niedziela, 23 października 2016

Les Paul & Mary Ford

Jego twórczość przypadła na okres działalności kilku innych słynnych gitarzystów: Cheta Atkinsa - świetnego muzyka z Nashville, balansującego między country a folkiem, znanego ze współpracy z Presleyem w latach 50. i z grupą Wings Paula McCartneya 20 lat później, Ala Caioli - typowego przedstawiciela muzyki rozrywkowej, lubującego się w nagrywaniu filmowej muzyki country'n'western i Berta Weedona - brytyjskiego session-mana, niezwykle biegłego technicznie, który tak na serio nie zaistniał w Stanach, najpierw za sprawą właśnie Paula i Atkinsa, a później przez dochodzącego do głosu Duana Eddy'ego.
 Otóż Les Paul bije na głowę - w moim przynajmniej przekonaniu - każdego z tych wirtuozów gitary. Przed wszystkimi stawia go wyborna technika gry, wszechstronność stylistyczna (od muzyki rozrywkowej przez country do rock'n'rolla), absolutnie nowatorskie wykorzystanie gitary, a wreszcie niekończąca się lista artystów, ba, największych mistrzów tego instrumentów, na których wywarł wpływ głównie za pośrednictwem swej gitary o nowoczesnej konstrukcji, zmuszającej do nowych technik gry.
Les Paul, a właściwie Lester William Polsfuss, urodził się 9 czerwca 1915 w miejscowości Waukesha w stanie Wisconsin. Swój niepospolity talent prezentował już jako 13-letni chłopiec podczas pierwszych występów. Pod koniec lat 30. założył trio, którego występy były stałym punktem programów radiowych i telewizyjnych stacji NBC. Paul już wówczas zachwycał swym niekonwencjonalnym sposobem gry, a zwłaszcza łatwością poruszania się w różnych gatunkach muzycznych: przede wszystkim country (wielki wpływ Gene'a Autry'ego), ale też bluesa a` la Sonny Terry i jazzu z częstymi refleksjami w stylu Djanga Reinhardta. Później występował wraz z żoną - piosenkarką Mary Ford; duet stał się jednym z największych fenomenów "show-biznesu" w Ameryce lat 50. W ciągu 10 lat - od 1948 do 1958 - oboje, lub Les solo, mieli 37 utworów w Top 40 listy popowej "Billboardu".
Les Paul był absolutnym nowatorem w zakresie techniki gry gitarowej; czynił to również przez stałe udoskonalanie modelu swej gitary, którą skonstruował po raz pierwszy w 1934. Najważniejsze modele wykonał w swym studiu w Hollywood w latach 1946-49. Kolejne prace doprowadziły go do stworzenia w 1952 pierwszej handlowej i seryjnie produkowanej wersji gitary elektrycznej "Les Paul model Gibson", bodaj najsłynniejszej na świecie, dającej nieporównywalne brzmienie i ustalającej nowoczesny sposób gry. Z jego nazwiskiem związane są również zupełnie nowe techniki nagraniowe, dziś podstawowe w każdym studiu, jak wielokrotne nakładanie dźwięków, stosowanie opóźnień, echa, przesunięć dźwięków, zmian szybkości taśmy i in.
Oczywiście prawie wszystkie jego utwory zestarzały się, większość uległa zapomnieniu, ale jego nazwisko znane jest dziś wszystkim miłośnikom muzyki, a lista gitarzystów, którzy przejęli jego nowatorski sposób grania i którzy ukazywali wspaniały świat rocka, grając na "Gibsonie" Lesa Paula składa się z samych mistrzów: Michael Bloomfield (m. in. z zespołu Paula Butterfielda), Peter Frampton, Jerry Garcia, Steve Howe, Mark Knopfler, Steve Miller, Jimmy Page, Joe Perry, Slash, Pete Townshend, Nancy Wilson (wokalistka, mandolinistka i oczywiście gitarzystka grup the Heart i Lovemongers), Link Wray i setki innych. W początkach kariery grali też na "Gibsonie" Jeff Beck, David Gilmour i Steve Morse, okazjonalnie - Eddie Van Halen. Do zagorzałych wielbicieli "Les Paula" należą Gary Moore (kupił go, czy też dostał, od samego Petera Greena i od tej pory zakochany jest w nim bezgranicznie) i Zbyszek Hołdys. Z premedytacją nie wymieniam kilku wielkich gitarzystów, grających na modelu Mistrza, dalekich od jego stylu gry (Eric C., Rick D., B. B. K., Frank Z.), aby nie pozostawić żadnych sugestii estetycznych między nimi. A sam Les Paul, 85-latek z Wisconsin, cieszy się dobrym zdrowiem i wciąż daje cotygodniowe koncerty w jednym z nowojorskich klubów.
Dorobek Lesa Paula zgromadzony jest na co najmniej kilku składankach. Żeby nie przesadzić z liczbą sprowadzanych ze Stanów jego albumów, polecam jeden, zdecydowanie najpełniejszy i przez to najciekawszy: "Best of the Capitol Masters" (Capitol 1991), nagrany z Mary Ford. Znajdziemy tam wszystko, co daje obraz klasy i wszechstronności artysty, a więc właśnie nowe techniki nagrywania partii gitarowych (przyspieszanie taśmy i wielokrotne nakładanie dźwięku w znanej kompozycji Felixa Arndta z lat I wojny światowej ("Nola") i wokalnych (połączenie unikatowego brzmienia gitary z wielokrotnie nałożonym głosem Mary w najpopularniejszej piosence w Stanach w 1951 "Tennessee Waltz" z repertuaru Patti Page), wspaniałe sola gitarowe, które stały się wskazówką dla gitarzystów wszystkich zespołów rock'n'rollowych (solówka w "How High the Moon" jest wyraźnie słyszalna w późniejszym, rock'n'rollowym przeboju wszechczasów, "Rock around the Clock" Billa Haleya, a szalenie szybko zagrane solo w optymistycznej piosence z lat I wojny "The World Is Waiting for the Sunrise" było nie do przebicia pod względem techniki gry w tym gatunku muzyki jeszcze przez wiele lat; być może to są właśnie najważniejsze utwory w dorobku Paula), wreszcie różnorodność stylistyczna - od romantycznych melodii ("Whispering"), przez standardy jazzu tradycyjnego ("Tiger Rag"), aż do country ("I'm a Fool to Care").
Warto również poszukać pojedynczych nagrań Les Paula na różnych płytach kompilacyjnych, jak "Jazz Club" (PGD/Verve 1990), gdzie wspaniale wykonuje "Moten Swing" i "Guitar Player Presents Legends of Guitar. Rock: the ‘50s" (Rhino 1990), na której gra obok Chucka Berry'ego, Duane'a Eddy'ego, Linka Wraya i in. Muzyka prezentowana przez Les Paula, choć wspaniała, nie każdemu musi odpowiadać, ale nie odważyłbym się twierdzić, że są w jego dyskografii płyty złe.

Singles:
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
It' s been a long,long time/Whose dream are youBing Crosby with Les Paul and His Trio10.1945-1[2][16]Decca 18 708[written by Sammy Cahn/Jule Styne]
Rumors are flying/Them that has-gets [Andrews Sisters & Eddie Heywood]Andrews Sisters with Les Paul10.1946-4[13]Decca 23 656[written by Bennie Benjamin/George Weiss]
Nola /JealousLes Paul & Mary Ford06.1950-9[17]Capitol F 1014[#3 hit by Vincent Lopez in 1922r;#39 hit by Billy Williams in 1959r][written by Felix Arndt]
Goofus /Sugar sweetLes Paul & Mary Ford10.1950-21[2]Capitol F 1192[#5 hit by Dan Russo in 1932r;#56 hit by Carpenters in 1976r][written by William Harold/Gus Kahn/Wayne King]
Tennessee waltz/Little rock getawayLes Paul & Mary Ford12.1950-8[14] side B:18[7]Capitol F 1316[#35 hit for Sam Cooke in 1964r][written by Pee Wee King/Redd Stewart][produced by Les Paul]
Mockin' Bird Hill/Chicken reelLes Paul & Mary Ford02.1951-2[24]Capitol F 1373[gold-US][written by Vaughn Morton][produced by Les Paul]
How high the moon/Walkin' and whistlin' bluesLes Paul & Mary Ford03.1951-1[9][25]Capitol F 1451[gold-US][piosenka z musicalu na Broadway' u “Two for the show”][#76 hit for Ella Fitzgerald in 1960r][written by Nancy Hamilton/Morgan Lewis][produced by Les Paul]
Josephine /I wish i had never seen sunshineLes Paul & Mary Ford07.1951-12[12] side B: 18[6]Capitol F 1592[#3 hit for Tommy Dorsey in 1937r;#18 hit for Bill Black' s Combo in 1960r][written by Burke Bivens/Wayne King]
The world is waiting for the sunrise/WhisperingLes Paul & Mary Ford08.1951-2[16] side B:7[16]Capitol F 1748[gold][#2 hit for Isham Jones in 1922r;#108 hit for Don Gibson in 1961r][written by Eugene Lockhart/Ernest Seitz][produced by Les Paul]
Just one more chance/Jazz me bluesLes Paul & Mary Ford10.1951-5[13] side B:23[2]Capitol F 1825[#! hit for Bing Crosby in 1931r][side B:#9 hit for Original Dixieland Jazz Band in 1921r][written by Sam Coslow/Arthur Johnston][produced by Les Paul]
Jingle bells/Silent nightLes Paul & Mary Ford12.1951-10[4]Capitol F 1881[#18 hit for Benny Goodman in 1935r;#74 hit for Perry Como in 1957r][written by James Pierpont]
Tiger rag/It' s a lonesome old townLes Paul & Mary Ford01.1952-2[12]Capitol F 1920[#1 hit for Original Dixieland Jazz Band in 1918r i Mills Brothers in 1931r][written by Harry De Costa/Edwin Edwards/James LaRocca/W.H.Ragas/Anthony Sbarbaro/Larry Shields][produced by Les Paul]
I' m confessin' [That i love you]/CariocaLes Paul & Mary Ford05.1952-13[11] side B:14[9]Capitol F 2080[#2 hit for Guy Lombardo in 1930r;#58 hit for Frank Ifield in 1963r][side B:#1 hit for Enric Madriguera in 1934r][written by Don Dougherty/Al Nelburg/Ellis Reynolds][produced by Les Paul]
Smoke rings/In the good old summertimeLes Paul & Mary Ford06.1952-14[7] side B:15[7]Capitol F2123[#8 hit for Clyde McCoy in 1933r][side B:#1 hit for J.W.Meyers in 1902r][A:written by H.Eugene Gilford/Ned Washington][B:written by George Evans/Ren Shields][produced by Les Paul]
Meet Mister Callaghan/Take me in your arms and hold meLes Paul & Mary Ford08.1952-5[14] side B:15[8]Capitol F 2193[side B:#1 country hit for Eddy Arnold in 1950r][A:written by Eric Spear][B:written by Cindy Walker]
My baby' s coming home/Lady of SpainLes Paul & Mary Ford11.1952-7[10] side B:8[8]Capitol F 2265[side B:#5 hit for Ray Noble in 1931r][written by Sherma Feller/John Grady/William Leavitt][produced by Les Paul]
Bye bye blues/Mammy' s boogieLes Paul & Mary Ford01.1953-5[7]Capitol F 2316[#5 hit for Bert Lown in 1930r;#54 hit for Bert Kaempfert in 1966r][written by David Bennett/Chauncey Gray/Fred Hamm/Bert Lown][produced by Voyle Gilmore]
I' m sitting on top of the world/SleepLes Paul & Mary Ford03.1953-10[6]Capitol F 2400[#1 hit for Al Jolson in 1926r][written by Ray Henderson/Sam Lewis/Joe Young][produced by Voyle Gilmore]
Vaya con dios [May god be with you]/Johnny [Is the boy for me]Les Paul & Mary Ford06.19537[4]1[11][31] side B:15[2]Capitol F 2486[gold-US][#43 hit for Drifters in 1964r][written by Ines James/Buddy Pepper/Larry Russell][produced by Voyle Gilmore]
Don' cha hear them bells/The kangarooLes Paul & Mary Ford11.1953-13[4]Capitol F 2614[written by Les Paul]
I really don' t want to know/SouthLes Paul & Mary Ford04.1954-11[10]Capitol F 2735[#1 country hit for Eddy Arnold in 1954r;#18 hit for Tommy Edwards in 1960r][written by Howard Barnes/Don Robertson][produced by Voyle Gilmore]
I' m a fool to care/AuctioneerLes Paul & Mary Ford07.1954-6[14]Capitol F 2839[#24 hit for Joe Barry in 1961r][written by Ted Daffan][produced by Voyle Gilmore]
Whither thou goest/MandolinoLes Paul & Mary Ford10.1954-10[9] side B:19[1]Capitol F 2928[written by Guy Singer][produced by Les Paul]
Hummingbird /Goodbye ,my loveLes Paul & Mary Ford07.1955-7[13]Capitol 3165[written by Don Robertson][produced by Les Paul]
Amukiriki [The Lord Willing]/Magic melodyLes Paul & Mary Ford11.1955-38[9] side B:96[2]Capitol 3248[A:written by Jay Livingston/B. Russell][B:written by Les Paul][produced by Les Paul]
Texas lady/Alabamy boundLes Paul & Mary Ford01.1956-91[2]Capitol 3301[written by Johnny Mann/Paul Sawtell][produced by Les Paul]
Moritat [Theme from Three penny opera]/Nuevo laredoLes Paul & Mary Ford02.1956-49[12] side B:91[1]Capitol 3329[A:written by Bertolt Brecht/Kurt Weill][B:written by Bill Carey/Johnny Hicks/Jim Lowe/Marvin Moore][produced by Les Paul]
Cinco robles [Five oaks]/Ro-Ro-RobinsonLes Paul & Mary Ford01.1957-35[14]Capitol 3612[written by Sullivan, L./D. Wright][produced by Les Paul]
Put a ring on my finger/FantasyLes Paul & Mary Ford08.1958-32[10]Columbia 41 222[written by Sid Jacobson/Lou Stallman][produced by Les Paul]
Jura [I swear i love you]/It' s been a long,long timeLes Paul & Mary Ford04.1961-37[10] side B:105[3]Columbia 41 994[written by Halim Sinho][produced by Les Paul]


Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Les Paul's New Sound, Vol. 2Les Paul & Mary Ford09.1951-3[23]Capitol H-286 [produced by Les Paul]
New Sound, Vol. 2Les Paul & Mary Ford09.1951-7[9]Capitol [produced by Les Paul]
Bye Bye BluesLes Paul & Mary Ford12.1952-2[17]Capitol H-356 [produced by Les Paul]
The Hit Makers!Les Paul & Mary Ford06.1953-10[1]Capitol T416 [produced by Les Paul]
Today's Top Hits,Vol.12Les Paul And Mary Ford / Nat "King" Cole12.1954-14[2]Capitol [produced by Les Paul]
Les Paul and Mary FordLes Paul & Mary Ford12.1954-7[16]Capitol 9121[produced by Les Paul]
Les and MaryLes Paul & Mary Ford05.1955-15[6]Capitol 577[produced by Les Paul]

sobota, 22 października 2016

Henry Krieger

Henry Krieger (urodzony 9 lutego 1945r w Nowym Jorku ), amerykański   kompozytor muzyki teatralnej. Pisał przede wszystkim muzykę dla broadway'owskich  przedstawień jak Dreamgirls (1981, z tekstami  Toma Eyena ), The Tap Dance Kid (1983) i Side Show (1997).
Był nominowany do nagród Tony za najlepszą muzykę za Dreamgirls i Side Show , zdobył  nagrodę Grammy za album z piosenkami z Dreamgirls i otrzymał trzy nominacje do Oscara za piosenki, które napisał do filmu 2006 roku.
Urodzony w Nowym Jorku , Krieger dorastał w White Plains i Ossining w stanie Nowy Jork i uczęszczał do Scarborough School w Scarborough, w Nowym Jorku .Tam grał w sztukach Gilberta i Sullivana, Iolanthe i Ruddigore . Zainteresował się teatrem i sztuką dramatyczną, a później studiował  sztukę   na American University w Waszyngtonie oraz na Columbia University w Nowym Jorku, a następnie   grafikę artystyczną na Pontifical Xavierian University w Bogocie , Kolumbia .
Jeszcze jako dwudziestolatek, Krieger zaczął komponować dla Off-Off-Broadway'u . Eyen i Krieger po raz pierwszy pracowali razem w 1975 roku przy wersji muzycznej rewii The Dirtiest Show in Town, Eyena , przemianowanej na The Dirtiest Musical in Town .Grała w niej Nell Carter ,z towarzysząca grupą   czarnych wokalistów  , którzy pracowali z producentem Joe Pappem , ale przedstawienie odłożono na półkę, gdy Carter odszedł w 1978 roku by zagrać w  Ryan's Hope.
Rok później, projekt wzbudził zainteresowanie reżysera z Broadway'u , producenta ,choreografa  Michaela Bennetta , który sponsorował produkcję Big Dreams, a musical był wtedy znany dzięki Lorettcie Devine i  piosenkarce gospel Jennifer Holliday jako zmienniczki Carter. Po jakimś czasie Dreamgirls , trafił na Broadway  w 1981 roku i okazał się sukcesem ,został nominowany do trzynastu Tony Awards (w tym Best Score), wygrywając sześć. Jedna z   piosenek, " And I Am Telling You I'm Not Going " stała się hitem  , a inne stały się popularnymi piosenkami. Oryginalny album z utworami z przedstawienia przyniósł Kriegerowi nagrodę Grammy.

Dwa lata później, w 1983 roku, musical Kriegera  The Tap Dance Kid , ze słowami Roberta Löricka , miał premierę w Broadhurst Theatre na Broadwayu  i zdobył dwie Tony Awards.

Prawie 15 lat później, jego następny broadwayowski  musical  Side Show , oparty na  książce   Billa Russella , miał premierę w Richard Rodgers Theatre w 1997 roku .Side Show otrzymał cztery nominacje do Tony, w tym za najlepsze przedstawienie.

W roku 2000, musical Kriegera Everything's Ducky ,znów z librettem   Russella, wystawiono w TheatreWorks w Palo Alto w Kalifornii .  Od tamtej pory miał  produkcje w St. Louis, Cincinnati, La Mirada, i Chicago w 2000 roku. Musical został później zmieniony, a tytuł zmieniono na : Lucky Duck , debiutując w Boston Conservatory .

Krieger współpracował z Russellem ponownie przy  Kept ,adaptacji Camille   Alexandra Dumasa,która miała   premierę w TheatreWorks w 2002. Krieger i Russell napisali także "Santa's Gonna Rock and Roll", który   służył jako numer otwierający Christmas Spectacular w Radio City Music Hall  od ponad dziesięciu lat, a także "Take the Flame" na ceremonie otwarcia i zamknięcia   Gay Games IV.

W roku 2002, Krieger napisał również muzykę do The Wonderful World of Disney telewizyjnej wersji Sleeping Beauty , ze słowami Susan Birkenhead i z udziałem Whitney Houston .

Gdy filmowa wersja Dreamgirls została wydana w 2006 roku,  soundtrack stał się albumem numer jeden, a piosenki Kriegera  z soundtracku ponownie trafiły na listę przebojów. Krieger napisał cztery nowe piosenki do filmowej wersji, był nominowany do Oscara za najlepszą piosenkę trzy razy w ciągu jednego roku, na trzy utwory: " Listen ", " Love You I Do ", i " Patience ".

W 2008 roku napisał muzykę do musicalu Romantic Poetry, który obejmuje książki i teksty  Johna Patricka Shanley'a . Musical miał premierę w Manhattan Theatre Club w Nowym Jorku Center w październiku 2008 i  obsadę, która obejmuje Jebę Brown, Jerry Dixona, Ivana Hernandeza, Marka Linna Bakera, Patina Miller i Emily Swallow.
Krieger współpracuje  ponownie z Billem Russellem przy piosence "We Have to Chang" dla Spare Some Change: NYC Artists for Barack Obama w dniu 11 sierpnia 2008 roku w Nowym Jorku. Piosenka została wykonana przez Michaela-Leona Wooley'a .
Krieger mieszka w Nowym Jorku w Greenwich Village z aktorem Robertem Joy'em , jego partnerem od 1995 roku .

Rozmiar: 1169 bajtówPiosenki na listach przebojów

1982 I Am Changing   Jennifer Holliday  29.R&B Chart [with  Tom Eyen]
07/1982 And I'm Telling You I'm Not Going  Jennifer Holliday  22.US/32.UK [with  Tom Eyen]
1983 When I First Saw You   Dreamgirls 50.R&B Chart [with  Tom Eyen]
08/1994 And I'm Telling You I'm Not Going Donna Giles 27.UK [with  Tom Eyen]
12/2006     Listen  Beyoncé 61.US/8.UK [with Beyoncé,  Scott Cutler & Anne Preven]
   01/2007 And I'm Telling You I'm Not Going Jennifer Hudson 60.US/32.UK [with  Tom Eyen]
   06/2009  One Night Only  Sharon Leal, Beyoncé Knowles, Anika Noni Rose, Jennifer Hudson, Deena Jones and The Dreams  145.UK [with  Tom Eyen]
09/2009  One Night Only   Deena Jones & the Dreams  67.UK [with  Tom Eyen]
10/2011 Love You I Do   Jennifer Hudson  80.UK [with  Siedah Garrett]


Rozmiar: 1223 bajtówAwards
Oscar [Muzyka filmowa]

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
 2006     Best Original Song  -   "Listen" "Love You I Do" "Patience"
Grammy
 1983     Best Cast Show Album   -  Dreamgirls: Original Broadway Cast Album
 2008     Best Song Written for a Motion Picture, Television "Love You I Do"

piątek, 21 października 2016

Jennifer Peña

 Urodziła się 17 września 1983 roku w San Antonio i wychowała w Corpus Christi, Jennifer Marcella Peña Cantú rozpoczęła karierę zawodową w wieku 11 lat, kiedy wystąpiła na scenie w  koncercie w Houston Astrodome w hołdzie Selenie.
W pierwszym etapie swojej kariery, Jennifer Peña pozostawała ciągle pod wpływem Seleny , z którą miała relacje zawodowe, ale z czasem stworzyła własną stylistykę i stała się jedną z najbardziej utalentowanych młodych wokalistek w łacińskiej muzyce popularnej . Więzi  z Seleną sięgają 1995 roku, kiedy wystąpiła na scenie na jej koncercie w Houston Astrodome. Był to spektakl, który uruchomił  karierę Peñy , została podjęta pod skrzydła   rodziny Seleny,  Quintanillas , którzy zarządzają i produkują swoje nagrania w EMI Latin jako część grupy tejano Jennifer y los Jetz .
 W ramach tej grupy, Peña , ledwie nastolatka w tym czasie cieszyła się popularnością wśród słuchaczy meksykańskiego pochodzenia dzięki takim  hitom jak "Ven A Mi", "Tengo Miedo" i "Abrazame y Besame". Kiedy skończyła 18 lat, podpisała nowy kontrakt płytowy i rozpoczęła karierę solową z Univision jako   piosenkarka pop, począwszy od płyty Libre (2002). Jej odskocznią do sławy w tym momencie,był debiutancki solowy singiel "El dolor de Tu Presencia ",który spędził osiem   tygodni na szczycie Hot Latin Tracks. Jej drugi album, Seducción (2004), przyniósł inną przebojową balladę "Vivo y muero en Tu Piel". Oba te albumy   sprzedały się w ponad 300.000 sztuk.
 Weszła do świata filmu,gdzie zetknęła się z latin pop gwiazdą Obie Bermúdezem , z którym współtworzyła swój trzeci album, Dicen Que el Tiempo (2007), który był także współproducentem.
 Wolna od swoich dawnych zobowiązań, a także stylistycznych granic  tejano, Peña zaczęła  współpracować z łacińskimi twórcami przebojów Rudy Pérezem i Kike Santander co poszerzyło znacznie jej styl . W szczególności, że oddawał istotę romantycznej ballady takiej jak singiel "El dolor de Tu Presencia". Dwa kolejne single z albumu Libre : "Entre el Delirio y la Locura" i "A Fuego Lento" były również balladami. Zamykający album utwór, "Vamos al Mundial",   został wybrany przez sieć telewizji Univision jako jedna z oficjalnych piosenek World Cup 2002, prezentując znacznie bardziej optymistyczną stronę Peñy .
Ogólnie rzecz biorąc, Libre był znacznym krokiem naprzód  18-letniej byłej księżniczki tejano, i przyniosła jej długą listę wyróżnień, w tym nominację do Grammy (Best Mexican / Mexican-American Album).

Peña kontynuowała solowy przełom z podobnym albumem Seducción (2004). Znowu zrealizowany przez producentów Rudy Péreza i Kike Santander , z Emilio Estefanem zapewniającym   nadzór, album jest uderzająco podobny w podejściu do Libre .  Singiel "Vivo y muero en Tu Piel", napisany przez Péreza , był jedną z kolejnych ballad , i spędził pięć tygodni na szczycie Hot Latin Tracks, potwierdzając   talent wokalistki do dostarczania zręcznych, ładnie brzmiących hitów. "Hasta el Fin del Mundo", drugi singiel, był także napisany przez Péreza , tym razem   z Manny López.
Trzeci solowy album, Dcen Que el Tiempo (2007), odzwierciedla jej rozwój w następstwie sukcesów Libre i Seducción . Z jednej strony, Peña poznaje równie młodego Obie Bermúdeza , uznanego   artystę jazz popowego; oboje pojawili się razem w El Show de Cristina, gdzie zaśpiewali w duecie. Po drugie, Peña zaczęła grać w filmach, począwszy od produkcji MTV All You've Got (2006);następnie w niezależnym filmie Amexicano (2007). Gdy Peña wróciła do studia, aby rozpocząć prace nad Dicen Que el Tiempo ,   z Bermúdez u jej boku, wraz z jej producentem, Sebastiánem Krysem , który miał długie doświadczenie w produkcji hitów. Co więcej, jest współautorem dziesięciu piosenek z 12-tu,  a dziewięć z tych dziesięciu zostało napisane z Bermúdezem , który jest utalentowanym tekściarzem.Jedyny cover,utwór Juan Gabriela "Pero Qué Necesidad" to duet   Peñy i Bermúdeza .Po jego wydaniu,okazało się,że Dicen Que el Tiempo nie kontynuował komercyjnego sukcesu swoich poprzedników, choć  został dobrze przyjęty przez fanów i krytyków.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
El Dolor De Tu PresenciaJennifer Peña08.2002-107[9]album cut-
Vivo Y Muero En Tu PielJennifer Peña05.2004-102[12]album cut-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
SeducciónJennifer Peña06.2004-162[1]Univision 10 263-
ConfessionsAna Barbara/Jennifer Peña04.2005-154[3]Fonovisa 351 791-

I’m a Fool To Want You

 
"I’m a Fool To Want You"

music & lyrics: Joel S. Herron,Jack Wolf
 
To miłosna piosenka ale o miłości trochę obsesyjnej, niespełnionej. Od której nie można się uwolnić.
 
Powstała 60 lat temu. Autorami byli Joel S. Herron (melodia) i Jack Wolf (słowa). 
Robert Plant z Led Zeppelin powiedział kiedyś: „...miałem krótko pewną kobietę ale ona nie będzie prawdziwa”. Było to wypowiedziane podczas rozmowy o piosenkach o miłości, a cytat odnosił się do piosenki I’m a Fool To Want You w połączeniu z Hey, Hey What Can I Do– utworu Led Zeppelin z 1970 roku.  
Joel Herron urodził się w 1916 roku w Chicago i żyje do dzisiaj. W latach 40-tych i 50-tych był ważną figurą w przemyśle rozrywkowym. Był dyrektorem muzycznym w wytwórni filmowej Metro-Goldwyn-Meyer. Prowadził swoją orkiestrę, z którą występował w najlepszych klubach i teatrach. 
 
Pisał muzykę do różnego rodzaju scenicznych form muzycznych i do filmów. W 1955 roku na zamówienie opracował muzyczną oprawę konwencji Partii Republikańskiej. W dorobku posiada sporo hitów, które na stałe istnieją w przemyśłe rozrywkowym.
 
Jack Wolf był pisarzem i autorem tekstów piosenek. Współpracował z wytwórnią  płytową Capitol. Pisał dla wszystkich wokalistów, którzy nagrywali w tej wytwórni. Wśród najważniejszych był Frank Sinatra.
 
Frank Sinatra odegrał istotną rolę w kreacji I’m a Fool To Want You. Gdy piosenka powstawała na początku 1951 roku Sinatra rozpoczął burzliwy związek miłosny z sławną aktorką Avą Gardner.
Wzięli ślub 7 listopada, dziesięć dni po rozwodzie Sinatry z poprzednią żoną. Nic dziwnego, że tekst odnoszono do Avy Gardner. Piosenka Led Zeppelin, starsza o 19 lat także jest o tej aktorce.
 
Pierwsze nagranie miało miejsce 27 marca 1951 roku. Sinatra zaśpiewał z zespołem Raya Charlesa.
Sinatra podobno był mocno uniesiony miłością do Gardner. Stąd przebieg nagrania był niecodzienny – Sinatra zaśpiewał tylko raz. Było to perfekcyjne wykonanie. Postał jeszcze przez chwilkę przed mikrofonem i spokojnie wyszedł ze studia. Muzycy siedzieli nadal jakby ogłuszeni.
 
W studio obecni byli twórcy: Joel Herron i Jack Wolf. Oni również byli zachwyceni interpretacją Sinatry. Postanowili, że włączą go do grona autorów. I tak się stało. Nie przewidzieli tylko, że po latach to Sinatra będzie uważany za jedynego autora. Mało kto już pamięta jak piosenka powstała.
 
Nagranie to nie stało się przebojem. Sinatra był wtedy w złym okresie piosenkarskim. Pod koniec lat 40-tych Sinatra stracił dużo z swej pozycji wśród słuchaczy w Ameryce. Z tego powodu I’m a Fool To Want You nie była promowana w stacjach radiowych. Miejsce Sinatry zajęli inni piosenkarze – Billy Eckstine i Bing Crosby. 
Powrót na szczyty nastąpił niedługo. W 1953 roku Sinatra wystąpił w jednej z głównych ról w filmie „Stąd do Wieczności”. Akcja filmu obejmowała okres przed i w trakcie ataku na Pearl Harbour w 1941 roku. Miał olbrzymie powodzenie. Jednak piosenka musiała poczekać trochę dłużej.
 
W lutym 1958 roku w Nowym Jorku I’m a Fool To Want You nagrała Billie Holiday. Towarzyszyła jej orkiestra Raya Ellisa. Podobno było to ostatnie nagranie Billie. Jeszcze w tym samym roku ukazało się na jej ostatnim albumie Lady in Satin. To nagranie stało się wielki hitem, jednym z największym w karierze Billie Holiday. Do dziś uchodzi za legendarne. 
 
Jak zwykle w USA po wielkim sukcesie posypały się covery dokonywane przez wielkich artystów. W 1959 roku piosenkę nagrał Tony Bennet i ta wersja również miała spore powodzenie.
 
W 1960 roku ukazała się płyta z instrumentalną wersją trębacza Lee Morgana.To dało początek wielu poźniejszym nagraniom świetnych muzyków jazzowych. Byli wśród nich m.in. Donald Byrd, Elvin Jones, Dexter Gordon, Kenny Burrell czy Oscar Peterson. Bardzo tę piosenkę polubiłChet Baker, trębacz i wokalista, który nagrał ją kilka razy.
 
Sinatra również nagrał ją kilkukrotnie.Inni  wokaliści to m.in. Peggy Lee, Dinah Washington, Helen Merrill, Linda Ronstadt, Shirley Bassey, Tierney Sutton, Carly Simon.W 2011 roku, niedawno , wyszła płytaDee Dee Bridgewaterz nagraniemI’m a Fool To Want You.
 
Żródło:http://blueslover.salon24.pl/361419,jestem-glupcem-ze-chce-ciebie 
 
 Covery piosenki na listach przebojów:

Frank Sinatra   premiera 27.03.1951r   Columbia Records   39425
 [with the Ray Charles Singers] 14.US
 

 

inne wykonania
 
Chet Baker - As Time Goes By (1986)
Shirley Bassey
Tony Bennett
Dee Dee Bridgewater
Hadda Brooks
LaVerne Butler
Donald Byrd
Kristin Chenoweth
Freddy Cole
Elvis Costello
Sammy Davis, Jr.
Bob Dylan
Billy Eckstine
Lisa Ekdahl
Art Farmer
Sergio Franchi
The Four Freshmen - Love Lost - (1959)
Dexter Gordon
Robert Goulet
 
 
 
 
Tekst piosenki:
    
I’m a Fool To Want You
 
I'm a fool to want you
I'm a fool to want you
To want a love that can't be true
A love that's there for others too
 
I'm a fool to hold you
Such a fool to hold you
To seek a kiss not mine alone
To share a kiss that Devil has known
 
Time and time again I said I'd leave you
Time and time again I went away
But then would come the time when I would need you
And once again these words I had to say
 
Take me back, I love you
...I need you
I know it's wrong, it must be wrong
But right or wrong I can't get along
 
Without you

 
 

Lady Gaga

Stefani Joanne Germanotta, urodzona 28 marca 1986 roku na Upper West Side, Manhattan (Nowy Jork). Amerykanka z Włoskimi korzeniami, znana pod pseudonimem Lady GaGa. Autorka tekstów, projektantka ubrań scenicznych i piosenkarka muzyki pop. Swój debiutancki album wydała w 2008 roku. Był on zatytułowany The Fame.
Jako dziecko uczęszczała do Szkoły Zakonu Serca Jezusowego w Nowym Jorku,gdzie również uczęszczały siostry Hilton. Gdy miała 4 lata rodzice zapisali ją na lekcje gry na pianinie, a w wieku 13 lat napisała swoją pierwszą balladę. W wieku 17 lat zaczęła uczyć się w Szkole Artystów w Nowym Jorku, gdzie pokochała nie tylko muzykę, ale również malarstwo oraz projektowanie i szycie ubrań. Lady GaGa rzuciła tą szkołę po dwóch latach aby zająć się własną karierą, podjęła się pracy w Interscope Records, gdzie pisała teksty piosenek dla innych artystów. GaGa pisała teksty dla m. in. The Pussycat Dolls, Britney Spears, Fergie, New Kids on the Block.
W wywiadzie dla HX Magazine, przyznała się, że jest biseksualistką, a w wywiadzie dla Rona Slomowicza, opowiedziała o pochodzeniu swojego pseudonimu. Otóż zainspirowała ją piosenka z 1984 roku Radio Ga Ga grupy Queen.
8 kwietnia 2008 roku wydała swój debiutancki singel, Just Dance w duecie z Colbym O’Donisem. Piosenkę napisała sama, a produkcją zajął się RedOne i Akon (który gościnnie wystąpił w teledysku do tego numeru). Dzięki tej piosence GaGa została nominowana do Nagrody Grammy w kat. "Najlepsza Taneczna Produkcja" oraz rozsławiła GaGę na cały świat!
Debiutancki album The Fame został wydany 19 sierpnia 2008 roku (w Polsce był to 31 października 2008). Na kolejne single po Just Dance wybrano piosenkę Beautiful, Dirty, Rich ale potem zastąpiono ją Poker Face. Do tej pory sprzedano ok. 8 mln. egzemplarzy jej debiutanckiego albumu na całym świecie co w tych czasach jest ogromnych osiągnięciem.
W styczniu GaGa wydała swój nowy teledysk do piosenki Eh, Eh (Nothing Else I Can Say) , który był utrzymywany w klimacie lat 80. Singiel został wydany tylko w Austrii i Australii. Fani nie musieli długo czekać, ponieważ 14 lutego 2009 roku artystka wydała swój kolejny teledysk do piosenki LoveGame, który szybko stał się hitem oraz doczekał się wiele kontrowersji przez swój tekst i teledysk. Singiel został wydany w Kanadzie. W lipcu został wydany jeden z największych hitów z płyty - Paparazzi. Teledysk jak zwykle był zachwycający i kontrowersyjny. Dziś jest uznawany za najbardziej rozpoznawalny utwór z albumu The Fame.
Drugim albumem artystki jest The Fame Monster, który wydano 24 listopada 2009. Pierwszym singlem został Bad Romance który został już numerem jeden w Belgii, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Danii, Finlandii, Irlandii, Słowacji, Szwecji, Szwajcarii, Rosji, Włoszech, Austrii. Piosenka była również numerem jeden Billboard Hot 100 i jest na szczycie United World Chart!
22 lutego 2010 zostanie wydany singiel Telephone w którym gościnny udział bierze Beyoncé . Lady GaGa zatwierdziła tą informację oraz powiedziała że jest w środku pisania scenopisu do teledysku Telephone.


2 października 2010, Lady Gaga wystąpiła gościnnie na jednym z dwóch tribute koncertów The Plastic Ono Band, zorganizowanych 1 i 2 października w Orpheum Theater w Los Angeles, w ramach obchodów 70. rocznicy urodzin Johna Lennona. Lady Gaga wykonała wspólnie z Yōko Ono utwory It’s Been Very Hard oraz The Sun Is Down. Na finał, wszyscy artyści zaproszeni na ten dzień, łącznie z Gagą i Ono, zaśpiewali wspólnie piosenkę Give Peace a Chance.
O północy czasu amerykańskiego z 31 grudnia 2010 na 1 stycznia 2011 Lady Gaga ogłosiła, że 13 lutego 2011 na gali Grammy Awards wykona po raz pierwszy singiel ze swojej nowej płyty Born This Way, która z kolei ukazała się 23 maja 2011.

Wydany 13 lutego 2011 singel Born This Way pobił kolejne rekordy sprzedaży. W ciągu pięciu dni od wydania „Born This Way” zostało sprzedane w sklepach internetowych ponad milion razy. Singiel zadebiutował na pierwszym miejscu w tysięcznym notowaniu amerykańskiej listy przebojów Billboard Hot 100. Do lutego 2011 roku w serwisie YouTube oficjalny utwór został wysłuchany ponad 14 milionów 400 tysięcy razy.
Born This Way nie ustępuje nadal z pierwszych miejsc list przebojów w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Nowej Zelandii czy Irlandii, a także utrzymuje się na pierwszym miejscu w ponad 20 krajach w iTunes Store.
Kolejnym singlem z albumu Born This Way był Judas. Jego publikacja odbyła się 15 kwietnia 2011. Teledysk do piosenki wyreżyserowała sama Lady Gaga, a choreografię pomogła jej stworzyć Laurieann Gibson. Gaga wciela się w rolę Marii Magdaleny. W teledysku gościnnie wystąpił też aktor Norman Reedus, który zagrał tytułowego Judasza. W wywiadzie wyznał, że Lady Gaga jest bardzo wierząca, nawet do tego stopnia, że kazała się modlić wszystkim przed nakręceniem kolejnego ujęcia. Wkrótce Judas dotarł do list przebojów zajmując pierwsze miejsca na listach przebojów w USA, Francji, Australii, Kanadzie, Finlandii, Grecji, Hiszpanii i Szwecji.

Jednocześnie 6 maja 2011 zakończyła się trasa koncertowa The Monster Ball Tour. Gaga łącznie dała ponad 200 koncertów dla 2,5 mln fanów, co pozwoliło The Monster Ball Tour znaleźć się na 14 miejscu w klasyfikacji tras wszech czasów. Na pewno wpłynęło to też na ulokowanie jej na pierwszym miejscu najbardziej wpływowych artystów według magazynu Forbes.

9 maja 2011 w radiu 96,6 KISS FM w Stanach Zjednoczonych odbyła się premiera nowej piosenki artystki The Edge of Glory. Utwór został napisany w całości przez Stefani Germanottę (Lady Gagę). Dzień po premierze nowa piosenka została nowym numerem 1 na liście hitów na iTunes, a także podbiła (mimo iż jeszcze nie wydano teledysku i singla) listy przebojów w Grecji, Szwecji, Finlandii (zajmując 1 miejsce), Kanadzie, Wielkiej Brytanii i Francji (zajmując 2 miejsce) oraz zajmując 3 miejsce na Billboard Hot 100.
13 maja 2011 do sprzedaży weszła kolekcjonerska wersja płyty Born This Way[52] zawierająca oprócz albumu 9 singli, plakat oraz koszulkę. Natomiast zwykła wersja albumu znalazła się w niektórych sklepach w USA już 19 maja 2011[53], natomiast oficjalna premiera światowa, zgodnie z zapowiedziami, nastąpiła 23 maja.

16 maja 2011 nastąpiła premiera utworu Hair, który jest singlem promocyjnym albumu Born This Way. Tekst opisuje włosy jako metaforę tożsamości osiągając punkt kulminacyjny, kiedy Gaga śpiewa: I Am MY Hair[54].
Gaga jako Jo Calderone podczas Video Music Awards 2011

5 lipca 2011 artystka na swoim Twitterze oświadczyła, że trwają prace nad nową trasą koncertową, która nazywać się będzie Born This Way Ball Tour. Lady Gaga zapowiedziała, że ma zamiar odwiedzić nie tylko te kraje co podczas The Monster Ball Tour, lecz również Indie, Amerykę Łacińską oraz Indonezję[55].

15 sierpnia Lady Gaga zamieściła na Twitterze wpisy (kolejno): F*CK, THURS, DAY. Premiera singla You and I była zaplanowana na 18 sierpnia 2011 r., jednakże teledysk wyciekł do Internetu, w związku też z czym ukazał się on jeszcze tego samego dnia (15 sierpnia). O klipie wypowiedziała się: Teledysk opowiada o tym, jak wyruszyłam w pieszą podróż z Nowego Jorku do Nebraski, aby odzyskać mojego chłopaka. Nie mam przy sobie bagażu, moje kostki krwawią, trawa wchodzi mi do butów i mam na sobie bardzo nowojorski, wełniany sweter. Wystąpiła tam jako GaGaBionic, Yüyi (syrena), Jo Calderone (męskie alter-ego) i w jej naturalnym, kobiecym wcieleniu. Pokazane tam są sceny, gdzie poddana jest eksperymentom (przesłaniem jest ukazanie, jak wiele trzeba przejść w miłości), bądź też gdzie staje na ślubnym kobiercu[56]. 24 sierpnia 2011 r. Lady Gaga została nominowana do T3 Gadget Awards 2011 – jest to plebiscyt rozdający nagrody za działalność technologiczną. Piosenkarka zasłużyła się tym, że zaprojektowała okulary Polaroid, które odniosły ogromny sukces, i słuchawki Heartbeats[57]. 25 sierpnia 2011 r. Lady Gaga została umieszczona na liście najpotężniejszych kobiet magazynu Forbes, zajmując 11 miejsce i wyprzedzając takie kobiety jak Beyonce czy Cher Wang[58].

9 września 2011 roku najnowszy singiel Lady GaGi - You and I awansował na liście Billboard Hot 100 aż o 10 oczek z 16. miejsca na 6. Od czasu wydania „Just Dance” w 2008 roku, single Gagi sprzedały się już w ponad 35 milionach egzemplarzach w samych Stanach Zjednoczonych. Wynik ogólnoświatowy - ponad 90 mln. sprzedanych piosenek w takich sklepach internetowych jak iTunes Store czy Amazon. Lady Gaga została umieszczona też na liście rekordzistów Billboardu, mając 11 singli, które trafiły do pierwszej dziesiątki zestawienia. Pokonała Mariah Carey, Michaela Jacksona, Ushera i Paulę Abdul, co pozwoliło jej uplasować się na 4. miejscu.

11 września razem z Tony’m Bennettem nagrała własną wersję jazzowego utworu „The Lady Is a Tramp” z repertuaru Franka Sinatry. 20 września do sklepów trafi album Bennetta o tytule „Duets II”, na którym znajdzie się między innymi duet z Lady GaGą. W rozmowie ze stacją ABC, artysta powiedział, że Lady Gaga może stać się tak wielka jak Elvis Presley.

6 listopada 2011 r. Lady Gaga wygrała 4 statuetki MTV EMA 2011 (w kategoriach: najlepsza wokalistka, najlepszy utwór – Born This Way, najlepszy teledysk – Born This Way, najwierniejsi fani). Artystka wykonała na gali utwór „Marry the Night”.
20 listopada 2011 r. Gaga z okazji świąt Bożego Narodzenia wydała album „A Very Gaga Holiday”, na którym znalazły się akustyczne wersje Yoü and I, The Edge of Glory oraz dwa jazzowe covery White Christmas, Orange Colored Sky. 30 listopada 2011 r. na „The Grammy Nominations Concert” otworzyła koncert wykonując piąty singiel Marry the Night oraz zakończyła galę razem z amerykańskim zespołem country „Sugarland”, wykonując utwór You and I. Została nominowana w trzech kategoriach: album roku (Born This Way), najlepszy występ na żywo – You and I oraz najlepszy album wokalny pop – (Born This Way).

25 grudnia Lady Gaga zrobiła prezent swoim fanom z okazji Świąt Bożego Narodzenia. Wydała utwór „Stuck On Fuckin’ You”, który został nagrany we wrześniu 2010 roku w tourbusie trasy The Monster Ball Tour w stanie Minnesota.
Lady Gaga rozpoczęła swoją trasę koncertową The Born This Way Ball Tour 27 kwietnia 2012 roku w Seulu w Korei. Koncert gwiazdy w Dżakarta(Indonezja) został odwołany przez groźby islamskich ekstremistów, którzy grozili zamachami w czasie koncertu. Wyprzedanych biletów na show było ponad 50000. W maju 2012 Gaga wystąpiła w 23 sezonie „The Simpson” w odcinku pt. Lisa Goes Gaga.

12 lutego 2013 roku Lady Gaga ogłosiła, że musi odwołać amerykańską część trasy koncertowej The Born This Way Ball Tour. Powodem anulowania koncertów jest naderwanie obrąbka stawowego w prawym biodrze. Artystka przeszła operację, która zakończyła się powodzeniem. 12 sierpnia 2013 roku swoją premierę miał singiel Applause. Pierwotnie miał zostać wydany 19 sierpnia jednak po serii wycieków fragmentów piosenki Lady Gaga postanowiła wydać singiel tydzień wcześniej. Utwór został numerem jeden na iTunes w 50 krajach i w ciągu 6 tygodni sprzedał się w samych Stanach Zjednoczonych w liczbie 2 mln. kopii. 25 sierpnia wokalistka zaprezentowała nowy singiel „Applause” na gali MTV Video Music Awards.
22 października 2013 roku został wydany pierwszy singiel promocyjny Do What U Want. Singiel odniósł ogromny sukces na iTunes, został numerem 1 w ponad 70 krajach (również w Polsce) i został drugim oficjalnym singlem. Zmusiło to wytwórnię i wokalistkę do zminay planów i w ten sposób 27 października piosenka Venus została pierwszym singlem promocyjnym, a nie oficjalnym singlem. Obie piosenki zostały wykonane na żywo po raz pierwszy w brytyjskim programie "X-Factor".
Natomiast 4 listopada 2013 roku wydany został drugi singiel promocyjny Dope. Wokalistka wykonała piosenkę na gali YouTube Music Awards 3 listopada 2013 roku. Utwór zadebiutował na 8 miejscu na listach Billboardu Hot 100 stając się 13 piosenką wokalistki w pierwszej dziesiątce tego notowania. . 22 marca wydany został kolejny teledysk z płyty Artpop – G.U.Y., który trwa prawie 12 minut i nosi tytuł: „G.U.Y. – An ARTPOP Film”, wykorzystano w nim piosenki: ARTPOP, Venus i MANiCURE. Do rozgłośni radiowych trafił 8 kwietnia jako oficjalny 3 singiel promujący płytę


Lady Gaga zagrała postać La Chameleón w filmie Roberta Rodrigueza Machete Kills, którego premiera odbyła się 13 września 2013 roku. Piosenkarka wystąpiła w programie stacji ABC Lady Gaga and the Muppets’ Holiday Spectacular, gdzie zagrała i zaśpiewała swoje piosenki z płyty Artpop razem z Muppetami, Eltonem Johnem, Joseph Gordon-Levitt i RuPaul. Wokalistka zagrała w filmie w reżyserii Roberta Rodrigueza Sin City: A Dame to Kill For, który został wydany 22 sierpnia 2014 roku.

Piosenkarka wydała jazzowy album Cheek to Cheek we współpracy z Tonym Bennettem, który ukazał się 23 września 2014 roku i zadebiutował na pierwszym miejscu Billboardu, stając się trzecią płytą piosenkarki na tym zaszczytnym miejscu. Płyta otrzymała Nagrodę Grammy podczas 57. ceremonii rozdania tych nagród w kategorii Best Traditional Pop Vocal Album. W celu promocji albumu duet wyruszył w trasę - Cheek to Cheek Tour. Łącznie zagrali 36 koncertów w Ameryce i Europie. Trasa rozpoczęła się 30 grudnia 2014 roku, a zakończyła się 1 sierpnia 2015 roku.

22 grudnia 2014 roku Gaga za pośrednictwem Yahoo! poinformowała, że pracuje nad nowym albumem. 16 stycznia 2015 roku muzyczny magazyn Billboard poinformował, że piosenkarka spotkała się w studiu nagraniowym z RedOne’m. Producent Giorgio Moroder potwierdził swoją współpracę z wokalistką przy nowym wydawnictwie. Gaga potwierdziła, że współpracowała z Diane Warren przy piosence Til It Happens to You do filmu dokumentalnego The Hunting Ground.
 22 lutego 2015 roku artystka wystąpiła na 87. ceremonii wręczenia Oscarów gdzie wykonała wiązankę piosenek z filmu Dźwięki muzyki. 12 czerwca 2015 roku piosenkarka wystąpiła podczas ceremonii otwarcia Igrzysk Europejskich w Baku, gdzie wykonała piosenkę Imagine Johna Lennona w wersji akustycznej. 18 czerwca 2015 roku GaGa otrzymała na 46 gali Songwriters Hall of Fame nagrodę w kategorii Współczesna ikona. Na ceremonii zaśpiewała piosenkę What’s up zespołu 4 Non Blondes w hołdzie dla wokalistki i gitarzystki zespołu Lindy Perry, która zaśpiewała Bad Romance.
W lutym 2015 roku Gaga za pośrednictwem Twittera oznajmiła ze zagra w amerykańskim serialu grozy American Horror Story emitowanym na kanale FX. Premiera odbyła się 7 października 2015 roku. Rola w tym serialu przyniosła jej Złotego Globa w kategorii Najlepszy występ aktorski w miniserialu lub filmie telewizyjnym.

Za pośrednictwem również Twittera 17 sierpnia 2016 ogłosiła nowy nadchodzący singiel z przyszłego albumu pt Perfect Illusion który swoją premierę miał 9 września 2016, natomiast teledysk ukazał się 20 września. Przyszły album będzie nazywał się Joanne i zostanie wydany 21 października 2016.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Just DanceLady Gaga featuring Colby O'Donis04.20081[3][99]1[3][49]Interscope 1796062[9x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Aliaune Thiam,RedOne,Lady Gaga][produced by RedOne ]
StarstruckLady Gaga featuring Space Cowboy and Flo Rida.2008191107Interscope Records [written by Martin Kierszenbaum,Tramar Dillard,Lady Gaga,Nick Dresti][produced by Martin Kierszenbaum,Space Cowboy]
Poker FaceLady Gaga09.20081[3][122]1[1][40]Interscope 2703459[diamond-US][3x-platinum-UK][written by Stefani Germanotta/Nadir Khayat][produced by RedOne ]
Beautiful, Dirty, RichLady Gaga02.200983[13]-Polydor MIUCT 6103[gold-US][written by Lady Gaga, Rob Fusari][produced by Rob Fusari]
LoveGameLady Gaga03.200919[61]5[22]Interscope 2720317[3x-platinum-US][silver-UK][written by Stefani Germanotta/Nadir Khayat][produced by RedOne ]
ChillinWale featuring Lady Gaga09.200912[8]99[12]Interscope 2717517[written by Wale, Lady Gaga][produced by Cool & Dre]
PaparazziLady Gaga09.20094[87]6[27]Polydor MIUCT 6109[5x-platinum-US][platinum-UK][written by Lady Gaga, Rob Fusari][produced by Rob Fusari/Lady Gaga]
Bad RomanceLady Gaga10.20091[2][95]2[34]Interscope 2726752[11x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Stefani Germanotta/Nadir Khayat][produced by RedOne/Lady Gaga ]
TelephoneBeyoncé featuring Lady Gaga11.20091[2][79]3[33]Interscope 2734706[5x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Stefani Germanotta/Rodney Jerkins/LaShawn Daniels/Lazonate Franklin/Beyonce Knowles][produced by Rodney Jerkins/Lady Gaga]
AlejandroLady Gaga12.20097[39]6[23]Interscope 2744129[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Stefani Germanotta/Nadir Khayat][produced by RedOne/Lady Gaga]
SpeechlessLady Gaga12.200988[15]94[1]Interscope MIUCT 6112[written by Lady Gaga][produced by Ron Fair/Lady Gaga]
MonsterLady Gaga12.200968[3]112[1]Interscope MIUCT 6108[written by Stefani Germanotta/Nadir Khayat/Nick Dresti][produced by Rodney Jerkins]
So Happy I Could DieLady Gaga12.200984[2]-Interscope MIUCT 6111[written by Lady Gaga, RedOne,Space Cowboy][produced by Lady Gaga, RedOne,Space Cowboy]
Dance in the DarkLady Gaga12.200989[2]-Interscope MIUCT 6104[written by Fernando Garibay,Lady Gaga][produced by Fernando Garibay]
TeethLady Gaga 12.2009107[1]-Interscope [written by Lady Gaga Taja Riley Pete Wyoming Bender Teddy Riley][produced by Lady Gaga, Teddy Riley]
Video PhoneBeyonce Featuring Lady Gaga12.200958[6]65[5]Columbia CATCO 156113214 [written by Beyoncé Knowles,Shondrae Crawford,Sean Garrett][produced by Bangladesh,The Pen,Beyoncé Knowles]
Born This WayLady Gaga02.20113[57]1[6][20]Interscope USUM 71100638[6x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Stefani Germanotta/Jeppe Laursen][produced by Lady Gaga/Garibay/DJ White Shadow]
JudasLady Gaga04.20118[22]10[8]Interscope USUM 71104998[2x-platinum-US][gold-UK][written by Stefani Germanotta/Nadir Khayat][produced by RedOne/Lady Gaga]
The Edge of GloryLady Gaga05.20116[58]3[24]Interscope USUM 71106458[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Stefani Germanotta/Fernando Garibay/Paul Blair][produced by Lady Gaga/Fernando Garibay/DJ White Shadow]
HairLady Gaga05.201113[5]12[1]Interscope USUM 71106447[written by Stefani Germanotta/Nadir Khayat][produced by RedOne/Lady Gaga]
ScheißeLady Gaga06.2011136[1]111[1]Interscope [written by Stefani Germanotta/Nadir Khayat][produced by RedOne/Lady Gaga]
3-Way (The Golden Rule)The Lonely Island Featuring Justin Timberlake & Lady Gaga06.2011-103[1]Interscope [written by Andy Samberg,Akiva Schaffer,Jorma Taccone,Justin Timberlake,Alex Schwartz,Joe Khajadourian][produced by The Futuristics,Asa Taccone,Ryan & Smitty]
You and ILady Gaga06.201123[20]6[20]Interscope USUM 71106457[3x-platinum-US][silver-UK][written by Stefani Germanotta][produced by Lady Gaga/Robert John Lange]
The Lady Is a TrampLady Gaga with Tony Bennett10.2011118[2]121[1]Interscope[written by Richard Rodgers, Lorenz Hart][produced by Phil Ramone]
Marry the NightLady Gaga06.201116[18]29[12]Interscope USUM 71106431[platinum-US][silver-UK][written by Stefani Germanotta/Fernando Garibay][produced by Lady Gaga/Fernando Garibay]
Fashion of His LoveLady Gaga06.2011140[1]-Interscope -
The QueenLady Gaga06.2011150[1]-Interscope -
Black Jesus + Amen FashionLady Gaga06.2011172[1]-Interscope -
White ChristmasLady Gaga12.201187[2]-Interscope USUM 71118673[written by Irving Berlin]
ApplauseLady Gaga08.20135[21]4[21]Interscope USUM 71310271[3x-platinum-US][silver-UK][written by Stefani Germanotta/Paul Blair/Dino Zisis/Nick Monson/Martin Bresso][produced by Lady Gaga/DJ White Shadow]
VenusLady Gaga11.201376[1]32[1]Interscope USUM 71310771[written by Stefani Germanotta ,Paul "DJ White Shadow", Blair ,Hugo Leclercq, Dino Zisis, Nick Monson, Sun Ra ][produced by Lady Gaga, Madeon Monson]
DopeLady Gaga11.2013124[1]8[2]Interscope [written by Lady Gaga ,Paul "DJ White ,Shadow" Blair ,Nick Monson, Dino Zisis][produced by Lady Gaga/Rick Rubin]
Do What U WantLady Gaga featuring R. Kelly11.20139[8]1[3][99]Interscope USUM 71310776[platinum-US][gold-UK][written by Stefani Germanotta/Paul Blair/Martin Bresso/William Grigahcine/R Kelly][produced by DJ White Shadow/Lady GaGa]
G.U.Y.Lady Gaga03.201411576[1]Interscope [written by Stefani Germanotta/Anton Zaslavski][produced by Lady Gaga/Zedd]
Anything GoesLady Gaga with Tony Bennett07.2014115-Interscope [written by Cole Porter][produced by Dae Bennett]
Til It Happens to YouLady Gaga09.201517195[1] Streamline / Interscope 00602547585028 [written by Stefani Germanotta/ Diane Warren][produced by Lady Gaga]
Perfect IllusionLady Gaga09.201612[5]15[6]Interscope USUM 71608897[gold-US][silver-UK][written by Stefani Germanotta/Kevin Parker, Mark Ronson][produced by Lady Gaga/Parker Ronson/ BloodPop]
Million ReasonsLady Gaga10.201648[1]76[1]Interscope USUM 71609736[3x-platinum-US][gold-UK][written by Stefani Germanotta/Hillary Lindsey/ Mark Ronson][produced by Lady Gaga/Parker Ronson/ BloodPop]
The CureLady Gaga04.201719[11]39[14]Interscope USUM 71703782[platinum-US][gold-UK][written by Stefani Germanotta, Paul "DJ White Shadow" Blair, Lukas Nelson ,Mark Nilan, Nick Monson][produced by Detroit City, Lady Gaga, Monson]
JoanneLady Gaga10.2016154-Interscope [written by Stefani Germanotta/Mark Ronson][produced by Lady Gaga/Parker Ronson/ BloodPop]
Diamond HeartLady Gaga10.2016155-Interscope [written by Mark Ronson,Josh Homme,Stefani Germanotta][produced by Mark Ronson,Lady Gaga,Bloodpop]
John WayneLady Gaga10.2016180-Interscope [written by Stefani Germanotta,Mark Ronson,Michael Tucker,Josh Homme][produced by Mark Ronson,Lady Gaga,Bloodpop]
Dancin' in CirclesLady Gaga10.2016186-Interscope [written by Mark Ronson,Beck Hansen,Stefani Germanotta,Michael Tucker][produced by Mark Ronson,Lady Gaga,Bloodpop]
Angel DownLady Gaga10.2016152-Interscope [written by Nadir Khayat,Stefani Germanotta][produced by Mark Ronson,Lady Gaga,Bloodpop]
ShallowLady Gaga with Bradley Cooper10.20181[2][115]1[1][45]Interscope USUM 71813192[4x-platinum-US][4x-platinum-UK][written by Lady Gaga, Andrew Wyatt, Anthony Rossomando, Mark Ronson][produced by Lady Gaga ,Benjamin Rice]
Always Remember Us This WayLady Gaga10.201825[11]41[9]Interscope USUM 71813195[platinum-US][platinum-UK][written by Lady Gaga Natalie Hemby Hillary Lindsey Lori McKenna] [produced by Dave Cobb, Lady Gaga]
I'll Never Love AgainLady Gaga10.201827[9]36[7]Interscope USUM 71813204[platinum-US][platinum-UK][written by Lady Gaga,Natalie Hemby,Hillary Lindsey,Aaron Raitiere][produced by Lady Gaga ,Benjamin Rice]
Is That Alright?Lady Gaga10.201819[11]63[1]Interscope [written by Lady Gaga, Mark Nilan Jr., Nick Monson, Paul "DJWS" Blair, Lukas Nelson, Aaron Raitiere][produced by Lady Gaga, Mark Nilan Jr., Nick Monson ,Paul "DJWS" Blair]
Stupid LoveLady Gaga03.20205[16]5[10]Interscope USUM 71917357[platinum-US][gold-UK][written by Lady Gaga ,BloodPop, Max Martin, Martin Bresso, Ely Rise ][produced by Blood,Pop Tchami]
Rain on MeLady Gaga & Ariana Grande06.20201[1][32]1[1][20]Interscope USUM 72004304[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Stefani Germanotta, Paul "D ][produced by Lady Gaga ,Benjamin Rice]
The CureLady Gaga04.201719[11]39[14]Interscope USUM 71703782[platinum-US][gold-UK][written by Lady Gaga, BloodPop, Ariana Grande, Matthew Burns, Nija Charles ,Rami Yacoub, Martin Bresso, Alexander Ridha][produced by BloodPop, Burns]
911Lady Gaga06.2020-101[1]Interscope [written by Lady Gaga ,BloodPop, Madeon, Justin Tranter ][produced by BloodPop, Madeon ,Benjamin Rice]
Free WomanLady Gaga06.2020-102[1]Interscope [written by Lady Gaga,Michael Tucker,Axel Hedfors,Johannes Klahr][produced by Lady Gaga,BloodPop,Axwell,Klahr]
Chromatica ILady Gaga06.2020-125[1]Interscope[written by Lady Gaga,Morgan Kibby][produced by Lady Gaga,Morgan Kibby]
AliceLady Gaga06.202029[1]84[1]Interscope USUM 72004300[written by Lady Gaga, BloodPop ,Axel Hedfors ,Justin Tranter, Johannes Klahr][produced by BloodPop ,Axwell, Johannes Klahr]
Fun TonightLady Gaga06.2020-111[1]Interscope [written by Rami Yacoub,Lady Gaga,Matthew Burns,BloodPop][produced by Burns,BloodPop]
Plastic DollLady Gaga06.2020-117[1]Interscope [written by Rami Yacoub,Lady Gaga,Skrillex,Jacob "Jkash" Hindlin,BloodPop][produced by Skrillex,BloodPop]
EnigmaLady Gaga06.2020-115[1]Interscope [written by Lady Gaga,Matthew Burns,Jacob "Jkash" Hindlin,BloodPop][produced by Burns,BloodPop]
ReplayLady Gaga06.2020-121[1]Interscope [written by Lady Gaga,Matthew Burns,BloodPop][produced by Burns]
Sine From AboveLady Gaga & Elton John06.2020-116[1]Interscope [written by Elton John,Ryan Tedder,Sebastian Ingrosso,Rami Yacoub,Salem Al Fakir,Lady Gaga,Axel Hedfors,Richard Zastenker,BloodPop®,Benjamin Rice,Johannes Klahr,Vincent Ponte][produced by Axwell,Burns [UK],BloodPop®,Johannes Klahr,Liohn]
Hold My HandLady Gaga05.202224[16]49[10]Interscope USUV 72202087[silver-UK][written by Lady Gaga, Michael Tucker ][produced by Lady Gaga, BloodPop, Benjamin Rice]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The FameLady Gaga08.20081[7][203]2[170]Interscope 2726601[6x-platinum-US][10x-platinum-UK][produced by RedOne/Space Cowboy/Rob Fusari/Martin Kierszenbaum/Brian Kierulfy]
The Fame MonsterLady Gaga11.2009-2[74]Interscope B0013872-02[5xplatinum-US][produced by Gretchen Anderson/RedOne/Lady Gaga/Konvict/Brian & Josh/Fernando Garibay/Martin Kierszenbaum/RedOne/Rob Fusari/Rodney Jerkins/Ron Fair/Space Cowboy/Teddy Riley]
The RemixLady Gaga05.20103[48]6[24]Interscope 2740468[gold-UK][produced by RedOne/Deewaan/Martin Kierszenbaum]
Born This WayLady Gaga06.20111[3][89]1[2][53]Interscope 2771838[4x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by DJ Snake/DJ White Shadow/Fernando Garibay/Lady Gaga/Robert John Lange/Jeppe Laursen/RedOne/Clinton Sparks]
Born This Way: The RemixLady Gaga12.201177[5]105[2]Interscope 2787000[produced by Cheche Alara,DJ Aqeel,Svein Berge,Torbjørn Brundtland,Foster the People,Fernando Garibay,Goldfrapp,Guéna LGT,he Horrors,Hurts,Illangelo,Gregori Klosman,Lady Gaga,Jeppe Laursen,Mark Taylor,Metronomy,Joseph Mount,RedOne,Röyksopp,Sultan & Ned Shepard,Twin Shadow,Two Door Cinema Club,The Weeknd,Paul "DJ White Shadow" Blair,Wild Beasts,Michael Woods,Zedd]
A Very Gaga HolidayLady Gaga12.2011-52[2]Interscope [produced by Lady GaGa/Fernando Garibay]
ArtpopLady Gaga11.20131[1][8]1[1][8]Interscope 3754304[platinum-US][gold-UK][produced by Paul Blair/David Guetta/Infected Mushroom/Lady Gaga/Hugo Leclercq/Nick Monson/Rick Rubin/Giorgio Tuinfort/will.i.am/Zedd/Dino Zisis]
Cheek to CheekLady Gaga with Tony Bennett10.201410[14]1Interscope 3797228[gold-US][silver-UK][produced by Danny Bennett, Dae Bennett, Phil Ramone]
JoanneLady Gaga11.20163[22]1[1][49]Interscope 5718643[platinum -US][gold-UK][produced by Lady Gaga, Mark Ronson, BloodPop ,Emile Haynie, Kevin Parker]
A Star Is Born (Soundtrack)Lady Gaga and Bradley Cooper10.20181[2][64]1[4][109]Interscope 5718643[2x-platinum -US][2x-platinum-UK][produced by Lady Gaga, Bradley Cooper ,Paul "DJWS" Blair ,Dave Cobb, Nick Monson ,Lukas Nelson, Brian Newman, Mark Nilan Jr., Benjamin Rice]
ChromaticaLady Gaga06.20201[2][24]1[1][41]Interscope 885406[gold-UK][produced by Lady Gaga, Mark Ronson, BloodPop ,Emile Haynie, Kevin Parker]
Dawn of ChromaticaLady Gaga09.202156[1]66[1]Interscope 0602438850785[produced by Lsdxoxo ,Coucou Chloe, Arca ,Clarence Clarity, Brabo, A. G. Cook, Oscar Scheller, Mura Masa, Doss, Dorian Electra, Count Baldor, Chris Greatti ,Chester Lockhart, Mood Killer, Lil Texas, Planningtorock, Jimmy Edgar, BloodPop, Tchami]
Love for SaleTony Bennett & Lady Gaga10.20216[2]8[6]Interscope 885406[gold-UK][produced by Dae Bennett]

czwartek, 20 października 2016

Ladyfuzz

Londyńskie dance-rockowe trio Ladyfuzz obejmuje Liz Neumayr (wokal), Matta Lorda (gitara / bas) i Bena Essera (perkusja). Zespół założyła   austriaczka   Neumayr , który współpracowała z Tomem VekiemKele Okereke z Bloc Party , która była jej współlokatorką.
 Skład zespołu stał się bardziej trwały ,gdy pojawił się Lord i Esser na początku roku 2005. W następstwie singla Monster w grudniu 2005 roku ukazał się debiutancki LP Kerfuffle  w marcu 2006 r wydany w  Transgressive Records. Od samego początku, Ladyfuzz koncertowała na trasie z The Rakes , The Futureheads i Bloc Party .
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Bouncy BallLadyfuzz04.200652[2]- Transgressive TRANS 002 [produced by Dave Clarke]
Oh Marie! / I Never Talk to StrangersLadyfuzz07.200678[2]- Transgressive TRANS 033 [written by B Esser][produced by Ladyfuzz]
The Kerfuffle EPLadyfuzz11.2006167[1]- Transgressive TRANS 043 -

środa, 19 października 2016

John Carter

John Carter (John Shakespeare) oraz Ken Lewis (Kenneth Hawker) urodzili się w 1942 r. w Small Heath w hrabstwie Birmingham, Anglia. Początkowo zyskali rozgłos kierując grupą Carter-Lewis And The Southerners, w której występował krótko Jimmy Page. Nagrali z nią kilka singli, m.in. "Sweet And Tender Romance" i "Your Mama's Out Of Town" (oba z 1963 r.).
Talent duetu do tworzenia chwytliwych piosenek potwierdziła kompozycja "Will I What?", która w wykonaniu Mike'a Sarne'a doszła w Wielkiej Brytanii do 1. miejsca na listach. Po rozwiązaniu grupy kompozycje Cartera i Lewisa wykonywało wielu wykonawców, w tym The Marauders, Brenda Lee, P. J. Próby i The McKinleys. Carter i Lewis byli też producentami nagrań The McKinleys. Idea założenia zespołu odżyła w roku 1964, kiedy to wraz z Perry Fordem utworzyli grupę The Ivy League.
To harmoniczne trio nagrało szereg hitów, tracąc jednak impet, gdy w 1966 r. ze składu odeszli najpierw Carter, a potem Lewis. Obaj przyjęli następnie zakulisowe role w zespole The Flowerpot Men, po czym odnosili kolejne sukcesy jako kompozytorzy lub producenci takich, między innymi, wykonawców jak White Plains i First Class. Angażowali się też, razem lub indywidualnie, do produkcji reklam telewizyjnych i radiowych. 


Rozmiar: 1169 bajtówPiosenki na listach przebojów



 
Billboard Hot 100
 
UK Top 40
[with Geoff Stevens ]
Peek-A-Boo New Vaudeville Band 21 Jan 1967 7 
Semi-detached Suburban Mr James Manfred Mann 29 Oct 1966 2 


[with Geoff Stevens] 
Knock Knock Who's There Mary Hopkin 28 Mar 1970 2 
Sunshine Girl Herman's Hermits 20 Jul 1968 8 


[with Ken Lewis ]
Funny How Love Can Be Ivy League 06 Feb 1965 8 
Let's Go To San Francisco Flowerpot Men 26 Aug 1967 4 


[with Ken Lewis/Perry Ford ]
Tossing And Turning Ivy League 26 Jun 1965 3 


[with John Stephens ]
My Sentimental Friend Herman's Hermits 26 Apr 1969 2 

 
 

Eddie Miller

Edward Monroe "Eddie" Miller (ur. 10 grudnia 1919r - zm. 11 kwietnia 1977r) był amerykańskim autorem tekstów , w gatunku country .
Urodził się w Camargo, Oklahoma i pracował jako   inżynier kolejnictwa , zanim stał się autorem tekstów. Chociaż nigdy nie wyszedł poza liceum, uczył komponowania na University of Tennessee .

Jego pierwszym opublikowanym utworem, napisanym w połowie lat 30-tych, był "I Love You Honey". W 1946 roku napisał utwór, który miał  stać się jego największym przebojem " Release Me ", choć w pierwszej chwili nie mógł nikogo nakłonić do jego nagrania. W końcu nagrał to sam, i piosenka stała się coverem kilku wokalistów i stał się wielkim hitem.

Był założycielem Country and Western Music Academy w Hollywood , a także współzałożycielem Nashville Songwriters Association International (której pełnił funkcję pierwszego prezydenta, a także kolejną kadencję w prezydium).

Otrzymał nagrody  z Broadcast Music dla "There She Goes" (1954),  "Thanks a Lot" (1964) i "Release Me" (1954, 1962, 1967, 1968, 1969, 1971, 1972, i 1973, a także nagrody za najczęściej wykonywany utwór  w 1968r.

Jego wydawca, Four Star Publishing, dał mu platynową płytę za "Release Me" i "There She Goes".
Napisał operę country "The Legend of Johnny Brown", i operę gospel "It Was Jesus".

"Legend of Johnny Brown" to projekt koncepcji, która  wyprzedza swoje czasy. Została ona wydana przez Tower Records .
Zmarł w Nashville, w stanie Tennessee w wieku 57 lat.

Rozmiar: 1169 bajtówPiosenki na listach przebojów

1954 Release Me   Ray Price  6.Country Chart [with  James Pebworth & Robert Yount]
1954 Release Me  Kitty Wells  8.Country Chart [with  James Pebworth & Robert Yount]
1954 Release Me  Jimmy Heap  5.Country Chart [with  James Pebworth & Robert Yount]
1955 There She Goes   Carl Smith 3.Country Chart [with Durwood Haddock & W. S. Stevenson]
1960 This Old Heart   Skeets McDonald 21.Country Chart [with Bob Morris]
   10.1960 This Old Heart   Bobby Barnett 24.Country Chart [with Bob Morris]
   12.1960 There She Goes   Jerry Wallace 26.US [with Durwood Haddock & W. S. Stevenson]
08/1962 After Loving You   Eddy Arnold  112.US [with  Justin Lantz]
10.1962 Release Me  Esther Phillips  8.US [with  James Pebworth & Robert Yount]
1963 Somebody Told Somebody  Rose Maddox  18.Country Chart  [solo]
1963 Thanks a Lot   Ernest Tubb  3.Country Chart [with  Don Sessions]
    02/1963 I'll Release You   Ted Taylor  134.US [with  James Pebworth  , Robert Yount & Ted Taylor]
                   05/1963 Your Mother's Prayer   Buddy Cagle  29.Country Chart [solo]
                        1964 Big City Ways   Warren Smith 41.Country Chart [solo]
                   01.1965 Thanks a Lot   Brenda Lee  45.US/41.UK [with  Don Sessions]
                    07/1965 After Loving You    Della Reese  95.US [with  Justin Lantz]
                1967 Mabel  Skeets McDonald  28.Country Chart  [with   Skeets McDonald]
                1967  That See Me Later Look  Bobby Wright 67.Country Chart [with Curly Putman]
 01.1967 Release Me   Engelbert Humperdinck  4.US/1.UK [with  James Pebworth & Robert Yount]
      1968 Walking Through the Memories of My Mind  Billy Mize  58.Country Chart  [solo]
1968 Wonderful World of Women   Faron Young  14.Country Chart [with  Bobby Sykes & Wayne Walker]
       01.1967 Release Me   Johnny Adams 82.US[with  James Pebworth & Robert Yount]
       1969  That See Me Later Look Bonnie Guitar 36.Country Chart [with Curly Putman]
         1970  If You See My Baby  Johnny Carver  73.Country Chart  [with Bob Morris]
           .1979 Thanks a Lot   Billy Parker  80.Country Chart [with  Don Sessions]