Hot Chocolate

Błyskotliwa popowa grupa brytyjska, założona w londyńskiej dzielnicy Brixton z końcem lat 60. Jej twórcami byli Patrick Olive (ur. 22.03.1947 r. na wyspie Grenada; instr. perkusyjne), gitarzysta Franklyn De Allie oraz perkusista Ian King. Pierwszy skład uzupełniali kompozytor i wokalista Errol Brown (ur. 12.11.1948 r. w Kingston na Jamajce), basista Tony Wilson (ur. 8.10.1947 r. w Trinidad na Jamajce) i pianista Larry Ferguson (ur. 14.04.1948 r. w Nassau na Wyspach Bahama).

Po odejściu De Alliego grupa zadebiutowała nagraną dla wytwórni Apple Beatlesów i wykonywaną w rytmie reggae wersją "Give Peace A Chance" Plastic Ono Band. Członkowie Hot Chocolate byli też autorami piosenki "Think About Your Children", skomponowanej dla nagrywającej w tej samej wytwórni Mary Hopkin.

W 1970 r. grupa podpisała kontrakt z firmą RAK Mickiego Mosta. I tym razem muzycy potwierdzili swoje autorskie talenty tematem "Bet Yer Life I Do", napisanym dla Herman's Hermits. We wrześniu 1970 r. na listach przebojów znalazł się melodyjny temat grupy - "Love Is Life".

Rok później zespół zasilili gitarzysta Harvey Hinsley (ur. 19.01. 1948 r. w Northampton w Anglii) - występujący poprzednio z Cliffem Bennettem - oraz nowy perkusista, Tony Connor (ur. 6.04.1947 r. w Romford w hrabstwie Essex, Anglia). Brown i Wilson okazali się istną fabryką przebojów; warto wymienić chociażby "I Believe (In Love)", "Brother Louie" (w USA na szczycie listy w wersji zespołu Stories), "Emma", "A Child's Prayer", "You Sexy Thing", "Put Your Love In Me", "No Doubt About It", "Girl Crazy", "It Started With A Kiss" i "What Kinda Boy You Looking For (Girl)".


W 1975 r. Wilson opuścił formację, a rolę basisty przejął Patrick Olive. Nie spowodowało to przerwy w paśmie sukcesów grupy. Latem 1977 r. Hot Chocolate wypromowali i doprowadzili na szczyt listy brytyjskiej kompozycję Russa Ballarda "So You Win Again".

Kariera grupy dobiegła końca dopiero w 1987 r. po opuszczeniu jej przez wokalistę i kompozytora Errola Browna, którego ogolona na łyso głowa była nieodłącznym wizualnym atrybutem Hot Chocolate. Próba zastąpienia go Grantem Evelynem nie przyniosła zadowalających rezultatów. Po odejściu z rozwiązanego wkrótce potem zespołu Brown nagrał przebojowy singel "Personal Touch" i solowy album That's How Love Is.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love is life/ Pretty Girls	Hot Chocolate	08.1970	6[12]	-	Rak RAK 103	[written by Errol Brown/Tony Wilson][produced by Mickie Most]
You could have been a lady/ Everybody's Laughing	Hot Chocolate	03.1971	22[9]	-	Rak RAK 110	[written by Errol Brown/Tony Wilson][produced by Mickie Most]
I believe [In love]/ Caveman Billy	Hot Chocolate	08.1971	8[11]	-	Rak RAK 118	[written by Errol Brown/Tony Wilson][produced by Mickie Most]
You' ll always be a friend/ Go Go Girl	Hot Chocolate	10.1972	23[8]	-	Rak RAK 139	[written by Errol Brown/Tony Wilson][produced by Mickie Most]
Brother Louie/ I Want To Be Free	Hot Chocolate	04.1973	7[10]	-	Rak RAK 149	[original by The Stories][written by Errol Brown/Tony Wilson][produced by Mickie Most]
Rumours / A Man Needs a Woman	Hot Chocolate	08.1973	44[3]	-	Rak RAK 157	[written by Errol Brown/Tony Wilson][produced by Mickie Most]
Emma/ Makin' Music	Hot Chocolate	02.1975	3[10]	8[14]	Rak RAK 168	[silver-UK][written by Errol Brown/Tony Wilson][produced by Mickie Most]
Cheri babe/ Sexy Lady	Hot Chocolate	11.1974	31[9]	-	Rak RAK 188	[written by Errol Brown/Tony Wilson][produced by Mickie Most]
Disco Queen/ You're a Natural High	Hot Chocolate	05.1975	11[7]	28[11]	Rak RAK 202	[written by Errol Brown/Tony Wilson][produced by Mickie Most][40[11].R&B Chart]
A child' s prayer/ Everything Should Be Funky	Hot Chocolate	08.1975	7[10]	-	Rak RAK 212	[written by Errol Brown/Tony Wilson][produced by Mickie Most]
You sexy thing/ A Warm Smile	Hot Chocolate	11.1975	2[12]	3[21]	Rak RAK 221	[gold-US][silver-UK][written by Errol Brown/Tony Wilson][produced by Mickie Most][6[19].R&B Chart]
Don' t stop it now/ Beautiful Lady	Hot Chocolate	04.1976	11[8]	42[6]	Rak RAK 230	[written by Errol Brown][produced by Mickie Most][43[9].R&B Chart]
Man to man/ Eyes of a Growing Child	Hot Chocolate	06.1976	14[8]	-	Rak RAK 23	[written by Errol Brown][produced by Mickie Most]
Heaven is in the back seat of my Cadillac/ Sex Appeal	Hot Chocolate	08.1976	25[8]	-	Rak RAK 240	[written by Errol Brown][produced by Mickie Most]
So you win again/ A Part of Being With You	Hot Chocolate	07.1977	1[3][11]	31[11]	Rak RAK 259	[silver-UK][written by Russ Ballard][produced by Mickie Most][82[9].R&B Chart]
Put your love in me/ Let Them Be the Judge	Hot Chocolate	11.1977	10[9]	-	Rak RAK 266	[silver-UK][written by Errol Brown][produced by Mickie Most]
Every one' s a winner/ Power of Love	Hot Chocolate	11.1978	12[11]	6[18]	Rak RAK 270	[gold-US][written by Errol Brown][produced by Mickie Most][7[18].R&B Chart]
I' ll put you together again/ West End of Park Lane	Hot Chocolate	12.1978	13[11]	-	Rak RAK 286	[written by Don Black,Geoff Stephens][produced by Mickie Most][oryginalnie nagrana przez Pandora and The Correspondents]
Mindless Boogie / Don't Turn It Off	Hot Chocolate	05.1979	46[5]	-	Rak RAK 282	[written by Errol Brown][produced by Mickie Most]
Going through the motions/ Don't Turn It Off	Hot Chocolate	07.1979	53[4]	53[6]	Rak RAK 296	[written by Errol Brown][produced by Mickie Most][43[8].R&B Chart]
No doubt about it/ Gimme Some of Your Lovin'	Hot Chocolate	05.1980	2[11]	-	Rak RAK 310	[silver-UK][written by Dave Most/Steven Glen/Michael Burns][produced by Mickie Most]
Are you getting enough happiness/ I've Got You on My Mind	Hot Chocolate	07.1980	17[7]	65[7][12.82]	Rak RAK 318	[written by E. Brown][produced by Mickie Most][50[10].R&B Chart]
Love Me to Sleep / The Girl Is a Fox	Hot Chocolate	12.1980	50[5]	-	Rak RAK 324	[written by Geoff Stephens][produced by Mickie Most]
You'll Never Be So Wrong / Robot Love	Hot Chocolate	05.1981	52[4]	-	Rak RAK 331	[written by Marty Wilde,R. Wilde][produced by Mickie Most]
Girl crazy / Bed Games	Hot Chocolate	04.1982	7[11]	-	Rak RAK 341	[written by Errol Brown][produced by Mickie Most]
It started with a kiss/ Emotion Explosion	Hot Chocolate	07.1982	5[12]	-	Rak RAK 344	[written by Errol Brown][produced by Mickie Most][silver-UK]
Chances/ A Night to Remember	Hot Chocolate	09.1982	32[5]	-	Rak RAK 350	[written by Errol Brown,C. Cameron][produced by Mickie Most]
What kinda boy you looking for [Girl]/ Got to Get Back to Work	Hot Chocolate	05.1983	10[9]	-	Rak RAK 357	[written by Errol Brown][produced by Mickie Most]
Tears on the telephone/ It's My Birthday	Hot Chocolate	09.1983	37[5]	-	Rak RAK 363	[written by Errol Brown][produced by Mickie Most]
I'm Sorry/Love Is A Good Thing	Hot Chocolate	11.1983	89[3]	-	Rak RAK 366	[written by E. Brown, A. Gurvitz][produced by Mickie Most]
I gave you my heart [Didn' t it]	Hot Chocolate	02.1984	13[10]	-	Rak RAK 369	[written by R. Gower][produced by Mickie Most]
Heartache No. 9/One Life	Hot Chocolate	03.1986	76[3]	-	Rak RAK 386	[written by C. Sturken, E. Rogers, D. Grant][produced by Pete Wingfield]
You sexy thing [remix]	Hot Chocolate	01.1987	10[10]	-	EMI 5592	[written by E. Brown][produced by Mickie Most]
Every is a winner [Groove mix]	Hot Chocolate	04.1987	69[2]	-	EMI EMI 5607	[written by E. Brown][produced by Mickie Most]
It started with a kiss [reissue]	Hot Chocolate	03.1993	31[5]	-	Emi CDEMCT 7	[written by E. Brown]
You sexy thing	Hot Chocolate	11.1997	6[8]	-	Rak

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Cicero Park	Hot Chocolate	03.1975	-	55[17]	Big Tree 89 503 [US]	[produced by Mickie Most]
Hot Chocolate	Hot Chocolate	11.1975	34[7]	41[21]	Rak SRAK 516	[produced by Mickie Most]
Man to man	Hot Chocolate	08.1976	32[7]	172[6]	Rak SRAK 522	[produced by Mickie Most]
Greatest hits	Hot Chocolate	11.1976	6[35]	-	Rak SRAK 524
Every is a winner	Hot Chocolate	04.1978	30[8]	31[16]	Rak SRAK 531	[produced by Mickie Most]
Going through the motions	Hot Chocolate	07.1979	-	112[6]	Infinity 9010 [US]	[produced by Mickie Most]
20 hottest hits	Hot Chocolate	12.1979	3[19]	-	Rak EMTV 22
Mystery	Hot Chocolate	09.1982	24[7]	-	Rak SRAK 549	[produced by Mickie Most]
The very best of The Hot Chocolate	Hot Chocolate	02.1987	1[1][28]	-	Rak EMTV 42

Survivor

Amerykańska grupa grająca wyrafinowanego, melodyjnego rocka, założona w 1978 r. w Chicago przez gitarzystę Jima Peterika (wcześniej w The Ides Of March) i wokalistę Dave’a Bicklera. Do wspomnianej dwójki dołączył wkrótce kolejny gitarzysta; Frank Sullivan (eks-Mariah), a nieco później Dennis Johnson (bas) i Gary Smith (perkusja).

 W tym składzie muzycy nagrali w 1979 r. swoją debiutancką płytę Survivor, wydaną przez wytwórnię Scotti Brothers Records. Album zawierał różnorodną mieszankę kierunków i stylów, toteż nie  zdobył większego powodzenia. W 1981 r. Smitha i Johnsona zastąpili Marc Droubay i Stephen Ellis. Od tego momentu muzyka formacji zbliżyła się bardzo do dokonań Styx, Foreigner i Journey, aczkolwiek nigdy nie zdobyła takiego powodzenia.

 Survivor po raz pierwszy otarł się o sławę, kiedy w 1982 r. jego nagranie „Eye Of The Tiger” zostało wykorzystane jako temat przewodni  filmu  „Rocky III”: Utwór ten, wydany na singlu, z silnie wybijającą rytm perkusją i podniosłym refrenem, stał się światowym przebojem. Niestety, inne fragmenty tego albumu były bardzo przeciętne. Mimo to longplay doszedł ostatecznie do 2. pozycji na amerykańskiej i 12. na angielskiej liście najpopularniejszych płyt.

Wydany w 1983 r. album Caught In The Game był znacznie ciekawszy. Przyniósł ostrzejsze utwory, z wysuniętą na plan pierwszy gitarą Sullivana,też niespodziewanie nie zyskał uznania u fanów. W tym czasie Bicklera zastąpił. Jimi Jamison, były wokalista grupy Cobra. Śpiew Jamisona swoim; mocnym, czasami głęboko emocjonalnym brzmieniem, dodał dodatkowego wymiaru muzyce zespołu. Nagrany z jego udziałem album Vital Signs, wydany w 1984 r., stał  się drugim przełomem w karierze zespołu. Longplay przez sześć miesięcy był obecny na listach „Billboardu”, dochodząc ostatecznie do 16. miejsca. Zrodził dwa hity z pierwszej dziesiątki, w postaci singli „High On You” i „The Search Is Over”.

W 1986 r. zespół nagrał utwór „Burning Heart”, który wykorzystano jako motyw muzyczny filmu „Rocky IV”. Stał się on - co było do przewidzenia - międzynarodowym przebojem, który dotarł do 5.  miejsca na angielskiej liście singli: Niespodziewanie nagranie to nie zostało umieszczone na kolejnym albumie When Seconds Count, który ukazał się w tym samym roku. W tym okresie zespół znów skurczył się do rozmiarów tria występującego w składzie Jamison, Sullivan i Peterik. Dlatego też podczas rejestracji w 1988 r. longplaya Too Hot To Sleep zespół korzystał z pomocy wynajętych muzyków sesyjnych. Płytę śmiało można uznać za jedno z najciekawszych osiągnięć grupy. Niestety, sprzedawała się fatalnie, co doprowadziło do rozwiązania formacji.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Somewhere In America/Freelance	Survivor	02.1980	-	70[12]	Scotti Brothers 511	[written by Jim Peterik][produced by Ron Nevison]
Rebel Girl/Freelance	Survivor	06.1980	-	103[3]	Scotti Brothers 517	[written by Jim Peterik, R. Gary Smith][produced by Robie Porter, Survivor]
Poor Man's Son/Love Is On My Side	Survivor	10.1981	-	33[14]	Scotti Brothers 02560	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Frank Sullivan/Jim Peterik]
Summer Nights/Take You On A Saturday	Survivor	02.1982	-	62[8]	Scotti Brothers 02700	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Frank Sullivan/Jim Peterik]
Eye Of The Tiger/Take You On A Saturday	Survivor	06.1982	-	1[4][282]	Scotti Brothers 02912	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Frank Sullivan/Jim Peterik][piosenka z filmu "Rocky III"]
American Heartbeat/Silver Girl	Survivor	09.1982	76[5]	17[16]	Scotti Brothers 03213	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Frank Sullivan/Jim Peterik]
The One That Really Matters/Hesitation Dance	Survivor	01.1983	-	74[6]	Scotti Brothers 03485	[written by Jim Peterik][produced by Frank Sullivan/Jim Peterik]
Caught In The Game/Slander	Survivor	06.1983	-	77[5]	Scotti Brothers 04074	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Frank Sullivan]
I Never Stopped Loving You/Ready For The Real Thing	Survivor	02.1984	-	104[5]	Scotti Brothers 04347	[written by F. Sullivan, J. Peterik][produced by Frankie Sullivan]
The Moment Of Truth/It Doesn't Have To Be This Way	Survivor	06.1984	-	63[7]	Casablanca 880053	[written by Peter Beckett/Bill Conti/Dennis Lambert][produced by Ron Nevison][piosenka z filmu "Karate Kid"]
I Can't Hold Back/I See You In Everyone	Survivor	09.1984	-	13[23]	Scotti Brothers 04603	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Ron Nevison]
High On You/Everlasting	Survivor	01.1985	-	8[17]	Scotti Brothers 04685	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Ron Nevison]
The Search Is Over/It's The Singer Not The Song	Survivor	04.1985	-	4[21]	Scotti Brothers 04871	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Ron Nevison]
First Night/Feels Like Love	Survivor	08.1985	-	53[9]	Scotti Brothers 05579	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Ron Nevison]
Burning Heart/Feels Like Love	Survivor	11.1985	5[12]	2[22]	Scotti Brothers 05663	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Frank Sullivan/Jim Peterik][piosenka z filmu "Rocky IV"]
Is This Love/Can't Let You Go	Survivor	10.1986	-	9[19]	Scotti Brothers 06381	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Frank Sullivan/Ron Nevison]
How Much Love/Backstreet Love Affair	Survivor	02.1987	-	51[9]	Scotti Brothers 06705	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Frank Sullivan/Ron Nevison]
Man Against The World/Oceans	Survivor	05.1987	-	86[5]	Scotti Brothers 07070	[written by Jimi Jamison/Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Frank Sullivan/Ron Nevison]
Didn't Know It Was Love/Rhythm Of The City	Survivor	10.1988	-	61[10]	Scotti Brothers 08067	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Frank Sullivan/Frank Filipetti]
Across The Miles/ Burning Bridges	Survivor	01.1989	-	74[6]	Scotti Brothers 68 526	[written by Jim Peterik/Frankie Sullivan][produced by Frank Sullivan/Frank Filipetti]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Survivor	Survivor	03.1980	-	169[7]	Scotti Brothers 7107	[produced by Ron Nevison, Barry Mraz]
Premonition	Survivor	10.1981	-	82[25]	Scotti Brothers 37 549	[produced by Artie Ripp/Jim Peterik]
Eye of the Tiger	Survivor	06.1982	12[10]	2[41]	Scotti Brothers 38 062	[platinum-US][produced by Frank Sullivan/Jim Peterik]
Caught in the Game	Survivor	10.1983	-	82[9]	Scotti Brothers 38 791	[produced by Frank Sullivan]
Vital Signs	Survivor	09.1984	-	16[61]	Scotti Brothers 39 578	[platinum-US][produced by Ron Nevison]
When Seconds Count	Survivor	11.1986	-	49[24]	Scotti Brothers 40 457	[produced by Frank Sullivan/Ron Nevison]
Too Hot to Sleep	Survivor	11.1988	-	187[2]	Scotti Brothers 44 282	[produced by Frankie Sullivan, Frank Filipetti]

Pierre Perret

Pierre Perret ur. 9 lipca 1934r w Castelsarrasin (Francja),piosenkarz i autor tekstów. Jego rodzice prowadzili kawiarnię Café du Pont,gdzie spędził większość swojego dzieciństwa, więc miał wiele możliwości nauki slangu i języka biznesu. W wieku czternastu lat, wstąpił do Konserwatorium Muzycznym w Tuluzie, gdzie odebrał drugą nagrodę za grę na saksofonie.
 
Założył swój pierwszy zespół który grał do tańca na uroczystościach rodzinnych.W latach 1953-1956r odbywa służbę wojskową.Osiadł w Paryżu, gdzie towarzyszy grając na gitarze młodej piosenkarce Françoise Marin w kabarecie La Colombe.Sam komponuje,ale jest zbyt nieśmiały by wykonywać je na scenie,dopiero za namową właściciela klubu decyduje się na solowy występ.W tym okresie poznał Georgesa Brassensa, Borisa Viana, a zwłaszcza Eddie Barclay'a,z którym podpisuje umowę na nagrania w jego wytwórni. Wydaje swoją pierwszą płytkę Moi j’attends Ade`le.
W 1958r odbywa wraz ze wspomnianym kabaretem turnee po Francji i Afryce,obok zespołu Platters.Pod koniec roku trafia na dwa lata do sanatorium po stwierdzeniu u niego zapalenia stawów.Tam zainteresował się biznesem.Dwa lata póżniej w biurach wytwórni Barclay spotyka Simone Mazaltarim,z którą wkrótce się ożenił.W tym czasie wydaje swój drugi album Le Bonheur conjugal.
 
W 1963r odnosi swój pierwszy duży sukces utworem Le Tord Hoses.Odchodzi na kolejne sześć lat do wytwórni Vogue,a jego menadżerem zostaje Lucien Morisse.Daje serię koncertów,otwierając też jako support występy z Naną Mouskouri i Rolling Stones.W 1966r duży sukces odnosi jego piosenka The Kamp Krusty .W lipcu i sierpniu odbywa turnee po Francji z Charlesem Aznavourem,by ukoronować rok koncertami w paryskiej Olimpii.Trzy lata póżniej występuje w filmie The Sweet Claude Autant-Lara.Po zakończeniu kontraktu z Vogue,zdecydował razem z żoną o założeniu własnej wytwórni Adele.
 
Perret swój największy sukces zanotował w 1974r, gdy jego płytę le Zizi sprzedano w 5mln egzemplarzy.Zaczął też dużo pisać tekstów poruszających problemy społeczne,jak rasizm,faszyzm [La Be^te est revenue],ekologia [Vert de cole`re] czy feminizm [Riz pilé].

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Les jolies colonies de vacances-Les coups de foudre/Gourrance-La princesse aux pieds nus	Pierre Perret	06.1966	2[22]	-	Vogue EPL 8456	[written by Pierre Perret]
Le service militaire-Blanche/Elle m’a dit non t’es trop-Des poux et des sous	Pierre Perret	11.1966	27[5];A2:33[4]	-	Vogue EPL 8496	[written by Pierre Perret]
L’homme facile-Belle rose/La bibise d’accord !-Quand je suis malheureux	Pierre Perret	05.1967	31[2]	-	Vogue EPL 8540	[written by Pierre Perret]
Tonton Cristobal-La rue Perce-Oreille/Marie trompe-la-mort-Les seins	Pierre Perret	10.1967	8[18]	-	Vogue EPL 8586	[written by Pierre Perret]
Les postie`res-Leila/Marcel	Pierre Perret	02.1968	55[9]	-	Vogue EPL 8589	[written by Pierre Perret]
Cuissses de mouche-Les baisers/Tonton Cristobal-Elle m’a dit non, t’es trop…	Pierre Perret	05.1968	9[24]	-	Vogue DOV 15	[written by Pierre Perret]
Les baisers-Elle cherche des puces a` son chat/J’aime quand elle est contrariée-Elle m’a dit rendez-vous a` cinq heures	Pierre Perret	10.1968	5[21]	-	Vogue EPL 8645
Monsieur Victor-La corde/Tondeur d’oeuf-Ghislaine de la Bourboule	Pierre Perret	03.1969	30[4];B1:41[9]	-	Vogue EPL 8668	[written by Pierre Perret]
Qu’est-ce qu’elle est belle-La louve/L’amour diabolique-Quand on a le coeur gros	Pierre Perret	05.1970	10[9]	-	Adele AD 1030	[written by Pierre Perret]
Les voyages organisés-Quand le soleil entre dans ma maison/Vive le XV-La distraite	Pierre Perret	08.1970	A2:21[12];B1:12[8]	-	Adele AD 1031	[written by Pierre Perret]
Le Représentant En Confiture	Pierre Perret	12.1971	61[2]	-	-	-
Dépeche-toi mon amour/La cage aux oiseaux	Pierre Perret	04.1972	8[18]	-	Adele AD 45.804	[written by Pierre Perret]
C’est au mois d’Aou^t/Le lit	Pierre Perret	06.1972	8[14]	-	Adele AD 45.811	[written by Pierre Perret]
Me`re Noël/Le coeur dans mon béret	Pierre Perret	11.1972	21[10]	-	Adele AD 45.812	[written by Pierre Perret]
Le plombier/C’est bon, c’est bon	Pierre Perret	04.1973	62[7]	-	Adele AD 45.816	[written by Pierre Perret]
Mon Pierrot	Pierre Perret	04.1973	13[2]	-	-	-
A` poil/Électra	Pierre Perret	10.1973	57[3];B:59[3]	-	Adele AD 45.817	[written by Pierre Perret]
Ne partez pas en vacances !/Un chagrin d’amour	Pierre Perret	06.1974	51[5]	-	Adele AD 45.819	[written by Pierre Perret]
Donnez-nous Des Jardins	Pierre Perret	11.1974	9[8]	-	-	-
Le zizi (ou l’éducation sexuelle a` l’école)/Les Majorettes	Pierre Perret	01.1975	6[20]	-	Adele AD 45.822	[written by Pierre Perret]
Vaisselle cassée-Donnez-nous des jardins/Totor	Pierre Perret	11.1975	7[10]	-	Adele AD 45.824	[written by Pierre Perret]
La photo/La sieste	Pierre Perret	04.1976	22[9]	-	Adele AD 45.825	[written by Pierre Perret]
Je M'appelle Françoue`se	Pierre Perret	11.1976	57[7]	-	-	-
Je Suis De Castelsarrasin	Pierre Perret	11.1976	28[3]	-	-	[written by Pierre Perret]
J'ai Dîné A London	Pierre Perret	12.1976	52[1]	-	-	-
Ma Nouvelle Adresse	Pierre Perret	12.1976	45[8]	-	-	[written by Pierre Perret]
On n’a pas trouvé la mer	Pierre Perret	07.1977	46[7]	-	Adele AD 45.829	[written by Pierre Perret]
Le petit potier/L’oiseau dans l’allée	Pierre Perret	12.1977	49[11];B:14[1]	-	Adele AD 45.833	[written by Pierre Perret]
Napo napiteau/Les ours heureux	Pierre Perret	10.1978	43[10]	-	Adele AD 45.834	[written by Pierre Perret]
A` cause du gosse/Ça va t’fair’ du bien	Pierre Perret	01.1979	57[8]	-	Adele AD 45.836	[written by Pierre Perret]
Estelle/Mon p’tit loup	Pierre Perret	03.1979	42[13]	-	Adele AD 6172 905	[written by Pierre Perret]
C’est l’printemps/Le phallo	Pierre Perret	03.1981	15[18]	-	Adele 6010-325	[written by Pierre Perret]
Les coups au coeur/Un temps pour tout	Pierre Perret	06.1982	73[11]	-	Adele 6010-538	[written by Pierre Perret]
Comment c'est la Chine ? / La télé en panne	Pierre Perret	12.1983	50[18]	-	Adele 8149017	[written by Pierre Perret]
Bernard Pivot	Pierre Perret	05.1986	74[4]	-	-	[written by Pierre Perret]
Voir	Pierre Perret	05.1988	97[2]	-	-	-
Riz pilé/La veuve	Pierre Perret	07.1989	89[2]	-	Adele 14.648	[written by Pierre Perret]
Le Vin	Pierre Perret	12.1989	82[2]	-	-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Le Monde De	Pierre Perret	12.1967	15[1]	-	Disques Vogue CLD 705 30	-
Les Deux Visages De Pierre Perret	Pierre Perret	12.1967	2[104]	-	Disques Vogue CLD 718	-
En Public A L'Olympia	Pierre Perret	10.1968	1[2][83]	-	Vogue CLD 724 S	-
Cuvée 71	Pierre Perret	11.1970	5[39]	-	Adèle AD 39 501	-
Perret 72	Pierre Perret	04.1972	10[8]	-	-	-
Chansons Nouvelles 73	Pierre Perret	04.1973	4[36]	-	-	-
En Public	Pierre Perret	11.1973	7[28]	-	Adèle AD 39504 A/B	-
Le Zizi	Pierre Perret	11.1974	1[22][87]	-	Adele AD 39.506	-
Perret 76	Pierre Perret	10.1976	6[18]	-	-	-
Le Petit Potier	Pierre Perret	03.1978	2[20]	-	-	-
Perret 77	Pierre Perret	04.1978	9[12]	-	-	-
Ca La Fait Marrer	Pierre Perret	04.1979	30[8]	-	-	-
C'est L' Printemps	Pierre Perret	03.1981	14[16]	-	Adèle 6313 158	-
Chansons Eroticoquines	Pierre Perret	12.1995	7[24]	-	Adèle 50554	-
La Be^te Est Revenue	Pierre Perret	12.1998	12[13]	-	EMI Music France 7243 4 98196 2 7	-
Cui-la`	Pierre Perret	11.2002	11[16]	-	Adèle 0927 49308 2	-
Du rire aux larmes	Pierre Perret	07.2004	163[7]	-	-	-
Mélangez-vous	Pierre Perret	04.2006	15[21]	-	Naïve NV 809011	-
Le plaisir des dieux	Pierre Perret	11.2007	8[30]	-	Chanson NS911562	-
Pierrot chante pour les gamins, les marmots, les lardons	Pierre Perret	10.2008	164[8]	-	-	-
Les dieux paillards	Pierre Perret	11.2008	33[18]	-	Chanson NS91587	-
Trésors de la paillardise	Pierre Perret	11.2009	114[7]	-	Naïve NS 91628	-

Pierre Perrin

Pierre Perrin-francuski piosenkarz,kompozytor,urodzony w 1926r.Pracował jako taksówkarz,a jednocześnie uwielbiał pisać piosenki.W latach 50-tych wchodził w skład Freres Eloi.
 
Po podpisaniu kontraktu nagraniowego z Ricordi w 1961r wychodzi jego pierwsza EP-ka "Mon chouette pépin",ale popularność przyniosła mu druga płytka "Un clair de lune a` Maubeuge".To humorystyczne tango znalazło się w repertuarze wielu artystów minn.Bourvila, Fernanda Raynauda, Koko (Claude François), Annie Cordy i adoptowane w ponad 100 językach.W tym samym czasie gra w filmie "A moonlight at Maubeuge" inspirowany jego historią w którym wystąpili czołowi artyści francuscy jak Henry Salvador, Bourvil, Sylvie Vartan.
 
Nagrywa album,EP-ki " Le Mouffetard…tard" i "Le jour J".Artysta zmarł w Paryżu w dniu 20.06.1985r i został pochowany na Pere Lachaise.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Un clair de lune a` Maubeuge (du film) "Moonlight Tango"-Je suis fou… tu /Un taxi dans Paris/Le crime ne paie pas	Pierre Perrin	03.1962	1[8][34]	-	Ricordi 45 S 206	[written by Pierre Perrin - C. Blondy - Pierre Perrin]

J. Geils Band

Grupa amerykańska. Utworzona w 1964r w Worcester w, stanie Massachusetts jako The J. Geils Blues Band. W 1967r przeniosła się do Bostonu i skróciła nazwę do J. Geils Band. Z początku było to akustyczne trio: J. Geils  (znany jako Jerome Geils; właśc. John W . Geils Jr.; 20.02.1946r, Nowy Jork) - g, mand, Magie Dick (właśc. Richard Salwitz; 13.05.1945r, New London, Conncecticut) - hca i Daniel Klein (13.05.1946r, Nowy Jork)- b, perc.

W 1967 formacja przekształciła się w elektryczny kwintet, a składu dopełnili Peter Wolf (właśc. Peter Blankfield; 7.03.1946r, Bronx, Nowy Jork) - voc, hca, perc , Stephen Jo Bladd (13.07.1942r, Boston, Massachusetts) - dr, perc, voc, obaj z The Hallucinations. W 1969 grupę zasilił dodatkowo Seth Justman (27.01.1951r, Waszyngton) - k, voc. Na początku 1983r odszedł Wolf. Obowiązki wokalisty przejęli wówczas Justman i Bladd. Formacja działała do 1985r.


W 1999 reaktywowała się w składzie z Geilsem ,  Magie Dickiem, Kleinem, Wolfem, Justmanem i Simem Cainem -  dr na okolicznościową trasę; koncertowała w całym kraju od czerwca do grudnia tego roku. .
W pierwszych latach działalności wykonywała w klubach Massachusetts standardy rhythm'n'bluesowe i soulowe, wybrane m.in. z repertuaru Rodgera Collinsa,  Dona Covaya
i  Dyke And The, Blazers, oraz wzorowane na nich własne kompozycje. W 1969r na jej występ w Boston Tea Party  trafił Mario Medious z Atlanticu i niebawem podpisała kontrakt z tą wytwórnią.

Zadebiutowała w styczniu 1971r płytą  „The J. Geils Band", nagraną w A&R Studios w Nowym Jorku, wyprodukowaną przez Dave'a Crawforda i Brada Shapiro, promowaną singlami Homework/First I Look  At The Purse z grudnia 1970r i Wait/Cruisin' For A Love z lutego
1971r. Zaprezentowała się jako rasowa formacja bluesrockowa,  odświeżająca standardy, jak Homework Otisa Rusha i Serves You Right To Suffer Johna Lee Hookera, ale też mająca do zaproponowania porywający własny repertuar, chociażby: Wait, Hard Drivin' Man, What's Your Hurry i On Borrowed Time. 
Dziełem bardzo podobnym do debiutu okazał się album „The Morning After" z października 1971r, zrealizowany w studiu Record Plant w Los Angeles przy pomocy cenionego producenta Billa Szymczyka, stałego współpracownika w późniejszym okresie, zawierający m.in. przeróbkę The Usual Place Dona Covaya,oraz świetne premierowe kompozycje, w rodzaju I Don't Need You No More, Gotta Have Your Love i Cry One More Time. Towarzyszyły mu single I Don't Need You No More/Dead Presidents z października 1971r i Looking For A Love/Whammer jammer z listopada
tego roku.

Podsumowaniem pierwszego okresu działalności The J. Geils Band była płyta „Live - Full House", dokumentująca występy w kwietniu 1972 w  Cinderella Ballroom w Detroit, wydana w październiku, zawierająca m.in. elektryzujące wersje takich utworów, jak Homework, Hard Drivin' Man czy First I Look At The Purse z repertaru The Contours.Równocześnie ukazał się  singel Hard Drivin' Man/Whammer Jammer.
Wielką popularność przyniósł zespołowi album „Bloodshot" z kwietnia 1973r, promowany singlami, Give It To Me/Hold Your Loving , z maja 1973r i Make Up Your Mind/Southside Shuffle z sierpnia tego roku. Powstał w Hit Factory w Nowym Jorku, jak zwykle przy pomocy Szymczyka; a zawierał nieco bardziej urozmaicony i wyrafinowany repertuar z pogranicza rocka i czarnej muzyki niż płyty poprzednie i głównie własne kompozycje, jak przebojowa Give It To Me w rytmie reggae, a także Make Up Your Mind, Back To Get Ya, Struttin' With My Baby czy Start It All Over Again. Świadectwem zmęczenia był całkowicie autorski zestaw „Ladies Invited" z listopada 1973r, promowany singlem Did You No Wrong/That's.Why I'm Thinking Of You ze stycznia 1974r. A dowodem przezwyciężenia kryzysu - album „Nightmares... And Other Tales From The Vinyl Jungle"  z października 1974r, nagrany w Record Plant i Hit Factory w Nowym Jorku, zawierający jedne z najlepszych kompozycji The J. Geils Band w całej karierze, jak Must Of Got Lost, Gettin' Out i Stoop Down No. 39. Pierwszy z towarzyszących mu singli - Must Of Got Lost/Funky Judge z listopada 1974r  i Gettin' Out/Givin' It All  Up ze stycznia 1975 r zrobił furorę na amerykańskich listach przebojów.

Chłodno przyjęta płyta „Hotline" z września 1975r, promowana singlem Love-itis/Think It Over z października, zawierała znowu sporo cudzych kompozycji, m.in. Believe In Me,Curtisa Mayfielda i Loveritis Harveya Scalesa i Alberta Vance'a. Z tego okresu pochodzi też płytka Where Did Our Love Go (przeróbka przeboju The Supremes /What's Your Hurry z kwietnia 1976r. Kapitalny album koncertowy, „Blow Your Face Out" z maja 1976, powstał w listopadzie 1975r  w Boston Garden w Bostonie i Cabo Hall w Detroit. Wypełniły go porywające wykonania m.in. Raise Your Hand Eddiego Floyda, Sho-Cone Alberta Collinsa oraz rzeczy znanych z płyt poprzednich. Ukazał się też singel (Ain't Nothin' But A) House Party/Give It To Me. Kolejna zaś  płytka  Peanut Butter! przeróbka przeboju rhythm'n'bluesowego zespołu The Marathon z 1961r )/Magic's Mood z lutego 1977r,
zawierała utwory spoza albumów.


  Bardzo udanym dokonaniem okazał się zestaw „Monkey Island" z lipca 1977, sygnowany wyjątkowo krótszą nazwą Geils. Powstał w Record Plant w, Nowym Jorku bez pomocy producenta spoza zespołu.  Był pierwszym świadectwem znużenia bluesem i zawierał; rzeczy tak różne, jak
przesycona duchem gospel kompozycja Surrender, zaśpiewana przez Wolfa w duecie z Cissy Houston  i jazzująca suita Monkey Island. Towarzyszyły mu single You're The Only One/Wreckage z lipca 1977r i Surrender/Monkey Island Part 1 z września tego roku.

W 1978 grupa związała się z wytwórnią EMI America, a pierwszym owocem kontraktu była   płyta „Sanctuary"  z grudnia 1978r, nagrana w Record Plant w Nowym Jorku  oraz w domowych warunkach na Long View Farm w Massachusetts, wyprodukowana przez Joe Wisserta. Promowana singlami One Last Kiss/Revenge z listopada 1978r, Take It Back/I Can't Believe You z marca 1979r i Wild Man/Just Can't Stop Me z sierpnia tego roku, zawierała repertuar nieco gładszy, i, oszczędniej opracowany niż dawniej, np. I Could Hurt You, One Last Kiss i Wild Man. Piosenka Take It Back w stylu Steviego Wondera zapowiadała już zwrot ku muzyce nieco bardziej komercyjnej,widoczny na populanym albumie „Love Stinks" z lutego 1980r, nagranym znowu  na Long View Farm i wyprodukowanym przez Justmana, oraz na towarzyszących mu singlach: Come Back/Takin' You Down ze stycznia 1980r, Love Stinks/Till The Walls Come Tumblin' Down z kwietnia i Just Can't Wait/No Anchovies Please z lipca tego roku.


Na szczyty list bestsellerów wprowadziła formację płyta  „Freeze-Frame" z listopada 1981r, nagrana w tym samym miejscu co poprzednie, wyprodukowana znowu przez Justmana; promowana przebojowymi singlami: Centerfold/Rage In The Cage z listopada 1981r, Freeze- Frame/Flamethrower z lutego 1982r i Angel In Blue/Rage In The Cage z maja. Fascynacja czarną muzyką zdecydowanie się na niej zatarta, a doszedł do głosu wpływ nowej fali (np. zelektronizowane
brzmienie).

„Showtime!" z grudnia 1982r, trzeci już album koncertowy w dorobku The J. Geils Band, powstał trzy miesiące wcześniej w Pine Knob Music Theater w Detroit.
Utrwalał nowofalowy wizerunek grupy, chociaż zawierał też znowu standardy soulowe, np: Land Of A Thousand Dances z repertuaru Wilsona Picketta. Ukazały się też single I Do/Sanctuary z listopada 1982r i Land Of A Thousand Dances/Just Can't Stop Me z lutego 1983r.

Na początku 1983 doszło do konfliktu między Wolfem a resztą. Wokalista odszedł i rozpoczął karierę solową. Formacja zaś z trudem ukończyła pracę nad płytą „You're Gettin' Even While I'm Gettin' Odd",wydaną w listopadzii 1984r wraz z singlem Concealed Weapons/Tell 'Em Jonesy zdecydowanie najbardziej popową w jej dorobku, chociaż zawierającą też np. blues The Bite From Inside. W późniejszym okresie zespół zniknął z pola widzenia. Latem 1985r przypomniał się piosenką Fright Night do identycznie zatytułowanego filmu (Postrach nocy; 1985, reż. Tom Holland), wydaną na singlu przez firmę Private I, ale zaraz potem za kończył działalność.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Looking For A Love/Whammer Jammer	J. Geils Band	12.1971	-	39[10]	Atlantic 2844	[written by James W. Alexander/Zelda Samuels][produced by Bill Szymczyk]
Give It To Me/Hold Your Loving	J. Geils Band	03.1973	-	30[16]	Atlantic 2953	[written by Seth Justman/Peter Wolf][produced by Bill Szymczyk]
Make Up Your Mind/Southside Shuffle	J. Geils Band	09.1973	-	98[2]	Atlantic 2974	[written by Seth Justman/Peter Wolf][produced by Bill Szymczyk]
Did You No Wrong/That's Why I'm Thinking Of You	J. Geils Band	02.1974	-	104[6]	Atlantic 3007	[written by Seth Justman/Peter Wolf][produced by Bill Szymczyk]
Must Of Got Lost/Funky Judge	J. Geils Band	11.1974	-	12[11]	Atlantic 3214	[written by Seth Justman/Peter Wolf][produced by Bill Szymczyk]
Givin' It All Up/Gettin' Out	J. Geils Band	02.1975	-	106[1]	Atlantic 3251	[written by Seth Justman/Peter Wolf][produced by Bill Szymczyk]
Where Did Our Love Go/What's Your Hurry	J. Geils Band	04.1976	-	68[6]	Atlantic 3320	[written by Lamont Dozier/Brian Holland/Eddie Holland][produced by Ahmet Ertegun]
You're The Only One/Wreckage	J. Geils Band	08.1977	-	83[3]	Atlantic 3411	[written by Seth Justman/Peter Wolf][produced by The J. Geils Band]
One Last Kiss/Revenge	J. Geils Band	11.1978	74[1]	35[13]	EMI America 8007	[written by Seth Justman/Peter Wolf][produced by Joe Wissert]
Take It Back/I Can't Believe You	J. Geils Band	03.1979	-	67[6]	EMI America 8012	[written by Seth Justman/Peter Wolf][produced by Joe Wissert]
Come Back/Takin' You Down	J. Geils Band	02.1980	-	32[12]	EMI America 8032	[written by Seth Justman/Peter Wolf][produced by Seth Justman][69[6].Hot Disco/Dance;EMI America 8032 7"]
Love Stinks/Till The Walls Come Tumblin' Down	J. Geils Band	04.1980	-	38[12]	EMI America 8039	[written by James W. Alexander/Zelda Samuels][produced by Seth Justman]
Just Can't Wait/No Anchovies, Please	J. Geils Band	07.1980	-	78[5]	EMI America 8047	[written by Seth Justman/Peter Wolf][produced by Seth Justman]
Centerfold/Rage In The Cage	J. Geils Band	11.1981	3[9]	1[6][25][10]	EMI America 8102	[silver-UK][gold-US][written by Seth Justman][produced by Seth Justman ]
Freeze-Frame/Flamethrower	J. Geils Band	02.1982	27[7]	4[16]	EMI America 8108	[gold-US][written by Seth Justman/Peter Wolf][produced by Seth Justman][20[10].R&B Chart]
Angel In Blue/River Blindness	J. Geils Band	05.1982	55[3]	40[11]	EMI America 8100	[written by Seth Justman][produced by Seth Justman]
I Do/Sanctuary	J. Geils Band	11.1982	-	24[14]	EMI America 8148	[written by Melvin Mason/Frank Paden/Johnny Paden/Jesse Smith/Willie Stephenson][produced by Seth Justman]
Land Of A Thousand Dances/Jus' Can't Stop Me	J. Geils Band	02.1983	-	60[6]	EMI America 8156	[written by Fats Domino/Chris Kenner][produced by Seth Justman]
Concealed Weapons/Tell 'Em Jonesy	J. Geils Band	11.1984	-	63[7]	EMI America 8242	[written by Paul Justman/Seth Justman][produced by Seth Justman ]
Fright Night/Boppin' Tonight [Fabulous Fontaines]	J. Geils Band	08.1985	-	91[2]	Private I 05462	[written by Joe Lamont][produced by Seth Justman][piosenka tytułowa z filmu]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The J. Geils Band	J. Geils Band	01.1971	-	195[2]	Atlantic 8275	[produced by Dave Crawford,Brad Shapiro]
The Morning After	J. Geils Band	11.1971	-	64[17]	Atlantic 8297	[produced by Bill Szymczyk]
Live Full House	J. Geils Band	10.1972	-	54[26]	Atlantic 7241	[gold-US][produced by Geoffrey Haslam, J. Geils Band]
Bloodshot	J. Geils Band	04.1973	-	10[44]	Atlantic 7260	[gold-US][produced by Bill Szymczyk]
Ladies Invited	J. Geils Band	10.1974	-	26[22]	Atlantic 7286	[produced by Bill Szymczyk]
Nightmares...and Other Tales from the Vinyl Jungle	J. Geils Band	11.1971	-	64[17]	Atlantic 18 107	[produced by Bill Szymczyk]
Hotline	J. Geils Band	09.1975	-	36[9]	Atlantic 18 147	[produced by Bill Szymczyk, Allan Blazek, Seth Justman]
Blow Your Face Out	J. Geils Band	05.1976	-	40[11]	Atlantic 507	[produced by Bill Szymczyk, Allan Blazek, Seth Justman]
Monkey Island	J. Geils Band	07.1977	-	51[17]	Atlantic 19 103	[produced by The J. Geils Band]
Sanctuary	J. Geils Band	12.1978	-	49[22]	EMI America 17 006	[gold-US][produced by Seth Justman, Joseph Wissert]
Best of The J. Geils Band	J. Geils Band	07.1979	-	129[5]	Atlantic 19 234	[produced by Allan Blazek, J. Geils, Geoffrey Haslam, Seth Justman, Bill Szymczyk]
Love Stinks	J. Geils Band	02.1980	-	18[42]	EMI America 17 016	[gold-US][produced by Seth Justman]
Freeze-Frame	J. Geils Band	11.1981	12[15]	1[4][70]	EMI America 17 062	[platinum-US][produced by Seth Justman]
Showtime!	J. Geils Band	12.1982	-	23[19]	EMI America 17 087	[gold-US][produced by Seth Justman]
You're Gettin' Even While I'm Gettin' Odd	J. Geils Band	11.1984	-	80[10]	EMI America 17 137	[gold-US][produced by Seth Justman, Joseph Wissert]

Teddy Geiger

John Theodore " Teddy " Geiger II (ur. 16 września 1988 r.) - amerykański muzyk , piosenkarz i autor tekstów oraz producent muzyczny z Rochester w stanie Nowy Jork. Geiger   pierwotnie nagrywał w Columbia Records jako artysta, a teraz koncentruje się na pisaniu i produkcji dla innych artystów. Napisał  piosenki dla wielu uznanych artystów z całego spektrum muzycznego, w tym Shawn Mendes , One Direction , Tiesto , Empire of the Sun , James Blunt , Birdy i DJ Snake.

Kompozycje i produkcje Geigera sprzedały się w ponad 30 milionach egzemplarzy na całym świecie i zawierają takie hity jak "Stitches ", która zdobyła nagrodę BMI Song of the Year 2017, " Treat You Better ", " Mercy ", " There's Nothing Holdin 'Me Back ", " Lost In Japan "," In My Blood ".

Teddy Geiger po raz pierwszy pojawił się w mediach ogólnokrajowych jako finalista w programie "  In Search of the Partridge Family " VH1 i zyskał wiarygodność jako artysta otwierający letnią trasę Hilary Duff z 2005 roku Still Wanted . Pierwszy singiel Geigera, " For You I Will (Confidence) ", został oficjalnie wydany w lutym 2006 roku. Piosenka otrzymała pozytywne recenzje , określona "słodko romantyczna" i zawierająca "wyrafinowane teksty". Piosenka została napisana o pierwszej miłości z gimnazjum Geigera, spadkobierczyni Gallea's Greenhouse Elizabeth Gallea z Rochester.

Debiutancki album Geigera, Underage Thinking , ukazał się 21 marca 2006 roku i osiągnął   ósmą pozycję na amerykańskiej liście albumów Billboard 200 . Album zdobył nagrodę "Najlepszy album roku" na dorocznym MusiqTone MusiqAwards. Był także nominowany do nagrody "Nowy Artysta Roku", ale przegrał z Panic! At The Disco . .

We wrześniu 2006 roku ukazał się drugi singiel Geigera " These Walls ", który był regularnie odtwarzany w stacjach radiowych. Kilka miesięcy później Geiger pojawił się na okładce Seventeen , stając się pierwszym mężczyzną na okładce magazynu w ciągu pięciu lat.

Drugi album Geigera, The Last Fears, został wydany 14 maja 2013 r. Przez jego własną wytwórnię Jabbarock i jest dostępny na całym świecie w iTunes i Spotify. Album został nagrany w Nashville, Los Angeles, Woodstock i Nowym Jorku i zawiera udział cenionych współpracowników jak Larry Campbell (  Levon Helm i Bob Dylan), John Ryan , Holly Miranda , Dan Romer i A Great Big World .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
For You I Will (Confidence)	Teddy Geiger	02.2006	-	29[20]	Columbia	[platinum-US][written by Teddy Geiger, Billy Mann][produced by Billy Mann]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Underage Thinking	Teddy Geiger	04.2006	-	8[19]	Columbia 82796 94964 2	[produced by Billy Mann, Paul Pimsler, Christopher Rojas]

Geggy Tah

Geggy Tah to zespół  założony przez autora piosenek/wokalistę Tommy'ego Jordana i klawiszowca / gitarzysty Grega Kurstina . Każdy z nich ma młodszą siostrę, która nie była w stanie wymówić imienia brata, gdy była bardzo młoda; "Geggy" i "Tah" były błędnymi określeniami imion ich braci.
Ich pierwsze wydawnictwo, Grand Opening , ukazało się w 1994 roku w wytwórni Davida Byrne'a Luaka Bop . Do wydania Sacred Cow z 1996 roku dodali perkusistę Darena Hahna do składu. Również dla Luaka Bop, album zrodził hitowy singiel "Who You Are", który osiągnął  16 miejsce listy Billboard Modern Rock Tracks   (piosenka pojawiłaby się również w reklamie Mercedes-Benz około 2001r).

Oba albumy zostały wyprodukowane przez Susan Rogers,  która współpracowała   także z Prince'm , The Jacksons , Davidem Byrne, Barenaked Ladies i Edie Brickell .

W 1999 roku zespół zapowiedział nowy album zatytułowany " Music Inspired by the Fragrance" i wydał dwa utwory ("Space Heater" i "Sweat") w Internecie w formacie mp3 . Jednak po części z powodu przeniesienia Luaka Bop z Warner Bros. do Virgin Records , album został wydany w 2001 roku, a do tego pod nowym tytułem: Into the Oh . Into the Oh został wydany w Luaka Bop / Virgin z nowymi członkami zespołu, w tym perkusistą sesyjnym z Los Angeles i kompozytorem "Lavey" Brucem Millsteinem.

W 2006 Kurstin założył nowy zespół The Bird and the Bee . W 2010 Kurstin był nominowany do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy producent, Non-Classical, za pracę nad Lily Allen It's Not Me, It's You .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Whoever You Are	Geggy Tah	10.1996	-	67[4]	Luaka Bop/ Warner Bros	[written by Greg Kurstin , Tommy Jordan][produced by Greg Kurstin, Susan Rogers, Tommy Jordan]

David Geddes

David Cole Idema (ur. 01 lipca 1950r), najlepiej znany pod pseudonimem David Geddes, jest wokalistą soft rockowym, który miał na US Top 5 hit " Run Joey Run " w 1975 roku.
Pod swoim prawdziwym nazwiskiem, Geddes był perkusistą i wokalistą kultowego zespołu Fredric (znany również jako Rock Garden) i wydał z nimi kilka nagrań w latach 70-tych. Wcześniej uczęszczał na University of Michigan . Geddes wziął swój pseudonim sceniczny od ulicy w Ann Arbor .

Według " American Top 40 " Casey'a Kasema , David nagrał kilka singli dla wytwórni płytowych, z których żaden nie stał się hitem. Zdecydował się opuścić branżę muzyczną i wrócić do szkoły. Dawid uczęszczał do szkoły prawniczej na Wayne State University w Detroit , kiedy został namówiony przez producenta Paula Vance'a do nagrania piosenki przez niego napisanej. Vance pamiętał głos Dawida z jego wcześniejszych płyt i myślał, że będzie idealny do nowej piosenki Vance'a. David poleciał do Nowego Jorku, aby nagrać wokale do piosenki, a potem wrócił do Detroit, aby rozpocząć swój trzeci rok szkoły prawniczej. Kilka miesięcy później, utwór " Run Joey Run ", wszedł na Billboard Hot 100 Singles. David rzucił szkołę prawa tylko z jednym semestrem i ponownie wszedł do branży muzycznej.
 
Geddes miał tylko jeden przebój, poza wspomnianym hitem w Top 40: "The Last Game of the Season (Blind Man in the Bleachers)",który wszedł do Top 40 miesiąc po tym jak "Run Joey Run" spadł na listach przebojów, "Last Game ... " znalazł się w Top 20. Geddes również wydał singiel pod swoim prawdziwym nazwiskiem, który zaistniał na antenach: "House on Holly Road". "Run Joey Run" znalazł się na 4 maja 2010 w odcinku Glee . 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Run Joey Run / Honey Don't Blow It	David Geddes	08.1975	-	4[13]	Big Tree 16 044	[written by Perry Cone,Paul Vance][produced by Paul Vance]
The Last Game of the Season (A Blind Man in the Bleachers) / Wise Up Girl	David Geddes	11.1975	-	18[8]	Big Tree 16 052	[written by Perry Cone,Paul Vance,Sterling Whipple][produced by Paul Vance]

G. Dep

Trevell Gerald Coleman  (ur. 19 listopada 1973 r.), lepiej znany pod pseudonimem G. Dep (co oznacza "Ghetto Dependent"),  to amerykański raper z Harlemu, Nowy Jork. Dołączył do Bad Boy Records w 1998 roku i wydał swój debiutancki album Child of the Ghetto w 2001 roku. Wydał swój drugi album Ghetto Legend 7 września 2010 r. w Famous Records.

Trevell Coleman urodził się 19 listopada 1973 roku. Został wychowany przez swoją babcię w James Weldon Johnson Housing Projects.

 Zaczyna rapować w wytwórni  Tape Kingz , wydając 2 winyle w 1995 i 1996 roku. Po spotkaniu z Seanem Combsem w 1998 roku, G. Dep podpisał kontrakt o wartości 350 000 $ na pięć albumów z Bad Boy Records.  W następnym roku pojawił się w dwóch utworach na debiutanckiej płycie Black Roba z 1999 roku "Life Story".

 G. Dep wydał swój debiutancki solowy album Child of the Ghetto w 2001 roku. Child of the Ghetto osiągnął  # 106 na liście Billboard 200 i # 23 na Top R & B / Hip-Hop Albums.Singiel "Special Delivery" z albumu osiągnął   # 59 na Hot R & B / Hip-Hop Songs.


G. Dep został następnie usunięty z Bad Boy Records.G. Dep i Loon wydali niezależny album Bad Boy w 2007 roku. Wydał swój drugi album Ghetto Legend 7 września 2010 roku w Famous Records.

Coleman stwierdził w wywiadzie, że został skazany za napad i odbył karę na wyspie Rikers. Akta Colemana obejmują aresztowania za przestępstwa narkotykowe, kradzież z włamaniem   ponad 25 razy od 2003 roku.  Po wydaniu Child of the Ghetto, Coleman miał długą walkę z uzależnieniem od Fencyklidyny, PCP. W 2008 r. Coleman powiedział XXL o swoich problemach związanych z nadużywaniem substancji i rehabilitacji.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Let's Get It	G-Dep, P. Diddy & Black Rob	05.2001	-	80[9]	Bad Boy 79 383	[produced by Yogi][18[20].R&B Chart]
Special Delivery	G-Dep	10.2001	-	-	Bad Boy 79 409	[produced by Ez Elpee][59[20].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Child of the Ghetto	G. Dep	12.2001	-	106[6]	Bad Boy 73 042	[produced by Sean "Puffy" Combs, The Hitmen, Prince Charles Alexander]

Crotchet Records

Mała niezależna firma z siedzibą w Hayes, Middlesex. Design Crotchet jest podobny do tego z wytwórni Flair  i działała pod tym samym adresem (266 Blythe Road), co silnie sugeruje, że były one blisko spokrewnione. Pat Sherlock tworzył nagrania w obu wytwórniach .Flair posiadał wyraźną orientację na muzykę country i irlandzką, podczas gdy Crotchet wydawał się bardziej posuwać w kierunku klubowo / kabaretowym, więc być może nastąpiła zmiana akcentów połączona ze zmianą nazwy.

Czcionki użyte na etykiecie mają irlandzki wygląd, a styl numerów matrycy  sugeruje, że EMI było odpowiedzialne za produkcję; z powodu niedoboru winylu i urządzeń do tłoczenia w   latach  70-tych .

Katalog wytwórni:

 CMR.20     Rusty Goffe     Cabaret Time With Rusty Goffe ‎(7", EP)     1973   
CMR 22A/B     Bryan Dolan     For Fame And Fortune ‎(LP, Album)

Crystal Records

Crystal Records i Crystal Publishing zostały założone w 1969 roku przez autora piosenek / inżyniera / producenta Jacka Price'a i jego matkę Jean  Domminney . Produkty wytwórni były mieszanką pop, soul i reggae z początku lat 70-tych. Price założył wytwórnię Sioux (tylko w reggae), którą wznowił w 1996 r. Płyty obu wytwórni Crystal i Sioux zostały wyprodukowane przez President. Dystrybucję prowadziły Enterprise, Lugton i H. R. Taylor. 

Design wytwórni pozostała niezmieniona przez cały okres jej istnienia, ale pojawiła się w trzech różnych schematach kolorystycznych: żółty i czarny , następnie czerwony z czarnym nadrukiem . Wydaje się, że firma skutecznie przestała wydawać płyty w okolicach 1978 roku, chociaż kilka singli ukazało się w latach 1981-1986. 

Wytwórnia nigdy nie cieszyła się żadnymi hitami, ale w różnych okresach miała swoich twórców, którzy w przeszłości pisali dla The Cats i Craiga Douglasa. Poniższa dyskografia zawiera jedynie listę problemów z lat 60. i 70.  

Cub Records

Cub Records to amerykańska wytwórnia muzyczna i filia wytwórni MGM Records, która rozpoczęła działalność w 1958 roku nagraniami rhythm'n'bluesowymi.

Artyści, którzy wydali płyty w Cub, to Impalas ("Sorry (I Ran All the Way Home)"), Jimmy Jones ("Handy Man", "Good Timin" ), The Stereos (" I Really Love You "), oraz Jimmy Velvit ("Sometimes At Night", "We Belong Together").Wytwórnia trwała do 1968 roku.

CTI Records

CTI Records ( Creed Taylor Incorporated ) to wytwórnia jazzowa założona w 1967 roku przez producenta / menedżera A & R Creeda Taylora . Jej pierwszym albumem był " A Day In The Life " Wesa Montgomery'ego z 1967 roku. Najnowsze wydanie, wydane przez CTI Jazz All-Star Band, zostało nagrane na żywo podczas Montreux Jazz Festival w 2009 roku, ale wydane tylko w Japonii w listopadzie 2010 roku. w wielu formatach: CD, DVD i Blu-ray. Początkowo CTI było spółką zależną A & M Records , a następnie wytwórnia stała się niezależna w 1970 roku. W jej skład wchodzili George Benson , Bob James , Walter Wanderley , Freddie Hubbard , Hubert Laws , Stanley Turrentine , Ron Carter , Antonio Carlos Jobim i Deodato.

Kudu Records , siostrzana wytwórnia CTI, została założona w 1971 roku i była nastawiona na soul jazz, w tym na nagrania Grovera Washingtona, Jr .; Esther Phillips ; Hanka Crawforda ; Johnny Hammonda ; Granta Greena ; Joe Becka ; Lonnie Smitha ; i Idris Muhammad .

Salvation Records była wytwórnią zależną, która wydała 10 albumów podczas jej istnienia, w tym materiały Rolanda Hanna , Johnny'ego Hammonda , Gábora Szabó , Airto , New York Jazz Quartet , a w latach 90-tych Faith Howard. 

Greenestreet (w której znalazły się albumy Jacka Wilkinsa , Claudio Roditi , Les McCann ) i Three Brothers (w tym wydane przez Cassandrę Morgan, The Clams, Lou Christie i Duke Jones) były także krótkotrwałymi wytwórniami powiązanymi z CTI.
.

Don Sebesky początkowo stworzył wiele ustaleń dotyczących CTI i jej różnych marek siostrzanych i drugorzędnych. Później dołączył do niego Bob James, a następnie David Matthews w połowie lat 70-tych XX wieku. W sesjach wzięli udział jedni z najlepszych muzyków jazzowych, w tym basista Ron Carter , gitarzysta Eric Gale , klawiszowiec Herbie Hancock , pianista Bob James , organista Richard Tee i perkusiści Billy Cobham , Jack DeJohnette , Steve Gadd , Idris Muhammad i Harvey Mason . Taylor najczęściej korzystał z Van Gelder Studios z Englewood Cliffs w stanie New Jersey , a Rudy Van Gelder pracował niemal na wszystkich sesjach aż do późnych lat istnienia wytwórni.

Produkcja CTI była na ogół sukcesem komercyjnym i artystycznym, a wytwórnia stała się wiodącą siłą w jazzie podczas swojego istnienia. Najlepiej sprzedającą się wersją CTI był album Deodato, Prelude , który w 1973 roku osiągnął 3 miejsce na liście albumów amerykańskiego Billboard Top 40, co jest niezwykłym osiągnięciem dla wytwórni jazzowej. Singiel z albumu " Also Sprach Zaratustra (2001) " osiągnął drugą lokatę na  Billboard Hot 100 i # 7 w Wielkiej Brytanii .

Inne udane albumy to: Grover Washington, Jr.'s Mister Magic i Feels So Good (oba #10 w 1975), Esther Phillips " What A Diff'rence A Day Makes" (osiągając 32 miejsce w 1975r) i Bob James, BJ4 (osiągając 38 miejsce w 1977r).

Taylor założył wcześniej Impulse Records i pracował dla Verve Records, gdzie zdobył reputację uznanego w branży producenta albumów jazzowych. Jego produkcje dla CTI miały charakterystyczną ciepłą atmosferę i pomogły smooth jazzowi jako komercyjnemu muzycznemu gatunkowi . CTI stało się również znane ze swoich zaskakujących projektów okładek albumów, z których większość zawiera   fotografie artystów autorstwa Pete Turnera .

W 1978 r. CTI Records złożyło wniosek do  Chapter XI; jednak większość jego katalogu pozostała w druku (Creed Taylor wypuścił serię wydawniczą 8000 w 1979 r.), a wytwórnia kontynuowała działalność do 1984 r., wydając nowe albumy studyjne takich artystów, jak Jim Hall , Urszula Dudziak , Roland Hanna i zespół studyjny Fuse One , wszystkie nagrane w studiu Van Geldera w Englewood Cliffs.

Creed Taylor zrestrukturyzował CTI w 1989 r., Wznawiając współpracę z inżynierem Rudy Van Gelderem i fotografem Pete Turnerem podczas nagrywania wszechstronnej sesji "Rhythmstick" w czerwcu 1989 r. (Ambitny projekt wydany na winylu, płycie CD, VHS i LaserDisc w 1990 r.). Wielu młodych artystów podpisało kontrakt z wytwórnią, tacy jak Charles Fambrough, Jim Beard, Ted Rosenthal, Bill O'Connell, Donald Harrison, Steve Laury i Jurgen Friedrich, a także weteran gitarzysta Larry Coryell, który współpracował z aranżerem Donem Sebeskim na dobrze sprzedającym się albumie Fallen Angel , który osiągnął 18 miejsce na liście Billboard Top Contemporary Jazz Albums w roku 1993.

Materiały CTI po A & M Records (tytuły wydane w latach 1970-1979) są teraz własnością Sony Music Entertainment i dystrybuowane przez Masterworks Jazz w USA, a King Records zajmuje się prawami do wyłącznej dystrybucji w Japonii.
Opublikowane przez CTI wczesne wydania spółek zależnych od A & M są teraz dystrybuowane przez Verve Records , oddział Universal Music Group.

Albumy na liście Billboard 200 Albums

A Day In The Life - Wes Montgomery [1967]  13.US

Wave - Antonio Carlos Jobim [1967] 114.US
Down Here On The Ground - Wes Montgomery [1968] 38.US
Road Song - Wes Montgomery [1968]  94.US
Tell It Like It Is - George Benson [1969]  145.US
Walking In Space - Quincy Jones [1969]  56.US
The Other Side Of Abbey Road - George Benson [1970]  125.US
Gula Matari - Quincy Jones [1970]  63.US
Sugar - Stanley Turrentine [12/70]  182.US
Sky Dive - Freddie Hubbard [1972]  165.US
Prelude - Deodato [10/72]    3.US
Morning Star - Hubert Laws [11/72]  148.US
Carnegie Hall - Hubert Laws [2/73]  175.US
Deodato 2 - Deodato [6/73]  19.US
Keep Your Soul Together - Freddie Hubbard [11/73]  186.US
In Concerrt - Deodato & Airto [2/74]  114.US
One - Bob James [5/74]  85.US
Bad Benson - George Benson [6/74]  78.US
The Baddest Hubbard - Freddie Hubbard [8/74]  127.US
The Baddest Turrentine - Stanley Turrentine [8/74]  185.US
The Sugar Man - Stanley Turrentine [3/75] 110.US
Polar AC - Freddie Hubbard [4/75]  167.US
Two - Bob James [4/75]  75.US
The Chicago Theme - Hubert Laws [5/75]  42.US
Good King Bad - George Benson [1976]  51.US
Three - Bob James [with Grover Washington, Jr.] [2/76]  49.US
Benson and Farrell - George Benson & Joe Farrell [10/76]  100.US
George Benson In Concert: Carnegie Hall - George Benson [1976]  122.US
BJ4 - Bob James [4/77]  38.US
Seawind - Seawind [1976]  188.US
Dune - David Matthews [8/77]  169.US
Havana Candy - Patti Austin [10/77]  116.US
Window of a Child - Seawind [1/78]  122.US
Silk - Fuse One [1981]  139.US

  
   
 

Cutting Records

Amerykańska wytwórnia fonograficzna, założona w 1984 r, jako dodatkowa forma działalności dwóch właścicieli sklepu muzycznego: braci Aldo i Amado Marinów. W ciągu pierwszych dziesięciu lat działalności Cutting wykazała się zadziwiającą elastycznością: przeszła od hip hopu i jego pochodnych do house'u. Wielki sukces komercyjny przyniosły utwory "Temptation" w wykonaniu Corinny oraz "Wiggle It" grupy Two In A Room. Inne klasyki, jak np. "Alnaaflysh" Hashima, także zostały dobrze przyjęte, choć nie zaszły tak wysoko jak dwa pierwsze.
Szef wytwórnii, Aldo Marin. powiedział: "Nie lubię wytwórnii płytowych, po prostu szukam dobrej muzyki, przy której ludzie chcą tańczyć". Ta elastyczność - w katalogu wytwórnii można znaleźć tak techno, jak house czy garage - ujawniała się nadal w nagraniach takich, jak "Something Unreal" formacji Vibe Tribe (Joey Beltram), "Kickin' In The Beat" Pameli Fernandez, "Can't Stop The Rhythm" duetu Masters At Work (z gościnnie występującą Jocelyn Brown) czy "Turn Me Out" grupy Praxis (z Kathy Brown).

Single na liście przebojów "Billboard"Hot 100

Corina Now That You're Gone 1992 72
Corina Temptation 1991 6
Corina Whispers 1991 51
Coro My Fallen Angel 1991 54
Giggles What Goes Around Comes Around 1992 47
Yvonne There's A Party Going On 1990 88
2 In A Room Wiggle It 1990 15
Sa-Fire Boy, I've Been Told 1988 48
Giggles What Goes Around Comes Around 1992 47

CTJ Records

CTJ to mała wytwórnia reggae, jedna z wielu, które pojawiły się i znikły w latach 70-tych. Mark Griffiths pisze, że była własnością Cyrila C. Pinnocka, i że działała do 1977 roku. 

Wytwórnia wydała tylko dwie płyty , obie z nich to single.Jednym z nich był "The Bible"
  Rona I (CTJ-001). Jak można zauważyć na podstawie jej etykiety, firma miała siedzibę pod adresem 198 Stroud Green Road, Londyn, N4. Drugi  singiel "Jah Life" autorstwa The Equators, który nie ma numeru katalogowego na etykiecie.