Z archiwum...rocka

wtorek, 27 czerwca 2017

Angelo Badalamenti

Angelo Badalamenti (ur. 22 marca 1937 w Brooklyn, Nowy Jork, USA - amerykański kompozytor włoskiego pochodzenia na stałe współpracujący z reżyserem Davidem Lynchem.Urodził się w Brooklynie w rodzinie włoskich emigrantów. Matka Sycylijka, ojciec właściciel sklepu rybnego. Znaczną część swojego dzieciństwa Badalamenti spędził słuchając oper i muzyki klasycznej. Studiował w Eastman School of Music i Manhattan School of Music, gdzie otrzymał tytuł magistra muzyki.

Badalamenti napisał muzykę do takich filmów jak Gordon's War i Law and Disorder, ale przełom nastąpił wtedy, gdy uczył śpiewu Isabelli Rossellini do piosenki Blue Velvet do filmu Davida Lyncha pod tym samym tytułem. Rossellini miała śpiewać Song to the Siren Tima Buckleya, ale Lynchowi nie udało się uzyskać praw. Wtedy razem z Badalamentim napisali utwór Mysteries of Love. Wtedy Lynch poprosił muzyka, by pojawił się w filmie jako pianista w nocnym klubie, gdzie występuje postać grana przez Rossellini. Ten film stał się początkiem współpracy obu panów.
Po skomponowaniu muzyki do wielu filmów z mainstreamu takich jak Koszmar z ulicy Wiązów III: Wojownicy snów i W krzywym zwierciadle: Witaj św. Mikołaju napisał muzykę do kultowego serialu Lyncha Miasteczko Twin Peaks, z utworami śpiewanymi przez Julie Cruise. Wiele z tych piosenek Cruise umieściła na swoim albumie Floating into the Night. Inne produkcje Lyncha z muzyką Włocha to filmy: Dzikość serca, Twin Peaks: Ogniu krocz za mną, Zagubiona autostrada i Mulholland Drive (gdzie Badalamenti zagrał gangstera pijącego kawę z ekspresu) oraz seriale: Na antenie i Hotel Room. Inne filmy z jego muzyką to telewizyjne Diabelskie polowanie oraz kinowe Nagi w Nowym Jorku, Miasto zaginionych dzieci, Bardzo długie zaręczyny, Kult, Dark Water - Fatum i Sekretarka. Stworzył także muzykę do gry komputerowej Fahrenheit, która została doceniona. Ostatnio stworzył muzykę do filmów Paula Schradera Auto Focus, Wszystko dla gości i Dominion: Prequel to the Exorcist. W 2005 skomponował motywy do filmu Napola, które zostały adaptowane przez Normanda Corbeila.
W 1966 Badalamanti współtworzy piosenkę Visa to the Stars do płyty The In Sound From Way Out! Perrey and Kingsley. Także aranżował i wyprodukował dwa solowe albumy Perry'ego dla Vanguard Records, podpisując się pseudonimem Andy Babble. W 1987 zaoferował swoje usługi dla brytyjskiego zespołu Pet Shop Boys, aranżując senny i melancholijny utwór It Couldn't Happen Here. Utwór był podwaliną dla motywu Laury Palmer z Miasteczka Twin Peaks z 1990, kiedy aranżował smyczki do dwóch utworów z płyty Pet Shop Boys Behavior.
W 1993 roku Badalamenti podjął współpracę z zespołem trash metalowym Antrax przy tworzeniu Black Logde, utworu inspirowanego Miasteczkiem Twin Peaks z albumu Sound of White Noise. W 1995 roku skomponował, napisał aranżacje i wyprodukował płytę Marianne Faithful A Secret Life. W 1996 roku Badalamenti razem z Timem Boothem założyli zespół James. Jako Booth and the Bad Angel wydali album dla Mercury Records. W 2000 roku razem z zespołem Orbital napisał utwór Beached do filmu Niebiańska plaża. W 2004 roku napisał muzykę do filmu Morderca ze wschodu z Dolores O'Riordan, która zaśpiewała tytułową piosenkę i z którą ciągle współpracuje. Posługuje się głównie fortepianem wzbogaconym o instrumenty smyczkowe. Często pojawiają się też instrumenty perkusyjne, przede wszystkim wibrafon. Chętnie balansuje między gatunkami - od ciężkiego rocka przez country po jazz.

Miasteczko Twin Peaks: Ogniu, krocz ze mna

Miasteczko Twin Peaks: Ogniu, krocz ze mna

Awards

Grammy
1990 Twin Peaks Theme Best Pop Instrumental Performance

Piosenki na listach przebojów

 
[with  Norman Simon]
08.1967 I Want to Love You for What You Are  Ronnie Dove 54.US
	 	 

[with  Al Elias]
10.1967 I Want Action   Ruby Winters 109.US 

[with  Charmaine Harma]
12.1967 Dancin' Out of My Heart   Ronnie Dove 87.US

[with   Frank Stanton]
05.1968 Face It Girl, It's Over  Nancy Wilson 29.US
	
[solo]
07.1969 The Love That a Woman Should Give to a Man   Patti Drew 119.US
03.2000 Beached   Orbital & Angelo Badalamenti 36.UK
	 	

[with  Jean-Jacques Perrey]
06.1970 Passport to the Future   Jean-Jacques Perrey 106.US

[with  Frank Stanton, Suzanne Shingler ]
  .1977 I'll Promise You Tomorrow   Jerry Wallace 28.Country Chart
	
[with  Frank Stanton, Ginny Johnson ]
  .1978 All Night Long   Peggy Sue 80.Country Chart
  .1978 Let Me Down Easy   Peggy Sue 87.Country Chart
	
[with  Frank Stanton,Virginia Johnson ]
  .1979 Take My Love   Joy Ford 97.Country Chart

[with  Frank Stanton, Gene Kennedy]
  .1979 The Love Song and the Dream Belong to Me  Peggy Sue 51.Country Chart

[with  Frank Stanton, Jenny Johnson]
  .1979 There Hangs His Hat   Linda Nail 67.Country Chart

[with  Norman Mailer]
  .1988 You'll Come Back (You Always Do)   Mel Tillis 31.Country Chart

[with  David Lynch]
06.1990 Falling   Julee Cruise 7.UK
02.1991 Rockin' Back Inside My Heart   Julee Cruise 66.UK
	 
[with   Moby]
07.1991 Go   Moby 10.UK

[with  John Bush, Scott Ian, Frank Bello, Charlie Benante]
09.1993 Black Lodge   Anthrax 53.UK

[with   Tim Booth]
06.1996 I Believe   Booth & the Bad Angel 25.UK
07.1998 Fall in Love with Me   Booth & the Bad Angel 57.UK


[with   Marie Perreault & Pat Prilly]
02.1997 E.V.A.   Jean-Jacques Perrey 88.UK

[with   David Lynch & Richard M. Hall]
09.2002 Insane   Dark Monks 62.UK

Caravelles

Niegdyś pracownice biurowe, Lois Wilkinson (ur. 3.04.1944 r. w Sleaford w hrabstwie Lincolnshire, Anglia) i Andrea Simpson (ur. w 1946 r.) osiągnęły międzynarodowy sukces swą interesującą wersją piosenki "You Don't Have To Be A Baby To Cry".

Ten, lekki, melodyjny singel wszedł do brytyjskiej Top 10 w sierpniu 1963 r., stanowiąc antidotum na produkcje brytyjskiego beatu. Mimo odbycia trasy koncertowej w USA, gdzie singel doszedł do 3. miejsca, oraz nagrania kilku kolejnych udanych piosenek duet nie zdołał utrzymać się na fali. Wilkinson zaczęła karierę solową jako Lois Lane. Simpson zachowała prawo do nazwy The Caravelles i dobierając sobie kilka kolejnych partnerek występowała aktywnie w latach 80.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
You Don't Have To Be A Baby To Cry/ The Last One To Know	Caravelles	08.1963	6[13]	3[13]	Decca F 11 697	[Writers : Bob Merrill / Terry Shand ][Producer : BPR Production ][#10 country hit for Ernest Tubb in 1950]
I Really Don't Want To Know/ I Was Wrong	Caravelles	10.1963	-	-	Decca F 11 758	[Writers :Robertson, Barnes][Producer : Harry Robinson ]
Have You Ever Been Lonely/ Gonna Get Along Without You Now	Caravelles	02.1964	-	94[4]	Decca F 11 816	[Writers : Peter DeRose/William Hill ][Producer : Harry Robinson ][#8 hit for Ted Lewis in 1933r]
You Are Here/ How Can I Be Sure	Caravelles	04.1964	-	-	Fontana TF 466	[Writers :Garfield, Botkin][Producer : BPR Production ]
I Don't Care If The Sun Don't Shine/ I Like A Man	Caravelles	11.1964	-	-	Fontana TF 509	[Writers :M. David][Producer : Ritz Records]
True Love Never Runs Smooth/ Georgia Boy	Caravelles	08.1965	-	-	Polydor NH 59034	[Writers :Bacharach, David]
Hey Mama You've Been On My Mind/ New York	Caravelles	01.1967	-	-	Polydor 56 137	[Writers : Murdoch][Producer : Richard Hill]
I Want To Love You Again/ I Had To Walk Home Myself	Caravelles	04.1967	-	-	Polydor 56 156	[Writers :Roker, Littlewood][Producer : Richard Hill]
The Other Side Of Love/ I Hear A New Kind Of Music	Caravelles	11.1968	-	-	Pye 7N 17 654	[Writers :Mitch Murray, Peter Callander]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You don' t have to be a baby to cry	Caravelles	02.1964	-	127[4]	Smash 67 044

Caravan

Grupa angielska, założona w Canterbury w 1968 r. Jej początki sięgały ciekawej miejscowej formacji, The Wilde Flowers, w której skład wchodzili też późniejsi członkowie The Soft Machine: Robert Wyatt, Kevin Ayers i Hugh Hopper. Założycielami Caravan byli: Pye Hastings (ur. 21.01.1947 r. w Tominavoulin w hrabstwie Bamffshire, Szkocja; gitara, śpiew), David Sinclair (ur. 24.11.1947 r. w Herne Bay w hrabstwie Kent, Anglia; instr. klawiszowe), Richard Sinclair (ur. 6.06.1948 r. w Canterbury w hrabstwie Kent. Anglia; bas, śpiew) i Richard Coughlan (ur. 2.09.1947 r. w Herne Bay, Anglia; perkusja).
Talent melodyczny i improwizatorską wyobraźnię muzycy objawili już na pierwszym albumie zespołu, zatytułowanym po prostu Caravan. Urzekające tematy: "Place Of My Own" i "Love Song With Flute" wyznaczyły kierunek wczesnych poszukiwań kwartetu. Kolejny longplay, If I Could Do It All Over Again, I'd Do It All Over You, kontynuował połączenie lirycznej refleksji z awangardowymi pomysłami, jednak prawdziwy sukces przyniosła zespołowi trzecia płyta długogrająca, In The Land Of Grey And Pink. Jej długi tytuł kontrastował z lapidarnością tematu "Golf Girl", a cały album uchodzi do dziś za najciekawsze osiągnięcie zespołu.
Wkrótce potem Dave Sinclair przeszedł do grupy Matching Mole, ale jego odejście zrekompensował pozyskany z Delivery Steve Miller (przypadkowa zbieżność imienia i nazwiska ze znanym amerykańskim muzykiem rockowym), debiutujący w Caravan na longplayu Waterloo Lily z 1972 r. Po okresie ożywionej działalności zespół opuścili Richard Sinclair, występujący później w zespołach Hatfield And The North i Camel, oraz Steve Miller. Dwaj pozostali członkowie Caravan szybko znaleźli godnych następców: basistę Stewarta Evansa (eks-Thank You), klawiszowca Dereka Austina, który mógł poszczycić się referencjami ze strony takich artystów jak Keith Hartley i Jimmy Cleeforaz grającego na altówce i flecie Geoffa Richardsona (ur. 15.07.1950 r. w Hinckley w hrabstwie Leicestershire, Anglia).
Po nieudanym tournee po Australii grupę opuścili Evans i Austin, zastąpieni przez gitarzystę Johna G. Perry'ego (ur. 19.01.1947 r. w Auburn w stanie Nowy Jork, USA; eks-Spreadeagle). Do zespołu powrócił też Dave Sinclair. Kolejny album, For Girls Who Grow Plump In The Night, wydany w październiku 1973 r., a nagrany ponownie przy współpracy Davida Hitchcocka, powszechnie uważano za powrót do dawnej formy. Z inicjatywy Hitchcocka powstał też następny album formacji, Caravan And The New Symphonia, nagrany z udziałem orkiestry symfonicznej pod dyrekcją Martyna Forda. Po serii wyczerpujących koncertów na początku 1974 r. zespół stanął w obliczu kolejnej zmiany składu: Johna G. Perry'ego zastąpił Mike Wedgewood (bas; eks-Curved Air).
W przerwach pomiędzy wyjazdami na koncerty w różnych częściach świata, członkowie Caravan skomponowali i nagrali utwory na kolejny album, Cunning Stunts, przyjęty ciepło po obu stronach Atlantyku. Pod koniec 1975 r. David Sinclair zdecydował się ponownie opuścić zespół, a zastąpił go liverpooiczyk Jan Schelhaas, współpracujący wcześniej z Garym Moorem i National Head Band. Nowy album, Blind Dog At St. Dustan's, wydany przez wytwórnię BTM miał okazać się ostatnim nagranym z Davidem Hitchcockiem w roli producenta.
Po zakończeniu kolejnego tournee Mike'a Wedgewooda zastąpił Dek Messecar (eks-Daryl Way's Wolf). Nowy skład pod egidą wytwórni Arista w sierpniu 1977 r. wydał album Better By Far. Mimo braku oficjalnego oświadczenia o rozwiązaniu zespołu Caravan zawiesił działalność na dwa i pół roku. Zespół powrócił na rynek w 1980 r. longplayem The Album, wydanym przez firmę Kingdom. Dwa lata później w sprzedaży ukazała się płyta Back To Front, w której nagraniu wzięli udział wszyscy czterej członkowie-założyciele Caravan. Po wydaniu tego albumu zespół zamilkł na dobre. Mimo wielkiej popularności ugiął się pod naporem fali punk rocka.
W 1991 r. członkowie grupy spotkali się ponownie, by wystąpić w programie telewizyjnym i zagrać kilka koncertów. Rok później Richard Sinclair przy pomocy kilku starych kolegów nagrał interesującą płytę pod szyldem Caravan Of Dreams. Ku wielkiemu zaskoczeniu fanów w kwietniu 1994 r. w sklepach pojawił się "nowy" album Caravan, Cool Water, prezentujący materiał nagrany w 1977 r. (po sesjach do Belter By Far), a nie wydany do tej pory na żadnej płycie. W nagraniu płyty wziął udział m. in. Ian Mosley, od 1984 r. perkusista grupy Marillion. Caravan nigdy nie zdobył popularności równej występującym w tym samym czasie Pink Floyd i Yes, ale jego niezwykły progresywny rock wzbogacony o elementy jazzu od czasu do czasu inkrustowany partiami orkiestrowymi przyniósł grupie w ciągu 15-letniej kariery wielu zagorzałych zwolenników.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A place of my own/Ride	Caravan	01.1969	-	-	Verve VS 1518	[written by Richard Coughlan, Pye Hastings, David Sinclair, Richard Sinclair][produced by Tony Cox]
If i could do it all over again,I' d do it all over you/Hello,hello	Caravan	08.1970	-	-	Decca F 13 063	[written by Richard Coughlan, Pye Hastings, David Sinclair, Richard Sinclair][produced by Caravan]
Love to love you/And tonight pigs will fly/Golf girl	Caravan	02.1971	-	-	Decca F 23 125	[written by Richard Coughlan, Pye Hastings, David Sinclair, Richard Sinclair][produced by David Hitchcock ]
Stuck in a hole/Cover	Caravan	09.1975	-	-	Decca FR 13 599	[written by Pye Hastings][produced by David Hitchcock ]
All the way/Chiefs and Indians	Caravan	07.1976	-	-	BTM SBT 104	[written by Pye Hastings][produced by David Hitchcock ]
Better By Far/Silver Strings	Caravan	05.1977	-	-	Arista ARISTA 110	[written by Pye Hastings][produced by Tony Visconti]
Heartbreaker/It's Never Too Late	Caravan	11.1980	-	-	Kingdom KV 8009	[written by Pye Hastings]
Keepin' Up De Fences/Golden Mile	Caravan	03.1981	-	-	Kingdom KV 8014	[written by Pye Hastings]

Albumy *215*
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Caravan	Caravan	10.1968	-	-	Verve 6011	[produced by Tony Cox]
If i could do it all over again	Caravan	09.1970	-	-	Decca SKL 5052	[produced by Terry King]
In the land of grey and pink	Caravan	09.1971	-	-	Deram SLDR 1	[produced by David Hitchcock]
Waterloo Lily	Caravan	05.1972	-	-	Deram SDL 8	[produced by David Hitchcock]
For girls who grow plump in the night	Caravan	10.1972	-	-	Deram SDL 12	[produced by David Hitchcock]
Caravan and the new symphonia	Caravan	04.1974	-	-	Deram SML 1110	[produced by David Hitchcock]
Cunning stunts	Caravan	07.1975	50[1]	124[10]	Decca SKL 5210	[Produced by: David Hitchcock ]
Blind dog at St.Dunstans	Caravan	04.1976	53[1]	-	BTM BTM 1007	[Produced by: David Hitchcock ]
Better by Far	Caravan	07.1977	-	-	Arista SPARTY 1008	[Produced by: Tony Visconti ]
The Album	Caravan	10.1980	-	-	Kingdom KVL 9003
Back to Front	Caravan	07.1982	-	-	Kingdom KVS 5011	[Produced by:Caravan]

poniedziałek, 26 czerwca 2017

Level 42

Brytyjska grupa założona w 1980r, łącząca inspirowany muzyką Stanley'a Clarke’a jazz i funk. W jej skład wchodzili: Mark King (ur. 20.10.1958r w Anglii; bas, śpiew), Phil Gould (ur.
28.02.1957r w Anglii; perkusja), Boon Gould (ur. 4.03.1955r w Anglii; gitara) oraz Mark Lindup (ur. 17.03.1959r; instrumenty klawiszowe).

Po singlowym debiucie „Love Meeting Love” , King postanowił wzmocnić wokalizę dla nadania grupie bardziej.komercyjnego brzmienia. Album produkcji Mike'a Vernona był fascynującą kolekcją tematów z pogranicza soulu i współczesnej muzyki tanecznej. Pragnąc zdyskontować rynkowy sukces płyty, poprzednia wytwórnia Level 42, Elite, wydała w ograniczonym nakładzie kompilację wczesnych tematów, wznowioną w następnym roku przez Polydor.

Renoma zespołu opierała się w znacznym stopniu na zaskakującej technice basowej Kinga (wykorzystującej kciuk i tzw. „slap" nie stosowany od czasów wczesnego jazzu), która wywarła wrażenie nawet na wirtuozie instrumentu Stanley'u Clarke’u.

Pierwszym prawdziwie przebojowym singlem zespołu był „The Sun Goes Down (Living It Up)” z 1984 roku. Światowy sukces odniósł album World Machine, zawierający bezbłędny najwyższej jakości pop. Sukcesy spowodowały przeniesienie koncertów grupy z sal tanecznych , na sportowe stadiony.
Lata 1985-1987 przyniosły kolejne singlowe przeboje; „Something About You”, „Leaving Me Now”, „Lessons In Love”, autobiograficzny „Running In The Family" i klasyczny wyciskacz łez „It’s Over". Albumy Running In The Family i Staring At The Sun cieszyły się dużym powodzeniem, choć drugi z nich nie przyniósł przeboju na małej płycie.
Z końcem 1987r zespół zmienił radykalnie skład, pozostawiając w nim jedynie Kinga i Lindupa. Nowy gitarzysta, Jakko Jakkszyk, wniósł w 1991r mocne brzmienie zwłaszcza podczas występów na żywo. Połowa lat 90-tych przyniosła spadek muzycznej formy, a zarazem masowej popularności. Mark King porzucił gitarę basową dla beztroskiego życia na Isle Of Wight, ale dorobek zespołu na niwie fuzji funku, jazzu i popu pozostaje do dziś niekwestionowany.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love Meeting Love/Instrumental Love	Level 42	08.1980	61[4]	-	Polydor POSP 170	[written by M. King, R. Gould][produced by Sojka, Pike]
Love Games/Forty Two	Level 42	04.1981	38[6]	-	Polydor POSP 234	[written by M. King, R. Gould][produced by Mike Vernon]
Turn It On/Beezer One	Level 42	08.1981	57[6]	-	Polydor POSP 286	[written by Badarou, King, P. Gould, R. Gould][produced by Mike Vernon ]
Starchild/Foundation And Empire (Part 1)	Level 42	11.1981	47[4]	-	Polydor POSP 343	[written by W. Badarou, P. Gould, M. King][produced by Mike Vernon][57[10].Hot Disco/Dance;Polydor 520 12"]
Are You Hearing (What I Hear)/The Return Of The Handsome Rugged Man	Level 42	05.1982	49[5]	-	Polydor POSP 396	[written by P. Gould, R. Gould, M. King][produced by Mike Vernon]
Weave Your Spell/Love Games (Live)	Level 42	10.1982	43[4]	-	Polydor POSP 500	[written by M. Lindup, P. Gould, M. King][produced by Mike Vernon]
The Chinese Way/88 (Live)	Level 42	01.1983	24[8]	-	Polydor POSP 538	[written by M. King, P. Gould, W. Badarou][produced by Mike Vernon]
Out Of Sight . Out Of Mind/You Can't Blame Louis (Re-Mix)	Level 42	04.1983	41[4]	-	Polydor POSP 570	[written by M. King, P. Gould, M. Lindup, B. Gould][produced by W. Badarou]
The Sun Goes Down (Living It Up)/Can't Walk You Home	Level 42	07.1983	10[12]	-	Polydor POSP 622	[written by Badarou, King, P. Gould, Lindup][produced by Larry Dunn, Verdine White]
Micro Kid/Turn It On (Live Version)	Level 42	10.1983	37[5]	-	Polydor POSP 643	[written by W. Badarou, M. King, P. Gould, B. Taylor, A. Willis][produced by Larry Dunn, Verdine White][25[8].Hot Disco/Dance;A&M 12 091 12"]
Hot Water/Standing In The Light	Level 42	09.1984	18[9]	87[4]	Polydor POSP 697	[written by M. King, P. Gould, M. Lindup, W. Badarou][produced by Ken Scott]
The Chant Has Begun/ Almost There	Level 42	11.1984	41[5]	-	Polydor POSP 710	[written by M. King, P. Gould][produced by Ken Scott]
Something About You/ Coup D'Etat	Level 42	09.1985	6[17]	7[27]	Polydor POSP 759	[written by M. Lindup, P. Gould, R. Gould, M. King, W. Badarou ][produced by Wally Badarou, Level 42][4[17].Hot Disco/Dance;Polydor 883 362 12"]
Leaving Me Now/I Sleep On My Heart	Level 42	12.1985	15[11]	-	Polydor POSP 776	[written by King, P. Gould, Badarou][produced by King, P. Gould, R. Gould, Lindup, Badarou]
Lessons In Love/ Hot Water (Live)	Level 42	04.1986	3[13]	12[18]	Polydor POSP 790	[written by M. King, R. Gould, W. Badarou][produced by Wally Badarou, Level 42][12[11].Hot Disco/Dance;Polydor 885 706 12"]
World Machine	Level 42	12.1986	-	-	-	[written by M. King, P. Gould, M. Lindup, W. Badarou][produced by W. Badarou,Level 42][23[7].Hot Disco/Dance;Polydor 885 471 12"]
Running In The Family/Dream Crazy	Level 42	02.1987	6[10]	83[4]	Polydor POSP 842	[written by M. King, W. Badarou, P. Gould][produced by Wally Badarou, Level 42]
To Be With You Again/ Micro Kid (Live)	Level 42	04.1987	10[7]	-	Polydor POSP 855	[written by M. King, R. Gould][produced by Wally Badarou, Level 42]
It's Over/ Physical Presence (Live)	Level 42	09.1987	10[8]	-	Polydor POSP 900	[written by M. King, W. Badarou, R. Gould][produced by Wally Badarou, Level 42]
Children Say /Starchild	Level 42	12.1987	22[6]	-	Polydor POSP 911	[written by M. King, P. Gould, W. Badarou][produced by Wally Badorou, Level 42]
Heaven In My Hands/Gresham Blues	Level 42	09.1988	12[5]	-	Polydor PO 14	[written by M. King, P. Gould][produced by Level 42, Wally Badarou, Julian Mendelsohn]
Take A Look/Man	Level 42	10.1988	32[4]	-	Polydor PO 24	[written by M. King, R. Gould, M. Lindup, W. Badarou][produced by Level 42, Wally Badarou, Julian Mendelsohn]
Tracie/Three Words	Level 42	01.1989	25[5]	-	Polydor PO 34	[written by M. King, G. Husband][produced by Level 42, Wally Badarou, Julian Mendelsohn]
Take Care Of Yourself/Silence (Live)	Level 42	10.1989	39[3]	-	Polydor PO 58	[written by M. King][produced by Level 42]
Guaranteed/All She Wants	Level 42	08.1991	17[4]	-	RCA PB 44745	[written by Lindup, Badarou, King, Husband][produced by Level 42, Wally Badarou]
Overtime/At This Great Distance	Level 42	10.1991	62[2]	-	RCA PB 44997	[written by Lindop, King, Barfield][produced by Level 42]
My Father's Shoes/As Years Go By	Level 42	04.1992	55[1]	-	RCA PB 45271	[written by Mark King / Wally Badarou / George M. Green / Mike Lindup]
Forever Now	Level 42	02.1994	19[4]	-	RCA 74321190272	[written by Musker, Darbyshire, King]
All Over You	Level 42	04.1994	26[3]	-	RCA 74321205652	[written by Mark King, Mike Lindup, Phil Gould]
Love In A Peaceful World	Level 42	08.1994	31[3]	-	RCA 74321220321	[written by Phil Gould,S.White][produced by Level 42]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Level 42	Level 42	08.1981	20[18]	-	Polydor POLS 1036	[silver-UK][produced by Mike Vernon]
Strategy / The Early Tapes	Level 42	04.1982	47[6]	-	Polydor POLS 1064	[produced by Andy Sojka, Jerry Pike]
The Pursuit of Accidents	Level 42	09.1982	17[16]	-	Polydor POLD 5067	[silver-UK][produced by Mike Vernon]
Standing in the Light	Level 42	09.1984	9[13]	-	Polydor POLD 5110	[gold-UK][produced by Larry Dunn, Verdine White]
True Colours	Level 42	10.1984	14[8]	-	Polydor POLH 10	[silver-UK][produced by Ken Scott]
A Physical Presence	Level 42	07.1985	28[5]	-	Polydor POLH 23	[produced by Greg Jackman, Level 42]
World Machine	Level 42	10.1985	3[72]	18[36]	Polydor POLH 25	[2x-platinum-UK][produced by Wally Badarou & Level 42]
Running in the Family	Level 42	03.1987	2[54]	23[34]	Polydor POLH 42	[2x-platinum-UK][produced by Wally Badarou, Level 42]
Guaranteed	Level 42	09.1991	3[5]	-	RCA PL 75005	[silver-UK][produced by Wally Badarou, Level 42, Julian Mendelsohn]
Level Best	Level 42	11.1989	5[15]	-	Polydor LEVTV 1	[produced by Level 42 and Wally Badarou]
Forever Now	Level 42	03.1994	8[3]	-	RCA 74321189962	[produced by Level 42, Wally Badarou]
The Very Best of Level 42	Level 42	11.1998	41[3]	-	Polydor 5593732	[produced by Mark King, Mike Lindup, Phil Gould & Steve Anderson]
The Definitive Collection	Level 42	06.2006	20[4]	-	Polydor 9859043	-
Retroglide Live	Level 42	09.2006	78[1]	-	W14 1704323	-

piątek, 23 czerwca 2017

Cyndi Lauper

Właśc.: Cynthia Anne Stephanie Lauper; ur. 22.06. 1953r w Queens, Nowy Jork (USA). Debiutowała jako piosenkarka w klubach na Manhattanie, a komponować zaczęła w 1977r; kiedy poznała pianiastę Johna Turi. Jako duet Blue Angel (nawiązujący do starego przeboju Roya Orbisona, a i jeszcze starszego filmu z Marleną Dietrich ).

Wystartowali w 1980r longplayem pod tą samą nazwą, łączącym chrapliwe wersje rockowej klasyki z własnymi tematami. W 1983r Cyndi rozstała się z Turim i przystąpiła do pracy nad solową płytą She's So Unusual. Album stał się światowym bestsellerem, podobnie jak pochodzące z niego cztery przeboje: „Girls Just Want To Have Fun” (rytualne hasło niezależnych młodych pań), „Time After Time” (szczyt listy amerykańskiej, wykorzystany na albumie You’re Under Arrest Milesa Davisa i przez jazzowy duet Tuck And Patty), „She Bop” (poruszający dość drażliwy temat kobiecej masturbacji) oraz „All Through The Night” (słowa Jules Shear). Na albumie znalazła się też kompozycja Prince'a „When You Were Mine”.

Rok 1984 przyniósł Lauper pierwsze miejsce w ankiecie tygodnika „Billboard” w kategorii wokalnych żeńskich albumów i Nagrodę Grammy w kategorii debiutów. Lauper umiejętnie balansowała własnym wizerunkiem: punkowy- zwariowanej, ale nie na tyle, by obrażać rodziców swojej klienteli, a równocześnie chochlika - swawolnego na tyle, by nie stracić popytu wśród krnąbrnej dziatwy. W Wielkiej Brytanii ortodoksyjni krytycy doszukali się w tym podwójnego oszustwa, ale i oni uznawali Cyndi estradowy wdzięk.

Album True Colors z 1986r nie powtórzył rynkowego sukcesu poprzednika, ale tytułowa piosenka trafiła na szczyt listy amerykańskiej i na brytyjską Top 20. W 1987r Lauper wystąpiła w roli kosmetyczki w kiepsko przyjętym filmie Vibes. W 1990r przypomniała się tematem „I Drove All Night” z longplaya A Night To Remember. Kolejny film, „Off And Running”, trafił do Europy dwa lata po premierze.

Lauper, uważana często za gwiazdkę sezonu wylansowaną dzięki ekstrawaganckiej aparycji i wokalizie, jest mimo wszystko autorką kilku dużej klasy kompozycji, z których „Time After Time" wejdzie do klasyki gatunku. Jako wokalistka potwierdziła swoje umiejętności w 1985r, towarzysząc Patti LaBelle podczas, recitalu w Greek Theater w Los Angeles. W 1993r nagrała ciekawy album Hat Full Of Stars łączący soul, pop, hip hop i muzykę ludową. Współautorami byli jej kompozytorscy partnerzy Ron Hyman i Eric Brazilian.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [US]	Komentarz
Girls Just Want To Have Fun/Right Track Wrong Train	Cyndi Lauper	12.1983	2[12]	2[25]	Portrait 04 120	[platinum-US][silver-UK][written by Robert Hazard][produced by Rick Chertoff][1[1][10].Hot Disco/Dance;Portrait 049 71 12"][80[5].R&B Chart]
Time After Time/I'll Kiss You	Cyndi Lauper	04.1984	3[18]	1[2][20]	Portrait 04 432	[gold-US][silver-UK][written by Rob Hyman/Cyndi Lauper][produced by Rick Chertoff][78[5].R&B Chart]
She Bop/ Witness	Cyndi Lauper	07.1984	46[6]	3[18]	Portrait 04 516	[gold-US][written by Rick Chertoff/Gary Corbett/Cyndi Lauper/Stephen Lunt][produced by Rick Chertoff][10][14].Hot Disco/Dance;Portrait 050 11 12"]
All Through The Night/ Witness	Cyndi Lauper	10.1984	64[6]	5[19]	Portrait 04 639	[written by Jules Shear][produced by Rick Chertoff]
Money Changes Everything	Cyndi Lauper	12.1984	-	27[13]	Portrait 04 737	[written by Thomas Gray][produced by Rick Chertoff]
The Goonies 'R' Good Enough/What A Thrill	Cyndi Lauper	05.1985	-	10[15]	Portrait 04 918	[written by Cyndi Lauper/Stephen Lunt/Arthur Stead][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
True Colors/Heading For The Moon	Cyndi Lauper	08.1986	12[14]	1[2][20]	Portrait 06 247	[platinum-US][written by Tom Kelly/Billy Steinberg][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
Change Of Heart/Witness	Cyndi Lauper	11.1986	67[9]	3[17]	Portrait 06 431	[gold-US][written by Cyndi Lauper/Essra Mohawk][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze][4[11].Hot Disco/Dance;Portrait 059 47 12"]
What's Going On/One Track Mind	Cyndi Lauper	03.1987	57[5]	12[13]	Portrait 06 970	[written by Renaldo Benson/Al Cleveland/Marvin Gaye][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze][17[6].Hot Disco/Dance;Portrait 057 40 12"][#2 hit for Marvin Gay'e in 1971]
Boy Blue/The Faraway Nearby	Cyndi Lauper	06.1987	-	71[4]	Portrait 07 181	[written by Jeff Bova/Cyndi Lauper/Stephen Lunt][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
Hole In My Heart (All The Way To China)/Boy Blue (Live)	Cyndi Lauper	07.1988	-	54[8]	Epic 0 7940	[written by Richard Orange][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze][piosenka z filmu "Vibes"]
I Drove All Night/Maybe He'll Know	Cyndi Lauper	05.1989	7[14]	6[15]	Epic 68 759	[gold-US][silver-UK][written by Tom Kelly/Billy Steinberg][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
My First Night Without You/Unabbreviated Love	Cyndi Lauper	08.1989	53[4]	62[6]	Epic 68 945	[written by Tom Kelly/Cyndi Lauper/Billy Steinberg][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
Heading West	Cyndi Lauper	12.1989	68[5]	-	Epic CYN 6 [UK]	[written by Cyndi Lauper/Billy Steinberg/Tom Kelly][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
The World Is Stone	Cyndi Lauper	06.1992	15[7]	-	Epic 6579707 [UK]	[written by Michel Berger/Luc Plamondon/Tim Rice][produced by Cyndi Lauper]
That's What I Think	Cyndi Lauper	11.1993	31[5]	-	Epic 6598792 [UK]	[written by Cyndi Lauper/Rob Hyman/Allee Willis/Eric Bazilian][produced by Cyndi Lauper/Junior Vasquez][14[12].Hot Disco/Dance;Epic 77 234 12"]
Who Let in the Rain	Cyndi Lauper	01.1994	32[4]	-	Epic 6590395 [UK]	[written by Cyndi Lauper/Willis][produced by Cyndi Lauper/Junior Vasquez]
Hey Now (Girls Just Want to Have Fun)	Cyndi Lauper	09.1994	4[20]	87[5]	Epic 77 967	[silver-UK][written by Robert Hazard][produced by Cyndi Lauper/Jimmy Bralower]
I'm Gonna Be Strong	Cyndi Lauper	02.1995	37[10]	-	Epic 6611962 [UK]	[written by Barry Mann/Cynthia Weil][produced by Cyndi Lauper/William Wittman]
Come on Home	Cyndi Lauper	08.1995	39[5]	-	Epic 6614252 [UK]	[written by Cyndi Lauper/Jan Pulsford][produced by Cyndi Lauper/Junior Vasquez][11[13].Hot Disco/Dance;Epic 77 941 12"]
You Don't Know	Cyndi Lauper	02.1997	27[5]	-	Epic 6641845 [UK]	[written by Cyndi Lauper/Jam Pulsford][produced by Cyndi Lauper/Jan Pulsford/Mark Saunders][16[12].Hot Disco/Dance;Epic 48 548 12"]
Ballad of Cleo and Joe	Cyndi Lauper	02.1998	124[2]	-	Epic 78 694	[written by Cyndi Lauper, Jan Pulsford][produced by Cyndi Lauper, Mark Saunders, Jan Pulsford][36[6].Hot Disco/Dance;Epic 78 694 12"]
Disco Inferno	Cyndi Lauper	07.1999	-	-	-	[written by Leroy Green, Ron Kersey][produced by Cyndi Lauper, Mark Saunders, Jan Pulsford][8[13].Hot Disco/Dance;Jellybean 2554 12"]
Into the Nightlife	Cyndi Lauper	10.2008	168[2]	-	Epic	[written by Cyndi Lauper, Peer Åström, Johan Bobäck, Max Martin][produced by Cyndi Lauper, Peer Åström, Johan Bobäck]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
She's So Unusual	Cyndi Lauper	02.1984	16[32]	4[96]	Portrait 38 930	[6x-platinum-US][gold-UK][produced by Rick Chertoff]
True Colors	Cyndi Lauper	10.1986	25[12]	4[44]	Portrait 40 313	[2x-platinum-US][silver-UK][produced by Cyndi Lauper/Lennie Petze]
A Night to Remember	Cyndi Lauper	07.1989	12[12]	37[21]	Epic 44 318	[produced by Cyndi Lauper/Eric Thorngren/Lennie Petze/Phil Ramone]
Hat Full of Stars	Cyndi Lauper	11.1993	56[2]	112[4]	Epic 52 878	[produced by Cyndi Lauper/Junior Vasquez]
Twelve Deadly Cyns...and Then Some	Cyndi Lauper	09.1994	2[46]	81[12]	Epic 66 100	[gold-US][2x-platinum-UK][produced by Arthur Baker/Cyndi Lauper/Jimmy Bralower/Junior Vasquez/Lennie Petze/Rick Chertoff/Shep Pettibone/William Wittman]
Sisters of Avalon	Cyndi Lauper	02.1997	59[2]	188[1]	Epic 66 433	[produced by Cyndi Lauper/Jan Pulsford/Mark Saunders]
At Last	Cyndi Lauper	12.2003	124[2]	38[11]	Daylight 90 760	[produced by Cyndi Lauper, Russ Titelman]
The Body Acoustic	Cyndi Lauper	03.2006	55[3]	118[1]	Daylight 94 569	[produced by Rick Chertoff/Wittman/Cyndi Lauper]
Bring Ya to the Brink	Cyndi Lauper	06.2008	-	42[2]	Epic	[produced by Cyndi Lauper/Peer Astrom/Axwell/Basement Jaxx/Johan Boback/Digital Dog/Dragonette/DJ Emz/Kleerup/Richard Morel/The Scumfrog/William Wittman]
Memphis Blues	Cyndi Lauper	07.2010	105[3]	26[7]	Mercer Street	[produced by Cyndi Lauper/Scott Bomar]
Detour	Cyndi Lauper	05.2016	43[1]	29	Rhino 0081227947170 [UK]	[produced by Cyndi Lauper, Tony Brown]

środa, 21 czerwca 2017

La's

Grupa założona w 1986r w Merseyside w Liverpool (Anglia). W jej skład wchodzili: Lee Mavers (ur. 2.08.1962r w Huyton, Liverpool, Anglia; gitara, śpiew), John Power (ur. 14.09.1967r; bas), Paul Hemmings (gitara) i John Timson (perkusja).

Pierwsze nagrania demo zaowocowały kontraktem z dyskotekową wytwórmią Go! Discs w 1987r. Utrzymany w popowej manierze lat 60-tych debiutancki singel ;,Way Out” podobał się, ale nad następnym - zaskakująco melodyjnym „There She Goes” -zespół pracował blisko rok. Gdy i ten temat nie stał się przebojem, zespół zamknął się w studiu na dwa lata, by doprowadzić do perfekcji pierwszy album.

Nastąpiły zmiany składu. Brat Lee Maversa, Neil (ur. 8.07.1971r w Huyton, Liverpool, Anglia) przejął perkusję, a pozyskany z grupy Marshmellow Overcoats gitarzysta Cammy (właśc. Peter James Camel, ur. 30.06.1967r w Huyton, Liverpool, Anglia) uzupełnił skład. Tymczasem „There She Goes" stało się undergroundowym przebojem promującym inny temat sprzed dwóch lat „Timeless Melody”.
Październik 1990r był też albumowym debiutem zespołu. Płytę The La's porównywano muzycznie z wcześniejszym sukcesem grupy The Stone Roses. Być może powodem słabszego popytu były prasowe enuncjacje Lee Maversa oskarżające wytwórnię Go! Disc o pośpiech kosztem jakości („Takiego śmiecia uszy nie słyszały").
Porównania z wielkimi zespołami lat 60-tych (Byrds, Beach Boys) wynikały z fascynacji autentycznymi instrumentami i prawdziwą akustyką. Ostatecznie La's postanowili zachować w stanie oryginalnym temat „Feeling”, a całą resztę poddać ponownej obróbce. Skończyło się na występach w USA i Japonii i czterech kolejnych latach spędzonych w studiu Maversa. Power wycofał się i przeszedł do grupy Cast, a studyjne działania grupy oscylowały między plotkami i pomówieniami o uzależnienie od narkotyków i psychiczne niezrównoważenie.
W 1995r Mavers z pomocą Paula Wellera nagrał solowy akustyczny longplay, którego dziwaczność potwierdzała najgorsze oczekiwania. W wywiadzie dla New Musical Express zapowiedział nagranie drugiego albumu La’s. Prace podjęto w studiu Rata Scabiesa z grupy The Damned w zachodnim Londynie, a Mavers grał na wszystkich instrumentach.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Way Out/Endless	La's	11.1987	86[2]	-	Go! Discs GOLAS 1	[written by L. A. Mavers][produced by Gavin Mackillop, L. A. Mavers]
There She Goes/Come In, Come Out	La's	11.1988	59[12]	-	Go! Discs GOLAS 2	[written by L. A. Mavers][produced by Bob Andrews]
Timeless Melody/Clean Prophet	La's	09.1980	57[3]	-	Go! Discs GOLAS 4	[written by L. A. Mavers][produced by Steve Lillywhite]
There She Goes/Freedom Song	La's	11.1990	13[9]	49[10]	Go! Discs GOLAS 5	[written by L. A. Mavers][produced by Bob Andrews]
Feelin'/Doledrum	La's	02.1991	43[3]	-	Go! Discs GOLAS 6	[written by L. A. Mavers][produced by Steve Lillywhite]
There She Goes/Freedom Song	La's	10.1999	65[1]	-	Polydor 5614032	[written by L. A. Mavers][produced by Bob Andrews]
There She Goes/Freedom Song	La's	08.2012	94[1]	-	Go! Discs GBAQT 8800001	[written by L. A. Mavers][produced by Bob Andrews]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The La's	The La's	10.1990	30[19]	196[1]	Go! Discs 8282021	[produced by Steve Lillywhite, Bob Andrews]
The La's	The La's	09.1996	41[7]	-	Go! Discs 5495662	-

Annabel Lamb

Brytyjska piosenkarka, uważana może nie bez racji za gwiazdkę jednego przeboju. Przebojem była jednak wersja "Riders On The Storm" The Doors, a wśród zatrudnionych przez A&M; muzyków znaleźli się: Robin Landgridge (instrumenty klawiszowe), Steve Greetham (bas), Chris Jarrett (gitara) i Jim Dvorak (trąbka). Annabel w swojej melorecytacji nie szanowała strun głosowych, a producent płyty, Wally Brill, specjalizujący się w fuzji reggae, jazzu i rocka, nie potrafił zapewnić jej należytej promocji. Po 1988 nic o niej nie słyszano.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz	Inne listy przebojów
Tell him / All night TV	Annabel Lamb	05.1982	-	-	A&M AMS 8230	[written by B. Russell][produced by Wally Brill, Robin Langridge]
I know how love goes	Annabel Lamb	09.1982	-	-	A&M AMS 8240	[written by Annabel Lamb][produced by Wally Brill, Robin Langridge]
Cinderella / Safety in numbers	Annabel Lamb	10.1982	-	-	A&M; AMS 8257	[written by Mark Damron][produced by Wally Brill, Robin Langridge]
Once bitten / Take me in your arms	Annabel Lamb	02.1983	-	-	A&M; AMS 8310	[written by Annabel Lamb][produced by Wally Brill]
Heartland / Backwards	Annabel Lamb	04.1983	-	-	A&M; AM 109	[written by A. Borland][produced by Wally Brill]
Riders on the storm / No cure	Annabel Lamb	08.1983	27[7]	-	A&M; AMX 131	[written by The Doors][produced by Wally Brill, David Anderle]
So lucky in bed / Venezuela	Annabel Lamb	06.1984	-	-	A&M; AM 194	[written by Annabel Lamb][produced by Wally Brill, David Anderle]
The flame / Sisters of mercy	Annabel Lamb	03.1984	-	-	A&M; AMX 182	[written by Annabel Lamb][ Producer - David Anderle , Wally Brill]
Chase across the world / Inferno	Annabel Lamb	10.1987	-	-	RCA PB 41 595	[written by Annabel Lamb][produced by Wally Brill,Annabel Lamb]
Different drum / In the land of dreamy dreams / Lonely house	Annabel Lamb	06.1987	-	-	RCA PB 41409	[written by Mark Damron, Stephen Sondheim, Leonard Bernstein][produced by Wally Brill,Annabel Lamb]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Once bitten	Annabel Lamb	03.1983	-	-	A&M; SP-4969	[Producers: Wally Brill ]
The flame	Annabel Lamb	04.1984	84[1]	-	A&M; AMLX 68 564 [UK]	[Producers: Wally Brill & David Anderle]
When angels travel	Annabel Lamb	.1986	-	-	-	[Producers: Wally Brill ]
Brides	Annabel Lamb	09.1987	-	-	RCA PL 71431	[Producers: Wally Brill & Annabel Lamb]
Justice	Annabel Lamb	.1988	-	-	-	[Producers: Wally Brill & Annabel Lamb]
Flow	Annabel Lamb	.1993	-	-	-	[Producers: Dave Dix]

wtorek, 20 czerwca 2017

Louisa Baileche

Louisa Baileche jest piosenkarką,aktorką i tancerką francuską, która urodziła się 4 stycznia 1977r w pobliżu Paryża. Jej matka jest włoskiego pochodzenia, a jej ojciec jest pochodzenia algierskiego .
Louisa ewoluuje w różnych formach tanecznych następnie zwraca się ku teatrowi. Pierwszy zagrała w Kaliguli w 1991 roku, w reżyserii Youssefa Chahine w Comédie-Francaise , a następnie w L'histoire du soldat w 1992 roku, w reżyserii Pascala Elso . Pojawiła się we francuskiej wersji komedii muzycznej Nine, wystawionej w Folies Bergere w Paryżu.

Zaczęła swoją karierę występując w różnych miejscach w Paryżu ,studiując równolegle klasyczny śpiew w konserwatorium, gdzie znajdzie nieoczekiwaną pasję. Śpiewa w pierwszej części koncertów Souad Massi , w Cali i wreszcie w grupie Astonvilla . Co więcej, to ostatnie spotkanie, przyniesie album z piosenkami z orientalnymi melodiami kompozytora Hocine Hallafa.
To właśnie dzieki tej piosence, została poproszona do reprezentowania Francji na konkursie Eurowizji 24 maja 2003 roku w Rydze w Łotwie z balladą Monts et Merveilles .
Zajęła tam 18 miejsce.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Monts Et Merveilles

Louisa Baileche

05.2003

73[3]

U.L.M. 019910-2

[written by Hocine Hallaf]

Amel & Morgane

Saint Ex, Nos Annees Pension (lub NAP, jak to się nazywa wśród fanów), został emitowany w kanale France 2 w lutym 2007 roku. Serial telewizyjny, dokumentujący życie, próby, miłość, a ostatecznie muzyczne współdziałanie grupy przyjaciół w szkole z internatem, został stworzony przez Raphaelle Desplechina i szybko stał się błyskawicznym sukcesem .

Obsada bohaterów to Rose (buntownik), Milo (marzyciel), Sam (żałosny), Morgane (sentymentalizm) i Amel (wieczna studentka). Chociaż ich osobowości są inne, łączy je miłość do muzyki i rozpoczyna wspólną działalność. W trakcie trwania cyklu młodzież dzieli się szerokim spektrum emocji, które mają do zaoferowania: miłość, radość i (oczywiście) zazdrość. Po zakończeniu pierwszego sezonu, soundtrack Nos Annees Pension został wydany przez Universal Music.

Na płycie pojawiło się siedem piosenek, które zostały napisane i grane przez zespół w trakcie sezonu. Wśród członków obsady Josephine Jobert ( Amel ) i Lilly-Fleur Pointeaux ( Morgane ) nagrały album, który trafił do Top 100 na krajowych listach przebojów.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Nos Années Pension	Amel & Morgane	03.2007	51[9]	-	-	-

Captain Sensible

Captain Sensible-(właśc. Raymond Burns; 24.04.1954, Balham, Londyn) - voc, g, b, k; kompozytor, autor tekstów, producent nagrań.
Dorastał w Croydon. Kształcił się w Stanley Technical High School, ale nigdy jej nie ukończył. Imał się różnych zajęć - był ogrodnikiem, naprawiał maszyny do pisania, ciał wykładzinę podłogowa, pracował w obsłudze technicznej Croydon Fairfield Hall.
Doświadczenia estradowe zdobywał od 1972 w kilku amatorskich zespołach: rock'n'rollowych Genetic Breakdown i Johnny Moped's Assault And Buggery oraz kabaretowym Oasis. W końcu 1975 Rat Scabies, perkusista, z którym zetknął się w Croydon Fairfield Hali, ściągnął go do Londynu i najpierw załatwił pracę w grupie The Masters Of The Backside (z Chrissie Hynde Jako gitarzystką), a później zaangażował do The Damned - jednej z pierwszych formacji punkrockowych na Wyspach.
Z nią Captain odniósł sukces (najpierw był w niej basistą, później gitarzystą). Ale Jeszcze większą popularność zdobył w latach osiemdziesiątych jako solista (w sierpniu 1984 odszedł z The Damned, ale w latach dziewięćdziesiątych znowu pojawiał się w składzie formacji).
W 1982 podpisał kontrakt z wytwórnią A&M; i w następnym okresie dorobił się kilku przebojowych singli, np. Happy Talk (przeróbka piosenki z musicalu South Pacific Richarda Rodgersa i Oscara Hammersteina), Can't Stand It z czerwca 1982, Wot z sierpnia tego roku i Glad It's All Over/Damned On 45 (wiązanka znanych utworów The Damned) z kwietnia 1984, oraz albumów, np. "Women And Captains First" z września 1982 i "The Power Of Love" z listopada 1983 (ich producentem był Tony Mansfield).
Przedstawił na nich nieco zwariowany repertuar rozrywkowy, sięgający do różnych źródeł, od muzyki country po piosenkę kabaretową, np. utwory Wot!, The Power Of Love, Stop The World oraz stworzone razem z Robynem Hitchcockiem It's Hard To Believe I'm Not i Secrets.
W latach dziewięćdziesiątych nagrywał z mniejszym powodzeniem, np. świetny album koncertowy "Live At The Milky Way" z sierpnia 1994, zawierający m.in. nowe wersje przebojów The Damned. W połowie dekady występował też z zespołami The Space Toad Experience (zrealizował z nim płytę "Time Machine", Blueprint, 1996) i własnym Captain Sensible's Punk Floyd.
Gościnnie Captain uczestniczył w nagraniu concept albumu "The Hunting Of The Snark" (Adventure, 1986) Mike'a Batta. Jako producent współpracował m.in. z żeńską grupą wokalną Dolly Mixture; jest nie tylko muzykiem, ale też działaczem społecznym, m.in. występuje w obronie praw zwierząt.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Happy Talk	Captain Sensible	06.1982	1[2][8]	-	A & M CAP 1	[original by Juanita Hall 1951r-song from musical "South Pacific"][written by Richard Rodgers/Oscar Hammerstein II][produced by Tony Mansfield]
Wot/Strawberry Dross	Captain Sensible	08.1982	26[7]	-	A & M CAP 2	[written by Captain Sensible][produced by Tony Mansfield][24[14].Hot Disco/Dance;A&M 12 052 12"]
Glad It's All Over/Damned On 45	Captain Sensible	03.1984	6[10]	-	A & M CAP 6	[written by Ray Burns/Tony Mansfield][produced by Tony Mansfield]
There Are More Snakes Than Ladders	Captain Sensible	07.1984	57[5]	-	A&M; CAP 7	[written by Tony Mansfield][produced by Tony Mansfield]
Hokey Cokey	Captain Sensible	12.1994	71[4]	-	Have A Nice Day HOKEY 1	[written by C. Zone K. Krupa/Sensible/Sir Harry]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Women and Captains First	Captain Sensible	09.1982	64[3]	-	A&M; AMLH 68548

Captain Hollywood Project

Captain Hollywood Project to jedna z najpopularniejszych grup muzyki eurodance, która jednocześnie zapoczątkowała ten nurt. Ten jednoosobowy zespół założył Tony Dawson-Harrison.

Do końca lat 80. Harrison był członkiem zespołu Twenty 4 Seven a następnie wydał swój debiutancki solowy album "Love Is Not Sex". Krążek znalazł się w pierwszych dziesiątkach zestawień na całym świecie. Po nim ukazały się jeszcze dwa single - "More and More" i "All I Want".
W 1992 roku Captain Hollywood Project zatrudnił niemieckich producentów, którzy pracowali razem z nim nad kolejnym wydawnictwem. Ponieważ artysta chciał współpracować również z wokalistkami, o pomoc poproszono Petrę Speigal i Ninę Gerhard. Harrisom zatrudniał też tancerzy, z których najbardziej doceniana była Cihat.
Captain Hollywood Project powrócił w 1995 roku albumem "Animals of Human", który sprzedał się w ponad 300 tys. kopii w Niemczech i 350 tys. we Francji. Po nim przyszedł czas na trasę koncertową.
Harrison postanowił założyć własne studio nagraniowe - Hollywood Productions. Tam pracował z artystami z USA i pomagał im w przystosowaniu się wymogów europejskiego rynku muzycznego.
Rok 1996 to współpraca z Milesem Gordonem nad kolejnym albumem Captain Hollywood Project. Singiel "Over and Over" z tego krążka został uznany za jeden z hitów lata. Rok późnej Tony Harrison zdecydował się jednak wrócić do Stanów Zjednoczonych, by znów pojawić się w Niemczech w 2001 roku i w kolejnych latach wspierać inne zespoły w ich karierach muzycznych.
Harrison w swojej karierze miał przyjemność wspólnego koncertowania z takimi artystami, jak Duran Duran, Eros Ramazzotti, Elton John, czy Take That. Na jego koncie jest także 12 platynowych i 14 złotych płyt.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Only With You	Captain Hollywood Project	03.1993	67[1]	118[1]	Pulse-8 LOSE 40	[written by Oliver Reinecke,Giora Schein,Nosie Katzmann,Tony Dawson Harrison,Dietmar Stehle][produced by Cyborg][10[11].Hot Dance/Disco;Imago 25 041 12"]]
More And More	Captain Hollywood Project	11.1993	23[6]	17[20]	Pulse-8 LOSE 50	[written by Oliver Reinecke,Giora Schein,Nosie Katzmann,Tony Dawson Harrison][produced by Cyborg,DMP][3[15].Hot Dance/Disco;Imago 25 028 12"]
All I Want	Captain Hollywood Project	12.1993	-		Pulse-8 LOSE 50	[written by ,Giora Schein,Nosie Katzmann,Tony Dawson Harrison,Attack II][produced by Cyborg,DMP][7[14].Hot Dance/Disco;Imago 12 315 12"]
Impossible	Captain Hollywood Project	02.1994	29[4]	-	Pulse-8 LOSE 54	[written by Giora Schein,Nosie Katzmann,Attack II,Thomas Hübler,Tony Dawson-Harrison][produced by Cyborg,DMP]
Only With You	Captain Hollywood Project	06.1994	67[2]	-	Pulse-8 LOSE 62	[written by Oliver Reinecke,Giora Schein,Nosie Katzmann,Tony Dawson Harrison,Dietmar Stehle]
Rhythm Of Life	Captain Hollywood	06.1994	-		Imago 25 063 [US]	[written by ,Giora Schein,Nosie Katzmann,Tony Dawson Harrison,Attack II][produced by Cyborg][29[7].Hot Dance/Disco;Imago 25 063 12"]
Flying High	Captain Hollywood Project	04.1995	58[3]	-	Pulse-8 LOSE 82	[written by Attack II,Tony Dawson-Harrison,Tom Jacques G. Coin,Thorsten Adler][produced by DMP]
Find Another Way	Captain Hollywood Project	07.1995	93[1]	-	Pulse-8 LOSE 91	[written by Attack II,Tony Dawson-Harrison,Tom Jacques G. Coin,Thorsten Adler,Jörg Wagner DJ][produced by DMP]