pracowitego 18-miesięcznego okresu Eno zarejestrował 120 utworów, których liczba w konsekwencji doprowadziła do opóźnienia wydania jego kolejnego albumu. Znalazł jednak wolną chwilę, by wspomóc Davida Bowiego przy nagrywaniu jego trylogii: Low, Heroes i Lodger.

Siłą rozpędu zdołał też ukończyć swój własny longplay, Before And After Science. Wydany na singlu utwór "King's Lead Hat" odniósł niespodziewany sukces komercyjny. Jego tytuł był anagramem nazwy Talking Heads, z którym to zespołem Eno nawiązał później producencką współpracę przy trzech kolejnych albumach. Sam zajął się z kolei muzyką filmową, by niebawem powrócić do tzw. muzyki pasywnej (ambient music). Album Music For Films był zbiorem specyficznych plam dźwiękowych i fragmentów, które można było puszczać podczas oglądania filmów. Kontynuacją tego eksperymentu było wydawnictwo Music For Airports.

W tym okresie Eno cieszył się również ogromnym wzięciem jako producent; brał udział w rejestracji albumów m.in. Ultravox, awangardowego duetu Cluster, Harolda Budda, Devo i Talking Heads. W 1979 r. przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie rozpoczął pracę nad eksperymentalnymi formami wideo. Na całym świecie prezentowano wystawy jego twórczości wizualnej, którym towarzyszyły nastrojowe kompozycje. W tym samym czasie podjął się produkcji albumu No New York, będącego dziełem awangardowych artystów związanych z ruchem New York No Wave: The Contortions, DNA, Teenage Jesus And The Jerks i Mars, a nieco później kolejnych dwóch longplayów Talking Heads.

W 1981 r. do Top 30 trafiło fascynujące wydawnictwo My Life In The Bush Of Ghosts, nagrane przez artystę wraz z liderem Talking Heads, Davidem Byrne'em. Rok wcześniej Eno poznał kanadyjskiego producenta i inżyniera dźwięku, Daniela Lanois. Razem podjęli się produkcji albumów Voices brata Eno, Rogera, i The Plateau Of Minor Harolda Budda. Kulminacją twórczej współpracy Eno i Lanois były dwa doskonałe albumy U2, The Unforgettable Fire i The Joshua Tree.

W 1990 r. Eno we współpracy z Johnem Calem nagrał album Wrong Way Up — pierwszą od 14 lat płytę z partiami wokalnymi. Dwa lata później zaproponował kolejne płyty: Nerve Net, nagraną z udziałem m.in. Roberta Frippa i Johna Paula Jonesa oraz The Shutov Assembly — kompilację najciekawszych fragmentów muzyki pasywnej (powstałych po 1985 r.), zainspirowanych twórczością rosyjskiego malarza Sergieja Shutova. W 1993 r. nagrał jedną długą kompozycję, która umieszczona na albumie Neroli, prezentowana była m.in. ... na oddziałach położniczych, niezwykle kojąco wpływając na system nerwowy młodych matek! Cały dorobek tego niezwykłego artysty jest dowodem jego wielkiego uwielbienia dla nastrojowej, ezoterycznej muzyki, nieustannie zmieniających się stylów i eksperymentów muzycznych.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ali Click	Brian Eno	10.1992	93[1]	-	Warner Bros W 0131T	[written by Brian Eno][produced by Brian Eno]
An Ending	Brian Eno	08.2009	136[1]	-	Primal Recordings PRI 005	[written by A. Broekhuyse][produced by Leama & Moor]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Here Come the Warm Jets	Brian Eno	11.1973	26[2]	151[6]	Island 9268	[produced by Brian Eno]
Before and After Science	Brian Eno	12.1977	-	171[5]	Island 9478	[produced by Brian Eno, Rhett Davies]
Music for Films	Brian Eno	10.1978	55[1]	-	Polydor 2310 623	[produced by Brian Eno]
My Life in the Bush of Ghosts	Brian Eno-David Byrne	02.1981	29[8]	44[13]	E.G. EGLP 48	[produced by David Byrne and Brian Eno]
Ambient 4: On Land	Brian Eno	03.1982	93[1]	-	EG EGED 20	[produced by Brian Eno]
Nerve Net	Brian Eno	09.1992	70[1]	-	Opal 9362450332	[produced by Brian Eno]
Wah Wah	James & Brian Eno	09.1994	11[2]	-	Fontana 5228272	[produced by Brian Eno]
Spinner	Brian Eno & Jah Wobble	10.1995	71[2]	-	All Saints ASCD 023	[produced by Jah Wobble, Brian Eno]
The Drop	Brian Eno	07.1997	135[1]	-	Thirsty Ear 66032	[produced by Brian Eno]
Drawn from Life	Brian Eno & J. Peter Schwalm	05.2001	196[2]	-	Astralwerks 10148	-
Another Day on Earth	Brian Eno	06.2005	75[2]	-	Hannibal HNCD1475	[produced by Brian Eno]
Everything That Happens Will Happen Today	Brian Eno-David Byrne	08.2008	153[1]	-	Todomundo TODO 002	[produced by David Byrne and Brian Eno]
Small Craft on a Milk Sea	Brian Eno with Jon Hopkins & Leo Abrahams	11.2010	82[2]	84[1]	Warp WARPCD 207	[produced by Brian Eno]
Lux	Brian Eno	11.2012	77[1]	-	Warp WARPCD 231	[produced by Brian Eno]
Someday World	Eno & Hyde	05.2014	46[2]	194[1]	Warp WARPCD 249	[produced by Brian Eno, Fred Gibson]
High Life	Eno & Hyde	07.2014	194[1]	194[1]	Warp WARPCD 255	[produced by Brian Eno, Fred Gibson]
The Ship	Brian Eno	05.2016	28[1]	175[1]	Warp WARPCD 272	[produced by Brian Eno, Peter Chilvers]
Reflection	Brian Eno	01.2017	78[2]	-	Warp WARPCD 280	[produced by Brian Eno]

Preston Epps

Preston Epps (ur. 1931 w Oakland, Kalifornia) ciągle występuje w klubach w południowej Kalifornii i południowo-zachodnim regionie Stanów Zjednoczonych. Był wykonawcą jedynego hitu numer 14 na liście pop hit w 1959 roku "Rock Bongo",bo kolejne przepadły na listach bestsellerów. Nauczył się grać na bongosach i innych instrumentach perkusyjnych podczas wojny koreańskiej, gdy stacjonował na Okinawie.

Kiedy jego obowiązki żołnierza skończyły się, przeniósł się do Południowej Kalifornii , utrzymując się z dorywczych prac . DJ Art Laboe odkrył Eppsa w przytulnej kawiarni i podpisał z nim kontrakt dla nowo powstałej wytwórni Original Sound Records." Bongo Rock" Eppsa stał się pierwszym przebojem wytwórni; Laboe wydał drugi singiel, "Bongo, Bongo, Bongo" w 1960 r., który wylądował na 64 pozycji listy singli Billboardu.

Pierwszy album Eppsa Bongo Bongo Bongo, wydany w 1960 roku poszedł w ślady drugiego singla . Jednakże kolejne single, "Bongo in the Congo", "Bongo Rocket", "Bongo Boogie", "Flamenco Bongo", "Mr. Bongo", "Bongo Shuffle", i inne pochodne tego nurtu nie odniosły żadnego sukcesu.

Dwa kolejne albumy, Bongola (1961) i Surfin 'Bongos (1962),przeszły niezauważone; można też znaleźć nagrania Eppsa na licznych kompilacjach CD i winylu. The Incredible Bongo Band odświeżył "Rock Bongo" (Epps był współautorem tego instrumentalnego utworu z Arthurem Egnoianem, pseudonim Arthur Laboe) i doszedł z nim do 73 miejsca na Hot 100 Singles w 1973 roku.

Epps zagrał na bongosach w filmie Girl In Gold Boots, nakręconym w 1969 roku. Brał udział w sesji nagraniowej debiutanckiej płyty Gypsys nagranej dla Metromedia Records. Wciąż aktywny, Epps gra w wielu klubach w Południowej Kalifornii minn. Monteleone's West, Lozano Restaurant, i Atlas Supper Club.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bongo Rock / Bongo Party	Preston Epps	05.1959	-	14[13]	Original Sound 4	[written by Arthur Egnoian,Preston Epps]
Bongo Bongo Bongo / Hully Gully Bongo	Preston Epps	08.1960	-	78[3]	Original Sound 9	[written by Arthur Egnoian,Jack Nitzsche]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bongo Bongo Bongo	Preston Epps	08.1960	-	35[3]	Original Sound 5002	-

Episode Six

Episode Six Grupa brytyjska. Powstała w październiku 1963 w Harrow. Wyłoniła się z dwóch amatorskich zespołów szkolnych - The Lightnings i The Madisons. Z początku przyjęła nazwę pierwszego z nich, ale w lipcu 1964 zmieniła ją na Episode Six. Pierwszy skład: Andy Ross -voc, Tony Lander -g, Graham Carter(występujący także jako Graham Ross) - g, voc, Sheila Carter-Dimmock (występująca także jako Sheila Carter) - org, voc, Roger Glover (występujący także jako David Glover; właśc. Roger David Glover; 30.11.1945, Brecon, Powys, Walia) - b, voc, Harvey Shields (właśc. Harvey Schildkraut) - dr.

W maju 1965 Rossa, który zawarł związek małżeński i porzucił myśli o karierze estradowej, zastąpił Ian Gillan (19.08.1945, Hounslow, Middlesex) - voc. k, hca, wywodzący się z The Javelins i Wainwright's Gentlemen. We wrześniu 1967 miejsce Shieldsa, który podczas pobytu w Bejrucie zachwycił się tańcem brzucha w wykonaniu pewnej Greczynki i zdecydował się z nią związać, zajął John Kerrison - dr z The Pirates. W lipcu 1968 zamiast Kerrisona przyjęto Micka Underwooda - dr, znanego z The Outlaws i The Herd. W czerwcu 1969 Gillan i Glover przeszli do Deep Purple. Formacja próbowała kontynuować działalność, m.in. z Dave'em Lawsonem -voc i Tonym Dangerfieldem - b, ale nie bardzo się to udawało i niebawem się rozpadła.

Doświadczenia estradowe zdobywała koncertując w klubach, m.in. w renomowanym londyńskim Establishment Club. W kwietniu 1965 po raz pierwszy wyjechała za granicę - na kilkutygodniowe występy do Frankfurtu (Glover, który kształcił się w Hornsea Art College, musiał wówczas wybrać - studia albo muzyka; wybrał muzykę). A wkrótce po powrocie - wtedy dołączył Gillan - podpisała kontrakt z firmą Pye. Nagrała dla niej sześć singli: Put Yourself In My Place/That's All I Want ze stycznia 1966, I Hear Trumpets Blow I True Love is Funny That Way z kwietnia i Here There And Everywhere/ Mighty Moms Ten z sierpnia tego roku oraz Love Hate Revenge/Baby Baby Baby z lutego 1967, Morning Dew/Sunshine girl z czerwca i I Can See Through You/When I Fall In Love z października tego roku.

Zaproponowała na nich kompetentnie opracowany i wykonany repertuar poprockowy, głównie przeróbki (np. wyborne wersje Here There And Everywhere The Beatles i Morning Dew Tima Rose'a), ale też własne piosenki, najczęściej tworzone przez Glovera (np. Mighty Morris Ten - kapitalna parafraza stylu The Beach Boys, oraz I Can 5ee Through You - udana próba włączenia się w nurt psychodeliczny). Nie potrafiła jednak podbić serc słuchaczy (jedynie utwór I Hear Trumpets Blow odniósł pewien sukces na liście przebojów Radia London) - mimo dość intensywnej działalności koncertowej, np. wspólnej trasy po kraju z Dusty Springfield jesienią 1966. Aktem rozpaczy była zarobkowa wyprawa do klubów Bejrutu w końcu tego roku (za honorarium muzycy kupili nowy mikrobus).

Po wygaśnięciu kontraktu z Pye formacja jako Episode nagrała jeden singel dla MGM - Little One/Wide Smiles z maja 1968, a później, znowu jako Episode Six, dwa kolejne dla Chapter One - Lucky Sunday/Mr. Universe z października 1968 i instrumentalny Mozart vs The Rest/Jack d'or ze stycznia 1969.

W kwietniu 1969 rozpoczęta pracę nad pierwszym albumem, "The Story So Far", ale nigdy jej nie ukończyła. Chociaż w kilku nagraniach z tego okresu dodała z interesującym efektem sekcję instrumentów dętych (np. w Lucky Sunday, przypominającym wczesne dokonania Blood, Sweat & Tears), nie odważyła się właściwie wyjść poza poprockową konwencję z początkowego okresu działalności; w każdym razie nie zmieniły jej wizerunku jedyne ostrzejsze nagrania - demoniczne w wyrazie wykonanie inspirowanego twórczością Hendrixa utworu Mr. Universe Glovera i Gillana oraz pełna rockowej mocy wersja mozartowskiego Rondo alla Turca zatytułowana Mozart Vs. The Rest.

Częściej robiła takie wypady podczas koncertów, o czym świadczy wydana po latach, w 1997, płyta "Episode Six Live!!!! - Radio 1 Club Sessions 68/69" (RPM, 1997) z zapisem występów radiowych, zawierająca m.in. kilka jednoznacznie hardrockowych nagrań, jak Blow Down i I Am A down. I zapewne koncertowe wcielenie Episode Six miał na względzie zespół Deep Purple, zapraszając w czerwcu 1969 do współpracy Gillana, a zaraz potem także Glovera. Ich odejście przesądziło los grupy. Gillan i Glover odnieśli wielki sukces z Deep Purple. Lander związał się na krótko z The Confederates, a później został dekoratorem wnętrz. Graham Carter-Dimmock, który jako Neo Maya nagrał singel I Won't Hurt You/U.F.O. (Pye, 1967; z udziałem Episode Six), stworzył własną wersję Episode Six i krótko koncertował z nią na Środkowym Wschodzie, a później został agentem organizującym wyjazdy mniej znanych zespołów angielskich do tego regionu świata. Siostra Grahama, Sheila Carter-Dimmock, która także - jako Sheila Carter - dorobiła się małej płytki, I Will Warm Your Heart/Incense (Pye, 1966; z udziałem Episode Six, m.in. Gillana jako organisty), zerwała z muzyką.

Underwood kontynuował karierę w Quatermass (założył ten zespół z Pete'em Robinsonem - k i Johnem Gustafsonem - b, którzy na moment pojawili się w składzie Episode Six w ostatnich tygodniach działalności). Lawson grał kolejno w Web, Samurai i Greenslade.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Morning dew/Sunshine girl	Episode Six	08.1967	88[4]	-	Astor AP 1386/-

Buddy England

Buddy England (ur. w Anglii), jest byłym członkiem The Seekers, zastępując Bruce Woodley'a i występował z nimi w okresie 1973-77r . Był także członkiem Mixtures od czerwca 1969 do marca 1970r.
 
Jako artysta solowy od 1966r do 1967r wydał kilka singli dla HMV Records, w tym: "'If You'll Stay", "Doll House", "There Goes My Baby", "Movin 'Man", "Sunny", "I" m Going For You " i "If I Never Get To Love You"." Movin' Man " został wykorzystany w reklamie ginu Gilbey .
 
W okresie 1970-1971r England był właścicielem wytwórni Air i wyprodukował wszystkie nagrania jej artystów, w tym Vibrants, Love Story, Tadpole, Mick Hamilton, The Tangerine Balloon, i Tony Pantano.Był też dyrektorem d/s artystycznych w wytwórni Astor Records. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
I've Come Of Age / I'm Gonna Find Myself a Girl	Buddy England	07.1965	65[6]	-	Festival FK 1024/-	-
If I never get to love you	Buddy England	04.1966	47[8]	-	HMV EA 4756/-	-
If You'll Stay / Question	Buddy England	07.1966	84[7]	-	HMV EA 4769/-	-
Doll House / Looking for Me	Buddy England	09.1966	68[4]	-	HMV EA 4793/-	-
There Goes My Baby / Your Eyes Tell on You	Buddy England	01.1967	92[2]	-	HMV EA 4814/-	-

Foxy Brown

Foxy Brown, właśc. Inga Marchand (ur. 06.09.1979r, Nowy Jork, Nowy Jork, USA). Ingę Marchand, urodzoną w 1979 na Brooklynie (Nowy Jork) raperkę uważa się za najbardziej obok Lil' Kim prowokującą, wyzywającą kobietę w hiphopowym świecie.

Swój pseudonim zapożyczyła od jednej z bohaterek kina "blaxploitation" - Pam Grier i granej przez nią bohaterki, którą Inga Mrachand wyraźnie się zainspirowała. Foxy Brown bardzo szybko wkroczyła do rapowego światka - mając 15 lat zwyciężyła w jednym z konkursów "Lyricist Lounge". Wraz ze swoją przyjaciółką z lat dziecięcych Lii' Kim (obecnie są rywalkami i nie szczędzą sobie krytycznych uwag) stały się najbardziej pożądanymi przez wytwórnie płytowe kobiecymi emce. Ich wyzwolony, emanujący seksem image, zwracał uwagę nie tylko mężczyzn, ale bardzo podobał się też wyzwolonym młodym kobietom, nie bojącym się mówić o swoich pragnieniach seksualnych i materialnych.

Wielka kariera Foxy Brown rozpoczęła się, gdy szanowana grupa producentów The Trackmasters, postanowiła otoczyć ją opieką artystyczną. W 1995 raperka wystąpiła gościnnie w utworze "I Shot Ya" na albumie "Mr. Smith" LL Cool J'a. Bardzo dobre recenzje zgarnęła też za featuringi u Case'a, żeńskiego tria Total, Toni Braxton i - Jay-Z (hit "Ain't No Nigga"). Ten ostatni stał się na pewien czas artystycznym guru Foxy Brown - pisał jej teksty, pomagał w nabraniu scenicznego doświadczenia.

Debiutancki album raperki "III Na Na" ukazał się 19 listopada 1996 r. (wydany przez Def Jam), wskakując jako debiut na siódme miejsce listy "Billboardu". Wyprodukowany w ogromnej mierze przez The Trackmasters, do których w połowie lat 90-tych przylgnęła opinia "złotorękich" -wszystkie ich produkcje osiągały ogromny sukces komercyjny, krążek znalazł ponad półtora miliona nabywców. Na płycie gościnnie rapowali Havoc z Mobb Deep, Jay-Z, Method Man. Wielkimi przebojami okazały się nagrania wykonywane z gwiazdami R&B; - "Get Me Home" z Blackstreet i "Big Bad Mamma" (tytułowy utwór do ścieżki dźwiękowej popularnego w Stanach Zjednoczonych filmu) z Dru Hill. Choć "III Na Na" osiągnęło duży sukces, nie brakowało krytyków wytykających Foxy Brown większe skupienie nad wyzywającym, seksownym imagem niż jakością rymów.
Niedługo po wydaniu płyty raperka została włączona do super składu The Firm (obok AZ, Nasa, i Nature). Ich wspólny album, wyprodukowany do spółki przez Trackmasters i Dr. Dre z wakacji 1997 r., zawiódł oczekiwania fanów. Choć krążek "The Firm" bardzo szybko wskoczył na pierwsze miejsce "Billboardu", z hukiem zleciał z listy. Znamienny okazał się fakt, że żaden singiel z płyty nie dotarł do pierwszej setki najpopularniejszych w Stanach Zjedno­czonych!

Drugi solowy krążek Foxy Brown "Chyna Doll" ukazał się 17 listopada 1998, niemal 2 lata po spektakularnym debiucie. Tym razem jednak zarówno recenzje krytyków, jak i opinie fanów były jednoznaczne - zawód. Bardzo krytycznie oceniono fakt, że wciąż większość tekstów pisał raperce Jay-Z, zaś swój flow wyraźnie "zapożyczyła" od Lii' Kim, której styl rymowania oceniano wyżej niż u Ingi Marchand. Płyta sprzedała się co prawda w platynowym nakładzie, ale powszechne oceny dokonania Foxy Brown nie były pochlebne.

Ogromnym zaskoczeniem in plus okazał się trzeci krążek wokalistki "Broken Silence" (5 czerwca 2001, Def Jam). Choć raperka wciąż dużo wagi w swych tekstach przywiązywała do tematów seksu i luksusowego życia, jakie przyszło jej wieść, nie zapomniała o bardziej poważnych przesłaniach.

Znacznie poprawiła też swój flow, czym "oczyściła" swoje imię po fatalnym w tym względzie albumie "Chyna Doll". Płyta nawiązywała do najmodniejszych wówczas brzmień (podkłady DJ'a Clue? i The Neptunes), ale uciekała też często w stronę reggae (gościnny udział legendy jamajskich brzmień Wayne'a Wondera). Zarówno fani, jak i - przede wszystkim - krytycy, pochlebnie ocenili trzeci solowy materiał Foxy Brown. Doceniono postęp Ingi Marchand i dojrzałość artystki, której brakowało trochę na poprzednich albumach.
Po trzeciej płycie raperka skupiła się na karierze aktorki. Udzieliła się w kilku programach telewizyjnych, MTV miało zaś emitować reality show z jej udziałem. W końcu do tego nie doszło.

Kolejny krążek Foxy Brown jak na razie się nie ukazał, pomimo licznych zapowiedzi. Premiera płyty "III Nana 2: The Fever" została kilkukrotnie odłożona przez Def Jam, w końcu Inga Marchand - za porozumieniem stron - zerwała umowę z tym labelem. Ostatecznie czwarty solowy materiał artystki ma ukazać się pod koniec roku 2005 w wytwórni S. Carter Records, prowadzonej przez Jay-Z. Oprócz dawnego mentora na albumie "Black Roses" mają wystąpić gościnnie Dido, Mos Def, Shyne i Luther Vandross. Ponure światło na premierę płyty rzuciła informacja o poważnej chorobie słuchu, na jaką od kilku miesięcy cierpi Foxy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ain't No Nigga	Jay-Z featuring Foxy Brown	03.1996	-	50[20]	Roc-A-Fella 53 233	[gold-US][written by Jonathan Burks/Shawn Carter/Dennis Lambert/Inga Marchand/Brian Potter][produced by Ski][17[21].R&B; Chart]
Touch Me Tease Me	Case featuring Foxy Brown & Mary J. Blige	09.1996	26[10]	14[20]	Def Jam 854 620	[written by Mary J. Blige/Ken Kornegay/Inga Marchand/Jesse Weaver/Case Woodard/Daryl Young][produced by Kenny "Smoove" Kornegay][4[29].R&B; Chart][piosenka z filmu "The Nutty Professor"]
Get Me Home	Foxy Brown featuring Blackstreet	11.1996	11[10]	42[13].Airplay Chart	Def Jam DEFCD 32 [UK]	[written by Shawn Carter, Ronald Broomfield, Horton][produced by Trackmasters][10[24].R&B; Chart][sample z "Gotta get you home tonight"-Eugene Wilde]
I'll Be/Foxy's Bells	Foxy Brown featuring Jay-Z	04.1997	9[12]	7[20]	Violator 574 028	[gold-US][written by Inga Marchand, Sean Carter][produced by Trackmasters][5[20].R&B; Chart][sample z "I'll be good"-Rene & Angela]
Ain't No Playa	Jay-Z featuring Foxy Brown	05.1997	31[5]	-	Northwestside 74321474842	-
Big Bad Mamma/Never Seen Before	Foxy Brown featuring Dru Hill	07.1997	12[8]	53[15]	Violator 571 441	[written by Sam Barnes/Shawn Carter/Leon Haywood/Jean Claude Olivier][produced by Poke/Tone][10[20].R&B; Chart][sample z "She's a bad mama jama"-Carl Carlton][utwór z filmu "How to Be a Player"]
Party Don't Stop	Mia X featuring Master P & Foxy Brown	08.1997	-	-	No Limit	[38[13].R&B; Chart]
(Always Be My) Sunshine	Jay-Z featuring Foxy Brown & Babyface	10.1997	25[6]	95[2]	Roc-A-Fella 574 923	[written by Darryl Barksdale/Shawn Carter/Bobby Robinson/Daven Vanderpool][produced by Daven "Prestige" Vanderpool][37[20].R&B; Chart]
Firm Biz	The Firm Feat. Dawn Robinson	11.1997	18[12]	-	Columbia 6651612	[written by Nasir Jones, Anthony Cruz, Inga Merchand, Leshawn Lewis, Mary Brockert, Allen McGrier][produced by L.E.S.]
Hot Spot/Big Bad Mamma/BWA	Foxy Brown	10.1998	31[7]	91[6]	Violator 566 499	[written by Shawn Carter/Irving Lorenzo/Robin Mays][produced by Irv Gotti , Lil' Rob][22[20].R&B; Chart]
I Can't	Foxy Brown featuring Total	04.1999	-	-	Def Jam 870 801	[written by Inga Marchand, Shawn Carter, Keisha Spivey, George Michael][produced by Tyrone Fyffe][61[10].R&B; Chart]
Oh Yeah/B.K. Anthem	Foxy Brown featuring Spragga Benz	05.2001	27[4]	-	Def Jam 572 836	[written by Bob Marley,E. Hill,Frederick Hibbert,Inga Marchand][produced by Eddie Scoresazy][A:63[13].R&B; Chart][B:82[3].R&B; Chart]
Candy	Foxy Brown featuring Kelis	09.2001	-	124[1]	Def Jam 588 738	[written by Inga Marchand, Pharrell Williams ,Chad Hugo][produced by Neptunes][48[10].R&B; Chart]]
Stylin'	Foxy Brown	05.2002	-	-	Def Jam	[written by Inga Marchand][produced by Laban Z. Reeves][71[20].R&B; Chart]]
Too Much for Me	DJ Kayslay featuring Foxy Brown, Nas, Amerie and Baby	03.2003	-	-	Columbia	[written by Amerie Mi Marie Rogers, Bernard Edwards, Joe Woolfolk, Bryan Williams, Inga Marchand, Mark Curry , Nasir Jones, Nile Rodgers][produced by The Dream Team][53[14].R&B; Chart]]
I Need a Man	Foxy Brown featuring The Letter M.	04.2003	-	-	Def Jam 000 251	[written by Inga Marchand, Celeste Scalone, 7 Aurelius, Bob Bacon][62[14].R&B; Chart]]
U Already Know	112 Feat. Foxy Brown	05.2005	-	32[20]	Def Soul 004 229	[written by Bernard Edwards/Sean Garrett/Peter Ivers/John Parker/Quinnes Parker][produced by Focus/Sean Garrett][3[29].R&B; Chart]]
Come Fly with Me	Foxy Brown featuring Sizzla	06.2005	-	-	Roc-A-Fella	[written by Shawn Carter, Inga Marchand, Gregory L. Smith, Wycliffe Johnson, Miguel Orlando Collins, Clifton Brown, D. Ballantine, G. Macdermot][produced by Gavin "Young Gavin" Marchand aka Pretty Boy][45[20].R&B; Chart]]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ill Na Na	Foxy Brown	11.1996	98[20]	7[43]	Violator 533 684	[platinum-US][silver-UK][produced by Poke And Tone, Rich Nice, Charly Charles, China Black, Divine Allah, George Pearson, Teddy Riley][2.R&B; Chart]
Chyna Doll	Foxy Brown	01.1999	51[4]	1[1][20]	Violator 558 933	[platinum-US][produced by Robert 'Shim' Kirkland, Deric "D-Dot" Angelettie, Kanye West, Irv Gotti, Lil' Rob, Swizz Beatz, Charly Charles, Tyrone Fyffe, Bernard 'Big Demi' Parker, D-Moet, 'Baby' Chris Lighty][1.R&B; Chart]
Broken Silence	Foxy Brown	07.2001	93[4]	5[13]	Def Jam 548 834	[gold-US][produced by Young Gavin, Dave Kelly, The Neptunes, Robert Kirkland, Ski, Lofey, Nokio, DJ Clue][3.R&B; Chart]
Brooklyn's Don Diva	Foxy Brown	05.2008	-	83	Koch KOC-CD-5031	[produced by Street Radio, Jamal Doctor, Arnold Mischkulning, John 'Jayd' Daniels, Fizzy Womack, Stereotype, Young Gavin][5.R&B; Chart]