Shriekback

Shriekback to angielski zespół rockowy założony w 1981 roku w Kentish Town przez Barry'ego Andrewsa, dawniej z XTC i League of Gentlemen (instrumenty klawiszowe/syntezatory/wokal) oraz Dave'a Allena, dawniej z Gang of Four (gitara basowa), z Carlem Marshem, dawniej Out on Blue Six (gitary / wokal) wkrótce dołączył do składu. 

 

Shriekback został założony w 1981 roku przez Barry'ego Andrewsa i Dave'a Allena, rozszerzając się do trio z dodatkiem Carla Marsha. Dołączył do nich Martyn Barker na perkusji w 1983 roku. Wczesna muzyka zespołu była inspirowaną funkiem wersją nowej fali i post-punka, później zmierzającą w kierunku art rocka i zawsze zawierającą „podstępnie dziwne wokale”.  

 

 Zespół odniósł pewien sukces na tanecznych listach przebojów w swojej oryginalnej wytwórni Y Records i miał szereg hitów na brytyjskiej liście indie, podczas gdy jego pierwszy album, Care (1983), został odebrany przez Warner w Stanach Zjednoczonych. Zespół opuścił Y dla Arista Records dla Jam Science (1984), rekrutując również perkusistę Martyna Barkera. Album osiągnął 85 miejsce na brytyjskiej liście albumów, a „Hand on my Heart” był singlem numer 52 w Wielkiej Brytanii.  

 

Album Oil and Gold z 1985 roku został nagrany przez Arista (wydany przez Island Records w USA). Marsh opuścił Shriekback podczas nagrywania Oil and Gold i został zastąpiony na gitarze przez Mike'a Cozziego, a Andrews przejął główny wokal. Shriekback również opuścił Arista i podpisał kontrakt z Island Records, dla którego nagrali Big Night Music (1986), po czym Allen odszedł, aby ponownie dołączyć do Gang of Four. Allen grał także w King Swamp i The Elastic Purejoy. Marsh był także w zespole Happyhead.  

 

Po kolejnym albumie z 1988 roku, Go Bang!, zespół się rozpadł. Andrews kontynuował pracę nad innymi projektami przed ponownym utworzeniem Shriekback w 1992 roku, chociaż po singlu „The Bastard Sons of Enoch” i albumie Sacred City nie było dalszych wydawnictw aż do Naked Apes i Pond Life (2000). Zarówno Allen, jak i Marsh wrócili do studia, aby przyczynić się do nagrania wydania z 2003 roku Have a Moment . Po Have a Moment Andrews nagrał trzy albumy dla Malicious Damage (oryginalna wytwórnia Killing Joke) pod nazwą Shriekback. Shriekback nadal aktywnie produkuje muzykę i wydał album studyjny Why Anything? Why This? , w maju 2018 r. W tym samym składzie Andrews, Barker i Marsh samodzielnie wydali 15. album studyjny Some Kinds of Light 6 grudnia 2019 r. 1000 Books i Bowlahoola pojawiły się w 2021 i 2022 r. 

 

 Członkowie Poza wymienionymi powyżej członkami lub współpracownikami Shriekback byli Luc van Acker, Linda Nevill, Emma Burnham, Brian Nevill, Pedro Ortiz, Clare Hirst, Lu Edmonds, Wendy i Sarah Partridge (z Electric Guitars), Steve Halliwell, Eve Moon, Ivan Julian, Mike Cozzi i Jessica Palin/Jose Fina Cupido.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sexthinkone/Here Comes My Hand:Clap	Shriekback	06.1982	-	-	Y Y 22	[written by Allen, Andrews, Marsh][produced by Allen, Andrews, Marsh]
My Spine is the bass line/Tiny Birds	Shriekback	09.1982	-	-	Y Records Y 27	[written by Allen, Andrews, Marsh][produced by David Allen, Barry Andrews, Carl Marsh ]
Lined Up/Hapax Legomena	Shriekback	02.1983	89[2]	-	Y Records Y 102	[written by Shriekback][produced by Shriekback]
Lined Up [remix]/Hapax Legomena	Shriekback	08.1983	78[5]	-	Y Records Y 102	[written by Shriekback][produced by Shriekback]
Working On The Ground/Closework	Shriekback	06.1983	-	-	Y Records Y 104	[written by Allen, Andrews, Marsh]
Hand On My Heart/Nerve	Shriekback	07.1984	52[6]	-	Arista SHRK 1	[written by Allen, Andrews, Marsh][produced by Shriekback, Paul "Groucho" Smykle]
Mercy Dash (Ready For This)/Gated Joy	Shriekback	11.1984	-	-	Arista SHRK 2	[written by Allen, Andrews, Barker, Marsh][produced by Shriekback]
Nemesis	Shriekback	05.1985	94[1]	-	Arista SHRK 3
Fish Below The Ice/Coelocanth	Shriekback	09.1985	-	88[2]	Arista SHRK 4	[written by Allen, Andrews, Barker, Marsh][produced by Barry Andrews]
Gunning For The Buddha/Bludgeoned	Shriekback	12.1986	-	-	Island IS 314	[written by D. Allen, B. Andrews, M. Barker][produced by Gavin Mackillop, Barry Andrews]
Get Down Tonight/Big Fun	Shriekback	07.1988	-	-	Island IS 343	[written by H Wayne Casey, R Finch][produced by Richard James Burgess]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Care	Shriekback	06.1983	-	188[3]	Warner 23 874	[produced by Shriekback]
Jam science	Shriekback	08.1984	85[1]	-	Arista 206 416 [UK]	[produced by Barry Andrews]
Big night music	Shriekback	02.1987	-	145[6]	Island 90 552	[produced by Gavin MacKillop]
Go bang!	Shriekback	07.1988	-	169[12]	Island 90 949	[produced by Richard James Burgess]

Roll Deep

Roll Deep to grupa raperów, założona w 2002 roku przez producenta muzycznego Wileya. Skupia wokół siebie kilkunastu hiphopowców, mających na celu głównie walkę z rasizmem.
Roll Deep byli wybitną, pionierską ekipą grime, zanim gatunek ten został nawet nazwany grime. Mieszanka hip-hopu i technicznej muzyki elektronicznej ze wschodniego Londynu – w której rytm podskakuje, jakby miał czkawkę, a rymowanki ślizgają się chaotycznie po wierzchu – wyewoluowała z brytyjskiej sceny garażowego rapu, inspirując krytyka Simona Reynoldsa do dubowania to gabba-gangsta-garaż. Nieformalny MC i producent grupy, Wiley, wolał nazywać swoje brzmienie „eski”, ale był skazany na miano „ojca chrzestnego grime”, czy mu się to podobało, czy nie. Rozszerzona ekipa wahała się aż do 20 członków, choć średnio około 14, z których tylko połowa reprezentuje grupę podstawową na danym albumie. Obok Wileya są Flow Dan (od którego nazwa ekipy pochodzi), Skepta, Scratchy, Manga, Riko, J2K, Breeze, Brazen, Killa P, Little Dee i DJ Karnage, a także producent Target. Dizzee Rascal był wczesnym członkiem i protegowany Wileya - jego pierwszy solowy album, Boy in da Corner, zawiera kilka okrzyków dla grupy - ale podczas gdy Rascal wybuchł i zdobył uznanie krytyków oraz nagrodę Mercury Prize, Roll Deep pozostał w podziemiu. Wiele z ich nagrań zostało wydanych tylko przez white label, a najlepszym sposobem na usłyszenie ich w Londynie był ich regularny slot w pirackiej stacji radiowej Rinse FM. Chociaż pierwotnie spotkali się pod koniec lat 90-tych, kilku członków załogi było byłymi członkami Pay As U Go Cartel i równoczesnymi członkami Boy Better Know, oficjalnie zostali założeni w 2002 roku. Po stracie Dizzee Rascala podpisali kontrakt z Relentless Records i wydali swój debiutancki album, In at the Deep End, w 2005 roku. Z Roll Deep wciąż najeżonym przez wytwórnię grime, album zawierał kilka piosenek o mniej hardcore'owym, bardziej komercyjnym brzmieniu. Mimo to album nie sprzedał wystarczającej liczby kopii dla Relentless i zostali usunięci z wytwórni, tworząc własne Roll Deep Recordings na przyszły materiał. Ich kontynuacja z 2007 roku, Rules and Regulations, była bardziej zbliżona do szablonu grime'u, ale rok później, po sukcesie solowego singla Wileya „Wearing My Rolex”, The Return of the Big Money Sound zasygnalizował powrót ich mieszanki grime i pop. Ostatni singiel formacji, "Good Times", w 2010 roku znajdował się przez wiele tygodni na pierwszych miejscach brytyjskich list przebojów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Avenue/Thinking Of You	Roll Deep	07.2005	11[22]	-	Relentless RELT 19	[written by Mark Tibenham & Lol Mason ][produced by Wiley ]
Shake a Leg	Roll Deep	10.2005	24[15]	-	Relentless RELT 22	[written by Wiley, D Baker, M Ail, R Williams, Pit Baumgarter Pat Appleton, Enrique Madriguera, Eddie Woods][produced by Danny Weed]
Good Times	Roll Deep featuring Jodie Connor	04.2010	1[3][26]	-	Relentless RELCD 66	[written by Wiley, I Atherly, A Ail, R Williams, B Preston, David Dawood, Jodie Connor, Charlotte Kelly][produced by David Dawood]
Green Light	Roll Deep	08.2010	1[1][17]	-	Relentless RELCD 68	[written by I Atherly, A Ail, D Baker, J Black, Wiley, R Williams, J Dunne, J Hirst, V Akintola, K Alexander, S Charles][produced by Daniel J. Baker, J.Hirst, J. Dunne]
Take Control	Roll Deep with Alesha Dixon	11.2010	29[3]	-	Relentless CATCO 168716061	[written by I Atherly, A Ail, D Baker, J Black, R. Cowie, J Dunne, J Hirst, M Reid ,R William ,V Akintola, K Alexander, S Charles ][produced by Daniel]
Picture Perfect	Roll Deep	02.2012	169[1]	-	Cooking Vinyl	[written by Agent X, D, A, Eames C Lyndsay, M Jordine, J Black, T Foster, R Williams, A Ali, I Atherly][produced by Agent X David Anthony]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
In at the Deep End	Roll Deep	06.2005	50[20]	-	Relentless CDREL07	[silver][produced by DJ Target, Danny Weed, Wiley Kat]
Rules and Regulations	Roll Deep	03.2007	193[1]	-	Roll Deep RD001	-
Return of the Big Money Sound	Roll Deep	10.2008	138[1]	-	Roll Deep Recordings RD004
Winner Stays On	Roll Deep	11.2010	55[3]	-	Relentless CDREL23

George Clinton

Ur. 22.07.1941, w Kannapolis w stanie Karolina Północna (USA). Geniusz stojący za sukcesem grup Parliament(s) oraz Funkadelic. Pozornie niezniszczalne imperium George'a "Dr Funkensteina" Clintona rozpadło się w proch na początku lat 80-tych. Nie mogąc kontynuować nagrywania ze względu na proces sądowy o złamanie kontraktu oraz nie będąc w stanie pokryć bieżących wydatków swojej sporej organizacji, Clinton znalazł się w poważnych tarapatach osobistych i finansowych.
Udałoo mu się jednak rozwiązać problemy. Uregulował większość swoich zaległych długów, wyzbył się uzależnienia od palenia mieszanki kokainowej i ponownie wszedł do studia.
 Utworzona ad hoc grupa, P. Funk All Stars, umieściła na listach dwa przeboje: "Hydrolic Pump" i "One Of Those Summers" (oba z 1982r), po czym artysta rozpoczął karierę solową fantastyczną "Loopzillą", rytmiczną burzą, pełną nawiązań do historii "czarnej" muzyki (The Supremes i The Four Tops) oraz jej stanu współczesnego (nagranie zespołu Afrika Baambaataa, "Planet Rock").

 Na następnej płycie, Computer Games, pojawiło się kilku starych znajomych Clintona z Funkadelic i Parliament, jak choćby Bernie Worrell i Bootsy Collins. Kolejne nagranie, "Atomic Dog", trafiło w 1983 na 1. miejsce amerykańskiej listy rhythm'n'bluesa.
Clinton kontynuował zarówno karierę solową, jak i współpracę z P. Funk All Stars, realizując swoją ekscentryczną i eklektyczną wizję na płytach tak nowatorskich jak Some Of My Best Jokes Are Friends i Cinderella Theory. Pierwsza z nich zapoczątkowała serię nagrań wydanych przez wytwórnię Prince'a, Paisley Park.
Na następnej płycie, Hey Man... Smell My Finger, pojawił się na chwilę były członek NWA, Dr. Dre, który zrewanżował się Clintonowi zaproszeniem do zarapowania w nagraniu "You Don't Wanna See Me", pochodzącym z krążka nagranego przez Dr Dre we współpracy z Ice Cube. Jak przyznaje sam Dre i wielu innych młodych amerykańskich raperów, wszyscy oni wiele zawdzięczają Clintonowi: choćby liberalne korzystanie z jego muzyki.
 Clinton nie zamierzał się jednak na to uskarżać, ponieważ namiętne korzystanie przez młodzież z sampli Parliament i Funkadelic pomogło mu spłacić rosnące zaległości podatkowe na początku lat 80-tych. Jak na ironię, sam Clinton w swoich nowszych nagraniach również korzysta z sampli, powracając do swoich dawnych utworów po rytmy, breaki i riffy, podobnie jak robiły to przed nim całe legiony jego wielbicieli.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Loopzilla/Pot Sharing Tots	George Clinton	12.1982	57[5]	-	Capitol 5160	[written by George Clinton][produced by George Clinton][19[13].R&B Chart][48[6].Hot Disco/Dance;Capitol 8528 12"]
Atomic Dog	George Clinton	02.1983	94[2]	101[9]	Capitol 5201	[written by Spradley , Shider , Clinton][produced by George Clinton , T. Currier][1[4][26].R&B Chart][38[13].Hot Disco/Dance;Capitol 8556 12"]
Get Dressed/ Free Alterations	George Clinton	05.1983	-	-	Capitol 5222	[written by G. Clinton, W. Collins][produced by George Clinton, W. Collins][73[5].R&B Chart]
Nubian Nut/Free Alterations	George Clinton	11.1983	-	-	Capitol 5296	[written by Spradley, Kuti , Clinton, Strickland][produced by George Clinton][15[14].R&B Chart]
Last Dance/Get Dressed	George Clinton	03.1984	-	-	Capitol 5332	[written by Collins, Johnson, Linn][produced by George Clinton, Gary Shider][26[11].R&B Chart]
Quickie/Last Dance	George Clinton	06.1984	-	-	Capitol 5324	[written by Williams, Evans, Ford][produced by Junie Morrison][72[4].R&B Chart]
Double Oh-Oh/Bangladesh	George Clinton	05.1985	-	101[5]	Capitol 5473	[written by Shider , Clinton , St. Song][produced by George Clinton, Garry Shider][32[12].R&B Chart][18[8].Hot Disco/Dance;Capitol 8642 12"]
Bullet Proof/Silly Millameter	George Clinton	09.1985	-	-	Capitol 5504	[written by G. Clinton, St. Song][produced by George Clinton, Garry Shider][69[8].R&B Chart]
Do Fries Go with That Shake?/Pleasures of Exhaustion	George Clinton	03.1986	57[2]	-	Capitol 5558	[written by George Clinton, Steve Washington, Sheila Washington][produced by George Clinton, Steve Washington][13[15].R&B Chart]
Hey Good Lookin'	George Clinton	07.1986	-	-	Capitol 5602	[written by S. Washington, G. Clinton, G. Shider][produced by George Clinton, Steve Washington][41[11].R&B Chart]
Paint The White House Black	George Clinton	09.1993	-	106[6]	Paisley Park 18 362	[written by Barrett Strong, Norman Whitfield,Kerry Gordy, William Bryant III][produced by Kerry Gordy, William Bryant III][62[7].R&B Chart][sample z "Smiling Faces Sometimes"-The Undisputed Truth]
Martial Law (Hey Man...Smell My Finger)	George Clinton	12.1993	-	-	Paisley Park 18 327	[written by George Clinton, Kerry Gordy, William Bryant III][produced by George Clinton, Kerry Gordy, William Bryant III][70[7].R&B Chart]
Bop Gun (One Nation)/Down For Whatever	Ice Cube ‎ feat. George Clinton	07.1994	22[3]	23[20]	Priority 53 155	[gold-US][written by G. Shider, G. Clinton, W. Morrison][produced by Madness 4 Real, QD III][37[18].R&B Chart]
If Anybody's Gonna Get Funked Up (It's Gonna ...)	George Clinton & The P-Funk Allstars	06.1996	110[2]	-	550 Music/Epic 78 282	[written by B. Woods , G. Cooper , G. Clinton Jr.][produced by Erick Sermon , George Clinton ][51[10].R&B Chart]
Ain't Nuthin' But A Jam Y'all	George Clinton with The Dazz Band	10.1997	-	-	Intersound 9286	[58[18].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Computer Games	George Clinton	12.1982	-	40[33]	Capitol 12 246	[produced by George Clinton][3.R&B Chart]
You Shouldn't-Nuf Bit Fish	George Clinton	01.1984	-	102[18]	Capitol 12 308	[produced by George Clinton][18.R&B Chart]
Some of My Best Jokes Are Friends	George Clinton	08.1985	-	163[6]	Capitol 12 417	[produced by George Clinton, Garry Shider, Steve Washington, Bootsy Collins, Tracey Lewis, Doug Wimbish, Thomas Dolby][17.R&B Chart]
R&B Skeletons in the Closet	George Clinton	05.1986	-	81[12]	Capitol 12 481	[produced by George Clinton, Steve Washington, Garry Shider, Andre Jackson][17.R&B Chart]
The Cinderella Theory	George Clinton	09.1989	-	192[4]	Paisley Park 25 994	[produced by George Clinton][75.R&B Chart]
Hey Man, Smell My Finger	George Clinton	10.1993	-	145[3]	Paisley Park 25 518	[produced by George Clinton][31.R&B Chart]
T.A.P.O.A.F.O.M.	George Clinton & the P-Funk All-Stars	06.1996	-	121[4]	550 Music 67 144	[produced by George Clinton]
Greatest Funkin' Hits	George Clinton	11.1996	-	138[4]	Capitol 33 911	-

T2

Zespół brytyjski założony na początku 1970 r. przez twórcę piosenek Petera Duntona (eks-Gun, śpiew, perkusja), Keitha Crossa (gitara, instr. klawiszowe) i Bernarda Jinksa (bas) - obaj eks-Bulldog Breed.
Po niecałym tygodniu wspólnych prób muzycy zdołali "wkręcić się" do jednego z klubów londyńskiego West Endu. Już po dwóch koncertach T 2 sala była pełna po brzegi, a wśród publiczności zasiadło sporo przedstawicieli wytwórni płytowych. W rezultacie muzycy podpisali kontrakt z wytwórnią Decca, której nakładem ukazał się ich debiutancki album It'll All Work Out In Boomland. T 2 kontynuowali swą dobrą passę występami na festiwalach, m.in. na Isle Of Wight i w Plumpton, kilkakrotnie zagrali też w londyńskim klubie Marquee, by wyruszyć potem w trasę po brytyjskich salach uniwersyteckich.
Bardzo interesowała się nimi prasa muzycz­na, która w osobie 17-letniego Keitha widziała nowego Erika Claptona. Napięcie związane z tak szybkim rozwojem kariery dało wkrótce o sobie znać i najpierw Cross, a potem Jinks odeszli z zespołu. Dunton zaangażował nowych muzyków i kontynuował działalność konertową w Wielkiej Brytanii. W miarę stabilny skład pojawił się po dołączeniu dawnego przyjaciela zespołu Mike'a Fostera (bas, gitara, śpiew).
Jednak zmieniające się mody muzyczne skłoniły członków T 2 do zakończenia działalności. Spotkali się ponownie w... 1992 r., by nagrać album Second Bite. W 1993 r. przed przystąpieniem do pracy nad longplayem Waiting For The Band dokooptowali do składu młodego gitarzystę Raya Lee. Raz jeszcze udowodnili, że są w doskonałej formie i nie odcinając się od przeszłości z nadzieją patrzą w przyszłość.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
It'll All Work Out In Boomland	T2	08.1970	-	-	Decca SKL 5050	[produced by Mike Dunne]

Travis

Grupa Travis powstała w Glasgow około 1990 roku, jako swoisty żart jej członków, wówczas studentów Glasgow School Of Art: wokalisty i autora piosenek Francisa Healya, gitarzysty Andy'ego Dunlopa, perkusisty Neila Primose'a oraz basisty Dougie Payne'a. Po kilku latach wspólnej muzycznej zabawy postanowili na poważniej zająć się projektem Travis.
 W 1996 roku chłopcy przenieśli się do Londynu, gdzie jesienią wydali debiutancką EP-kę "All I Wanna Do Is Rock", utrzymaną w klimacie klasycznego Brit-popu. W 1997 roku, dzięki wytwórni by Independiente Records, ukazał się kolejny singiel Travis, zatytułowany "U16 Girls", a już kilka miesięcy później w sklepach pojawił się debiutancki longplay "Good Feeling". Produkcją płyty zajął się Steve Lillywhite. Na krążku znalazły się dwa przeboje "Happy" i "Tied to the '90s", które wprowadziły Travis do UK Top Ten.
 Niebawem czwórka z Glasgow dostała nagrodę tygodnika New Musical Express i została okrzyknięta nadzieją post-Britpopu. Byli też ulubionym, nowym zespołem Noela Gallaghera. Już rok później zespół rozpoczął prace na kolejnym albumem, tym razem z producentem Nigelem Godrichem. Materiał był nagrywany przez pół roku w 6 studiach. Nowa płyta "The Man Who", cięższa i mroczniejsza, przyćmiła sukces debiutu.
 W 1999 roku "The Man Who" stała się sześciokrotnie platynową, a do dziś sprzedano ponad 2,5 miliona egzemplarzy tego krążka. Płyta zawierała między innymi takie utwory jak "Why Does It Always Rain on Me?", "Driftwood", "Turn" czy "Writing to Reach You", które od razu uznano za standardy współczesnej muzyki pop. "Why Does It Always Rain On Me?" stał się hymnem wszystkich angielskich festiwali w roku 1999.
 W lutym 2000, Travis zdobyli dwie nagrody Brit Awards, za najlepszy album i jako najlepszy brytyjski zespół. W tym samym roku album "The Man Who" miał premierę w USA, a zespół w tym samym czasie koncertował za oceanem wraz z Oasis. Po wielkim sukcesie w rodzimym kraju, Travis przez blisko 1,5 roku nagrywał w Los Angeles i Londynie kolejną płytę. Ponownie pracowali z producentem Nigelem Godrichem. W czerwcu 2001 roku, na pierwszym miejscu brytyjskiego zestawienia najlepiej sprzedających się płyt, debiutował trzeci album Travis - "The Invisible Band".
Muzycy zdecydowali się na wiele eksperymentów, a poszczególne nagrania powstawały dopiero w studiu. Niemniej efekt końcowy był równie surowy i melancholijny, jak na "The Man Who". We wrześniu 2003 roku, ukazał się singiel "Re-Offender", promujący nowy album Travis, zatytułowany "12 Memories". Płyta ukazała sie w październiku 2003. 

Healy napisał „The Beautiful Occupation” wkrótce po atakach terrorystycznych z 11 września 2001 roku. Wcześniej zawsze określał siebie jako „apolitycznego”. Jednak wydarzenia polityczne 2001 roku zmieniły jego świadomość. Healy wspiera teraz ruch Make Poverty History. Travis wystąpił także na koncercie Live 8. Na Boże Narodzenie 2004 Travis był częścią Band Aid 20 wraz z Radiohead, U2, Sugababes, The Darkness i innymi artystami. Zaśpiewali nową wersję Do They Know It's Christmas? Dochód został przekazany dzieciom z trzeciego świata. 4 maja 2007 roku Travis po trzyletniej nieobecności wydał  swój piąty album studyjny The Boy with No Name. Album został poprzedzony singlem Closer, do którego teledysku występuje fan Travisa, Ben Stiller. Następnie ukazały się single Selfish Jean i My Eyes.  

Po początkowych występach jedynie w mniejszych salach na początku roku, zespół rozpoczął nagrywanie nowego albumu na początku 2008 roku. Ode to J. Smith została nazwana na cześć jego piosenki J. Smith; Ponadto wiele piosenek na albumie opowiada o bezimiennych postaciach (Fran Healy: „Album nazywa się Ode to J. Smith, częściowo nawiązując do kluczowej piosenki, a częściowo dlatego, że wszystkie piosenki są napisane o bezimiennych postaciach.”) . Pierwszy singiel Something Everything został wydany 15 września.  Dwa tygodnie później, 29 września 2008 roku, ukazała się płyta Ode to J. Smith.  Dwaj członkowie zespołu Fran Healy i Andrew Dunlop odbyli trasę koncertową po Ameryce Północnej i Kanadzie w październiku 2009 roku pod tytułem An Evening With Fran Healy and Andy Dunlop - A Chronological Acoustical Journey Through the Travis Back Catalog.  

Zaowocowało to wydaniem w styczniu 2010 roku kompilacji o tym samym tytule. Obecnie można go kupić wyłącznie na amerykańskiej stronie internetowej firmy wysyłkowej Amazon, w formie płyty CD lub do pobrania, a także bezpośrednio na stronie głównej zespołu. Jako zwiastun nowego singla, piosenka Another Guy została udostępniona do bezpłatnego pobrania na oficjalnej stronie zespołu 20 marca 2013 roku. Travis prawdopodobnie celowo wyprodukował słabo technicznie wykonany film  w stylu amatorskim (np. słabe kluczowanie ujęć przed zielonym ekranem, rozmyte zbliżenia kamerą, zauważalne cięcia skokowe, skoki osi). Zespół kontynuuje serię dziwacznych teledysków, które wywołują uśmiech na twarzy wielu fanów.  

W kwietniu 2013 roku zespół ogłosił wydanie siódmego albumu studyjnego Where You Stand na sierpień 2013. Pierwszy singiel został wydany 30 kwietnia 2013 roku z piosenką o tym samym tytule Where You Stand wraz z nowym teledyskiem. W teledysku gra niemiecka aktorka Marleen Lohse. W grudniu 2015 roku ukazał się nowy singiel Everything at Once, a album o tym samym tytule zapowiedziano na 29 kwietnia 2016 roku. W teledysku do piosenki gra niemiecki aktor Daniel Brühl. Drugi singiel 3 Miles High został wydany w styczniu 2016 roku, następnie Radio Song w kwietniu i Magnificent Time w maju. 9 października 2020 roku Travis wyda swój dziewiąty album „10 Songs”. Muzycy gościnni to: Susanna Hoffs, piosenkarka The Bangles i Jason Lytle z Grandaddy. Premiera ich ósmego albumu L.A. Times zaplanowana jest na 12 lipca 2024 roku. Oprócz normalnej edycji zawierającej dziesięć piosenek zostanie wydana edycja deluxe, która będzie zawierała pozbawione wersji wersje piosenek. 

 Stylistycznie Travisa można przypisać do britpopu lub post-britpopu, choć ewoluowali oni od charakterystycznego brzmienia britpopu od czasu albumu The Boy with No Name. Sporadycznie pojawiają się także elementy rocka alternatywnego, jak choćby na płycie „Ode to J. Smith”. Zespół wywarł także ogromny wpływ na późniejsze zespoły, takie jak Coldplay i Keane, którym drogę do sukcesu wytyczył Travis.  Chris  Martin , wokalista i gitarzysta brytyjskiego zespołu Coldplay, powiedział w wywiadzie, że bez Travisa jego zespół prawdopodobnie nigdy by nie istniał.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
U 16 girls	Travis	04.1997	40[4]	-	Independiente ISOM 1MS	[written by Francis Healy][produced by Steve Lilywhite]
All i want to do is rock	Travis	06.1997	39[6]	-	Independiente ISOM 3MS	[written by Francis Healy][produced by Steve Lilywhite]
Tied to the 90's	Travis	08.1997	30[7]	-	Independiente ISOM5MS	[written by Francis Healy][produced by Steve Lilywhite]
Happy	Travis	10.1997	38[4]	-	Independiente ISOM6MS	[written by Francis Healy][produced by Steve Lilywhite]
More than us EP.	Travis	04.1998	16[10]	-	Independiente ISOM 11MS	[produced by Steve Lilywhite]
Writing to reach you	Travis	03.1999	14[13]	-	Independiente ISOM 22MS	[written by Francis Healy][produced by Nigel Godrich]
Driftwood	Travis	05.1999	13[14]	-	Independiente ISOM 27MS	[silver-UK][written by Francis Healy][produced by Nigel Godrich]
Why does it always rain om me?	Travis	08.1999	10[19]	-	Independiente ISOM 33MS	[gold-UK][written by Francis Healy][produced by Mike Hedges]
Turn	Travis	11.1999	8[24]	-	Independiente ISOM 39MS	[silver-UK][written by Francis Healy][produced by Mike Hedges]
Coming around	Travis	06.2000	5[16]	-	Independiente ISOM 45MS	[written by Francis Healy][produced by Mark Wallis, Travis]
Sing	Travis	06.2001	3[27]	37.Modern Rock Tracks	Independiente ISOM 49MS	[gold-UK][written by Francis Healy][produced by Nigel Godrich]
Side	Travis	09.2001	14[17]	-	Independiente ISOM 54MS	[written by Francis Healy][produced by Nigel Godrich]
Flowers in the window	Travis	04.2002	18[16]	-	Independiente ISOM 56MS	[silver-UK][written by Francis Healy][produced by Nigel Godrich]
Re-Offender	Travis	10.2003	7[10]	-	Independiente ISOM 78MS	[written by Francis Healy][produced by Travis, Tchad Blake, Steve Orchard]
The beautiful occupation	Travis	12.2003	48[3]	-	Independiente ISOM 81MS	[written by Francis Healy][produced by Travis, Tchad Blake, Steve Orchard]
Love Will Come Through	Travis	04.2004	28[3]	-	Independiente ISOM 84MS	[written by Francis Healy][produced by Steve Orchard]
Walking In The Sun	Travis	10.2004	20[6]	-	Independiente ISOM 88MS	[written by Francis Healy][produced by Mike Hedges]
Closer	Travis	04.2007	10[9]	-	Independiente ISOM 118MS	[written by Francis Healy][produced by Nigel Godrich]
Selfish Jean	Travis	07.2007	30[5]	-	Independiente ISOM 123MS	[written by Francis Healy][produced by Nigel Godrich]
My Eyes	Travis	09.2007	60[2]	-	Independiente ISOM 124MS	[written by Francis Healy][produced by Nigel Godrich]
J. Smith	Travis	07.2008	115[1]	-	Red Telephone Box PHONE 002	[written by Healy, Travis][produced by Emery Dobyns]
Something Anything	Travis	09.2008	113[1]	-	Red Telephone Box PHONE 003	[written by Dougie Payne/Fran Healy][produced by Emery Dobyns]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Good feeling	Travis	09.1997	9[73]	-	Independiente ISOM1CD	[platinum-UK][produced by Steve Lillywhite]
The man who	Travis	06.1999	1[9][129]	135[10]	Independiente ISOM9CD	[9x-platinium-UK][produced by Nigel Godrich, Ian Grimble, Mike Hedges]
The invisible band	Travis	06.2001	1[4][69]	39[7]	Independiente ISOM25CD	[4x-platinium-UK][produced by Nigel Godrich]
12 Memories	Travis	10.2003	3[29]	41[3]	Independiente ISOM40CD	[platinium-UK][produced by Travis, Tchad Blake, Steve Orchard]
Singles	Travis	11.2004	4[47]	-	Independiente ISOM 46CD	[2x-platinium-UK][produced by Fran Healy]
The Boy With No Name	Travis	05.2007	4[15]	58[2]	Independiente ISOM 67CD	[gold-UK][produced by Travis, Steve Orchard, Nigel Godrich, Mike Hedges]
Ode To J. Smith	Travis	09.2008	20[4]	122[1]	Red Telephone Box PHONE 004	[produced by Emery Dobyns]
Where You Stand	Travis	08.2013	3[4]	100[1]	Red Telephone Box PHONE 010DEL	[produced by Michael Ilbert]
Everything at Once	Travis	05.2016	5[7]	-	Caroline/Red Telephone Box PHONE 014CD	[produced by Michael Ilbert]
10 Songs	Travis	10.2020	5[2]	-	BMG 4050538615043	[produced by Robin Baynton, Fran Healy]
L.A. Times	Travis	07.2024	4[1]	-	BMG 4099964008579	[produced by Tony Hoffer]

Paul Simon

Właśc. Paul Frederic Simon, ur. 13.10.1941 r. w Newark w stanie Nowy Jork. W świat muzyki trafił wraz z ze szkolnym kolegą Artem Garfunkelem. Duet występujący pod nazwą Tom and Jerry zadebiutował w 1957 r. na amerykańskich listach przebojów rock'n'rollowym tematem "Hey Schoolgirl". Po nagraniu albumu przyjaciele rozstali się, by kontynuować studia w college'u. Krótki okres współpracy Simona z Carole King przyniósł jedynie próbne nagrania studyjne wykorzystywane przez innych wykonawców.
Lata 1962-1963 przyniosły kilka umiarkowanie popularnych singli sygnowanych pseudonimami Tico And The Triumphs ("Motorcycle") i Jerry Landis ("The Lone Teen-Ranger"). W 1964 r. Simon wyjechał do Europy, koncertując dorywczo na paryskich ulicach i w londyńskich klubach folkowych. Po powrocie do Nowego Jorku, dzięki protekcji producenta Toma Wilsona podpisał kontrakt z CBS i podjął powtórnie współpracę z Artem Garfunkelem. Jej efektem był album Wednesday Morning 3 AM zawierający m.in. temat "The Sound Of Silence". Płyta okazała się rynkowym fiaskiem i Simon postanowił powrócić do Londynu.
 W 1965 r. wydał tam solowy longplay The Paul Simon Songbook. Koszt nagrania wyniósł sześćdziesiąt funtów, wykonawca miał do dyspozycji pojedynczy mikrofon, jednak na płycie znalazły się legendarne po latach kompozycje Simona: "I Am A Rock", "A Most Peculiar Man" i "Kathy's Song". Album podzieliłby smutny los debiutu, gdyby nie intuicja amerykańskiego producenta nagrań Toma Wilsona. Wzbogacony o elektroniczną instrumentację remiks "The Sound Of Silence" trafił po dwóch tygodniach na szczyt listy amerykańskiej, czyniąc z dwójki muzyków idoli folk-rocka.
 W latach 1965-1970 Simon And Garfunkel stali się jednym z najpopularniejszych duetów w dziejach muzyki popularnej. Przyczyną rozstania były odmienne koncepcje muzyczne i świadomość konieczności wyboru indywidualnych dróg twórczych. Po artystycznym rozwodzie, Simon zaangażował się w działalność dydaktyczną w Nowym Jorku. W 1972 r. nagrał solowy, niejednolity stylistycznie album Paul Simon. Z płyty, łączącej elementy muzyki latynoskiej, reggae i jazzu, pochodziły singlowe przeboje "Mother And Child Reunion" i "Me And Julio Down By The Schoolyard". Nagrany rok później longplay There Goes Rhymin' Simon apelował do szerszej publiczności, czego dowodem był rekordowy nakład i sukcesy tematów "Kodachrome" i "Take Me To The Mardi Gras". Przyjęte entuzjastycznie tournee zaowocowało koncertową płytą Live Rhymin', zawierającą kilka standardów duetu.
Kulminacją twórczych pomysłów Simona był bestsellerowy album Still Crazy After All These Years z 1975 r. uhonorowany nagrodą Grammy w kilku kategoriach. Gorzki, autobiograficzny temat "Twenty Ways To Leave Your Lover" trafił, jako pierwszy w solowej karierze Simona, na szczyt listy amerykańskiej, zaś w równie przebojowym "My Little Town" powrócił niezastąpiony w partiach duetowych Garfunkel.
 Przez następne pięć lat Simon konsumował błogo owoce własnej kariery. Okres ten przyniósł epizodyczną rolę w filmie "Annie Hall" Woody'ego Allena, przebojowy singel "Wonderful World" nagrany wraz z Garfunkelem i Jamesem Taylorem, albumową kompilację Greatest Hits z chwytliwym tematem "Slip Slidin' Away" oraz zmianę wytwórni z CBS na Warner Brothers.
 W 1980 r. Simon wydał longplay One Trick Pony z muzyką do filmu pod tym samym tytułem. Pomimo ambitnego scenariusza wykraczającego poza rockowe schematy i epizodycznych ról film przyjęto chłodno, co w pewnym stopniu wpłynęło na twórczą stagnację Simona i opóźniło wydanie kolejnego albumu. Bestsellerem stała się koncertowa podwójna płyta z pierwszego po latach wspólnego występu Simona i Garfunkela w nowojorskim Central Parku, 19 września 1982 r. Próby studyjnej reaktywacji duetu nie powiodły się, za to ich efekt trafił częściowo na wydany w 1983 r. kolejny solowy longplay Simona Hearts And Bones. Odbiorcy nie docenili zaangażowania wykonawcy i płyta przeszła bez rozgłosu pomimo popularności singla "The Great Late Johnny Ace", zainspirowanego odchodzeniem dawnych gwiazd i tragiczną śmiercią Johna Lennona.
Simon przeżył mocno klęskę płyty, określonej przez recenzentów mianem rutyniarskiej. Przełomem okazał się rok 1984, gdy muzyk zetknął się z rytmami czarnych osiedli Południowej Afryki. Udział w nagraniu sławnego tematu "We Are The World" dokonanym przez formację gwiazd USA For Africa, zaowocował wyprawą na Czarny Ląd i albumem Graceland, jedną z najciekawszych, a zarazem najpopularniejszych płyt lat 80. W nagraniu uczestniczył m.in. kościelny chór Ladysmith Black Mambazo, a także Los Lobos, Linda Ronstadt oraz grupa Rockie Dopsie And The Twisters. Płyta i promocyjna trasa koncertowa w RPA wywołała kontrowersje i potępienie Simona przez komitet ONZ do spraw walki z apartheidem. Niezależnie od biurokratycznych oskarżeń o "wyłamanie się z kulturowego bojkotu", album wykorzystujący muzyczną spuściznę odmiennych cywilizacji, stanowił logiczne podsumowanie poszukiwań artysty wykorzystującego od dawna gatunki tak różne jak folk, rhythm'n'blues, rytmy karaibskie i jazz.
 Singlowymi przebojami stały się tematy "The Boy In The Bubble", "You Can Call Me All" oraz tytułowy "Graceland". Longplay stał się z czasem punktem odniesienia, a kontynuacją wielokulturowych poszukiwań Simona była nagrana w 1990 r. płyta Rhythm Of The Saints, oparta na fuzji elementów muzyki afrykańskiej i brazylijskiej. Rok później artysta wydał na płycie swój koncert z Central Parku z 15.08.1991 r. Natomiast 30.05.1992 r. stanął w Montauk na ślubnym kobiercu wraz z Eddie Brickell z zespołu The New Bohemians. 4.01.1993 r. ze związku tego narodził się syn Adrian Edward. W tym samym roku Paul wystąpił gościnnie na płycie Willie Nelsona Across The Borderline.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Motorcycle/I don' t believe them	Tico & The Triumphs	01.1962	-	99[1]	Amy 835	[written by Jerry Landis]
The lone teen ranger/Lisa	Jerry Landis	01.1963	-	97[3]	Amy 875	[written by Jerry Landis][produced by Jerry Landis]
Mother and child reunion/Paranoia blues	Paul Simon	02.1972	5[12]	4[13]	Columbia 45 547	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Roy Halee ]
Me and Julio down by the schoolyard/Congratulations	Paul Simon	04.1972	15[9]	22[11]	Columbia 45 585	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Roy Halee ]
Duncan /Run that body down	Paul Simon	07.1972	-	52[7]	Columbia 45 638	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Roy Halee ]
Kodachrome/Tenderness	Paul Simon	05.1973	-	2[14]	Columbia 45 859	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Muscle Shoals Sound Rhythm Section ]
Loves me like a rock/Learn how to fall	Paul Simon with The Hummingbirds	08.1973	39[5]	2[16]	Columbia 45 907	[gold-US][written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Phil Ramone ][1[2].Adult Contemporary Chart]
American tune/One man' s celling is another man' s floor	Paul Simon	12.1973	-	35[10]	Columbia 45 900	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Phil Ramone ][oparta na kompozycji Jana Sebastiana Bacha-O sacred heart]
Gone at last/Take me to the mardi grass	Paul Simon /Phoebe Snow and The Jessy Dixon Singers	08.1975	-	23[10]	Columbia 10 197	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Phil Ramone ]
50 ways to leave your lover/Some folks lives roll easy	Paul Simon	12.1975	23[6]	1[3][17]	Columbia 10 270	[gold-US][written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Phil Ramone ]
Still crazy after all these years/I do it for your love	Paul Simon	05.1976	-	40[7]	Columbia 10 332	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Phil Ramone ]
Slip slidin' away/Something so right	Paul Simon	10.1977	36[6]	5[20]	Columbia 10 630	[gold-US][written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Phil Ramone ]
What a wonderful world/Wooden planes [Garfunkel]	Art Garfunkel with James Taylor & Paul Simon	01.1978	-	17[14]	Columbia 10 676	[written by Lou Adler/Herb Alpert/Sam Cooke ][produced by Art Garfunkel]
Late in the evening/How the heart approaches what it yeams	Paul Simon	08.1980	58[4]	6[16]	Warner 49 511	[written by Paul Simon ][produced by Phil Ramone ][piosenka z filmu-One-Trick pony]
One-Trick Pony/Long,long day	Paul Simon	10.1980	-	40[11]	Warner 49 601	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Phil Ramone ]
The blues/Same girl [Newman]	Randy Newman and Paul Simon	01.1983	-	51[8]	Warner 29 803	[written by Randy Newman ][produced by Russ Titelman/Lenny Waronker ]
Allergies/Think too much	Paul Simon	11.1983	-	44[10]	Warner 29 453	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon/Russ Titelman/Roy Halee ]
You can call me Al/Gumboots	Paul Simon	08.1986	4[14]	23[29]	Warner 28 667	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon]
Graceland/Hearts and bones	Paul Simon	12.1986	98[1]	81[7]	Warner 28 552	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon][Grammy 1987-Record of The Year]
Diamonds on the Soles of Her Shoes/All Around the World, or the Myth of Fingerprints	Paul Simon	02.1987	77[4]	-	Warner Bros. W8404 [UK]	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon]
The boy in the bubble/Crazy love Vol.2	Paul Simon	03.1987	26[8]	86[4]	Warner 28 460	[written by Forere Motloheloa/Paul Simon ][produced by Paul Simon]
The obvious child/The rhythm of the saints	Paul Simon	12.1990	15[10]	92[5]	Warner 19 549	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon]
Proof	Paul Simon	02.1991	89[2]	-	No-Label MIUCT 1829	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon]
Something so right	Annie Lennox Featuring Paul Simon	12.1995	44[10]	-	RCA	[written by Paul Simon ][produced by Stephen Lipson ]
Father And Daughter	Paul Simon	06.2006	31[11]	-	Warner Bros W 719	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon]
That's me	Paul Simon	09.2006	156[1]	-	Warner Bros W 732	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon]
Outrageous	Paul Simon	11.2006	194[1]	-	Warner Bros W 745	[written by Paul Simon ][produced by Paul Simon,Brian Eno]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Paul Simon	Paul Simon	02.1972	1[1][26]	4[36]	Columbia 30 750	[platinum-US][produced by Paul Simon/Roy Halee ]
There goes rhymin' Simon	Paul Simon	05.1973	4[22]	2[48]	Columbia 32 280	[platinum-US][gold-UK][produced by Muscle Shoals/Paul Samwell-Smith/Paul Simon/Phil Ramone/Roy Halee ]
Paul Simon in concert/Live rhymin'	Paul Simon	03.1974	-	33[17]	Columbia 32 855	[gold-US][produced by Phil Ramone ]
Still crazy after all these years	Paul Simon	10.1975	6[31]	1[1][40]	Columbia 33 540	[gold-US][gold-UK][produced by Art Garfunkel/Paul Simon/Phil Ramone ][Grammy 1975-Album of The Year]
Greatest hits,etc.	Paul Simon	12.1977	3[16]	18[23]	Columbia 35 032	[platinum-US][gold-UK][produced by Roy Halee/Phil Ramone/Paul Simon/Muscle Shoals Rhythm Section ]
One-Trick pony	Paul Simon	09.1980	17[12]	12[26]	Warner 3472	[gold-US][silver-UK][produced by Paul Simon/Phil Ramone ]
Hearts and bones	Paul Simon	11.1983	34[8]	35[18]	Warner 23 942	[produced by Paul Simon/Russ Titelman/Roy Halee ]
Graceland	Paul Simon	09.1986	1[5][206]	3[97]	Warner 25 447	[5x-platinum-US][7x-platinum-UK][produced by Paul Simon ][Grammy 1986-Album of The Year]
Negotations and love songs,1971-1986	Paul Simon	11.1988	17[15]	110[14]	Warner 25 789	[platinum-US][platinum-UK][produced by Paul Simon/Phil Ramone/Roy Halee ]
The rhythm of the saints	Paul Simon	11.1990	1[2][28]	4[53]	Warner 26 098	[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Paul Simon ]
Paul Simon' s Concert in The Park	Paul Simon	11.1991	60[1]	74[11]	Warner 26 737	[produced by Paul Simon ]
Paul Simon 1964/1993	Paul Simon	10.1993	-	173[2]	Warner 45 394	[gold-US]
Songs from the capeman	Paul Simon	12.1997	83[5]	42[11]	Warner 46 814	[produced by Roy Halee
Greatest Hits - Shining Like A National Guitar	Paul Simon	05.2000	6[34]	-	Warner 9362477212 [UK]	-
Greatest Hits - Shining Like A National Guitar	Paul Simon	05.2000	6[34]	-	Warner Bros 9362477212 [UK]	[gold-UK][produced by Paul Simon/Phil Ramone/Roy Halee ]
You' re the one	Paul Simon	10.2000	20[12]	19[21]	Warner 47 844	[gold-US][silver-UK][produced by Paul Simon ]
The Paul Simon Collection: On My Way, Don't Know Where I'm Goin'	Paul Simon	11.2002	-	108[6]	Warner 73 774	-
The Paul Simon Songbook	Paul Simon	04.2004	135[1]	-	Sony 5154212 [UK]	[produced by Reginald Warburton, Stanley West]
Surprise	Paul Simon	06.2006	4[16]	14[12]	Warner Bros 9362499822 [UK]	[gold-UK][produced by Paul Simon ]
The Essential Paul Simon	Paul Simon	06.2008	12[7]	43[3]	Warner Bros 9362499700 [UK]	[produced by Paul Simon/Phil Ramone/Roy Halee ]
This Better Be Good	Paul Simon	07.2009	-	60[5]	Rhino Custom Products OPCD-8321	[produced by Paul Simon/Phil Ramone/Roy Halee/Varopis ]
So Beautiful or So What	Paul Simon	04.2011	6[6]	4[15][02.2013]	Hear Music 7232814 [UK]	[silver-UK][produced by Phil Ramone, Paul Simon]
Songwriter	Paul Simon	10.2011	-	141[1]	Legacy 88697965162	-
Live in New York City	Paul Simon	09.2012	150[1]	95[1]	Hear / Concord 08880 7234122	-
The Ultimate Collection	Paul Simon	04.2015	1[1][64]	-	Sony Music CG 88875080882	[platinum-UK][produced by Paul Simon]
Stranger to Stranger	Paul Simon	06.2016	1[1][8]	3[6]	Concord/EMI 7239780 [UK]	[silver-UK][produced by Roy Halee, Paul Simon]
In the Blue Light	Paul Simon	09.2018	10[2]	70[1]	Sony Music CG 19075841442 [UK]	[produced by Roy Halee, Paul Simon]

Katrina And The Waves

Grupa popowa znana głównie z nagranego w 1985r przeboju "Walking On Sunshine", a w mniejszym stopniu z oryginalnej wersji spopularyzowanego przez The Bangles "Going Down  To Liverpool".
 W skład zespołu wchodzili: Katrina Leskanich
(ur. w 1960r w Topeka Kansas, USA; śpiew), Kimberley Rew (gitara), Vince De La Cruz (ur. w stanie Teksas, USA; bas) i Alex Cooper (perkusja).
Amerykanie Leskanich i De La Cruz przybyli do Anglii w 1976r, gdy ich ojcowie (zawodowi
żołnierze) pełnili służbę w lotniczej bazie Feltwell w hr.
Norfolk. Rew LCooper ukończyli Uniwersytet Cambridge, a
pierwszy z nich po krótkim stażu w grupie Soft Boys nagrał
w 1982r solowy longplay The Bibie Of Pop.
Swoje wczesne i późniejsze kompozycje włączył z powodzeniem w Katrina
And The Waves.
 Zespół powstał w 1982, ale dwa pierwsze
albumy ukazały się jedynie w Kanadzie.
 Na początku 1983 roku zespół nagrał materiał swój debiutancki album zatytułowany Walking on Sunshine. Płyta zawierała dziesięć autorskich piosenek, początkowo nie wzbudziła zainteresowania żadnej z wytwórni muzycznych oprócz kanadyjskiej Attic Records, która zdecydowała się wydać krążek pod swoim szyldem na krajowym rynku. W kolejnym roku grupa wydała drugi album na terenie Kanady – EP-kę Shock Horror!, a także płytę długogrającą zatytułowaną Katrina And The Waves 2 promowaną singlem "Mexico", który zyskał zainteresowanie lokalnych rozgłośni radiowych.
 W tym samym roku inna piosenka zespołu, „Going Down to Liverpool”, została zauważona przez formację The Bangles, która postanowiła nagrać swoją wersję numeru. Po publikacji coveru główne wytwórnie muzyczne zaczęły interesować się twórczością grupy, co doprowadziło do podpisania przez muzyków Katrina and the Waves kontraktu płytowego z wytwórnią Capitol Records w 1985 roku.
 W tym samym roku wydali swój pierwszy międzynarodowy album studyjny sygnowany nazwą zespołu. Album promowany był przez singiel „Walking on Sunshine”^[7], który okazał się przebojem w kraju oraz za granicą, trafiając na czołówki list przebojów m.in. w Irlandii, Kanadzie, Australii, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Szwecji, Szwajcarii, Nowej Zelandii i Polsce. Popularność piosenki przyniosła grupie także nominację do Nagrody Grammy w kategorii Najlepszy nowy artysta. Drugim singlem promującym debiutancką płytę formacji był utwór „Do You Want Crying”.
Rok po sukcesie pierwszego krążka na rynku ukazał się drugi album zespołu zatytułowany Waves. Z powodu nieporozumień z wytwórnią Capitol muzycy w tym samym roku rozwiązali umowę z wydawcą. W 1989 roku ukazał się ich trzeci krążek pt. Break of Hearts, który został wydany pod szyldem SBK Records. W 1990 roku w duecie z Erikiem Burdonem nagrali utwór „We Gotta Get Out of This Place” wykorzystany w ścieżce dźwiękowej serialu China Beach.
W 1997 roku zespół został wybrany wewnętrznie przez brytyjskiego nadawcę publicznego na reprezentanta Wielkiej Brytanii podczas 42. Konkursu Piosenki Eurowizji z utworem „Love Shine a Light”, z którym ostatecznie wygrał finał widowiska, zdobywając łącznie rekordową wówczas liczbę 227 punktów od jurorów.
Dwa lata później zespół zawiesił działalność.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Que Te Quiero/ Machine Gun Smith	Esmee Denters	01.1984	84[3]	71[6][10.85]	No-Label MIUCT 1841	[written by Kimberley Rew][produced by Pat Collier]
Walking On Sunshine/Going Down To Liverpool	Katrina and the Waves	03.1985	8[15]	9[21]	Capitol CL 354	[written by Kimberley Rew][produced by Katrina And The Waves, Pat Collier]
Do You Want Crying/The Sun Won't Shine Without You	Katrina and the Waves	07.1985	96[2]	37[10]	No-Label MIUCT 0497	[written by Vince De La Cruz][produced by Katrina And The Waves, Pat Collier]
Is That It ?/I Really Taught Me To Watusi	Katrina and the Waves	03.1986	82[2]	70[8]	No-Label MIUCT 1173	[written by Kimberley Rew][produced by Katrina And The Waves, Pat Collier, Scott LItt]
Sun Street/(A Man Only Needs) One Woman	Katrina and the Waves	06.1986	22[10]	-	Capitol CL 407	[written by Vince De La Cruz][produced by Katrina And The Waves, Pat Collier, Scott Litt]
That's The Way/Love Calculator	Katrina and the Waves	09.1989	84[3]	16[12]	No-Label MIUCT 2315	[written by Kimberley Rew,Leskanich][produced by Cooper, De La Cruz, Leskanich, Rew]
Rock 'N' Roll Girl/To Have And To Hold	Katrina and the Waves	11.1989	93[2]	-	No-Label MIUCT 1914	[written by Cooper, De La Cruz, Leskanich, Rew][produced by Cooper, De La Cruz, Leskanich, Rew]
Walking On Sunshine/Going Down To Liverpool	Katrina and the Waves	06.1996	53[3]	-	Capitol CL 354	[written by Kimberley Rew][produced by Katrina And The Waves, Pat Collier]
Love Shine A Light	Katrina and the Waves	05.1997	3[18]	-	Eternal WEA 106CD1	[written by Kimberley Rew][produced by Mike Nocito]
Walking On Sunshine/Going Down To Liverpool	Katrina and the Waves	06.1996	53[3]	-	Capitol CL 354	[written by Kimberley Rew][produced by Katrina And The Waves, Pat Collier]
Walking On Sunshine/Going Down To Liverpool	Katrina and the Waves	06.1996	53[3]	-	Capitol CL 354	[written by Kimberley Rew][produced by Katrina And The Waves, Pat Collier]

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Katrina and the Waves	Katrina And The Waves	06.1985	28[6]	25[32]	Capitol KTW1	[produced by Katrina And The Waves, Pat Collier]
Waves	Katrina And The Waves	05.1986	70[1]	49[16]	Capitol EST2010	[produced by Katrina And The Waves, Pat Collier]
Break of Hearts	Katrina And The Waves	09.1989	-	122[8]	SBK 92 649	[produced by Katrina And The Waves,Jay Burnett]

Dizzee Rascal

Dizzee Rascal urodził się 1 listopada 1985 roku w Londynie. Raper dorastał we wschodniej części miasta. Jako nastolatek był zatrzymywany za kradzieże samochodów i obrabowanie dostawcy pizzy, co z kolei spowodowało, że musiał często zmieniać szkoły. Muzyką zainteresował się za namową jednego z nauczycieli, który wytłumaczył mu tajniki obróbki dźwięku za pomocą komputera. W wieku piętnastu lat Rascal zaczął występować jako didżej i prowadził własne audycje w pirackich rozgłośniach radiowych.
W 2002 roku Dizzee zdobył nagrodę Sidewinder dla najlepszego młodego MC. Rok później, w lipcu, nakładem XL Recordings do sklepów trafił jego debiutancki album "Boy In Da Corner". Na krążku znalazło się 15 hiphopowych kawałków nawiązujących do stylistyki grime. Płyta przyniosła artyście nagrodę Mercury Music Prize (otrzymał ją jako najmłodszy muzyk w historii i drugi raper), co odbiło się szerokim echem w prasie muzycznej.
"Boy In Da Corner" promował singel "I Luv U", opowiadający historię nastolatki, która przypadkowo zaszła w ciążę. Płyta dotarła do 23. miejsca na brytyjskiej liście najpopularniejszych płyt, a singel uplasował się w pierwszej trzydziestce zestawienia. W tym samym roku Dizzee został pięciokrotnie pchnięty nożem w kurorcie Ayia Napa. Według doniesień prasowych, napaść miała związek z konfliktem rapera z zespołem So Solid Crew.
W sierpniu zadebiutował kolejny singel z debiutanckiego krążka Rascala, "Fix Up, Look Sharp", który dotarł do pierwszej dwudziestki listy przebojów na Wyspach. Również w 2003 roku raper pojawił się gościnnie w utworze "Lucky Star" Basement Jaxx (z płyty "Kish Kash"). Trzecim singlem z "Boy In Da Corner" była piosenka "Jus' A Rascal", która trzy lata później trafiła na ścieżkę dźwiękową filmu "Kidulthood".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Luv U	Dizzee Rascal featuring Shystie	06.2003	29[9]	-	XL Recordings XLT 165	[written by D. Mills][produced by Jacob Friett]
Fix Up, Look Sharp/ Stop Dat	Dizzee Rascal	08.2003	17[5]	-	XL Recordings XLT 167	[silver-UK][written by D. Mills][produced by Jacob Friett][sample z "The Big beat"-Billy Squire]
Lucky Star	Basement Jaxx feat. Dizzee Rascal	11.2003	23[4]	-	XL Recordings XLT 172	[written by D. Mills , Buxton , Ratcliffe][produced by Basement Jaxx ]
Jus' a Rascal	Dizzee Rascal	12.2003	30[4]	-	XL Recordings XLT 175	[written by D. Mills][produced by Taz]
Stand Up Tall	Dizzee Rascal	09.2004	10[6]	-	XL Recordings XLT 198	[written by D. Mills][produced by Dizzee Rascal]
Dream	Dizzee Rascal	11.2004	14[8]	-	XL Recordings XLT 204	[written by D. Mills][produced by Dizzee Rascal]
Off 2 Work/Graftin	Dizzee Rascal	04.2005	44[5]	-	XL Recordings XLT 208	[written by D. Mills][produced by Dizzee Rascal]
Sirens	Dizzee Rascal	06.2007	20[5]	-	XL Recordings XLT 272	[written by D. Mills,Cage][produced by Cage]
Toe Jam	BPA feat. Dizzee Rascal & David Byrne	07.2008	198[1]	-	Southern Fried	[written by David Byrne, Dylan Mills][produced by Norman Cook, Simon Thornton]
Pussyole (Old Skool)	Dizzee Rascal	08.2007	22[16]	-	XL Recordings XLT 285	[written by D. Mills][produced by Dizzee Rascal]
Flex	Dizzee Rascal	11.2007	23[22]	-	XL Recordings XLT 312	[written by D. Mills][produced by Dizzee Rascal]
Dance Wiv Me	Dizzee Rascal feat. Calvin Harris & Chrome	07.2008	1[4][77]	-	Dirtee Stank Recordings 12STANK 002	[2x-platinum-UK][written by Calvin Harris, Dylan Mills, Nick Denton, Tyrone Paul][produced by Calvin Harris]
Toe Jam	The Brighton Port Authority featuring David Byrne and Dizzee Rascal	08.2008	198	-	XL Recordings XLT 312	[written by David Byrne, Dylan Mills][produced by Norman Cook, Simon Thornton]
Bonkers	Dizzee Rascal & Armand Van Helden	05.2009	1[2][71]	-	Dirtee Stank Recordings 12STANK 005	[2x-platinum-UK][written by D. Mills, A. Helden][produced by Armand Van Helden]
Butterfly	Dizzee Rascal	05.2009	121[1]	-	Dirtee Stank Recordings	[produced by Shy FX]
Road Rage	Dizzee Rascal	10.2009	124[1]	-	Dirtee Stank Recordings	[written by Samir ,Dylan Mills, Aaron LaCrate]
Holiday	Dizzee Rascal ft. Chrome	09.2009	1[1][40]	-	Dirtee Stank Recordings 12STANK 006	[platinum-UK][written by Calvin Harris, Chrome, D. Mills][produced by Calvin Harris]
Dirtee Cash	Dizzee Rascal	10.2009	10[26]	-	Dirtee Stank Recordings 12STANK 008	[written by Dylan Mills,Nick Cage][produced by Nick Detnon]
You Got the Dirtee Love	Florence + the Machine featuring Dizzee Rascal	02.2010	2[14]	-	Dirtee Stank Recordings MIUCT 4778	[gold-UK][written by ohn P. Jr. Bellamy, Anthony Stephens, Arnecia Michelle Harris ,Nicholas Denton, Dylan Mills][produced by Charlie Hugall, Nicholas Denton]
Dirtee Disco	Dizzee Rascal	05.2010	1[1][26]	-	Dirtee Stank Recordings CATCO 162241506	[silver-UK][written by Dizzee Rascal][produced by Nick Detnon]
Loca	Shakira Feat. El Cata	10.2010	-	32[11]	Epic CATCO 162305547	[written by Shakira Mebarak/Edward Bello/Dizzee Rascal/Armando Perez][produced by Shakira Mebarak/El Cata/Pitbull]	-
The Power	DJ Fresh featuring Dizzee Rascal	06.2012	6[9]	-	Ministry Of Sound GBCEN 1200445	[written by Daniel Stein, The Invisible Men][produced by Daniel Stein]
Shout	Shout for England with James Corden	06.2010	1[2][7]	-	Syco Music 88697750292	[written by Roland Orzabal, Ian Stanley, Bill Withers, Teddy Riley, Richard Vick, William Stewart, Chauncey Hannibal, Lynise Walters, Dylan Mills, Ray Hedges, Nigel Butler, Blair Dreelan][produced by Ray Hedges, Nick Detnon, Nigel Butler]
Scream	Dizzee Rascal feat. Pepper	08.2012	22[5]	-	Dirtee Stank Recordings GBUM 71204912	[written by Dizzee Rascal, Pepper, Nick Cage, Musical D, Teriy Keys][produced by Nick Cage, Musical D]
Bassline Junkie	Dizzee Rascal	01.2013	10[29]	-	Dirtee Stank Recordings GBUM 71207987	[gold-UK][written by Dizzee Rascal][produced by M.J. Cole]
Goin' Crazy	Dizzee Rascal feat. Robbie Williams	06.2013	5[10]	-	Dirtee Stank Recordings GBUM 71302616	[written by Dylan Mills, Tim Anderson, Jamin Wilcox][produced by Tim Anderson, J-Man, Nick Cage]
Wild	Jessie J featuring Big Sean & Dizzee Rascal	06.2013	5[19]	104[1]	Lava/Republic USUM 71306454	[written by Jessica Cornish, Joshua Coleman, Claude Kelly, Dylan Mills, Sean Anderson][produced by Ammo]
I Don't Need A Reason	Dizzee Rascal	08.2013	69[4]	-	Dirtee Stank Recordings GBUM 71303742	[written by Jean-Baptiste ,Michael McHenry, Dizzee Rascal, Ryan "DJ Replay" Buendia][produced by Free School]
Something Really Bad	Dizzee Rascal feat. Will I Am	10.2013	10[5]	-	Dirtee Stank GBUM 71303415	[written by Dylan Mills, Jean Baptiste, William Adams, Jonas Jeberg][produced by Jonas Jeberg]
Love This Town	Dizzee Rascal feat. Teddy Sky	11.2013	35[10]	-	Dirtee Stank Recordings GBUM 71303418	[written by Dylan Mills, Teddy Sky, RedOne, Jimmy Joker, Eric Sanicola ][produced by RedOne, Teddy Sky, Eric Sanicola, Jimmy Joker]
How Love Begins	DJ Fresh and High Contrast featuring Dizzee Rascal	02.2016	53[2]	-	Ministry Of Sound GBCEN 1501483	[written by Dizzee Rascal,Dan Stein,Clare Maguire,Lincoln J. Barrett][produced by Dan Stein,High Contrast]
Hype	Dizzee Rascal with Calvin Harris	07.2016	34[7]	-	Dirtee Stank GBUM 71602962	[silver-UK][written by Calvin Harris,Dylan Mills ][produced by Calvin Harris]
Money Right	Dizzee Rascal featuring Skepta	09.2018	68[2]	-	Island GBUM 71805101	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Boy in da Corner	Dizzee Rascal	07.2003	23[23]	-	XL Recordings XLLP 170	[gold-UK][produced by Dizzee Rascal, Mr. Cage, Chubby Dread, Taz, Vanguard, Passion]
Showtime	Dizzee Rascal	09.2004	8[24]	-	XL Recordings XLLP 181	[gold-UK][produced by Dizzee Rascal]
Maths + English	Dizzee Rascal	06.2007	7[35]	-	XL Recordings XLLP 273	[gold-UK][produced by Dizzee Rascal, Shy FX]
Tongue N' Cheek	Dizzee Rascal	09.2009	3[48]	-	Dirtee Stank Recordings 12STANK 007	[platinum-UK][produced by Cage, Tiësto, Shy FX, Calvin Harris]
The Fifth	Dizzee Rascal	09.2013	10[4]	-	Dirtee Stank Recordings 3742848	[produced by A-Trak, Tim Anderson, Nick Cage (also exec.), Dizzee Rascal (exec.), DJ Corbett, Free School, Hi-Tek, J-Man, Jimmy Joker, Jonas Jeberg, Oligee, RedOne, Eric Sanicola, Teddy Sky, will.i.am]
Raskit	Dizzee Rascal	08.2017	10[2]	-	Dirtee Stank 5771425	[produced by Dizzee Rascal,Cardo,Darkness,Deputy,Dan Farbe,rDonae'o,Salva,Teddy Samba,The Arcade,The Heavy,Trackerz,Wilfred Kouassi,Valentino Khan]
E3 AF	Dizzee Rascal	11.2020	13[1]	-	Dirtee Stank 745542	-