środa, 11 stycznia 2017

Happy Mondays

Happy Mondays-grupa brytyjska. Utworzona w 1980 w Manchesterze, działała do 1993. Skład: Shaun Ryder (23.08.1962, Little Hulton) - voc, Mark Day - g, Paul Davis - k, Paul Ryder - b, Gary Whelan - dr, Mark "Bez" Berry - perc, taniec. Debiutowała w klubach Manchesteru. W 1985 podpisała kontrakt z tamtejszą firmą Factory. Pierwsze płyty - czwórka "Forty Five" z września 1985, single Freaky Dancing z czerwca 1986, Tart Tart z marca 1987 i Twenty Four Hour Party People z października 1987 oraz album Happy Mondays' squirrel and G-Man Twenty Hour Party People Plastic Face Carnt Smile z maja 1987 (jego producentem był John Cale) - zawierały dość naiwny repertuar rockowy, zwracający co najwyżej uwagę aurą spontaniczności, i przeszły bez echa.
Uznanie i popularność zdobyła płytą Bummed. Nagrała ją w sierpniu 1988 w studiu Slaughterhouse w Great Driffield przy pomocy Martina Hannetta, nadwornego producenta firmy Factory, oraz kilku instrumentalistów sesyjnych, m.in. Steve'a Hopkinsa - p , Dave'a Hassella -perc. Album trafił na rynek w listopadzie tego samego roku. Przywoływał skojarzenia z dorobkiem The Rolling Stones z okresu, gdy próbowali stworzyć na bazie murzyńskiego rhythm'n'bluesa własną odmianę rocka psychodelicznego. Świadectwem fascynacji rhythm'n'bluesem był choćby sposób śpiewania Shauna Rydera i gry na gitarze Marka Daya (Wrote For Luck, Performance, Country Song, Mad Cyril); dowodem zauroczenia angielską psychedelią - przede wszystkim użycie takich instrumentów, jak melotron (Do It Better) czy sitar (Lazyitis). Muzyka wypełniająca album zrodziła się wszakże w manchesterskich klubach tańca, jak słynna Hacienda, z panującej w nich orgiastycznej atmosfery, pod wpływem przebojów w stylu acid house, a najważniejszym jej elementem stawał się już wówczas charakterystyczny, hipnotyzujący, rave'owy rytm (Moving In With, Mad Cyril, Fat Lady Wrestlers, Performance). Wadą płyty było jej bałaganiarskie, duszne, przytłaczające brzmienie. Pod tym względem na korzyść wyróżniał się jedynie utwór Wrote For Luck. On właśnie, wydany w listopadzie 1988 na singlu, zapewnił Happy Mondays tytuł najważniejszej obok The Stone Roses grupy w nurcie nowego rocka z Manchesteru.
Opinię tę ugruntowała czwórka "Madchester Rave On" z grudnia 1989, zawierająca premierowe kompozycje, m.in. Rave On, Hallelujah, Clap Your Hands. W tym czasie grupa odbyła pierwsze większe tournee po Wielkiej Brytanii oraz zadebiutowała w popularnym programie telewizyjnym Top Of The Pops. Natomiast w 1990 ruszyła na podbój świata - od lutego do kwietnia koncertowała na kontynencie europejskim, latem odbyła trasę po Stanach Zjednoczonych, a jesienią uświetniła swoim występem New Music Seminar w Nowym Jorku. Nie zaniedbywała też brytyjskiej publiczności, np. w czerwcu wzięła udział w wielkim festiwalu muzyki rockowej w Glastonbury. Powoli zdobywała status gwiazdy, w czym pomogły następne single, jak Step On z marca 1990, Kinky Afro z października 1990 i Loose Fit z lutego 1991, a także album Pills' n' thrills and bellyaches z listopada 1990.
Dziennikarze angielskiej prasy muzycznej uznali Pills' n' thrills and bellyaches za pierwszą doskonałą artystycznie manifestację stylu rave. Sami członkowie Happy Mondays przechwalali się w wywiadach, że jest to osiągnięcie na miarę "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" zespołu The Beatles. Sesję zorganizowano między sierpniem a wrześniem 1989, bezpośrednio po długiej trasie po Stanach, w Los Angeles. Produkcję powierzono Paulowi Oakenfoldowi, specjaliście od muzyki house (jego asystentem był Steve Osborne). Gościnnie w sesji wzięli udział Rowetta - voc, Tony Castro - perc i Simon Machan - programowanie komputerów muzycznych. Muzykę grupy cechował tym razem manifestacyjny eklektyzm. Niektóre kompozycje nawiązywały wprost do przebojów sprzed lat, zwłaszcza Step On, parafrazująca He's Gonna Step On You Again Johna Kongosa, ale też Kinky Afro, oparta na motywach Lady Marmalade zespołu Labelle, czy też Donovan, urozmaicona cytatami z Sunshine Superman Donovana oraz (Make Me Smile) Come Up And See Me Steve'a Harleya i jego formacji Cockney Rebel. W wielu piosenkach pozostały czytelne wpływy brytyjskiego rhythm'n'bluesa lat sześćdziesiątych, nie tylko The Rolling Stones, ale też np. The Animals (partia organów w Grandbag's Funeral).
Powstała muzyka z założenia wtórna, ale przykuwająca uwagę stylistyczną mozaikowością. Aranżacje uporządkowano, a brzmienie wzbogacono o syntezatorowe efekty orkiestrowe (Kinky Afro). Taneczne, rave'owe rytmy wyeksponowano, podkreślając niekiedy ich południowoamerykański rodowód (Donovan, Loose Fit, Dennis And Lois). Większego znaczenia niż dawniej nabrały teksty utworów, pełne zarówno sarkazmu, jak i goryczy, obfitujące w celne obserwacje na temat trudów życia w Wielkiej Brytanii końca lat osiemdziesiątych.
W następnym okresie karierę Happy Mondays skomplikowało uzależnienie Rydera od heroiny. Niepowodzeniem artystycznym był autoryzowany przez grupę, a więc tylko z tytułu piracki album Baby big head bootleg album-live, dokumentujący koncert na stadionie przy Elland Road w Manchesterze 1 czerwca 1991, wydany miesiąc później. Zawierał głównie piosenki znane już z płyt studyjnych, zazwyczaj w rozlazłych wersjach, wzbogaconych co najwyżej specjalnymi efektami dźwiękowymi (np. huk samolotu bojowego i krzyk mew w Holiday). Wyróżniała się przygotowana specjalnie na tę okoliczność przeróbka Tokoloshe Man, jeszcze jednego przeboju Johna Kongosa. Album pozostał mimo wszystko interesującym dokumentem, udało się bowiem utrwalić na nim coś z atmosfery ekstazy towarzyszącej występom grup manchesterskich spod znaku rave.
Płytę ...Yes please! grupa nagrywała przez kilka długich miesięcy 1992 roku w studiach Blue Wave w St. Philip na Barbados oraz Comfort's Place w Lingfield w hrabstwie Surrey przy pomocy Chrisa Frantza i Tiny Weymouth, znanych z zespołów The Talking Heads i Tom Tom Club, jako producentów, a także Rowetty - voc , Bruce'a Martina - perc. Sesja przeciągała się, ponieważ Shaun Ryder podjął w tym czasie wyczerpujące, niestety bezskuteczne, zmagania z uzależnieniem od narkotyków. Znacznie przekroczono przewidziany budżet - wydano ponad dwieście pięćdziesiąt tysięcy funtów - co kilka miesięcy później doprowadziło do upadku firmy Factory. Płyta ukazała się w listopadzie 1992. Recenzenci ironizowali, że było to raczej Dzieło Tom Tom Club niż Happy Mondays. I rzeczywiście, niektóre nagrania dawały podstawy do takich złośliwości, zwłaszcza Monkey In The Family i Cowboy Dave.
Większość przypominała jednak wcześniejsze dokonania grupy (Sunshine And Love, Angel, instrumentalne Theme From Netto). Muzyka Happy Mondays nabrała w tym czasie rockowej ekspresywności (Monkey In The Family, Angel), a przy tym jednoznacznie latynoskiego zabarwienia (Cut 'Em Loose Bruce, Theme From Netto). Napisane przez Shauna Rydera teksty były świadectwem jego zmagań z samym sobą, z życiem, z nałogiem, np. Angel, a także Sunshine Of Love, ujęty w formę modlitwy (okładkę ozdobił rysunek dziecka przedstawiający Matkę Boską). Wyrażały bezradność, podobnie jak puentujący płytę żart - nagranie dokumentujące nieudane próby dodzwonienia się do królowej i premiera Wielkiej Brytanii, prezydenta Stanów Zjednoczonych oraz papieża.
Jedynie wybrany na pierwszy singel utwór Stinkin' Thin kin' miał bardziej buńczuczną wymowę - atakiem na mieszczański styl życia. Po upadku firmy Factory grupą zainteresowała wytwórnia EMI. W lutym 1993 Clive Black jeden z jej szefów, wyraził gotowość wypłacenia muzykom pięciu milionów funtów zaliczki na poczet zysków z kolejnych siedmiu albumów, ale po spotkaniu z nimi stracił wiarę w możliwości twórcze Shauna Rydera i wycofał swoje propozycje.
To przesądziło o dalszym losie formacji - niebawem przestała istnieć.
Shaun Ryder próbował pozyskać brata Paula Rydera, a także Beza, gitarzystę Craiga Gannona, znanego z The Smiths, oraz perkusistę Gavana Whelana, wywodzącego z JAMES, do nowego zespołu - The Mondays, ale zamierzenie to zakończyło się r powodzeniem. Latem 1993 nawiązał współpracę ze Stellą Grundy - voc i jej zespół Intastella. Owocem ich spotkania w studio był singel Can You Fly Like You Mean wydany we wrześniu tego roku przez nową firmę Planet 3 (utworzoną przez Dave'a Ambrose'a, byłego basistę The Crazy World Arthur Brown).
Nie doszła do skutku jej współpraca z MANIC STREET PREACHERS - nie stawił się na planowaną od tygo sesję tłumacząc się zatruciem pokarmowym. W 1994 stanął na czele zespołu Black Grape (w składzie znaleźli się byli muzycy James i Ruthless Rap). Paul Ryder w końcu 1993r założył grupę Love Habit. Pozyskał do niej Astrellę Leitch - voc (córkę Donovana i Marka White'a - k. byłego muzyka ABC. Mark Day nawiązał najpierw współpracę z zespołem The Nice People From Straightsville z Newcastle, a w końcu stanął na czele własnej formacji Trigger Happy. Paul Davis i Gary Whelan utworzyli grupę z Andym Rourke'em, byłym basistą The Smiths.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Tart Tart/Little Matchstick Owen's RapHappy Mondays03.1987--Factory FAC 176[written by Happy Mondays][produced by John Cale][13.Indie Chart]
24 Hour Party PeopleHappy Mondays.1987--Factory FAC 192[produced by Dave Young][10.Indie Chart]
Lazyitis-One armed boxerHappy Mondays05.198985[2]-Factory FAC 222/7[written by David Essex , Lennon & McCartney , Sly & The Family Stone][produced by Martin Hannett ][6.Indie Chart]
W.F.L. [Wrote For Luck]/Boom Happy Mondays09.198968[9]-Factory FAC 212/7[written by Happy Mondays ][produced by Paul Oakenfold ][7.Indie Chart]
Madchester rave on EP. [Hallelujah/Holy ghost/Clap your hands/Rave on]Happy Mondays11.198919[27]-Factory FAC 242[written by Happy Mondays][produced by Martin Hannett ]
Step onHappy Mondays04.19905[30]57[10]Factory FAC 272[written by John Kongos/Chris Demetriou][Produced:Paul Oakenfold][13[8].Hot Dance/Disco;Elektra 66 624 12"]
The Peel SessionsHappy Mondays05.199079[2]-Strange Fruit 677022[Produced:John Peel]
HallelujahHappy Mondays04.1990--Factory FAC 260[Produced:Martin Hannett ][28[7].Hot Dance/Disco;Elektra 60 945 12"]
Lazyitis-One armed boxer/Mad Cyril-Hello girlsHappy Mondays & Karl Denver06.199046[4]-Factory FAC 222[written by David Essex , Lennon & McCartney, Sly & The Family Stone][produced by Martin Hannett ]
Kinky AfroHappy Mondays10.19905[9]-Factory FAC 302[written by Happy Mondays ][Produced:Paul Oakenfold/Steve Osborne ][1.Modern Rock Tracks]
Loose fit/Bob' s your uncleHappy Mondays03.199117[7]-Factory FAC 312[written by Happy Mondays ][Produced:Paul Oakenfold/Steve Osborne ]
Step on Remix ' 91Happy Mondays03.1991-57[10]Elektra 64 899 [US][written by Christos Demetriou/John Kongos ][Produced:Paul Oakenfold/Steve Osborne ]
Bob's Yer UncleHappy Mondays05.1991---[written by Happy Mondays ][Produced:Paul Oakenfold/Steve Osborne ][25[7].Hot Dance/Disco;Elektra [promo] 12"][23.Modern Rock Tracks]
Judge fudge/Tokoloshe manHappy Mondays11.199124[3]-Factory FAC 322[written by Happy Mondays ][Produced:Paul Oakenfold/Steve Osborne ]
Stinkin' thinkin'Happy Mondays09.199231[3]-Factory FAC 362[written by Happy Mondays ][Produced:Chris Frantz/Tina Weymouth ][1[2][12].Hot Dance/Disco;Elektra 66 363 12"]
Sunshine and love/Twenty four hour party people EP.Happy Mondays11.199262[2]-Factory FAC 372[written by Barry Gibb/Robin Gibb/Maurice Gibb/Happy Mondays ][Produced:Chris Frantz/Tina Weymouth/Paul Oakenfold/Steve Osborne/Dave Young ][5[12].Hot Dance/Disco;Elektra 66 345 12"]
The boys are back in townHappy Mondays05.199924[8]-London LONX 432[written by Phil Lynott ][Produced:Paul Oakenfold/Steve Osborne ]
24 Hour Party People (Jon Carter mix)Happy Mondays05.200297[2]-London [written by Phil Lynott ][Produced:Paul Oakenfold/Steve Osborne ]
Playground SuperstarHappy Mondays10.200551[3]-Big Brother RKID 34[written by Shaun Ryder/Wheelan/Sandu/Parkinson ][Produced:Parkinson]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Squirrel and G-Man Twenty Four Hour Party People Plastic Face Carnt Smile (White Out)Happy Mondays04.1987--Factory FACT 170[produced by John Cale][4.Indie Chart]
BummedHappy Mondays01.199059[14]-Factory FACT 220[produced by Martin Hannett][2.Indie Chart]
Pills' n' thrills and bellyachesHappy Mondays11.19904[36]89[13]Factory FACT 320[platinum-UK][produced by Paul Oakenfold, Steve Osborne]
Happy Mondays-LiveHappy Mondays10.199121[3]-Factory FACT 322[produced by Simon Machan]
...Yes please!Happy Mondays10.199214[4]-Factory FACT 420[produced by Chris Frantz/Tina Weymouth ]
Loads-The best of The Happy MondaysHappy Mondays11.199541[6]-London 520036-2[produced by Martin Hannett/Paul Oakenfold/Chris Frantz/Tina Weymouth ]
Greatest HitsHappy Mondays06.199911[18]-London 556105-2[gold][produced by Paul Oakenfold/Steve Osborne/Martin Hannett/Chris Frantz/Tina Weymouth/Young ]
Uncle DysfunktionalHappy Mondays07.200773[2]-Sequel SEQLP012[produced by Sunny Levine ]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

wtorek, 10 stycznia 2017

Phoenix [Fr]

Phoenix to francuski zespół pop-rockowy. Grupa powstała w 1999 roku w Paryżu. Debiutowali singlem "Party Time" (1999), a w roku 2000 wydali swój pierwszy długogrający krążek "United".
Singiel "Too Young" promujący ich pierwszy album został użyty jako soundtrack w filmie Braci Farrelly "Shallow Hal" oraz w drugim obrazie Sofii Coppoli (żony wokalisty Phoenix, Thomasa Marsa) zatytułowanym "Lost In Translation". Poza tym pojawili się też na stronie B singla Air "Kelly Watch The Stars", remiksując ów kawałek. Drugi album "Alphabehical", wydany 29 marca 2004 roku, stał się komercyjnym sukcesem. Single "Everything Is Everything" oraz "Run Run Run" zagościły na listach przebojów, a w związku z promocją wydawnictwa Francuzi zagrali 150 koncertów na trzech kontynentach. Podczas tourne po Skandynawii grupa zarejestrowała 10 piosenek, opublikowanych 30 dni po zakończeniu trasy jako "Live! Thirty Days Ago". Początkowo wydawnictwo było dostępne tylko przez Internet, jednak już na początku 2005 roku , pod tym samym tytułem, można było je nabyć jako oficjalną płytę.
Latem 2005 roku zespół udał się do berlińskiego studia Planet Roc w celu zarejestrowania piosenek na ich trzeci album "It’s Never Been Like That". Wszystkie utwory, od początku do końca, powstały dopiero w studiu. Krążek ukazał się 15 maja 2006 roku, zyskując przychylność krytyków oraz publiczności. Z początkiem roku 2006 Phoenix rozpoczęli promocję materiału na koncertach. Pierwszym singlem promującym to wydawnictwo był znakomity "Long Distance Call", do którego klip wyreżyserował Roman Coppola.
Czwarty już z kolei długogrający album "Wolfgang Amadeus Phoenix" został wydany 25 maja 2009 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Too YoungPhoenix07.2000148[1]-Virgin France S.A. DINSD 209[written by Phoenix][produced by Phoenix]
If I Ever Feel BetterPhoenix02.200165[6]-Source DINSD 210[written by Phoenix][produced by Alex, Phoenix , Alf]
Run Run RunPhoenix05.200466[2]-Source SOURCD 094[written by Phoenix][produced by Phoenix]
Everything Is EverythingPhoenix07.200474[6]-Source SOURCDX 097[written by Thomas Pablo Croquet, Christian Mazzalai, Laurent Mazzalai, Frederic Moulin][produced by Phoenix, Tony Hoffer]
1901Phoenix02.2009-84[13]V2 VVR 731392[platinum-US][written by Phoenix][produced by Phoenix,Philippe Zdar]
LisztomaniaPhoenix07.2009-111V2 [gold-US][written by Phoenix][produced by Phoenix,Philippe Zdar]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
It's Never Been Like ThatPhoenix05.2006108[1]-Source SOURLP 123[produced by Phoenix]
Wolfgang Amadeus PhoenixPhoenix05.200954[1]37[46]V2 VVR 703394[gold-US][produced by Phoenix, Philippe Zdar]
iTunes Live from SoHoPhoenix02.2010-148Glassnote-
Bankrupt!Phoenix05.201314[2]4[12]Atlantic/Glassnote 2564646451[produced by Phoenix, Philippe Zdar]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Robbie Patton

Angielski wokalista i autor piosenek Robbie Patton miał swoje 5 minut sławy kiedy koncertował jako gość specjalny z Fleetwood Mac w 1979 roku, kiedy ci   byli jednym z najgorętszych wykonawców w świecie muzyki. Związek okazał się być jeszcze bardziej korzystny, gdy Patton nagrał swój album w 1981r, Distant Shores .
 Nie tylko  klawiszowiec Fleetwood Mac ,Christine McVie grała na klawiszach i produkowała płytę, ale gitarzysta Lindsey Buckingham dodał gitarę do utworu "Do not Give It Up". Chociaż album nie był sukcesem lądując w dolnych rejestrach list przebojów, "Do not Give It Up" został wydany jako singel i wszedł do Top 30  późnym latem.
Następnie nagrał kolejną płytę ,Orders from Headquarters też z McVie jako producentem, która została wydana w roku następnym. Tym razem, Stevie Nicks udzieliła swego wokalu, występując w duecie z Pattonem na singlu "Smiling Islands". Ani album, ani singiel nie był w stanie osiągnąć tego samego poziomu sukcesu, nie wchodząc nawet na listy.  W latach 80. i 90-tych, Patton napisał utwory, które ukazały się na płytach Jonathana Caina i Santany .
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Darlin' (This Time Girl)/Never Comin' DownRobbie Patton09.1979--Backstreet MCA-41105[written by Robbie Patton, Chris Christian ][produced by Michael Verdick, Robbie Patton]
Don't Give It Up/When Love DisappearsRobbie Patton07.1981-26[13]Liberty A 1420[written by R. Patton, D. Adelstein][produced by Christine McVie, Ken Caillat, Robbie Patton]
One On One/AlrightRobbie Patton09.1981--Liberty A 1435[written by R. Patton, D. Adelstein][produced by Christine McVie, Ken Caillat, Robbie Patton]
Louise/Feel The FlowRobbie Patton08.1982--Atlantic 7-89985[written by Robbie Patton ][produced by Peter Coleman, Robbie Patton]
Smiling Islands/Orders From HeadquartersRobbie Patton09.1982-52[12]Atlantic 7-89955[written by Robbie Patton, David Adelstein][produced by Peter Coleman, Robbie Patton]


Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Do You Wanna Tonight ‎Robbie Patton.1979--Backstreet MCA 3169-
Distant Shores‎Robbie Patton08.1981-162[6]Liberty 1107-
Orders From Headquarters‎Robbie Patton.1982--Atlantic 0006-1-
No Problem‎Robbie Patton.1984--Atlantic 80157[produced by Harry Maslin]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

poniedziałek, 9 stycznia 2017

Phoenix

Grupa brytyjska utworzona w 1975 r. na zgliszczach formacji Argent. W jej składzie znaleźli się: John Verity (śpiew, gitara), Robert Henrit (perkusja) i Jim Rodford (instr. klawiszowe, bas).
Muzycy kontynuowali działalność w obranym wcześniej kierunku, grając melodyjnego, lecz niezwykle dynamicznego hard rocka. Ich debiutancki album Phoenix pojawił się na rynku w 1976 r.; w tym samym roku otwierali również koncerty Teda Nugenta w czasie jego brytyjskiej trasy.

Ich występy dosłownie ścinały publiczność z nóg, niestety nie znajdowało to odbicia w ilości sprzedanych egzemplarzy płyty. Po zaledwie rocznej wspólnej działalności muzycy podjęli decyzję o rozwiązaniu zespołu. W 1979 r. Verity i Henrit ponownie powołali Phoenix do życia, tym razem w składzie obejmującym również: Russa Ballarda (instr. klawiszowe, śpiew), Bruce'a Turgona (bas), Raya Minnhinnetta (gitara) i Michaela Des Barresa (śpiew).
Ta działająca bardzo krótko "edycja" Phoenix nagrała prezentujący melodyjnego rocka album In Full View, który sprzedawał się jednak bardzo słabo. Wkrótce potem formacja ponownie zakończyła działalność. Yerity i Henrit po krótkim związku z grupą Charlie założyli potem własny zespół Verity.
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Black is black/Beggin'Phoenix08.1975--Pye 7N 45 511-
Easy/ I'll Be GonePhoenix11.1976--CBS S CBS 4769[written by John Verity ][produced by John Verity]
Time of the season/Daylight robberyPhoenix07.1978--Rocket ROKN 543[written by Argent][produced by John Verity, Len Lubin]
Don't Fool Me / Strong LovePhoenix.1980--Charisma 6000 425[Holl][written by Ray Minhinnett,John Verity ][produced by John Verity,Stuart Alan Love ]
Just Another Day/Don't Fool MePhoenix02.1980--Charisma CB 352[written by Russ Ballard][produced by Stuart Alan Love, John Verity]
Juliet/I'm in lovePhoenix05.1980--Charisma CB 359[written by Russ Ballard][produced by Russ Ballard]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
PhoenixPhoenix.1976--Columbia PC 34476[produced by John Verity, Phoenix]
In full viewPhoenix.1980--Charisma 2208[produced by John Verity, Stuart Alan Love]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Lard

Lard – amerykański zespół, grający muzykę z pogranicza hardcore'a i industrialu. Został założony w 1989 jako efemeryczny projekt muzyczny przez byłego wokalistę Dead Kennedys - Jello Biafrę i Ala Jourgensena - wokalistę i lidera Ministry razem z Paulem Barkerem ( bass ) i Jeffem Wardem ( perkusja ).
 W związku z dużym zainteresowaniem, z jakim spotkała się pierwsza płyta, Biafra i Jourgensen postanowili kontynuować współpracę.Lard oficjalnie nie koncertował i grał na żywo tylko kilka razy, głównie wokół San Francisco (gdzie mieszka i pracuje Jello i  jego wytwórnia Alternative Tentacles ).
Zespół zagrał podczas tournee Ministry w 1988r i przez cały 1989-1990r, raz w Chicago po   nagrywaniu The Last Temptation Of Reid, raz na zakończenie koncertu Ministry w Los Angeles (24 marca 2003), i San Francisco (26 września 2004), Portland (28 września 2004) oraz Seattle (29 września 2004). Ponieważ jego kluczowi członkowie działają z innymi projektami, jest mało prawdopodobne, że zespół zorganizuje samodzielne turnee.

W 1994 r. utwór zespołu pt. Forkboy został wykorzystany w ścieżce dźwiękowej filmu Olivera Stone'a Urodzeni mordercy.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I Am Your ClockLard.1990-- Alternative Tentacles VIRUS 88 -

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
The Last Temptation Of ReidLard09.1990--Alternative Tentacles VIRUS 84CD[produced by Count Ringworm, Hypo Luxa & Hermes Pan]
Pure Chewing SatisfactionLard05.1997180[1]-Alternative Tentacles VIRUS 199[produced by Hypo Luxa, Hermes Pan, Marshall Lawless]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Bruno Mars

Bruno Mars, właściwie Peter Gene Hernandez (ur. 8 października 1985 w Honolulu) – amerykański piosenkarz filipińskiego i portorykańskiego pochodzenia, producent muzyczny i autor tekstów. Jego głos wyliczony został na 3 oktawy.
Wychowywany w Honolulu w rodzinie muzyków, Mars od najmłodszych lat rozwijał swój talent. W dzieciństwie wielokrotnie występował w różnych obiektach na terenie Hawajów, a po ukończeniu szkoły średniej zdecydował o przeprowadzce do Los Angeles, które oferowało większe możliwości rozwoju kariery. Na miejscu Mars dołączył do grupy The Smeezingtons, z którą produkował utwory dla innych artystów.

Po bezowocnej współpracy z Motown Records, Mars w 2009 roku podpisał kontrakt z Atlantic Records. Rozpoznawalność jako artysta solowy zdobył niedługo po tym, użyczając wokalu w piosenkach „Nothin' on You” B.o.B oraz „Billionaire” Travie'ego McCoya, będąc ponadto ich współautorem. Mars jest również jednym z autorów tekstów innych popularnych utworów, a w tym m.in.: „Right Round” Flo Ridy, „Wavin' Flag” K'naana, „Under” Alex Hepburn, „Fuck You!” Cee Lo Greena oraz „Uptown Funk” Marka Ronsona.
 W październiku 2010 roku premierę miał debiutancki album artysty Doo-Wops & Hooligans, z którego pochodziły międzynarodowe hity: „Just the Way You Are” i „Grenade”. Podczas 53. ceremonii rozdania nagród Grammy, Mars nominowany był do siedmiu statuetek, wygrywając ostatecznie jedną, w kategorii Best Male Pop Vocal Performance za „Just the Way You Are”. Podczas swojej wokalnej kariery sprzedał ponad 100 milionów albumów i singli, stając się jednym z najlepiej sprzedających się artystów wszech czasów. Jednak całkowita ilość jego sprzedanych singli jako wykonawcy, autora tekstów i producenta przekracza 130 milionów.

Twórczość Marsa charakteryzuje się szerokim przekrojem wykorzystywanych stylów i elementów różnych gatunków muzycznych. Jako dziecko, Bruno inspirował się takimi artystami, jak między innymi Elvis Presley i Michael Jackson, czerpiąc wzorce z ich dokonań artystycznych. Do swojej muzyki Mars często włącza również reggae, a także dźwięki charakterystyczne dla Motown. Jon Caramanica z The New York Timesa określił Marsa jako „jednego z najbardziej wszechstronnych wokalistów popowych naszych czasów”.
Peter Gene Hernandez urodził się i dorastał w dzielnicy Waikīkī miasta Honolulu na Hawajach. Jego rodzice, Bernadette „Bernie” i Pete Hernandez, mają filipińskie, portorykańskie i węgiersko-żydowskie korzenie. Bernadette jako dziecko przybyła na Hawaje z Filipin, zaś Pete wyemigrował na wyspę z nowojorskiego Brooklynu. Rodzice Marsa poznali się podczas koncertu, w trakcie którego jego matka była tancerką hula, a ojciec grał na perkusji. Dwuletni Peter zaczął być określany przez ojca mianem „Bruno”, jako że był on podobny do wrestlera Bruno Sammartino. Bruno posiada ponadto pięcioro rodzeństwa. Jak wielokrotnie podkreślał, Mars dorastał w muzykalnej rodzinie, która pozwoliła mu odkrywać różnorodność gatunków, od reggae, przez R&B i rocka, po hip hop.
 Od wczesnego dzieciństwa Mars pozostawał pod silnym wpływem takich artystów, jak Michael Jackson, Elvis Presley, The Isley Brothers oraz The Temptations. W wieku czterech lat Bruno zaczął koncertować pięć razy w tygodniu z zespołem swojego ojca, The Love Notes. Za sprawą tych występów zasłynął na całej wyspie ze swojej fascynacji osobą Presleya.

W 1990 roku Mars został opisany w tabloidzie MidWeek jako „Mały Elvis”, a następnie, w 1992 roku, zagrał epizod w filmie Miesiąc miodowy w Las Vegas. Wokalista wytłumaczył później, jaki wpływ miał Presley na jego twórczość: „Obserwuję najlepszych. Jestem wielkim fanem Elvisa. Jestem wielkim fanem Elvisa lat 50., kiedy to wchodził na scenę i przerażał ludzi swoją siłą, doprowadzał dziewczyny do szaleństwa! To samo można powiedzieć o Prince lub The Police. To faceci, którzy wiedzą, że ludzie przychodzą na koncerty po to, żeby uczestniczyć w show, dlatego ich obserwuję i od nich się uczę.” W innym wywiadzie Mars jako swoją inspirację wyróżnił także hawajskie korzenie oraz wpływ rodziny na jego rozwój muzyczny: „Dorastanie na Hawajach zrobiło ze mnie człowieka, jakim jestem teraz. Z grupą mojego ojca grałem tam wiele koncertów. Każdy w mojej rodzinie śpiewa, wszyscy gramy na instrumentach. Mój wuj jest niesamowitym gitarzystą, mój ojciec jest świetnym perkusistą, podobnie jak mój brat, który jest członkiem naszego zespołu. Po prostu byłem otoczony muzyką.
W 2003 roku, krótko po ukończeniu President Theodore Roosevelt High School, siedemnastoletni Mars przeprowadził się do Los Angeles, by rozwijać swoją karierę. W tym celu przyjął pseudonim sceniczny, czerpiąc z przydomka jaki nadał mu ojciec oraz dodając do niego słowo „Mars”. Tłumacząc jego pochodzenie, powiedział: „Czułem, że nie mam w sobie nic wyjątkowego i atrakcyjnego. W dodatku wiele dziewczyn mówiło mi, że jestem nie z tego świata, więc pomyślałem, że chyba jestem z Marsa.”
Po przeprowadzce do Los Angeles, Mars w 2004 roku podpisał kontrakt z Motown Records, który jednak, zgodnie z jego słowami, „prowadził donikąd”. Korzyścią płynącą ze współpracy z Motown był jednak fakt, że Bruno poznał osobiście tekściarza i producenta Philipa Lawrence’a, który także związany był z wytwórnią. Mars, Lawrence i inżynier dźwięku Ari Levine zaczęli wspólnie pisać utwory, a w konsekwencji utworzyli zespół produkcyjny The Smeezingtons. W 2006 roku Lawrence przedstawił Marsa jego przyszłemu menedżerowi w Atlantic Records, czyli Aaronowi Bayowi-Schuckowi. Usłyszawszy kilka piosenek w jego wykonaniu, Bay-Schuck dążył do tego, by Mars jak najszybciej związał się kontraktem z wytwórnią Atlantic, do czego jednak doszło dopiero po upływie trzech kolejnych lat. W międzyczasie, Atlantic zatrudniła the Smeezingtons, by zespół pisał, a następnie produkował utwory dla pozostałych artystów należących do wytwórni. Bay-Schuck przyznał później, że mimo iż Mars twierdził, że jego nadrzędnym celem jest bycie wokalistą solowym, chętnie podejmował się prac nad wydawnictwami innych wokalistów, co miało poprawić jego umiejętności tekściarskie, a zarazem pomóc mu odkryć, jakim typem artysty ostatecznie chce zostać. Rozwijając temat, Bay-Schuck nazwał ten okres w życiu Marsa samoodkrywaniem, które w znacznym stopniu przyczyniło się do jego późniejszego sukcesu.


Zanim osiągnął sukces jako artysta solowy, Mars był cenionym producentem muzycznym, pisząc piosenki dla m.in.: Alexandry Burke, Travie'ego McCoya, Adama Levine’a, Brandy, Sugababes, Seana Kingstona oraz Flo Ridy. Bruno zadebiutował wokalnie w piosence „3D” z drugiego albumu solowego formacji Far East Movement, Anima. Następnie, w sierpniu 2009 roku, gościnnie pojawił się w utworze „Love” rapera Jaeson Ma. Szeroką popularność jako artysta solowy zdobył jednak dzięki singlom „Nothin' on You” B.o.B i „Billionaire” Travie'ego McCoya, które nagrane zostały z jego udziałem, i których był współautorem.
Podążając za ich sukcesem, 11 maja 2010 roku premierę miał debiutancki minialbum Marsa, It's Better If You Don't Understand. EP uplasował się na 99. miejscu Billboard 200 i promowany był przez jeden singel: „The Other Side” z gościnnym wokalem Cee-Lo Greena i B.o.B. Mars ponownie podjął się współpracy z Greenem w sierpniu 2010 roku, współtworząc jego utwór „Fuck You!”. 12 września 2010 roku artysta wystąpił na gali MTV Video Music Awards 2010, wykonując wraz z B.o.B i Hayley Williams piosenki „Nothin' on You” oraz „Airplanes”.

Debiutancki album Marsa, Doo-Wops & Hooligans, miał premierę 5 października 2010 roku. Przewodni singel promujący płytę, „Just the Way You Are”, wydany został 19 lipca 2010 roku i dotarł do 1. miejsca amerykańskiego zestawienia Billboard Hot 100. 28 września ukazał się drugi singel z albumu, „Grenade”, który podobnie jak poprzednik osiągnął sukces na międzynarodowych listach przebojów. Oba single uzyskały status czterokrotnej platyny w Stanach Zjednoczonych, co oznacza, że każdy z nich sprzedał się w powyżej 4 milionach kopii w tym państwie. Doo-Wops & Hooligans zadebiutował na 3. pozycji Billboard 200, rozchodząc się w pierwszym tygodniu w 55 tysiącach egzemplarzy na terenie Stanów Zjednoczonych. Od tego czasu album znalazł ponad milion nabywców w tym państwie, dzięki czemu uzyskał status platynowej płyty według RIAA.

13 lutego 2011 roku Mars otrzymał pierwszą w swojej karierze nagrodę Grammy, kiedy jego utwór „Just the Way You Are” wygrał w kategorii Best Male Pop Vocal Performance. Wokalista miał wówczas szansę na sześć innych statuetek, jako że nominowany był również w kategoriach: Best Rap Song i Best Rap/Sung Collaboration za „Nothin' on You”, Record of the Year za „Nothin' on You” i „Fuck You”, Song of the Year za „Fuck You” oraz Producer of the Year, Non-Classical.

16 września 2011 roku premierę miał singel „Lighters”, który Mars nagrał gościnnie z duetem Bad Meets Evil. Kilka dni później opublikowany został nowy utwór artysty, „It Will Rain”, wydany na ścieżce dźwiękowej filmu Saga „Zmierzch”: Przed świtem. 30 października 2011 roku Mars wykonał piosenkę „Runaway Baby” podczas jednego z odcinków brytyjskiego programu The X Factor. Tego samego dnia wokalista otrzymał sześć nominacji do nagród Grammy w kategoriach: Album of the Year i Best Pop Vocal Album za Doo-Wops & Hooligans, Record of the Year, Song of the Year i Best Pop Solo Performance za „Grenade”, a także Producer of the Year, Non-Classical, ostatecznie nie wygrywając żadnej statuetki.
21 lutego 2012 roku Mars wyróżniony został nagrodą BRIT Award dla najlepszego artysty międzynarodowego. W dniu 22 marca 2012 roku ogłoszono, iż podpisał kontrakt z wytwórnią BMG Chrysalis. We wrześniu, w wywiadzie z Billboard, Mars stwierdził, że album będzie bardziej zróżnicowany muzycznie od poprzedniego.

6 grudnia 2012 roku Mars wydał swój drugi album zatytułowany Unorthodox Jukebox. Piosenką promującą album jest „Locked Out Of Heaven”, która ukazała się w dniu 1 października 2012 roku. Utwór dotarł do 1. miejsca amerykańskiego zestawienia Billboard Hot 100, kanadyjskiego zestawienia Billboard, oraz zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce w kilku krajach na całym świecie. Unorthodox Jukebox zadebiutował na 2. pozycji Billboard 200, ze sprzedażą 192.000. kopii. Album ostatecznie zadebiutował jako numer jeden na liście Billboard 200, prawie trzy miesiące po jego wydaniu. Album osiągnął numer jeden w Szwajcarii oraz w Wielkiej Brytanii, gdzie został najszybciej sprzedającym się albumem solowym w 2012 roku w Wielkiej Brytanii.

"When I Was Your Man”, został wydany jako drugi singiel z płyty. Piosenka stała się hitem, osiągając pozycję w pierwszej dziesiątce w kilkunastu krajach na całym świecie, w tym w Stanach Zjednoczonych, gdzie osiągnął numer jeden na Billboard Hot 100. Trzeci singiel „Treasure” zadebiutował na 5. miejscu w Stanach Zjednoczonych i osiągnął mniejszy sukces komercyjny na świecie, niż dwa poprzednie. 24 maja 2013 roku zostaje wydany singiel Majora Lazera pt."Bubble Butt”, gdzie gościnnie pojawia się Bruno Mars, Tygaand i Mystic. Kolejnymi singlami pochodzącymi z tego wydawnictwa są „Gorilla” i „Young Girls”.

W celu promocji albumu wokalista rozpoczął trasę koncertową zatytułowaną The Moonshine Jungle Tour.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Nothin' on YouB.o.B featuring Bruno Mars02.20101[1][32]1[2][28]Atlantic AT 0352CD[3x-platinum-US][platinum-UK][written by Peter Hernandez, Philip Lawrence, Ari Levine, Bobby Ray Simmons ][produced by The Smeezingtons][5[30].R&B Chart]
BillionaireTravie McCoy featuring Bruno Mars03.20103[45]4[27]Fueled By Ramen AT 0354CD[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Travie McCoy, Bruno Mars, Ari Levine, Philip Lawrence][produced by The Smeezingtons][82.R&B Chart]
It's better you don't understand Bruno Mars08.201097[1]-Atlantic CATCO 166595049-
Just the Way You AreBruno Mars07.20101[2][112]1[4][48]Elektra CATCO 163709275[13x-platinum-US][4x-platinum-UK][written by Peter Hernandez, Philip Lawrence, Ari Levine, Khalil Walton, Khari Cain][produced by The Smeezingtons/Needlz/Khalil Walton]
GrenadeBruno Mars09.20101[2][65]1[4][36]Elektra USAT 21001883[diamond-US][3x-platinum-UK][written by Bruno Mars, Philip Lawrence, Ari Levine,Cris Valentine Brody Brown, Claude Kelly, Andrew Wyatt][produced by The Smeezingtons]
Liquor Store BluesBruno Mars10.2010-105[1]Elektra[gold-US][written by Bruno Mars, Philip Lawrence, Ari Levine, Dwayne Chin-Quee ,Mitchum Chin ,Damian Marley ,Thomas Pentz][produced by The Smeezingtons, Dwayne "Supa Dups" Chin-Quee]
The Lazy SongBruno Mars01.20111[1][55]4[27]Elektra USAT 21001886[7x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Bruno Mars, Philip Lawrence, Ari Levine, K'naan][produced by The Smeezingtons]
Marry YouBruno Mars11.201011[84]85[9] Elektra USAT 21001887[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Bruno Mars, Philip Lawrence, Ari Levine][produced by The Smeezingtons]
The Other SideBruno Mars01.2011117[1]- Elektra-
Count on MeBruno Mars01.201178[16]-Elektra USEE 11000168[3x-platinum-US][platinum-UK][written by Bruno Mars, The Smeezingtons][produced by The Smeezingtons]
Runaway BabyBruno Mars01.201119[22]50[1]Elektra USAT 21001885[silver-UK][written by Bruno Mars/Brody Brown][produced by The Smeezingtons]
LightersBad Meets Evil featuring Bruno Mars06.201110[28]4[22]Interscope USUM 71107501[2x-platinum-US][gold-UK][written by Marshall Mathers, Ryan Montgomery, Peter Hernandez, Philip Lawrence, Ari Levine, Roy Battle][produced by Eminem, The Smeezingtons, Battle Roy]
MirrorLil Wayne featuring Bruno Mars09.201117[26]16[17]Cash Money/Island USCM 51100327[4x-platinum-US][gold-UK][written by Dwayne Carter, Jr., Peter Hernandez, Phillip Lawrence, Ramon Owen][produced by REO/The Smeezingtons]
It Will RainBruno Mars11.201114[22]3[29]Elektra USAT 21102075[5x-platinum-US][gold-UK][written by Bruno Mars/Philip Lawrence/Ari Levine][produced by The Smeezingtons]
Young, Wild & FreeSnoop Dogg and Wiz Khalifa featuring Bruno Mars12.201144[20]7[32]Atlantic USAT 21102232[6x-platinum-US][platinum-UK][written by Calvin Broadus/Cameron Thomaz/Peter Hernandez][produced by The Smeezingtons]
Locked Out of HeavenBruno Mars11.20122[57]1[6][36]Elektra USAT 21204492[diamond-US][2x-platinum-UK][written by Mark Ronson/Jeff Bhasker/Emile Haynie/Bruno Mars/Philip Lawrence/Ari Levine][produced by Mark Ronson/Jeff Bhasker/Emile Haynie/The Smeezingtons]
Young, Wild & FreeSnoop Dogg and Wiz Khalifa featuring Bruno Mars12.201144[20]7[32]Atlantic USAT 21102232[4x-platinum-US][written by Calvin Broadus/Cameron Thomaz/Peter Hernandez][produced by The Smeezingtons]
Young GirlsBruno Mars12.2012141[1]-Atlantic-
When I Was Your ManBruno Mars02.20132[53]1[1][35]Atlantic USAT 21206698[11x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Bruno Mars/Philip Lawrence/Avi Levine/Andrew Wyatt/John Hill][produced by The Smeezingtons]
TreasureBruno Mars05.201312[38]5[29]Atlantic USAT 21206710[5x-platinum-US][platinum-UK][written by Bruno Mars/Philip Lawrence/Ari Levine/Phredley Brown][produced by The Smeezingtons]
Bubble ButtMajor Lazer featuring Bruno Mars, Tyga and Mystic07.2013151[5]56[9]Atlantic [gold-US][written by Thomas Pentz, David Taylor, Bruno Mars, Michael Stevenson Mystic][produced by Major Lazer, Valentino Khan]
GorillaBruno Mars11.201362[12]22[16]Atlantic USAT 21206709[platinum-US][silver-UK][written by Bruno Mars/Philip Lawrence/Ari Levine][produced by The SmeeZingtons/Jeff Bhasker/Emile Haynie/Mark Ronson]
Young GirlsBruno Mars02.2014187[1]83[1]Atlantic USAT 21206099[platinum-US][written by Bruno Mars/Philip Lawrence/Ari Levine/Jeff Bhasker/Emile Haynie][produced by The Smeezingtons/Jeff Bhasker/Emile Haynie]
Uptown FunkMark Ronson featuring Bruno Mars12.20141[7][76]1Columbia GBARL 1401524[11x-platinum-US][6x-platinum-UK][written by Jeff Bhasker, Philip Lawrence, Bruno Mars, Mark Ronson, Nicholas Williams, Devon Gallaspy, Lonnie Simmons, The Gap Band, Rudolph Taylor][produced by Mark Ronson, Jeff Bhasker, Bruno Mars]
24K MagicBruno Mars10.20165[13]4[12]Atlantic USAT 21602944[5x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Bruno Mars, Christopher Brody, Brown Philip Lawrence][produced by Shampoo Press & Curl]
Versace on the FloorBruno Mars11.2016-98[2]Atlantic[written by Bruno Mars, Philip Lawrence, Christopher "Brody" Brown, James Fauntleroy][produced by Shampoo Press & Curl]
ChunkyBruno Mars12.201679[1]108[2]Atlantic USAT21602946[gold-US][silver-UK][written by Bruno Mars ,Philip Lawrence, Christopher Brody Brown, James Fauntleroy][produced by Shampoo Press & Curl]
That's What I LikeBruno Mars03.201712[26]1[1][52]Atlantic USAT 21602948[diamond-US][2x-platinum-UK][written by Bruno Mars, Philip Lawrence ,Christopher Brody Brown, James Fauntleroy, Johnathan Yip, Ray Romulus ,Jeremy Reeves, Ray McCullough II][produced by Shampoo Press & Curl, The Stereotypes]
Versace on the FloorBruno Mars07.201759[10]33[14]Atlantic USAT 21602957[2x-platinum-US][gold-UK][written by Bruno Mars, Philip Lawrence, Christopher Brody Brown, James Fauntleroy][produced by Shampoo Press & Curl]
FinesseBruno Mars01.20185[19]3[23]Atlantic USAT 21705440[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Bruno Mars, Philip Lawrence ,Christopher Brody Brown, James Fauntleroy, Johnathan Yip, Ray Romulus, Jeremy Reeves, Ray McCullough II ,Belcalis Almanzar, Klenord Raphael][produced by Shampoo Press & Curl, The Stereotypes]
Wake Up in the SkyGucci Mane X Bruno Mars X Kodak Black09.201865[4]11[26]Atlantic USAT 21811088[5x-platinum-US][silver-UK][written by Radric Davis, Peter Hernandez, Bill Kapri, Chance Youngblood, Dwan Avery ,Jeff LaCroix][produced by Tarentino, DY, Tre Pounds, Bruno Mars]
Please MeCardi B & Bruno Mars 03.201912[10]3[20]Atlantic USAT 21811659[3x-platinum-US][gold-UK][written by Belcalis Almanzar, Bruno Mars, James Fauntleroy, Jonathan Yip, Ray Romulus ,Jeremy Reeves, Ray McCullough II][produced by Bruno Mars, The Stereotypes]
BlowEd Sheeran With Chris Stapleton & Bruno Mars07.2019-60[2]Atlantic [silver-UK][written by Ed Sheeran, Chris Stapleton, Bruno Mars, Brody Brown, Frank Rogers ,J.T. Cure, Bard McNamee, Gregory McKee][produced by Bruno Mars]
Leave the Door OpenSilk Sonic (Bruno Mars & Anderson .Paak)03.202120[21]1[2][39]Atlantic USAT 22100910[2x-platinum-US][gold-UK][written by Bruno Mars, Brandon Anderson, Dernst Emile II, Christopher Brody Brown][produced by Bruno Mars,D'Mile]
SkateSilk Sonic (Bruno Mars & Anderson .Paak)08.202145[4]14[9]Atlantic USATV 2102669[written by Bruno Mars, Brandon Anderson, Dernst Emile II, James Fauntleroy, Domitille Degalle, JD Beck][produced by Bruno Mars,D'Mile]
Smokin out the WindowSilk Sonic (Bruno Mars & Anderson .Paak)11.202112[11]5[20]Atlantic USAT 22105952[silver-UK][written by Bruno Mars, Brandon Anderson, Dernst Emile II][produced by Bruno Mars,D'Mile]
Fly as MeSilk Sonic (Bruno Mars & Anderson .Paak)11.202149[1]81[1]Atlantic USAT 22106191[written by Bruno Mars,James Fauntleroy,Sean Anderson,Dernst Emile II,Brandon Anderson][produced by Bruno Mars,D'Mile]
Put On A Smile Silk Sonic (Bruno Mars & Anderson .Paak)11.2021-78[1]Atlantic [written by Bruno Mars,Kenny "Babyface" Edmonds,Dernst Emile II,Brandon Anderson][produced by Bruno Mars,D'Mile]
777Silk Sonic (Bruno Mars & Anderson .Paak)11.2021-104[1]Atlantic [written by Bruno Mars,Dernst Emile II,Christopher Brody Brown,Brandon Anderson][produced by Bruno Mars ]
Blast Off Silk Sonic (Bruno Mars & Anderson .Paak)11.2021-73[1]Atlantic [written by Bruno Mars,Dernst Emile II,Brandon Anderson][produced by Bruno Mars,D'Mile ]
Silk Sonic IntroSilk Sonic (Bruno Mars & Anderson .Paak)11.2021-114[1]Atlantic-
Love's TrainSilk Sonic (Bruno Mars & Anderson .Paak)03.2022-111[9]Atlantic [written by Michael Cooper, Felton C. Pilate II][produced by Bruno Mars,D'Mile]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
It's Better If You Don't Understand EP.Bruno Mars05.201097[1]99[1] Fueled by Ramen [produced by Bruno Mars , The Smeezingtons, Chad Hugo]
Doo-Wops & HooligansBruno Mars10.20101[2][161]3[172]Elektra 7567883325[7x-platinum-US][6x-platinum-UK][produced by The Smeezingtons/Needlz/The SupaDups]
Unorthodox JukeboxBruno Mars12.20101[1][61]1[1][61]Atlantic 7567876285[6x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by The Smeezingtons/Mark Ronson/Jeff Bhasker/Emile Haynie/Diplo/Supa Dups]
24K MagicBruno Mars11.20163[7]2[6]Atlantic 0075678662737 [3x-platinum-US][platinum-UK][produced by Jeff Bhasker, Emile Haynie, Shampoo Press & Curl , The Stereotypes]
An Evening With Silk SonicSilk Sonic (Bruno Mars & Anderson .Paak)11.20219[9]2[48]Atlantic 0075678642128[platinum-US][silver-UK][produced by Bruno Mars, D'Mile, The Stereotypes]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

niedziela, 8 stycznia 2017

Ph.D.

Brytyjski duet popowy w składzie Jim Diamond (śpiew) i Tony Hymas (instrumenty klawiszowe). Z pierwszego albumu pochodził singel "I Won't Let You Down", który przeszedł początkowo bez echa, ale dzięki dodatkowej promocji wytwórni WEA odniósł sukces w Anglii i w Europie.


Zespół wziął swoją nazwę od pierwszych liter nazwisk jego trzech członków założycieli  ; Phillipsa, Hymasa i Diamonda.



Wokalista Jim Diamond tworzy grupę z byłymi członkami Jeff Beck Group,  Tony Hymasem i Simonem Phillipsem w 1980 roku. Ich debiutancki album , wydany w 1981 roku, przyniósł przebój w postaci ballady "I Will not Let You Down", która osiągnęła trzecią pozycję na   UK Singles Chart w 1982 roku  i numer pięć w Australii. W następstwie   sukcesu singla album został ponownie wydany i wreszcie wszedł na UK Albums Chart .

Ich videoklip z  "Little Suzi's on the Up" był znany z jako piąty film pokazany na MTV pierwszego   dnia jej nadawania,  1 sierpnia 1981 w niektórych częściach Stanów Zjednoczonych.W roku 1983 ukazał się ich drugi album Is It Safe? . Pierwszy singiel z albumu "I Didn't Know" nie dotarł na UK Top 40 .

Niedługo później Diamond zachorował na zapalenie wątroby,a nie mogąca koncertować grupa rozpadła się. Diamond powrócił jakiś czas później jako solowy artysta i wylansował w Wielkiej Brytanii singiel nr 1  w listopadzie 1984 roku "I Should Have Known Better".  Diamond i Hymas reaktywowali grupę jako duet w 2006 roku.


Hymas pojawił się na debiutanckim albumie Diamonda z 1988 roku .

Jim Diamond zmarł w dniu 8 października 2015 r.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
I Won't Let You Down / HideawayPh.D.04.19823[14]-WEA K 79209[written by Diamond , Hymas][produced by Cy Langston , Ph.D. ]
Little Suzi's On The Up/ I'm Gonna Take You to the TopPh.D..1982--WEA K 79223[written by Diamond , Hymas][produced by Ph.D. ]
I Didn't Know / Theme for JennyPh.D.12.1982--WEA 25 9996-7 [Ita][written by Diamond , Hymas][produced by Ph.D. ]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Ph.D.Ph.D.05.198233[8]-WEA WEA 99 150[produced by Ph.D. ]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 7 stycznia 2017

Henry Paul Band

Henry Paul (ur. 25 sierpnia 1949 roku w Kingston, Nowy Jork ) to amerykański muzyk southern rocka,wokalista country i autor piosenek , który był pierwotnie członkiem grupy southern rocka ,Outlaws, a następnie odchodzi w celu utworzenia Henry Paul Band,następnie był z powrotem w Outlaws a także był wokalistą  zespołu country Blackhawk .
Henry urodził się w Kingston, Nowy Jork i mieszkał na farmie w pobliżu Hurley jako młody chłopiec, ale kiedy jego rodzice rozwiedli się, Henry, jego dwie siostry, Anselma i Helen i jego matka przenieśli się do Temple Terrace, na przedmieściach Tampa na Florydzie . W wieku 17 lat, grał swoje pierwsze koncerty muzyczne na festiwalach folk   i grał przy18. String Coffee House and Music Emporium w Tampa, i 1969 roku przeniósł się z powrotem na północ, do Greenwich Village w Nowym Jorku , dążąc do zrobienia kariery w muzyce.
 Podczas pobytu w Nowym Jorku idąc śladami swojego idola, Boba Dylana i grał na ulicach, aby zarobić na życie podczas tworzenia dema dla Epic Records . Zaproszony na koncerty w swoim rodzinnym mieście, wrócił do Tampa w 1971r. Tam, Henry i Jim Fish tworzą grupę rock country Sienna z przyszłymi członkami Outlaw ,Monte Yoho i Frankiem O'Keefe.
W 1972 roku grupa Sienna rozpadła się  i Paul dołączył do  "The Outlaws", która została utworzona w 1967 roku. Zaczęli grać w klubach wokół Tampa i zaanektowali Billy Jonesa . W roku 1974r otwierali koncerty kilku uznanych   southern rockowych grup w tym Lynyrd Skynyrd . Clive Davis z Arista Records odkrył ich i podpisał z nimi ich pierwszego kontrakt  płytowy; zostali pierwszym zespołem rockowym w nowo powstałej wytwórni.

 Ich debiutancki album szybko pokrył się złotem po sukcesie takich hitów jak "Green Grass and High Tides" i "There Goes Another Love Song". W 1977 roku, po nagraniu dwóch albumów z Outlaws, Henry opuszcza zespół, aby rozpocząć karierę solową.

W ciągu roku po opuszczeniu Outlaws Henry założył Henry Paul Band debiutując w 1979 roku   albumem Grey Ghost. Zawierał on utwory takie jak "So Long" i "Grey Ghost", który został poświęcony pamięci Ronnie Van Zanta z Lynyrd Skynyrd .  Zespół nagrał trzy albumy w tym Feel The Heat w 1980 roku, który miał  więcej elementów rocka i zawierał utwór tytułowy oraz "Whisky Talkin " i "Longshot", który był  # 3 na Billboard Bubbling Under   Hot 100 Singles w 1980 roku.
 Ich trzeci album został wydany w 1981 roku, i obejmował  przebój "Keeping Our Love Alive" # 50 na Billboard Hot 100 Chart . Album także przedstawiał singiel "Living Without Your Love", który był  grany w niektórych stacjach , cover Van Morrisona "Brown Eyed Girl" jako # 5 Billboard Bubbling Under   Hot 100 Singles w 1982 roku,i punkt centralny koncertów "Crazy Eyes".
Ostatni album Henry'ego został wydany w 1982 roku, z Henry Paul Band ,przynosząc piosenki "Hold On", "Heat Of The Night" i przejmującą pieśń " Tragedy ". W czasach Henry Paul Band   pracował w rozgłośni WYNF-FM   w Tampa Bay na Florydzie.

W 1983 roku zespół rozpadł się i Paul Henry  spotyka się z Hughie Thomassonem z Outlaws. Ich współpraca doprowadziła do wydania w 1986r  albumu " Soldiers of Fortune" . Paul pozostał w zespole do 1989 roku, kiedy znowu odchodzi, aby rozpocząć nową karierę w muzyce country, zakładając Blackhawk   w 1991 roku z Van Stephensonem i Dave Robbinsem.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Longshot/I Can See ItHenry Paul Band09.1980-103[4]Atlantic 3755[written by H. Paul, J. Peterick, J. Fish, D. Fiester][produced by Henry Paul, David Thoener]
Keeping Our Love Alive/Hollywood ParadiseHenry Paul Band12.1981-50[10]Atlantic 3883[written by S. Grisham, H. Paul, J. Peterick][produced by Kevin Beamish ]
Brown Eyed Girl/ Crazy EyesHenry Paul Band03.1982-105[3]Atlantic 4020[written by Van Morrison][produced by Kevin Beamish ]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Grey GhostHenry Paul Band06.1979-107[12]Atlantic 19 232[produced by Howard Albert, Ron Albert]
Feel The HeatHenry Paul Band08.1980-120[8]Atlantic 19 273[produced by David Thoener, Henry Paul]
AnytimeHenry Paul Band12.1981-158[8]Atlantic 19 325[produced by Kevin Beamish]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

ABKCO

ABKCO Records jest płytową kampanią należącą do Allena Kleina,który kupioną wytwórnię Cameo-Parkway przechrzcił na ABKCO w 1967r. W jej katalogu znajdują się albumy The Rolling Stones, Sama Cooke'a, Phila Spectora, i Herman's Hermits.Obok możliwości wydawania katalogu Cameo,co zresztą czyni długą serią reedycji na płytach kompaktowych,Klein ma też prawa na mocy wyroku sądowego do wczesnych nagrań grupy Rolling Stones,oraz nagrań Sama Cooke'a z początków kariery.
Na początku lat 90-tych połączył swoje siły z Philem Spectorem i wydał serię płyt,których producentem był Spector.



Najpopularniejsze płyty

ROLLING STONES THE THROUGH THE PAST, DARKLY 10/20/89 ABKCO P ALBUM
ROLLING STONES THE OUT OF OUR HEADS 10/20/89 ABKCO P ALBUM
ROLLING STONES THE LET IT BLEED 10/20/89 ABKCO P ALBUM
ROLLING STONES THE GET YER YA YA'S OUT 10/20/89 ABKCO P ALBUM
ROLLING STONES THE BEGGARS BANQUET 10/20/89 ABKCO P ALBUM
ROLLING STONES THE AFTERMATH 10/20/89 ABKCO P ALBUM
ROLLING STONES THE BIG HITS (HIGH TIDE & GREEN GRASS) 10/20/89 ABKCO M (2) ALBUM
ROLLING STONES THE THE ROLLING STONES NOW 10/20/89 ABKCO G ALBUM
ROLLING STONES THE THE ROLLING STONES 10/20/89 ABKCO G ALBUM
ROLLING STONES THE 12 X 5 10/20/89 ABKCO G ALBUM
ROLLING STONES THE SINGLES COLLECTION - THE LONDON YEARS 07/01/92 ABKCO P ALBUM
ROLLING STONES THE ROCK AND ROLL CIRCUS 03/27/97 ABKCO P VIDEO LONGFORM
ROLLING STONES THE HOT ROCKS 10/25/02 ABKCO M (12) ALBUM
ROLLING STONES THE FORTY LICKS 01/24/03 ABKCO / VIRGIN M (4) ALBUM

Hity na singlowej liście przebojów Billboard
Rolling Stones - I Don't Know Why 06.1975 42[6]
Rolling Stones -Out of time 08.1975 81[3]

Albumy na liście przebojów Billboard
Rolling Stones Metamorphosis 06.1975 8
Rolling Stones Singles Collection-The London Years 09.1989 91
Rolling Stones Rock and roll circus 11.1996 92
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

piątek, 6 stycznia 2017

Abel

Abel była nowojorską wytwórnią płytową,która podczas swojej działalności wydała czternaście singli i jeden album.Była prawdopodobnie była związane w jakiś sposób z Laurie,ponieważ jej jedyny wydany album zawiera nagrania Diona związanego z Laurie.
Ich single reprezentują wykonawców typowych dla małych wytwórni-Consuls, Larry Dana, Tony Carmen & the Spitfires, the Elites, Joe Boatner, the Five Delights, Bill Osborne, Mike Born, the Classics, Bob Thomas, Lord Chatterly's, Tennie Leonard, Joey & the Continentals, i Glen Stuart Chorus.
Po odejściu Diona w 1962r do Columbia Records i nagraniu dla niej największych przebojów,Abel pod przykrywką Glen Stuart Chorus wydaje album "Greatest Hits" z jego przebojami,jako niskobudżetowe wydawnictwo.
Glen Stuart był aranżerem i dyrygentem w wytwórni.Przesłuchiwał wokalistów i muzyków najlepiej imitujących Diona,ale także innych znanych wykonawców tego okresu.Owocem tych działań oprócz wspomnianego albumu jest singiel "Ruby Baby"/"Drip Drop".
Płyty wytwórni miały złotą nalepkę z czarnym drukiem,bez ilustracji.




The Consuls

A: Runaway
B: I'm Happy		Abel USA2221959

 
Bill Osborne

A: Road To Happiness
B: Stars Are Falling (In My Heart)		Abel USA2291959

 
Mike Born

A: Leave Me Lonely
B: I Love You Baby		Abel USA2301959

 
Bob Thomas

A: My Day
B: Believe Me My Darling		Abel USA2321959

 
Tennie Leonard

A: Poor Girl
B: Look At Me		Abel USA2341960

 
Glen Stuart Chorus

A: Drip Drop
B: Ruby Baby		Abel USAAB 2351963

 
Joey And The Continentals

A: No One Can Make My Sunshine Smile
B: Candy		Abel USAABEL 2361964

 
Lord Chatterley And The Transylvanian Septet

A: Dracula's Wedding
B: This Way Frankie		Abel USA233
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)