Rodney Crowell

Ur. 7.08.1950 w Houston w stanie Teksas (USA). Kompozytor muzyki country, producent nagrań i muzyk, który stał się wpływową figurą "nowego pokolenia" z Nashville - obok Emmylou Harris (w której Hot Band przez trzy lata występował), Rosanne Cash i innych kompozytorów, np. Guy Clarka.

Crowell zaczął zajmować się muzyką jeszcze jako nastolatek - grał na perkusji w barowym zespole ojca w Houston (ojciec pochodził z Kentucky). Na początku lat 70-tych przerwał studia i pojechał do Nashville, gdzie krótko pracował jako kompozytor w firmie Jerry'ego Reeda. W 1973 występował na cotygodniowej imprezie z udziałem miejscowych muzyków, m.in. razem z Clarkiem, Johnem Hiattem i Richardem Dobsonem. W 1974 taśmę demo Crowella usłyszał Brian Ahern, który właśnie zaczynał produkcję albumu Pieces Of The Sky Emmylou Harris. W ostatecznej wersji płytę tę otwiera kompozycja Crowella "Bluebird Wine". Album Harris Elite Hotel z 1975 zawierał utwór Crowella "Till i Gain Control Again", a Quarter Moon In A Ten Cent Town - "I Ain't Living Long Like This" oraz "Leaving Louisiana In The Broad Daylight".

W okresie tym Crowell był też stałym członkiem zespołu Hot Band, który towarzyszył Harris - grał na gitarze rytmicznej i śpiewał w chórku i duetach. W 1978 nagrał własny album debiutancki wydany przez wytwórnię Warner Brothers - Ain't Living Long Like This. Jego producentem był Ahern, a towarzyszyła Crowellowi cała plejada gwiazd, m.in. wszyscy muzycy Hot Band, Ry Cooder, Jim Keltner i Willie Nelson.

Choć z albumu tego pochodziły dwa single, które weszły na aemrykańskie listy przebojów country, cały krążek nie odniósł sukcesu komercyjnego. W 1979r Crowell ożenił się z Rosanne Cash i od tego czasu był producentem większości jej albumów. W 1980r podjął kolejną próbę nagrania własnej płyty długogrającej - wydał But What Will The Neighbors Think, której współproducentem był Craig Leon. Płyta utrzymała się w amerykańskich notowaniach albumów przez 10 tygodni, pochodził z niej też singel "Ashes By Now", który wszedł do amerykańskiej Top 40.
W 1981 Crowell wydał płytę Rodney Crowell (sam zajął się jej produkcją), która o mało co nie weszła do pierwszej setki notowań albumów. Krążki te stały się potem bazą składanki The Rodney Crowell Collection wydanej w 1989 - zawierała ona jego największe przeboje.

W 1984 dostarczył wytwórni Warner Brothers album Street Language, który został przez nią odrzucony. Crowell zmienił na płycie cztery nagrania i zgłosił się z nią do Columbia Records; dla tej firmy nagrywa do dziś. Album ukazał się w 1986; trzy single pochodzące z niego weszły na amerykańskie listy country. Dzięki nim Crowell został uznany za artystę z tego kręgu, choć wielu krytyków uważa, że mógłby z łatwością przejść granicę dzielącą country od rocka. Krążek Diamond And Dirt, wyprodukowany wspólnie przez Crowella i jego byłego kolegę z Hot Band Tony'ego Browna, odniósł znacznie większy sukces. Pięć singli z niego zaczerpniętych dotarło do pierwszego miejsca amerykańskich notowań country - m.in. "It's Such A Small World" (duet z Rosanne Cash), "I Couldn't Leave You If I Tried" i "She's Grazy For Leavin'". Powodzenie tego albumu zrodziło pomysł wydania wspomnianej wyżej kompilacji.

W 1989 Crowell i Brown wspólnie wyprodukowali Keys To The Highway, nagrany w dużej części z udziałem jego świetnego zespołu towarzyszącego The Dixie Pearls, w którym grają Stewart Smith (gitara prowadząca), Jim Hanson (gitara basowa), Vince Santoro (perkusja) i były muzyk Hot Band Hank DeVito (pedał steel). Własne wersje piosenek Crowella nagrywali m.in. Bob Seger, Waylon Jennings i George Jones.

Crowell był też producentem albumów Sissy Spacek, Clarka i Bobby'ego Bare'a. Jego album z 1992, Life Is Messy, został wydany wkrótce po rozpadzie związku z Rosanne Cash. Większość krytyków uznała go za odpowiedź Crowella na doskonały album Interior Cash. Crowell - z pewną dozą powodzenia - chciał na nim połączyć melancholijne teksty z rytmiczną, żywą muzyką. Późniejsze albumy, takie jak Let The Picture Paint Itself i Jewel Of The South, były również kroniką osobistych problemów artysty. Jak długo życie będzie mu dostarczać tematów, Crowell będzie dalej pisał doskonałe piosenki.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ashes by Now / Blues in the Daytime	Rodney Crowell	05.1980	-	37[11]	Warner Bros 49 224	[written by Rodney Crowell][produced by Craig Leon, Rodney Crowell]
Stars on the Water / Don't Need No Other Now	Rodney Crowell	11.1981	-	105[4]	Warner Bros 49 810	[30[3].Country Chart][written by Rodney Crowell][produced by Rodney Crowell]
Victim of a Fool / Only Two Hearts	Rodney Crowell	03.1982	-	34[5].Country Chart	Warner Bros 50008	-
When I'm Free Again / Best I Can	Rodney Crowell	12.1986	-	38[3].Country Chart	Columbia 06415	[written by Rodney Crowelll, W. Jennings][produced by Rodney Crowell, Booker T. Jones]
It's Such a Small World [with Rosanne Cash] / Crazy Baby	Rodney Crowell	02.1988	-	1[1][13].Country Chart	Columbia 07693	[written by Rodney Crowell][produced by Tony Brown]
I Couldn't Leave You If I Tried / When the Blue Hour Comes	Rodney Crowell	06.1988	-	1[1][13].Country Chart	Columbia 07918	[written by Rodney Crowell][produced by Tony Brown, Rodney Crowell]
She's Crazy for Leaving / Brand New Rag	Rodney Crowell	11.1988	-	1[1][14].Country Chart	Columbia 08080	[written by R. Crowell, G. Clark][produced by Tony Brown, Rodney Crowell]
After All This Time / Oh King Richard	Rodney Crowell	03.1989	-	1[1][15].Country Chart	Columbia 68 585	[written by Rodney Crowell][produced by Tony Brown, Rodney Crowell]
Above and Beyond (The Call of Love) / She Loves the Jerk	Rodney Crowell	07.1989	-	1[1][14].Country Chart	Columbia 68 948	[written by H. Howard][produced by Tony Brown, Rodney Crowell]
Many a Long and Lonesome Highway / I Know You're Married	Rodney Crowell	11.1989	-	3[16].Country Chart	Columbia 73 042	[written by R. Crowell, W. Jennings][produced by Tony Brown, Rodney Crowell]
If Looks Could Kill / I Didn't Know I Could Lose You	Rodney Crowell	03.1990	-	6[11].Country Chart	Columbia 73 254	[written by R. Crowell][produced by Tony Brown, Rodney Crowell]
My Past Is Present / You Been on My Mind	Rodney Crowell	08.1990	-	22[8].Country Chart	Columbia 73 423	[written by R. Crowell, S. Smith][produced by Tony Brown]
Now That We're Alone / I Guess We've Been Together Too Long	Rodney Crowell	11.1990	-	17[11].Country Chart	Columbia 73 569	[written by R. Crowell][produced by Tony Brown, Rodney Crowell]
Lovin' All Night / I Didn't Know I Could Lose You	Rodney Crowell	03.1992	-	10[13].Country Chart	Columbia 74 250	[produced by John Leventhal, Rodney Crowell]
What Kind of Love / Nobody's Going to Tear My Playhouse Down	Rodney Crowell	07.1992	-	11[11].Country Chart	Columbia 74 360	[written by R. Crowell, W. Jennings, R. Orbison][produced by Tony Brown, Rodney Crowell]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
But What Will the Neighbors Think	Rodney Crowell	04.1980	-	155[10]	Warner Bros BSK 3407	[produced by Craig Leon, Rodney Crowell]
Rodney Crowell	Rodney Crowell	10.1981	-	105[8]	Warner Bros 3587	[produced by Rodney Crowell]
Street Language	Rodney Crowell	08.1986	-	177[5]	Columbia 40 116	[produced by Rodney Crowell,Booker T. Jones]
Diamonds & Dirt	Rodney Crowell	03.1988	-	-	Columbia	[gold-US][produced by Rodney Crowell,Tony Brown]
Keys to the Highway	Rodney Crowell	10.1990	-	180[2]	Columbia 45 242	[produced by Rodney Crowell,Tony Brown]
Life Is Messy	Rodney Crowell	06.1992	-	155[9]	Columbia 47 985	[produced by Bobby Colomby, Rodney Crowell, Larry Klein, John Leventhal ,C. J. Vanston]

Genius/GZA

Właśc. Gary Grice, ur. 22.08.1966r na Brooklynie, w Nowym Jorku. Od dziecka mieszkał na Staten Island.  Jako chłopiec często odwiedzał swoją rodzinę na Bronksie, gdzie w połowie lat 70-tych rodził się hip hop. Zapamietywane utwory „odtwarzał” swoim kolegom mieszkającym na Staten Island, którzy wtedy nie mieli pojęcia; co to jest hi hop.

Szybko okazało się, że fascynacja nowym gatunkiem łączy go z dwoma młodszymi kuzynami, znanymi jako RZA i Ol’Dirty Bastard, z którymi założył The All Together Now Crew. Na początku lat 80-tych. Genius wyprowadził się ze Staten Island, by mieszkać kolejno w niemal wszystkich częściach Nowego Jorku i poznawać dominujące tam style rymowania.

W 1989 r. podpisał kontrakt z wytwórnią Cold Chillin’, który zaowocował wydaniem albumu Words From A Genius. Genius nie byl jednak z niego zadowolony i rozstał się z wytwórnią. Powrócił na Staten Island, by wraz z kuzynami stać się częścią jednego z najważniejszych zespołów hiphopowych lat 90-tych Wu-Tang Clan.Po wydaniu przez zespół pierwszego albumu, zaczęły ukazywać się solowe płyty poszczególnych jego członków. Album Liquid Swords Geniusa ukazał się jako czwarty.

Wystąpienia gościnne były kontynuowane w 1995 r. Z drugim studyjnym albumem GZA, Liquid Swords, wyprodukowanym i nagranym w całości w studiu w piwnicy  RZA, z udziałem wszystkich oryginalnych członków klanu. Został wydany 7 listopada przez Geffen Records.   Album został pozytywnie oceniony i sprzedany. Jest uważany za jeden z najlepszych albumów z obozu Wu-Tang. Osiągnął   9 miejsce na liście Billboard 200   Albums.

Po pojawieniu się na drugim albumie Wu-Tang Clan, Wu-Tang Forever (1997), jego trzeci album studyjny Beneath the Surface został wydany przez MCA Records w 1999 roku. Album i jego single "Crash Your Crew" i "Breaker, Breaker" spotkały się z uznaniem krytyków.  Album zdobył miano złotej płyty, osiągając   9 miejsce listy Billboard 200 .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Come Do Me	The Genius	04.1991	-	-	Cold Chillin' 21 766	[written by Gary Grice, Jesse Williams, Ostin Harvey, Patrick Harvey][produced by Jesse West][86[5].R&B Chart]
Liquid Swords	Genius/GZA	10.1995	-	48[7]	Geffen 19 390	[written by G. Grice, R. Diggs][produced by RZA][33[8].R&B Chart]
Cold World	Genius/GZA featuring D'Angelo And Inspektah Deck a.k.a. Rollie Fingers	12.1995	40[5]	97[3]	Geffen 19 391	[written by E. DeBarge, G. Grice, J. Hunter, R. Diggs, S. Wonder][produced by RZA][57[18].R&B Chart]
Shadowboxin' / 4th Chamber	Genius/GZA feat. Method Man	04.1996	-	67[13]	Geffen 19 396	[written by G. Grice, R. Diggs][produced by RZA][41[20].R&B Chart]
Breaker, Breaker / Publicity	Genius/GZA	06.1999	-	-	Wu-Tang 55 517	[80[10].R&B Chart]
Bigacts Littleacts	Afu-Ra feat. GZA	05.2001	-	-	Koch 8263	[produced by True Master][57[11].R&B Chart]
Fame	Genius/GZA	04.2002	-	-	MCA 155 938	[produced by The Arabian Knight][99[1].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Liquid Swords	Genius/GZA	11.1995	73[2]	9[24]	Geffen 24 813	[platinum-US][silver-UK][produced by RZA]
Beneath the Surface	Genius/GZA	07.1999	56[3]	9[10]	Wu-Tang 11 969	[gold-US][produced by Arabian Knight, GZA, Inspectah Deck, John the Baptist, Mathematics, RZA]
Legend of the Liquid Sword	Genius/GZA	12.2002	75[7]	-	MCA 113 083	[produced by Bink!, GZA, Arabian Knight, Mathematics, RZA, Jaz-O, DJ Muggs]
GrandMasters	DJ Muggs Vs. GZA/The Genius	11.2005	194[1]	-	Angeles 1001	[produced by DJ Muggs]
Pro Tools	Genius/GZA	09.2008	55[2]	-	Babygrand 0372	[produced by RZA, Bronze Nazareth, Preservation, Mathematics, Black Milk, Arabian Knight, True Master]

Genies

Ta krótko istniejąca grupa z Long Beach,Long Island,której  kariera nagraniowa  trwała trzy lata i pięć singli; rozpadli się rok po tym, jak zaczęli nagrywać w 1958 roku, ale Warwick Records wydawała materiały   do 1961 roku. Pierwotni członkowie - Roy Hammond , Bill Gains , Alexander Faison i Fred Jones - utworzyli grupę w 1956 roku. Nie nagrywali do czasu ,gdy do zespołu wszedł Claude Johnson .

 Johnson , jedyny członek nie z obszaru Long Beach, nazwał ich Genies ; śpiewał z grupą z Brooklynu, w skład której wchodził Eugene Pitt . Bob Shad , właściciel Shad Records, zobaczył ich śpiewających na plaży i zaprosił ich na przesłuchanie do swojej wytwórni. Rezultatem było "Who's That Knockin", nagrane w czerwcu 1958 r .; ale Shad nie wydał go do marca 1959 roku. Nagranie znalazło się w dolnych rejonach pop-list  pod numerem 71.

Potem bez ostrzeżenia drugi tenor Bill Gains uciekł z kobietą do Kanady i od tamtej pory nie był widziany ani  słyszany. To miało miejsce, gdy Genies grali swoje pierwsze wielkie koncerty w nowojorskim Apollo Theatre. Genies odpowiedzieli swoim debiutem "No More Knockin" w Hollywood Records, a następnie wytwórnia Warwick wydała trzy single po tym, jak grupa przeszła do historii: "There Goes That Train" / "Crazy Love", "Just Like the Bluebird"/ "Twistin 'Pneumonia" i "Crazy Feeling" w 1961 roku. Do końca 1959 roku Genies byli wspomnieniem.

 Hammond nagrał szereg solowych płyt jako Roy C , jego największym hitem był "Wedding Shotgun", numer 14 na liście R & B. Claude związał się z Rolandem Tronem i cieszył się hitem numer siedem z "What's Your Name" jako Don & Juan . Johnson stał się także autorem tekstów piosenek.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Who's That Knocking/The First Time	Genies	03.1959	-	71[6]	Shad 5002	[written by C. Johnson, F. Jones, L. Kirkland]

Genesis

Członkowie tego jednego z najsłynniejszych brytyjskich zespołów rockowych spotkali się po raz pierwszy w prywatnej szkole Charterhouse. Peter Gabriel (ur. 13.02.1950 r. w Woking w hrabstwie Surrey, Anglia; śpiew), Tony Banks (ur. 27.03.1950 r. w East Hoathly w hrabstwie Sussex, Anglia; instr. klawiszowe) i Chris Stewart (perkusja) tworzyli wspólnie zespół Garden Wall (skład uzupełniał Johnny Trapman) niebawem połączyli siły z Anthonym Phillipsem (ur. w grudniu 1951 r. w londyńskiej dzielnicy Putney, gitara, śpiew) i Mike'em Rutherfordem (ur. 2.10.1950 r. w Guildford w hrabstwie Surrey; bas, gitara, śpiew), którzy występowali w konkurencyjnej grupie Anon.
Wiosną 1967 r. pragnący rozpocząć poważną karierę młodzi muzycy przesłali swoją taśmę demo Jonathanowi Kingowi, absolwentowi szkoły Charterhouse, związanemu z wytwórnią Decca. King sfinansował dalsze nagrania grupy i nadał jej nazwę Genesis. W 1968 r. muzycy nagrali dwa single: "Silent Sun" i "A Winter's Tale" ale ich debiutancki album From Genesis To Revelation ukazał się dopiero w następnym roku. W jego nagraniu wziął udział nowy perkusista - John Silver, który zastąpił Stewarta w czerwcu 1968 r.
Longplay nie odniósł spodziewanego sukcesu i Genesis zostali bez ważnego kontraktu nagraniowego. Dopiero w 1970 r. przewidujący menedżer Tony Stratton-Smith przyjął ich pod opiekuńcze skrzydła swojej nowo założonej wytwórni Charisma. Po kolejnej zmianie perkusisty — Silvera zastąpił John Mayhew — muzycy zadebiutowali w nowej firmie longplayem Trespass wydanym w październiku 1970 r. i świadczącym o znacznym postępie w ich umiejętnościach i muzycznej wrażliwości. Niestety, w składzie formacji znów doszło do zmian personalnych, ale jak się miało wkrótce okazać przełomowych i prowadzących do stabilizacji składu. Nowym perkusistą został Phil Collins (ur. 30.01.1951 r. w londyńskiej dzielnicy Chiswick), który działał wcześniej w formacji Flaming Youth. To on właśnie odegrał kluczową rolę w osiągnięciu przez Genesis międzynarodowego sukcesu.
Równocześnie na miejsce Anthony'ego Phillipsa dołączył nowy gitarzysta Mick Barnard, szybko zastąpiony przez Steve'a Hacketta (ur. 12.02.1950 r. w Londynie). Zespół zdążył już zasłynąć z teatralnego rozmachu swoich koncertów i niezwykłych masek oraz kostiumów Gabriela - nie pomagało to jednak w sprzedaży płyt. Kiedy kolejne wydawnictwo Genesis, Nursery Cryme, poniosło komercyjną porażkę, muzycy stanęli w obliczu niebezpieczeństwa rozwiązania kontraktu z wytwórnią Charisma. Jednak odniesiony na kontynencie europejskim sukces przywrócił im wiarę w siebie, która pomogła im nagrać kolejny album, Foxtrot. Tym razem mieli się z czego cieszyć - płyta trafiła do Top 20 brytyjskiej listy przebojów, a pochodząca z niej epicka suita "Supper's Ready" na długo stała się ulubionym fragmentem koncertów.
Przez następne dwa i pół roku Genesis rośli w siłę, nagrywając bestsellerowe albumy Selling England By The Pound i The Lamb Lies Down On Broadway. Kiedy wyglądało na to, że wszystko układa się jak najlepiej, w maju 1975 r. szokiem stała się wiadomość o rozstaniu z zespołem Petera Gabriela. Wielu krytyków na tym etapie położyło już na Genesis przysłowiową kreskę, zwłaszcza kiedy ogłoszono, że rolę wokalisty przejmie... perkusista Phil Collins. Jednak osierocony kwartet nie stracił nic ze swego dobrze już znanego hartu ducha i powrócił w chwale z dwoma dobrze przyjętymi albumami: A Trick Of The Tail i Wind And Wuthering.
Latem 1977 r. kolegów opuścił Steve Hackett, pragnąc poświęcić się karierze solowej i Genesis od tej pory działają jako trio, wspomagane na koncertach przez Daryla Stuermera (ur. 27.11.1952 r. w Milwaukee w stanie Wisconsin, USA; gitary) i Chestera Thompsona (ur. 11.12.1948 r. w Baltimore, USA; perkusja). Ten drugi towarzyszył już zresztą zespołowi wcześniej, bo od początku 1977 r. (przedtem Genesis wspomagał sam Bill Bruford). Zdumiewający jest fakt, że wraz z odejściem kolejnych kluczowych członków, grupa zyskiwała coraz to większą popularność.
W 1978 r. otrzymała swoją pierwszą "złotą płytę" za niezwykle adekwatnie zatytułowany album And Then There Were Three ("I zostało ich trzech"), a dwa lata później na szczyty list przebojów trafiło kolejne wydawnictwo Genesis, Duke. Mimo prowadzonej równolegle działalności solowej muzyków, Genesis bez trudu zachowali własną tożsamość i stawali się coraz bardziej popularni, notując na swoim koncie przeboje także i w USA. Pod koniec 1981 r. znaleźli się w Top 10 amerykańskich zestawień wraz z albumem Abacab i cieszyli się sławą jednej z najpopularniejszych grup na świecie. Wspomagani przez ogromny sukces solowy Phila Collinsa, wydali bestsellerowe single "Mama", "That's All"' i "Illegal Alien". Albumy Genesis i Invisible Touch znalazły się na pierwszym miejscu brytyjskich list przebojów, a drugi z nich stał się numerem 1 także i w USA.
W połowie lat 80-tych format grupy okazał się zbyt ciasny, by pomieścić wszystkie plany muzyków. W konsekwencji Collins podjął równoległą działalność solową, a Rutherford założył grupę Mike And The Mechanics. Genesis nie składali jednak broni, nagrywając kolejne albumy i wyruszając w trasy koncertowe. Popularność zespołu bynajmniej nie malała - w 1986 r. ich singel "Invisible Touch" znalazł się na 1. miejscu amerykańskich zestawień, a cztery następne małe płyty trafiły do Top 5. Mimo że obecnie tworzą wspólnie rzadziej niż za dawnych czasów, nazwa Genesis wciąż raz na jakiś czas elektryzuje fanów.
W 1991 r. muzycy spotkali się ponownie, by nagrać album We Cant Dance. Chociaż była to pierwsza propozycja formacji po pięcioletniej przerwie, natychmiast trafiła na szczyty zestawień na całym świecie, potwierdzając niezbicie, że jej autorzy wciąż tworzą jeden z najpopularniejszych i najbardziej lubianych zespołów świata.Na tej bardzo długiej, trwającej ponad 70 minut płycie, grupa umieściła zarówno kompozycje rozbudowane o progresywnym charakterze, jak i pop-rockowe krótsze formy. Wielu krytyków, biografów zespołu i duża grupa fanów jest zdania, że to najlepszy album trzyosobowego składu Genesis.
W 1996 Phil Collins, który obok pracy w grupie rozwijał swą pełną sukcesów karierę solową, ogłosił odejście z grupy. Pozostali muzycy zatrudnili nowego wokalistę Raya Wilsona i wspólnie nagrali album Calling All Stations. Album w zamyśle autorów miał być powrotem do progresywnych korzeni grupy. Nowy CD nie spotkał się jednak z wielkim zainteresowaniem. Ostatecznie grupa uległa "zawieszeniu".
Przez cały okres od odejścia Petera Gabriela świat przebiegały plotki o ponownym zjednoczeniu grupy. Stało się tak tylko raz, 2 października 1982 roku, by dać jeden koncert. Miał on pomóc w ratowaniu upadających finansów Petera Gabriela, spowodowanych stratami na festiwalu WOMAD (World of Music, Arts and Dance). Koncert okazał się dużym, choć jednorazowym sukcesem.
7 listopada 2006 roku zespół na konferencji prasowej ogłosił reaktywację w składzie Collins, Rutherford, Banks. Zespół w czerwcu 2007 roku wyruszył w trasę "Turn It On Again Tour" i 21 czerwca 2007 roku zawitał na Stadion Śląski w Chorzowie. Z każdego występu w ramach trasy jest dostępny zapis wysokiej jakości dźwięku nagranego na żywo z konsoli miksera. Ukazały się też reedycje starych albumów w wersji SACD 5.1 oraz na płytach winylowych.
Obecnie zespół choć formalnie nadal istnieje, nie prowadzi żadnej aktywności muzycznej. Jego członkowie zajmują się nagrywaniem płyt solowych, z wyjątkiem Phila Collinsa, który w marcu 2011 r. ogłosił zakończenie kariery.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
I know what i like [In your wardrobe]/Twilight Alehouse	Genesis	04.1974	21[7]	-	Charisma CB 224/Charisma 26002	[written by Tony Banks, Phil Collins, Peter Gabriel, Steve Hackett, Mike Rutherford][produced by John Burns & Genesis]
Your own special way/In that quiet earth UK side B:It's yourself	Genesis	03.1977	43[3]	62[5]	Charisma CB 300/Atco 7076	[written by Mike Rutherford][produced by David Hentschel & Genesis]
Spot the Pigeon EP.	Genesis	05.1977	14[7]	-	Charisma GEN 001/-
Follow you,follow me/Inside & out UK side B:Ballad of big	Genesis	04.1978	7[13]	23[16]	Charisma CB 309/Atlantic 3474	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by David Hentschel & Genesis]
Many too many/The day the light went out in Vancouver	Genesis	04.1978	43[5]	-	Charisma CB 315/-	[written by Tony Banks][produced by David Hentschel & Genesis]
Misunderstanding/Behind the lines UK side B:Evidence of autumn	Genesis	05.1980	42[5]	14[18]	Charisma CB 369/Atlantic 3662	[written by Phil Collins][produced by David Hentschel & Genesis]
Duchess/Open door	Genesis	05.1980	46[5]	-	Charisma CB 363/-	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by David Hentschel & Genesis]
Turn it on again/Evidence of autumn UK side B: Behind the line [Part.2]	Genesis	09.1980	8[10] [03.80]	58[8]	Charisma CB 356/Atlantic 3751	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by David Hentschel & Genesis]
No reply at all/Naminanu / Dodo	Genesis	09.1981	-	29[18]	-/Atlantic 3858	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis]
Keep it dark/Naminanu	Genesis	10.1981	33[4]	-	Charisma CB 391 /-	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Hugh Padgham & Genesis]
Abacab/Who dunnit? UK side B:Another record	Genesis	12.1981	9[8][08.81]	26[14]	Charisma CB 388/Atlantic 3891	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis][43[9].Hot Disco/Dance;Atlantic 416 12"]
Man on the corner/Submarine	Genesis	03.1982	41[5]	40[11]	Charisma CB 393/Atlantic 4025	[written by Phil Collins][produced by Genesis]
3 X 3 EP.	Genesis	05.1982	10[8]	-	Charisma GEN 1/-
Paperlate/You might recall	Genesis	06.1982	-	32[14]	-/Atlantic 4053	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis]
Mama/It's gonna get better	Genesis	10.1983	4[10]	73[9]	Virgin MAMA 1/Atlantic 89770	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
That' s all/Second home by the sea UK side B:Taking it all too hard	Genesis	11.1983	16[11]	6[20]	Virgin TATA 1/Atlantic 89724	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
Illegal alien/Turn it on again [live]	Genesis	03.1984	46[4]	44[10]	Virgin AL 1/Atlantic 89698	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
Taking it all too hard/Silver rainbow	Genesis	06.1984	-	50[12]	-/Atlantic 89656
Invisible touch/The last domino	Genesis	05.1986	15[8]	1[1][17]	Virgin GENS 1/Atlantic 89407	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham][1[3].Album Rock]
Throwing it all away/Do the neurotic UK side B:I'd rather be with you	Genesis	08.1986	22[8]	4[16]	Virgin GENS 5/Atlantic 89372	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
Land of confusion/Feeding the fire	Genesis	11.1986	14[12]	4[21]	Virgin GENS 3/Atlantic 89336	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
Tonight, tonight,tonight/In the glow of the night [Part.1]	Genesis	02.1987	18[6]	3[15]	Virgin GENS 4/Atlantic 89290	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
In too deep/I'd rather be you	Genesis	04.1987	19[9][08.86]	3[17]	Virgin Gens 2/Atlantic 7-89316	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham][1[3].Album Rock][1[2].Adult Contemporary Chart]
No son of mine/Living forever	Genesis	11.1991	6[7]	12[20]	Virgin GENS 6/Atlantic 7-87571	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis, Robert Colby]
I can' t dance/On the shoreline	Genesis	02.1992	7[9]	7[20]	Virgin GENS 7/Atlantic 87532	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis, Robert Colby]
Hold on my heart/Way of the world	Genesis	05.1992	16[5]	12[20]	Virgin GENS 8/Atlantic 87481	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis][1[5].Adult Contemporary Chart]
Jesus he knows me/Hearts of fire	Genesis	08.1992	20[7]	23[20]	Virgin GENS 9/Atlantic 87 454	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis]
Never a time/Tonight,tonight,tonight [live]/Invisible touch [live]	Genesis	11.1992	-	21[20]	-/Atlantic 87 411	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis]
Invisible touch [live]/Abacab [live]	Genesis	11.1992	7[4]	-	Virgin GENS 10/-	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis,Hugh Padgham]
Tell my why/Dreaming while you sleep	Genesis	02.1993	40[3]	-	Virgin GENS 11/-	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis, Robert Colby ]
Congo/Papa he said/Banjo man	Genesis	09.1997	29[5]	-	Virgin GENS 12/-	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis]
Shipwrecked/No son of mine/Lovers leap/Turn it on again	Genesis	12.1997	54[4]	-	Virgin GENS 14/-	[written by Tony Banks, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis]
Not about us	Genesis	02.1998	66[4]	-	Virgin GENS 15/-	[written by Tony Banks, Mike Rutherford, Ray Wilson][produced by Nick Davis, Tony Banks and Mike Rutherford]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US/UK]	Komentarz
Foxtrot	Genesis	10.1972	12[7]	-	Charisma CAS-1058/Charisma CAS 1058 [UK]	[produced by David Hitchcock of Gruggy Woof]
Genesis live	Genesis	08.1973	9[10]	105[14]	Charisma 1666/Charisma CLASS 1	[produced by John Burns and Genesis]
Selling England by the pound	Genesis	12.1973	3[21]	70[29]	Charisma 6060/Charisma CAS 1074	[gold][silver-UK][produced by John Burns and Genesis]
Nursery cryme	Genesis	05.1974	39[2]	-	Charisma CAS-1052 /Charisma CAS 1052	[produced by John Anthony]
From Genesis to revelation	Genesis	10.1974		170[4]	London 643/Decca LK 4990	[nagrany w 1969r][produced by Jonathan King]
The lamb lies down on Broadway	Genesis	12.1974	10[6]	41[16]	Atco 401/Charisma CGS 101	[gold][gold-UK][produced by John Burns and Genesis]
A trick of the tail	Genesis	03.1976	3[39]	31[19]	Charisma CDS 4001/Atco 129	[gold][gold-UK][produced by David Hentschel and Genesis]
Wind and wuthering	Genesis	01.1977	7[22]	26[21]	Atco 144/Charisma CDS 4005	[gold][gold-UK][produced by David Hentschel and Genesis]
Seconds out	Genesis	12.1977	4[17]	47[16]	Atlantic 9002/Charisma GE 2001	[produced by David Hentschel and Genesis]
...And then there were three	Genesis	04.1978	3[32]	14[33]	Atlantic 19 173/Charisma CDS 4010	[platinium][gold-UK][produced by David Hentschel and Genesis]
Duke	Genesis	04.1980	1[2][30]	11[31]	Atlantic 16 014/Charisma CBR 101	[platinium][platinium-UK][produced by David Hentschel and Genesis]
Abacab	Genesis	10.1981	1[2][27]	6[64]	Atlantic 19 313/Charisma CBR 102	[2x-platinium][gold-UK][produced by Genesis]
Three sides live	Genesis	06.1982	2[19]	10[25]	Atlantic 2000/Charisma GE 2002	[gold][produced by Genesis]
Genesis	Genesis	10.1983	1[1][51]	9[50]	Atlantic 80 116/Charisma GENLP 1	[4x-platinium][2x-platinium-UK][produced by Genesis, Hugh Padgham]
Trespass	Genesis	04.1984	98[1]	-	ABC/Impulse AS-9205/Charisma CHC 12	[nagrany w 1969r][produced by John Anthony]
Invisible touch	Genesis	06.1986	1[3][96]	3[85]	Atlantic 81 641/Charisma GENLP 2	[6x-platinium][4x-platinium-UK][produced by Genesis, Hugh Padgham]
We can' t dance	Genesis	11.1991	1[1][69]	4[72]	Atlantic 82 344/Virgin GEN 3	[4x-platinium][5x-platinum-UK][produced by Genesis, Nick Davis]
The Way We Walk, Vol I: The Shorts	Genesis	12.1992	3[26]	35[23]	Atlantic 82 452/Virgin GEN 4	[gold][2x-platinum-UK][produced by Nick Davis, Robert Colby and Genesis]
The Way We Walk, Vol II: The Longs	Genesis	02.1993	1[2][12]	20[9]	Atlantic 82 461/Virgin GEN 5	[gold][produced by Nick Davis, Robert Colby and Genesis]
Calling all stations	Genesis	09.1997	2[19]	54[5]	Atlantic 83 037/Virgin GEN 6	[gold-UK][produced by Nick Davis, Tony Banks and Mike Rutherford]
Archive 1967-1975	Genesis	07.1998	35[3]	-	Atlantic 82858/Virgin CDBOX 6	[produced by Genesis, Nick Davis, Geoff Callingham]
Turn it on again-The Hits	Genesis	11.1999	4[59]	65[9]	Atlantic 83 244/Virgin GEN 8	[gold][platinum-UK][produced by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford, David Hentschel, Hugh Padgham, Nick Davis, Peter Gabriel, Steve Hackett, John Burns, Trevor Horn]
Archive No 2 1976-1992	Genesis	11.2000	103[1]	-	Virgin/-	[produced by Genesis, Hugh Padgham, David Hentschel, Nick Davis]
The Platinum Collection	Genesis	12.2004	21[23]	100[3]	Atlantic 78 446/Virgin GENCDX9	[platinum-UK][produced by Genesis, Nick Davis, Hugh Padgham, David Hentschel, John Burns, David Hitchcock, John Anthony]
Turn It On Again - The Hits - The Tour Edition	Genesis	06.2007	5[4]	132	Virgin GENCDZ 8/-	[produced by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford, David Hentschel, Hugh Padgham, Nick Davis, Peter Gabriel, Steve Hackett, John Burns, Trevor Horn]
Live over Europe 2007	Genesis	11.2007	51[4]	-	-/Virgin GENCD10	[produced by Nick Davis]
Genesis 1970–1975	Genesis	11.2008	151[1]	-	Atlantic/Rhino/ EMI	[produced by Genesis, John Anthony, David Hitchcock, John Burns]

General Public

Po rozwiązaniu flirtującej z muzyką ska grupy Beat z angielskiego Birmingham jej dwaj wokaliści - Dave Wakeling  i Ranking Roger założyli formację General Public. Pozostałymi muzykami zespołu zostali były basista The Specials - Horace Panter (gitara basowa), Stoker (perkusja), Micky Bitiingham (instrumenty klawiszowe) i Kevin White (gitara) oraz weteran saksofonu Saxa.

 Singel debiutancki wydany przez firmę Virgin Records łączył mocny pop z elementami , muzyki tanecznej i otarł się o brytyjskie listy, przebojów. Wydany w październiku utwór „Tenderness" miał większe powodzenie w USA (gdzie ukazał się nakładem IRS). Wkrótce potem wydano świetny album debiutancki - All The Rage. Choć płyta czerpała z różnych źródeł i ukazywała wszechstronność Rogera, została przez większość odbiorców i recenzentów zignorowana; żaden z pochodzących z niej singli nie wszedł na brytyjskie listy przebojów.

 Kolejną próbę  podbicia brytyjskiego rynku zespół podjął w  1986 r- wydano album Hand To Mouth. Choć utwór „Faults And All" ukazał się   na singlu, odbiorcy nie zwrócili nań uwagi i zespół zniknął , z firmamentu. Dużo później Ranking Roger wypłynął znów   w reaktywowanym International Beat. W 1995r ukazał się w końcu nowy album General Public nagrany w składzie; Wakeling, Ranking Roger, Michael Railton (śpiew, instrumenty klawiszowe), Norman Jones (śpiew, instrumenty perkusyjne), Wayne Lothian (gitara basowa) i Dan Chase (perkusja). Producentem tej świeżo i dynamicznie brzmiącej płyty był  Jerry Harrison. Poza pełnymi energii własnymi kompozycjami   w rodzaju „It Must Be Tough” czy „Rainy Days" na płycie  znalazła się też interesująca, utrzymana w stylu ska/reggae  wersja „Warm Love” z repertuaru Vana Morrisona.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
General Public/Dishwasher	General Public	03.1984	60[5]	-	Virgin VS 659	[written by Charlery, Wakeling][produced by General Public, Colin Fairley]
Tenderness/Limited Balance	General Public	09.1984	95[3]	27[18]	Virgin VS 673	[written by General Public][produced by General Public, Gavin MacKillop, Colin Fairley][15[18].Hot Disco/Dance;I.R.S. 70 980 12"]
Never You Done That/All The Rage	General Public	03.1985	-	105[3]	I.R.S. 9935 [US]	[written by General Public][produced by General Public, Gavin MacKillop, Colin Fairley][13[8].Hot Disco/Dance;I.R.S. 70 413 12"]
Hot You're Cool/Day-To-Day	General Public	06.1985	-	-	I.R.S. 9937 [US]	[written by General Public][produced by General Public, Gavin MacKillop, Colin Fairley][16[9].Hot Disco/Dance;I.R.S. 70 415 12"]
Too Much Or Nothing/Taking The Day Off	General Public	11.1986	-	-	I.R.S. 52941 [US]	[written by General Public][produced by David Leonard, Dave Wakeling, Ranking Roger ][21[10].Hot Disco/Dance;I.R.S. 23 683 12"]
In Conversation	General Public	04.1987	-	-	-	[written by General Public][produced by Dave Wakeling, David Leonard, Ranking Roger][23[8].Hot Disco/Dance;I.R.S. 23 734 12"]
I'll Take You There	General Public	07.1994	73[2]	22[20]	Epic 6605532	[written by Al Bell][produced by General Public, Ralph Sall, Tony Phillips][1[1][13].Hot Disco/Dance;Epic Soundtrax 77 460 12"][#1 hit for Staple Singers in 1972][piosenka z filmu Threesome"]
Rainy Days	General Public	05.1995	-	93[3]	Epic 77 866 [US]	[written by General Public][produced by Jerry Harrison]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
All the Rage	General Public	10.1984	-	26[39]	I.R.S. 70 046	[produced by Colin Fairley, Gavin MacKillop, General Public]
Hand to Mouth	General Public	10.1986	-	83[16]	I.R.S. 5782	[produced by Dave Wakeling, David Leonard, Ranking Roger]

Gene Loves Jezebel

Bracia bliźniacy Jay (John) i Mike Astonowie występujący pod szyldem Gene Loves Jezebel zdobyli sporą grupę fanów w Wielkiej Brytanii głównie w kręgach rocka gotyckiego, ale większe sukcesy odnosili w USA. Bracia dorastali w południowowalijskim mieście Porthcawl, obok gitarzysty Iana Hudsona.

 Po przeprowadzce do Londynu zadebiutowali pod koniec 1981r, występując przed koncertem formacji The Higsons. Kontrakt nagraniowy z wytwórnią Situation 2 zaowocował wydaniem singla „Shavin’ My Neck" w maju następnego roku (był to zbiór nagrań demo). Gęste, eksperymentalne brzmienie dobrze sprawdzało się podczas koncertów, w których brali udział basistka Julianne Regan i perkusista Dick Hawkins. Niemal etniczne rytmy mieszały się z wściekłymi atakami gitary.

Miejsce Hawkinsa zajmowali potem inni perkusiści, m.in; John Murphy (dawniej w Associates i SPK) i Steve Goulding. Regan odeszła natomiast do All About Eve. Jej miejsce zajął Hudson, a obowiązki gitarzysty przejął Albio De Luca (potem w Furyo). W takim składzie zespół nagrał singel („Screaming (For Emmalene)” w 1983r. Po odejściu Luki i Gouldinga Hudson znów „przesiadł” się na gitarę, a Hawkins i Murphy zasiedli za dwoma zestawami perkusyjnymi.

 Przed wydaniem trzeciego singla - mocnego, komercyjnego „Bruises” (1983) odszedł Murphy. Wkrótce potem ukazał się bardzo dobry album debiutancki, Promise, promowany sesją radiową z DJ Johnem Peelem. W 1984r zespół wyjechał do USA, gdzie pracował z Johnem Cale’em, po czym powrócił do Europy, by nagrać dwa „szybkie" single -„Influenza (Relapse)" i „Shame (Whole Heart Now!)”.

Po ich wydaniu odszedł Marshall, a przez pewien czas gitarę rytmiczną na basową zamienił Mike Aston; później zaangażowany został Peter Rizzo. Miejsce Hawkinsa zajął były perkusista Spear Of Destiny - Chris Bell, ale dopiero rok później singel „The Cow” wszedł na niezależne brytyjskie listy przebojów. W czerwcu 1985 ukazał się album Immigrant.W listopadzie tego samego roku wyszedł „Desire”, a zespół wybrał się w kolejną trasę koncertową po USA. Było to przedsięwzięcie bardzo nieudane i doprowadziło do odejścia Hudsona (jego miejsce zajął były gitarzysta Genereation X - James Stevenson).

 Zespół wszedł do Top 75 ze „Sweetest Thing” i Discover (album ten zawierał darmową płytę koncertową). Natomiast w utworze „Heartache” słychać było echa muzyki tanecznej. Później grupa skoncentrowała swoje wysiłki na rynku amerykańskim. Jednak wewnątrz zespołu trwały tarcia; Mike Aston odszedł w połowie 1989r.W 1993r zespół w składzie Jay Aston, Rizzo, Stevenson i Robert Adam wydał album Heavenly Bodies.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sweetest Thing/Psycho II	Gene Loves Jezebel	03.1986	75[2]	-	Beggars Banquet BEG 156	[written by J. Aston][produced by Gary Lyons]
Heartache/Heartache Part II	Gene Loves Jezebel	06.1986	71[3]	-	Beggars Banquet BEG 161	[written by J. Aston, M. Aston, P. Rizzo, J. Stevenson, M. Gilvear][produced by Gary Lyons]
Desire/Message	Gene Loves Jezebel	11.1986	95[2]	-	Beggars Banquet BEG 173	[written by J. Aston][produced by Peter Walsh]
The Motion Of Love	Gene Loves Jezebel	09.1987	56[3]	87[3]	Beggars Banquet BEG 192	[written by J. Aston, M. Aston, P. Rizzo, J. Stevenson][produced by Jimmy Iovine]
Gorgeous/Someone On The 6th Floor (At The Jezebel Palace)	Gene Loves Jezebel	12.1987	68[2]	-	Beggars Banquet BEG 202	[written by J. Aston, M. Aston, J. Stevenson, C. Bell, P. Rizzo][produced by Peter Walsh]
Jealous/Last Year	Gene Loves Jezebel	08.1990	-	68[10]	Beggars Banquet BEG 236	[written by Aston, Stevenson][produced by Tim Palmer, Paul Fox]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Discover	Gene Loves Jezebel	07.1986	32[4]	155[19]	Beggars Banquet BEGA 73	[produced by Gary Lyons]
The House Of Dolls	Gene Loves Jezebel	10.1987	81[1]	108[22]	Beggars Banquet BEGA 87	[produced by Peter Walsh]
Kiss Of Life	Gene Loves Jezebel	08.1990	-	123[14]	Geffen 24 260 [US]	[produced by Paul Fox, Tim Palmer]

Gene & Eunice

Pochodzący z zachodniego wybrzeża duet Gene & Eunice miał pierwszy przebój z  "Kokomo", nagrany dla wytwórni Combo pod koniec 1954 roku. Jednak, na szczęście, niedługo potem Perry Como z RCA nagrał swoją własną wersję i  Snooky Lanson wykonał piosenkę w programie telewizyjnym "Your Hit Parade", skutecznie wymazując krótkoterminową pamięć publiczną o oryginalnej wersji hitu.

 Gene & Eunice byli odpowiedzią Los Angeles na Shirley & Lee z Nowego Orleanu (ich koledzy z wytwórni w Aladdin Records), z tym, że duet Gene & Eunice były bardziej liryczny.  Również w przeciwieństwie do Shirley i Lee, Gene i Eunice byli w rzeczywistości  małżeństwem i mieli razem kilkoro dzieci.

Eunice Levy spotkała się z Gene Forrestem na lokalnym konkursie talentów Huntera Hancocka w Los Angeles. Gene szukał dziewczyny, która mogłaby śpiewać w harmonii z  jego grupą, The Four Feathers (nazwa pochodzi od marki napoju). To się zmieniło, gdy zaczęli się spotykać, a następnie zaczęli ćwiczyć i pisać w garażu Gene'a. Starszy i bardziej doświadczony niż Eunice, Gene dominował  w związku od początku, ale Eunice była  współautorką piosenek od samego początku. Gene i Eunice napisali większość własnych piosenek.

Dwójka ponownie nagrała piosenkę dla Aladdin, a następnie ponownie weszli na listy r&b z utworem "This Is My Story". Do tej pory Gene i Eunice byli szczęśliwą parą, ale ich kolejne single nie weszły na listy przebojów. Dopiero w 1959 roku odnieśli sukces dzięki "Poco Loco" nagranemu dla małej niezależnej wytwórni Case. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ko Ko Mo/You And Me	Gene & Eunice	01.1955	-	-	Combo 64	[written by F. Wilson, J. Porter, E. Levy ][6[7].R&B Chart]
This Is My Story/Move It Over, Baby	Gene & Eunice	05.1955	-	-	Aladdin 3282	[written by G. Forrest, E. Levy ][8[8].R&B Chart]
Poco-Loco/Go-On Kokomo	Gene & Eunice	08.1959	-	48[13]	Case 1001	[written by F. Wilson]

Gene And Debbe

Gene and Debbe był pseudo- pop / country duetem pochodzącym z Nashville , Tennessee .
Mieli krótki okres sukcesów na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 Singles . Gene Thomas (ur. Gene Thomasson w dniu 28 grudnia 1938 r., Palestyna , Texas , zmarł 26 sierpnia 2012 w Fredericksburg , Teksas) miał kilka drobnych sukcesów w na początku lat 60-tych z piosenkami "Sometimes" i "Baby Gone". Po tej ostatniej,zajął się pisaniem muzyki na kilka lat przed przed karierą początkującej croonerki , Debbe Neville (lub Nevills jak niektóre źródła mówią). W stylu harmonii wokalnych braci Everly zaczęli karierę w firmie wydawniczej Acuff-Rose , śpiewając romantyczne popowe melodie w stylu country.

Podpisali kontrakt płytowy z filią Hickory Records ( Sue Thompson , Don Gibson , Newbeats itp.), TRX, gdzie zarejestrowali swoje dwa największe przeboje : "Go With Me" i "Playboy". Ostatni miał łączną liczbę sprzedaży miliona egzemplarzy za którą przyznano Złotą Płytę w czerwcu 1968 roku. Po mocnym uderzeniu na listach przebojów z singlem "Playboy" jako # 17, duet odszedł w zapomnienie.

Para wydała jeden album Hear and Now,który jest rzadkością na rynku wydawniczym. Zawiera on singiel "Playboy". Gene Thomas zmarł 26 sierpnia 2012 na raka płuc w wieku 73 lat.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sometime/Every Night	Gene Thomas	10.1961	-	53[7]	United Artists UA 338	[written by Gene Thomas][3131 hit for Paul Revere and The Raiders in 1965 jako "Sometimes"]
Baby's Gone	Gene Thomas	11.1963	-	84[5]	United Artists UA 640	[written by R. Orbison, B. Goldsboro][produced by Orbison Associates Inc.]
Go With Me/The Torch I Carry	Gene And Debbe	10.1967	-	78[6]	TRX 5002	[written by Gene Thomas]
Playboy/I'll Come Running	Gene And Debbe	02.1968	-	17[16]	TRX 5006	[written by Gene Thomas][produced by Don Gant]
Lovin' Season/Love Will Give Us Wings	Gene And Debbe	06.1968	-	81[4]	TRX 5010	[written by Gene Thomas][produced by Don Gant]
Make a noise like love/Rings of gold	Gene And Debbe	11.1968	-	127[1]	TRX 5014	[written by Bobby Bond][produced by Don Gant]
Memories Are Made Of This/The Sun Won't Shine Again	Gene And Debbe	02.1969	-	114[5]	TRX 45-T-5017	[written by Terry Gilkyson, Rick Dehr, Frank Miller][produced by Don Gant][#1 hit for Dean Martin in 1956]