piątek, 21 lipca 2023

Beatles

 Początków zjawiska znanego jako The Beatles szukać można w roku 1957 w czasie uroczystości kościelnej w Woolton, dzielnicy Liverpoolu. Paul Mc Cartney (ur. 18.06.1942 r. w Liverpoolu) udanie zadebiutował wtedy jako gitarzysta The Quarrymen, grupy skifflowej, w której występował John Lennon (ur. 9.10.1940 r. w Liverpoolu; zm. 8.12.1980 r, w Nowym Jorku). W ciągu roku doszli jeszcze dwaj rekruci, 15-letni gitarzysta prowadzący George Harrison (ur. 25.02.1943 r. w Liverpoolu) i basista Stuart Sutcliffe, przyjaciel Lennona ze szkoły plastycznej (skład uzupełnili okresowo angażowani perkusiści - Johnny Hutch i Thomas Moore).

 Nowo powstały zespół przelotnie występował jako Johnny And The Moondogs, po czym przechrzcił się na Long John Silver and The Silver Beetles i wreszcie The Silver Beetles. W kwietniu 1960 r. wystąpił przed impresario Larry Parnesera i w nagrodę dostąpił wątpliwego zaszczytu wzięcia udziału jako grupa wspomagająca w męczącym tournee przemijającego idola Johnny'ego Genlk po Szkocji. Jesienią 1960 roku zespół miał już stałą nazwę - The Beatles, perkusistę na pełnym etacie - Pete'a Besta i pewne miejsce w Indra Club Bruno Koschmindera w Hamburgu. W tym czasie wyszlifowali swój repertuar ulubionych kawałków rhythm'n'bluesowych i podczas wyczerpujących, sześciogodzinnych występów grali niemal wszystkie piosenki, jakie przychodziły im do głowy. Już wtedy muzyczno-tekstowe partnerstwo Lennona i McCartneya dało pierwsze owoce, zapowiadając dorobek nie mający sobie równego we współczesnej muzyce rozrywkowej.

 Image grupy ulegał subtelnym zmianom, a najbardziej rzucały się w oczy ich nowe, francuskie w stylu fryzury z grzywką, znane później jako „mop-tops". Wymyśliła je rzekomo niemiecka narzeczona Sutcliffa - Astrid Kirchherr. Pierwszy pobyt w Niemczech The Beatles zakończyli w grudniu 1960 roku z chwilą deportowania nieletniego Harrisona i utraty pozwolenia na pracę przez pozostałych. W tym burzliwym okresie, pożegnali się również ze swoim quasi-menedżerem Allanem Willsonem, organizatorem wielu spośród ich wczesnych koncertów. Po dwóch miesiącach odpoczynku zebrali się ponownie, by występować w Cavern Club w Liverpoolu i na krótko powrócić do Niemiec, gdzie grali w klubie Top Ten i towarzyszyli Toni Sheridanowi w nagraniu singla „My Bonnie". W tym czasie Sutcliffe postanowił opuścić zespół i pozostać w Niemczech, oddając rolę basisty bardziej utalentowanemu McCartneyowi.
 

W listopadzie 1961 roku miejscowy impresario Brian Epstein zauważył Beatlesów w Cavern Club i wkrótce został ich menedżerem. Pomimo entuzjazmu Epsteina kilka ważnych wytwórni płytowych zignorowało zespół. Dopiero firma Decca zgodziła się na próbne przesłuchanie w dniu Nowego Roku 1962 r. Przez jakiś czas zwodzono ich, po czym decyzją sekcji do spraw kontaktów z artystami, której szefował Dick Rowe, odrzucono na rzecz grupy Brian Poole And The Tremeloes. Inne wytwórnie wykazały jeszcze mniej entuzjazmu niż Decca, która przynajmniej potraktowała zespół poważnie i sfinansowała sesję nagraniową, l0 kwietnia 1962 r. nadeszła kolejna zła wiadomość na wylew krwi do mózgu zmarł ich były basista Stuart Sutcliffe. 

Następnego dnia zespół wyleciał do Niemiec by przez siedem tygodni występować w Star Club w Hamburgu. W maju Epsteinowi udało się wreszcie przekonać do Beatlesów producenta z EMI, George'a Marlina, który przydzielił ich wytwórni Parlophone. Trzy miesiące później z zespołu zwolniono Pete'a Besta, co wywołało publiczne kontrowersje i głośne protesty jego sympatyków. Na jego miejsce w sierpniu 1962 r. przyszedł Ringo Starr (właśc. Richard Starkey, ur. 7.07.1940 r. w Liverpoolu), ekstrawertyczny perkusista formacji Rory Storm And The Hurricanes.
 

Pod koniec 1962 r. The Beatles przebili się na brytyjską listę przebojów swoim debiutanckim singlem „Love Me Do" i w tym samym miesiącu po raz ostatni wystąpili w Star Club. Epstein zawarł tymczasem umowę z wydawcą muzycznym Dickiem Jamesem, która doprowadziła do powstania lukratywnego wydawnictwa Northern Songs.
13 lutego 1963 roku Beatlesi wystąpili w telewizji brytyjskiej w programie „Thank Your Lucky Stars" promując swój nowy singel „Please Please Me". Oglądało ich sześć milionów widzów i był to decydujący moment ich kariery. Zaczynał się rok, w którym Beatlesi mieli w imieniu prostych ludzi rozpocząć ofensywę na muzykę, modę i sztukę popularną. „Please, Please Me , ze swoją charakterystyczną mieszanką harmoniczną i zaraźliwym rytmem, wkrótce znalazło się na szczycie list, zapowiadając bliski moment detronizacji piosenkarzy - solistów przez nieodpartą falę talentu rodem z Liverpoolu i okolic.

 Od tej chwili z każdym kolejnym nagraniem Beatlesi posuwali się do przodu - artystycznie i komercyjnie. Po siedmiu tygodniach na szczycie z „From Me To You" nagrali zawodzącego rock'n'rolla „She Loves You" z magiczną, chwytliwą frazą („Yeah, Yeah, Yeah"), która odbijała się później wielokroć echem w nagłówkach prasowych. „She Loves You" doszła do l. miejsca, potem spadła, by siedem tygodni później powrócić na szczyt, gdy beatlemania trzymała już w okowach cały kraj. W końcu została zdetronizowana przez „I Want To Hold Your Hand", piosenkę która szczyciła się ponad milionowymi zamówieniami sprzedaży i weszła na listę od razu na 1. miejsce. Beatlesi byli już na dobrej drodze by stać się najbardziej regularnymi zdobywcami pierwszych miejsc wszechczasów.
 

Do 1964 roku Ameryka stanowiła dla ambitnych brytyjskich wykonawców jałową glebę. Tylko dzięki łutowi szczęścia odnosiły tam sukces nagrania takie jak np. „Telstar" grupy Tornados. Beatlesi zmienili to raz na zawsze. Dzięki prezentacji w bardzo popularnym programie telewizyjnym ,,Ed Sulivan Show" piosenka „I Want To Hold Your Hand" odniosła w Ameryce sukces i sprzedawała się tam w ilościach, które przyćmiły nawet jej powodzenie w Wielkiej Brytanii. Z dnia na dzień popularność grupy doszła w USA do poziomu wyższego niż w Anglii. W kwietniu zajmowali pięć pierwszych miejsc w Gorącej Setce magazynu „Billboard", a w Kanadzie szczycili się dziewięcioma nagraniami w Top 10. Praktycznie bez niczyjej pomocy uczynili Liverpool muzyczną stolicą świata, a beatowy boom wkrótce przetoczył się przez Wielką Brytanię i nieubłaganie kierował do USA.

 Razem z Bobem Dylanem Beatlesi pokazali światu, że muzyka pop może być inteligentna i zasługuje nie tylko na uwielbienie ze strony wrzeszczących hord nastolatków, ale także na poważne potraktowanie ze strony mediów i krytyków. Trwało handlowe szaleństwo; beatlesowskie odznaki, lalki, gumy do żucia, a nawet puszki z oddechem Beatlesa szły jak woda, ale członkowie zespołu podkreślali, że sprzedaż takich gadgetów może przynieść tyleż korzyści co strat. Co najważniejsze jednak, dzięki konsekwentnemu pisaniu własnych piosenek, udało im się przełamać autorski monopol Tin Pan Alley. Z chwilą przeciwstawienia się swemu producentowi i odrzucenia kompozycji „How Do You Do It?" Mitcha Murraya na rzecz własnej „Please Please Me", Lennon i McCartney zapoczątkowali istotne zmiany w świecie fonograficznym, które w efekcie zrewolucjonizowały przemysł nagraniowy. 

Ich talent kompozytorski był tak płodny, że własne nadwyżki wysokiej klasy utworów mogli przekazywać innym wykonawcom takim jak Billy J. Kramer, Cillia Black, The Fourmost czy Peter And Gordon. Swoim rywalom - Rolling Stonesom, nie tylko przekazali jeden ze swoich wczesnych hitów ,,I Wanna Be Your Man", ale także zachęcili do komponowania i uzyskiwania przez to automatycznych dochodów z honorariów autorskich.
 

W 1965 roku twórczość Lennona i McCartneya nabrała zadziwiającej dojrzałości, a płyty zespołu w coraz mniejszym stopniu opierały się o obce utwory. Dotąd kompozycje Chucka Benyego. Buddy Holly'ego, Carla Perkinsa, Bacharacha i Davida, Leibera i Stollera, Goffina i King  sadowiły się wygodnie obok nowych Beatlesowskich standardów. Z każdym kolejnym albumem zespół wyzwalał się jednak z tych pierwotnych wpływów i wyruszał w nowe, nie zbadane rejony muzyki pop. Zabierał w tę podróż swą masową widownię i nawet w tradycyjnie popowych gatunkach zawsze przydawał swoim utworom oryginalności. Ich dwa pierwsze filmy. ,.A Hard Day's Night" i „Help!", nie były zwykłą, popową. celuloidową gumą do żucia. Wyróżniały się dowcipem i pomysłowością i odniosły sukces tak u krytyki, jak i masowej widowni.

 Narodowe uwielbienie dla muzyków najlepiej oddaje chyba umieszczenie ich w 1965 roku na Queen's Honours List i przyznanie każdemu Orderu Imperium Brytyjskiego za zasługi dla przemysłu brytyjskiego. Pod koniec roku wydali swój pierwszy singel, którego obie strony: „We Can Work It Out" i „Day Tripper", wspólnie zajęły pierwsze miejsce na liście. Widać z tego jak trudny stał się teraz podział nagrań między stronę A i B.
 

Najbardziej u Beatlesów imponuje ich symetria - byli przeciwstawni, a jednocześnie uzupełniali się. Ballady były domeną McCartneya. autora takich sentymentalnych standardów jak „Yesterday" i „I'll Follow The Sun", podczas gdy Lennon uderzał w bardziej osobiste i silnie emocjonalne tony, np. w smętnej piosence „Baby's In Black" czy w utrzymanym w szybszym tempie nagraniu „Help". Język tekstów ich utworów nie był banalny, np. „Help" była pierwszą piosenką pop, w której użyto dość rzadkiego wyrazu „insccure"(niepewny). Obaj autorzy mieli na siebie ogromny wpływ i, razem czy osobno, okazywali się równie biegli w pisaniu tak ballad jak i szybkich rock'n' rolli. Nawet przy opracowywaniu przeróbek, od płaczliwej interpretacji „Kansas City" Paula, po krzykliwą „Twist And Shout" Johna zaznaczała się ta dwoistość talentu w traktowaniu różnorodnego materiału muzycznego.
 

Na święta Bożego Narodzenia 1965 roku ukazał się album, który nie był już zwykłym zbiorem przyszłych przebojów czy ulubionych standardów, ale pełną wypowiedzią artystyczną. Płyta Rubber Soul zadziwiała swą różnorodnością, od ostro satyrycznej piosenki „Nowhere Man" i refleksyjnej ,,In My Life", po piękną „Michelle", która doczekała się dużej liczby przeróbek, by np. w wersji grupy The Overlanders zająć 1. miejsce na liście brytyjskiej. Były tam, jak zawsze u Beatlesów, muzyczne wycieczki w przyszłość, a także Harrison grający na sitarze w zawiłej piosence o miłości - „Norwegian Wood". W tym samym roku The Byrds, Yardbirds i Rolling Stoncs wprowadzili do swoich utworów brzmienie inspirowane muzyką wschodu, a prasa muzyczna zaczęła napomykać o Ravim Shankarze, muzyku innego pokroju niż gwiazdy pop. Znamienne, że faworyt Shankara - George Harrison dostarczył na Rubber Soul dwie kompozycje „Think For Yourself" i ,,If I Needed Someone" (także przebój grupy The Hollies).
 

W 1966 roku The Beatles nadal wykonywali swoje coraz bardziej skomplikowane aranżacje przed trudną do okiełznania, wrzaskliwą publicznością. Dla wielu fanów jednak tego typu reakcje spowszedniały i powoli traciły swój urok. W Tokio Beatlesi ściągnęli na siebie gniew bojowo nastawionych studentów, którzy zaprotestowali przeciw ich występowi w Budokan, Po otrzymaniu pogróżek zamachu na życie kwartet opuścił Japonię w podłych nastrojach, nieświadom tego, że najgorsze miało dopiero nadejść. Wizyta w Manilli doprowadziła niemal do zamieszek, gdy Beatlesi nie raczyli udać się na przyjęcie wydane przez prezydenta Fcrdinanda Marcosa. Przed opuszczeniem Manilli zostali gwałtownie zaatakowani przez rozwścieczonych krajowców. Kilka tygodni później przeżyli dalszy szok na wiadomość, że w południowych stanach Ameryki ceremonialnie pali się ich płyty. Powodem szału była nonszalancka uwaga Lennona na temat współczesnego zubożenia duchowego: „Jesteśmy teraz bardziej popularni niż Jezus".

 Jego słowa minęły bez echa w Wielkiej Brytanii, ale pech chciał, że zacytowano je w amerykańskim piśmie młodzieżowym. Wywołało to pogróżki pod adresem członków grupy i masową kampanię ze strony Ku Klux Klanu nawołującą do zlikwidowania zagrożenia jakim byli Beatlesi. Latem 1966 roku zespół - zmęczony i zniechęcony - 29 sierpnia zagrał swój ostatni oficjalny koncert w Candlestick Park w San Francisco.
Kontrowersje na temat ich występów nie zaszkodziły jakości ich nagrań. Przebój „Paperback Writer" był kolejnym krokiem naprzód ze swoją wspaniałą, wyszukaną harmonią i czarująco prozaicznym tematem. Wkrótce po nim przyszedł singel, z którego obie strony zajęły pierwsze miejsce na liście: „Yellow Submarine" i „Eleanor Rigby". Ta pierwsza piosenka to swoista rymowanka dziecięca ubarwiona odgłosami mechanicznymi, a druga - to pozbawiona ckliwości i błyskotliwie zorkiestrowana opowieść o samotności. Towarzyszący singlowi album Revolver był równie różnorodny; od zjadliwej piosenki ,,Taxman" Harrisona i rzewnych „For No One" i „Here There And Everywhere" McCartneya, po oddające narkotyczne wizje „She Said She Said" i „Tomorrow Never Knows" Lennona. Niektórzy uważają, że to ostatnie nagranie najtrafniej, jak dotąd, oddaje poprzez muzykę wrażenia odczuwane pod wpływem LSD. 

Po 1966 roku, nie będąc już zobligowani do występów na żywo, Beatlesi wycofali się w zacisze studia nagraniowego. Ich artystyczny image także uległ matemorfozie. Na fotografiach w milionach młodzieżowych pokoi wszyscy czterej dumnie obnosili teraz wąsy, a Lennon spoglądał zuchwale zza swych słynnych, okrągłych okularów. Długie, sześciomiesięczne oczekiwanie na nową płytę przerwali wydaniem „Penny Lane"/„Strawbeny Fields Forever", uważanego przez wielu za ich najlepszy singel. Jak na ironię, płytka nie zdołała wyprzedzić sentymentalnego hitu „Release Me" Engelberta Humperdincka, który przerwał długą serię zwycięstw kolejnych hitów Beatlesów na liście brytyjskiej. Niemniej jednak singel ten stanowił kamień milowy, znakomicie oddając bliźniacze talenty Lennona i McCartneya. Choć style obu autorów coraz bardziej dawały się odróżnić, ciągle najsilniej uderzały podobieństwa między nimi. Obie piosenki były peanami na cześć starego Liverpoolu; Paul przywoływał dziecięce wspomnienia z Penny Lane, a John uwieczniał sierociniec Strawberry Fields. W obu nagraniach pojawiały się elementy absurdalne; w Penny Lane krajobraz ulicy zapełnia krzątanina jej przeróżnych mieszkańców, w tym strażaka uciekającego przed ulewą i pielęgniarki sprzedającej maki,  że gra w sztuce, ale w istocie gra w niej.

 Piosenka „Strawberry Fields Forever" jest bardziej filozoficzna. Lennon wyraża w niej pogląd fenomenalistyczny („Nic nie jest rzeczywiste") i dramatyzuje wewnętrzny dialog przerywany kwalifikującymi zwrotami („To znaczy, sądzę, że się nic zgadzam"). Od strony muzycznej oba utwory były podobnie intrygujące; „Penny Lane" - pamiętne z dźwięku (trąbki piccolo i roziskrzonego gasnącego brzmienia perkusji, a „Strawberry Fields Forever" z połączenia dwóch całkiem odmiennych wersji tej samej melodii zagranej na wiolonczeli i dla wrażenia niesamowitości odtworzonej od tyłu. Ten najbardziej nowatorski singel Beatlesów miał, w zamyśle, stać się perłą ich kolejnego albumu, ale w lecie 1967 roku zebrali już dość materiału na 13 nowych utworów. 

Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band okazał się czymś więcej niż zwykłym albumem pop. Była to ikona obejmująca elementy składowe kultury młodzieżowej lat 60-tych pop artu, krzykliwych strojów, narkotyków, łatwego mistycyzmu i ucieczki spod opieki rodziców. Obwoluta płyty sama w sobie była rewelacją. Choć już i wcześniej, na Beatles for Sale i Revolver, Beatlesi eksperymentowali z collagem, to na płycie Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band pomysł ten doprowadzili do jego logicznej skrajności umieszczając na okładce zdjęcia wszystkich osób, które wywarły na ich życie istotny wpływ. Album uatrakcyjniały również rozkładana koperta, wycinane figurki z kartonu oraz - po raz pierwszy na płycie z muzyką pop - teksty piosenek. A sama muzyka była jeszcze bardziej niezwykła i ożywcza. Zamiast tradycyjnych przerw między utworami, jedna piosenka łączyła się z następną poprzez rozmowy w studio, śmiech, elektroniczne i zwierzęce odgłosy. Powstał w ten sposób ciągły, chaotyczny ruch dźwiękowy, prekursor albumów koncepcyjnych - efekt pomysłowości producenta George'a Martina. 

Piosenki to prawdziwie nowatorskie eseje, zadziwiające różnorodnością. Są wśród nich: animowana psychodelia - w „Lucy In The Sky With Diamonds", pastisz rodem z music-hallu - w „When I'm 64", atmosfera cyrku - w „Being For The Benefit Of Mr Kite", wschodnia przypowieść filozoficzna-w „Wi-thin You, Without You", a nawet współczesny moralitet - w „She's Leaving Home". Obficie występują też różne efekty i niespodzianki dźwiękowe; organy parowe, orkiestra, sitary, a nawet zwierzęta hodowlane i rozszczekane stado wyżłów w zakończeniu piosenki „Good Moming, Good Morning". Album zamyka opowieść „Day In The Life", bodaj najambitniejsze dzieło zespołu. Finałową niespodziankę stanowiły dźwięki orkiestry nagrane w częstotliwości ponad 20.000 Hz, dochodzące do nuty niesłyszalnej ludzkim, a tylko psim uchem. Zadbano, by nawet gramofon nie zakłócał odbioru muzyki - rowek na płycie został tak przycięty by końcowy fragment był powtarzany w nieskończoność.
 

Lato 1967 r, było zadziwiająco bogate w wydarzenia, nawet jak dla Beatlesów. Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band znalazł się na pierwszym miejscu listy albumów, a zespół wystąpił na żywo w telewizji, grając hymn tamtych czasów - „All You Need Is Love". Tydzień później utwór ten wszedł na listę od razu na pierwsze miejsce, przypominając dawne czasy beatlemanii. Również tego lata - 27 sierpnia, doszło do smutnego wydarzenia - zmarł Brian Epstein. Przyczyną śmierci było przedawkowanie - jak wielu twierdziło świadome narkotyku o nazwie carbitrol. Przy duchowym wsparciu Maharishi Mahesh Yogiego Beatlesi przyjęli tę śmierć spokojnie i postanowili sami dbać o swe interesy, bez pomocy menedżera. 

Pierwszym owocem ich pracy bez Epsteina był film „Magical Mystery Tour", nakręcony w dzień po Bożym Narodzeniu 1967 roku. Choć sam fantasmagoryczny, obraz wzbudził mieszane recenzje; nikt nie mógł mieć zastrzeżeń do muzyki, wydanej pierwotnie w unikatowej formie dwóch maxi singli z sześcioma świetnie opracowanymi piosenkami. Zestaw bez trudu doszedł do drugiego miejsca w Wielkiej Brytanii, co było precedensem w historii list przebojów. Jak na ironię, drogę do szczytu zagrodził mu tradycyjny Beatlesowski singel bożonarodzeniowy; chwytliwe nagranie „Hello Goodbye"

Rok 1968 okazał się dla Beatlesów kolejnym ważnym okresem, w którym urzeczywistnili swoje najnowsze przedsięwzięcie: wytwórnię Apple. Przez krótki czas funkcjonował ich źle prowadzony salon mody, a na froncie płytowym powrócili do rock'n' roiła ze swoim jedenastym, transatlantyckim zwycięzcą na liście: „Lady Madonna". Później, w tym samym roku pojawił się pierwszy singel z wytwórni Apple z fascynującym nagraniem „Hey Jude". Ta wzruszająca ballada, przechodząca w chwytliwy refren do wspólnego, swobodnego śpiewania trwała ponad siedem minut. Czyniło ją to w owym czasie najdłuższą piosenką notowaną na pierwszym miejscu listy przebojów. Pojawił się też ich trzeci film, „Yellow Submarine". Był to obraz rysunkowy, którego grafikę uznano za kamień milowy w technice animacji. Na jego ścieżce dźwiękowej znalazło się kilka przypadkowych nagrań, wydanych na płycie w następnym roku. Przy wielkiej płodności muzyków resztę najnowszego materiału zamieścili na podwójnym albumie The Beatles opakowanym w nieskazitelnie białą okładkę. 

W ocenie George'a Martina byłby to wspaniały pojedynczy longplay. Znalazły się na nim błyskotliwe momenty ukazujące szeroką gamę beatlesowskiego talentu; od piosenki „Back In The USSR", dedykowanej Chuckowi Berry i grupie The Beach Boys, po hołd wyrażony matce przez Lennona w utworze „Julia" i jedno z największyh osiągnięć mistrzostwa melodycznego McCartneya balladę „Blackbird". Przynajmniej raz w szranki o wybór najlepszego utworu na płycie mógł stanąć Harrison, dzięki nagraniu „While My Guitar Gently Weeps", w którym swe umiejętności gitarzysty zaprezentował dodatkowo Eric Clapton. Idealną piosenką do interpretacji przez innych wykonawców była „Ob-La-Di, Ob-La-Da", z powodzeniem wprowadzona przez zespół Marmalade na l. miejsce w Wielkiej Brytanii. Trzeba jeszcze wspomnieć o „Helter Skelter", która w chorym umyśle psychopaty Charlesa Mansona nabrała mocy symbolicznej. Znalazło się też na niej kilka przeciętnych piosenek pozostawiających wrażenie niedopracowania, a także kilka nieprzemyślanych niewypałów, takich jak skrajnie eksperymentalne nagranie „Revolution No. 9" czy kalamburowe „Goodnight". Album The Beatles ukazał czterech muzyków pracujących we wzajemnej izolacji i obojętności.
 

O tym, że Beatlesi nie znali się zupełnie na interesach najlepiej świadczy zła kondycja ich imperium Apple. Dopiero bezwzględne działania Allena Kleina przywróciły względny porządek. Nowy realizm, którym przesiąknięte były początki ery Beatlesów, znów stał się widoczny w ich twórczości. Podobnie jak wielu innych wykonawców, w tym Bob Dylan i The Byrds, postanowili zamknąć dekadę lat 60-tych powrotem do mniej skomplikowanych form muzycznych. Zapowiedzią tego powrotu do źródeł był przebój o stosownym tytule „Get Back" z gościnnym udziałem Billy'ego Prestona na organach.

Nagranie to weszło na sam szczyt listy hitów. Podczas następnej sesji nagraniowej, tym razem w obecności kamer, Beatlesi wykonali dziesiątki swych piosenek, w tym i takie których nie grali od czasów hamburskich. Owocem sesji były niezliczone szpule taśm, które doczekały się opracowania dopiero w następnym roku. Tymczasem dla wąskiego grona wybrańców na dachu siedziby Apple przy Savile Rów w Londynie 30.01.1968 r. odbył się ostatni publiczny występ zespołu. W niepewnym dla nich roku 1969 Beatlesi zanotowali swój ostatni numer l na liście w Wielkiej Brytanii - ironiczną piosenkę „Ballad Of John And Yoko" wykonywaną tylko przez Lennona i McCartneya. 

Usilnie starając się zakryć pęknięcia coraz bardziej widoczne w ich wzajemnych osobistych i zawodowych stosunkach, cała czwórka zebrała się ponownie by nagrać long-play Abbey Road. Płytę zdominował umieszczony na stronie B zestaw utworów takich jak „Mean Mr. Mustard", „Polythene Pam", „She Came In Through The Bathroom Window" i „Golden Slumbers"/„Carry That Weight" misternie splecionych w przekonującą całość. Na singlu towarzyszącym albumowi zestawiono sugestywną piosenkę „Come Together" Lennona z utrzymanym w McCartneyowskim stylu standardem „Something" Harrisona. Co ciekawe, płyta ta doszła „tylko" do 4. miejsca w Wielkiej Brytanii, co było najniższą pozycją od czasu „Love Me Do" z 1962 roku. Mały to jednak kłopot w porównaniu z nieszczęściem jakie spotykało ich inne piosenki. Otóż Dick James potajemnie odsprzedał spółce ATV wydawnictwo Northern Songs. W następnych latach ten bezcenny katalog przechodził z rąk do rąk, by w końcu znaleźć się w posiadaniu milionera i supergwiazdy Michaela Jacksona, skąd nie zdołały go już wyrwać nawet połączone siły finansowe McCartneya i Yoko Ono.
 

Szykując się do podjęcia różnych projektów solowych, Beatlesi przebrnęli przez rok 1970. Ich rozejście się zdradził światu film „Let It Be". Album o tym samym tytule, zebrany przez Phila Spectora, wywołał pewne kontrowersje. Wydano go pierwotnie w kartonowym pudełku i dodano do niego książkę. Spowodowało to podniesienie ceny do poziomu niemal zaporowego. Od strony muzycznej widzimy Beatlesów spoglądających za siebie ku lepszym dniom ze smutkiem i wzruszeniem. Świadczy o tym skromna piosenka „Two Of Us", a także prymitywna „The One After 909", którą grali jeszcze jako Quarrymen. Warto wspomnieć o nagranej z orkiestrą „Long And Winding Road" - ich ostatnim przeboju na listach amerykańskich. Sam McCartney twierdził, że wolał jej wersję filmową, bez orkiestry. Na płycie znalazł się też ich ostatni oficjalny singel o trafnie dobranym tytule: „Let It Be", który zadebiutował na liście brytyjskiej na miejscu drugim, by zaraz po tygodniu spaść na trzecie. Takie notowanie było dla wielu ostatecznym rozczarowaniem przed nieuniknionym, choć
mimo wszystko zaskakującym rozpadem grupy. Gorzkie rozejście się Beatlesów, bardziej niż kres jakiejkolwiek innego zespołu w przeszłości lub w przyszłości, symbolizowało zakończenie ery, którą zdominowali i współtworzyli.
 

30 Listopada 1994 r. w sprzedaży pojawił się podwójny album Live At The BBC. Utwory, które znalazły się na płycie zostały wybrane przez George'a Martina we współpracy z firmami Apple i BBC. Utwory te to po raz pierwszy wydane 56 piosenek, które zostały nagrane przez Beatlesów dla BBC na początku lat 60-tych.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Love me do/P.S. I love youBeatles5.10.1962/04.196417[18]1[1][14] side B:10[8]Parlophone R 4949/Tollie SP 9008 [platinum-US][silver-UK][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Please please me/Ask me whyBeatles11.01.1963/02.19632[18]-Parlophone R 4983/Vee Jay VJ 498[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Please please me/From me to youBeatles01.1964-3[13] side B:41[6]-/Vee Jay 581[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
From me to you/Thank you girlBeatles04.1963/05.19631[7][25]-Parlophone R 5015/Vee-Jay VJ 522[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
She loves you/I'll get youBeatles08.1963/01.19641[6][36]1[2][15]Parlophone R 5055/Swan 4152[silver-UK][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
I want to hold your hand/This boy US side B:I saw her standing thereBeatles11.1963/01.19641[5][24]1[7][15] side B:14[11]Parlophone R 5084/Capitol 5112[gold-UK][gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
My Bonnie/The Saints (When the Saints Go Marching In)Tony Sheridan & Beatles01.1962/06.196448[1]26[6]Polydor NH 66 833/MGM 13 213[written by Traditional, arranged by Tony Sheridan][produced by Bert Kaempfert]
Can' t buy me love/You can't do thatBeatles03.1964/03.19641[3][17]1[5][10] side B:48[4]Parlophone R 5114/Capitol 5150[silver-UK][gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Twist and shout/There's a placeBeatles03.1964-2[11] side B:74[1]-/Tollie SP 9001 [US][platinum-UK][platinum-US][written by Phil Medley, Bert Russell][produced by George Martin]
Roll over Beethoven/Please Mr. PostmanBeatles03.1964-68[4]-/Capitol 72 133 [US][A:written by Chuck Berry][B:written by McCartney–Lennon][produced by George Martin]
All my loving/This boyBeatles03.1964-45[6]-/Capitol 72 144 [written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Do you want to know a secret/Thank you girlBeatles03.1964-2[11] side B:35[7]-/Vee Jay 587 [gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Why/Cry for a shadowTony Sheridan & Beatles04.1964-88[1]-/MGM 13 227[written by Bill Crompton, Tony Sheridan][produced by Bert Kaempfert]
Four by The Beatles [E.P.]Beatles06.1964-92[3]-/Capitol EAP 2121 [US]
Sie liebt dich [She loves you]/I'll get youBeatles06.1964-97[1]-/Swan 4182
A hard day' s night/Things we said today US side B:I should have known betterBeatles07.1964/07.19641[3][15]1[2][13] side B:53[4]Parlophone R 5160/Capitol 5222[silver-UK][gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Ain' t she sweet/If You Love Me, Baby US side B:Nobody's child Beatles06.1964/1.07.196429[6]19[9]Polydor 52317/Atco 6308[written by Jack Yellen, Milton Ager][produced by Bert Kaempfert][#1 hit w 1927r-Ben Bernie]
And i love her/If i fellBeatles20.07.1964-12[9] side B:53[9]-/Capitol 5235[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
I' ll cry instead/I'm happy just to dance with youBeatles08.1964-25[7] side B:95[1]-/Capitol 5234[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Matchbox /Slow downBeatles09.1964-A:17[8];side B:25[7]-/Capitol 5255 [US][side A:written and recorded by Carl Perkins in 1956r/side B:written and recorded by Larry Williams in 1958r][produced by George Martin]
I feel fine /She' s a womanBeatles11.1964/12.19641[5][14]A:1[3][11]side B:4[9]Parlophone R 5200/Capitol 5327[gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Eight days a week /I don' t want to spoil the partyBeatles02.1965-A:1[2][10];side B:39[6]-/Capitol 5371 [gold-US][silver-UK][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
4- by The Beatles [E.P.] Beatles02.1965-68[5]-/Capitol R-5365
Ticket to ride /Yes it isBeatles04.1965/04.19651[3][14]A:1[1][11]B:46[4]Parlophone R 5265/Capitol 5407[silver-UK][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Help !/I'm downBeatles07.1965/08.19651[3][17]1[3][13] side B:101Parlophone R 5305/Capitol 5476[gold-UK][gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Yesterday /Act naturallyBeatles-/09.1965-A:1[4][11]side B:47[7]-/Capitol 5498[gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin][side B:country hit Bucka Owensa w 1963r]
We can work it out /Day TripperBeatles12.1965/12.19651[5][12]A:1[3][12]side B:5[10]Parlophone R 5389/Capitol 5555[silver-UK][gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Nowhere man /What goes onBeatles03.1966-A:3[9]B:81[2]-/Capitol 5587[gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Paperback writer /RainBeatles06.1966/06.19661[2][16]A:1[2][10]B:23[7]Parlophone R 5452/Capitol 5651[gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Yellow submarine /Eleanor rigbyBeatles08.1966/08.19661[4][14]A:2[9]B:11[8]Parlophone R 5493/Capitol 5715[gold-UK][gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Penny lane /Strawberry fields foreverBeatles02.1967/02.19672[13]A:1[1][10]B:8[9]Parlophone R 5570/Capitol 5810[silver-UK][gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
All you need is love /Baby you' re a rich man nowBeatles07.1967/07.19671[3][16]A:1[1][11]B:34[5]Parlophone R 5620/Capitol 5964[silver-UK][gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Hello goodbye /I am the walrusBeatles11.1967/12.19671[7][13]A:1[3][11]B:56[4]Parlophone R 5655/Capitol 2056[gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Lady Madonna /The inner lightBeatles03.1968/03.19681[2][9]A:4[11]B:96[1]Parlophone R 5675/Capitol 2138[platinium-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Hey Jude /RevolutionBeatles08.1968/09.19681[2][25]A:1[9][19]B:12[11]Parlophone R 5722/Capitol 2276[platinum-UK][4x-platinium-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Get back /Don' t let me downBeatles04.1969/05.19691[6][23]A:1[5][12]B:35[4]Apple R 5777/Capitol-Apple 2490[silver-UK][2x-platinium-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin, Glyn Johns]
The ballad of John and Yoko/Old brown shoeBeatles05.1969/06.19691[3][14]8[9]Apple R 5786/Capitol-Apple 2531[gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Something /Come togetherBeatles10.1969/10.19694[12]A:1[1][16]B:3[16]Apple R 5814/Capitol-Apple 2654[gold-UK][2x-platinium-US][written by George Harrison][produced by George Martin]
Let it be/You know my name [Look up the numbers]Beatles03.1970/03.19702[10]1[2][14]Apple R 5833/Capitol-Apple 2764[platinum-UK][2x-platinium-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
The long and winding road /For you blueBeatles05.1970-A:1[2][10]-/Capitol-Apple 2832 [silver-UK][platinium-US][written by Lennon-McCartney][produced by Phil Spector]
Yesterday/I should have known betterBeatles03.19768[7]-Parlophone R 6013/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Hey Jude [re-issue]/RevolutionBeatles04.197612[7]-Parlophone R 5722[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Paperback writer [re-issue]/RainBeatles04.197623[5]-Parlophone R 5452/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Got to get you into my life/Helter skelterBeatles06.1976-7[16]-/Capitol-Apple 4347[gold-US][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Back in U.S.S.R./Twist and shoutBeatles07.197619[6]-Parlophone R 6061/-[silver-UK][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Get back [re-issue]/Don't Let Me DownBeatles04.197628[5]-Apple R 5777/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Strawberry fields forever [re-issue]/Penny LaneBeatles04.197632[3]-Parlophone R 5570/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Help ! [re-issue]/ I'm DownBeatles04.197637[3]-Parlophone R 5305/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Ob-la-di ob-la-da /JuliaBeatles11.1976-49[6]-/Capitol 4347 [written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Sgt Pepper' s lonely Hearts Club Band-With a little help from my friends/A day in the lifeBeatles09.1978/09.197863[3]71[7]Apple R 6022/Capitol 4612[silver-UK][written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Beatles movie medleyBeatles06.1982/03.198210[9]12[11]Apple R 6055/Capitol 5107[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin, Phil Spector]
Love me do [reissue]/ P.S. I Love YouBeatles10.19824[7]-Apple R 4949/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Please please me [reissue]/Ask Me WhyBeatles01.198329[4]-Parlophone UK RP 4983/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
From me to you [reissue]/Thank You GirlBeatles04.198340[4]-Parlophone R 5015/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
She loves you [reissue]/I'll Get YouBeatles09.198345[3]-Parlophone RP 5055/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
I want to hold your hand [reissue]/This BoyBeatles11.198362[2]-Parlophone R 5084/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Can't buy my love [reissue]/You Can't Do ThatBeatles03.198453[2]-Parlophone RP 5114/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
A hard days night [reissue]Beatles07.198452[2]--/-
I feel fine [reissue]/ She's A WomanBeatles12.198465[1]-Parlophone R 5200/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Ticket to ride [reissue]/Yes It IsBeatles04.198570[2]-Parlophone R 5265/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Yellow submarine/Eleanor rigby [reissue]Beatles08.198663[1]-Parlophone R 5493/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Twist and shout [reissue]/There's a placeBeatles08.1986-23[15]-/Capitol 5624 [written by B. Russell, P. Medley][produced by George Martin]
Strawberry fields forever/Penny Lane [reissue]Beatles02.198765[2]-Parlophone RP 5570/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
All you need is love [reissue]/Baby, You're A Rich ManBeatles07.198747[3]-Parlophone R 5620/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Hello,goodbye [reissue]/ I Am The WalrusBeatles12.198763[1]-Parlophone R 5655/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Lady Madonna [reissue]/The Inner LightBeatles03.198867[1]-Parlophone R 5675/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Hey Jude [reissue]/RevolutionBeatles09.198852[2]-Parlophone RP 5722/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Get back [reissue]/Don't Let Me DownBeatles04.198974[1]-Parlophone UK RP 5777/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Love me do [reissue]/P.S. I Love YouBeatles10.199253[1]-Parlophone R 4949/-[written by Lennon-McCartney][produced by George Martin]
Baby it' s you/I'll follow the sunBeatles03.1995/04.19957[6]67[4]Apple R 6406/Apple 58 348[written by Burt Bacharach,Mack David, Barney Williams ][produced by George Martin]
Free as a bird/Christmas time [Is here again]Beatles12.1995/12.19952[8]6[11]Apple R 6422/Apple 58497 [gold-US][silver-UK][written by Lennon, McCartney, Harrison and Starkey][produced by Jeff Lynne, John Lennon, Paul McCartney, George Harrison, Ringo Starr]
Real love/Baby's in black [live]Beatles03.1996/03.19964[7]11[7]Apple R 6425/Apple 58544[gold-US][written by John Lennon][produced by George Harrison, Paul McCartney, Ringo Starr, Jeff Lynne]

Vee Jay 1085
Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Please please meBeatles04.19631[30][70]155[1][ 12.2010]Parlophone PMC 1202/-[platinium-UK][platinum-US][produced by George Martin]
Introducing The BeatlesBeatles02.1964-2[49]-/Vee Jay VJLP 1062 [platinum-US][produced by George Martin]
With The BeatlesBeatles11.19631[21][50]179[1][12.2010]Parlophone PMC 1206/-[gold-UK][gold-US][produced by George Martin]
Meet The BeatlesBeatles01.1964-1[11][71]-/Capitol ST 2047[5x-platinium-US][produced by George Martin]
The Beatles with Tony Sheridan and Their GuestsBeatles02.1964-68[14]-/MGM 4215[produced by Bert Kaempfert, Danny Davis]
Jolly what!The Beatles & Frank IfieldBeatles04.1964-104[6]-
The Beatles second albumBeatles04.1964-1[5][55]-/Capitol ST 2080[2x-platinium-US][produced by George Martin]
The American Tour with Ed RudyBeatles06.1964-20[13]Radio Pulsebeat 2 [USA]-
A hard day' s nightBeatles07.19641[21][58]1[14][51]Parlophone PMC 1230/ United Artists UAS 6366[platinum-UK][4x-platinium-US][produced by George Martin]
Something newBeatles07.1964-2[41]-/Capitol ST 2108 [2x-platinium-US][produced by George Martin]
The Beatles vs Four SeasonsBeatles10.1964-142[3]-/Vee Jay 30 -
Songs,pictures and stories of The Fabulous BeatlesBeatles11.1964-63[11]-/Vee Jay 1092 [USA]-
Beatles storyBeatles11.1964-7[17]-/Capitol STBO 2222 [gold-US][produced by Gary Usher, Roger Christian]
Beatles for saleBeatles12.19641[11][53]-Parlophone PMC 1240/-[gold-UK][platinium-US][produced by George Martin]
Beatles ' 65Beatles12.1964-1[9][71]-/Capitol ST 2228[3x-platinium-US][produced by George Martin]
The early BeatlesBeatles03.1965-43[35]-/Capitol ST 2309 [platinium-US][produced by George Martin]
Beatles VIBeatles06.1965-1[6][41]-/Capitol ST 2358 [platinium-US][produced by George Martin]
Help !Beatles08.19651[9][41]1[9][44]Parlophone PMC 1255/Capitol SMAS 2386[platinum-UK][3x-platinium-US][produced by George Martin]
Rubber soulBeatles12.19651[9][84]1[6][59]Parlophone PMC 1267/Capitol ST 2442[2x-platinum-UK][6x-platinium-US][produced by George Martin]
Yesterday and todayBeatles06.1966-1[5][31]-/Capitol ST 2553 [2x-platinium-US][produced by George Martin]
RevolverBeatles08.19661[7][153]1[6][77]Parlophone PMC 7009/Capitol ST 2576[2x-platinum-UK][5x-platinium-US][produced by George Martin]
A collection of Beatles oldiesBeatles12.19667[34]-Parlophone PMC 7016/-[produced by George Martin]
Sgt. Pepper' s Lonely Hearts Club BandBeatles06.19671[27][490]1[15][175]Parlophone PCS 7026/Capitol 2653[18x-platinum-UK][11x-platinium-US][produced by George Martin]
Magical mystery tourBeatles01.196831[2]1[8][91]Parlophone 2EP SMMT 1/2/Capitol SMAL 2835[platinum-UK][6x-platinium-US][produced by George Martin]
The Beatles [white album]Beatles12.19681[8][41]1[9][155]Parlophone Apple PCS 7067/8/Apple 101[24x-platinium-US][2x-platinum-UK][produced by George Martin]
Yellow submarineBeatles02.19693[16]2[25]Apple PCS 7070/Apple 153[platinium-US][gold-UK][produced by George Martin]
Abbey roadBeatles10.19691[11][186]1[11][129]Apple PCS 7088/Apple 383[12x-platinum-US][8x-platinum-UK][produced by George Martin]
Hey JudeBeatles02.1970-2[33]Apple PCS 7184/Apple 385[3x-platinum-US][produced by George Martin]
Let it beBeatles05.19701[3][76]1[4][59]Apple PXS 1/Apple 34001[4x-platinum-4x][platinum-UK][produced by Phil Spector]
In the Beginning (Circa 1960)Beatles with Tony Sheridan05.1970-117[7]-/Polydor 4504[produced by Bert Kaempfert]
The Beatles 1967-1970Beatles05.19732[219]1[1][169]Apple PCSP 718/Apple 3404[17x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by George Martin, Phil Spector]
The Beatles 1962-1966Beatles05.19733[250]3[164]Apple PCSP 717/Apple 3403[15x-platinium-US][2x-platinum-UK][produced by George Martin]
Rock ' n' roll musicBeatles06.197611[15]2[30]Parlophone PCSP 719/Capitol 11 537[platinum-US][gold-UK][produced by George Martin, Phil Spector]
The Beatles tapesBeatles08.197645[1]-Polydor 2683 068/-
The Beatles at The Hollywood BowlBeatles05.19771[1][17]2[17]Parlophone EMTV 4/Capitol 11 638[platinum-US][gold-UK][produced by Voyle Gilmore]
THE BEATLES LIVE! AT THE STAR-CLUB IN HAMBURG, GERMANY; 1962 Beatles06.1977-111[7]-/Lingasong 7001[produced by Larry Grossberg]
Love songsBeatles12.19777[17]24[31]Parlophone PCSP 721/Capitol 11 711[3x-platinum-US][silver-UK][produced by George Martin, Phil Spector]
RaritiesBeatles11.197971[1]21[15]Parlophone PCM 1001/Capitol 12060[silver-UK][gold-US][produced by George Martin]
Beatles balladsBeatles11.198017[16]-Parlophone PCS 7214/-[gold-UK][produced by George Martin, Phil Spector]
Reel musicBeatles03.1982-19[12]-/Capitol 12199 [gold-US][produced by George Martin, Phil Spector]
20 greatest hitsBeatles10.198210[30]50[28]Parlophone PCTC 260/Capitol 12245[2x-platinum-US][platinum-UK][produced by George Martin, Phil Spector]
Past masters Vol.1Beatles03.198849[2]149[6]Parlophone CD BPM 1/Capitol 90043 [platinium-US][gold-UK][produced by George Martin]
Past masters Vol.2Beatles03.198846[7]121[7]Parlophone CD BPM 2/Capitol CDP 90044 [platinium-US][gold-UK][produced by George Martin]
The Beatles 1967-1970 (1993 Version) Beatles10.19934[139]-EMI BLUE 6770/--
The Beatles-Live at The BBCBeatles12.19941[1][28]3[24]Apple CDS 8317962/Apple 31796[4x-platinium-US][2x-platinum-UK][produced by George Martin]
The Beatles Anthology 1Beatles11.19952[16]1[3][29]Apple CDPCSP 727/Apple 34445[8x-platinium-US][2x-platinum-UK][produced by George Martin, Jeff Lynne]
The Beatles Anthology 2Beatles03.19961[1][39]1[1][37]Apple CDPCSP 728/Apple 34448[4x-platinium-US][platinum-UK][produced by George Martin]
The Beatles Anthology 3Beatles10.19964[17]1[1][16]Apple CDPCSP 729/Apple 46 332[3x-platinium-US][gold-UK][produced by George Martin]
Yellow Submarine SongtrackBeatles09.19998[18]15[15]Parlophone 5214811/Apple 21481 [gold-UK][gold-US][produced by George Martin]
The Beatles 1Beatles11.20001[9][427]1[8][539]Apple Corps 830702/Apple 29325 [13x-platinum-UK][11x-platinum-US][produced by George Martin, Phil Spector]
Let It Be... Naked Beatles11.20037[11]5[14]Apple 5954380/Apple 95 713[platinum-US][gold-UK][produced by Paul Hicks, Guy Massey, Allan Rouse]
The Capitol Albums, Volume 1Beatles12.2004-35[6]-/Capitol[platinum-US][produced by George Martin]
The Capitol Albums, Volume 2Beatles04.2006-46[2]-/Capitol[gold-US][produced by George Martin]
Love Beatles12.20063[18]4[84]Apple 3798081/ Apple 79808[2x-platinum-UK][2x-platinum-US][produced by George Martin, Giles Martin]
Past Masters Beatles09.200931[3]-EMI 2438072/-[silver-UK][produced by George Martin]
The Beatles in MonoBeatles09.200957[1]40[5]Apple Corps 6337971/-[platinum-US][produced by George Martin]
The Beatles (The Original Studio Recordings)Beatles09.200924[1]15[18]EMI 6338091/-[3x-platinum-US][produced by George Martin, Phil Spector]
1962–1966 / 1967–1970Beatles12.201059[5]15[18]EMI 9099112/-[produced by George Martin]
Tomorrow Never KnowsBeatles08.201244[1]24[2]EMI 5099931975650/-[produced by George Martin]
On Air: Live At The BBC Volume 2 Beatles11.201312[7]7[11]Apple Corps 3749169/ -[silver-UK][produced by Jeff Jones, Mike Heatley, Kevin Howlett]
On Air: Live At The BBC -Collection Beatles11.201386[1]-Apple Corps 3758447/ --
The Beatles Bootleg Recordings 1963Beatles01.2014-172[1]-/ Apple[produced by George Martin]
The U.S. AlbumsBeatles02.2014-48[1]-/ Apple[produced by George Martin]
Live At The Hollywood BowlBeatles09.20163[8]-Apple Corps 5705497/--
The Christmas Records Beatles01.2018-199[1]-/--
EP. [UK only]
Twist and shoutBeatles07.19631[21][64]-Parlophone GEP 8882[produced by George Martin]
The Beatles HitsBeatles09.19631[3][44]-Parlophone GEP 8880[produced by George Martin]
The Beatles [1]Beatles11.19632[29]-Parlophone GEP 8883[produced by George Martin]
All my lovingBeatles02.19641[8][44]-Parlophone GEP 8891[produced by George Martin]
Long Tall SallyBeatles06.19641[7][37]196[1]Parlophone GEP 8913[produced by George Martin]
Extracts from the film "A hard day' s night'"Beatles11.19641[5][47]-Parlophone GEP 8920[produced by George Martin]
Extracts from the album "A hard day' s night'"Beatles01.19658[17]-Parlophone GEP 8924[produced by George Martin]
Beatles for saleBeatles04.19651[7][47]-Parlophone GEP 8931
Beatles for sale [2]Beatles06.19655[24]-Parlophone GEP 8938[produced by George Martin]
The Beatles million sellersBeatles12.19651[7][26]-Parlophone GEP 8946[produced by George Martin]
YesterdayBeatles03.19661[8][13]-Parlophone GEP 8948[produced by George Martin]
Nowhere manBeatles07.19664[18]-Parlophone GEP 8952[produced by George Martin]

wtorek, 18 lipca 2023

Eli Young Band

 The Eli Young Band to amerykański zespół country z Teksasu, skupiony wokół wokalisty Mike'a Eli i gitarzysty Jamesa Younga. Przełom nastąpił w 2008 roku wraz z albumem Jet Black & Jealous. Zespół dwukrotnie osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów w USA pod względem piosenek country z Crazy Girl i Even If It Breaks Your Heart, a raz osiągnął pierwsze miejsce pod względem albumów country w 2010 roku. 

  Mike Eli i James Young poznali się jako studenci i współlokatorzy na Uniwersytecie Północnego Teksasu i występowali w rejonie Denton z gitarą akustyczną jako Eli & Young. Następnie postanowili założyć pełny zespół, Eli Young Band, z kolegami ze studiów, Jonem Jonesem na basie i Chrisem Thompsonem na perkusji. Po raz pierwszy wyrobili sobie lokalną markę i zostali zatrudnieni jako zespół otwierający występ Mirandy Lambert w 2003 roku. Po koncercie producent Frank Liddell podpisał z nimi kontrakt z Carnival Recordings, a dwa lata później wydali swój debiutancki album Level. 

Odnieśli pewien sukces w Teksasie z piosenkami takimi jak That's the Way i When the Rain Begins, ale to nie wystarczyło do krajowego przełomu. Dzięki występom na żywo zwiększyli swoją popularność w południowych stanach, a występy otwierające sprawiły, że w kolejnych latach stali się dobrze znani w pozostałej części Stanów Zjednoczonych. Przeszli do większej wytwórni Republic Records i wydali ponowne nagranie When It Rains, które stało się ich pierwszym narodowym hitem.  

W 2008 roku ukazał się po nich album Jet Black & Jealous, który osiągnął 5. miejsce na amerykańskich listach przebojów. Piosenka Always the Love Songs była ich pierwszym hitem na oficjalnych listach przebojów i przyniosła im pierwszą złotą płytę. Najbardziej udany album Eli Young Band, Life at Best, został wydany w 2011 roku. Zadebiutował w pierwszej dziesiątce na listach country i oficjalnych listach przebojów i dał początek dwóm hitom numer jeden na   listach przebojów country, Crazy Girl i Even If It Breaks Your Heart, które również znalazły się w pierwszej czterdziestce na oficjalnych listach przebojów i oba zostały certyfikowane platyną.  

Crazy Girl zdobyła także tytuł Song of the Year na ACM Awards 2011, a Even If It Breaks Your Heart przyniosła im dwie nominacje na Grammy Awards 2013. Kolejne trzy lata później ukazał się album 10,000 Towns. Zadebiutowali na 1. miejscu list przebojów krajów i 5. miejscu listy Billboard 200, ale ogólnie pozostali w tyle za swoimi dwoma poprzednikami, z których obaj utrzymywali się na listach przebojów country przez ponad półtora roku. W końcu zawierał kolejny platynowy hit z Drunk Last Night.  

Przed kolejnym albumem opuścili wytwórnię i przeszli do Valory. Fingerprints został wydany w 2017 roku, ale osiągnął dopiero 17 miejsce na liście albumów country i przegapił pierwszą setkę na oficjalnej liście. Album ponownie wypadł z list przebojów już po tygodniu. W 2019 roku Eli Young Band miał kolejny hit z Love Ain't, dodatkowym utworem na ich albumie z największymi hitami tego roku. Po raz szósty znaleźli się w oficjalnym zestawieniu Hot 100 i po raz czwarty otrzymali za to platynę.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
When It Rains Eli Young Band09.2007--Carnival[written by James Young][produced by Erik Herbst, Mike Wrucke][34[38].Country Chart]
Always the Love SongsEli Young Band04.2009-69[11] Universal South[gold-US][written by George Ducas ,David Lee Murphy][produced by Erik Herbst, Mike Wrucke][11[37].Country Chart]
Radio WavesEli Young Band07.2009-- Universal South[written by Mike Eli, Blu Sanders][produced by Erik Herbst, Mike Wrucke][35[16].Country Chart]
GuinevereEli Young Band06.2009--Republic[written by Scooter Carusoe, Mike Eli & James Young][45[20].Country Chart]
Crazy Girl Eli Young Band03.2011-30[36]Carnival[4x-platinum-US][written by Liz Rose,Lee Brice][produced by Frank Liddell,Mike Wrucke][1[1][40].Country Chart]
Wonderful ChristmastimeEli Young Band12.2011--Valory Music[written by Paul McCartney][33[4].Country Chart]
Even If It Breaks Your Heart Eli Young Band03.2012-29[20] Republic[2x-platinum-US][written by Will Hoge, Eric Paslay][produced by Frank Liddell, Mike Wrucke][1[1][33].Country Chart]
Say GoodnightEli Young Band09.2012-31[24] Republic[written by Katrina Elam, Melissa Peirce, John Paul White][produced by Frank Liddell, Mike Wrucke][31[24].Country Chart]
Drunk Last NightEli Young Band07.2013-41[20]Republic[platinum-US][written by Josh Osborne, Laura Veltz][produced by Frank Liddell, Justin Niebank, Eli Young Band][3[29].Country Chart]
DustEli Young Band07.2014-79[9]Republic[gold-US][written by Jon Jones, James Young, Kyle Jacobs, Josh Osborne][produced by Frank Liddell, Justin Niebank, Eli Young Band][19[31].Country Chart]
Turn It OnEli Young Band04.2015--Republic[written by Rodney Clawson, Matt Dragstrem & Mike Eli][42[8].Country Chart]
Honey, I'm GoodAndy Grammer Duet With Eli Young Band08.2015-- S-Curve[written by Andy Grammer, Nolan Sipe][produced by Sipe, Brian West, Steve Greenberg][37[8].Country Chart]
Saltwater GospelEli Young Band & Jimmy Buffett 07.2016--Valory Music[written by Ross Copperman, Nicolle Galyon & Ashley Gorley][43[12].Country Chart]
Love Ain't Eli Young Band06.2018-50[18]Valory Music[platinum-US][written by Ross Copperman, Ashley Gorley, Shane McAnally][produced by Dann Huff][8[34].Country Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Jet Black & JealousEli Young Band10.2008-30[9]Republic 0011794[produced by Erik Herbst ,Mike Wrucke]
Crazy Girl (EP)Eli Young Band05.2011-128[1]Republic Nashville-
Life at BestEli Young Band09.2011-6[40] Universal Republic 001585602[produced by Frank Liddell ,Mike Wrucke]
10,000 TownsEli Young Band03.2014-5[6] Republic Nashville 0019965[produced by Eli Young Band ,Frank Liddell, Justin Niebank]
Turn It On EPEli Young Band03.2015-113[1]Republic Nashville[produced by Ross Copperman ,Jeremy Stover]
FingerprintsEli Young Band07.2017-116[1] Valory Music 0400[produced by Ross Copperman,Eli Young Band,Jeremy Stover]

Trey Songz

Trey Songz, właśc. Tremaine Aldon Neverson (ur. 28 listopada 1984 w Petersburgu w stanie Wirginia) - amerykański wokalista hip-hopowy oraz R&B-owy, producent muzyczny i aktor.


Urodził się jako Tremaine Aldon Neverson 28 listopada 1984 roku w Petersburgu w stanie Wirginia. Jego matka, April (Gholson) Tucker, miała wtedy 17 lat. Wychowywał się w jednostkach wojskowych, w których stacjonowali jego rodzice. Songz jako dziecko nie miał aspiracji do muzycznej kariery ze względu na swoją nieśmiałość, mówiąc: Śpiewanie nie było rzeczywistością dla mnie, dopóki inni ludzie nie zaczęli zauważać że dobrze mi to idzie. Swoje zdolności wokalne rozpoznał mając 14 lat. 

Jako licealista zaczął śpiewać za namową znajomych i rodziny. Podczas jednego z pokazów talentów w 2000 roku został dostrzeżony przez producenta Troya Taylora, co dwa lata później zaowocowało podpisaniem kontraktu z wytwórnią Atlantic Records. Po ukończeniu szkoły średniej w tym samym roku Songz przeniósł się do New Jersey, gdzie miał rozpocząć nagrywanie swojego debiutanckiego albumu.

Nagrywając swój debiutancki album, Songz wydał mixtape pod pseudonimem Prince of Virginia. W albumie znalazł się utwór zatytułowany „Open the Closet”, będący odpowiedzią na piosenkę R. Kellyego „Trapped in the Closet”, co przyniosło mu rozgłos. Debiutancki album wokalisty, pt. I Gotta Make It, został wydany 26 lipca 2005 pod szyldem Atlantic Records. Krążek zajął 20. miejsce w notowaniu Billboard 200 i w pierwszym tygodniu sprzedał się w nakładzie 40 tys. egzemplarzy. 

Debiutancki singiel Treya, „Gotta Make It”, nagrany we współpracy z raperem Twistem, został wydany w marcu 2005 roku i osiągnął 87. miejsce na amerykańskiej liście przebojów. Drugi singiel promujący album, „Gotta Go”, został wydany w lipcu 2005 roku i dotarł do 67. miejsca zestawienia.

W październiku 2007 roku Songz wydał swój drugi album studyjny, zatytułowany Trey Day. Na krążku gościnnie pojawił się Bun B, który towarzyszył raperowi w intro płyty, oraz Jim Jones, pojawiający się w piosence „Fly Together”.

W 2009 roku Songz otrzymał nominację do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy Męski Wokalista R&B za utwór „Can't Help but Wait”, który znalazł się na oficjalnej ścieżce dźwiękowej filmu Step Up 2. Artysta zapowiedział wówczas wydanie swojego kolejnego, trzeciego albumu, zatytułowanego Ready. Płyta trafiła do sprzedaży we wrześniu tego samego roku, promowały ją single „I Need a Girl”, „LOL Smiley Face” (nagrany z gościnnym udziałem Gucciego Mane'a i rapera o pseudonimie Soulja Boy Tell 'Em), „I Invented Sex” (feat. Drake), „Say Aah” (feat. Fabolous) i „Neighbors Know My Name”, a także singiel promocyjny - „Successful”. Płyta zapewniła wokaliście drugą nominację do nagrody Grammy, tym razem w kategorii Best Contemporary R&B Album.

We wrześniu 2010 roku ukazał się czwarty krążek studyjny w dorobku Songza - Passion, Pain & Pleasure, który wokalista promował podczas swojej letniej trasy koncertowej w tym samym roku. Na płycie znalazło się 17 utworów, w tym single: „Can't Be Friends” i „Bottoms Up”, nagrany we współpracy z Nicki Minaj.

W sierpniu 2011 roku Songz potwierdził trwające prace nad tworzeniem materiału na swój piąty album studyjny. W międzyczasie ukazała się debiutancka EP-ka w karierze rapera, zatytułowana Inevitable. Zapowiadana płyta, zatytułowana Chapter V, miała swoją premierę w sierpniu kolejnego roku, wydawnictwo promowały piosenki „Heart Attack”, „2 Reasons”, „Simply Amazing” i „Never Again”. W lipcu 2011 roku artysta zagrał główną rolę - Ryana - w filmie Piła mechaniczna 3D, który ukazał się w kinach na początku stycznia 2013 roku.

W lutym 2014 roku Songz ogłosił datę premiery swojego szóstego krążka pt. Trigga, który ukazał się 30 czerwca tego samego roku. W kwietniu raper pojawił się gościnnie w utworze „Smoke” 50 Centa, który promował jego piąty album studyjny, zatytułowany Animal Ambition. 2 kwietnia 2015 roku ukazał się kolejny album Trigga Reolacted. Jego promującym teledyskiem jest Slow Motion

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Gotta Make ItTrey Songz Featuring Twista08.2005-87[7]Song Book 93 703[written by Tremaine Neverson,Carl Mitchell,Harold Lilly,Taylor,Kim Hoglund,Gamble & Huff][produced by Troy Taylor][21[27].R&B Chart][sample z "It's forever"-The Ebonys]
Girl ToniteTwista Featuring Trey Songz09.200547[2]14[20]Atlantic 94 003[gold-US][written by Carl Mitchell][produced by Jim Jonsin][3[27].R&B Chart]
Summer Wit MiamiJim Jones Featuring Trey Songz09.2005--Diplomats 5843[gold-US][written by Carl Mitchell][produced by Jim Jonsin][78[7].R&B Chart]
Gotta GoTrey Songz12.2005-67[18]Song Book [written by Tremaine Neverson, Troy Taylor and Marvin Eugene Smith][produced by Troy Taylor][11[31].R&B Chart]
Pain In My LifeSaigon Featuring Trey Songz12.2006--Fort Knocks 94477 [91[8].R&B Chart]
1st TimeYung Joc Featuring Marques Houston & Trey Songz02.2007-82[6]Song Book [gold-US][written by Robinson, Jasiel/Thorton, Carlos/Benny Tillman][15[21].R&B Chart]
Wonder WomanTrey Songz05.2007--Song Book 169 972[written by Tremaine Neverson,Nathaniel Hills,Tamir Ruffin,Troy Taylor][produced by Danja][54[20].R&B Chart]
Can't Help but WaitTrey Songz10.200711514[24]Song Book[gold-US][written by Johntá Austin, Mikkel S. Eriksen, Tor Erik Hermansen][produced by Stargate][2[38].R&B Chart]
Girl You KnowScarface Featuring Trey Songz12.2007--Atlantic[written by Dominick Lamb,Brad Jordan,Tremaine Neverson,Michael Barnett,Leonard C. Williams][produced by Nottz][51[13].R&B Chart]
Last TimeTrey Songz04.2008-69[13]Song Book [written by Tamir "Nokio" Ruffin,Tremaine Neverson,Kendrick A.J. Dean,Quinton Amey,Bryan-Michael Cox][produced by Bryan-Michael Cox,Kendrick "WyldCard" Dean][9[34].R&B Chart]
RideAce Hood Featuring Trey Songz12.2008-90[1]We The Best 0011909[written by Antoine McColister, Tremaine Neverson, T-Pain, Leigh Elliott, Jeremy Varner and Co Producer Maurice Carpenter, Johnny Mollings, Lenny Mollings][produced by Lee Major Maurice Carpenter][27[26].R&B Chart]
I Need a GirlTrey Songz 05.2009-59[16]Song Book 519 948[gold-US][written by Johntá Austin,Joshua J. Jackson,Tor Erik Hermansen, Mikkel Eriksen,Espen Lind,Amund Bjorklund][produced by Stargate][6[30].R&B Chart]
SuccessfulDrake Featuring Trey Songz & Lil Wayne08.2009-17[18]Young Money[platinum-US][written by Aubrey Graham ,Tremaine Neverson, Noah "40" Shebib, Dwayne Carter][produced by Noah "40" Shebib][3[26].R&B Chart]
LOL :-)Trey Songz Featuring Gucci Mane & Soulja Boy Tell'em09.2009-51[8]Song Book 93 703[written by Tremaine Neverson ,Troy Taylor, Tony Scales, DeAndre Way, Radric Davis][produced by Troy Taylor,Tony Scales][12[20].R&B Chart]
Pretty BrownAmerie Featuring Trey Songz11.2009--Def Jam[written by Rogers ,Serrano, Keri Lewis, Lawrence Waddell, Jeffrey Allen ,Mark Landon ,Stokley Williams][produced by Rogers, M-Phazes][78[7].R&B Chart]
I Invented Sex/Say Aah [Featuring Fabolous]Trey Songz Featuring Drake11.2009-A:42[20];B:9[29]Song Book 523 577[2x-platinum-US][A:written by Tremaine Neverson,Aubrey Graham,Carlos McKinney,Tony "Chef Tone" Scales][B:written by Tremaine Neverson,John Jackson,Nathan Walker,Ronald Ferebee,Don Corell,Tony "Chef Tone" Scales][A:produced by Los Da Mystro][B:produced by Young Yonny,Troy Taylor][A:1[2][40].R&B Chart][B:3[43].R&B Chart]
YesterdayToni Braxton Featuring Trey Songz01.2010-116[1]Atlantic 523 056[written by Jerome Armstrong,Terrence Battle,Toni Braxton,Justin Franks,Michael White][produced by DJ Frank E][12[21].R&B Chart]
We Got Hood LoveMary J. Blige Featuring Trey Songz01.2010-- Matriarch[written by Mary J. Blige,Bryan-Michael Cox,Kendrick Dean,Johnta Austin][produced by Bryan-Michael Cox][25[30].R&B Chart]
You Belong To MeTrey Songz02.2010--Song Book[77[19].R&B Chart]
Neighbors Know My NameTrey Songz03.2010-43[20]Song Book[gold-US][written by Tremaine Neverson,Troy Taylor,Patrick Hayes,7illin’,John McGee][produced by Troy Taylor,Patrick Hayes,$K,7illin’][4[41].R&B Chart]
Yo Side Of The BedTrey Songz04.2010--Song Book[72[9].R&B Chart]
Beat It UpGucci Mane Featuring Trey Songz05.2010--Asylum[36[38].R&B Chart]
Already TakenTrey Songz08.201079[3]114[6]Atlantic CATCO 161821792 [UK][written by Tremaine Neverson, Ester Dean, Jamal Jones, Alja Jackson, Jason Perry][produced by Polow da Don][39[20].R&B Chart]
Sex RoomLudacris Featuring Trey Songz06.2010-69[11]DTP[written by Christopher Bridges, Tremaine Neverson, Kriss Johnson][produced by Kajun][5[26].R&B Chart]
If It Ain't About MoneyFat Joe Featuring Trey Songz06.2010--Terror Squad[written by Tremaine Neverson, Joseph Cartegena, Marcello Valenzano, Andre Christopher Lyon, August Rigo, Eddie Montilla][produced by Cool and Dre][57[12].R&B Chart]
Bottoms UpTrey Songz Featuring Nicki Minaj08.201071[3]6[26]Atlantic 0075679973566 [UK][6x-platinum-US][silver-UK][written by Milton L. James,Daniel A. Johnson,Onika Maraj,Edrick Miles,Tony E. Scales][produced by Kane Beatz][2[32].R&B Chart]
Can't Be FriendsTrey Songz10.2010-43[20]Song Book [platinum-US][written by Mario Winans, Tremaine Neverson][produced by Mario Winans][1[13][42].R&B Chart]
Love FacesTrey Songz02.2011-63[16]Song Book [platinum-US][written by Tremaine Neverson, Troy Taylor, Edrick Miles, Tony Scales][produced by Troy Taylor, Edrick Miles][3[36].R&B Chart]
Your LoveDiddy - Dirty Money Featuring Trey Songz03.2011--Bad Boy[written by Indira Boodram,Kesia Hollins,Alja Jackson,Jamal Jones,Jazmyn Michel Roberts,William Roberts II,Tremaine Neverson][produced by Polow da Don][23[20].R&B Chart]
UnusualTrey Songz Featuring Drake06.2011-68[11]Song Book [written by Tremaine Neverson, Aubrey Graham ,Andrew "Pop" Wansel, Warren "Oak" Felder, Dexter Wansel, Ezekiel Lewis ,John Maultsby ,Melvin Moore ,Floyd Bentley][produced by Pop & Oak, Dexter Wansel, Ezekiel Lewis, Drake][7[40].R&B Chart]
Out Of My HeadLupe Fiasco Featuring Trey Songz06.2011-40[17]Atlantic[written by Wasalu Jaco, Arden Altino ,Jerry Duplessis, Ronnie Jackson, Jesse Wilson, Miykal Snoddy][produced by Miykal Snoddy][11[32].R&B Chart]
Can't Get EnoughJ. Cole Featuring Trey Songz12.2011-52[20]Roc Nation[platinum-UK][written by Jermaine Cole ,Tremaine Neverson][produced by Brian Kidd][7[32].R&B Chart]
The Way You MoveNe-Yo Featuring Trey Songz & T-Pain12.2011-110[1] Def Jam[written by Derek Clark,Michael Cole, Jr.,Emmanuel Frayer,Chris Fuller,Shaffer Smith,Tremaine Neverson,Faheem Najm][produced by 2fifty3]
What I Be OnTrey Songz Featuring Fabolous12.2011--- [79[6].R&B Chart]
Sex Ain't Better Than LoveTrey Songz03.2012-80[6]Song Book[6[23].R&B Chart]
Heart AttackTrey Songz04.201228[5]35[26]Atlantic USAT 21200888 [UK][platinum-US][written by Tremaine Neverson, Richard Butler ,Benjamin Levin][produced by Benny Blanco, Rico Love][3[36].R&B Chart]
I Dont Really CareWaka Flocka Flame Featuring Trey Songz04.2012-64[1]Warner Bros[written by Juaquin Malphurs, Tremaine Neverson, Aaron Smith][produced by Skyy Stylez, Troy Taylor][25[19].R&B Chart]
2 ReasonsTrey Songz Featuring T.I.07.2012-43[20]Atlantic[platinum-US][written by Clifford Harris,Najja McDowell,Kyle Stewart,Tremaine Neverson,Troy Taylor,Menardini Timothee][produced by Troy Taylor][7[26].R&B Chart]
Hail MaryTrey Songz Featuring Young Jeezy & Lil Wayne09.2012-106[1]Atlantic[written by Troy Taylor,Tremaine Neverson,Ezekiel Lewis,Jay Jenkins,Wayne Carter,A. Crask][produced by Troy Taylor,Skyy Stylez][77[2].R&B Chart]
Dive InTrey Songz 09.2012-77[12]Atlantic[gold-US][written by Josh Garrison, Najja McDowell ,Tremaine Neverson][produced by Josh Garrison ,Troy Taylor][5[20].R&B Chart]
Simply AmazingTrey Songz03.20138[8]103[6]Atlantic USAT 21203929 [UK][silver-UK][written by Tremaine Neverson, Najja McDwell ,Troy Taylor, Christopher Umana][produced by Troy Taylor, Christopher Umana][34[7].R&B Chart]
FumbleTrey Songz03.2013--Atlantic[written by Troy Taylor,Tremaine Neverson,Tyrone Griffin,Alagy Sanneh,Phonix ,Chuck Gibson,Nate Welch,Lady G][produced by Alagy "Buddashampoo" Sanneh,Darius "Phonix Beats" Barnes][44[4].R&B Chart]
Bounce ItJuicy J Featuring Wale & Trey Songz09.2013-74[19] Columbia[gold-US][written by Jordan Houston, Olubowale Akintimehin, Lukasz Gottwald ,Jacob Kasher, Ethan Lowery, Henry Walter][produced by Dr. Luke, Cirkut, Baby E][25[20].R&B Chart]
Na NaTrey Songz02.201420[7]21[28]Atlantic USAT 21304770 [UK][2x-platinum-US][silver-UK][written by Tremaine Neverson,Dijon McFarlane,Sam Hook,Mikely Adam][produced by DJ Mustard][5[26].R&B Chart]
Smoke50 Cent Featuring Trey Songz04.2014154- G-Unit[written by Curtis Jackson, Andre Young ,Dawaun Parker, Tremaine Neverson, Mark Batson, Tony Scales][produced by Dr. Dre ,Dawaun Parker][42[5].R&B Chart]
SmartPhonesTrey Songz07.2014-115[8]Song Book [written by Tremaine Neverson,Samuel Jean,Bryan Nelson,Alvin Isaacs,Sam Cook][produced by Alvin Isaacs][35[13].R&B Chart]
ForeignTrey Songz07.2014-84[10]Song Book [written by Tremaine Neverson,Keneth Coby,The Insomniakz][produced by Soundz,The Insomniaks][25[20].R&B Chart]
Touchin, LovinTrey Songz Featuring Nicki Minaj09.201479[2]43[20]Atlantic USAT 21401942[platinum-US][silver-UK][written by Tremaine Neverson,Onika Maraj,Frank Brim,Kevin Ross][produced by The Featherstones][12[26].R&B Chart]
Songs On 12 PlayChris Brown Featuring Trey Songz10.2014-125[1] RCA[written by Tremaine Neverson,Chris Brown,Melvin Hough II,Rivelino Raoul Wouter,R. Kelly,Maurice "Verse" Simmonds][produced by Mel & Mus][48[1].R&B Chart]
Not For LongB.o.B Featuring Trey Songz01.2015-80[9]Atlantic[written by Eskeerdo, Paris Jones, Trey Songz, Mark Nilan Jr., Paulo Ytienza Rodriguez, B.o.B][produced by P-Lo, Mark Nilan][26[18].R&B Chart]
Slow MotionTrey Songz02.2015-26[26]Song Book [3x-platinum-US][silver-UK][written by Tremaine Neverson,Charlie Puth,Geoffrey Earley,Jacob Kasher][produced by Charlie Puth,Geoffro Cause][9[26].R&B Chart]
About YouTrey Songz09.2015-83[3]Song Book [written by Tremaine Neverson,Ester Dean,Brandon Green,Jeff Vaughn,Mark Nilan, Jr.,Liam Fudge,Carly Simon][produced by Maejor,Nilan, Jr.,21 Music,Trionomics][29[13].R&B Chart]
JamKevin Gates Featuring Trey Songz, Ty Dolla $ign & Jamie Foxx02.2016-97[1]Bread Winners [29[1].R&B Chart]
Push It On MeKevin "Chocolate Droppa" Hart Featuring Trey Songz02.2017-114[3]-[50[1].R&B Chart]
Nobody Else But YouTrey Songz06.2017-92[3]Song Book [platinum-US][written by Tremaine Neverson][produced by Isaak][35[7].R&B Chart]
It's A Vibe2 Chainz Featuring Ty Dolla $ign, Trey Songz & Jhene Aiko07.2017-44[20]Song Book [4x-platinum-US][written by Tauheed Epps,Shane Lindstrom,Robert Mandell,Tyrone Griffin, Jr.,Tremaine Neverson,Jhené Chilombo][produced by Murda Beatz,G Koop][20[20].R&B Chart]
Still WaitingTory Lanez Featuring Trey Songz11.2019-122[1]Mad Love / Interscope -

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I Gotta Make ItTrey Songz08.2005-20[26] Atlantic 83721[produced by Troy Taylor, Mike Caren , Scott Storch, Warryn Campbell, J.R. Rotem, Delante Murphy, Bei Maejor]
Trey DayTrey Songz10.2007-11[23] Atlantic 135740[gold-US][produced by Bei Maejor, Danja ,The Runners, Miykal Snoddy ,Troy Taylor, Bryan Michael Cox, Stargate, Johnta Austin, R. Kelly, Eric Hudson, Dre & Vidal, Jam & Lewis]
ReadyTrey Songz09.2009-3[58] Atlantic 518794[platinum-US][produced by Bei Maejor ,Johntá Austin, Bryan-Michael Cox, Sean Garrett ,Eric Hudson, Soundz, StarGate ,Troy Taylor, Los da Mystro ,John "$K" McGee]
Passion, Pain & PleasureTrey Songz10.20101672[35] Atlantic 524539[platinum-US][produced by Troy Taylor, Edrick Miles, John "SK" McGee, Tha Bizness, Swizz Beatz, Kane Beatz, Mario Winans, Jerren "J-Kits" Spruill, Mark "The Mogul" Jackson, Noah "40" Shebib, Bei Maejor, Patrick Hayes, Romeo Taylor, Ezekiel Lewis ,Polow da Don]
Inevitable (EP)Trey Songz12.2011-23[3] Atlantic 529381-
Chapter VTrey Songz09.201210[3]1[1][27] Atlantic 7567882619 [UK][gold-US][produced by Trey Songz, Rico Love ,Troy Taylor, J-Kits, Benny Blanco, Eric Hudson, John "SK" McGee, E. Miles, A-Wall ,Darhyl Camper, Josh Garrison, C4, Ty$]
TriggaTrey Songz07.201417[3]1[1][72] Atlantic 7567867233 [UK][platinum-US][produced by Alvin Isaacs,A-Wall,Brandon "B.A.M." Alexander,Bryan "Composer" Nelson,Christopher "C4" Umana,D'Mile,Da Internz,Some Randoms,DJ Mustard,Dun Deal,Soundz,John "SK" McGee,Mike Will Made It,Troy Taylor,The Breed,The Featherstones,The Insomniakz,Bongo]
Intermission I & IITrey Songz06.2015-52[2] Atlantic [produced by Trey Songz,Da Internz,saaj,Cardiak,Dun Deal,Sean Momberger,Young N Fly,Amadeus,DJ A-Wall,The Breed,DrewsThatDude,DJ Spinz,Hitmaka]
Tremaine the AlbumTrey Songz04.201740[1]3[18] Atlantic 0075678662027 [UK][gold-US][produced by A-Wall,Alexander Isaak,C4,Cardiak,Cirkut,Composer,Cook Classics,D-Town,Earl & E,Gitty,Guitar Boy,JMIKE,Jeremy Snyder,MADE IN CHINA,Pip Kembo,Posta,Poo Bear,Rico Love,Ryan Ogren,$K,Sermstyle,Sons of Sonix,Troy Taylor,Xeryus G.]
11Trey Songz12.2018-82[1]Atlantic / WEA 075679856944-
28Trey Songz12.2018-147[1]Atlantic-
Back HomeTrey Songz10.2020-15[4] Atlantic 643798

piątek, 14 lipca 2023

Sons of Funk

 

Sons of Funk to amerykańska grupa R&B i grupa produkcyjna z Richmond w Kalifornii w Stanach Zjednoczonych, która wcześniej była artystami w No Limit Records. Odnieśli wielki sukces pod koniec lat 90-tych i są najbardziej znani ze swoich przebojów „Pushin Inside You” i „I Got the Hook Up!”.  
 
 W 1997 roku Sons of Funk podpisał kontrakt z No Limit Records przez Master P, który był powiązany z Richmond w Kalifornii. Ich pierwszy mainstreamowy występ pojawił się na ścieżce dźwiękowej do I'm Bout It na singlu Pushin' Inside You, który również został wyprodukowany przez grupę. Singiel dotarł do 97 miejsca na liście Billboard Hot 100. 
 
 21 kwietnia 1998 Sons of Funk wydali swój debiutancki album The Game of Funk w No Limit Records i Priority Records. Album znalazłby się na 44. miejscu listy Billboard 200. Sons of Funk pojawili się i wyprodukowali piosenkę „End Of The Road” na albumie Silkk The Shocker Made Man ze stycznia 1999 roku . Pod koniec 1999 roku grupa wycofała się z przemysłu muzycznego z nieznanych powodów. 
 
  W 2014 roku grupa ponownie się zjednoczyła, 8 stycznia 2015 wydali razem drugi album zatytułowany The Lost Files, Vol. 1 przez S.O.F. Music LLC, Sons of Funk ma także nowy teledysk do pierwszego singla z albumu zatytułowanego „Inside of You”. 
  Grupa wyprodukowała także utwory do płyt Silkk the Shocker's Made Man i Mo B. Dick's Gangsta Harmony.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I Miss My Homies Master P feat. Pimp C,The Shocker,Mo B. Dick,O'Dell,Sons Of Funk and Mercedes]09.1997-25[20]No Limit 53 290[gold-US][written by Master P, Pimp C, The Shocker][produced by KLC , Mo B. Dick , Odell][16[20].R&B Chart]
Pushin' Inside YouSons Of Funk featuring: Master P, Silkk The Shocker, Young Bleed , And C-Loc10.1997-97[2]No Limit 53 284[written by Sons of Funk][produced by Sons of Funk][piosenka z filmu "I'm bout it"]
I Got the Hook Up!Master P featuring Sons of Funk04.1998-16[20]No Limit 53 311[gold-US][written by Percy Miller, Desmond D. Mapp, Rico Crowder ,Gregory E. Mapp, Joshua Lorenzo Chew][produced by KLC][11[20].R&B Chart]
Goodbye to My HomiesMaster P featuring Mo B. Dick, Sons of Funk and Silkk the Shocker08.1998-27[16]No Limit 53 326[produced by Carlos Stephens][38[18].R&B Chart][sample z "It's so hard to say goodbye to yesterday"-Boyz II Men]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Game of FunkSons of Funk05.1998-44[6]No Limit 50 725[produced by Master P ,Beats By The Pound,Sons of Funk]

środa, 12 lipca 2023

Son Volt

Son Volt to amerykański zespół rockowy założony w 1994 roku przez Jaya Farrara po rozpadzie Uncle Tupelo. Obecny skład zespołu to Farrar (wokal, gitara), Andrew DuPlantis (gitara basowa), John Horton (gitara), Mark Patterson (perkusja) i Mark Spencer (klawisze, gitara stalowa). Oprócz grania alternatywnego rocka, zespół jest uważany za podstawę ruchu alternatywnego country rocka lat 90-tych. Brzmienie zespołu jest również zakorzenione w folk rocku i Americana. Zespół zawiesił działalność na czas nieokreślony w 2001 roku,   przed reaktywacją w 2004 roku. 
 
Grupa powstała po rozpadzie zespołu Uncle Tupelo z alternatywnego country rocka z powodu napięć między Farrarem a kolegą z zespołu Jeffem Tweedym. Po rozstaniu Uncle Tupelo, Tweedy założył alternatywny zespół rockowy Wilco, podczas gdy Farrar zdecydował się założyć kolejny zespół. Tworząc Son Volt, Farrar spotkał Jima i Dave'a Boquista podczas ostatniej trasy koncertowej Uncle Tupelo i połączył siły z byłym perkusistą Uncle Tupelo, Mikiem Heidornem, aby stworzyć zespół. Grupa występowała i nagrywała w rejonie Minneapolis pod koniec 1994 roku, a swój pierwszy koncert dała na 7th Street Entry w Minneapolis 16 czerwca 1995 roku.
 
 Podczas gdy połowa zespołu była zakorzeniona w rejonie Minneapolis, Farrar i Heidorn mieszkali w St. Louis, a zespół wykorzystywał oba miasta jako bazy do swojej działalności w ciągu pierwszych kilku lat. Pierwszy album Son Volt, Trace, spotkał się z uznaniem krytyków i znalazł się na szczycie wielu list „best of” w 1995 roku. Był to umiarkowany sukces komercyjny; pierwszy utwór „Windfall” stał się bardzo popularny na scenie alt-country, podczas gdy zespół wydał „Drown” jako singiel, który zajął 10. miejsce na listach przebojów głównego nurtu rocka i 25. miejsce na listach przebojów współczesnego rocka. Do 2009 roku Trace sprzedał się w Stanach Zjednoczonych w liczbie 297 000 egzemplarzy. 
 
 Straightaways z 1997 roku zawierało bardziej alternatywne rockowe brzmienie, co skłoniło niektórych krytyków muzycznych do wystawienia negatywnych recenzji, ale mocne i pozytywne recenzje pochodziły z takich sklepów, jak Orlando Sentinel i Chicago Tribune. Wide Swing Tremolo z 1998 roku było kontynuowane w tym samym duchu i otrzymało w większości pozytywne recenzje w sklepach muzycznych. Entertainment Weekly napisał, że „wiele piosenek… powraca do mocy i czystości genialnego debiutu zespołu z 1995 roku, Trace”. 
 
  Farrar ogłosił przerwę od Son Volt po trasie koncertowej w 1999 roku. Począwszy od 2001 roku, Jay Farrar wydał kilka solowych albumów, które opóźniły kolejne wydania Son Volt. Farrar zreformował się z oryginalnymi członkami Son Volt, aby nagrać piosenkę na album w hołdzie dla Alejandro Escovedo. Sesje podobno poszły tak dobrze, że Farrar i pozostali członkowie zespołu zamierzali ponownie nagrywać jesienią 2004 roku. Jednak tuż przed sesjami Farrar i pozostali członkowie zespołu nagle zakończyli negocjacje. Farrar założył nową wersję zespołu z innym składem i wydał album w Transmit Sound / Sony Legacy, Okemah and the Melody of Riot, album folk-rockowy oparty na muzyce protestacyjnej, na którą wpłynęli Woody Guthrie i Bob Dylan  w 2005 roku. 
 
W tym samym roku ukazał się także A Retrospective: 1995-2000, który zawierał najważniejsze wydarzenia z tej epoki, a także niepublikowane wcześniej nagrania. W 2006 roku ukazało się koncertowe DVD, Six String Belief, które zostało nagrane w The Orange Peel w Asheville, NC. 
 
  W 2007 roku zespół powrócił do brzmienia alternatywnego rocka i alt-country i wydał album studyjny zatytułowany The Search. Następnie ukazał się album inspirowany Americaną i folkiem American Central Dust , wydany przez Rounder Records 7 lipca 2009 r. Ich kolejnym projektem był album inspirowany Bakersfield Sound, trafnie nazwany Honky Tonk , który został wydany 5 marca 2013 r., również przez Rounder Records . Po wydaniu albumu odbyła się duża trasa koncertowa. 
 
17 lutego 2017 roku zespół wydał Notes of Blue w wytwórni Farrara, Transmit Sound.  Dziewiąty album studyjny zespołu, Union , został wydany 28 marca 2019 roku przez wytwórnię Farrara Transmit Sound i dystrybuowany przez Thirty Tigers Records. Album składał się z piosenek, które były bardzo krytyczne wobec wyboru prezydenta USA Donalda Trumpa i jego administracji. Wiele piosenek było komentarzami na temat ekonomii klasy średniej, wolności prasy i imigracji.
 
  Dziesiąty album Son Volt, Electro Melodier , ukazał się 30 lipca 2021 roku. Wczesnym latem 2021 roku gitarzysta Chris Frame ogłosił, że opuszcza zespół, aby realizować inne zainteresowania, i został zastąpiony przez byłego gitarzystę Bottle Rockets, Johna Hortona. Hołdowy album Day of the Doug pojawił się w 2023 roku.  
 
 Muzyka Son Volt rozciąga się od spokojnych folkowych ballad, przypominających The Freewheelin' Boba Dylana, po rock w duchu Neila Younga z Crazy Horse. Brzmienie zespołu w wielu miejscach zawiera ciężkie, alternatywne rockowe brzmienie, a jednocześnie opiera swoją muzykę głównie na stylu Americana. Recenzje odnoszą się do zespołu jako pionierów alternatywnego country.

 

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
TraceSon Volt10.1995-166[1]Warner 46 010[produced by Brian Paulson,Son Volt]
StraightawaysSon Volt05.1997-44[3]Warner 46 518[produced by Brian Paulson,Son Volt]
Wide Swing TremoloSon Volt10.1998-93[2]Warner 47 059[produced by Brian Paulson,Son Volt]
Okemah and the Melody of RiotSon Volt07.2005-89[2]Transmit Sound 94 743[produced by Jay Farrar]
The SearchSon Volt03.2007-81[1]Transmit Sound TS 2018-
American Central DustSon Volt07.2009-44[3]Decca 001166132742-
Honky TonkSon Volt03.2013-67[1]Rounder-
Notes of BlueSon Volt03.2017-91[1] Transmit Sound TS-2016-

Déjà

Déjà to duet R&B z Dayton w stanie Ohio, w skład którego wchodzili wokalista/gitarzysta Curt Jones i wokalistka Starleana Young (ur. w Wirginii Zachodniej w 1961 r.). Curt i Starleana byli członkami zespołu Symphonic Express. Podczas trasy koncertowej producent Steve Washington poprosił ich o dołączenie do jego funkowego zespołu muzycznego Slave w 1977 roku. Ponieważ Slave był tak dużym zespołem, Steve stworzył kolejną grupę o nazwie Aurra w 1980 roku i poprosił Starleanę i Curta, aby do niej dołączyli. 

 Aurra wydała cztery albumy studyjne i zdobyła kilka umiarkowanie udanych hitów na listach przebojów R&B i muzyki tanecznej. W 1981 roku mieli swój jedyny popowy hit z piosenką „Make Up Your Mind”, która osiągnęła 71 miejsce na liście Billboard Hot 100. Po kłótni ze Stevem Aurra zrobiła sobie przerwę; w tym czasie Starleana wydała swój pierwszy solowy singiel „Heartbreaker” w 1983 roku pod swoim pełnym nazwiskiem w wytwórni Stanpico. Ze względu na problemy prawne ze Stevem Washingtonem dotyczące nazwy Aurra, Curt i Starleana zmienili nazwę na Déjà.  

W 1987 roku Déjà wydali swój debiutancki album studyjny „Serious” w Virgin Records, który osiągnął 186 miejsce na liście Billboard 200. Główny singiel „Serious” osiągnął 75. miejsce na brytyjskiej liście singli, ale nie trafił na listy przebojów w Stanach Zjednoczonych. Kolejny singiel „You and Me Tonight” (który pierwotnie ukazał się w 1986 roku) osiągnął 54. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 2. miejsce na liście Billboard’s Hot Black Singles, pozostając na liście przez 15 tygodni. Zadebiutował również na 39 miejscu na liście Billboard's Hot Dance Music\Maxi-Singles Sales i na 20 miejscu na liście Billboard's Hot Dance Music\Club Play, pozostając na liście przez 7 tygodni.  

Trzeci singiel „That's Where You'll Find Me” osiągnął 17. miejsce na liście Billboard’s Hot Black Singles, pozostając na liście przez 13 tygodni. Ostatni singiel z albumu, „Heart Beat”, nie trafił na listy przebojów. Później Starleana opuściła Déjà, aby rozpocząć karierę solową, ponieważ czuła, że ona i Curt oddalili się od siebie i miała problemy z ich zarządzaniem. Została zastąpiona przez  Mysti Day.  

W 1989 roku wydali swój drugi album „Made To Be Together”, który osiągnął 96 miejsce na liście Billboard’s R&B Albums. Utwór tytułowy osiągnął 23 miejsce na liście Billboard's Hot Black Singles, pozostając na liście przez 13 tygodni. Kolejny singiel z albumu, „Going Crazy”, odniósł umiarkowany sukces, osiągając 57 miejsce na liście Hot Black Singles Billboardu i pozostając na liście przez 6 tygodni. Po tym Déjà się rozpadło.  

W 1991 roku Starleana wydała swój debiutancki album, który nie pojawił się na listach przebojów wraz z coverem piosenki Staple Singers z 1972 roku „I'll Take You There”. Obecnie   Curt jest aktywny w swojej karierze muzycznej jako artysta solowy. Starleana jest współwłaścicielem i wiceprezesem wykonawczym Sell-Net Entertainment, w którym jej mąż, piosenkarz James „J.T.” Taylor jest założycielem i prezesem. Od 2009 roku jest także właścicielem salonu piękności. Mysti ma karierę solową i wydała singiel „You Gotta Go” za pośrednictwem Bandcamp.com w 2017 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Serious/You And Me TonightDeja08.198775[4]-Ten Records TEN 132 [written by Monte Moir, Curt Jones][produced by Monte Moir]
You And Me Tonight/PremonitionDeja11.1987-54[12]Virgin 99422 [written by Eban Kelly, Jimi Randolph, Kevin Moore][produced by Eban Kelly, Jimi Randolph][2[15].R&B Chart][20[7].Hot Disco/Dance;Virgin 96 755 12"]
That's Where You'll Find Me/ LifeDeja01.1988--Virgin 99375 [written by Monte Moir, Curtis Jones, Starleana Young][produced by Monte Moir][17[13].R&B Chart]
Made To Be Together/Sexy DancerDeja04.1989--Virgin 99226 [written by Eban Kelly, Jimi Randolph, Kevin Moore][produced by Eban Kelly, Jimi Randolph][23[13].R&B Chart]
Going Crazy/Waiting DowntownDeja07.1989--Virgin 99197 [written by G. Griffin, L. Drakeford][produced by Teddy Riley, Gene Griffin][57[6].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
SeriousDeja12.1987-186[6]Virgin 90 601[produced by Eban Kelly, Jimi Randolph, Monte Moir]