Major „Big Maceo” Merriweather (ur. 31 marca 1905r - zm. 23 lutego 1953r) był amerykańskim
pianistą i wokalistą bluesowym. W latach 40-tych XX wieku działał głównie w Chicago.
Merriweather urodził się w Newnan w stanie Georgia i był samoukiem w grze na pianinie. W latach 20-tych XX wieku przeniósł się do Detroit w stanie Michigan, aby rozpocząć karierę muzyczną. W 1941 roku przeprowadził się do Chicago, gdzie poznał Tampa Reda. Red przedstawił go Lesterowi Melrose’owi z wytwórni RCA Victor oraz jej filii, Bluebird Records; w rezultacie Merriweather podpisał kontrakt płytowy. Jego pierwszym nagraniem był utwór „Worried Life Blues” (1941), który stał się bluesowym przebojem, standardem gatunku i jego najbardziej rozpoznawalną kompozycją. Utwór ten zawierał elementy zaczerpnięte z piosenki „Someday, Baby” autorstwa Sleepy Johna Estesa.
Później powstały kolejne klasyczne nagrania bluesowe z partiami pianina, takie jak „Chicago Breakdown”, „Texas Stomp” oraz „Detroit Jump”. Styl gry Merriweathera kształtował się pod wpływem takich muzyków jak Leroy Carr i Roosevelt Sykes, a także stylu boogie-woogie, reprezentowanego przez Meade’a Luxa Lewisa i Alberta Ammonsa. On sam z kolei wywarł wpływ na innych artystów, m.in. Little Johnny’ego Jonesa oraz Henry’ego Graya - ten ostatni przyznawał, że to właśnie Merriweather pomógł mu rozpocząć karierę pianisty bluesowego. Jego styl wpłynął na niemal każdego znaczącego powojennego pianistę bluesowego.
Jego najsłynniejszy utwór, „Worried Life Blues”, stanowi stały element repertuaru bluesowego i jest regularnie wykonywany na koncertach przez artystów takich jak Eric Clapton. Utwór ten znalazł się w pierwszej grupie nagrań wprowadzonych do Blues Hall of Fame w kategorii „Klasyczne nagrania bluesowe -single lub utwory z albumów”, obok takich kompozycji jak „Stormy Monday”, „Sweet Home Chicago”, „Dust My Broom” oraz „Hellhound on My Trail”.
W 1946 roku Merriweather przeszedł udar mózgu. Zmarł na zawał serca 23 lutego 1953 roku w Chicago; został pochowany na cmentarzu Detroit Memorial Cemetery w Warren w stanie Michigan. Jego nagrania dla wytwórni RCA Victor/Bluebird zostały wydane w 1975 roku w formie dwupłytowego albumu zatytułowanego „Chicago Breakdown”. Od tamtej pory ukazywały się one również w ramach innych wydań nakładem różnych wytwórni. W 2002 roku Merriweather został pośmiertnie wprowadzony do Blues Hall of Fame. 3 maja 2008 roku w teatrze Howmet Playhouse w Whitehall (stan Michigan) odbył się festiwal White Lake Blues Festival. Wydarzenie to zostało zorganizowane przez producenta Steve’a Saltera z organizacji non-profit Killer Blues w celu zebrania funduszy na ufundowanie nagrobka dla Merriweathera, którego grób pozostawał wówczas nieoznaczony. Koncert zakończył się sukcesem, a w czerwcu 2008 roku na grobie ustawiono nagrobek.
|
Single | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [US] |
Komentarz |
| Things Have Changed/Kid Man Blues | Big Maceo | 12.1945 | - | - | Bluebird 0735 | [written by Big Maceo][4[1].R&B Chart] |
