Thompson Square

Thompson Square jest amerykańskim duetem country w składzie: mąż i żona ;Keifer i Shawna Thompson. Podpisali kontrakt nagraniowy z  Stoney Creek Records, wytwórnią siostrzaną Broken Bow Records.W styczniu 2010 roku duet wydał dwa albumy, które przyniosły łącznie dziesięć singli na liście country. Spośród tych singli, dwa - "Are You Gonna Kiss Me or Not" i "If I Didn't Have You " - osiągnęły numer 1.
Keifer Thompson urodził się i dorastał w Miami, Oklahoma . Jego ojcem jest Darien Thompson. Spotkał Shawn, rodem z Chatom, Alabama , na konkursie śpiewu w Nashville, Tennessee . Oboje pracowali jako artyści solowi, przed podjęciem decyzji,by utworzyć duet. W 2007 roku śpiewali chórki na Right About Now,Ty Herndona .
Thompson Square podpisali kontrakt z  Stoney Creek Records, oddziałem Broken Bow Records , w styczniu 2010 roku.Duet wydał swój debiutancki singiel "Let's Fight" w połowie 2010 roku. Piosenka zadebiutowała na Hot Country Songs   w tygodniu kończącym się  5 czerwca 2010 roku.

W dniu 12 lipca 2010 roku duet wydał swój drugi singiel "Are You Gonna Kiss Me or Not". David Lee Murphy był współautorem tego utworu z Jimem Collinsem . Stał  się pierwszym numerem 1 duetu   na Hot Country Songs  i został certyfikowany podwójną platyną przez Recording Industry Association of America . Debiutancki album duetu został wydany w dniu 8 lutego 2011r. Został on wyprodukowany przez New Voice Entertainment , zespołem produkcyjnym, który obejmuje członków road bandu Jasona Aldeana . Trzeci singiel " I Got You " został wydany 9 maja 2011r i osiągnął   8 miejsce na listach country. Thompson Square  napisali tę piosenkę z   Jasonem Sellersem i Paulem Jenkinsem. Ich czwarty singiel, "Glass ", napisany przez Rossa Coppermana i Jona Nite , został wydany w dniu 30 stycznia 2012 roku i zadebiutował jako numer 15.

Piąty singiel, "If I Didn't Have You ",miał swój debiut pod koniec 2012 roku i osiągnął numer jeden na Country Airplay   w maju 2013. Duet napisał tę piosenkę z Sellersem i Jenkinsem. Był singlem z ich drugiego albumu Stoney Creek,Just Feels Good , który ukazał się 26 marca 2013r. Drugi singiel z albumu, "Everything I Shouldn't Be Thinking About ", został wydany w dniu 10 czerwca 2013r. Thompson Square oraz Murphy napisali tę piosenkę z Brettem Jamesem , a na początku 2014 roku,który stał się czwartym hitem duetu w Top 10 . Trzeci singiel, "Testing the Water", został wydany w dniu 21 kwietnia 2014 roku, choć już po dwóch miesiącach "I Can't Outrun You", został wydany jako czwarty singiel w dniu 23 czerwca 2014 roku, ale nie wszedł do Top 40.

Duet zdobył 2013 Academy of Country Music Award za Vocal Duo Year.Pierwszy singiel Thompson Square po prawie roku, " Trans Am ", ukazał się w marcu 2015 roku osiągając   44 miejsce na listach Country Airplay. W dniu 4 sierpnia 2015 roku, duet ujawnił ,że spodziewają się pierwszego dziecka.Drugi singiel z albumu "You Make It Look So Good", wydany został  w dniu 13 czerwca 2016 r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [US]	Komentarz
Let's Fight	Thompson Square	04.2010	-	-	Stoney Creek	[58[4].Country Chart]
Are You Gonna Kiss Me or Not	Thompson Square	04.2011	-	32[20]	Stoney Creek	[2x-platinum-US][written by Jim Collins,David Lee Murphy][produced by New Voice Entertainment][1[40].Country Chart]
I Got You	Thompson Square	12.2011	-	68[18]	Stoney Creek	[written by Kiefer Thompson,Shawna Thompson,Jason Sellers,Paul Jenkins][produced by New Voice Entertainment][8[30].Country Chart]
Glass	Thompson Square	07.2012	-	84[11]	Stoney Creek	[written by Ross Copperman,Jon Nite][produced by New Voice Entertainment][15[29].Country Chart]
If I Didn't Have You	Thompson Square	05.2013	-	49[20]	Stoney Creek	[gold-US][written by Keifer Thompson, Shawna Thompson, Jason Sellers, Paul Jenkins][produced by New Voice Entertainment][7[29].Country Chart]
Everything I Shouldn't Be Thinking About	Thompson Square	03.2014	-	69[12]	Stoney Creek	[written by Keifer Thompson, Shawna Thompson, David Lee Murphy, Brett James ][produced by New Voice Entertainment][15[26].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Thompson Square	Thompson Square	02.2011	-	15[32]	Stoney Creek BB-76772	[gold-UK][produced by New Voice Entertainment][3.Country Chart]
Just Feels Good	Thompson Square	04.2013	-	13[10]	Stoney Creek SC-76657W	[produced by New Voice Entertainment][4.Country Chart]
27	XL Recordings XLCD 755	[produced by Robbie Chater,Tony Di Blasi]

Keri Hilson

Autorka wielu przebojowych piosenek z pogranicza r&b i hip-hopu na przestrzeni ostatnich kilku lat, próbująca swoich sił także jako wokalistka. Keri Hilson pisze utwory na zamówienie indywidualnych twórców od 2001 r. Teksty i melodie jej autorstwa wykorzystała prawdziwa czołówka brzmień r&b i rap. Wśród najbardziej znanych nagrań napisanych przez Hilson znajdują się m.in. "Wait a Minute" Pussycat Dolls, "Take Me as I Am" Mary J. Blige, "Ice Box" Omariona, "Redlight" Ushera oraz "Pimpin All Over the World" Ludacrisa i Bobbyego Valentino.
Jej kompozycje można znaleźć także w dyskografiach takich tuzów, jak Toni Braxton, Jennifer Lopez, Britney Spears, 3LW, Ciara i Diddy.
Pierwszym utworem, na jakim można było usłyszeć śpiewającą Keri, było napisane przez twórczynię przebojowe nagranie "Hey Now (Mean Muggin')" z wydanej w grudniu 2004 r. płyty Weapons of Mass Destruction Xzibita. Artystka często dogrywała chórki do pisanych przez siebie piosenek. Obdarzona intrygującym, seksownym głosem Hilson dała się poznać szerszej grupie fanów po nawiązaniu bliższej współpracy z Timbalandem. Keri pojawiła się gościnnie w czterech nagraniach z bestsellerowego wydawnictwa Timbo Shock Value z 2006 r: "Miscommunication", "Scream" (razem z Nicole Scherzinger), "Hello" (dostępnym w rozszerzonej wersji krążka) i imprezowym bangerze "The Way You Are" (#3 w USA).
Futurystyczne r&b autorstwa Timbalanda stanowiło wspaniałą płaszczyznę do przedstawienia wokalnych talentów Hilson. Cukierkowy, delikatny głos artystki można było następnie słyszeć w nagraniach takich raperów, jak Rich Boy ("Good Things"), Diddy ("After Love"), Nas ("Hero") i Lloyd Banks ("Help").
Premiera pełnogrającego debiutu Hilson w roli wokalistki została zapowiedziana na połowę roku 2008. Wydawnictwo, wstępnie zatytułowane In a Perfect World, promował singiel "Energy", utrzymany w modnym stylu łączenia brzmień syntezatorów i żywych instrumentów. Materiał do września 2008 r. nie doczekał się jednak premiery.



Debiutancki album Keri Hilson, In a Perfect World... ukazał się w marcu 2009 roku. W jednym z wywiadów Hilson wyjaśniła koncepcję tytułu nadanemu krążkowi - "to moja droga do tego, by uświadomić ludzi z faktem, że nikt i nic na świecie nie jest doskonałe. Żaden z nas nie uniknie ciężkich związków, czy rozterek miłosnych. Bardzo ważne było dla mnie stworzenie piosenek, które będzie można powiązać z rzeczywistością. Nie chciałam stworzyć krążka, który ukazywałby mnie perfekcyjną, bo po prostu nikt taki nie jest i nie będzie".
Wydawnictwo zadebiutowało na pozycji #4 notowania Billboard 200 w pierwszym tygodniu od premiery sprzedając się w postaci 94.000 egzemplarzy. Album odznaczony certyfikatem złotej płyty w Stanach Zjednoczonych, promowany był przez pięć singli między innymi głównym "Energy" oraz "Knock You Down", który znalazł się na Top 10 notowań w większości krajów świata. Reedycja krążka wydana na początku 2010 roku w wybranych krajach Europy promowana była przez kompozycję "I Like", która znalazła się na ścieżce dźwiękowej niemieckiej komedii romantycznej Zweiohrküken. Singel zyskał na sukcesie zajmując szczyt oficjalnego notowania najpopularniejszych utworów w Niemczech.

W międzyczasie promocji swego debiutanckiego krążka, Hilson gościnnie użyczyła swego wokalu w takich piosenkach jak "Medicine" Pliesa, "Everything, Everyday, Everywhere" Fabolousa, "Hero" Nasa, "Hold My Hand" Seana Paula oraz "Superhuman" Chrisa Browna.

Pod koniec roku 2009 wokalistka rozpoczęła prace nad drugim albumem studyjnym, No Boys Allowed. W jednym z wywiadów Hilson wyznała, iż większość materiału na krążek wyprodukowali Polow da Don i Timbaland, zaś inspiracją do stworzenia wydawnictwa była afrykańska muzyka, kultura oraz krajobrazy. Pierwszym singlem promującym zestawienie został utwór "Breaking Point", który wyprodukowany przez Timbalanda ukazał się we wrześniu 2010. Miesiąc później światło dzienne ujrzała piosenka "Pretty Girl Rock". Z powodu braku sukcesu komercyjnego singli, wytwórnia płytowa zdecydowała się na wydanie trzeciego utworu promującego album przed jego premierą, kompozycję "The Way You Love Me". Premiera No Boys Allowed odbyła się 21 grudnia 2010. Z krążka wydano także utwory "One Night Stand" nagrane z Chrisem Brownem oraz "Lose Control" z Nellym.
Keri należy do kolektywu zrzeszającego songwriterów o nazwie The Clutch. Artystka związana jest z założoną przez Timbalanda mosley music group (część interscope records). Obdarzona wyjątkową urodą twórczyni uatrakcyjnia swoim udziałem także teledyski. Można ją było oglądać m.in. w klipie do wielkiego hitu lata 2006: "Promiscuous" Nelly Furtado i Timbalanda oraz w wideo do przebojowego "Love in This Club" Ushera.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hey Now (Mean Muggin')	Xzibit feat.Keri Hilson	02.2005	9[21]	93[4]	Sony Urban 70 011 [US]	[written by Keri Hilson/Alvin Joiner/Tim Mosley][produced by Timbaland][52[12].R&B Chart]
The Way I Are	Timbaland feat. Keri Hilson & D.O.E.	07.2007	1[2][66]	3[38]	Polydor MIUCT 8403	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Balewa Muhammad/Candice Nelson/Floyd Hills/Garland Mosley/John Maultsby/Keri Hilson/Tim Mosley][produced by Timbaland/Danja ][59[20].R&B Chart]
Scream	Timbaland feat. Keri Hilson & Nicole Scherzinger	02.2008	12[22]	122[1]	Blackground/Inter 1764136	[written by Keri Hilson/Nathaniel Hills/Tim Mosley][produced by Timbaland/Danja ]
Hero	Nas feat. Keri Hilson	08.2008	70[9]	97[1]	Mercury MIUCT 6967	[written by Nasir Jones/Jamal Jones/Jamaal Sublett/Cornell Haynes][produced by Polow Da Don ][82[6].R&B Chart]
Energy	Keri Hilson	08.2008	43[11]	78[9]	Polydor MIUCT 5960	[written by Louis Biancaniello/Sam Watters/Rico Love/Wayne Wilkins][produced by The Runaways][21[17].R&B Chart]
Superhuman	Chris Brown feat. Keri Hilson	10.2008	32[17]	109[1]	Jive 88697416742	[written by W. Felder, J. Fauntleroy][produced by Oak, Harvey Mason, Jr.][120.R&B Chart]
Numba 1 (Tide Is High)	Kardinal Offishall featuring Keri Hilson	01.2009	84[7]	-	Geffen 1797361	[written by J. Harrow, D. Chin-Quee, J. Holt][produced by Supa Dups]
Turnin' Me On	Keri Hilson featuring Lil Wayne	01.2009	-	15[22]	Mosley	[platinum-US][written by Keri Hilson/Jamal Jones/Zachary Wallace/Dwayne Carter][produced by Polow Da Don ][2[34].R&B Chart]
Return The Favor	Keri Hilson feat. Timbaland	04.2009	19[12]	-	Interscope CATCO 148643475	[written by Keri Hilson/Candice Nelson/Ezekiel Lewis/Balewa Muhammad/Tim Mosley/Patrick Smith/Walter Millsap][produced by Timbaland/E-Knock]
Knock You Down	Keri Hilson feat. Kanye West & Ne-Yo	05.2009	5[27]	3[31]	Interscope 2711463	[2x-platinum-US][gold-UK][written by Keri Hilson, Nathaniel Hills, Marcella Araica, Kevin "KC" Cossom, Shaffer "Ne-Yo" Smith, Kanye West, Lucas Bogg][produced by Danja][1[2][30].R&B Chart]
Turn My Swag On	Keri Hilson	05.2009	-	-	Mosley [US]	[written by DeAndre Way][produced by Natural Disaster and Antonio TopcaT Randolph][66[5].R&B Chart]
Everything, Everyday, Everywhere	Fabolous featuring Keri Hilson	08.2009	-	103[7]	Desert Storm	[written by John Jackson, Keri Hilson][produced by Ryan Leslie][31[20].R&B Chart]
Slow Dance	Keri Hilson	08.2009	-	-	Mosley	[written by Keri Hilson, Justin Timberlake, James Washington Johnkenum D. Spivery, Jerome Harmon, Solomon Logan][produced by The Royal Court][49[20].R&B Chart]
Number One	R. Kelly featuring Keri Hilson	10.2009	190[1]	59[11]	Jive	[written by Robert Kelly, Keri Hilson, Roy Hamilton, Raphael Hamilton][produced by R. Kelly, Raphael "RiffRaph" Hamilton, Roy "Royalty" Hamilton][8[26].R&B Chart]
Medicine	Plies featuring Keri Hilson	11.2009	-	107[1]	Big Gates	[written by Algernod Washington, Keri Hilson][produced by Polow da Don][47[17].R&B Chart]
Get Your Money Up	Keri Hilson featuring Keyshia Cole and Trina	01.2010	-	-	Mosley	[83[5].R&B Chart]
Oh Africa	Akon Feat. Keri Hilson	02.2010	56[17]	-	Universal CATCO 157911659	[written by Alexander Parham/Timothy Thomas/Theron Thomas/Aliaune Thiam][produced by Declan Gaffney/Patrick Reynolds]
Million Dollar Girl	Dwaine featuring Diddy, Trina and Keri Hilson	02.2010	-	-	Slip-N-Slide	[61[8].R&B Chart]
I Like	Keri Hilson	05.2010	34[12]	-	Interscope MIUCT 5961	[written by David Jost/Robin Grubert][produced by David Jost/Robin Grubert]
Got Your Back	T.I. featuring Keri Hilson	08.2010	45[2]	38[20]	Atlantic CATCO 162591566	[gold-US][written by Clifford Harris/Keri Lynn Hilson/Aldrin Davis/Terius Nash][produced by DJ Toomp][10[19].R&B Chart]
Liv Tonight	Nelly featuring Keri Hilson	11.2010	54[4]	75[1]	Island MIUCT 7026	[written by Cornell Haynes/Keri Hilson/Jermaine MZ Jackson/Andrew Harr][produced by The Runners][8[26].R&B Chart]
Breaking Point	Keri Hilson	11.2010	-	117[1]	Mosley	[written by Timothy Mosley, Jerome Harmon, Keri Hilson, Timothy Clayton][produced by Timbaland, Jerome "J-Roc" Harmon][44[18].R&B Chart]
Pretty Girl Rock	Keri Hilson	01.2011	53[10]	24[22]	Interscope USUM 71025061	[platinum-US][written by Bill Withers/Ralph MacDonald/William Salter/Shaffer Smith/Charles Harmon][produced by Chuck Harmony][4[32].R&B Chart]
In the Air	Chipmunk featuring Keri Hilson	03.2011	37[9]	-	Jive GBARL 1100032	[written by Harmony Samuels/Jahmaal Fyffe/Eric Bellinger/Keri Hilson][produced by Chuck Harmony]
One Night Stand	Keri Hilson featuring Chris Brown	03.2011	-	-	Interscope	[written by Chris Brown, Kevin McCall, Charlie Bereal][produced by Charlie Bereal][19[21].R&B Chart]
Lose Control (Let Me Down)	Keri Hilson featuring Nelly	05.2011	-	-	Interscope	[written by Mikkel Eriksen, Tor Hermansen, Ester Dean, Cornell Haynes][produced by StarGate][77[5].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
In a Perfect World…	Keri Hilson	04.2009	22[23]	4[31]	Interscope 2703713	[gold-US][silver-UK][produced by Timbaland/Polow Da Don]
No Boys Allowed	Keri Hilson	01.2011	76[2]	11[19]	Interscope 2753680	[produced by Timbaland/Stargate/Arden Altino/Chuck Harmony/Jerome Harmon/Boi-1DA/Charlie Bereal/Polow da Don/Jerry Duplessis/Hollywood Hotsauce]

Steve Lawler

Steve Lawler to DJ i producent w pełnym tych słów znaczeniu; pionier, którego sety stanowiące synergię house'u i innych gatunków muzycznych wprawiły niejeden parkiet w zakłopotanie. Przez ostatnie kilka lat zjednał sobie publikę w tak orientalnych przybytkach jak Zouk w Singapurze, Groovejet w Miami, Twilo w Nowym Jorku i osławionym Space na Ibizie. W tym ostatnim prezentował zapierające dech w piersiach sety, dzięki którym okrzyknięto go szybko „Królem Space” (King of Space) - co przy obecnym poziomie sceny stanowi nie lada wyczyn.

Jeśli chcielibyśmy pokusić się o wyznaczenie twórcy sukcesu Deep South musielibyśmy jednoznacznie stwierdzić - rezydent Steve Lawler, którego miażdżące 5 godzinne house'owe sety z domieszką wciągającego progressive tribalu nadały mu status didżeja najwyższych lotów. Dzięki temu sam klub zyskał na renomie w przeciągu kilku nocy. Skromny jak zwykle Steve umniejsza swoją w tym rolę stwierdzając: „Nie zgodzę się z opinią, że to wszystko jedynie moja zasługa - to także po części udział publiczności, która sprawia, że dana noc jest godna zapamiętania. Ja po prostu robię swoje i tyle.”

Lawler wywodzi się ze Środkowej Anglii (Midlands), lecz w jego twórczości jest coś ponadregionalnego. Chociaż kocha atmosferę lokalnych sobotnich imprez (jest byłym rezydentem Cream) to nie oczekuje wiwatów na swoją cześć, szczególnie zaś gdy jest u siebie. Prezentuje swoistą postawę didżeja-komunisty traktującego wszystkich słuchaczy jednakowo.

„Sporo satysfakcji sprawia mi fakt, że aż tyle osób co piątek wkopuje się w 'podziemie' nawiedzając kluby w całym kraju. Miejsca takie jak Renaissance posiadają najlepsze nagłośnienie i publiczność w całej Anglii, a gra w tych miejscach to czysta, hedonistyczna przyjemność.” Steve zwrócił się ku elektronice już jako nastolatek, kupując płyty Depeche Mode - świadomie lub nie - podsycał tylko jarzący się ogień. Jednak to acid house zaczął go poważnie kręcić. Notorycznie nastawiając odbiornik na lokalną piracką rozgłośnię radiową PCRL - powoli kierował się w stronę house'u. Wkrótce potem, już z przyjaciółmi, zaczął odwiedzać imprezy w opuszczonych halach i magazynach. „Cała atmosfera po prostu mnie rozbroiła: zaciemnione pokoje, stroboskopy i ludzie. Tak mi odbiło, że zapragnąłem sam organizować takie wydarzenia.”

A słowo stało się ciałem... w latach 1990-1994 Lawler ruszył z cyklem imprez w opuszczonym tunelu pod autostradą M42. „Ostatnia noc była nie do opisania - grał Tony de Vit, a wszystko w krótkim czasie rozrosło się do rozmiarów rave'ów. W przededniu każdego występu ludzie biegali po Birmingham głosząc wszem i wobec 'tunel otwarty! tunel otwarty.'”

Także Ibiza przyczyniła się w znaczącym stopniu do rozwoju kariery Steve'a. Mozolnie pnąc się w kieracie, w przeciągu siedmiu lat (1990-1997) zdobył wreszcie status gwiazdy z prawdziwego zdarzenia. Rezydował w Café Mambo, gdzie codziennie grywał 8 godzinne sety, a dodatkowo po trzy razy w tygodniu nawiedzał osławiony klub Pacha. Właśnie tam dostrzegł go Darren Hughes z Cream. Po przyłączeniu do tegoż kolektywu, Steve od razu przejął rezydenturę w liverpoolskim „instytucie”. Już podczas drugiego występu w tymże miejscu musiał supportować w noc sylwestrową samego Paula Oakenfolda. Nie było to łatwe, ale w pełni się udało - reszta, jak się zwykło mawiać, to już tylko historia.

Oczywiście żaden dobry artysta nie powinien ograniczać się tylko do didżejowania, warto więc podkreślić, że oryginalne produkcje Lawlera, wydawane pod aliasami Novocane, Chameleon i w panieńskim brzmieniu tj. Steve Lawler sieją spustoszenie w case'ach najlepszych - Tenaglii, Tonga, Sashy, Digweeda, Deep Dishów i Pete'a Hellera. We wrześniu należy mieć się na baczności, gdyż oczekiwane są silne wstrząsy i wibracje, szczególnie w okolicach tanecznych zagłębi - wszystko za sprawą oficjalnego wydania 'Out At Night'. Już wcześniej szum wokół tego kawałka wybił go wysoko ponad letnią konkurencję. Kto by przypuszczał, że dobry house osiągnie jeszcze kiedykolwiek takie wyżyny? Ale z drugiej strony - jak już wiemy - Lawler to muzyk wyjątkowy.

„Jestem głównie didżejem” podkreśla Steve. „Nie piszę muzyki po to by robić karierę i zgarniać forsę, ale w celu stworzenia własnych dźwięków, które dobrze brzmiałyby w klubach. Kiedy tworzę zamykam oczy i wyobrażam sobie parkiet, światła oraz nagłośnienie. Nie zawsze to wychodzi, ale ja nie poddaje się łatwo.”
Taki właśnie jest Lawler. Ciężko pracujący człowiek ze środkowej Anglii, który obrał ścieżkę sukcesu. Czy to osławione sety z Ibizy, czy tendencja do reedycji połowy numerów z case'a - słowo „bakcyl” nie jest temu panu obce. „Sporo re-edytuje ponieważ muza, którą dostaje potrafi być naprawdę dobra do momentu aż pojawia się w niej jakiś straszny akcent, lub nie pasujący do niczego breakdown. Tu trochę wytnę, tam coś dodam, nagram potem na CD i uzyskuje w ten sposób wersje, których inni nie mają. Myślę, że właśnie to wyróżnia mnie spośród tysięcy innych didżejów... Przynajmniej staram się coś robić.”

Nasz bohater kręcił niemal w każdym klubie na Ibizie, w cieszących się renomą miejscach za granicą - wszędzie zadziwiając słuchaczy. Magazyn The Face pisał o nim „brytyjski Tengalia”, a pismo Jockey Slut – „jeden z najlepszych didżejów na świecie.”

Lawler będzie pierwszym muzykiem, który udostępni swoje dzieła „Rise In” i „Lost” graczom używającym konsoli do gier Microsoft XBOX. Warto przypomnieć, że w marcu 2001 zrealizował on również kultowy album „NuBreed” dla Global Underground. Obok produkcji autorskich, jak „Andante” (Bedrock), także edity utworów White Stripes „Seven Nation Army”, Dub Pistols „Chemical Generation” sieją spustoszenie w skali globalnej; nie wspominając już o długo wyczekiwanych albumach z serii Lights Out (pierwsza odsłona w 2002 roku, drugiej części doczekaliśmy się w 2003).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rise In	Steve Lawler	11.2000	50[7]	-	Bedrock BEDRCDS 008	[written by Ian Washington Barclay-Jones, Steve Lawler][produced by Ian Washington Barclay-Jones, Steve Lawler]
Love Be My Lover (Playa Sol)	Novacane vs. No One Driving	06.2002	69[2]	-	Direction 6727792	-
Andante	Steve Lawler	09.2002	90[2]	-	Bedrock BED 35	[written by Ian Washington Barclay-Jones, Steve Lawler][produced by Ian Washington Barclay-Jones, Steve Lawler]
Lost	Steve Lawler	05.2004	90[2]	-	Subversive SUBn95T	-
Out At Night	Steve Lawler	10.2004	105[2]	-	Subversive SUB 103T	[written by Pete Lorimer, Steve Lawler][produced by Pete Lorimer, Steve Lawler]
Illectronic Music	Steve Lawler feat. Za Za La Boom	02.2005	107[2]	-	Harlem Electric HARE 001	-

Portishead

Portishead to główni przedstawiciele sceny trip-hopowej. Zespół uformował się w 1991 roku w Bristolu (Wielka Brytania) i jego skład od początku to: Beth Gibbons, Geof Barrow, Adrian Utley i Dave McDonald. Na koncerty Portishead wyjeżdżali w składzie poszerzonym o Andy'ego Smitha, Clive'a Deamear (który udzielał się również na perkusji w Reprazent), Johna Baggota i Jima Barra.
Nazwa zespołu pochodzi od miejscowości, w której Geoff się urodził. Ten człowiek, znany bardziej jako "gość z Portishead" zaczynał od współpracy z muzykami Massive Attack, a na scenie zaistniał jako producent nad utworami takich artystów jak Primal Scream, Paul Weller, Gabrielle czy Depeche Mode.
Historia Portishead zaczęła się od spotkania Geoffa i Beth, która zajmowała się wcześniej śpiewaniem w pubach. Wtedy nic nie zapowiadało dłuższej współpracy - Beth grzecznie pożegnała się z przyjacielem i postanowiła zająć własną karierą. Ta jednak nie do końca układała się tak, jak Beth chciała i wokalistka skontaktowała się z Barrowem ponownie. Jednym z pierwszych wspólnie nagranych utworów był "It could be sweet". Debiutancki album grupy, wydany nakładem wytwórni Go Beat osiągnął ogromny sukces - pochlebne opinie krytyków i publiczności. Zyskał miano albumu roku (magazyny Melody Maker, Mixmag, The Face), zdobył nagrodę Mercury Music Prize (pokonując płyty zespołów Blur, Suede, Oasis czy Pulp) i otworzył nowy rozdział w historii muzyki, zatytułowany "trip-hop", na który składała się nie tylko sama muzyka, ale też odpowiedni marketing - obejmujący na przykład klimatyczne, mroczne teledyski.
Sukces kolejnego albumu, zatytułowanego po prostu "Portishead" był do przewidzenia. Ostatnim (do tej pory, miejmy nadzieję) nagranym krążkiem grupy było "PNYC" - we współpracy z małą orkiestrą symfoniczną.
Warto wspomnieć też, że Beth Gibbons nagrała własną płytę, we współpracy z Rustin Manem "Out of Season" (2003) .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Numb /Numbed in Moscow	Portishead	06.1994	-	-	Go Beat GODX 114	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley][produced by Portishead, Adrian Utley]
Sour times [Nobody loves me]/Sour sour times	Portishead	08.1994	57[2]	-	Go Beat GODX 116	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley][produced by Portishead, Adrian Utley][sample z "Danube incident"-Lalo Schiffrin]
Glory box/Toy box	Portishead	01.1995	13[18]	-	Go Beat GODX 120	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley,Isaac Hayes][produced by Portishead, Adrian Utley][sample z "Ike's Rap II" - Isaac Hayes]
Sour times [Nobody loves me]/Airbus reconstruction	Portishead	01.1995	-	53[9]	Go ! Disc 857816 [US]
Sour times [Nobody loves me]/Sour sour times [re-issue]	Portishead	04.1995	13[12]	-	Go Beat GODX 114
All mine/Cowboys	Portishead	09.1997	8[12]	-	Go Beat 571597-4	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley][produced by Portishead]
Over	Portishead	11.1997	25[12]	-	Go Beat 571993-1	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley][produced by Portishead]
Only you/Elysium	Portishead	03.1998	35[4]	-	Go Beat 569474-4	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley, and The Pharcyde][produced by Portishead]
Machine Gun	Portishead	03.2008	52[6]	-	Island 1766095	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons][produced by Portishead]
The Rip	Portishead	06.2008	-	-	Island 1776003	[written by Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley][produced by Portishead]
Chase the Tear	Portishead	12.2009	164[1]	-	XL Recordings XLT 557	[produced by Portishead]

Albumy

Tytuł
Wykonawca
Data wydania
UK
US
Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Dummy
Portishead
09.1994
2[210]
79[17]
Go Beat 8285522
[gold-US][2x-platinum-UK][produced by Portishead, Adrian Utley]
Portishead
Portishead
10.1997
2[46]
21[16]
Go Beat 539189-2
[gold-UK][produced by Portishead]
Roseland NYC Live
Portishead
11.1998
40[9]
155[1]
Go Beat 559424-2
[produced by Portishead]
Third
Portishead
05.2008
2[19]
7[9]
Island 1764013
[gold-UK][produced by Portishead]

Joe Allison

Joe Marion Allison (ur. 3 października  1924r -zm. 2 sierpnia 2002r), amerykański autor tekstów, osobowość radiowa i telewizyjna, producent muzyczny i i osobistość na rynku muzyki country.

 Allison urodził się w McKinney, Teksas . Pracował jako artysta komercyjny przed rozpoczęciem kariery w przemyśle rozrywkowym, najpierw jako disc jockey w stacji radiowej w Paris, Texas . W 1945 roku, po kilku latach  w radio, Allison podjął pracę jako emcee na północnoamerykańskie  tournee gwiazdy muzyki country    Texa Rittera . Pracując na trasie, zaproponował Ritterowi piosenkę ,którą napisał, "When You Leave, Don't Slam the Door", którą piosenkarz zamienił na nr 1.  na listach przebojów country. Ten sukces ostatecznie doprowadził   Allisona do stacji radiowej w Nashville, Tennessee , gdzie pozostał aż do akceptacji jego oferty od stacji w Pasadenie w Kalifornii .

Pracując w radiu i telewizji na Zachodnim Wybrzeżu , Allison kontynuował pisanie muzyki, z których wiele napisał ze swoją  pierwszą żoną, Audrey. Osiągnął sukces z utworem nagranym przez piosenkarza country Farona Younga i wielkim hitem  nastoletniego idola Tommy Sandsa  "Teen Age Crush '".
 W 1959 roku, Joe i Audrey Allison napisali swoją najsłynniejszą piosenkę "He'll Have to Go ", który początkowo był nagrany przez Billy Browna. Późniejsza wersja   Jima Reevesa została    platynową płytą , a piosenka została nagrana z powodzeniem przez ponad stu innych artystów jak Elvis Presley , Bing Crosby , Tom Jones , Eddy Arnold , a nawet lider big bandu  Guy Lombardo . W tym samym roku został zatrudniony przez  Liberty Records,by stworzyć swój dział muzyki country. W Liberty podpisał pierwszy kontrakt nagraniowy Willie Nelsona .

Allison jest wymieniony jako współautor   piosenki- odpowiedzi " He'll Have to Stay ", który doszedł do  # 4 na liście pop USA nagrany przez Jeanne Blacka w 1960 roku.

W 1965 roku powrócił do Nashville  jako szef działu muzyki country w Dot Records . Po dwóch latach pracy w wytwórni Dot, objął stanowisko szefa działu muzyki country Capitol Records , gdzie przebywał do roku 1974. W 1974 roku prawie na emeryturze,  założył własną działalność w niepełnym wymiarze czasu   produkowania płyt razem z żoną jako dystrybutorem obrazów i antyków.
Podczas pobytu w branży muzycznej, Joe Allison zdobył siedem ASCAP Award za produkcję płyt i pięć nagród BMI . W 1976 roku został wybrany do Disc Jockey Hall of Fame, a dwa lata później został wprowadzony do Nashville Songwriters Hall of Fame . 

                                                                      Piosenki na listach przebojów

[solo] 1946 When You Leave Don't Slam the Door Tex Ritter 3.Country Chart 1955 Live Fast, Love Hard, Die Young / Forgive Me Dear Faron Young 1.Country Chart [with Joe Allison , Faron Young, Gertrude Cox & Jack Rhodes] 1956 It's a Great Life (If You Don't Weaken) / For the Love of a Woman Like You Faron Young 5.Country Chart [with Audrey Allison] 02/1957 Teenage Crush Tommy Sands 2.US 12/1959 He'll Have to Go Jim Reeves 2.US/12.UK 02/1964 He'll Have to Go Solomon Burke 51.US [with Audrey Allison, Charles Randolph Grean] 05/1960 He'll Have to Stay Jeanne Black 4.US/41.UK [with Hank Cochran] 1962 I'd Fight the World Hank Cochran 23.Country Chart 07/1974 I'd Fight the World Jim Reeves 51.UK [with , Audrey Allison, Harlan Howard, Benny Davis, Joe Burke, Mark Fisher, Ralph Freed, Jerry Livingston & Eddie Masterson] 12/1964 Tribute to Jim Reeves Larry Cunningham & the Mighty Avons 40.UK [with Red Lane] 1969 Love Is Just a State of Mind Roy Clark 57.Country Chart

 

Zones

Zones był  brytyjskim punk i power popowym zespołem założonym w 1977 roku, po upadku PVC2.

PVC2 stanowili Midge Ure (przyszły frontman Ultravox ) na gitarze, Russell Webb na basie, Billy McIsaac na klawiszach i Kenny Hyslop na bębnach. Pod koniec 1977 roku, Ure opuścił PVC2 dołączyć do Rich Kids z Glenem Matlockiem.
 Następnie Webb, Hyslop i McIsaac wezwali  Alexa Harveya , kuzyna Willie Gardnera by zastąpił Ure na gitarze i wokalu,w ten sposób został  utworzony Zones. W 1979 roku wydali    "Under Influence", album   post punkowy.

Jednak wkrótce potem zespół się rozpadł - Gardner dołączył do Endgames, z oryginalnym perkusistą Simple Minds,Brianem McGee, McIsaac przeniósł się do szkoły fortepianu w Glasgow, a Webb i Hyslop dołączyli do Skids.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Stuck With You/No Angels	Zones	02.1978	-	-	Zoom ZUM 4	[written by Webb]
Sign Of The Times/Away From It All	Zones	07.1978	-	-	Arista ARIST 205	[written by McIsaac, Gardner, Hyslop][produced by Graeme Douglas]
Looking To The Future/Do It All Again	Zones	05.1979	-	-	Arista ARIST 265	[written by McIsaac][produced by Tim Friese-Greene]
Mourning Star/Under Influence	Zones	07.1979	-	-	Arista ARIST 286	[written by Gardner][produced by Tim Friese-Greene]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Under Influence	Zones	06.1979	-	-	Arista SPART 1095	[produced by Tim Friese-Greene]

Aggro

Wytwórnia Aggro została utworzona przez Iris ''Riss" Chantelle , uprzednio członkinie grup wokalnych The Lana Sisters i Chantelles, jako spółka zależna od jej wydawnictwa "Chantelle Music ". Wydała co najmniej trzy single, ale przetrwała cztery lata.
 Pierwszy singiel, Noli York's, "La La Love To Love Ya"/"Downfall" (AG-1), ukazał się w październiku 1979 roku, ale z jakiegoś powodu  drugi , "Second Hand Rag", Fanny & Danny,nie został wydany do lipca 1981r.

Ponownie, więcej niż po roku   przyszedł AG-3 ; to była kolejna płyta Noli York, "Miles Away" i ukazała się we wrześniu 1982 roku. Po artykule w "Music Week" powiedziała, że "La La Love To Love Ya" miała być rozprowadzana przez Pinnacle, ale "Music Master" stwierdził, że Selecta spełniła swoje zadanie. Pinnacle dystrybuowała oba single  z lat 80-tych. Sprzedaż wszystkich trzech   była dość mała. Można by pomyśleć, że wytwórnia nazwana Aggro była poświęcona punk rockowi, ale Nola Jork była  kolejnym wcieleniem ex-Chantelle i Fanny & Danny.

                               Katalog wytwórni:

	Nola York A: La La Love To Love Ya B: Downfall		Aggro UK	AG 1	14 Sep 1979	7"
	Fanny 'n' Danny A: Second Hand Rag B: 'Til You Been There		Aggro UK	AG-2	Jul 1981	7"
	Nola York A: Miles Away B: Sweet Desire		Aggro UK	AG 3	Sep 1982	7"

Agra

Wytwórnia Agra miała ścisły związek z inną firmą nagrywającą Tank Records (q.v.); szereg utworów napisanych przez twórców, którzy mieli nagrania w Tank Records zostały opublikowane przez Agra Music, co sugeruje, że być może  zaczynała jako wydawnicze ramię Tank.
 Jako wytwórnia wydała co najmniej trzy single  i trzy LP w latach 1979-80. Numery katalogowe zostały zapożyczone z serii używanej przez Tank i design etykiet miał bliskie podobieństwo do wytwórni Tank z tego okresu.
Strona 'B' EP-ki Barbara Jo Sound zawierała obrazek artystów  , pozostawiając opis na stronie A.

                                   Katalog wytwórni:

 

	Overland Express On The Right Track A1: The Bottle Let Me Down A2: Mamma's Don't Let Your Babies Grow Up To Be Cowboys B1: Gypsy Woman B2: Donna On My Mind		Agra UK	BSS 355	1979	EP
	Barbara Jo Sound A1: Are You Going Our Way A2: Mississippi B1: Say Goodbye To You B2: Ghost Riders In The Sky		Agra UK	BSS 373	1979	EP
	Palas Katss A1: If You Were Me B1: Fly Me To The Sun B2: A Little Bit Of Us		Agra UK	BSS 377	1980	7"

Brainticket

Brainticket to szwajcarski zespół grający wyrafinowaną i bardzo przestrzenną odmianę progresywnego rocka, opartego na bogactwie instrumentów i psychodelicznych efektach dźwiękowych. Słychać echa Pink Floyd oraz niemieckich grup takich jak Agitation Free oraz Amon Düül II.
Zespół powstał w 1968r, z inicjatywy urodzonego w Belgii klawiszowca Joela Vandroogenbroecka. Zadebiutował wydaną w 1971r. w Niemczech płytą "Cottonwoodhill". Wkrótce potem drogi muzyków rozeszły się, a Vandroogenbroeck założył nowe wcielenie Brainticket razem z perkusistą Barneyem Palmem. W skład zespołu weszli muzycy ze Szwajcarii, Włoch i Niemiec.
Skład zespołu często się zmieniał, najbardziej popularnymi członkami byli Joel Vandroogenbroeck (organy, flet), Ron Bryer (gitara), Werni Frohlich (bas), Cosimo Lampis (perkusja), Wolfgang Paap (tabla), Dawn Muir (wokal), Carole Muriel (śpiew, cytra), Hellmuth Kolbe (potencjometry, generatory, i efekty dźwiękowe).

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [Ger]	Komentarz
Cottonwoodhill	Brainticket	01.1971	-	-	Bellaphon BLPS 19019	[produced by Hellmuth Kolbe, Bischof]
Psychonaut	Brainticket	.1972	-	-	Bellaphon BLPS 19104	[produced by Brainticket]
Celestial Ocean	Brainticket	.1973	-	-	RCA Victor LSP 10 406	[produced by Gianni Grandis]
Adventure	Brainticket	.1980	-	-	Brainticket BT 80-1 [Szwaj]	-
Voyage	Brainticket	.1982	-	-	Brainticket BT 80-2 [Szwaj]	-
Alchemic Universe	Brainticket	.2000	-	-	FünfUndVierzig Fünfundvierzig 124	[produced by Joël Vandroogenbroeck, Lance Bunda]
Past Present & Future	Brainticket	02.2015	-	-	Purple Pyramid ‎ CLP 2069 [US]	-

Pop Will Eat Itself

Grupa angielska Powstała w 1984 w Stourbridge. Pierwszy skład: Clint Mansell (7.01.1963, Coventry) - voc, g, Adam Mole (1962, Stourbridge) - k, Richard March (właśc. Richard Paul March; 4.03.1965/ York)-b, Graham Crabb (właśc. Graham Charles Crabb; 10.10.1964, Streetly, West Midlands) - voc, dr. Mansell, Mole i Crabb występowali już razem w zespole From Eden (z Milesem Huntem - voc i Malcolmem Treece'em - g, późniejszymi twórcami The WONDER STUFF, oraz Chrisem Fradgleyem - b.
Wiosną 1986 Mole zrezygnował z gry na instrumentach klawiszowych i sięgnął po gitarę. W 1992 Crabba zastąpił Fuzz Townshend (31.07.1964, Birmingham) - dr, znany z zespołów Kirks Equator, General Public i Pigbros.
W pierwszych miesiącach działalności posługiwała się nazwą Wild And Wondering (tytuł debiutanckiego albumu Wasted Youth). Wiosną 1986 zmieniła ją na Pop Will Eat Itself (tytuł artykułu Davida Quanticka w "New Musical Express" o zespole Jamie Wednesday, z którego później wyłonił się duet CARTER THE UNSTOPPABLE SEX MACHINE, wieszczącego rychłe wyczerpanie się inwencji twórców pop music).
Jako Wild And Wondering zadebiutowała w styczniu 1985 w Loft Club w Birmingham. Wkrótce potem nagrała własnym kosztem kasetę "Jacked Up And Really Aching", którą rozprowadzała na koncertach. Niebawem dorobiła się też pierwszej płyty, czwórki "2000 Light Ales From Home" (Iguana, 1986), nagranej z gościnnym udziałem Hunta i Treece'a. Była wówczas pod silnym wpływem zespołu Wasted Youth, miała zresztą w repertuarze kilka jego utworów, np. Paris France.
Jako Pop Will Eat Itself zaprezentowała się po raz pierwszy w maju 1986 publiczności klubu The Mere w Stourbridge Art College. Wykonała kilka znanych piosenek, m.in. Boys Don't Cry The Cure. Kilka dni później zrealizowała kosztem sześćdziesięciu funtów następną czwórkę: "The Poppies Say Grrr..." (Desperate, 1986). Promowała ją na wspólnych koncertach z PRIMAL SCREAM, The Mighty Lemon Drops i The Shop Assistants. Zwróciła na siebie uwagę, o czym świadczyły choćby nagrania dla Radia BBC na zamówienie słynnego prezentera Johna Peela.
Znalazła też menażera - Craiga Jenningsa, szefa małej firmy płytowej Chapter 22. Dla niej przygotowała kolejną już czwórkę "Poppiecock", wydaną jeszcze w 1986. W tym samym czasie ukazał się album "Poppiecock-The Poppies playfive a sides", powtarzający zawartość "The Poppies Say Grrr..." i "Poppiecock". Tym płytom zawdzięczała już wysokie notowania na listach przebojów firm niezależnych.
Recenzenci porównywali takie jej piosenki, jak There's A Psychopath In My Soup, The Black Country Chainstore Massacreee, Monogamy czy Oh Grebo I Think I Love You, do przebojów Damned i Buzzcocks. Chwalono chwytliwe melodie oraz spontaniczne, ekspresyjne, chociaż dość prostackie wykonanie. Zachwycano się dowcipnymi tekstami. Próbowano postawić grupę na czele nowego ruchu w angielskim rocku, nazwanego grebo (termin wzięty z piosenki On Grebo l Think I Love You), a reprezentowanego też przez zespoły Gaye Bykers On Acid, Crazyhead i Zodiac Mindwarp. Jednakże czwórka przyjaciół, nic sobie nie robiąc z oczekiwań dziennikarzy, już niebawem zwróciła się ku zupełnie innej muzyce.
Na płytach z lat 1987 i 1988, nadal nagrywanych dla Chapter 22 - oprócz albumu "Box frenzy" były to czwórka "The Covers" oraz takie single jak Beaver Patrol, There Is No Love Between Us Anymore \ Def Con One -dała wyraz fascynacji dokonaniami Beastie Boys, Run-D.M.C. i Public Enemy. Zaproponowała własną odmianę stylu tych zespołów, z pogranicza rapu i ostrego rocka, tworzoną z pomysłowym zastosowaniem techniki samplingu i z użyciem automatów perkusyjnych.
Często proponowała wówczas przeróbki piosenek znanych z innych wykonań, np. Love Missile F1-11 Sigue Sigue Sputnik, Orgone Accumulator Hawkwind i Beaver Patrol The Vikings, a własne kompozycje, np. Hit The Hi-Tech Groove, U.B.L.U.D., No Love \ Def Con One, urozmaicała cytatami z przebojów artystów tak różnych, jak Nat King Cole i L. L. Cool J.
Świadectwem popularności, jaką zdobyła w tym czasie, były zaproszenia do udziału w europejskim tournee Run-D.M.C. i Public Enemy, a także w jednym z pierwszych międzynarodowych festiwali rockowych w Związku Radzieckim. Wyrazem uznania było też zainteresowanie ze strony potentatów fonograficznych. Nie zlekceważyła go i jesienią 1988 podpisała kontrakt z RCA. Pożegnaniem z Chapter 22 był album przekrojowy "Now for a feast", częściowo powtarzający zawartość pierwszego albumu, natomiast pierwszą płytą nagraną dla nowej firmy - singel Can U Dig It z lutego 1989, wyprodukowany przez Davida Steele'a i Andy'ego Coxa z Fine Young Cannibals.
W okresie współpracy z RCA, wierna stylowi wypracowanemu wcześniej, ugruntowała swój sukces. Jej płyty pojawiały się na listach bestsellerów, np. single Wise Up! Sucker, Touched By The Hand Of Cicciolina, Bulletproof, X Y And Zee, 92 Degrees, Karmadrome, Bulletproof i Get The Girl! Kill The Baddies!, czwórka "Very Metal Noise Pollution" (1989) oraz albumy This is the day,this is the hour,Cure for sanity,The looks or the lifestyle.
Entuzjastycznie przyjęto jej występ podczas festiwalu w Reading w 1989, tryumfem były też niektóre koncerty w ramach długiego tournee po Stanach wkrótce potem. Recenzentów przestała jednak pociągać bezpretensjonalność grupy - coraz częściej wytykali jej naiwność i amatorski poziom wykonania. Nadal wszakże chwalili dość inteligentne, zazwyczaj zabawne teksty takich utworów, jak Touched By The Hand Of Cicciolina - hołd dla Ciccioliny, włoskiej gwiazdy filmów pornograficznych, znanej też z działalności politycznej, Another Man's Rhubarb - portret Jacka Nicholsona, Eat Me Drink Me Love Me Kill Me \ Token Drug Song - drwina z naiwnych prób ucieczki od problemów codzienności w odurzenie alkoholowe i narkotyczne.
Podziwiano też umiejętny dobór samplowanych cytatów z takich piosenek, jak Bohemian Rhapsody Queen, No More Mr. Nice Guy Alice Coopera, Holidays In The Sun The Sex Pistols czy dialogów z filmów w rodzaju Łowcy robotów Ridleya Scotta.
W 1993 założyła własną firmę fonograficzną Infectious. Pierwszymi płytami, jakie w niej wydała, były single, np. Familus Horribilus z września tego roku i Ich bin ein Auslander (utwór o wymowie antyrasistowskiej, nagrany razem z zespołem Fun-Da-Mental) z lutego 1994.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sweet Sweet Pie/The Devil Inside/Runaround	Pop Will Eat Itself	02.1987	100[1]	-	Chapter 22 CHAP 11	[ Written-By - Pance]
Love Missile F1-11/Hack Attack	Pop Will Eat Itself	05.1987	78[3]	-	Chapter 22 CHAP 13	[ Written-By - Anthony James, Martin Degville and Neal Whitmore][produced by Giorgio Moroder]
Beaver Patrol/Bubbles	Pop Will Eat Itself	10.1987	76[1]	-	Chapter 22 CHAP 16	[ Written-By - Tim Archibald]
There Is No Love Between Us Anymore/Picnic In The Sky	Pop Will Eat Itself	07.1988	66[1]	-	Chapter 22 L CHAP 20	[ Written-By -Graham Crabb][produced by Robert Gordon]
Def con 1/Inside You (The Poppies on Patrol In Gothenberg)	Pop Will Eat Itself	07.1988	63[4]	30.Modern Rocks Tracks	Chapter 22 PWEI 001	[ Written-By - Vestan Pance][produced by Flood]
Can U dig it?/Poison To The Mind	Pop Will Eat Itself	02.1989	38[4]	-	RCA PB 42621	[ Written-By - Vestan Pance][produced by Flood]
Wise Up! Sucker/Orgyone Stimulator	Pop Will Eat Itself	04.1989	41[3]	-	RCA PB 42761	[ Written-By - Vestan Pance][produced by Mr X, Mr Y]
Very metal noise pollution EP.	Pop Will Eat Itself	09.1989	45[3]	-	RCA PD 42894	-
Touched by the hand of Cicciolina/The Incredi-Bull Mix	Pop Will Eat Itself	06.1990	28[4]	-	RCA PB 43735	[ Written-By - Vestan Pance][produced by Flood]
Dance of the mad/Preaching To The Perverted Remixed	Pop Will Eat Itself	10.1990	32[2]	-	RCA PB 44023	[ Producer - Flood][ Written By - Vestan Pance]
X,Y and Zee/Axe Of Men	Pop Will Eat Itself	01.1991	15[4]	11.Modern Rocks Tracks	RCA PB 44243	[ Producer - Flood][ Written By - Vestan Pance]
92 Degrees/The Incredible PWEI vs Dirty Harry	Pop Will Eat Itself	05.1991	23[3]	-	RCA PB 44555	[ Producer - Ben Wolf, Andy Dean][ Written By - Vestan Pance]
Karmadrome/Eat Me, Drink Me, Love Me, Kill Me	Pop Will Eat Itself	05.1992	17[2]	-	RCA PB 45467	[ Written By - Vestan Pance][ Producer - Boilerhouse]
Bulletproof	Pop Will Eat Itself	08.1992	24[1]	-	RCA 74321110137	[ Written By - Vestan Pance][ Producer - Boilerhouse]
Get the girl,kill the baddies	Pop Will Eat Itself	01.1993	9[4]	-	RCA 74321128802	[ Producer - Boilerhouse]
RSVP/Familus Horribilus	Pop Will Eat Itself	10.1993	27[2]	-	Infectious INFECT 01CD
Ich bin ein auslander/C.P.I. #2	Pop Will Eat Itself	03.1994	28[2]	-	Infectious INFECT 4G	[ Written By - Vestan Pance, Townshend][ Producer - PWEI, Brian 'Chuck' New]
Everything' s cool?/Wild West	Pop Will Eat Itself	09.1994	23[2]	-	Infections INFECT 9 SG	[ Written By - Vestan Pance][ Producer - PWEI, Brian 'Chuck' New]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
This is the day,this is the hour	Pop Will Eat Itself	05.1989	24[2]	169[6]	RCA PL 74 141	[produced by Flood]
Cure for sanity	Pop Will Eat Itself	11.1990	33[3]	-	RCA PL 74 828	[produced by Flood]
The looks or the lifestyle	Pop Will Eat Itself	09.1992	15[3]	-	RCA 74321102650	[produced by Boilerhouse]
At Weirds Bar And Grill	Pop Will Eat Itself	03.1993	44[1]	-	RCA 74321 13343 1	[ Producer - Arthur Smithee ]
16 Different Flavours Of Hell	Pop Will Eat Itself	11.1993	73[1]	-	RCA 74321 15317 2	-
Dos dedos mis amigos	Pop Will Eat Itself	10.1994	11[2]	-	Infectious INFECT 10CDX	[ Producer - PWEI, Bryan "Chuck" New]
Two fingers my friends	Pop Will Eat Itself	03.1995	25[2]	-	Infectious INFECT 10CDRX
New Noise Designed by a Sadist	Pop Will Eat Itself	10.2011	187[1]	-	Cooking Vinyl	[ Producer -Graham Crabb]

Pretenders

PRETENDERS, - zespół brytyjski. Powstał w 1978 w Londynie z inicjatywy Chrissie Hynde (7.09.1951, Akron, Ohio, Stany Zjednoczone) - voc, g.
Początkowo współtworzyli go
James Honeyman-Scott (4.11.1956, Hereford ur. 16 06 1982, Londyn) - g.
Pete Farndon (12.06.1952 Hereford - 14.04.1983, Londyn) - d i
Martin Chambers (4.09.1951, Hereford) - dr.
W 1983 ustalił się inny skład: Hynde, Chambers, Robbie Mclntosh - g, voc, Malcolm Foster - b.
W 1986 Chambersa i Fostera zastąpili T.M. Stevens - b i Blair Cunningham - dr, dołączył też Bernie Worrell - k.
W 1987 odeszli kolejno Stevens, Worrell i Mclntosh, wrócił jednak Foster, a bliska współpracę z zespołem nawiązał też Johnny Marr -g. były członek The SMITHS. Skład z 1990: Hynde, Cunningham, Mitchell Froom - k. Billy Bremner - g, John McKenzie - dr.
Hynde już na początku lat siedemdziesiątych występowała w Akron z grupami Sat. Sun. Mat., Chi Pig i Jack Rabbit. Później przeniosła się do Europy i współpracowała z The Frenchies (w Paryżu), Masters Of The Backside, The Berk Brothers, Johnny Moped Band i The Moors Murderers (w Londynie).

The Pretenders to brytyjska formacja, która zrodziła się na gruzach punk rocka. Często kojarzona z nurtem nowej fali grupa swoją popularność zawdzięcza intrygującej liderce, a zarazem wokalistce - Chrissie Hynde. Twórczyni The Pretenders urodziła się w Akron, w amerykańskim stanie Ohio.

W młodości spędzała trochę czasu w kręgach hipisowskich i podkochiwała się w gwiazdach rocka, które podziwiała na koncertach w Cleveland. Przeszła też na wegetarianizm i przeżyła fascynację buddyzmem. Podczas nauki w szkole o profilu artystycznym udzielała się w zespole muzycznym Sat. Sun. Mat. W 1973 roku odłożyła wystarczającą ilość pieniędzy na długo planowaną przeprowadzkę do Londynu, gdzie dzięki wykształceniu szybko dostała możliwość robienia kariery w firmie architektonicznej. Przepracowała w niej osiem miesięcy, aż do momentu kiedy na jej drodze stanął jeden z najbardziej wpływowych rockowych dziennikarzy - Nick Kent, który załatwił jej posadę w znanym muzycznym magazynie "New Musical Express". Później pracowała też w SEX - słynnym sklepie odzieżowym Malcolma McLarena i Vivienne Westwood.

Po nieudanych próbach założenia własnego zespołu, z pomocą Chrissie przyszedł, wspomniany McLaren, menedżer Sex Pistols, który powierzył jej funkcję gitarzystki w projekcie Masters Of Backside. Niestety, Hynde dość szybko opuściła zespół. Grupa dała się później poznać szerszej publiczności jako The Damned. Podobnie krótko trwała jej współpraca z kontrowersyjną punkową formacją The Moors Murderes (już sama nazwa zespołu, nawiązująca do dwójki nieletnich morderców, budziła zgorszenie).

W 1978 roku Chrissie założyła The Pretenders. Pierwszym członkiem formacji był basista Pete Farndon, którego artystka poznała w jednym z barów. Po wspólnym jam session został poproszony przez Hynde o pomoc w uformowaniu zespołu. Farndon zwerbował do kapeli kolejnego gitarzystę - Jamesa Honeymana-Scotta, który z kolei wciągnął do The Pretenders perkusistę - Martina Chambersa.

Po roku wspólnych prób gotowy był materiał na płytę. Najpierw przyszły jednak single, które wzbudziły uwagę krytyków - "Stop Your Snobbing", "Kid" i "Brass In Pocket". Nie tylko Wielka Brytania przyjęła The Pretenders z otwartymi ramionami. W Stanach Zjednoczonych ostatni z singli zajął 14. miejsce notowania "Billboardu". Sukces zarówno komercyjny, jak i artystyczny osiągnął też pełny album grupy - "Pretenders", wydany w 1980 roku. Poza niewątpliwie dobrym materiałem, zespół posiadał solidny atut w postaci energicznej i agresywnej wokalistki. Była to jedna z niewielu hardrockowych formacji, której liderką była kobieta.

Niedługo po wydaniu kolejnego krążka -"Pretenders II", który nie odniósł już tak dużego sukcesu jak debiut, z zespołu wyleciał basista i były kochanek wokalistki - Pete Farndon. Zaledwie dwa dni po tym wydarzeniu na skutek przedawkowania heroiny i kokainy zmarł Honeyman-Scott. Po roku Farndon dołączył do gitarzysty, umierając również w wyniku zażycia śmiertelnej dawki narkotyków.

Po dokooptowaniu do składu The Pretenders nowego basisty - Malcolma Fostera, oraz gitarzysty - Roberta McIntosha, grupa wydała trzeci album "Learning To Crawl", poprzedzony singlem "Middle Of The Road". Płyta zawierała kompozycje utrzymane w klimacie energicznego rocka, ale także melancholijne ballady. Zestaw osiągnął spodziewany sukces, a dowodem na doskonałą pozycję grupy był jej udział w słynnym charytatywnym koncercie Live Aid w 1985 roku, gdzie wystąpiła obok największych gwiazd ówczesnej muzyki.

Podczas prac nad kolejnym wydawnictwem liderka The Pretenders postanowiła usunąć ze składu Martina Chambersa i Malcolma Fostera. Pomimo, iż wydana w 1986 roku płyta "Get Close" zawiera materiał, za który w dużej mierze odpowiedzialni są ci dwaj muzycy, oficjalnymi artystami, którzy wzięli udział w jego tworzeniu byli basista T.M. Stevens i perkusista Blair Cunningham. "Get Close" zawierał jeden z większych hitów formacji - "Don't Get Me Wrong". Spora popularnością cieszył się też inny singel z tej płyty - "Hymn To Her".

Po dłuższej przerwie, w 1990 roku, Chrissie Hynde pod szyldem The Pretenders wypuściła krążek "Packed!". Jedynym stałym członkiem grupy była jego liderka i założycielka. Inni artyści traktowani byli jako muzycy sesyjni (łącznie z Cunninghamem, który nagrał partie perkusji w każdej kompozycji). Oprócz nowych autorskich utworów, na "Packed!" znalazło się miejsce dla coveru dzieła Hendriksa - "May This Be Love". Album list przebojów nie podbił. Dopiero wydana po trzech latach ciszy płyta "Last Of The Independents" zwróciła na siebie uwagę stacji radiowych dzięki singlowemu przebojowi "I'll Stand By You". Hynde pozwoliła sobie na nietypowy dla siebie ruch, zatrudniając duet słynnych twórców przebojowych kompozycji - Billy'ego Stainberga i Tomma Kelly'ego.

Chrissie w ostatnich latach bardziej skupia się na swojej działalności politycznej, propagowaniu wegetarianizmu i współpracy z Greenpeace, niż na tworzeniu kolejnych hitów, tym bardziej, że żadne z jej ostatnich muzycznych dzieł nie okazało się tak dużym sukcesem, jak starsze wydawnictwa.

Muzyczna droga formacji jednak trwa i pomimo ogromnej konkurencji ze strony młodych, rockowych kapel, grupa nagrywa nowe albumy. W 2008 roku ukazał się longplay "Break Up The Concrete", całkiem dobrze przyjęty przez nowe pokolenie słuchaczy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Stop your sobbing/The phone call UK side B:The wait	Pretenders	02.1979	34[9]	65[5][06.80]	Real ARE 6/Sire 49 605	[oryginalnie nagrana przez The Kinks w 1964r][written by Ray Davies][produced by Nick Lowe]
Kid/Tattooed love boys	Pretenders	07.1979	33[7]	-	Real ARE 9/-	[written by Chrissie Hynde][produced by Chris Thomas]
Brass in pocket [I'm special]/Space invader UK side B:Swingin London	Pretenders	11.1980	1[2][17]	14[22]	Real ARE 11/Sire 49 181	[written by James Honeyman-Scott, Chrissie Hynde][produced by Chris Thomas]
Talk of the town/Cuban slide and slide	Pretenders	04.1980	8[8]	-	Real ARE 12/-	[written by Chrissie Hynde][produced by Chris Thomas]
Message of love/Porcelan	Pretenders	02.1981	11[7]	5.Mainstream Rock	Real ARE 15/-	[written by Ray Davies ][produced by Chris Thomas]
Day After Day /In the sticks	Pretenders	09.1981	45[4]	-	Real ARE 17/-	[written by James Honeyman-Scott, Chrissie Hynde][produced by Chris Thomas]
Louie Louie/In the sticks	Pretenders	10.1981	-	110[1]	-/Sire 49 819	[written by Chrissie Hynde]
I go to sleep/Waste not,want not UK side B:The english rose	Pretenders	11.1981	7[10]	-	Real ARE 18/Sire 49 861	[composed by Ray Davies-The Kinks][produced by Chris Thomas]
Back on the chain gang/My city was gone	Pretenders	10.1982	17[9]	5[24]	Real ARE 19/Sire 29 840	[written by Chrissie Hynde ][produced by Chris Thomas][piosenka z filmu "The king of komedy"]
2000 miles/The law is the law	Pretenders	11.1983	15[19]	-	Real ARE 20/-	[written by Chrissie Hynde ][produced by Chris Thomas]
Middle of the road/2000 miles	Pretenders	12.1983	81[2]	19[14]	Real ARE 21/Sire 29 444	[written by Chrissie Hynde ][produced by Chris Thomas]
Show me/Fast or slow [The law's the law]	Pretenders	03.1984	-	28[13]	-/Sire 29 317	[written by Chrissie Hynde ][produced by Chris Thomas]
Thin line between love and hate/Time the avenger [live]	Pretenders	06.1984	49[4]	83[5]	Real ARE 22/Sire 29 249	[written by Jackie Members/Richard Poindexter/Robert Poindexter ][produced by Chris Thomas]
Don' t get me wrong/Dance!	Pretenders	10.1986	10[11]	10[18]	Real /WEA YZ 85/Sire 28630	[written by Chrissie Hynde ][produced by Bob Clearmountain/Jimmy Iovine ][1[3].Mainstream Rock]
Hymn to her/Room full of mirrors	Pretenders	12.1986	8[13]	-	Real /WEA YZ 93/Sire 28 354	[written by Meg Keene ][produced by Bob Clearmountain/Jimmy Iovine ]
My baby/Room full of mirrors UK side B:Tradition of love	Pretenders	02.1987	84[3]	64[7]	Real /WEA YZ 110/Sire 28 496	[written by Chrissie Hynde][produced by Bob Clearmountain/Jimmy Iovine ][1[2].Mainstream Rock]
If There Was A Man/Into Vienna	Pretenders 007	08.1987	49[6]	-	Real YZ 149/Warners 28 259	[written by John Barry/Chrissie Hynde ][produced by John Barry/Paul Staveley O'Duffy ]
Never Do That/Not a second time	Pretenders	05.1990	81[2]	4.Mainstream Rock	Real YZ 469/Warners 19 820
I' ll stand by you/Rebel rock me	Pretenders	04.1994	10[10]	16[30]	Real YZ 815/Sire 18 160	[written by Billy Steinberg/Chrissie Hynde/Tom Kelly ][produced by Ian Stanley ]
Night in my veins/Angel of the morning UK side B:Bad boys get spanked	Pretenders	07.1994	25[6]	71[8]	Real YZ 825/Sire 18 163	[written by Billy Steinberg/Chrissie Hynde/Tom Kelly ][produced by Ian Stanley ]
I'll stand by you/977	Pretenders	04.1994	10[10];B:66[3]	16[30]	Real YZ 848/-	[written by Billy Steinberg/Chrissie Hynde/Tom Kelly ][produced by Ian Stanley ][B:produced by Stephen Street]
Kid '95/The isle of view	Pretenders	10.1995	73[3]	-	WEA WEA 014/-	[written by Chrissie Hynde ][produced by Stephen Street ]
Fever Pitch EP.	Pretenders, La's, Orlando, Neil MacColl, Nick Hornby	05.1997	65[3]	-	WEA /-	[written by Gerry Goffin/Carole King/Boo Hewerdine/Neill MacColl/Gary Clark/Tim Hardin ][produced by Stephen Street/Orlando/Boo Hewerdine/Neill MacColl ]
Human/The homecoming	Pretenders	05.1999	33[11]	-	WEA WEA 0207	[written by Peiken/McEntee][produced by Stephen Hague ]
Popstar/The needle and the damage done	Pretenders	08.1999	128[1]	-	WEA WEA 219/-	[written by Chrissie Hynde, Adam Seymour]
You Know Who Your Friends Are	Pretenders	05.2003	84[2]	-	Eagle EAGXS 257/-
Saving Grace	Pretenders	08.2003	174[2]	-	-/-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Pretenders	Pretenders	01.1980	1[4][35]	9[78]	Real RAL 3	[platinium-US][gold-UK][produced by Chris Thomas ]
Extended play	Pretenders	04.1981	-	27[29]	Sire 3563 [US]	[produced by Chris Thomas]
Pretenders II	Pretenders	08.1981	7[29]	10[19]	Real SRK 3572	[gold-US][silver-UK][produced by Chris Thomas]
Learning to crawl	Pretenders	01.1984	11[16]	5[42]	Real WX 2	[platinium-US][gold-UK][produced by Chris Thomas]
Get close	Pretenders	11.1986	6[28]	25[29]	WEA WX 68	[gold-US][gold-UK][produced by Bob Clearmountain/Jimmy Iovine ]
The singles	Pretenders	11.1987	6[60]	69[15]	WEA WX 125	[3x-platinium-UK][gold-US][produced by Chris Thomas/Nick Lowe ]
Packed!	Pretenders	05.1990	19[5]	48[17]	WEA WX 346	[produced by Mitchell Froom]
Last of the independents	Pretenders	05.1994	8[14]	41[22]	Sire 45572 [US]	[gold-US][Gold-UK][produced by Ian Stanley ]
The isle of view	Pretenders	10.1995	23[10]	100[5]	WEA 0630120592	[produced by Stephen Street]
Viva El Amor	Pretenders	06.1999	32[4]	158[2]	WEA 3984271522	[produced by Stephen Hague/Stephen Street/Bob Clearmountain ]
Greatest hits	Pretenders	09.2000	21[40]	-	Warner Esp 8573846072	[gold-UK][produced by Bob Clearmountain/Chris Thomas/Ian Stanley/Jimmy Iovine/John Shaw/Moodswings/Nick Lowe/Ray Falconer/Stephen Hague/UB40 ]
Loose screw	Pretenders	05.2003	55[2]	179[1]	Eagle EAGCD 256	[produced by Kevin Bacon/Jonathan Quarmby/Marius De Vries ]
The Best of/Break Up the Concrete	Pretenders	10.2008	35[3]	-	Rhino 2564689334	[produced by The Pretenders/Steve Bing ]
Alone	Pretenders	11.2016	40[1]	150	BMG 538243611	[produced by Dan Auerbach]