Migos

Nie od dziś wiadomo, że to czego dotknie Drake zamienia się w złoto. Open’erowy headliner z 2015 roku ma nie tylko kosmiczny dar do bicia kolejnych rekordów, ale także wyjątkowego nosa do nowych artystów. Doskonale wie, kiedy wesprzeć kogoś swoją zwrotką lub kontraktem z OVO Sound. W 2013 roku zdecydował, że zremixuje singiel „Versace” obiecującego rapowego tria z Atlanty. Utwór stał się viralem, a obiecujące trio szybko zmieniło się w rewelację sceny i właśnie trafiło do składu tegorocznego Open’era! Migos!
 
Offset, Quavo i Takeoff powołali do życia swój skład w 2009 roku. Znają się od dzieciństwa, łączą ich więzy krwi i wspólne, często nienajlepsze doświadczenia. Wspomniany singiel, jeszcze w wersji bez Drake’a, ukazał się jesienią 2013 roku i rozpoczął falę zainteresowania Migosami, podtrzymaną dwoma udanymi mixtape’ami.

Na debiutancki album przyszło nam poczekać do 2015 roku. „Yung Rich Nation” zdefiniował styl tria, który z prawdziwą mocą wybuchł na „Culture”, idealnej mieszance trapu i rapu nazwanej przez portal Pitchfork „zjawiskiem”. Pochwała goniła pochwałę, a dotarcie płyty na szczyt listy Billboardu spowodowało, że o Migos zaczęto mówić jako najpopularniejszej grupie rapowej w Ameryce.

 Kiedy świat dopiero zaczynał bujać się do przebojowego singla  „Bad and Boujee,” Migosi już zapowiadali następcę „Culture”. Znajdowali jednak czas na ciekawe i inspirujące współprace. Dlatego w 2017 roku słyszeliśmy ich w dwóch świetnych popowych singlach - „Slide” Calvina Harrisa i „Bon Appétit” Katy Perry.

Do swojego repertuaru Migos powrócili pod koniec roku. Singiel „MotorSport” z Cardi B i Nicki Minaj był nie tylko idealną zapowiedzią kolejnej płyty, ale także dowodem na to, że Migos nie mają zamiaru zwalniać tempa. „Culture II” ukazało się w ostatni piątek stycznia po jeszcze jednej singlowej petardzie - „Stir Fry”, z produkcją niezastąpionego Pharrella.  „Culture II” to pierwsza ważna hip-hopowa premiera 2018 roku, ale także bardzo czytelny sygnał, kto będzie się liczył w rapie przez kolejne miesiące. Migos!

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Versace	Migos	09.2013	-	99[1]	Quality Control	[gold-US][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus, Xavier Dotson][produced by Zaytoven][31[16].R&B Chart]
Fight Night	Migos	04.2014	-	69[16]	Quality Control	[gold-US][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus, Patrick Thomas "PJ"][produced by Stack Boy Twan][17[20].R&B Chart]
Handsome and Wealthy	Migos	11.2014	-	79[8]	Quality Control	[gold-US][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus, Darryl McCorkell][produced by Cheeze Beatz][20[20].R&B Chart]
One Time	Migos	02.2015	-	107[9]	Quality Control	[written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus, Grant Decouto][produced by Deko][34[9].R&B Chart]
Just for Tonight	Migos featuring Chris Brown	.2015	-	117	Quality Control	-
One Time	Migos	02.2015	-	107[9]	Quality Control	[written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus, Grant Decouto][produced by Deko][34[9].R&B Chart]
Bricks	Carnage Featuring Migos	02.2015	-	-	Quality Control	[48[1].R&B Chart]
Pipe It Up	Migos	12.2015	-	106[7]	Quality Control	[written by Quavious Marshall,Kirsnick Ball,Shane Lindstrom][produced by Murda Beatz][38[9].R&B Chart]
Just for Tonight	Migos featuring Chris Brown	.2015	-	117	Quality Control	-
Look at My Dab	Migos	03.2016	-	87[1]	Quality Control	[written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball][produced by Drumma Boy][28[6].R&B Chart]
Key to the Streets	YFN Lucci Featuring Migos & Trouble	11.2016	-	70[11]	Quality Control	[platinum-US][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball,Rayshawn Bennett, Mariel Orr, June James][produced by James ][27[20].R&B Chart]
Bad and Boujee	Migos featuring Lil Uzi Vert	01.2017	30[15]	1[3][36]	Quality Control QMCE 31600796 [UK]	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Quavious Marshall, Kiari Cephus,Robert Mandell, Symere Woods, Leland Wayne][produced by Metro Boomin ,G Koop][1[10][26].R&B Chart]
T-Shirt	Migos	02.2017	82[1]	19[25]	Quality Control QMCE 31600872 [UK]	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus, Trevon Campbell, James Rosser Jr., Brandon Rackley][produced by Nard & B, XL Eagle][11[25].R&B Chart]
Culture	Migos featuring DJ Khaled	02.2017	-	93[1]	Quality Control	[written by Quavo, Takeoff, Offset , DJ Khaled, DY & Jeff Lacroix][36[1].R&B Chart]
Call Casting	Migos	02.2017	-	62[1]	Quality Control Music	[written by Quavious Marshall,Kirshnik Ball,Kiari Cephus,Tyron Douglas,Rubin Sanders][produced by Buddah Bless,Bron Bron][25[3].R&B Chart]
Get Right Witcha	Migos	02.2017	-	72[1]	Quality Control Music	[gold-US][written by Quavious Marshall,Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Shane Lindstrom,Xavier Dotson][produced by Murda Beatz,Zaytoven][29[8].R&B Chart]
Big On Big	Migos	02.2017	-	108[1]	Quality Control Music	[written by Quavo, Takeoff, Offset & Zaytoven][47[1].R&B Chart]
Brown Paper Bag	Migos	02.2017	-	101[1]	Quality Control Music	[written by Quavo, Takeoff, Offset & Zaytoven][40[1].R&B Chart]
Deadz	Migos Featuing 2 Chainz	02.2017	-	105[1]	Quality Control Music	[written by Quavious Marshall,Kirshnik Ball,Kiari Cephus,Tauheed Epps,Ronald LaTour][produced by Cardo][45[1].R&B Chart]
All Ass	Migos	02.2017	-	107[1]	Quality Control Music	[written by Quavo, Takeoff , Offset & Nathaniel Caserta][46[1].R&B Chart]
Out Yo Way	Migos	02.2017	-	115[1]	Quality Control Music	[written by Quavo, Takeoff , Offset, Nathaniel Caserta & Joshua Cross][101.R&B Chart]
What The Price	Migos	02.2017	-	102[2]	Quality Control Music	[41[1].R&B Chart]
Kelly Price	Migos Featuring Travis Scott	02.2017	-	58[2]	Quality Control Music	[written by Quavious Keyate Marshall,Kirshnik Ball,Kiari Kendrell Cephus,Jacques Webster II,Courtney Elkins,Jared Jackson][produced by Cash Clay Beats,Deraj Global][23[3].R&B Chart]
Peek a Boo	Lil Yachty featuring Migos	05.2017	-	78[4]	Quality Control	[gold-US][written by Miles McCollum ,Ricky Harrell, Jr., Quavious Marshall, Kiari Cephus, Kirsnick Ball][produced by Ricky Racks][33[9].R&B Chart]
Gucci On My	Mike WiLL Made-It Featuring 21 Savage, YG & Migos	03.2017	-	110[3]	-	[41[1].R&B Chart]
Body	Sean Paul featuring Migos	05.2017	76[1]	-	Island GBUM 71701617 [UK]	[written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus ,Sean Paul Henriques, Vincent Berry, Matthew Keaven,Jamal Rashid, Don Corleon][produced by Don Corleon]
Slide	Calvin Harris Featuring Frank Ocean & Migos	06.2017	10[25]	25[20]	Columbia GBARL 1700262 [UK]	[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Quavious Marshall, Kiari Cephus,Adam Wiles ,Christopher Breaux][produced by Calvin Harris][12[22].R&B Chart]
Bon Appétit	Katy Perry featuring Migos	06.2017	37[9]	59[6]	Capitol USUM 71702488 [UK]	[platinum-US][silver-UK][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus,Katy Perry,Max Martin, Shellback, Oscar Holter, Ferras Alqaisi][produced by Max Martin, Shellback, Oscar Holter]
Blue Cheese	2 Chainz featuring Migos	07.2017	-	111[1]	Quality Control Music	[101.R&B Chart]
Major Bag Alert	DJ Khaled Featuring Migos	07.2017	-	124[1]	Quality Control Music	[108.R&B Chart]
Iced Out My Arm	DJ Khaled Featuring Future, Migos, 21 Savage & T.I.	07.2017	-	105[1]	Quality Control Music	[102.R&B Chart]
Slippery	Migos featuring Gucci Mane	07.2017	-	29[21]	Quality Control	[gold-US][silver-UK][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus,Grant Decouto, Joshua Parker, Radric Davis][produced by Deko, OG Parker][12[24].R&B Chart]
Too Hotty	Quavo, Takeoff & Offset	11.2017	-	91[4]	Quality Control	[written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus, Joshua Luellen][produced by Southside][37[6].R&B Chart]
What the Price	Migos	.2017	-	102	Quality Control	-
I Get the Bag	Gucci Mane Featuring Migos	11.2017	-	11[27]	GUWOP	[4x-platinum-US][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Radric Davis,Leland Wayne, Joshua Luellen][produced by Metro Boomin ,Southside][5[26].R&B Chart]
MotorSport	Migos with Nicki Minaj and Cardi B	12.2017	49[17]	6[22]	Motown/Quality Control USUM 71712002 [UK]	[6x-platinum-US][gold-UK][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus,Onika Maraj, Belcalis Almanzar, Shane Lindstrom ,Tim Gomringer, Kevin Gomringer][produced by Murda Beatz, Cubeatz ][3[22].R&B Chart]
Danger	Migos with Marshmello	12.2017	-	82[1]	Quality Control	[gold-US][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus,Chris Comstock,Paul Judge][produced by Judge, Marshmello][34[3].R&B Chart]
Stir Fry	Migos	02.2018	51[9]	8[15]	Motown/Quality Control USUM 71714081 [UK]	[5x-platinum-US][silver-UK][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus,Pharrell Williams][produced by Pharrell Williams][5[22].R&B Chart]
Supastars	Migos	02.2018	-	53[1]	Quality Control	[gold-US][written by Quavious Marshall,Kirshnik Ball,Kiari Cephus,Carlton Mays, Jr.,Tyron Douglas,Daryl McPherson][produced by Honorable C.N.O.T.E.,Buddah Bless,DJ Durel][27[2].R&B Chart]
Higher We Go (Intro)	Migos	02.2018	-	83[1]	Quality Control	-
Narcos	Migos	02.2018	-	36[9]	Quality Control	[3x-platinum-US][silver-UK][written by Quavious Marshall,Kiari Cephus,Kirsnick Ball,Daryl McPherson,Henry Celestin,Robert Martino][produced by DJ Durel,Quavo][17[17].R&B Chart]
BBO (Bad Bitches Only)	Migos Featuring 21 Savage	02.2018	-	48[2]	Quality Control	[platinum-US][written by Quavious Marshall,Kiari Cephus,Kirsnick Ball,Shayaa Abraham-Joseph,Tyron Douglas,Kanye West,Daryl McPherson,Mike Dean,Earl Moss][produced by Buddah Bless,West,DJ Durel,Quavo,Dean][24[2].R&B Chart]
Auto Pilot (Huncho on the Beat)	Migos	02.2018	-	85[1]	Quality Control	[written by Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Quavious Marshall,Daryl McPherson][produced by Quavo,DJ Durel][41[1].R&B Chart]
Beast	Migos	02.2018	-	112[1]	Motown/Quality Control	[written by Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Quavious Marshall,Shane Lindstrom][produced by Murda Beatz][102.R&B Chart]
Walk It Talk It	Migos featuring Drake	02.2018	31[8]	10[10]	Motown/Quality Control USUM 71800983 [UK]	[6x-platinum-US][gold-UK][written by Quavious Marshall, Kirsnick Ball, Kiari Cephus,Aubrey Graham, Joshua Parker, Andrew Decouto, Jerel Nance][produced by OG Parker, Deko][7[22].R&B Chart]
Emoji a Chain	Migos	02.2018	-	87[1]	Quality Control	[written by Mike Dean,Kirsnick Ball,Leland Wayne,Kiari Cephus,Quavious Marshall][produced by Metro Boomin][43[1].R&B Chart]
Crown The Kings	Migos	02.2018	-	113[1]	Motown/Quality Control	[written by Bob Marley,Peter Tosh,Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Quavious Marshall,Daryl McPherson][produced by Quavo,DJ Durel][103.R&B Chart]
Higher We Go (Intro)	Migos	02.2018	-	83[1]	Motown/Quality Control	[written by Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Quavious Marshall,Leland Tyler Wayne,Danny Zook][produced by Metro Boomin,Quavo][40[1].R&B Chart]
CC	Migos	02.2018	-	96[1]	Quality Control	[written by Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Quavious Marshall,Radric Delantic Davis,Daryl McPherson][produced by Quavo,DJ Durel][45[1].R&B Chart]
Gang Gang	Migos	02.2018	-	73[1]	Quality Control	[gold-US][written by Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Quavious Marshall,Shane Lindstrom][produced by Murda Beatz][35[1].R&B Chart]
Open It Up	Migos	02.2018	-	118[1]	Motown/Quality Control	[written by Ronald LaTour,Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Quavious Marshall][produced by Cardo][105.R&B Chart]
Too Playa	Migos Featuing 2 Chainz	02.2018	-	109[1]	Motown/Quality Control	[written by Tauheed Epps,Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Quavious Marshall,Daryl McPherson][produced by Quavo,DJ Durel]
Flooded	Migos	02.2018	-	120[1]	Motown/Quality Control	[written by Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Quavious Marshall,Jerel Nance,Isaac Earl Bynum,Daryl McPherson][produced by DJ Durel,Earl The Pearl][106.R&B Chart]
Too Much Jewelry	Migos	02.2018	-	101[1]	Quality Control	[written by Mike Dean,Xavier Dotson,Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Quavious Marshall][produced by Metro Boomin,Zaytoven][49[1].R&B Chart]
White Sand	Migos Featuring Travis Scott, Ty Dolla $ign & Big Sean	02.2018	-	64[1]	Quality Control	[gold-US][written by Sean Anderson,Jacques Webster,Kirsnick Ball,Kiari Cephus,Quavious Marshall,Tyrone William Griffin Jr.,Wesley Glass,Daryl McPherson][produced by Travis Scott,Ty Dolla $ign,Quavo,DJ Durel,Wheezy][31[1].R&B Chart]
Notice Me	Migos Featuring Post Malone	02.2018	-	52[5]	Quality Control	[platinum-US][written by Quavious Marshall,Kiari Cephus,Kirsnick Ball,Austin Post,Trocon Roberts, Jr.,Steven Bolden][produced by FKi 1st][26[5].R&B Chart]
Solitaire	Gucci Mane Featuring Migos & Lil Yachty	03.2018	-	108[1]	Atlantic	[written by Radric Davis,Quavious Marshall,Kirshnik Ball,Miles McCollum,Daryl McPherson,Grant Dickinson][produced by Da Honorable C.N.O.T.E.,DJ Durel,Quavo,Lab Cook]
Drip	Cardi B Featuring Migos	04.2018	41[4]	21[10]	Atlantic USAT 21801395	[platinum-US][written by Belcalis Almanzar, Quavious Marshall ,Kirsnick Ball, Kiari Cephus ,Joshua Cross][produced by Cassius Jay, Nonstop Da Hitman][15[11].R&B Chart]
Pure Water	Mustard & Migos	02.2019	62[11]	23[25]	Interscope/Quality Control USUM 71823136 [UK]	[4x-platinum-US][gold-UK][written by Dijon McFarlane,Kiari Kendrell Cephus,Kirsnick Khari Bal,Quavious Keyate Marshall][produced by Mustard,Gylttryp][10[26].R&B Chart]
Stripper Bowl	Migos	07.2019	-	119[1]	Motown/Quality Control	[written by Quavo , Offset, Takeoff & DJ Durel][102.R&B Chart]
RAW SHIT	DaBaby Featuring Migos	10.2019	-	51[2]	Motown/Quality Control	[gold-US][27[2].R&B Chart]
Give No Fxk	Migos featuring Drake	02.2020	96[1]	48[1]	Motown/Quality Control/RCA USUG 12000028 [UK]	[written by Quavious Marshall,Kirshnik Ball,Kiari Cephus,Jacques Webster II,Jeffery Williams,Daryl McPherson,Shane Lindstrom,Jonah Yano,Joseph L'Étranger][produced by DJ Durel,Murda Beatz,YanoL'Étranger][19[1].R&B Chart]
Need It	Migos Featuring YoungBoy Never Broke Again	06.2020	-	62[15]	Motown/Quality Control	[2x-platinum-US][written by Curtis Jackson,Tony Cottrell,Quavious Marshall,Kiari Cephus,Kirshnik Khari Ball,Tyron Douglas,Kentrell Gaulden][produced by Buddah Bless][27[19].R&B Chart]
Straightenin'	Migos	05.2021	72[2]	23[14]	Motown/Quality Control USUG 12100188 [UK]	[platinum-US][written by Quavious Marshall, Kirshnik Ball, Kiari Cephus, Daryl McPherson, Ahn-tuan Tran, Chi Trieu ,Kilian Mbelo, Latos Konstantinos ,Tom Dettinger][produced by DJ Durel, Atake, Sluzyyy, Slime Castro, Nuki, Osiris][9[14].R&B Chart]
We Going Crazy	DJ Khaled Featuring H.E.R. & Migos	05.2021	-	103[1]	We The Best / Epic	[written by DJ Khaled][47[1].R&B Chart]
Avalanche	Migos	06.2021	90[1]	27[2]	Motown/Quality Control USUMV 2100898 [UK]	[written by Quavious Marshall,Kiari Cephus,Kirshnik Ball,Daryl McPherson,Norman Whitfield,Barrett Strong][produced by DJ Durel,Quavo][12[2].R&B Chart]
Picasso	Migos & Future	06.2021	-	102[1]	Motown/Quality Control	[47[1].R&B Chart]
Antisocial	Migos Featuring Juice WRLD	06.2021	-	106[1]	Motown/Quality Control	-
Type Shit	Migos & Cardi B	06.2021	-	71[1]	Motown/Quality Control	[30[1].R&B Chart]
Light It Up	Migos Featuring Pop Smoke	06.2021	-	114[1]	Motown/Quality Control	-
Jane	Migos	06.2021	-	115[1]	Motown/Quality Control	-
What You See	Migos & Justin Bieber	06.2021	-	125[1]	Motown/Quality Control	-
Roadrunner	Migos	06.2021	-	116[1]	Motown/Quality Control	-
Vaccine	Migos	06.2021	-	103[1]	Motown/Quality Control	-
Modern Day	Migos	06.2021	-	61[1]	Motown/Quality Control	[written by Quavo, Offset , Takeoff, Murda Beatz & Jordan Fox][26[2].R&B Chart]
Birthday	Migos	06.2021	-	111[1]	Motown/Quality Control	-
Malibu	Migos Featuring Polo G	06.2021	-	65[1]	Motown/Quality Control	[written by Quavo, Offset, Takeoff, Polo G, Darryl Clemons, Nasir Moore & Rasool Diaz][28[1].R&B Chart]
Having Our Way	Migos Featuring Drake	06.2021	49[2]	15[4]	Motown/Quality Control USUG 12101672	[gold-US][written by Quavious Marshall, Kiari Cephus, Kirshnik Ball ,Aubrey Graham, Tyshane Thompson ,Nima Jahanbin, Paimon Jahanbin ,Amir Stevie B ,Jack LoMastro][produced by Wallis Lane, Azul Wynter, LoMastro, Preme][5[5].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No Label 2	Migos	06.2014	-	175[1]	Quality Control	[produced by Zaytoven, Metro Boomin, TM88 ,Honorable C.N.O.T.E., DJ Plugg, Murda Beatz, Phenom Da Don, Mack Boy, Stack Boy Twan, Cheese, Breezey Muzik, Cassius]
Yung Rich Nation	Migos	08.2015	-	17[2]	Quality Control	[produced by Deko ,DJ Durel ,Honorable C.N.O.T.E., Murda Beatz ,OG Parker ,Zaytoven]
Culture	Migos	02.2017	16[11]	1[1][108]	Quality Control Music 0814908022701	[platinum-US][gold-UK][produced by 808Godz ,Bron Bron ,Buddah Bless ,Cardo, Cash Clay Beats, Cassius Jay, Deko, Deraj Global ,DY, G Koop, Keanu Beats, Metro Boomin, Murda Beatz, Nard & B, OG Parker, Purps, Ricky Racks, Tre Pounds, XL Eagle, Zaytoven]
Culture II	Migos	02.2018	4[20]	1[1][110]	Virgin 6735986	[2x-platinum-US][gold-UK][produced by Buddah Bless, Cardo ,Cassius Jay, Cubeatz ,Deko ,DJ Durel, Dun Deal, Earl the Pearl, Figurez Made It, FKi, Honorable C.N.O.T.E., JSDG ,Kanye West, Manny Flexx, Metro Boomin, Mike Dean ,Murda Beatz, Nonstop da Hitman, OG Parker, Pharrell Williams, Ricky Racks, StaccDaGreatest, The Arcade ,Travis Scott ,Ty Dolla Sign,Wheezy,Will Major, Zaytoven]
Culture III	Migos	06.2021	9[4]	2[22]	Motown/Quality Control 0602438319510	[produced by 808Melo, Atake ,Azul Wynter, BGudini, Beam, Buddah Bless, Carnage, Ciaga, Danny Wolf, DJ Durel ,Dun Deal, Fabio Aguilar, Gunboi, Jabz, Jack LoMastro ,Jordan Fox ,Joseph L'Etranger, Keanu Beats ,Kid Hazel, Mars, Murda Beatz, Nas Moore ,Nils, Nuki, OG Parker, Osiris, Oz, Pooh Beatz, Preme, Pvlace, Pyrex, Rasool Diaz ,Rvnes, Quavo, Section 8, Slime Castro ,Sluzyyy, Smash David, Sonic, Squill, Swirv ,Tay Keith ,Trauma Tone, Wallis Lane, Will Major, Zaytoven]

Geneva

Geneva była brytyjską alternatywną grupą rockową z Aberdeen w Szkocji .
Zespół powstał w 1992 roku założony przez wokalistę Andrew Montgomery'ego i gitarzystę Stevena Dora. Zrekrutowali drugiego gitarzystę Stuarta Evansa, basistę Keitha Grahama i perkusistę Craiga Browna. Craig został później zastąpiony przez Douglasa Caskie. Pierwotnie zespół nosił nazwę "Sunfish". 
Jedna z ich demówek trafiła do wytwórni Suede , Nude , która podpisała z nimi kontrakt w 1996 roku. Zespół zmienił nazwę, początkowo na Garland, a następnie na Geneva, i wydał swój debiutancki singiel "No One Speaks" w tym samym roku. Zespół wydał drugi singiel "Into the Blue", który zbiegał się z trasą.


Zespół dobrze pasował do ówczesnej sceny muzycznej i był dobrze promowany przez brytyjską prasę muzyczną tamtych czasów. W reakcji na zanikającą scenę britpop wiele zespołów odrzuciło ideały chłopięce takich zespołów jak Oasis i napisało mroczniejsze, bardziej inteligentne utwory  współczesnych, takich jak Gene i Strangelove . Względnie wysoki głos Montgomery'ego był często porównywany do Bretta Andersona z Suede.

Genewa wydała swój debiutancki album " Further" na początku czerwca 1997r. Album mieszał power pop z mroczniejszymi piosenkami. Osiągnął 20 miejsce na brytyjskiej liście albumów i brał udział w plebiscycie NME "Single of the Year", "Tranquilizer" oraz "Best Regrets", "No Speaks" i "Into the Blue". Wszystkie cztery single z albumu dotarły do ​​Top 40 w Wielkiej Brytanii.

Drugi album, Weather Underground , został wydany w marcu 2000 roku, po ponad roku sporów z wytwórnią muzyczną zespołu. Poprzedził go singiel "Dollars in the Heavens" (który tylko trafił do UK Top 60), a następnie singiel "If You Have To Go". Zespół rozpadł się pod koniec tego roku.


Po rozpadzie Genewa, Evans i Graham założyli 69CORP i wydali album " Our Present to the Future" w 2005 roku, chociaż 69CORP składa się teraz z samego Grahama.

Andrew Montgomery rozpoczął współpracę muzyczną, w szczególności z amerykańskim kompozytorem Benem Neillem i guru electronica Leeds ,Overseer . Montgomery założył zespół Amityville z gitarzystą Stuartem Peckiem i perkusistą Davidem Bevisem; w 2004 r. wydali Pacific Radio Fire EP  zyskując  uznanie krytyki - ograniczone wydawnictwo, szybko się wyprzedało. Amityville rozpadło się pod koniec 2005 roku, a Montgomery założył duet z Kerisem Howardem zwany  St Famous. W marcu 2009 Montgomery ogłosił na stronie Myspace zespołu, że Keris Howard zdecydował się opuścić zespół, a St Famous rozwiązano.

Montgomery ogłosił w lipcu 2014 r., że jego debiutancki solowy album "Ruled By Dreams" zostanie wydany  w dniu 5 października 2014 r., Wspierany brytyjską trasą koncertową, album wspierali gitarzysta Suede Richard  Oakes , norweska wokalistka Kate Havnevik, a także producent  i wspóautor utworów  Britney Spears , Robyn , Frou Frou i  Alison Moyet ,Sean  McGhee . 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No One Speaks/What Your Shrink Says	Geneva	10.1996	32[3]	-	Nude NUD 22CD	[written by Dora, Montgomery][produced by Mike Hedges]
Into The Blue/At The Core	Geneva	02.1997	26[9]	-	Nude NUD 25CD	[written by Montgomery, Evans, Graham][produced by Mike Hedges]
Tranquilizer/Driftwood	Geneva	05.1997	24[5]	-	Nude NUD 28CD	[written by Graham, Montgomery][produced by Mike Hedges]
Best Regrets/Selfbelief	Geneva	08.1997	38[3]	-	Nude NUD 31CD	[written by Dora, Montgomery][produced by Mike Hedges]
Dollars In The Heavens/Echo Chamber	Geneva	11.1999	59[3]	-	Nude NUD 46CD	[written by Evans, Montgomery][produced by Tommy D]
If You Have To Go/Bring Down The Sun	Geneva	03.2000	69[3]	-	Nude NUD 49CD	[written by Evans, Montgomery][produced by Tommy D]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Further	Geneva	06.1997	20[6]	-	Nude NUDE 7CD	[produced by Mike Hedges]
Weather Underground	Geneva	03.2000	117[1]	-	Nude NUDE 15CD	-

Generation X

Swą nazwę zespół wziął od tytułu książki autorstwa Chrisa Hambletta i Jane Deverson z 1964r., zawierającej wywiady z młodzieżą tamtego okresu i jej wypowiedzi na temat seksu, polityki, religii, narkotyków, itd. Książkę tę Tony James i Billy Idol znaleźli w bibliotece matki tego ostatniego.

Zadebiutowali w składzie: Billy Idol (gitara, śpiew), Tony James (bas, śpiew) i John Towe (perkusja) na koncercie w Central College Of Art And Desing, 10 grudnia 1976r. 21 grudnia tego samego roku zostali zaproszeni do wzięcia udziału w koncercie z okazji otwarcia klubu Roxy. Wkrótce później Billy przekwalifikował się na wokalistę, a posadę gitarzysty zaproponowano Bobowi Andrewsowi, którego znaleziono w młodzieżowym klubie Paradox.

W maju 1977 roku zespół opuścił John Towe, a jego następcą został Mark Laff, który zadebiutował z nowymi kolegami na Top Rank w Cardiff, 14.06.1977r. W lipcu Generation X podpisali kontrakt z firmą Chrysalis i wkrótce (03.09) wydali debiutancki singiel "Your Generation" - swoistą parodię klasyka The Who - "My Generation".
Po wydaniu kolejnych dwóch małych krążków przyszedł czas na debiutancki album zatytułowany po prostu "Generation X", a wydany przez Chrysalis 17 marca 1978r. Zespół promował go na 25-koncertowym brytyjskim tournee, zakończonym pod koniec kwietnia.

Jerzy A. Rzewuski: "Idol, starszy od kolegów z zespołu znał dobrze muzykę lat sześćdziesiątych - Rolling Stones, Beatles, The Who czego dowodem były kompozycje zawarte na wspomnianym, pierwszym longplayu grupy (można się na nim dopatrzyć także wpływu Lou Reeda). Pomimo, że zespół grał znacznie bieglej od innych kopistów stylów ubiegłej dekady, w sumie był mało oryginalny i wtórny. Naturalna koleją rzeczy, w momencie pojawienia się bardziej twórczych talentów, Generation X zostali zepchnięci na drugi plan. Dysponując kontraktem z dużą wytwórnią mogli sobie pozwolić na jeszcze jeden zryw w 1979r. wydając album "The Valley Of The Dolls" (poprzedzony kolejnym brytyjskim Tournee na przełomie listopada i grudnia 1978r.). Przyjęty chłodno przez publiczność, ostro skrytykowany przez recenzentów, nie tylko obnażył brak jakiejkolwiek koncepcji stylistycznej, ale faktycznie przekreślił wszelkie szanse przebicia się przez coraz silniejsza konkurencję."

Po półtorarocznej przerwie Generation X postanowili spróbować jeszcze raz. Tym razem za perkusja zasiadł Terry Chimes z The Clash. Grupa wydała singiel "Dancing With Myself", album "Kiss Me Deadly" i ... rozpadła się, w lutym 1981 roku. W ostatnim okresie działalności występowała jako Gen X. Billy Idol rozpoczął karierę solową, która z powodzeniem kontynuuje do dziś.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Your generation/Day by day	Generation X	09.1977	36[4]	-	Chrysalis CHS 2165	[written by Idol, James][produced by Phil Wainman]
Wild youth/Wild dub	Generation X	11.1977	-	-	Chrysalis CHS 2189	[written by Idol, James][produced by Phil Wainman]
Ready steady go/No no no	Generation X	02.1978	47[3]	-	Chrysalis CHS 2207	[written by Idol, James][produced by Martin Rushent]
King rocker/Gimme some truth	Generation X	01.1979	11[9]	-	Chrysalis ChS 2261	[written by Idol, James][produced by Ian Hunter]
Valley of the dolls/Shaking all over	Generation X	03.1979	23[7]	-	Chrysalis CHS 2310	[written by Idol, James][produced by Ian Hunter]
Fridays angels/Trying for kicks/This heat	Generation X	06.1979	62[2]	-	Chrysalis CHS 2320	[written by Idol, James][produced by Ian Hunter]
Dancing with myself	Gen X	10.1980	62[2]	-	Chrysalis CHS 2444	[written by Idol, James][produced by Keith Forsey]
Dancing with myself/Untouchables/King rocker/Rock on EP.	Gen X	01.1981	60[4]	-	Chrysalis CHS 2488	[written by Idol, James][produced by Keith Forsey]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Generation X	Generation X	04.1978	29[4]	-	Chrysalis CHR 1169	[produced by Martin Rushent]
Valley of the dolls	Generation X	02.1979	51[5]	-	Chrysalis CHR 1193	[produced by Ian Hunter]

General Saint

Clint Eastwood & General Saint był duetem djów reggae z początku lat 80-tych, składający  się z Clinta Eastwooda (ur. Robert Anthony Brammer) i General Saint (ur. Winston Hislop ).
Eastwood był już uznanym solowym didżejem, który nagrał kilka albumów, kiedy połączył siły z brytyjskim DJ'em Saint.

 Ich pierwszym wydawnictwem było "Tribute to General Echo ", o niedawno zabitym  DJ'u. W 1984 r. trafili na brytyjską listę singli z wersją "Last Plane (One Way Ticket)". Oba albumy studyjne duetu trafiły do Top5 UK Independent Chart w Wielkiej Brytanii . Saint przeszedł do kariery solowej, wydając single takie jak "Save The Last Dance For Me" i "Oh Carol" (obie z udziałem Dona Campbella ). Jeden z występów na żywo duetu został nagrany przez BBC dla programu In Concert , a następnie wydany jako album.

Duet ponownie spotkał się na festiwalu Luton Love Music Hate Racism. Nakręcił teledysk do Love Music Hate Racism z udziałem zespołu   Shabby Tinkerz i wystąpił na żywo w programie BBC Radio 2 Marka Lamarra . Podjęli trasę po Wielkiej Brytanii w 2011 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Oh Carol!/Time On The Move	General Saint featuring Don Campbell	04.1994	54[5]	-	Copasetic COP 0009	[produced by General Saint, Jazzwald , W. Scarlett ]
Save The Last Dance For Me	General Saint featuring Don Campbell	08.1994	75[2]	-	Copasetic COPCD 12	[written by Pomus, Shuman][produced by Jazwad, Fishbrown, Jeckyl]

General Levy

General Levy   (ur. Paul Levy , 28 kwietnia 1971, Londyn, Anglia) to angielski ragga deejay , regularnie wykorzystywany w studyjnych utworach drum and bass DJ-ów. Najbardziej znany jest z utworu "Incredible", który nagrał z M-Beat. Zremiksowana wersja tego osiągnęła numer 8 na brytyjskiej liście Singles Chart w 1994 roku.

Pierwsze nagrania General Levy były w niezależnej wytwórni  płytowej , Fashion Records, która podpisała umowę dystrybucyjną z London Records na reedycje utworów, które nagrał. Miał wcześniejsze wydawnictwa z producentami płyt Lloydy Crucial i Robbo Ranx (później z BBC 1xtra), ale były to głównie utwory, które były hitami undergroundowej sceny dancehall .

 General Levy został ostracyzowany przez brytyjską scenę jungle w 1994 roku, ze względu na komentarze, które poczynił w związku z jego współpracą z M-Beat na temat "Incredible".
General Levy krótko współpracował z Rocco Barker z Flesh dla Lulu w zespole The Space Police. Levy pojawił się także w utworze "Only God Can Judge Me" autorstwa piosenkarza R & B Marka Morrisona .

Współpracował z wokalistką Sugness na swoim albumie The Three Pyramids Club z 1998 roku, na ścieżce "Girl".

Levy występował w wielu systemach dźwiękowych pod koniec lat 80-tych i na początku lat 90-tych, takich jak Java One love i Tippertone Sound .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Monkey Man/Mad Them	General Levy	09.1993	75[1]	-	FFRR F 214	[written by Toots Hibbert]
Incredible	M-Beat Featuring General Levy	06.1994	39[4]	-	Renk RENKT 42CD	[written by M-Beat][produced by M-Beat]
Incredible	M-Beat Featuring General Levy	09.1994	8[12]	-	Renk RENKT 45CD	[written by M-Beat][produced by M-Beat]
Shak (What Ya Mama Gave Ya)	General Levy vs. Zeus feat. Bally Jagpal	03.2004	51[2]	-	East West EW 281CD	-

Gene

Gene,grupa brytyjska. Powstała latem 1993r w Watford. Założyli ją Steve Mason (17.04.1971r, Pontypridd, Walia) - g, Kevin Miles (17.07.1967r; Sheffield)- b i Matt Wingley (właśc. Matt James; 29.10.1966r, High Wycombe) - dr, którzy wcześniej współtworzyli zespół Spin, znany z albumu  „In Motion" (Foundation, 1991; Miles dołączył już po jego nagraniu). Składu dopełnił Martin Rossiter (15.05.1971r ; Cardiff, Walia) - voc, k, wywodzący się z Raintree County i Drop. Działała do grudnia 2004r.

 Na początku 1994r grupa związała się z maleńką firmą Costermonger, utworzoną przez dwóch dziennikarzy - Keitha Camerona z „New Musical Express" i Roya Wilkinsona z „Select". I w kwietniu tego roku zadebiutowała' singlem For The Dead/Child's Body, wydanym w niewielkim nakładzie 1994 egzemplarzy. Zapewne nie przypadkiem płytka uznana została za singel miesiąca przez „New Musical Express" i  „Select". A towarzyszący jej wydaniu rozgłos umożliwił formacji podpisanie kontraktu z wytwórnią Polydor, chociaż do 1996 angielskie wydawnictwa Gene ukazywały się z nalepką Costermonger; Drugi singel  Be My Light Be My Guide/This Is Not My Crime z sierpnia 1994, promowany m.in. na wspólnym koncercie z Pulp w londyńskim Kentish Town Forum, występie na festiwalu w Reading oraz  dwóch trasach po kraju i jednej po Francji, dotarł do pierwszego miejsca list wydawnictw niezależnych.


Grupa  ugruntowała  sukces  płytką Sleep Well Tonight/Sick Sober And Sorry'/Her Fifteen Years z października 1994r. W tym czasie pracowała już z producentem Philem Vinallem nad pierwszym albumem, „Olympian", wydanym w marcu 1995r, promowanym singlami Haunted By You/Do You Want To Hear It From Mel How Much For Love z lutego i Olympian/I Can't Decide If She Really Loves Me (piosenka  z repertuaru Bucks Fizz)/To See The Lights z lipca tego roku.
Było to jeszcze dzieło nieco naiwne i wtórne, ujawniające  z jednej strony wpływ The Smiths, z drugiej - Faces i The Jam, ale zawierało wystarczająco wiele zachwycająco świeżych piosenek, jak Haunted By You,  Sleep Well Tonight, Olympian i Your Love It Lies, by odniosło sukces.

 Muzykę Gene cechowały melodie pełne melancholii, ale i rockowe uderzenie; w tekstach  dominowały czarne barwy i cyniczna tonacja,ale nie brakowało też liryzmu. Latem 1995r formacja zaprezentowała się na festiwalach w Glastonbury i Reading, później koncertowała w Europie (m.in. u boku Oasis), w  Japonii i Stanach, a w styczniu następnego roku odbyła kolejną trasę po kraju. Wtedy na rynek trafiły wznowienie debiutanckiego singla For The Dead/Child's Body i zbiór rzadkich nagrań „To See The Lights"; zawierający oprócz własnych piosenek m.in; wykonania Don't Let Me Down The Beatles z sesji dla radia BBC  i Say A Little Prayer Burta Bacharacha z występu na festiwalu w Glastonbury. Obie płyty zyskały sporą popularność.


W lutym 1997r ukazał się album „Drawn To The Deep End", wyprodukowany przez Christophera Merricka Hughesa, nagrany z gościnnym udziałem m.in. Juliana Wilsona - k, Brlyna Hawortha - g, Carol Kenyon - voc i Betsi Miller - voc.Towarzyszyły mu single: Fighting Fit/Drawn To The Deep End z października  1996r, We Could Be Kings/ Dolce/Gabbana Or Nowt ze stycznia 1997r, Where Are They Now?/Cast Out In The Seventies z maja (jednym z jego wariantów była koncertowa czwórka " Live At The Royal Albert Hall") i Speak To Me Someone/As The Bruises Fade z lipca tego roku. Dla części słuchaczy był świadectwem dojrzałości Gene: dokonaniem bardziej wyrafinowanym i zdecydowanie lepiej wyprodukowanym niż debiut, inni uważali, że zaszkodziły mu wybujałe ambicje muzyków.
Największe kontrowersje wzbudziły takie kompozycje, jak  urozmaicona formalnie, przesycona niemal artrockowym duchem New Amusements. W repertuarze nie zabrało wszakże wspaniałych, przebojowych piosenek bliższych „Olympian", np: Where Are They Now?, I Love You What Are You?, We Could Be Kings, Why I Was Born i Speak To Me Someone.


Zestaw „Revelations" z marca 1999r, wyprodukowany przez Hugh Jonesa oraz promowany singlami As Good As It Gels/Toasting The Union z lutego i Fill Her Up/Pass On To Me z kwietnia tego roku, był powrotem do muzyki mniej pretensjonalnej, oszczędniej aranżowanej. Niestety, melodiom - z wyjątkiem takich utworów, jak As Good As It Gets i Mayday - brakowało dawnej chwytliwości. Fanów nie do końca przekonał też zwrot w niektórych tekstach ku treściom politycznym (np. The British Disease) oraz zmiana  ich tonacji emocjonalnej (np. ballada Little Child, w której Rossiter dzielił się ze słuchaczami radością ojcostwa).

 Dzieło nie powtórzyło sukcesu wcześniejszych i jesienią 1999r  formacja rozstała się z Polydorem, a następne płyty nagrała dla własnej firmy Contra Music. Album „Rising For Sunset - Live At The Troubadour" z czerwca 2000r dokumentował cykl kameralnych koncetów Gene w Los Angeles i zawierał przede wszystkim urzekające wersje dawnych przebojów. Potwierdzała klasę kwartetu płyta "Libertine"  wydana w październiku 2001r we własnej firmie Sub Rosa, promowana czwórką; "Is It Over?".
Wyprodukowana przez Jonesa i Stephena Streeta, zawierała muzykę subtelniejszą i bardziej wyważoną, ale i mniej przebojową niż w przeszłości, np. Does He Have A Name?, Is It Over?, A Simple Request i Somewhere In The World.  Może dlatego dzieło nie odniosło wielkiego sukcesu. I w grudniu 2004r, po.koncercie w londyńskiej Astorii, zniechęceni muzycy rozwiązali Gene. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
For The Dead/Child's Body	Gene	05.1994	86[1]	-	Costermonger COST 1	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Phil Vinall]
Be My Light, Be My Guide/This Is Not My Crime	Gene	08.1994	54[3]	-	Costermonger COST 002	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Phil Vinall]
Sleep Well Tonight/Sick, Sober And Sorry/Her Fifteen Years	Gene	11.1994	36[9]	-	Costermonger COST 003	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Phil Vinall]
Haunted By You/Do You Want To Hear It From Me/ How Much For Love?	Gene	03.1995	32[9]	-	Costermonger COST 004	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Phil Vinall]
Olympian/I Can't Decide If She Really Loves Me/To See The Lights	Gene	07.1995	18[6]	-	Costermonger COST 005	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Phil Vinall]
For The Dead/Child's Body	Gene	01.1996	14[6]	-	Costermonger COST 006	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Phil Vinall]
Fighting Fit/ Drawn To The Deep End	Gene	11.1996	22[14]	-	Polydor COST 9	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Chris Hughes]
We Could Be Kings/Dolce And Gabbana Or Nowt	Gene	02.1997	17[11]	-	Polydor COST 10	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Chris Hughes]
Where Are They Now?/Cast Out In The Seventies	Gene	04.1997	22[4]	-	Polydor COST 11	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Chris Hughes]
Speak To Me Someone/As The Bruises Fade	Gene	08.1997	30[4]	-	Polydor COST 12	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Chris Hughes]
As Good As It Gets/To All Who Sail On Her	Gene	02.1999	23[5]	-	Polydor COST 14	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Chris Hughes]
Fill Her Up/Pass On To Me	Gene	04.1999	36[5]	-	Polydor COST 15	[written by Miles, Rossiter, James, Mason][produced by Hugh Jones]
Let Me Move On/Is It Over?	Gene	12.2004	69[2]	-	Costermonger COST 010	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Olympian	Gene	04.1995	8[17]	-	Costermonger GENE 001	[produced by Phil Vinall, Miti Adhikari]
To See the Lights	Gene	02.1996	11[4]	-	Costermonger GENE 002	[produced by Sam Cunningham, Phil Vinall, Miti Adhikari, Paul Allen]
Drawn to the Deep End	Gene	03.1997	8[16]	-	Polydor GENE 003	[produced by Christopher Merrick Hughes]
Revelations	Gene	03.1999	25[4]	-	Polydor GENEC 4	[produced by Hugh Jones]
Rising For Sunset	Gene	07.2000	118[1]	-	Contra CONTRA1 CD	[produced by Gene]
Libertine	Gene	11.2001	92[1]	-	Contra Music CONTRA 2CD	[produced by Hugh Jones]

Orbital

Duet z nurtu ambient techno, który zaczął wprowadzać improwizacje do muzyki elektronicznej. W odróżnieniu od koncertów innych grup, Orbital nie ogranicza się do wykorzystywania magnetofonów DAT czy wcześniej przygotowanych taśm. Zespół dysponuje różnorodną bazą sampli - na "Satan" wykorzystano np. fragment jednego z utworów Butthole Surfers, a na "Choice" - grupy Crass.

W skład Orbital wchodzą bracia Paul (ur. 19.05.1968 r. w Dartford w hrabstwie Kent, Anglia) i Philip (ur, 9.01.1964 r.} Hartnollowie. Nazwę Orbital zasugerował im Chris Daly z klubu Tufty. Imprezy M25 odbywały się tak blisko ich domu w Dunton Green, że zdecydowali nazwać duet na cześć tej najmniej romantycznej drogi w Anglii (M25 to numer autostrady-obwodnicy Londynu). Nazwa taka nawiązuje poza tym do zapętlonych motywów melodycznych w muzyce techno.

Nim Orbital zainaugurował działalność w 1987 r., Paul Hartnoll grał w zespole Noddy &. The Satellites i pracował w różnych dziwnych miejscach, natomiast jego brat zarabiał jako barman i murarz. Pierwszy wspólny koncert dali w klubie Grasshopper w Westerham w hrabstwie Kent (Anglia) w 1989r. Następnie zaangażowała ich wytwórnia FFRR (oddział londyński).

Pierwszym nagraniem Orbital dla tej firmy było "Chime" z marca 1990 r.: utwór ten otworzył całą serię dramatycznych, krótkich tytułów ("Omen","Satan". "Belfast"). W 1992 r. Paul wspólnie z Michaelem Hazellem zrealizowali jednorazowy projekt Golden Girls "Kinetic", który na licencji Kudos wydala firma R&S;. W październiku tego samego roku Orbita] przeniósł się do powstałego nowego pododdziału wytwórni FFRR Internal - jej nakładem ukazał się singel Radiccio (na którym śpiewała Kirsty z Opus 111): bracia realizowali także wiele remiksów. Wśród ich klientów wymienić można grupę The Shamen, Queen Latifah, zespól Beat Meat Manifesto oraz RMF.

W 1994 r. Orbital wystąpił na festiwalu w Glastonbury i przyczynił się do powstania ścieżki dźwiękowej do filmu "Shopping". Zanim ukazała się oficjalnie trzecia płyta Snivillisation, taśmy z wykradzionym materiałem krążyły od dawna po Londynie. Z tego m.in, powodu (choć zapewne głównie z racji doskonalej muzyki) płyta była szczególnie oczekiwana przez fanów. Rok później na singlu "Times Fly" Orbital próbował na swój sposób eksperymentować z kierunkiem drum'n'bass.

Po wybitnym singlu "The Box" (i równie niekonwencjalnym teledysku) bracia Hartnoll wydali nowy longplay In sides dzięki któremu wciąż są popularni. Na szczególne wyróżnienie zasługuje otwierające pfytę nagranie "The Girl With The Sun In Her Head", zrealizowane całkowicie przy użyciu energii słonecznej. Orbital jest dzisiaj jednym z najlepiej zarabiających zespołów techno i prezentuje jednocześnie naprawdę wartościową muzyką.

Dyskografię uzupełnia potrójna koncertowa EP-ka Satan Live wydana 30 grudnia 1996 r. Znajdują się na niej nowe wersje kilku starych nagrań (obok "Satan", także "Out There Samewhere", "Chime" i "Impact") zrealizowane na żywo w Nowym Jorku i Bostonie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Chime	Orbital	03.1990	17[7]	-	Ffrr F 135	[written by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll][produced by Orbital]
Omen	Orbital	09.1990	46[3]	-	Ffrr F 145	[written by Paul & Phil Hartnoll][produced by Orbital]
Satan	Orbital	01.1991	3[19]	-	FFRR FX 149	[written by Paul & Phil Hartnoll][produced by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll]
Mutations EP.	Orbital	02.1992	24[3]	-	Internal LIARX 1	[written by Paul & Phil Hartnoll][produced by Orbital]
Radiccio EP.	Orbital	09.1992	37[2]	-	FFRR 869 869-2	[written by Paul & Phil Hartnoll][produced by Orbital]
Lush 3	Orbital	08.1993	43[2]	-	Internal LIECD 7	[written by Paul & Phil Hartnoll][produced by Orbital]
Are we here?	Orbital	09.1994	33[3]	-	Internal LIARX 15	[written by Paul & Phil Hartnoll][produced by Orbital]
Belfast/Wasted	Orbital / Therapy?	05.1995	53[4]	-	Volume VOLCD 1	[written by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll)/Fulton/Fyfe Ewing/Andy Cairns/Michael McKeegan][produced by Grant Fulton/Ian Tregoning/P & P Hartnoll/Rolo/Mudd/Therapy?]
The box	Orbital	04.1996	11[10]	-	Internal LIARX 30	[written by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll/Fulton/Mauder][produced by Orbital]
The saint	Orbital	04.1997	3[16]	104[9]	FFRR F 296	[written by E. Astley][produced by Paul & Phil Hartnoll][piosenka z filmu "The Saint"]
Style	Orbital	03.1999	13[11]	-	ffrr 358	[written by Paul & Phil Hartnoll][produced by Orbital]
Nothing left	Orbital	07.1999	32[6]	-	ffrr 365	[written by Paul & Phil Hartnoll][produced by Orbital]
Belfast / Nothing Left	Orbital	11.1999	142[2]	-	ffrr ESPDJ 010	-
Beached/ 8 Ball	Orbital with Angelo Badalamenti / Underworld	03.2000	36[11]	-	FFRR FCDP 377	[written by Angelo Badalamenti ][produced by Orbital]
Funny break [One is enough]	Orbital	04.2001	21[5]	-	London FX FX 405	[written by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll/Bedford/Bramley][produced by Orbital]
Rest & play EP.[Frenetic / Illuminate / Chime]	Orbital	06.2002	33[3]		FFRR FCDP 407	[written by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll/David Gray][produced by Orbital]
One Perfect Sunrise	Orbital	07.2004	29[3]	-	Orbital Music Orbital V 003	[written by Lisa Gerrard , Paul Hartnoll , Phil Hartnoll][produced by Orbital]
Y4K EP – Part 3: One Perfect Sunshine / David	Orbital / Gus Gus	10.2004	112[2]	-	Distinct'ive Breaks/Virgin	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Orbital	Orbital	06.1993	28[4]	-	ffrr 8282481	[silver-UK][produced by Orbital]
Peel sessions	Orbital	03.1994	32[2]	-	Internal LIE CD 12	[produced by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll]
Snivillisation	Orbital	08.1994	4[5]	-	Internal Dance TRU CD 5	[silver-UK][produced by Orbital]
Orbital 2	Orbital	09.1995	146[2]	-	Internal TRU CD 9
In sides	Orbital	05.1996	5[30]	-	FFRR TRUCD 10	[gold-UK][produced by Paul Hartnoll]
Event Horizon	Michael Kamen And Orbital	09.1997	83[3]	-	London 8289392	-
The middle of nowhere	Orbital	04.1999	4[18]	191[1]	FFRR 5560762	[silver-UK][produced by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll]
The altogether	Orbital	05.2001	11[6]	-	ffrr 8573877822	[silver-UK][produced by Paul Hartnoll/Micky Mann]
Work 1989-2002	Orbital	06.2002	36[6]	-	London 0927461902	[produced by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll/Graeme Revell/Micky Mann/Nick Smith]
Blue album	Orbital	07.2004	44[4]	-	Orbital Music Orbital CD 001	[produced by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll]
Live At Glastonbury - 1994-2004	Orbital	06.2007	101[2]	-	Orbital ACP 002	[produced by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll]
2Orbital	Orbital	06.2009	118[1]	-	Rhino/Warner Bros.	[produced by Paul Hartnoll/Phil Hartnoll]
Wonky	Orbital	04.2012	22[3]	-	ACP Recordings ACPCD 1201	[produced by Orbital and Flood]

William Orbit

William Orbit, właśc. William Wainwright, popularny producent i reżyser dźwięku, pionier muzyki ambient. Rozpoczął karierę w trio Torch Song, które począwszy od 1984 nagrało 4 albumy.
W drugiej połowie lat 80-tych osiągnął mistrzowską znajomość techniki studyjnej.

 W 1986 zajmował się nagraniem albumu Belinda, Belindy Carlisle. Znani The Cure, Prince, Seal i Madonna powierzali producentowi swoje nagrania do ich zremiksowania. W następnym roku przygotował dwa solowe albumy Orbit i Strange Cargo. Rok 1989 producent nazwał okresem remiksów. Pracował nad nagraniami Erasure, Human League, Juliana Lennona, Petera Gabriela, Shakespear's Sister i Malcolma McLarena.

Własne nagrania realizował pod szyldem Bass-O-Matic; założył dwa wydawnictwa - Guerilla Records i O Records. Największy sukces i rozgłos zapewniła producentowi praca (w 1997) nad płytą Madonny Ray of Light. Był nie tylko producentem płyty, lecz również współautorem piosenek i głównym muzykiem. Album rozszedł się w nakładzie ponad 14 min egz. i przyniósł producentowi dwie nagrody Grammy w kategoriach - najlepszy album pop oraz najlepsze nagranie muzyki dance.
Po tym sukcesie zajął się realizacja nagrań zespołu Blur i solową propozycją Melanie C. z grupy Spice Girls. Za album 73 grupy Blur odebrał jesienią 1999 nagrodę miesięcznika "Q" dla producenta roku. W tym czasie jego nowy singel Adagio for Strings zapoznał melomanów z kolejnym solowym przedsięwzięciem artysty. Był to wydany wkrótce album Pieces Modern Style.

Pionier muzyki ambient i house, dokonał na płycie własnej elektronicznej interpretacji 11 klasycznych kompozycji. Zebrał wśród nich utwory z okresu baroku (Antonio Vivaldiego, Georga Friedricha Handla), z XIX w. (Ludwiga van Beethovena), z początku XX w. (Samuela Barbera, Johna Cage'a) oraz muzyki współczesnej reprezentowanej przez kompozycje Henryka Góreckiego. Podczas promocji płyty wiosną 2000 r odwiedził Polskę. Na rynku ukazały się nowe albumy Madonny i grupy All Saints, z pieczątką jednego z najbardziej rozchwytywanych producentów końca wieku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Water From A Vine Leaf	William Orbit	06.1993	59[2]	-	Virgin VST 1465	[written by William Orbit/Beth Orton][produced by William Orbit ]
Barber's Adagio For Strings	William Orbit	12.1999	4[33]	-	WEA WEA 247	[silver-UK][written by Samuel Barber ][produced by Ferry Corsten/William Orbit ][13[13].Hot Disco/Dance;Maverick [promo] 12"]
Ravel's Pavane Pour Une Infante Défunte	William Orbit	05.2000	31[6]	-	WEA WEA 269	[written by Maurice Ravel ][produced by William Orbit ]
Feel Good Time	Pink Feat. William Orbit	07.2003	3[13]	60[5]	Columbia CAS 57048	[written by Jay Ferguson/Beck Hansen/William Orbit ][produced by William Orbit ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Pieces In A Modern Style	William Orbit	01.2000	2[22]	198[1]	WEA 3984289572	[gold-UK][produced by William Orbit ]
Hello Waveforms	William Orbit	03.2006	136[1]	-	Sanctuary SANCD-406	[produced by William Orbit ]
Pieces in a Modern Style 2	William Orbit	09.2010	185[1]	-	Decca	[produced by William Orbit ]

The Orb

The Orb narodził się z solidnej ilości popołudniowych sesji, jakie odbywali co niedzielę Alex Paterson i Jimmy Cauty na starym analogowym sprzęcie w studiu Jimmy's Trancentral. Zdrowe zainteresowanie ambientowymi przestrzeniami i dziwnymi rytmami łączyło się z pracą Alexa jako łowcy talentów w wytwórni EG Records, należącej do Briana Eno. W tym samym czasie jakiś mózgowiec wynalazł Acid House. Oczywistą rzeczą dla Alexa i Jimmiego wydawało się połączenie tych dwóch idei i dźwięków. W pewien poniedziałkowy wieczór załadowali tak dużo samplerów, gramofonów i magnetofonów, jak tylko możliwe, do pomieszczenia dla VIP-ów w acid-house'owym królestwie Paula Oakenfolda...

Kiedy klubowy świat otrzymał swój pierwszy "chill out", odważyli się wejść do studia, by nagrać debiutanckiego singla - "Kiss EP", zrobionego z sampli nowojorskich dance'owych audycji radiowych. W 1989 nagrali dzieło, które stało się hymnem kolejnych generacji, "Loving You/A Huge Ever-Growing Pulsating Brain That Rules From The Centre Of The Ultraworld" jest złożonym dźwiękowym pejzażem: efekty specjalne, chóry i falujące rytmy, na których lewituje przebój Minni Riperton z lat siedemdziesiątych - "Loving You". Kompozycja zdefiniowała brzmienie Orb, a muzyka house'owa zyskała nowy kierunek. Do czasu ukazania się debiutanckiego albumu grupy w 1991 roku odszedł Jimmy, zastąpiony przez osiemnastoletniego czarodzieja studia - Thrasha. Płyta "The Orb's Adventures Beyond The Ultraworld" była i wciąż pozostaje cudownym arcydziełem. Szokowała prostotą i uwodziła złożonością. Wyniosła sampling i muzykę house na nowy poziom, nie była jednak zwykłym albumem houseym. Połączyła ze sobą dub i techno, słowo mówione z ulotnym nastrojem, żonglowała beatami jak piłką. Rozwinęli psychodelię techno, zaprosili słuchacza na szlak przygody pośród sampli i hybryd gatunków...

Totalna stymulacja zmysłów nabrała kolorów kiedy The Orb rozpoczął występy na żywo - publiczność atakowały zarówno dźwięki, jak i obraz. Przez lata grania na żywo żaden koncert nie był taki sam. Nie mógł być, kiedy prowadzący DJ traktuje klawisze i efekty dźwiękowe jak zabawki, które należy bez przerwy testować...
"Perpetual Dawn" dostał się do Top 30 i królował w lecie 1991, które przyniosło nieustające zapotrzebowanie na remiksy - łącznie z ukończeniem ich najbardziej uznanej produkcji zewnętrznej, przyszłego klasyka Primal Scream, "Higher Than The Sun".

W 1992 Alex z kompanią został zaproszony na swoja trzecią sesję do Johna Peela, zagrali wtedy kawałki z przygotowywanej drugiej płyty. Zdobyli również miejsce w Księdze rekordów Guinnessa, wydając najdłuższy singiel wszechczasów. "Blue Room" (39 minut i 58 sekund) to epicka opowieść ukazująca Alexa i Thrasha u szczytu współpracy, bezmiar ich pomysłów jest niesiony na porywającej linii basowej Jaha Wobble'a. Pozycja w Top 10 zaowocowała całą masą nowych artystów, z którymi można było występować.

Będąc wraz z Primal Scream gwiazdą na scenie New Musical Express podczas festiwalu Glastonbury, The Orb udał się na największą z dotychczasowych trasę, decydując się na nietypowy krok zaprezentowania całego "U.F.Orb" miesiąc przed ukazaniem się albumu na rynku. Podczas gdy uszy słuchały nieznanego, strona wizualna okazała się jeszcze potężniejsza, z dwoma nadmuchiwanymi Orbami służącymi jako ekrany. Kiedy "U.F.Orb" wreszcie się ukazał, wylądował na pierwszym miejscu listy przebojów. Napakowany do maksimum ciężkimi dubowymi rytmami i elektroniką techno, album jeszcze bardziej przybliżył zespół szerokiej publiczności. Spontaniczność The Orb na scenie została utrwalona na wydawnictwie "Live Orb 93", zarejestrowanym w Tokio, Glastonbury i podczas koncertu na pływającej scenie w nieczynnym porcie, jako część kopenhaskiego Water Festival.

Szeregi fanów The Orb zostały podzielone w 1994 roku, wraz z wydaniem "Pomme Fritz - The Orb's Little Album", wyznaczającego nowe linie w elektronice. Muzycy The Orb postanowili na "Pomme Fritz" dotrzeć do granic elektroniki. "To płyta dla prawdziwych fanów The Orb" - powiedział Alex. Pozbycie się bagażu przeszłości i wkroczenie na nową drogę.

Wraz z wydaniem "Orbus Terrarum" z 1995 roku odszedł Kris Weston (Thrash), zastąpiony przez Andy'ego Hughesa. Przestrzenny album jest jak elektroniczna kraina, znaczona rasową melodią i dubowymi trikami. "Orbus" rozszerzył popularność The Orb w Ameryce, następny rok spędzili grając na całym świecie, w tym w wypełnionym po brzegi amfiteatrze we Francji.
"Orblivion" narodziła się w Berlinie, w domu długoletniego współpracownika Orb, Thomasa Fehlmanna i była pierwszą płytą bez udziału Thrasha. Zabawy w mieszanie stylów zostały poszerzone wpływami brytyjskiej sceny drum'n'bass. Singiel "Toxygene" trafia na listy wspomagany remiksami Way Out West, Krisa Needsa i Fila Brazilia...

W 1995 roku The Orb okroił show do minimum i rozpoczął serię małych koncertów jako Le Petit Orb. W tamtym roku połączyli też siły z Robbie Williamsem, by nagrać cover utworu Bee Gees, "I Started A Joke" w wersji reggae na charytatywną płytę "Seven Days In May". Jesienią 1998 opublikowano "U.F.Off" - kolekcję największych przebojów, która dokumentowała karierę Orb od założenia grupy przez Alexa w 1988 roku. 1998 zakończyli wspaniałym koncertem w londyńskim Royal Albert Hall.
"Cydonia" to szósta płyta The Orb. Zawiera 13 nowych utworów nagranych w Berlinie i Londynie. Gościnnie pojawiają się Thomas Fehlmann, Witchman i Guy Pratt oraz, wokalnie Nina Walsh (Sabrettes) i Aki.

Prace rozpoczęły się z końcem 1997 roku, kiedy Alex i jego przyjaciel Aki napisali otwierający kawałek, "Once More". Od początku wiadome było, że dużą rolę odegrają tu wokale, rzecz nieobca The Orb, tym razem jednak jeszcze bardziej znacząca. Materiał jest tradycyjnie melodyjny, ale nie unika poszukiwań, jak zwykle eklektyczny, z mnóstwem dźwiękowych płaszczyzn i pomysłową mieszanką muzyczną... Bez wysiłku poruszający się pomiędzy elektroniką, techno, drum'n'bassem, zawsze jednak oferujący coś więcej. Dla Alexa płyta oznacza nową fazę w historii The Orb. Alex pracuje w tej chwili ze sprawdzonymi partnerami - Thomasem Fehlmannem i Simonem Phillipsem (bas na trasie "U.F.Orb"). Jako zalążek Le Petit Orb odwiedzili już w tym roku Finlandię, Japonię i Amerykę. Zagrali też na Dance Valley Festival w Holandii. Skład ten będzie podstawą różnego rodzaju koncertów w przyszłości - w następnym roku zagrają w Argentynie i Brazylii, później znów w Japonii. W 2001 można się też spodziewać wskrzeszenia popularnych imprez klubowych Bad Orb w Londynie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A Huge Ever Growing Pulsating Brain That Rules from the Centre of the Ultraworld	Orb	07.1990	78[3]	-	WAU! Mr. Modo MVS 17	[written by Paterson, Jimmy Cauty, Minnie Riperton, Richard Rudolph, Simon Darlow, Stephen Lipson, Bruce Woolley, Trevor Horn][produced by The Orb]
Little fluffy clouds	Orb	11.1990	10[11]	-	Big Life BLRD 98	[written by Alex Paterson/Martin Glover/Steve Reich][produced by The Orb/Youth][13[12].Hot Disco/Dance;Big Life 865139 12"]
Perpetual Dawn/Star 6 & 7 8 9 Phase II	Orb	06.1991	61[6]	-	Big Life BLR 46	[written by Paterson/Maiden/Nelson/Phillips/Glover][produced by Alex Paterson/Youth/Manasseh][13[11].Hot Disco/Dance;Big Life 867547 12"]
Blue room	Orb	06.1992	8[6]	-	Big Life BLRDA 75	[written by Steve Hillage/The Orb][Producer - Orb , Steve Hillage ][46[3].Hot Disco/Dance;Big Life 863653 12"]
Assassin	Orb	10.1992	12[6]	-	Big Life BLRDA 81	[Producer - The Orb/Lewis Keogh][Written-By - Weston/Patterson/Keogh]
Ox -bow lakes	Orb	05.1995	38[4]	-	Island CID 609	[written by Kristian Weston/Thomas Fehlmann/Alex Paterson][produced by The Orb/Thomas Fehlmann]
Toxygene	Orb	02.1997	4[10]	-	Island CID 652	[written by The Orb][produced by The Orb]
Asylum	Orb	05.1997	20[8]	-	Island CID 657	[written by Paterson/Hughes/Keogh/Thomas Fehlmann][produced by The Orb]
Once more	Orb	02.2001	38[5]	-	Island CID 767	[written by Paterson/Hughes/Thomas Fehlmann/Omori][produced by The Orb]
Aftermath	Orb	05.2004	103[2]	-	Simply SIMP 12004	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Orb' s adventures beyond The Ultraworld	Orb	04.1991	29[5]	-	Big Life BLRDCD 5	[produced by Alex Paterson/Andy Falconer/Baku/Jimmy Cauty/Manasseh/Ready Made/Steve Hillage/Youth]
U.F. Orb	Orb	07.1992	1[1][15]	-	Big Life BLRLP 18	[produced by Steve Hillage/The Orb/Youth]
Live 93	Orb	12.1993	23[9]	-	Island CIDD 8022	[produced by The Orb]
Pomme Fritz	Orb	06.1994	6[6]	-	Island ORBCD 1	[produced by The Orb/Thomas Fehlmann]
Orbus Terrarum	Orb	04.1995	20[5]	-	Island CIDD 8037	[produced by The Orb/Thomas Fehlmann]
Orblivion	Orb	03.1997	19[8]	174[1]	Island CIDD 8055	[produced by The Orb]
U.F. Off-The best of The Orb	Orb	10.1998	38[5]	-	Island CIDD 8078	[produced by Paterson/James Cauty/Youth/The Orb/Steve Hillage]
Cydonia	0rb	03.2001	83[2]	-	Island CID 8100	[produced by Alex Paterson, Thomas Fehlmann, Andy Hughes]
Bicycles & tricycle	0rb	05.2004	107[2]	-	Cooking Vinyl COOK CD 298	[produced by Alex Paterson, Thomas Fehlmann, John Roome]
The Dream	0rb	03.2008	175[1]	-	Liquid Sound Design BFLCD 84	[produced by The Orb]
Metallic Spheres	0rb featuring David Gilmour	10.2010	12[3]	73[2]	Columbia 88697760442	[produced by Martin "Youth" Glover]
The Orbserver in the Star House	0rb featuring Lee "Scratch" Perry	09.2012	93[1]	-	Cooking Vinyl COOKCD 555	-
More Tales from the Orbservatory	0rb	06.2013	191[1]	-	Cooking Vinyl	[produced by The Orb]
Moonbuilding 2703 AD	0rb	07.2015	90[1]	-	Kompakt KOMPAKT 124	[produced by The Orb]

Frida

Właśc.Anni-Frid Synni-Lyngstad, ur. 15.11.1945 w Narwiku (Norwegia).Urodziła się w Bjørkåsen, małej wiosce w Ballangen nieopodal Narwiku, w północnej Norwegii jako nieślubne dziecko 19-letniej Norweżki Synni Lyngstad (ur.19 czerwca 1926r- zm. 28 września 1947) i Niemca, Alfreda Hasse (ur. 1919 –zm. styczeń 2009), żonatego podoficera Wehrmachtu stacjonującego w Norwegii. Przy ewakuacji wojsk Niemieckich z Norwegii ojciec wrócił do Niemiec.

 Wkrótce babcia zabrała ją do Szwecji. Osiedliły się w Härjedalen, a babcia szybko znalazła pracę by utrzymać wnuczkę. W tym czasie matka pozostała w Norwegii, gdzie pracowała, aż w końcu dołączyła do swojej matki i do córki. Wszystkie trzy przeprowadziły się do miasta Malmköping (ok. 70 km od Sztokholmu). Zaraz po tym matka Anni-Frid zmarła na niewydolność nerek w wieku 21 lat. Od tej pory dziewczynkę wychowywała samotnie babcia. W czerwcu 1949 roku przeniosły się do miasta Torshälla (pod Eskilstuną), gdzie Agny znalazła pracę jako krawcowa.

W roku 1947r matka wraz z babcią, Arntine Lyngstad („Agny”), opuściły miejsce narodzin dziewczynki.

Śpiewała już w wieku lat 10 w Czerwonym Krzyżu. Od 1959 występowała w jednym z lokali tanecznych w Eskilstunie. W 1961 dołączyła do grupy Bengta Sandlunda, gdzie poznała pierwszego męża. W 1969r w jednym z programów radiowych poznała drugiego męża, który pomógł jej w wydaniu pierwszej solowej płyty.

 Frida podjęła karierę solową po rozpadzie Abby w 1981r. Pierwsza spośród członków grupy nagrała album solowy, którego producentem był Phil Collins. Płyta była niezbyt radosna (komentatorzy uważali, że powodem tego był rozpad małżeństw zarówno Fridy, jak i Collinsa) i zawierała kompozycje Pera Gessle’a, który potem udzielał się w Roxette.

Najbardziej udanym nagraniem było „I Know There’s Something Going On”, które weszło do Top 20 w USA. Kompozytorem tego utworu był Russ Ballard, który napisał też pierwszy solowy przebój drugiej byłej wokaliski Abby Agnethy.Faltskog. Singel „To Turn To Stone” odnosił również sukcesy w Europie. W roku następnym powodzenie na rynku brytyjskim miał też duet Fridy z B.A. Robertsonem „Time”.

Jednak drugi album solowy nie odbił się prawie żadnym echem ani w Wielkiej Brytanii, ani w USA, choć jego utwór tytułowy był przebojem w całej Europie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Know There's Something Going On	Frida	08.1982	43[7]	13[29]	Epic EPCA 2603	[written by Russ Ballard][produced by Phil Collins]
Here We'll Stay	Frida	06.1983	100[1]	102[2]	Epic A 3435	[written by T. Colton, J. Rousell][produced by Phil Collins]
Time	Frida And B.A. Robertson	12.1983	45[5]	-	Epic A 3983	[written by Benny Andersson/Bjorn Ulvaeus/Don Black/Mike Batt][produced by Mike Batt]
Shine	Frida	09.1984	82[3]	-	Epic A 4717	[written by Kevin Jarus, Guy Fletcher, Jeremy Bird][produced by Steve Lillywhite]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Something's Going On	Frida	09.1982	18[7]	41[28]	Epic EPC 85966	[silver-UK][produced by Phil Collins & Hugh Padgham]
Shine	Frida	10.1984	67[1]	-	Epic EPC 26178	[produced by Steve Lillywhite]