Skrillex

Skrillex to Sonny John Moore, amerykański twórca i producent muzyki elektronicznej. Skrillex jest także byłym liderem grupy From First to Last. Późną jesienią 2007 roku artysta wyruszył w swoją pierwszą solową trasę koncertową - Team Sleep Tour - razem z Team Sleep, projektem Strata oraz Monster in the Machine.



Pierwszym, niewątpliwym sukcesem Moore'a było pojawienie się w zestawieniu "100 artystów jakich musisz znać", które stworzył renomowany Alternative Press. W lipcu 2008 roku muzyk zarejestrował swój debiutancki album zatytułowany "Bells". Za produkcję krążka odpowiadał Noah Shain.

Moore dorastał w północno-wschodniej części Los Angeles. W 2004 roku skontaktował się z Mattem Good'em z grupy From First To Last w sprawie ewentualnej współpracy. Odpowiedź była pozytywna i Skrillex dołączył do zespołu jako wokalista, ponieważ jego wokalne zdolności bardzo przypadły do gustu producentom współpracującym z zespołem - Derrickowi Thomasowi i Ericowi Dale'owi. W lipcu dzięki Epitaph Records pojawiło się pierwsze pełnowymiarowe wydawnictwo zespołu zatytułowane "Dear Diary, My Teen Angst Has a Body Count". Po udanych koncertach w ramach Vans Warped Tour zespół rozpoczął pracę nad kolejnym krążkiem - "Heroine". Za produkcję odpowiadał Ross Robinson, znany ze współpracy z takimi grupami jak Korn, At the Drive-In, Glassjaw, Limp Bizkit, Machine Head, The Cure czy Sepultura. Album został wydany w 2006 roku także dzięki wytwórni Epitaph. Krążek był sukcesem komercyjnym i tym samym sale koncertowe w których pojawiał się zespół były wypełnione po brzegi. Wszystko układało się świetnie, aż do momentu gdy Moore zaczął mieć problemy z głosem. Po przejściu kilku operacji muzyk poinformował kolegów, że opuszcza grupę by skoncentrować się na karierze solowej. Ostatni koncert From First to Last z Moore'em odbył się w Orlando, w klubie The House Of Blues.

Po odejściu z zespołu Skrillex założył profil w serwisie MySpace, gdzie zamieścił trzy utwory - "Signal", "Equinox" oraz "Glow Worm". Aktywna promocja doprowadziła artystę do pierwszego koncertu - 7 kwietnia 2007 roku muzyk wystąpił u boku Carola Robbinsa i zaprezentował po raz pierwszy swoje kompozycje.

Po kilku miesiącach działalności w ramach serwisu MySpace Moore razem z kilkoma wspierającymi go muzykami wystąpił w ramach Team Sleep Tour. Podczas koncertów można było nabyć demówki Skrillexa, których było jedynie około 30 na każdy koncert, a obecnie stanowią niezwykły rarytas dla fanów. W lutym 2008 roku Alternative Press ogłosiła drugą edycję AP Tour. Podczas trasy wystąpili m.in. All Time Low, The Rocket Summer, The Matches, a także Sonny Moore. Podczas koncertów muzyk pojawiał się na scenie w towarzystwie Seana Fridaya (perkusja), Christophera Nulla (gitara) oraz Aarona Rothe'a (klawisze).

7 kwietnia 2009 roku muzyk wydał minialbum zatytułowany Gypsyhook, który był dostępny jedynie w formie zdigitalizowanej i zawierał 3 utwory oraz 4 remiksy. Wersje kompaktowe materiału były dostępne jedynie podczas występów artysty. Moore świetnie czuje się podczas koncertów - występował z Innerpartysystem, grupą Paper Route, a także projektem Chiodos. Koncertował także z Hollywood Undead jako Sonny an the Blood Monkeys w towarzystwie Nulla, Fridaya oraz Rothe'a.

Od 2008 roku Moore rozpoczął działalność jako Skrillex, a jego muzykę można było usłyszeć na parkietach klubów w Los Angeles. 7 lipca 2010 pojawił się oficjalny, debiutancki minialbum Skrillexa zatytułowany "My Name is Skrillex". Warto w tym miejscu podkreślić, że kompozycje jakie się na nim znalazły można było pobrać bezpłatnie za pośrednictwem Internetu. Międzyczasie Moore współpracował także z metalcore'ową grupą Bring Me the Horizon przy jej trzecim albumie "There Is a Hell, Believe Me I've Seen It. There Is a Heaven, Let's Keep It a Secret". Jeszcze w tym samym roku dołączył do trasy koncertowej grupy Deadmau5 i korzystając z gościnności wytwórni Mau5trap wydał swój drugi minialbum zatytułowany "Scary Monsters and Nice Sprites".

W 2011 roku artysta wyruszył w trasę Project Blue Book Tour w towarzystwie Portera Robinsona, Tommy'ego Lee oraz DJ Aero. Podczas występów pojawiło się kilka premierowych kompozycji ze strony Skrillexa; m.in utwór "Reptile", któy został później wykorzystany w jednej z reklam telewizyjnych.

Kwiecień 2011 roku to współpraca Skrillexa z grupą Korn. Muzyk zajął się produkcją utworu "Get Up", a grupa dowodzona przez Jonathana Davies'a umożliwiła bezpłatne pobieranie utworu za pośrednictwem swojego profilu w serwisie Facebook. Dwa miesiące później pojawiło się kolejne niepełnometrażowe wydawnictwo Skrillexa zatytułowane "More Monsters and Sprites". Materiał był dostępny dzięki sklepowi Beatport, specjalizującym się w tanecznej muzyce elektronicznej.

W sierpniu Moore uruchomił swoją wytwórnię OWSLA. Pierwszymi artystami, którzy zostaną wydani dzięki jej działaniom będą: brytyjski producent Koan Sound, objawienie muzyki elektronicznej z północnej Karoliny Porter Robinson, Alvin Risk, a także M Machine.

Warto także podkreślić, że Skrillex jest bardzo aktywny w serwisach internetowych. Zaczynał od MySpace'a, a obecnie tworzy także teledyski, które można znaleźć w serwisie YouTube. Do tej pory stworzył materiał do utworu "Rock n' Roll (Will Take You to the Mountain)", oraz "First of the Year (Equinox)". Ten ostatni teledysk pojawił się w kultowym serialu Beavis and Butt-head.

Na 8 dzień listopada 2011 roku zaplanowany jest kolejny minialbum Skrillexa zatytułowany "Voltage".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Get Up!	Korn Feat. Skrillex	05.2011	-	108[5]	Roadrunner	[written by Jonathan Howsman Davis, Skrillex, James Christian Shaffer][produced by Skrillex, Jim Monti]
Ruffneck (FULL Flex)	Skrillex	09.2011	89[5]	-	Atlantic USAT 21101113	[written by Skrillex]
Scary Monsters and Nice Sprites	Skrillex	11.2011	143[16]	69[14]	Atlantic 526918 [US]	[2x-platinum-US][written by Skrillex][produced by Skrillex]
First of the Year (Equinox)	Skrillex	11.2011	-	85[3]	Big Beat	[platinum-US][written by Sonny Moore][produced by Skrillex]
Narcissistic Cannibal	Korn Feat. Skrillex & Kill The Noise	12.2011	-	117[1]	Roadrunner	[written by Reginald Arvizu, Jonathan Davis, Sonny Moore, James Shaffer, Jake Stanczak, Luke W Walker][produced by Skrillex, Kill the Noise, Jim Monti]
Breakn' a Sweat	Skrillex with The Doors	01.2012	32[12]	-	Asylum USAT 21104244	[written by Sonny Moore][produced by Skrillex]
Kyoto	Skrillex Feat. Sirah	01.2012	175[2]	74[4]	Atlantic	[platinum-US][written by Skrillex, Sara Elizabeth Mitchell][produced by Skrillex]
Bangarang	Skrillex Feat. Sirah	02.2012	24[83]	72[20]	Asylum USAT 21104243	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Sonny Moore][produced by Skrillex]
Make It Bun Dem	Skrillex & Damian "Jr. Gong" Marley	05.2012	58[30]	-	Asylum USAT 21202262	[platinum-US][silver-UK][written by Sonny Moore][produced by Skrillex]
Wild for the Night	A$AP Rocky Feat. Skrillex & Birdy Nam Nam	01.2013	43[11]	80[16]	ASAP World Wide/Polo/RCA USRC 11201453	[gold-US][written by Rakim Mayers/Sonny Moore/Mickael Dalmoro/Denis Lebouvier/Thomas Parent/Nicolas Vadon/Julien Pradeyrol][produced by Birdy Nam Nam/Skrillex]
Recess	Skrillex with Kill the Noise featuring Fatman Scoop and Michael Angelakos	03.2014	57[3]	106	Asylum USAT 21400799	[written by Sonny Moore, Jake Stanczak, Isaac Freeman, Michael Angelakos][produced by Skrillex,Kill the Noise]
Where Are U Now	Skrillex & Diplo/Justin Bieber	03.2015	3[57]	8[45]	Atlantic USAT 21500555	-
Burial	Skrillex with Trollphace	07.2015	90[1]	-	OWSLA USAT 21501864	-
Working for It	Skrillex with ZHU and THEY	11.2015	71[1]	-	Columbia USSM 11506931	-
Purple Lamborghini	Skrillex with Rick Ross	08.2016	61[5]	33[10]	Atlantic USAT 21601929	[platinum-US][written by Sonny Moore, William Roberts, Shamann Cooke][produced by Skrillex, Beat Billionaire]
Would You Ever	Skrillex with Poo Bear	08.2017	55[5]	124	Big Beat/OWSLA USAT 21702382	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Scary Monsters and Nice Sprites	Skrillex	06.2011	121[5]	49[96]	Mau5trap Recordings MAU 5004 [US]	[platinum-US][produced by Skrillex]
More Monsters and Sprites	Skrillex	07.2011	-	124[1]	Big Beat 075679968098 [US]	[produced by Dirtyphonics, Kaskade, The Juggernaut, Phonat, Skrillex]
Bangarang	Skrillex	01.2012	31[61]	14[70]	Atlantic 7567882576	[platinum-US][gold-UK][produced by 12th Planet/Wolfgang Gartner/Kill the Noise/Skrillex]
Recess	Skrillex	03.2014	13[4]	4[15]	Asylum/OWSLA 7567867381	[produced by Chance The Rapper, Diplo, Kill the Noise, KillaGraham, Alvin Risk, Skrillex, The Social Experiment]

Martin Solveig

Martin Solveig to francuski DJ, producent oraz piosenkarz poruszający się w kręgach muzyki elektronicznej.

Martin urodził się 22 września 1976r w Paryżu, jako Martin Picandet. Karierę w branży muzycznej rozpoczynał jako DJ w paryskich dyskotekach oraz w radiu. Do dziś jest gospodarzem cotygodniowego programu pod tytułem "C’est La Vie" na francuskich stacjach FG DJ Radio.
Pierwszy sukces odniósł dzięki piosence "Edony", która promowała album „Africanism" - wspólne przedsięwzięcie Martina z Bobem Sinclarem i DJ Gregorym.
Ta kompozycja znalazła się także na pierwszym solowym albumie Martina - "Sur la Terre”.

Wydawnictwo przyniosło muzykowi uznanie w branży, dzięki czemu nawiązał współpracę z tak renomowanymi producentami jak Kenny Dope z Masters At Work, Cunnie Wiliamsem oraz Salifem Keita. Dla tego ostatniego Martin przygotował remix jego wielkiego hitu "Madan".
Sukcesem okazała się także współpraca Martina z kanadyjskim zespołem muzycznym Dragonette. Wspólne utwory "Boys & Girls" i "Hello" spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem.
Martin nie tylko tworzy muzykę, jest także właścicielem wytwórni Mixture Stereophonic.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Rocking Music	Martin Solveig	04.2004	35[9]	-	Defected DFTD 082CDS	[written by Martin Solveig][produced by Martin Solveig]
I'm a Good Man	Martin Solveig	06.2004	57[2]	-	Defected DFTD 091CDS	[written by Martin Solveig][produced by Martin Solveig]
Everybody	Martin Solveig	08.2005	22[13]	-	Defected DFTD 107CDS	[written by Martin Solveig][produced by Martin Solveig]
Jealousy	Martin Solveig	02.2006	62[4]	-	Defected DFTD 121CDS	[written by Martin Solveig][produced by Martin Solveig]
Hello	Martin Solveig with Dragonette	01.2011	13[48]	46[20]	3Beat/AATW AUNV 01100104	[written by Martin Solveig/Martina Sorbara][produced by Martin Solveig]
Ready 2 Go	Martin Solveig featuring Kele	07.2011	48[2]	-	3Beat/AATW FR2PA 1100040	[written by Martin Solveig/Kele Okereke][produced by Martin Solveig]
Big in Japan	Martin Solveig with Dragonette featuring Idoling	02.2012	118[1]	-	Mercury	[written by Martin Solveig,Martina Sorbara][produced by Martin Solveig]
The Night Out	Martin Solveig	06.2012	36[4]	-	3Beat/AATW FR2PA 1200070	[written by Martin Solveig/Michael Tordjman][produced by Martin Solveig]
Intoxicated	Martin Solveig with GTA	08.2015	5[24]	-	Spinnin' Deep UK98Q 1400003	[platinum-UK][written by Martin Solveig, Julio Mejia, Matthew Toth][produced by Martin Solveig, Julio Mejia, Matthew Toth]
+1	Martin Solveig featuring Sam White	12.2015	51[2]	-	Virgin UK98Q 1500201	[written by Martin Solveig, Samantha Urbani, Cass Lowe][produced by Martin Solveig]
Do It Right	Martin Solveig featuring Tkay Maidza	08.2016	97[1]	-	Positiva UK98Q 1600001	[written by Martin Solveig, Takudzwa Maidza][produced by Martin Solveig]
Places	Martin Solveig featuring Ina Wroldsen	03.2017	27[26]	-	Positiva UK98Q 1600201	[gold-UK][written by Ina Wroldsen, Martin Picandet][produced by Martin Solveig]

Chipmunks

Fikcyjna grupa The Chipmunks to trzy postacie z filmów rysunkowych: Alvin, Theodore i Simon, stworzone przez Rossa Bagdasariana (ur. 27.01.1919 r. w Fresno w stanie Kalifornia, USA; zm. w styczniu 1972 r.), wszechstronnego wykonawcy, który jako David Seville zarejestrował na początku 1958 r. światowy przebój "Witch Doctor".

 W nagraniu tym Bagdasarian manipulował magnetofonem, odtwarzając normalnie śpiewany wokal od tyłu i z większą prędkością. Używając tej samej techniki, eksperymentował z dźwiękiem trzech zharmonizowanych głosów przy większej prędkości, co przypominało szczebiot wiewiórek ziemnych (ang. chipmunk). Singel "Witch Doctor" Bagdasarian nagrał dla wytwórni Liberty Records (wiewiórki nosiły imiona trzech członków zarządu tej firmy), która na Gwiazdkę 1958 r. wypuściła też "The Chipmunk Song". Piosenka ta doszła w USA do l. miejsca, a wydana zaraz po niej "Alvin's Harmonica" osiągnęła pozycję 3.

W sumie między 1958 a 1962 r. The Chipmunks umieścili na listach w USA piętnaście piosenek. Działali jeszcze długo w latach 60. nagrywając m.in. album z piosenkami Beatlesów. Bagdasarian zmarł w styczniu 1972 r., ale The Chipmunks odrodzili się w latach 80. za sprawą jego syna Rossa Bagdasariana Juniora i jego partnerki Janice Karmen. Tym razem grupa nagrała albumy z muzyką... punk, country i współczesnym rockiem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The trouble with Harry/Little Beauty	Alfi & Harry [David Seville and Mark Mcintyre]	03.1956	-	15[5]	Liberty 55008	[written by Huddlestone, Eiseman, McIntyre][z filmu o tym samym tytule]
Armen's theme/Carousel in Rome	David Seville	12.1956	-	42[8]	Liberty 55041	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Gotta get to your house/Camel Rock	David Seville	09.1957	-	77[4]	Liberty 55079	[written by Skipper Adams ][produced by David Seville ]
Witch Doctor/Don't whistle at me baby	David Seville	04.1958	11[6]	1[3][16]	Liberty 55132	[gold-US][written by David Seville ][produced by David Seville ]
The bird on my head/Hey there moon	David Seville	07.1958	-	34[5]	Liberty 55140	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Little Brass Band/Take five	David Seville	08.1958	-	78[2]	Liberty 55153	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
The chipmunk song/Almost good	David Seville & Chipmunks	12.1958	-	1[4][13]	Liberty 55168	[gold-US][written by David Seville ][produced by David Seville ][5[9].Hot Disco/Dance;Liberty 55 168 12"]
Alvin's Harmonica/Mediocre	David Seville & Chipmunks	02.1959	-	3[12]	Liberty 55179	[gold-US][written by David Seville ][produced by David Seville ]
Judy	David Seville	05.1959	-	86[1]	Liberty 55 193	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Ragtime cowboy Joe/Flip side	David Seville & Chipmunks	07.1959	11[8]	16[9]	Liberty 55200	[written by Phil Giffin ][produced by David Seville ][#1 hit for Bob Roberts in 1912][29[1].Hot Disco/Dance;Liberty 55 200 12"]
Chipmunk song [re-entry]/Alvin's Harmonica	David Seville & Chipmunks	12.1959	-	41[5]	Liberty 55 250	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Alvin' orchestra/Copyright 1960	David Seville & Chipmunks	02.1960	-	33[5]	Liberty 55233	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Alvin for president/Sack time	David Seville	09.1960	-	95[2]	Liberty 55277	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
The chipmunks song/Alvin's Harmonica [re-entry]	David Seville & Chipmunks	12.1960	-	45[3]	Liberty 55250	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Rudolph, the Red osed Reindeer/Spain	David Seville	12.1960	-	21[2]	Liberty 55289	[written by Johnny Marks ][produced by David Seville ]
Rudolph ,the red-noised reindeer [re-entry]	David Seville	12.1961	-	47[3]	-
Chipmunk song [re-entry]	David Seville & Chipmunks	12.1961	-	39[3]	-
Alvin' s harmonica [re-entry]	David Seville & Chipmunks	12.1961	-	73[2]	-
The Alvin Twist/I wish I could speak French	David Seville	03.1962	-	40[8]	Liberty 55424	[written by Ross Bagdasarian ]
Chipmunk song [re-entry]	David Seville & Chipmunks	12.1962	-	40[4]	-
Rudolph ,the red-noised reindeer [re-entry]	David Seville	12.1962	-	77[3]	-
Alvin' s harmonica [re-entry]	David Seville & Chipmunks	12.1962	-	87[1]	-
Achy breaky heart/I Ain't No Dang Cartoon	Alvin & The Chipmunks	12.1992	53[3]	-	Epic 74776	[written by D. Von Tress][produced by John Boylan, Janice Karman, Ross Bagdasarian]

Albumy *384*
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Let's all sing with the Chipmunks	David Seville and the Chipmunks	11.1959	-	4[41]	Liberty 3132	[produced by Ross Bagdasarian]
Sing again with the Chipmunks	Alvin,Simon & Theodore with David Seville	06.1960	-	31[5]	Liberty 3159	[produced by Ross Bagdasarian]
Christmas with the Chipmunks	Chipmunks with David Seville	12.1962	-	84[2]	Liberty 7256	[produced by Ross Bagdasarian]
Christmas with the Chipmunks Vol.2	Chipmunks with David Seville	12.1963	-	9[13].Christmas Chart	Liberty 7334	[produced by Ross Bagdasarian]
The Chipmunks sing the Beatles	Chipmunks with David Seville	09.1964	-	14[23]	Liberty 7388
Chipmunk punk	Chipmunks	08.1980	-	34[26]	Excelsior 6008	[gold-US][produced by Steve Vining]
Urban Chipmunk	Chipmunks	06.1981	-	56[35]	RCA Victor 4027	[gold-US][produced by Larry Butler,Janice Karman,Ross Bagdasarian]
A Chipmunk Christmas	Chipmunks	11.1981	-	72[9]	RCA Victor 4041	[gold-US][produced by Janice Karman,Ross Bagdasarian]
Chipmunks rock	Chipmunks	06.1982	-	109[6]	RCA Victor 4304	[produced by Janice Karman,Ross Bagdasarian]
Chipmunks in low places	Alvin & The Chipmunks	10.1992	-	21[28]	Epic 53 006	[platinium][produced by John Boylan,Janice Karman,Ross Bagdasarian]
A very merry Chipmunk	Alvin & The Chipmunks	12.1994	-	147[3]	Epic 64 434	[produced by The Chipmunks]
Merry Christmas from the Chipmunks	Alvin & The Chipmunks	11.2004	-	38[5].Christmas Chart	Capitol 90 302	-

Chingy

Pochodzący z St. Louis raper Chingy urodził się w 1980 roku i naprawdę nazywa się Howard Bailey, Jr. Zafascynowany produkcjami LL Cool J, Run DMC, DJ Quik, Snoop Dogga i Nelly'ego początkowo związany był z formacją Ludacrisa - Disturbing The Peace.

 Pierwszym poważnym krokiem w jego karierze solowej były występy przed Nellym w 2002 roku. Kilka miesięcy później do amerykańskich radiostacji trafił singiel z utworem "Right Thurr", który Chingy nagrał ze swoim przyjacielem Jizzy B. "Right Thurr" szybko podbił zestawienie Billboardu, a zwrot 'right thurr' wszedł do powszechnego użytku, pomimo iż jest błędny gramatycznie. Również kolejne single Chingy'ego ("Holidae In" i "One Call Away") dobrze radziły sobie w zestawieniach.


Pierwszy album rapera, zatytułowany "Jackpot" ukazał się w roku 2003 i w USA pokrył się potrójną platyną. Niespełna rok później ukazał się drugi krążek artysty - "Powerballin'", promowany przebojowym singlem "Balla Baby". Na płycie wystąpili gościnnie między innymi Janet Jackson, Lil' Wayne, David Banner, Nate Dogg, R. Kelly, G.I.B., Bun B i Ziggy.
Na jesień 2006 roku zapowiedziana jest premiera najnowszego albumu Chingy'ego - "Hoodstar". Materiał podzielony jest na dwie części: "Hood" i "Star". Płytę pilotuje singiel "Pullin' Me Back" z gościnnym udziałem Tyrese.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Right thurr/Mob wit Me	Chingy	05.2003	17[14]	2[33]	Capitol 77 995	[written by Shamar Daugherty,Howard Bailey,Alonzo Lee][producer:Trak Starz][2[43].R&B; Chart]
Holidae In/Represent	Chingy Feat. Ludacris & Snoop Dogg	09.2003	35[8]	3[21]	Capitol 52 816	[gold-US][written by Shamar Daugherty,Howard Bailey,Alonzo Lee, Chris Bridges][producer:Trak Starz][2[24].R&B; Chart]
One call away/Bagg up	Chingy Featuring J Weav	01.2004	26[4]	2[20]	Capitol 48 595	[gold-US][written by Shamar Daugherty,Howard Bailey,Alonzo Lee,S. Martin][producer:Trak Starz][3[21].R&B; Chart]
I like that	Houston Featuring Chingy, Nate Dogg And I-20	09.2004	11[6]	11[20]	Capitol 86 1261 2	[written by Shamar Daugherty,Howard Bailey,Nathaniel Hale,Mischke,Houston Summers,B. Sandimanie,S. Prudholme,Alonzo Lee][producer:Trak Starz][14.R&B; Chart]
Balla baby	Chingy	10.2004	34[5]	20[18]	Capitol 67 635	[gold-US][written by Howard Bailey,Keith McMasters][producer:Keith McMasters][17[20].R&B; Chart]
Pullin' Me Back	Chingy feat Tyrese	06.2006	44[11]	9[20]	Slot-A-Lot 69 129	[written by H. Bailey, J. Dupri, B. Morgan, J. Pastorious, J. Phillips][producer:Jermaine Dupri][1[9].R&B; Chart]
Dem Jeans/Hands up	Chingy feat Jermaine Dupri	11.2006	85[2]	59[9]	Slot-A-Lot 68 911	[written by Chingy][producer:Jermaine Dupri][57[16].R&B; Chart]
Fly Like Me	Chingy feat Amerie	11.2007	-	89[2]	Slot-A-Lot	[written by LT Moe, Howard Bailey, Amerie Rogers][producer:LT Moe][40[8].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jackpot	Chingy	07.2003	73[23]	2[56]	Disturbing Tha P. 82 976	[silver-UK][multiplatinum-2x][produced by Howard Bailey,Martin Score,The Trak Starz][2.R&B; Chart]
Powerballin'	Chingy	11.2004	124[2]	10[16]	Capitol 97686	[platinum-US][produced by The Trak Starz][5.R&B; Chart]
Hoodstar	Chingy	09.2006	151[1]	9[7]	Capitol CDP 0946 3 69818 2 6	[gold-US][produced by Jermaine Dupri,Mr. Collipark,Mannie Fresh,The Trak Starz,Timbaland,DJ Paul & Juicy J,Pauly Paul][3.R&B; Chart]
Hate It or Love It	Chingy	12.2007	-	84[1]	Def Jam Recordings B0010227-02	[gold-US][produced by L.T. Moe,The Co-Stars,Michael Davis,Slick Rick,Jared Gosselin,Full Scale,Calvo Da Gr8,Bei Maejor,Khao,Cool & Dre,The Ghost Writers][17.R&B; Chart]

Linkin Park

Podobno drugi w kolejności album jest najbardziej podstępny dla każdego artysty. Jak głosi teoria - muzycy mają całe życie, żeby stworzyć album debiutancki, ale stosunkowo niewiele czasu, aby godnie kontynuować karierę. A co jeśli mowa o najlepiej sprzedającym się krążku debiutanckim ostatnich lat? Linkin Park - wydali drugi, podobno najbardziej dla artystów [podstępny, album A do tego jeszcze apetyt przemysłu muzycznego na kolejny błyskawiczny przebój jest iście hollywoodzki? Z takim właśnie scenariuszem zetknęli się muzycy Linkin Park, kiedy weszli do studia nagrań, aby zarejestrować album Meteora - kontynuację multiplatynowego debiutu "Hybrid Theory".
Album "Hybrid Theory" - o którym magazyn Rolling Stone napisał: "dwanaście pełnych autentycznego ognia utworów, będących mieszanką alternatywnego metalu, hip-hopu oraz sztuki samplingu - rozszedł się dotychczas na całym świecie w nakładzie czternastu milionów egzemplarzy. Był najlepiej sprzedającą się albumem roku 2001. Wylansował trzy znakomite single, w tym "In The End". A w roku 2002 został uhonorowany nagrodą Grammy w kategorii "Najlepszy utwór hardrockowy" za piosenkę "Crawling", przyniósł także nominacje w kategoriach "Najlepszy album rockowy" oraz "Najlepszy debiut." Linkin Park, który powstał mniej więcej w połowie lat dziewięćdziesiątych w południowej Kalifornii, dzięki wytrwałej pracy po raz pierwszy od czasu swoich skromnych początków zdobył światowy rozgłos.
Osobom postronnym presja takiego sukcesu mogłaby się wydać trudna do wytrzymania. Ale muzycy Linkin Park - wokaliści Chester Bennington i Mike Shinoda, gitarzysta Brad Delson, spec od samplingu Joseph Hahn, perkusista Rob Bourdon oraz basista Phoenix – nie mieli z nią najmniejszych problemów. Zamiast snuć domysły na temat zewnętrznych oczekiwań co do nowej płyty zabrali się do pracy, po mistrzowsku dopracowując poszczególne fragmenty każdej z piosenek według swoich własnych wysokich standardów.

"Nie chcemy, żeby kiedykolwiek naszym założeniem przy nagrywaniu kolejnych płyt była dziesięciomilionowa sprzedaż. To jakiś absurd." - tłumaczy Bennington - "To szczęście sprzedać aż tyle egzemplarzy; nie zdarza się to często w przemyśle muzycznym - nawet jeden raz w ciągu całej kariery jest osiągnięciem. Czujemy się zobowiązani wobec naszych fanów. Nie zakładamy, że ludzie bez względu na wszystko od razu pobiegną do sklepu i kupią nasze nowe płyty." "A jeśli nas znacie to wiecie, że największa presja płynie od nas samych" - dodaje Shinoda.
"Chcieliśmy jedynie nagrać kolejny wspaniały album, z którego bylibyśmy dumni." - opowiada Bourdon - "Skupiliśmy się na tym i ciężko pracowaliśmy, żeby stworzyć jak najlepsze kompozycje. Jesteśmy sami dla siebie najsurowszymi krytykami." Jeśli macie co do tego jakieś wątpliwości, to zastanówcie się nad tym: Shinoda i Bennington napisali czterdzieści unikalnych refrenów na pierwszego singla, "Somewhere I Belong", zanim dotarli do najlepszej możliwej wersji.
"Wiedzieliśmy, że musimy dopracować kilka szczegółów na tej piosence," - mówi Shinoda wzruszając ramionami - "pisaliśmy więc nowy refren, nagrywaliśmy go, miksowaliśmy. Następnego dnia słuchaliśmy nagrania, patrzyliśmy na siebie z Chesterem i stwierdzaliśmy 'Nie wiem… Chyba można to zrobić lepiej.' No i zaczynaliśmy wszystko od początku. To było mnóstwo pracy. Nie spieszyliśmy się, byliśmy krytyczni, chcieliśmy mieć pewność, że nagramy dobre piosenki. Niektórzy chyba oczekiwali, że stworzymy łagodniejszą wersję płyty "Hybrid Theory" - trochę ją rozrzedzimy, wyciszymy. Ale nie to było naszym zamiarem."
Sukces takiego podejścia jest od razu widoczny na "Meteorze". Dwanaście utworów świadczy o dynamicznym rozwoju zespołu, prezentując jednocześnie rzadką chemię, która towarzyszy muzykom od 1999 roku, kiedy to Bennington ostatecznie skompletował zespół. "Meteora" jest owocem współpracy z Donem Gilmorem, koproducentem płyty "Hybrid Theory". Nowy album powstawał w wielu różnych studiach, a muzycy Linkin Park mieli możliwość eksperymentowania z szerszą paletą dźwięków oraz czerpania z wielu stylów muzycznych.
Muzycy połączyli na nowej płycie dzikie sample z ciężkimi brzmieniami gitarowymi w piosenkach takich jak na przykład "Somewhere I Belong." Stworzyli aranżacje na instrumenty smyczkowe i fortepian do "Breaking The Habit" oraz "Faint". Eksperymentowali ze skomplikowanymi rytmami w utworach takich jak chociażby "Easier To Run". Dodali nawet japoński flet zwany shakuhachi do hip-hopowego utworu "Nobody’s Listening". Od początku do końca dynamiczne aranżacje oraz bogata struktura służą za tło dla nastrojowych głosów Benningtona i Shinoda - i vice versa. Ta swoista synergia zaprasza do wielokrotnego słuchania kompozycji.
Myślą przewodnią trwających osiemnaście miesięcy prac nad nagrywaniem płyty był sam tytuł albumu - "Meteora". Podczas europejskiej trasy w 2002 roku zespół natknął się na czasopismo turystyczne, zachwalające atrakcje Grecji. Uwagę muzyków przykuła okładka z napisem "Meteora" oraz z odpowiednim zdjęciem, całość szybko trafiła do ich wyobraźni. Meteora to zespół sześciu klasztorów wzniesionych ponad równinami centralnej Grecji na skalnych szczytach sięgających nawet 450 metrów wysokości. Według Benningtona "są one nie z tego świata." To prawda. (Możecie się przekonać na własne oczy - wystarczy wypożyczyć film "For Your Eyes Only", w którym zobaczycie Rogera Moora w roli Bonda na jednej z podniebnych fortec). Greckie słowo "meteora" można przetłumaczyć jako "unoszący się w powietrzu". Termin ów znakomicie opisuje nie tylko ten nieziemski rejon, ale również nowy album Linkin Park. "Chcieliśmy napisać piosenki, które emanowałyby podobną energią" - wyjaśnia Bennington.
"To jest naprawdę epickie i piękne. Całkowicie oddaje poczucie ponadczasowości i nieskończoności, które chcieliśmy uzyskać na płycie" - opowiada Shinoda. "Od tamtego czasu spotkaliśmy osoby, które były w Meteorze" - dodaje Hahn. - "Ludzie jadą tam po samotność, w poszukiwaniu samych siebie. O tym właśnie jest nasz album – o szukaniu własnej tożsamości. Każda piosenka opowiada o wewnętrznych podróżach i wyzwoleniu emocji."
Tym razem wachlarz emocjonalny Benningtona i Shinody jest znacznie szerszy, niż na albumie "Hybrid Theory". Pierwsza płyta, według Shinody, została zerejestrowana z perspektywy nieco młodszego człowieka – zagubionego, sfrustrowanego, pełnego gniewu i strachu. Cel: katharsis. "Meteora" odzwierciedla szybkie tempo, jakie towarzyszy muzykom Linkin Park od czasu ich debiutanckiego krążka. "Przez dwa lata byliśmy w trasie koncertowej. Już sam ten fakt zmusza do cofnięcia się i ogarnięcia tego wszystkiego z innej perspektywy." - mówi Shinoda - "Zawsze interesowała nas uniwersalność emocji, właśnie na tym skupiliśmy się podczas nagrywania tego albumu. Jednak pod względem spojrzenia na różne strony ludzkiej natury "Meteora" różni się od poprzedniej płyty." "To jest nadal bardzo mroczny album, ale niesie w sobie zdecydowanie więcej optymizmu." - dodaje Bennington - "Jesteśmy tymi samymi ludźmi, ale dostrzegamy już światełko na końcu tunelu."
Na przykład na "Somewhere I Belong" zwrotki opisują strach i zagubienie, ale w refrenie poczyniony zostaje pierwszy przełomowy krok w stronę znalezienia rozwiązania. Bennington śpiewa: "I want to heal. I want to feel like I'm close to something real. I want to find something I've wanted all along, somewhere I belong." (Chcę wyzdrowieć. Chcę poczuć, że jestem blisko czegoś prawdziwego. Chcę znaleźć to, czego od zawsze pragnę, miejsce, do którego należę). A na "Breaking The Habit" słyszymy: "I don't know what's worth fighting for. Or why I have to scream. I don't know why I instigate and say what I don't mean. I don't know how I got this way. I know it's not alright. So I'm breaking the habit tonight." (Nie wiem, co jest warte walki. I dlaczego muszę krzyczeć. Nie wiem, do czego podjudzam i mówię coś innego, niż myślę. Wiem, że wszystko nie tak. Więc zrywam z tym zwyczajem już dziś).
Obydwaj wokaliści ponownie pracowali razem nad osiągnięciem efektu połączonego w jedność szerokiego spektrum emocji. Jednakże tym razem Bennington i Shinoda mają więcej wspólnych doświadczeń. Zarówno ich głosy jak i uczucia są praktycznie nierozdzielne. "Mike jest w pełni wykształconym muzykiem," - wyjaśnia Hahn porównując wokalistów – "a Chester wnosi surowość – emocje, które szukają ujścia. W ten sposób wzajemnie się uzupełniają. To coś w rodzaju sił yin-yang."
I faktycznie, cały zespół wydaje się być bardziej spełniony na "Meteorze". To rzadkie osiągnięcie - całkowita integracja sześciu indywidualności, przy jednoczesnym zachowaniu unikalnej jakości każdej z nich. Ostateczny rezultat to niepowtarzalny styl znany pod nazwą Linkin Park. "Nie analizujemy raczej całej tej chemii," - wyjaśnia Bourdon – "cieszymy się po prostu i doceniamy fakt, że się znamy, i że tak dobrze nam się razem pracuje." "Współpraca przebiega znacznie sprawniej," - potwierdza Bennington - "Mike zna mnie teraz dużo lepiej, a ja więcej wiem o nim, więc łatwiej przychodzi nam wspólne pisanie tekstów. Niemożliwe jest utrzymywanie czegoś w tajemnicy. Trzeba się otworzyć. Wszyscy jesteśmy co do tego zgodni."
Kto mając takich powierników potrzebowałby terapeuty?
"Dokładnie, - komentuje ze śmiechem Bennington - to głównie dlatego chciałem występować w kapeli."

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
One step closer/My December	Linkin Park	01.2001	24[18]	75[17]	Warner Bros W 550CD	[platinum-US][written by Chester Bennington, Rob Bourdon, Brad Delson, Joseph Hahn, Mike Shinoda][produced by Don Gilmore][piosenka z filmu "Dracula 2000"][5[34].Modern Rock Tracks]
Crawling/Papercut [live]	Linkin Park	04.2001	16[22]	79[20][08.01]	Warner Bros W 556CD	[gold-US][written by Chester Bennington, Rob Bourdon, Brad Delson, Joseph Hahn, Mike Shinoda][produced by Don Gilmore][Grammy-2001-Hard Rock][5[34].Modern Rock Tracks]
Papercut/Points Of Authority [live]	Linkin Park	06.2001	14[13]	-	Warner Bros W 562CD	[gold-US][written by Chester Bennington, Rob Bourdon, Brad Delson, Joseph Hahn, Mike Shinoda][produced by Don Gilmore][32[18].Modern Rock Tracks]
In the end/Step Up	Linkin Park	10.2001	8[57]	2[38]	Warner Brothers W 569	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Chester Bennington, Rob Bourdon, Brad Delson, Joseph Hahn, Mike Shinoda][produced by Don Gilmore][1[5][44].Modern Rock Tracks]
High voltage/Points of authority	Linkin Park/Evidence feat Pharaohe Monch and DJ Babu	08.2002	9[12]	-	Warner Brothers W 588	[written by Chester Bennington, Rob Bourdon, Brad Delson, Joseph Hahn, Mike Shinoda][produced by Mike Shinoda][29.Modern Rock Tracks]
Somewhere i belong/Step Up [live]	Linkin Park	03.2003	10[21]	32[20]	Warner Brothers W 602	[platinum-US][written by Linkin Park][produced by Don Gilmore, Linkin Park][1[26].Modern Rock Tracks]
Faint/One Step Closer [live]	Linkin Park	06.2003	15[21]	48[20]	Warner Brothers W 610	[platinum-US][written by Linkin Park][produced by Don Gilmore, Linkin Park][1[37].Modern Rock Tracks]
Numb/From The Inside	Linkin Park	11.2003	14[29]	11[32]	Warner Brothers W 610CD1	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Linkin Park][produced by Don Gilmore, Linkin Park][1[30].Modern Rock Tracks]
Breaking the habit/Crawling [live]	Linkin Park	06.2004	39[2]	20[20]	Warner Brothers W 645	[gold-US][written by Linkin Park][produced by Don Gilmore, Linkin Park][1[26].Modern Rock Tracks]
Lying from you	Linkin Park	04.2004	-	58[18]	WEA International	[written by Linkin Park][produced by Don Gilmore, Linkin Park][1[26].Modern Rock Tracks]
Numb / Encore	Jay-Z / Linkin Park	12.2004	14[72]	20[20]	WEA W 660CD	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Linkin Park,Jay-Z,Kanye West][ Producer By - Mike Shinoda]
What i've done	Linkin Park	04.2007	6[20]	7[23]	Warner Bros. W 762	[5x-platinum-US][gold-UK][Composed by : Linkin Park][Produced by : R.Rubin, M.Shinoda][1[27].Modern Rock Tracks]
Bleed it out	Linkin Park	06.2007	29[13]	52[20]	Warner Bros W 772	[2x-platinum-US][written by Linkin Park][ Producer By - Rick Rubin, Mike Shinoda][2[36].Modern Rock Tracks]
Shadow of the Day	Linkin Park	10.2007	46[2]	15[22]	Warner Bros. MIUCT 6303	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Linkin Park][ Producer By - Rick Rubin, Mike Shinoda][2[36].Modern Rock Tracks]
Given Up	Linkin Park	01.2008	-	99[1]	Warner Bros. 9362498764	[gold-US][written by Linkin Park][ Producer By - Rick Rubin, Mike Shinoda][4[30].Modern Rock Tracks]
We Made It	Busta Rhymes feat. Linkin Park	04.2008	10[13]	65[1]	Interscope/Warners W 810CD	[written by Trevor Smith, Jr., Marcello Valenzano, Andre Lyon, Chester Bennington, Brad Delson, Mike Shinoda][ Producer By - Cool & Dre, Mike Shinoda]
Leave Out All the Rest	Linkin Park	07.2008	90[3]	94[2]	Warner Bros W 806CD	[ platinum-US][written by Linkin Park][ Producer By - Rick Rubin, Mike Shinoda][11[18].Modern Rock Tracks]
New Divide	Linkin Park	05.2009	19[12]	6[20]	Reprise CATCO 150031415	[3x-platinum-US][silver-UK][written by Linkin Park][ Producer By - Mike Shinoda][1[23].Modern Rock Tracks]
The Catalyst/New Divide [live]	Linkin Park	08.2010	40[3]	27[10]	Warner Bros CATCO 164497400	[gold-US][written by Linkin Park][ Producer By - Rick Rubin, Mike Shinoda][1[8].Modern Rock Tracks]
Waiting for the End	Linkin Park	10.2010	90	42[23]	Warner Bros CATCO 167900694	[ platinum-US][written by Linkin Park][ Producer By - Rick Rubin, Mike Shinoda][1[17].Modern Rock Tracks]
Iridescent	Linkin Park	06.2011	93[5]	81[3]	Warner Bros USWB 11001855	[gold-US][written by Linkin Park/Mike Shinoda/Chester Bennington][ Producer By - Rick Rubin/Mike Shinoda]
Burn It Down	Linkin Park	05.2012	27[12]	30[23]	Warner Bros USWB 11200588	[ 2x-platinum-US][written by Linkin Park][ Producer By - Rick Rubin, Mike Shinoda]
Rolling in the Deep	Linkin Park	07.2011	42[5]	-	Warner Bros USWB 11102052	[written by Adele Adkins/Paul Epworth][ Producer By -Linkin Park]
Lost in the Echo	Linkin Park	07.2012	175[1]	95[1]	Warner Bros	[ platinum-US][written by Chester Bennington/Linkin Park/Mike Shinoda][ Producer By - Rick Rubin, Mike Shinoda]
Dirt off Your Shoulder/Lying from You	Linkin Park with Jay-Z	07.2012	150[1]	-	Warner Bros	-
A Light That Never Comes	Linkin Park with Steve Aoki	09.2013	34[2]	65[1]	Warner Bros USWB 11303495	[written by Linkin Park,Steve Aoki][ Producer By - Mike Shinoda ,Steve Aoki, Brad Delson]
Guilty All the Same	Linkin Park featuring Rakim	03.2014	138	117	Warner Bros	[written by Linkin Park, William Griffin][ Producer By - Brad Delson, Mike Shinoda]
Until It's Gone	Linkin Park	05.2014	78[1]	115	Warner Bros	[written by Linkin Park][ Producer By - Mike Shinoda, Brad Delson]
Final Masquerade	Linkin Park	06.2014	106	115	Warner Bros	[written by Linkin Park, Emile Haynie][ Producer By - Brad Delson, Mike Shinoda, Emile Haynie]
Heavy	Linkin Park featuring Kiiara	03.2017	43[2]	45[19]	Warner Bros USWB 11700189	[gold-US][written by Chester Bennington, Brad Delson, Mike Shinoda, Justin Tranter, Julia Michaels][ Producer By - Brad Delson, Mike Shinoda]
Talking to Myself	Linkin Park	07.2017	-	109	Warner Bros	[written by Ilsey Juber, Brad Delson, Mike Shinoda, J.R. Rotem ][ Producer By - Brad Delson, Mike Shinoda, J.R. Rotem ,Bolooki ,Andrew Jackson]
One More Light	Linkin Park	05.2017	-	104	Warner Bros	[written by Mike Shinoda, Eg White][ Producer By - Mike Shinoda, Brad Delson, RAC, Emily Wright]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hybrid theory	Linkin Park	10.2000	4[240]	2[212]	Warner 47 755	[11x-platinum-US][5x-platinum-UK][produced by Don Gilmore]
Reanimation	Linkin Park	07.2002	3[18]	2[33]	Warner 48 326	[platinium-US][gold-UK][produced by Brad Delson/Don Gilmore/Doug Trantow/Mickey Petralia/Mike Shinoda]
Meteora	Linkin Park	03.2003	1[1][104]	1[2][112]	Warner 48186	[7x-platinium-US][2x-platinum-UK][produced by Don Gilmore, Linkin Park]
Live in Texas	Linkin Park	11.2003	47[11]	23[25]	Warner 48563	[platinium-US][gold-UK][produced by Matt Caltabiano, Josh Abraham, David May]
Minutes To Midnight	Linkin Park	05.2007	1[1][117]	1[1][127]	Warner Bros 9362499613 [UK]	[4x-platinium-US][2x-platinum-UK][produced by Rick Rubin, Mike Shinoda]
Live from Soho	Linkin Park	03.2008	-	98[1]	Warner Bros	-
Songs from the Underground	Linkin Park	12.2008	-	121[1]	Warner Bros	[produced by Joe Hahn, Andrew Murdock, Rick Rubin, Mike Shinoda]
Road to Revolution: Live at Milton Keynes	Linkin Park	11.2008	58[10]	42[9]	Warner Bros 9362498095 [UK]	[silver-UK][produced by Rick Rubin/Mike Shinoda/Don Gilmore/Linkin Park]
A Thousand Suns	Linkin Park	09.2010	2[51]	1[1][38]	Warner Bros 9362496333 [UK]	[platinum-US][gold-UK][produced by Rick Rubin, Mike Shinoda]
A Thousand Suns: Puerta de Alcalá	Linkin Park	01.2011	-	122[1]	Warner Bros	-
Living Things	Linkin Park	07.2012	1[1][31]	1[1][32]	Warner Bros 9362495007 [UK]	[platinum-US][gold-UK][produced by Rick Rubin, Mike Shinoda]
Recharged	Linkin Park	11.2013	12[2]	10[8]	Warner Bros 9362494160 [UK]	[produced by Rick Rubin, Mike Shinoda]
The Hunting Party	Linkin Park	06.2014	2[14]	3[20]	Warner Bros 9362493759 [UK]	[silver-UK][produced by Brad Delson, Mike Shinoda]
One More Light	Linkin Park	05.2017	4[12]	1[13]	Warner Bros 0093624913238 [UK]	[produced by Brad Delson, Mike Shinoda]

Far Corporation

Far Corporation - zespół założony przez producenta Franka Fariana - twórcy takich grup jak Boney M i Milli Vanilli. Nazwa to skrót od "Frank Farian Corporation" - bytu, który został pierwotnie założony w celu nagrania coveru utworu Paula Simona "Mother and Child Reunion". Produkcja ta okazała się sporym sukcesem, osiągając "Top 10" w kilku krajach europejskich. W skład tego projektu weszli członkowie Barclay James Harvest, Trio, Boney M oraz Force Majeure.
Najsłynniejszym dokonaniem formacji Far Corporation jest jej wersja coveru "Stairway to Heaven" grupy Led Zeppelin. Wbrew powszechnej wiedzy, to właśnie Far Corporation jako pierwsza wydała "Stairway to Heaven" na singlu - dzięki czemu utwór ten mógł pojawić się w statystykach sprzedaży singli. Led Zeppelin nigdy nie opublikował tej kompozycji w formie singla. Wśród muzyków zgromadzonych przez Fariana wokół przedsięwzięcia znaleźli się: wokalista Robin McAuley, perkusista Simon Phillips, ex-perkusista Saga - Curt Cress, oraz trzej członkowie Toto - wokalista Bobby Kimball, klawiszowiec David Paich oraz gitarzysta Steve Lukather. Far Corporation opublikowała pierwszy album "Division One" w 1985r. w IMP/ATCO Records. Z niego pochodzi właśnie ów słynny cover "Stairway to Heaven". Singiel z tym utworem osiągnął 8. pozycję na brytyjskiej "Singles Chart". Drugi singiel pochodzący z albumu "Division One" zawierał cover piosenki "Fire and Water" zespołu Free.
Prace nad drugim albumem "Advantage" zostały zakończone w 1987r. Jednak zarówno promujący go pierwszy singiel z utworem "One by One", jaki i drugi singiel z coverem utworu "Sebastian" grupy Cockney Rebel, nie zostały zauważone przez odbiorców, co spowodowało, iż cały projekt zarzucono. Dwa ocalone nagrania: "Make Believe" i "Big Brother", po odświeżeniu przez Bobby’ego Kimballa ukazały się później na albumach: Jayne "Ambush in the Night" (1989) oraz Milli Vanilli "The Moment of Truth" (1991). Reszta kompozycji po wielu przeróbkach wraz z nowymi wersjami nagrań znalazła się na wydawnictwie "Solitude" opublikowanym przez MCI-BMG w 1994r. Tym razem muzycy zostali zebrani przez założyciela grupy Thin Lizzy, gitarzystę Scota Gorhama, z okazji uczczenia jubileuszu 25 lat pracy producenckiej Franka Fariana. Album "Solitude" nie powtórzył jednak sukcesu "Division One".

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stairway to Heaven	Far Corporation	10.1985	8[11]	89[4]	Atco 99 509	[written by Jimmy Page,Robert Plant][produced by Frank Farian]

Fantasy

Fantasy to grupa pop z Melbourne, który pierwotnie był zespołem towarzyszącym Johnowi Farnhamowi . Mieli ogromny hit w 1973 roku z "Marrow Song" (który był stroną "B" jednego z singli). Ich drugi hit "Just Another Pretty Face" był również bardzo udany i świetnie się sprawdza jako nostalgiczne brzmienie z minionej epoki.
Grupę stanowili :JEFF BUZAGLO- keyb, vcls,COLIN ROSS- dr, vcls,CHRIS STUDDARD -bs, vcls,DAVE STUDDARD- g, vcls,KEITH McKAY- keyb.Udało im się nagrać album,Tribute To Australian Rock And Roll(Hammond) w 1977 roku. Nagrali 3 single, z których 2 trafiły na listy przebojów. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	US	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Forty Days Of Rain / Marrow Song	Fantasy	03.1973	29[17]	-	HMV EA 10 098/-	-
Just Another Pretty Face / Look Around	Fantasy	10.1973	99[1]	-	EMI EMI 10 277	-

Fancy

Fancy był krótko istniejącym brytyjskim zespołem pop-rockowym, który pojawił się w 1974 roku jako projekt studyjny producenta Mike'a Hursta i gitarzysty Ray'a Fenwicka,byłego członka Spencer Davis Group.
Mike Hurst wymyślił projekt,klasycznego nagrania Troggs-Wild Thing w rytmach funk z większym seksapilem niż oryginalne nagranie.Jeden z jego przyjaciół, gitarzysta Ray Fenwick wniósł swój wkład w stylistykę nagrania.Jako muzycy studyjni zostali dokoptowani basista Mo Foster [ex- Linda Hoyle Affinity], klawiszowiec Alan Hawkshaw i perkusista Henry Spinetti.W castingu na wokal w końcu zdecydowano się na byłą członkinią Penthouse Pet (październik 1971) Helen Caunt,która więcej w tym nagraniu jęczała niż śpiewała.
Wiosną 1973 r. singiel pojawił się dzięki Atlantic Records w Wielkiej Brytanii, ale nie zwrócił większej uwagi.Rok póżniej Wild Thing został wydany przez sub-label Atlantic "Big Tree" w Stanach Zjednoczonych i pojawił się niespodziewanie wśród 20 najlepszych hitów, został oparty na Fancy , ale z dwoma nowymi członkami ansamblu.Do partii wokalnej zaangażowano Annie Cavanagh,gwiazdę z Antypodów,mającą za sobą występy w "Hair" i "Jesus Christ Superstar". Miejsce na perkusji przejął Les Binks [ex-Headstone] zwabiony z z zespołu towarzyszącego Alvinowi Stardustowi.
W lecie 1974 roku Fancy koncertował w Ameryce Północnej jako support Steppenwolf ,Kiss i Wishbone Ash .Zrekonstruowany zespół powrócił do akcji jesienią 1974r wydając singiel Touch Me, który dotarł do Top 20 U. S. Billboard Chart. Pomimo sukcesów, zarówno singla -jak i sprzedaży debiutanckiego albumu Wild Thing grupa po turnee po Dalekim Wschodzie i Europie, zerwała z Big Tree i dołączyła do RCA (Arista w Wielkiej Brytanii).
Razem ze wznowieniem pulsującego rytmem singla "She's Riding the Rock Machine" wydali album Fancy Turns You On ( Something to Remember) w Wielkiej Brytanii), w marcu 1975 roku. Niestety, ani trzy tygodnie brytyjskiej trasy z 10cc , ani wydanie dwóch kolejnych singli z albumu cover Stevie Wondera "I Was Made to Love Him " i kompozycji Fenwicka / Hursta " Music Maker ", nie przekonało publiczności Wielkiej Brytanii .Mimo opinii najbardziej kunsztownie zaprojektowanego białego albumu funk rocka roku, Fancy Turns You On zniknął bez śladu, a pod koniec lata, Fancy poszli w zapomnienie. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wild Thing / Fancy	Fancy	06.1974	-	14[17]	Big Tree 15 004	[written by Chip Taylor][produced by Mike Hurst]
Touch Me / I Don't Need Your Love	Fancy	12.1974	-	19[10]	Big Tree 16 026	[written by M. Hurst, R. Fenwick][produced by Mike Hurst]

Fan Club

Aishah and Fan Club, znany lepiej jako Fan Club był nowozelandzkm zespołem rockowym pod koniec lat 80-tych i na początku 90-tych. Zespół wydał swój pierwszy album Sensation w 1988 roku, który zrodził trzy single ,numery 1 w Nowej Zelandii i Malezji , a mianowicie "Sensation", "Paradise" i "Call Me".
Ich drugi album Respect the Beat, także wypromował trzy single, m.in. "I Feel Love" i "I Never Gave Up On You", i jedyny który trafił na Billboard Hot 100 - "Don" t Let Me Fall alone ".Remiks do tej piosenki był jednym z najczęściej granych utworów w klubach w Nowym Jorku i Wielkiej Brytanii po jej wydaniu.
Grupa powstała podczas gdy Wan Aishah studiowała w Nowej Zelandii pod koniec lat 80-tych. Została zauważona przez innych członków grupy, i zaproszona do zespołu. Poza Aishah, która śpiewała główny wokal,innych członkowie to m.in. Paul Moss - gitara i programowanie, Dave Larsen - perkusja, Glenn Peters - bass, Malcolm Smith -keyb. Malcolm and Paul byli również głównymi kompozytorami grupy.
Zespół wygrał jako Międzynarodowy Artysta Roku w 1991 podczas rozdania nowozelandzkich nagród Music Awards.Aishah jest nadal popularna w Malezji i wydała kilka przebojowych albumów w rodzimym języku.
Paul Moss również mieszka w Malezji, gdzie stał się jurorem konkursów telewizyjnych, Malaysian Idol i One In A Million. Reszta kolegów z zespołu, nadal przebywa w Auckland, i działają na lokalnej scenie muzyki indie.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Sensation	Fan Club	05.1988	80[5]	11[19]	CBS 651365 7/CBS 651365	-
Call Me	Fan Club	07.1988	-	9[12]	-/CBS 652803	-
Paradise	Fan Club	11.1988	-	20[6]	-/CBS 652804	-
I Feel Love	Fan Club	10.1989	-	8[11]	-/CBS 655246	-
Never Gave Up On You	Fan Club	03.1990	-	25[3]	-/CBS 655632	-
Don't Let Me Fall Alone	Fan Club	07.1990	-	28[7]	-/CBS 6555205	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Sensation	Fan Club	08.1988	-	15[13][gold]	-/CBS 460707	-
Respect the Beat	Fan Club	11.1989	-	28[3]	-/CBS 464871	-

Family [UK]

Jedna z czołowych brytyjskich grup przełomu lat 60. i 70-tych grająca rocka progresywnego. Jej liderem był śpiewający metaliczno-demonicznym głosem Roger Chapman (ur. 8.04.1942 r. w Leicester, Wielka Brytania).
Gdy pojawiał się na estradzie, jednocześnie paraliżował i wzbudzał grozę na widowni — chowając się za niezliczoną liczbą tamburynów, niszczył je, a resztki rzucał w przerażony tłum. W tych scenicznych ekscesach udanie towarzyszyli mu Rick Grech (ur. 11.1946 r. w Bordeaux, Francja, zm. 17.03.1990 r. w Leicester; skrzypce, gitara basowa), Charlie Whitney (ur. 24.06.1944 r. w Skipton w hrabstwie New Yorkshire, Wielka Brytania; gitara), Rob Townsend (ur. 7.07.1947 r. w Leicester; instr. perkusyjne) i Jim King (ur. 7.05.1945 r. w Kettering, w hrabstwie Northamptonshire, Wielka Brytania; flet, saksofon).
Grupa powstała w 1962 r., początkowo działając pod nazwami The Roaring Sixties i The Farinas. Jako Family muzycy występowali od roku 1967, gdy do grupy dołączyli Chapman i nieco później - Townsend. Ich pierwszy album, nagrany w 1968 r. z producentem Dave'em Masonem, był intensywnie promowany we wpływowym programie radia BBC prowadzonym przez Johna Peela. W rezultacie stał się płytą , kultową, na której cudowne vibrato Chapmana przyprawiało o zawrót głowy.
Po nagraniu drugiego i bodaj najlepszego albumu Family Entertainment w grupie nastąpiły liczne zmiany personalne. Jako pierwszy odszedł Rick Grech, który zasilił Blind Faith (w 1969 r.). Zastąpił go John Weider (ur. 21.04.1947 r.), by w 1971 r. ustąpić miejsca Johnowi Wettonowi (ur. 12.07. 1949 r. w Derby w hrabstwie Derbyshire; eks-Mogul Thrash). Tego z kolei w 1972 r. wymienił Jim Cregan (ur. 9.03.1946 r. w Yeovil; poprzednio w Stud i Blossom Toes).
W 1969 r. na miejsce Jima Kinga przyszedł Poli Palmer (ur. 25.05.1943 r. eks-członek Eclection, Deep Feeling i Blossom Toes), w 1972 r. zastąpiony przez Tony'ego Ashto (ur. 1.03.1946 r. w Blackburn w hrabstwie Lancashire).
Mimo tego całego zamieszania grupa utrzymała wysoki standard swej muzycznej twórczości, odnosząc liczące się sukcesy singlami "No Mule's Fool", "Strange Band", "In My Own Time" (4. miejsce w Wielkiej Brytanii) oraz chwytliwym "Burlesąue". Family rozpadli się po nagraniu ósmego, nieudanego albumu It's Only A Movie. Chapman i Whitney założyli grupę The Streetwalkers. Chociaż ich występy estradowe były nierówne i trudno było przewidzieć, co zaoferują publiczności, widok Rogera Chapmana wykonującego na dobranoc hymn Family "The Weaver's Answer" był niezapomniany i na długo pozostawał w pamięci fanów rocka.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No Mule's Fool/Good Friend Of Mine	Family	10.1969	29[7]	-	Reprise RS 27001	[written by Whitney, Chapman]
Strange Band:The Weaver's Answer	Family	08.1970	11[12]	-	Reprise RS 27009	[written by Whitney, Chapman][produced by Family]
In My Own Time/Seasons	Family	07.1971	4[13]	-	Reprise K 14090	[written by Whitney, Chapman][produced by Family]
Burlesque/The Rockin' R's	Family	09.1972	13[12]	-	Reprise K 14196	[written by Whitney, Chapman][produced by Family,George Chkiantz]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Music in a Doll's House	Family	08.1968	35[3]	-	Reprise RSLP-6312	[produced by Dave Mason]
Family Entertainment	Family	03.1969	6[3]	-	Reprise RSLP-6340	[produced by Glyn Johns, John Gilbert]
A Song for Me	Family	02.1970	4[13]	-	Reprise RSLP-9001	[produced by Family]
Anyway	Family	11.1970	7[7]	207	Reprise RSX-9005	[produced by Family]
Fearless	Family	11.1971	14[2]	177[7]	Reprise K-54003	[produced by Family, George Chkiantz]
Bandstand	Family	09.1972	15[10]	183[5]	Reprise K-54006	[produced by Family, George Chkiantz]
It's Only a Movie	Family	09.1973	30[3]	-	Raft RA-58501	[produced by Family]

Georgie Fame

Właść. Clive Powell, ur. 26.06.1943 r. w Leigh w hrabstwie Lancashire, Wielka Brytania. Ten utalentowany pianista i organista swoją karierę rozpoczął dość nietypowo, kiedy w sierpniu 1959 r. zastąpił podczas koncertu w Walii niedysponowanego klawiszowca formacji Rory Blackwell &The; Blackjacks.
Przy tej okazji tak spodobał się liderowi, iż ten namówił go na dołączenie do zespołu na stałe i przeniesienie się do Londynu. The Blackjacks przestali istnieć zaledwie miesiąc później, ale Fame pozostał w stolicy, gdzie "zaczepił się" w jednym z pubów. Zwrócił tam na niego uwagę autor tekstów Lionel Bart i zarekomendował znanemu menedżerowi Larre'emu Parnesowi. To właśnie on wymyślił pseudonim Powella - Fame (ang. sława). Nie przyszło mu to z trudem, gdyż miał już w swojej "stajni" Duffy'ego Powera (ang. siła), Marty'ego Wilde'a (ang. dziki), Vince'a Eagera (and. ochoczy) i Tommy'ego Steele'a (ang. stalowy).
W czerwcu 1961 r. Fame dołączył do etatowej grupy towarzyszącej Bill'emu Fury - The Blue Flames. Wkrótce Fury zrezygnował z ich usług i formacja zmieniła nazwę na Georgie Fame & The Blue Flames. W 1963 r. The Blue Flames podpisali kontrakt z wytwórnią Columbia i we wrześniu zadebiutowali koncertowym albumem Rhythm And Blues At The Flamingo.
Rok później nagrali kolejny longplay Fame At Last. Popularność na listach przebojów zdobyli swoim czwartym singlem "Yeh, Yen" - kompozycją spółki Lambert, Hendricks, Ross - który w styczniu 1965 r. dotarł na l miejsce zestawień i został sprzedany w nakładzie ponad miliona egzemplarzy. Płyta rozpoczęła dobrą passę Fame'a, który nagrał jeszcze jedenaście przebojowych singli, z których dwa znalazły się w brytyjskiej Top 10 - "Get Away" i "The Ballad Of Bonnie And Clyde" (utwór ten był zarazem największym przebojem artysty w USA).
Większość hitów Fame'a zdradzała jazzowe implikacje pianisty, które dało się słyszeć zarówno w dynamiczniejszych nagraniach jak i spokojniejszych balladach typu "Sunny" (z 1966 r.) czy "Sitting In The Park" (z 1967 r.). W latach 70. i 80. muzyk zwrócił się w kierunku lżejszego materiału, licząc na akceptację wśród młodszych odbiorców. Współpracował z Alanem Pricem (eks-Animals), na jakiś czas związał się też z big bandem Harry'ego Southa. Grywał jazz tradycyjny w klubie Ronniego Scotta, a w 1981 r. nagrał wraz z Annie Ross płytę Hoagland, poświęconą pamięci kompozytora Hoagy'ego Carmichaela (zmarłego 27 grudnia 1981 r.).
W 1989 r. zasilił zespół Vana Morrisona i wziął udział w sesjach do jego albumu Avalon Sunset. Dwa lata później nagrał - po długiej przerwie - swój nowy, własny longplay Cool Cat Blues, na którym gościnnie zagrali m. in. Steve Gadd, Robben Ford, Jon Hendricks, Richard Tee i Boz Scaggs. W utworze "Moondance" zaśpiewał jego współkompozytor - Van Morrison. Uwagę zwracała też nowa wersja "Yeh Yeh", utrzymana w rytmie reggae i pełna wdzięku "Georgia" Carmichaela.
W 1992, roku artysta wykonał temat "Easy Street", który znalazł się na. ścieżce dźwiękowej filmu "Glengarry Glen Rose" z Jackiem Lemmonem w roli głównej.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK]

Komentarz

Do The Dog/Shop Around

Georgie Fame

01.1964

-

-

Columbia DB 7193

[written by R. Thomas][produced by Ian Samwell]

Do-Re-Mi/Green Onions

Georgie Fame

04.1964

-

-

Columbia DB 7255

[written by King][produced by Ian Samwell]

Bend A Little/I'm In Love With You

Georgie Fame

07.1964

-

-

Columbia DB 7328

[written by Fred Jay, Reggie Oberecht][produced by Ian Samwell]

Yeh Yeh/Preach And Teach

Georgie Fame

12.1964

1[2][12]

21[8]

Columbia DB 7428

[written by Rodgers Grant, Pat Patrick, Jon Hendricks][produced by Tony Palmer][pierwotnie nagrana przez Jona Hendricksa]

In The Meantime/Telegram side B in US:Let the sunshine in

Georgie Fame

03.1965

22[8]

97[2]

Columbia DB 7494

[written by John Burch][produced by Rik Gunnell Productions]

Like We Used To Be/It Ain't Right

Georgie Fame

07.1965

33[7]

-

Columbia DB 7328

[written by Clive Powell][produced by Rik Gunnell]

Something/Outrage

Georgie Fame

10.1965

23[7]

-

Columbia DB 7727

[written by Jon Mark, John Mayall][produced by Rik Gunnell]

Get Away/El Bandido

Georgie Fame & The Blue Flames

06.1966

1[1][11]

70[7]

Columbia DB 7946

[written by Clive Powell][produced by Denny Cordell]

Sunny/Don't Make Promises

Georgie Fame

09.1966

13[8]

-

Columbia DB 8015

[written by Bobby Hebb][produced by Denny Cordell]

Sitting In The Park/Many Happy Returns

Georgie Fame

12.1966

12[10]

-

Columbia DB 8096

[written by Billy Stewart][produced by Denny Cordell]

Because I Love You/ Bidin' My Time

Georgie Fame

03.1967

15[8]

-

CBS 202 587

[written by John Shakespeare, Clive Powell][produced by Denny Cordell]

Try My World/ No Thanks

Georgie Fame

09.1967

37[5]

-

CBS 2945

[written by C. Powell, F. Landes][produced by Denny Cordell]

The Ballad Of Bonnie And Clyde/ Beware Of The Dog

Georgie Fame

12.1967

1[1][13]

7[14]

CBS 3124

[written by Peter Callander, Mitch Murray][produced by Mike Smith]

Peaceful/ Hideaway

Georgie Fame

07.1969

16[9]

-

CBS 4295

[written by Kenny Rankin][produced by Mike Smith]

Seventh Son/ Fully Booked

Georgie Fame

12.1969

25[7]

-

CBS 4659

[written by Willie Dixon, Willie Mabon][produced by Alan Price]

Rosetta

Fame & Price

04.1971

11[10]

-

CBS

[written by Mike Snow][produced by Mike Smith]

EP.

Rhythm And Blues At The Flamingo [ Introduction Night Train/Parchman Farm/Work Song/Baby Please Don't Go]

Georgie Fame

01.1965

8[13]

-

Columbia SEG 8382

Fats For Fame [ No No/Blue Monday/So Long/Sick And Tired]

Georgie Fame & The Blue Flames

06.1965

15[2]

-

Columbia SEG 8406

Getaway [ Getaway/See-Saw/Ride Your Pony/Sitting In The Park]

Georgie Fame

12.1966

7[7]

-

Columbia SEG 8518

Georgie Fame" [ Knock On Wood/All I'm Asking/Didn't I Want To Have To Do It/Close The Door]

Georgie Fame

06.1967

2[28]

-

CBS EP 6363

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Fame at last	Georgie Fame	10.1964	15[8]	-	Columbia 33SX 1638
Yeh Yeh	Georgie Fame	05.1965	-	137[3]	Imperial 12 282 [US]	[produced by Ian Samwell]
Sweet things	Georgie Fame	05.1966	6[22]	-	Columbia 33SX 6043
Sound Venture	Georgie Fame	10.1966	9[9]	-	Columbia SX 6076
Hall o fame	Georgie Fame	03.1967	12[8]	-	Columbia SX 6120
Two face of Fame	Georgie Fame	07.1967	22[15]	-	CBS SBPG 63 018
The ballad of Bonnie and Clyde	Georgie Fame	05.1968	-	185[4]	Epic 26 368 [US]	[produced by Mike Smith]
How long has this been going on	Van Morrison with Georgie Fame & Friends	01.1996	-	55[11]	Verve 529 136	[produced by Georgie Fame, Van Morrison]