wtorek, 8 marca 2022

Rakim

RAKIM, właśc. William Griffin Jr (ur. 28.01. 1968r, Wyandanch, Nowy Jork, USA)
Jeden z najwspanialszych raperów w historii muzyki hiphopowej, do którego przylgnął przydomek (nadany sobie buńczucznie przez samego artystę) lirycznego Boga.

 

William Griffin Jr. przyszedł na świat w Wyandanch w Stanie Nowy Jork. Mając 16 lat przechrzcił się na islam, przybierając imię Rakim Allah. W 1985 r. rozpoczął siedmioletni okres bardzo owocnej współpracy z didżejem Erikiem B. Cztery płyty duetu Eric B. & Rakim po dziś dzień uważa się za jedne z najważniejszych rapowych materiałów przełomu lat 80. i 90-tych. Od samego początku ich działalności dało się zauważyć, że popularność zawdzięczają przede wszystkim niezwykłym umiejętnościom Rakima, Jego wspaniały, płynący jakby od niechcenia po beacie głos kontrastował z niezwykle wciągającymi, perfekcyjnie zarymowanymi tekstami. Artysta jako jeden z niewielu emce w historii potrafił odnaleźć idealny balans pomiędzy przesłaniem, zaangażowaniem swoich rymów, a techniką ich składania.
 

W 1992 r. po zawieszeniu działalności w ramach duetu Eric B. & Rakim, raper na kilka lat odsunął się w daleki cień, powoli zbierając materiał na solowy album. Wytwórnia MCA, z którą artysta był związany, kilkukrotnie blokowała próby jego nowych wydawnictw. Dopiero po kilku latach prawnych batalii Rakimowi udało się podpisać nową umowę z wytwórnią Universal i w końcu mógł na dobre wziąć się za nagrywanie płyty, którą chciał powrócić na rapowy szczyt.
 

Wyczekiwany z wielkimi nadziejami solowy debiut Rakima „The 18th Letter” ukazał się w listopadzie 1997 r. Doszedł aż do czwartego miejsca na liście „Billboardu” i w żadnym stopniu nie zawiódł oczekiwań fanów i krytyków. Do współpracy w nagraniu albumu raper zaprosił wspaniałych producentów - m.in. -DJ’a Premiera, Clarka Kenta i  Pete Rocka, dzięki którym materiał stał muzycznie na bardzo wysokim poziomie, stanowiąc idealne tło do wokalnych i tekstowych popisów Rakima.
 

Dwa lata później światło dzienne ujrzało drugie solowe osiągnięcie artysty - płyta „The Master”, promowana wspaniałym singlem „When I B On Tha Mic” autorstwa DJ’a Premiera. Choć album stał na równie wysokim poziomie co „The 18th Letter”, nie znalazł niestety tak dużej liczby odbiorców. Rakimowi udało się trafić przede wszystkim do dawnej wiernej, oddanej grupy fanów, ale nie ddało mu się przebić do młodszej grupy, niepamiętającej jego oldschoolowej przeszłości i nagrań z Erikiem B.
 

W 2001 r. Rakim związał się umową z labelem Dr. Dre - Aftermath. Niestety prace nad
płytą „Oh My God” przez wiele miesięcy stały w miejscu, co sfrustrowało rapera do tego stopnia, że na przełomie 2003 i 2004 r. zdecydował się zmienić wytwórnię na Dreamworks. Album, który ma być (nie po raz pierwszy) wielkim come backiem wspaniałego rapera, został póki co przełożony na koniec 2005 r. 

17 listopada 2009 ukazał się jego trzeci solowy album zatytułowany The Seventh Seal


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Heat It UpRakim11.1993-118[2]MCA 54 743[written by Rakim][produced by Madness 4 Real][92[2].R&B Chart]
Guess Who's BackRakim12.199732[3]-Universal UND 56151 [UK][written by C. D. Ridenhour, E. Barrier, E. T. Sadle, H. Shocklee, R. Franklin][produced by Clark Kent][22[14].R&B Chart]
Stay A WhileRakim08.199853[2]-Universal UND 56 203[produced by Clark Kent]
AddictiveTruth Hurts Featuring Rakim08.20023[16]-Interscope 4977782 [UK][written by D. Blake, E. McCalla, E. Garrett, W. Griffin][produced by D.J. Quik][2[29].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The 18th LetterRakim11.199772[1]4[17]Universal 53 113[gold-US][produced by DJ Clark Kent, Pete Rock, Father Shaheed, Nick Wiz, DJ Premier]
The MasterRakim12.1999-72[2]Universal 542 082[produced by Rakim ,The 45 King,Amen-Ra,DJ Clark Kent,DJ Premier,Jaz-O,Naughty Shorts,Nick Wiz,Punch,TR Love,V.I.C.]
The Seventh SealRakim12.2009-67[1]SMC 342[produced by Matthew Kemp ,Rakim,J. Wells,Jake One,Lofey,Needlz,Neo Da Matrix,Nick Wiz,Nottz,Poppa Pill,Samuel Christian,SlyceY-Not]

Raja-Nee

 „Come Get This Love” Raja-Nee, jeden z najlepszych utworów tego roku (choć pierwotnie wydany na albumie ThaSaint „This Is Us” ), otrzyma nowy miks od Samuela Archera, który ma się ukazać 2 lipca 2021 roku. Prawdziwe imię Raja-Nee to Alicia Renee Knott-Freeman (ale głównie odpowiada Renee) i opowiedziała mi historię o tym, jak stała się znana jako Raja-Nee”. „Mój producent w tamtym czasie zapytał mnie, co mi się podoba, powiedziałem reggae! Powiedział Reggae Nee', Raga Nee', a potem Raja-Nee', powiedziałem, że to wszystko! Wiedziałem, że to oznacza władcę lub króla. została potwierdzona podczas lotu do Los Angeles, indyjska stewardesa powiedziała: „Czy wiesz, co oznacza twoje imię? Powiedziałem, że tak, władcą. Powiedziała, że ​​Nee oznaczało urodzony jako, więc to znaczy „Urodzony jako władca”. 

Była aktywna w 1994 roku i wydała kilka singli i album „Hot & Ready”, a w marcu 1995 roku miała hit nr 42 w Wielkiej Brytanii z „Turn It Up”. Została zauważona przez Marshalla Thompsona z The Chi-Lites, który był jej mentorem, a ona koncertowała z The Chi-Lites i wystąpiła na ich albumie „Just Say You Love Me” z 1990 roku. Później podpisała umowę z Auto & Cherokee, która załatwiła jej przesłuchanie z Jimmym Jamem i Terrym Lewisem, co doprowadziło do solowego projektu w ich wytwórni Perspective, gdzie wyprodukowali jej hit „Turn It Up”, który pojawił się również na soundtracku „Low Down Dirty Shame” z 1994 roku. 

W 2020 roku ponownie wyszła z muzycznej przerwy z   „Come Get This Love”, robiąc hałas, zwłaszcza w Wielkiej Brytanii. Piosenka została napisana przez Richarda Wilforda i Raja-Nee’, wyprodukowana przez Johna ThaSaint Morrisa i Wilfreda Frelixa, i po raz pierwszy pojawiła się na albumie ThaSaint „This Is Us” we wrześniu 2020 roku. Została wydana jako singiel przez Raja-Nee w marcu 2021. Raja-Nee’ zapragnęła wyprodukowania remiksu i połączyła siły z Samuelem Archerem (założycielem „Muzilog” – magazynu internetowego), aby stworzyć utwór z remiksami. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Turn It UpRaja-Nee10.199442[2]114[5]Perspective 7472[31[20].R&B Chart]][written by James Harris III , Raja-Neé, Terry Lewis][produced by Jimmy Jam & Terry Lewis][sample z "Make Me Say It Again, Girl"-Isley Brothers][piosenka z filmu "Low Down Dirty Shame"]
Walking Away With ItRaja-Nee04.1995--Perspective 7488[60[8].R&B Chart]][produced by Keith Andes][sample z "Fire"-Ohio Players]

poniedziałek, 7 marca 2022

Rahzel

Rahzel, właśc. Rahzel M. Brown (ur. Nowy Jork, Nowy Jork, USA).
Kojarzony z działalnością w ramach formacji - The Roots, a przede wszystkim znany z niezwykłych umiejętności artysta, od kilku lat uważany obok Killa Kela za najlepszego beatboxera świata.

 

Rahzel Brown przyszedł na świat w Nowym Jorku, gdzie od najmłodszych lat zapałał miłością do rozkwitającego wówczas hip-hopu.Z dumą patrzył na swego kuzyna - Rahiema ( Grandmaster Flash & The Furious Five), chcąc kiedyś osiągnąć tak samo duży szacunek w środowisku. Jako że Rahzel pochodził ze słabo sytuowanej rodziny, nie mógł sobie pozwolić na zakup żadnego instrumentu bądź choćby pobieranie lekcji gry. Zdecydował wówczas, że poświęci się uważanej za piąty element kultury hiphopowej sztuce - beatboxowi.

 Poważną przygodę na scenie rozpoczął jeżdżąc na koncerty wraz z Ultramagnetic MC’s. W 1995 r. dołączył do składu The Roots, z którym występował do 2000 r.
W 1999 r. ukazał się pierwszy solowy materiał Rahzela - wspaniała płyta „MTM 2000 (Make The Music 2000)”. W pracy nad krążkiem, który w stu procentach ukazał niezwykłe umiejętności artysty, wspomogły go tak uznane postaci jak Erykah Badu,Q-TipPete Rock

Cztery lata później światło dzienne ujrzał drug album Rahzela, dokumentacja jego najsłynniejszych pojedynków beatboxowych „Rahzel s Greatest Knock Outs!”.
Jesienią 2003 r. Rahzel wraz z DJ’em JS  dał spektakularny koncert w wypełnionym dc granic możliwości warszawskim klubie ParagraF 51.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
All I KnowRahzel06.1999--MCA 55 543[81[9].R&B Chart][written by Peter Phillips, Rahzel M. Brown][produced by Pete Rock]
Southern gulErykah Badu feat Rahzel08.1999-76[6]Motown 56 360[24[15].R&B Chart][written by Erykah Badu/Rahzel Brown][produced by Rahzel M. Brown]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Make the Music 2000Rahzel08.1999-51[5]MCA 11 938[produced by Rahzel,Bob Power,L.E.S.,Marley Marl,Pete Rock,Scott Storch,Twilite Tone]

Raheem

 Raheem, członek ekipy Geto Boys już w 1986 roku, zaczął nagrywać dwa lata później z The Vigilante. Prezentując produkcję i liryczne motywy nawiązujące do twórczości Geto Boys, cztery lata później dołączył do nich The Invincible. 

 Raheem przeniósł się do Solar Records w połowie lat 90-tych, wydając Down South Comin' Up i Tight 2 Def w latach 1995-1996. Jego kompilacja Greatest Hits 1986-1997 została wydana w połowie 1997 roku. Wiosną 1998 roku wydał Tight 4 Life.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
That's RightDJ Taz Featuring Raheem The Dream 02.1997-51[20]Breakaway /EMI 58 641[27[24].R&B Chart][sample z "Tonight"-Ready For The World][produced by DJ Taz]
The Most Beautiful GirlRaheem04.1998-101[15]Tight 2 Def 48 2001[63[17].R&B Chart][written by Raheem, Reginald Lowe][produced by Red Money]
DJ Will U Please PlayRaheem12.1998--Tight 2 Def 4499[93[2].R&B Chart][written by M. Raheem][produced by Don Vito]

Rah Digga

 Rah Digga, właśc. Rashia Fisher (ur. New Jersey, USA).
Pochodząca z New Jersey kobieca emce, której sławę przyniosły występy u boku m.in. Busta Rhymesa w   Flipmode Squadzie. Rashia Fisher poza karierą na hiphopowej scenie, ma też za sobą studia na Uniwersytecie w New Jersey, gdzie zdobyła dyplom na wydziale Inżynierii Elektrycznej.

 

Pierwsze szlify obdarzona bardzo charakterystycznym, silnym głosem Rah Digga zdobywała w grupach Twice The Flavor i Da Outsidaz. Przełomem okazał się dla raperki występ w legendarnym nowojorskim konteście Lyricist Lounge, gdzie została odkryta przez   Q-Tipa z   A Tribe Called Quest. Jedyna jak dotąd solowa płyta artystki, „Dirty Harriet”, ukazała się jesienią 1999 r. nakładem labelu Elektra.

 Na wysoko ocenionym przez fachowcu krążku o produkcje pokusili się m.in.   DJ Premięr,  Pete Rock i Rockwilder, zaś gościnnie udzielili się   Eve, członkowie zaprzyjaźnionych Flipmode Squad i Da Outsidaz, Sonja Blade i Carl Thomas.
 

Druga planowana płyta Rah Diggi - „Everything Is A Story” - miała się ukazać wiosną 2004 r. w J Records. Premiera albumu była wielokrotnie przekładana, w końcu materiał wyciekł ze studia i opanował ulice Nowego Jorku jako bootleg. Wiele utworów z albumu wyciekło do Internetu w postaci nieoficjalnego, 23-utworowego albumu z niewydanym materiałem, a w 2010 roku Rah Digga wydała własną wersję albumu, zawierającą dodatkowe utwory.  

Rah Digga wydała nowy album, Classic, w 2010 roku. Produkcją zajął się Nottz, a wydany został singiel promocyjny zatytułowany „This Ain't No Lil Kid Rap”. Od tego czasu samodzielnie wydaje muzykę za pośrednictwem SoundCloud, Bandcamp i iTunes Store. Digga obecnie współprowadzi podcast Yanadameen Godcast z innym raperem Lordem Jamarem i komikiem Godfreyem.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
ImperialRah Digga feat. Busta Rhymes02.2000--Elektra 67 048[written by Rashia Fischer, Richard Evans][produced by Mr. Walt][59[13].R&B Chart]
Break Fool / Lessons Of TodayRah Digga04.2000--Elektra 67 059[written by Rashia Fischer][produced by Rockwilder][61[13].R&B Chart]
Party & Bullshit 2003Rah Digga 08.2003--J Records 55 499[written by C. Jones, J. Smith, R. Fisher][produced by Just Blaze][65[20].R&B Chart]

Raelettes

 The Raelettes (lub czasami The Raelets lub The Raeletts) to amerykańska grupa dziewczęca założona w 1958 roku, aby zapewnić chórki dla Raya Charlesa. Zostały sformowane z grupy The Cookies. W latach 1966-1973 Raelettes nagrywały w Tangerine Records jako samodzielna grupa   akompaniując Charlesowi. 

 Zreformowany przez Raya Charlesa z dziewczęcej grupy The Cookies, Charles po raz pierwszy zaprosił The Cookies na sesję nagraniową w Nowym Jorku w sierpniu 1956 roku, gdzie nagrali „Lonely Avenue”, „I Want To Know” i Leave My Woman Alone”. Margie Hendrix, Dorothy Jones i Darlene McCrea utworzyły pierwszy skład. 

The Raelettes zostały oficjalnie założone w 1958 roku. Pierwszy skład składał się z Darlene McCrea, Margie Hendricks, Patricii Lyles i Gwendolyn Berry. The Raelettes był integralną częścią zespołu Charlesa i zapewniał chórki w różnych hitach, takich jak „Night Time Is the Right Time” (1958), „What'd I Say” (1959) i „Hit the Road Jack” ( 1961). 

 Drugim znanym składem były Margie Hendrix, Patricia Lyles, Gwen Berry i Darlene McCrea. We wczesnych latach Margie Hendrix była czołową członkinią Raelettes.  Ray i Margie mieli wiele romansów, ale zaczęła używać narkotyków i alkoholu i po ostatniej kłótni w 1964 roku została wyrzucona z Raelettes, a później zmarła w 1973 roku. Grupa zawsze składała się z 4 lub 5 wokalistek. W stale zmieniającym się składzie znaleźli się Minnie Riperton, Merry Clayton, Clydie King z Blackberries, Edna Wright z Honey Cone i ostatnia póżniej w Supreme Susaye Greene.

 Charles produkował również i grał na pianinie na solowych singlach   Raelettes. W 1962 roku założył wytwórnię Tangerine Records, a w latach 1967-1971 Raelettes wydał trzy hity R&B  : „One Hurt Deserves Another” (1967), „I'm Gettin' Long All Right” (1968) i „Bad Water” (1971). 

Kompilacja Souled Out została wydana w 1970 roku i zawierała piosenki duetu R&B,  Ike & Tina Turner ,który nagrał dla Tangerine. W latach 70-tych Mable John śpiewała jako wokalistka, a Raelettes koncertowali niezależnie od Charlesa. Po tym, jak odeszła, Raelettes na dobre wrócił do akompaniamentu, z różnymi składami wspierającymi Charlesa aż do jego śmierci w 2004 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
One Hurt Deserves Another/One Room ParadiseRaelettes04.1967-76[6]Tangerine 972[written by J.R. Bailey,Johnny Northern,Sammy Turner][24[7].R&B Chart]
I'm Gett'n Long Alright/All I Need Is His LoveRaelettes05.1968--Tangerine 984[written by Charlie Singleton][23[8].R&B Chart]
I Want To Thank You/It's Almost HereRaelettes10.1968--Tangerine 986[written by William E. Preston][47[2].R&B Chart]
I Want To (Do Everything For You)/Keep It To YourselfRaelettes05.1970-96[2]Tangerine 1006[written by Joe Tex][30[6].R&B Chart]
Bad Water/That Goes To Show YouRaelettes03.1971-58[13]Tangerine 1014[written by Jimmy Holiday, Jackie De Shannon, Randy Myers][40[7].R&B Chart]

Fonda Rae

 Fonda Rae pojawiła się pod koniec lat 70., by za pomocą swojego flirtującego, słodkiego, ale mocnego wokalu zasilić kilka   post-disco klubowych singli. Mieszkanka Nowego Jorku zadebiutowała na albumie zatytułowanym   Don Armando 2nd Ave. Rhumba Band, projekcie Augusta Darnella, w którym była prezentowana  na I'm an Indian, Too"/"Deputy of Love” 

Później pojawiła się na albumie Kid Creole ,Off the Coast of the Me, była liderem Fantasy na „You're Too Late”, a następnie była głosem w wielu projektach studyjnych, w tym w Rainbow Brown Patricka Adamsa („I'm the One” ) i Wish (Touch Me”, później w wykonaniu Cathy Dennis). 

W tym czasie wydawała także od czasu do czasu solowe 12", takie jak klasyk boogie "Over Like a Fat Rat" (zrealizowany z Leroy Burgess) i "Heobah" (który współtworzyła i współprodukowała). sesje w tle i występy   trwały do ​​końca lat 80-tych. 

Na początku lat 90-tych poszukiwano jej przede wszystkim jako wokalistki na nagraniach house. Od czasu do czasu pojawiały się solowe i wspólnie wydawane wydawnictwa, podkreślone przez single dla wytwórnii Wave Music Françoisa Kevorkiana i szanowanej brytyjskiej wytwórnii Nuphonic (ta ostatnia dzięki współpracy z Adamem Goldstonem) Fonda pozostawała aktywna do końca 2010 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Over Like A Fat RatFonda Rae08.1982--Vanguard 35230[written by Leroy Burgess, James Calloway, Sonny Davenport][produced by Bob Blank][75[6].R&B Chart]
Touch Me (All Night Long)Wish Featuring Fonda Rae12.1984--Personal 7001[written by P. Adams, D. Carmichael][produced by Greg Carmichael, Patrick Adams][70[9].R&B Chart]

Rationals

 Rationals to to zespół garażowego rocka z Ann Arbor w stanie Michigan założony w 1964r w składzie Scott Morgan jako wokalista, Steve Correll grający na gitarze, Terry Trabandt na basie, i perkusista Bill Figg.

 

W rzeczywistości byli poprzednikami MC5/Stooges,wielkich tuzów sceny muzycznej Detroit,stylistycznie i chronologicznie.
Pierwsze nagrania realizują w 1965r dla lokalnej wytwórni A2 i jak wiele grup garażowych tego okresu pozostawali pod wpływem brytyjskiej inwazji rocka,wprowadzając jednak własne elementy,np. soulu co słychać na singlu "Gave My Love",lokalnym hicie w Ann Arbor i Detroit.
 

Mieli jeszcze kilka lokalnych hitów ale nie mogli się przebić do większej sławy.Ich jedyna obecność na liście Billboardu to singiel "Respect" z 1966r,nagrana przed popularną wersją Arethy Franklin.Póżniej eksperymentują z psychodelią i soulem,ale ciągle bez sukcesów poza rodzinnym stanem.W 1969r zaczynają nagrywać swój pierwszy album,lecz to trochę za póżno dla zespołu.
 

Pozbawieni menadżera i technicznej infrastruktury rozwiązują się latem nastepnego roku.Scott Morgan sporadycznie nagrywa po rozwiązaniu Rationals z Sonic's Rendezvous Band,Scott Morgan Band,i Scot's Pirates.

Single


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Turn On/IrrationalRationals.1964--Danby's 125850/1[produced by B.Carrington][written by Rationals/Carrington]
Look What You've Done/Gave My LoveRationals---A-Square 101[Produced by Jeep Holland][written by a Scott Morgan]
Feelin' Lost/Little Girls CryRationals.1966--A-Square 103[produced by Jeep Holland with Doug Brown and Bob Seger][written by a Scott Morgan and Steve Correll]
Respect/Leavin' HereRationals11.1966-92[3]Cameo 437[Produced by Jeep Holland][written by Otis Redding]
Hold On Baby/SingRationals.1967--Cameo 455[Produced by Jeep Holland][written by Jeff Barry / Ellie Greenwich]
I Need You/Get The PictureRationals.1967--A2 402-
Leavin' Here/Not Like It IsRationals.1968--Cameo 481[Produced by Jeep Holland][written by Holland-Dozier-Holland]
I Need You/Out In The StreetsRationals.1968--Cameo 2124[Produced by Jeep Holland][written by Gerry Goffin/Carol King]
Guitar Army/SunsetRationals.1969--Genesis #1[Produced by The Rationals][written by The Rationals]
Handbags And Gladrags/Guitar ArmyRationals.1969--Crewe 340-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The RationalsRationals.1969--Crewe 1334[produced by Fred Saxon and The Rationals][Rozmiar: 8343 bajtów]

Rascal Flatts

 Rascal Flatts jest amerykańskim zespołem Country/Pop/Folk, składającym się z trzech muzyków: głównego wokalisty Gary'ego LeVox, basisty Jaya DeMarcus i gitarzysty Joe'go Don Rooneya. LeVox i DeMarcus są kuzynami.

 

Po podpisaniu kontraktu płytowego z Lyrics Street Records trio wydało swój debiutancki tytułowy krążek w 2000 roku. Zespół do tej pory wydał już 4 płyty długogrające, które sprzedały się w Stanach Zjednoczonych w liczbie blisko 12 milionów egzemplarzy.
 

W październiku 2002 roku ukazał się drugi album grupy zatytułowany 'Melt'. Krążek dotarł do 5 miejsca na liście Billboard Hot 100 i pierwszego na amerykańskiej liście albumów country. W sumie sprzedał się w ponad dwumilionowym nakładzie. Krążek promowały w sumie cztery single, z których dwa ('These Days' i 'Mayberry') dotarły do pierwszego miejsca listy utworów country.
 

Niespełna dwa lata później ukazało się trzecie LP grupy 'Feels Like Today'. Krążek zadebiutował na pierwszym miejscu listy albumów Billboard 200. Wydawnictwo promowane było przez pięć singlowych kompozycji, z których dwie znalazły sie na szczycie listy country. W grudniu 2005 roku grupa była nominowana do nagrody Grammy za utwór 'Bless the Broken Road' w trzech kategoriach: Song of the Year, Best Country Performance by a Duo or Group with Vocal, i Best Country Song. Wygrali w ostaniej z kategorii, czyli Best Country Song.
 

Czwarty album Rascal Flatts 'Me And My Gang' ukazał się w kwietniu tego roku. Pierwszym singlem zwiastującym krążek była kompozycja 'What Hurts The Most', cover utworu Marka Williamsa (wykonywany m.in. także przez byłego członka S Club 7 - Jo O'Meara). We wrześniu utwór został wydany także w Wielkiej Brytanii jako debiutancki singiel grupy w tym kraju. Płyta 'Me And My Gang' już w pierwszym tygodniu sprzedała się w nakładzie 722 tysięcy kopii i tym samym debiutowała na szczycie zestawienia albumów w USA. Z albumu pochodzą jeszcze trzy inne single: tytułowy 'Me And My Gang', 'My Wish' oraz 'Stand'.
 

25 września 2007 ukazał się piąty studyjny krążek grupy zatytułowany 'Still Feels Good'. Płyta zadebiutowała na pierwszym miejscu listy Billboard 200 Albums sprzedając się w pierwszym w tygodniu w nakładzie 547 tysięcy egzemplarzy co jest najlepszym wynikiem sprzedaży albumu country w pierwszym tygodniu od czasu ubiegłorocznego 'Me & My Gang' zespołu! Nowy album promuje singel 'Take Me There', który dotarł do 1 miejsca listy Country w USA.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz Inne listy przebojów
Prayin' for daylight/Long slow beautiful danceRascal Flatts 05.2000-38[20]Lyric Street 164 039[gold-US][3[27].Country Chart][Written by: Steve Bogard/Rick Giles][produced by Mark Bright, Marty Williams]
This everyday loveRascal Flatts 12.2000-56[14]Lyric Street[9[23].Country Chart][Written by:Gene Nelson/Danny Wells ][produced by Mark Bright, Marty Williams]
While you loved meRascal Flatts 06.2001-60[12]Lyric Street[7[23].Country Chart][Written by: Marty Dodson/Danny Wells/Kim Williams][produced by Mark Bright, Marty Williams]
I'm movin' onRascal Flatts 02.2002-41[19]Lyric Street[4[31].Country Chart][Written by: Phillip White/D. Vincent Williams ][produced by Mark Bright, Marty Williams]
These daysRascal Flatts 10.2002-23[20]album cut[1[3][34].Country Chart][Written by: Jeffrey Steele, Steve Robson, Danny Wells][produced by Mark Bright, Marty Williams]
Love you out loudRascal Flatts 04.2003-30[20]Lyric Street[3[22].Country Chart][Written by: Brett James/Lonnie Wilson][produced by Mark Bright, Marty Williams]
I meltRascal Flatts 08.2003-34[20]Lyric Street[2[23].Country Chart][Written by: Gary LeVox/Wendell Mobley/Neil Thrasher ][produced by Mark Bright, Marty Williams]
MayberryRascal Flatts 02.2004-21[20]Lyric Street[1[1][23].Country Chart][Written by: Arlos Smith][produced by Mark Bright, Marty Williams]
Feels like todayRascal Flatts 08.2004-56[13]Lyric Street[9[19].Country Chart][Written by: Wayne Hector/Steve Robson][produced by Mark Bright, Marty Williams]
Bless the broken roadRascal Flatts 12.200441[3]29[20]Lyric Street[platinum-US][1[5][25].Country Chart][Written by: Bobby Boyd/Jeff Hanna/Marcus Hummon][produced by Mark Bright,Rascal Flatts, Marty Williams]
Fast cars and freedomRascal Flatts 05.2005-38[20]Lyric Street[gold-US][1[3][23].Country Chart][Written by: Gary LeVox/Wendell Mobley/Neil Thrasher ][produced by Mark Bright, Marty Williams]
Skin [Sarabeth]Rascal Flatts 09.2005-42[17]Lyric Street[gold-US][2[19].Country Chart][Written by: Joe Henry/Doug Johnson][produced by Mark Bright, Marty Williams]
What hurts the mostRascal Flatts 02.20061036[51]Lyric Street[5x-platinum-US][Written by: Jeffrey Steele, Steve Robson][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[4][21].Country Chart]
Me and my gangRascal Flatts 05.2006-50[16]Lyric Street[Written by: Jeffrey Steele,Jon Stone, Tony Mullins][produced by Dann Huff][6[20].Country Chart]
Life is a highwayRascal Flatts 06.2006-7[20]Walt Disney[platinum-US][Written by: Tom Cochrane][produced by Dann Huff,Rascal Flatts][18[21].Country Chart][piosenka z filmu animowanego "Cars"]
My wishRascal Flatts 09.2006-28[20]Lyric Street[platinum-US][Written by: Jeffrey Steele,Steve Robson][produced by Dann Huff][1[1][24].Country Chart]
StandRascal Flatts 03.2007-46[20]Lyric Street[Written by: Blair Daly, Danny Orton][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[1][21].Country Chart]
Take me thereRascal Flatts 08.2007-71[3]Lyric Street[Written by: Kenny Chesney, Wendell Mobley, Neil Thrasher][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[3][20].Country Chart]
Winner at a Losing GameRascal Flatts 11.2007-52[20]Lyric Street[Written by: Jay DeMarcus, Gary LeVox, Joe Don Rooney][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][2[20].Country Chart]
Every DayRascal Flatts 03.2008-45[17]Lyric Street[Written by: Alissa Moreno,Jeffrey Steele][produced by Dann Huff][2[20].Country Chart]
Bob That HeadRascal Flatts 07.2008-102[7]Lyric Street[Written by:Michael Dulaney, Gary LeVox, Neil Thrasher][produced by Dann Huff][15[16].Country Chart]
HereRascal Flatts 10.2008-50[17]Lyric Street[Written by: Steve Robson,Jeffrey Steele][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[2][20].Country Chart]
Here Comes GoodbyeRascal Flatts 03.2009-11[16]Lyric Street[Written by: Clint Lagerberg,Chris Sligh][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[1][16].Country Chart]
Love Who You LoveRascal Flatts 04.2009-59[1]Lyric Street[produced by Dann Huff, Rascal Flatts][59[1].Country Chart]
Summer NightsRascal Flatts 06.2009-37[18]Lyric Street[Written by: Brett James,Gary LeVox,busbee][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][2[22].Country Chart]
WhyRascal Flatts 10.2009-102[8]Lyric Street[Written by:Rob Mathes, Allen Shamblin][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][18[11].Country Chart]
UnstoppableRascal Flatts 04.2009-52[18]Lyric Street[Written by:Hillary Lindsey,Jay DeMarcus,James T. Slater][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][7[23].Country Chart]
Things That MatterRascal Flatts 04.2009-85[1]Lyric Street[produced by Dann Huff, Rascal Flatts]
ForeverRascal Flatts 04.2009-53[1]Lyric Street[produced by Dann Huff, Rascal Flatts]
I Won't Let GoRascal Flatts 11.2010-31[20] Big Machine[platinum-US][Written by: Steve Robson, Jason Sellers][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][2[22].Country Chart]
EasyRascal Flatts featuring Natasha Bedingfield08.2011-43[23] Big Machine[platinum-US][Written by: Katrina Elam, Michael Mobley][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][3[29].Country Chart]
BanjoRascal Flatts 03.2012-51[17]Big Machine[gold-US][Written by: Tony Martin,Wendell Mobley,Neil Thrasher][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][1[1][18].Country Chart]
Come Wake Me UpRascal Flatts 08.2012-52[20]Big Machine[platinum-US][Written by:Johan Fransson,Tim Larsson,Tobias Lundgren,Sean McConnell][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][8[30].Country Chart]
ChangedRascal Flatts 03.2012-73[8]Big Machine[gold-US][Written by: Gary LeVox,Wendell Mobley,Neil Thrasher][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][25[20].Country Chart]
RewindRascal Flatts 02.2014-38[20]Big Machine[platinum-US][Written by: Chris DeStefano,Ashley Gorley,Eric Paslay][produced by Rascal Flatts][4[22].Country Chart]
PaybackRascal Flatts 07.2014-111[9]Big Machine[Written by: Aaron Eshuis,Neil Mason,Ryan Hurd][produced by Howard Benson][24[19].Country Chart]
RiotRascal Flatts 05.2015-101[9]Big Machine[gold-US][Written by:Jaron Boyer, Sara Haze][produced by Rascal Flatts][27[24].Country Chart]
I Like the Sound of ThatRascal Flatts 02.2016-52[16]Big Machine[platinum-US][Written by: Jesse Frasure,Shay Mooney,Meghan Trainor][produced by Rascal Flatts][8[31].Country Chart]
Yours If You Want ItRascal Flatts 06.2017-71[10]Big Machine[gold-US][Written by: Andrew Dorff,Jonathan Singleton][produced by Rascal Flatts][13[28].Country Chart]
Back to LifeRascal Flatts 08.2019-120[2]Big Machine[gold-US][Written by: Cary Barlowe, Niko Moon,Fred Wilhelm, Shay Mooney][produced by Rascal Flatts][28[35].Country Chart]
How They Remember YouRascal Flatts 02.2021-89[2]Big Machine[Written by: Marc Beeson,Josh Osborne,Allen Shamblin][produced by Dann Huff, Rascal Flatts][18[33].Country Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Rascal FlattsRascal Flatts06.2000-43[65]Lyric Street 65 011[2x-platinum-US][produced by Mark Bright, Marty Williams]
MeltRascal Flatts10.2002-5[128]Lyric Street 65 031[3x-platinum-US][produced by Mark Bright, Marty Williams,Rascal Flatts]
Feels Like TodayRascal Flatts09.2004-1[1][154]Lyric Street 65 049[5x-platinum-US][produced by Mark Bright, Marty Williams,Rascal Flatts]
Me and My GangRascal Flatts04.2006-1[3][77]Lyric Street 65 075[4x-platinum-US][produced by Dann Huff,Rascal Flatts]
Still Feels GoodRascal Flatts10.200764[1]1[1][105]Lyric Street 38 042[2x-platinum-US][produced by Dann Huff]
Greatest Hits Volume 1Rascal Flatts11.2008-6[136]Lyric Street 276402-
UnstoppableRascal Flatts04.2009-1[1][63]Lyric Street 38 900[platinum-US][produced by Dann Huff,Rascal Flatts]
The Best of Rascal Flatts LiveRascal Flatts11.2011-167[1]Hollywood-
Nothing Like ThisRascal Flatts12.2010-6[56]Big Machine 100[platinum-US][produced by Dann Huff,Rascal Flatts]
ChangedRascal Flatts04.201287[1]3[56]Big Machine 200[gold-US][produced by Dann Huff,Rascal Flatts]
RewindRascal Flatts05.2014-5[20]Big Machine 350[produced by Dann Huff,Rascal Flatts, Howard Benson]
The Greatest Gift of AllRascal Flatts11.2016-60[7]Big Machine 375[produced by Jay DeMarcus]
Back to UsRascal Flatts06.2017-11[4]Big Machine 400[produced by busbee,Rascal Flatts]
Twenty Years of Rascal Flatts: The Greatest HitsRascal Flatts10.2020-87[11]Lyric Street 650-

niedziela, 6 marca 2022

Rammstein

Rammstein (często zapisywane skrótowo jako R+) - niemiecki zespół, grający muzykę industrialną, przez wielu klasyfikowany jednak jako zespół metalowy. Grupa powstała w roku 1993, jej nazwa pochodzi prawdopodobnie od niemieckiego miasta Ramstein, w którym znajduje się amerykańska baza lotnicza. Podczas pokazów lotniczych w roku 1988 doszło tam do katastrofy.
Pomysł stworzenia zespołu zrodził się w głowie Richarda Kruspego-Bernsteina, do którego po niedługim czasie dołączył Christoph Schneider i Oliver Riedel, następnie przyłączyli się także Paul Landers, Christian Lorenz oraz Till Lindemann. W takim składzie zespół pozostał do dziś.
Rammstein gra muzykę industrialną z elementami metalu i muzyki elektronicznej, śpiewają w języku niemieckim, co tworzy dość ciekawe połączenie.

 

Zespół w niedługim czasie od swojego debiutu zdobył sporą popularność i rzesze fanów na całym świecie, których urzekła - dość ciężka, nie da się ukryć - muzyka. Sami muzycy przyznają, że inspirowali się twórczością słoweńskiego Laibach oraz rodzimego Oomph! Styl grupy ewoluował, początkowo był mocno przesiąknięty elektroniką i industrialnymi dźwiękami, na ostatnich płytach brzmienie zespołu stało się bardziej naturalne, pojawiły się partie wykonywane przez chór i orkiestrę.
Sami członkowie zespołu nieraz mówili, że grana przez nich muzyka nie ma właściwej nazwy, więc wymyślili, że jest to tanzmetal. Można rozumieć to tak, że mimo ciężkiego charakteru, muzyka zespołu podrywa do tańca - stąd tanz, czyli taniec. Termin przetłumaczyć można by jako taneczny metal. W wywiadzie dla magazynu Tylko Rock z kwietnia 2001 roku członkowie zespołu tak opowiadają o rodzaju muzyki, jaką wykonują: "Bardzo ciężki, romantyczny, pełen kontrastów, częściowo także taneczny. Zdarzało się nam odpowiadać na pytania typu: jaką muzykę gracie? Wreszcie wymyśliliśmy termin tanzmetal. Sporo u nas słychać inspiracji techno, muzyką house – ciągle próbujemy to wszystko mieszać".
 

Cechą wyróżniającą Rammsteinu są koncerty - pełne spektakularnych efektów pirotechnicznych. Zespół starannie przygotowuje stroje i dopracowuje zachowanie na scenie (odgrywanie scen obrazujących teksty piosenek). Stałym elementem podczas wykonywania numeru Rammstein był płonący płaszcz noszony przez wokalistę, który nawiązuje do katastrofy, o której opowiada owy utwór, jednak w czasie trasy promującej album Reise, Reise został on zastąpiony miotaczami ognia przymocowanymi do rąk wokalisty. Częstym motywem jest także członek zespołu „odpływający” na pontonie niesionym przez widownię podczas wykonywania piosenki "Seemann" i "Stripped" lub płonące maski, za pomocą których muzycy „plują” kolumnami ognia.
 

Teksty piosenek poruszają tematy mroczne i często kontrowersyjne (jak na przykład utwór "Mein Teil", zainspirowany historią kanibala z Rotenburga). Obracają się wokół miłości i samotności, chorych żądzy i perwersji. Teksty zespołu dotykają różnych osób i sfer życia, często drażliwych, jak np. seksu ("Rein Raus", "Buck Dich", "Sehnsucht"), czy przez innych wykonawców najczęściej pomijanych – narkotyków ("Adios"), polityki ("Amerika") czy kazirodztwa i pedofilii ("Laichzeit", "Tier", "Spiel Mit Mir). Autorem większości oryginalnych tekstów Rammsteinu jest Till.
 

Do tej pory ukazały się trzy książki związane z zespołem. W 1999 roku wydano "Liederbuch" – zbiór wszystkich informacji o wybranych czternastu utworach grupy (zawierający tabulatury, teksty itp.). W roku 2001 ukazała się książka "Rammstein", zawierająca kolorowe zdjęcia, sto sześćdziesiąt stron wiadomości o zespole, informacje biograficzne, opis starszych utworów i ich teksty. Ostatnią jak do tej pory książką jest "Tourbuch Deutschlandtour 2001", będąca zbiorem zdjęć z trasy koncertowej po Niemczech w 2001 roku. Pięćdziesiąt trzy strony fotografii wykonanych przez Matthiasa Matthiesa powinny zaciekawić każdego fana.
 

Ponieważ na każdej płycie znajduje się co najmniej jedna piosenka, która zdobyła dużą popularność, ciężko jest wskazać najważniejsze utwory zespołu. Najbardziej rozpoznawanymi piosenkami wydajają się być "Du Hast" i "Amerika", a także "Sonne" i "Ich Will" z płyty "Mutter".
 

Zespół ma na swoim koncie pięć coverów: "Stripped" Depeche Mode (jeden z niewielu utworów zespołu śpiewany po angielsku), "Das Modell" Kraftwerk, "Pet Semetary" The Ramones (również jeden z niewielu utworów śpiewanych po angielsku, wykonywany tylko na koncertach razem z zespołem Clawfinger lub THe Ramones), "Lied Der Unruhevolle Jugend" (śpiewany w języku rosyjskim cover, zagrany na koncertach w Rosji) oraz "Schtiel" (rówież śpiewany po rosyjsku cover grupy Aria, wydany na promocyjnym singlu z okazji jubileuszu rosyjskiego Harleya-Davidsona). Na krążku "Rosenrot" pojawił się utwór w całości zaśpiewany w języku hiszpańskim - "Te Quiero Puta!".
Rammstein zawsze przykładał dużą wagę do teledysków i produkował je bardzo starannie. Zaskakują pomysłem i wykonaniem – jak w "Ich Will", gdzie zespół napada na bank i bierze zakładników, "Sonne" z przedstawioną w krzywym zwierciadle bajką o królewnie Śnieżce i siedmiu krasnoludkach, miłosną balladą "Seemann" graną na wysypisku śmieci, czy prześmiewczym klipem "Amerika". Ze względu na oryginalność i widowiskowość wideoklipy zespołu pojawiały się często w telewizjach muzycznych, nawet tych, które nie są nastawione na ciężką muzykę.
Inspirację dla swoich teledysków czerpią czasem z filmów, np. teledysk do utworu "Engel" (nagrodzony niemiecką nagrodą Echo) zainspirowany został przez film "Od Zmierzchu Do Świtu", a do "Du Hast" przez "Wściekłe Psy" Quentina Tarantino.
 

Zespół był oskarżany o fascynację faszyzmem, zwłaszcza po wykorzystaniu fragmentów filmu "Olimpiada Leni Riefenstahl" w teledysku "Stripped". Emisja niektórych teledysków zespołu (np. "Mein Teil") zabroniona została w Niemczech w godzinach dziennych. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Ich willRammstein05.200230[2]-Universal MCSTD 40280[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
Feuer frei!Rammstein11.200235[6]-Universal MCSTD 40302[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
Mein TeilRammstein08.200461[3]-Universal 9866978[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
AmerikaRammstein09.200438[5]-Universal MCSTD 40394[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
Keine LustRammstein02.200535[2]-Universal MCSTD 40405[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
BenzinRammstein10.200558[3]-Universal 9874302[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
Mann gegen MannRammstein03.200659[2]-Universal MCSXD 40451[written by Christoph Doom Schneider,Christian Lorenz,Richard Z. Kruspe-Bernstein,Till Lindemann,Paul Landers,Oliver Riedel][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
PussyRammstein10.200995[1]-Spinefarm 2718737[written by Richard Kruspe, Paul Landers ,Till Lindemann, Christian Lorenz, Oliver Riedel, Christoph Schneider][produced by Jacob Hellner,Rammstein]
DeutschlandRammstein04.201998[1]-Spinefarm DEUV 71900219[written by Richard Kruspe,Paul Landers,Till Lindemann,Christian Lorenz,Oliver Riedel,Christoph Schneider][produced by Olsen Involtini,Rammstein]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
HerzeleidRammstein09.1995--Motor Music 529160-2[silver-UK][produced by Carl-Michael Herlöfsson , Jacob Hellner]
SehnsuchtRammstein08.1997-45[31]Motor Music 39 901[US][platinum-US][silver-UK][produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
Live aus BerlinRammstein08.1999-179[1]Motor Music 547 593-2[produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
MutterRammstein04.200186[13]77[6]Universal 5496832[gold-UK][produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
Reise, ReiseRammstein09.200437[8]61[4]Universal 9868150[gold-US][produced by Jacob Hellner]
RosenrotRammstein10.200529[5]47Universal 9874588[silver-UK][produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
VolkerballRammstein09.2007-147[1]Universal 70506-
Liebe ist für alle daRammstein10.200916[3]13[4]Spinefarm 2719515[silver-UK][produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
Made in Germany 1995–2011Rammstein12.201194[1]-Spinefarm 2786427[produced by Jacob Hellner , Rammstein ]
ParisRammstein06.201727[1]-Spinefarm 5744890[produced by Stefan Glaumann,Jacob Hellner,The Three Musketeers,Tom van Heesch]
RammsteinRammstein05.20193[7]9[2]Spinefarm 7749397[produced by Olsen Involtini, Rammstein]

Rain Tree Crow

 Rain Tree Crow,grupa brytyjska.Utworzona w 1989r w Londynie,działa do kwietnia 1990r.Skład:David Sylvian (właśc. David Batt;23.02.1952r,Beckenham)-voc,g,b,k, perc, Richard Barbieri (30.11.1957, Londyn) — k, Mick Karn (właśc. Anthony Michaelides, 24.07.1958, Nikozja, Cypr) —b, s, cl, fl, tabla, Steve Jansen (właśc. Stephen Batt; 1.12.1956, Londyn) — dr, perc, marimbafon, k, programowanie komputerów muzycznych.

 

Sylvian, Barbieri, Karn i Jansen od 1974 do 1982 współtworzyli zespół Japan (piątym muzykiem był gitarzysta Ron Dean). W 1989 spotkali się znowu i postanowili nagrać razem jeszcze jedną płytę (był to pomysł Karna, który bez trudu przekonał doń Barbieriego i Jansena, a po długich oporach i wymianie wielu listów — także Sylviana). Założyli sobie, że jej repertuar będzie wynikiem grupowych improwizacji w studiu. Sylvian zaproponował, aby dla uwypuklenia niekomercyjnego charakteru owego przedsięwzięcia sygnowali je nie nazwą Japan, lecz nic nikomu nie mówiącym sformułowaniem Rain Tree Crow. Tak też uczynili.
 

Między wrześniem 1989 a kwietniem 1990 spotykali się wielokrotnie w różnych studiach na terenie całej Europy, np. w Miravel w Le Val na południu Francji, w Condulmer w Zerman di Mogliano we Włoszech, w Ropewalk w Dublinie w Irlandii, a także w Marcus, Air i Eel Pie w Londynie. Niekiedy towarzyszyli im dodatkowi instrumentaliści, m.in. Michael BROOK — g, perc, Bill Nelson — g i Phil Palmer — g. Gdy album Rain Tree Crow trafił w kwietniu 1991 na rynek, ich drogi dawno się już rozeszły. Pozostała niezwykła, ezoteryczna muzyka.
 

Elementami porządku były w niej jedynie nastrojowe partie wokalne Sylviana i wyimprowizowane w studiu struktury rytmiczne. O wiele większe znaczenie wydawały się w niej mieć jednak pozostałe pierwiastki, przesądzające o jej kolażowym charakterze, np. szeroko rozlewające się, intrygujące plamy brzmieniowe preparowanych instrumentów czy dochodzące jakby z oddali odgłosy natury, szum radia tranzystorowego itp., np. Every Colour You Are, Red Earth, Pocket Full Of Change, Black Water, Cries And Whispers. Cechą tej muzyki było otwarcie na różne światy dźwiękowe, jak rock, jazz, funk, folklor afrykański, muzyka eksperymentalna itp. Bez wątpienia ujawni pokrewieństwo duchowe z takimi twórcami jak Brian Eno, Holger Czukay, Ryuichi Sakamoto czy Robert Fripp (Sylvian z większością z nich miał sposobność współpracować). Karn liczył na to, że praca nad albumem zachęcała czwórkę do dalszych wspólnych działań. Stało się inaczej. Podczas sesji odnowił się konflikt, który przed laty doprowadził do rozbicia Japan, między despotycznym Sylvianem a resztą, nawet jego bratem - Jansenem. Grupa przestała istnieć.
 

Po rozwiązaniu Rain Tree Crow wszyscy czterej muzycy wrócili do pracy osobno, m.in Sylvian nagrywał razem z Sakamoto (singel Heartbeat- Tainai Kaiki II z 1992) i Frippem (album "The First Time" dla Virgin z 1993). Karn jako solista (album "Bestial Cluster" dla CMP z 1993), a Barbieri i Jansen razem (album "Stories Across Borders" dla Venture z 1991).
 

Jednakże w 1993 Karn znowu zaprosił Barbieriego i Jansena do współpracy. Płyta "Beginning To Melt" (Medium, 1994), sygnowana po prostu: Jansen/Barbieri/Karn, nie miała wszakże uroku debiutanckiego albumu. Podobały się jedynie kompozycje The Wilderness, o folkowym odcieniu, z partią wokalną w wykonaniu Suzanne J. Barbieri, oraz The Orange Asylum, nawiązująca do minimalistycznego rocka Briana Eno. Grupa postanowiła mimo wszystko kontynuować działalność. Rozszerzyła skład o gitarzystę Davida Zorna i przyjęła nazwę Mick Karn's Bestial Cluster. Entuzjastycznie została przyjęta w grudniu 1993 na koncertach w Japonii.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Blackwater/Rain Tree CrowRain Tree Crow03.199162[1]-Virgin VS 1340 [written by Rain Tree Crow][produced by Rain Tree Crow]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Rain Tree Crow Rain Tree Crow04.199124[3]-Virgin V 2659[produced by Rain Tree Crow]

Railway Children

 Składający się z wokalistów:Gary'ego Newby,Briana Batemana,Guy'a Keegana i Stephena Hulla zespół Railway Children,uzyskał sławę kultowego zespołu w rodzinnej Anglii w końcu lat 80-tych.
Jeszcze jako nastolatkowie wydali single dla wytwórni Factory.Nawiązując do gitarowego popu The Smiths,przywoływały one atmosferę brytyjskiego popu i post punka lat 80-tych.Swój debiutancki album "Reunion wilderness" wydali w 1987r,jako owoc kontraktu z Virgin Records.

 

Drugi album "Recurrence" charakteryzował się wygładzonym w porównaniu do wcześniejszych nagrań brzmieniem,co przyniosło kilka niewielkich hitów singlowych.
 

Wydany w 1990r "Native place" wniósł elementy dance do ich brzmienia.W 1992r podczas pracy nad ich czwartym albumem,EMI przejęła ich rodzimą wytwórnię Virgin Records.W 1994r Hull i Bateman odchodzą od zespołu,który pozostaje w zawieszeniu.Dopiero wiosną 1999r Newby kończy pracę nad albumem "Dream arcade" ale już w nowej konfiguracji. 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
In the meantimeRailway Children03.198895-Virgin VS 1070[written by Gary Newby][produced by Breuce Lampcov]
Every beat of the heartRailway Children03.199024[12]-Virgin VS 1237[written by Gary Newby][produced by Gary Newby & Richard Scott]
Music stopRailway Children05.199066[2]-Virgin VS 1255[written by Gary Newby][produced by Gary Newby & Steve Power]
So rightRailway Children09.199068[1]-Virgin VS 1289[written by Gary Newby][produced by Gary Newby ]
Something so goodRailway Children04.199157[2]-Virgin VS 1318[written by Gary Newby][produced by Gary Newby & Steve Power]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
RecurrenceRailway Children05.198896[1]-Virgin V 2525[produced by Jamie Lane,Bruce Lampcov ]
Native placeRailway Children03.199159[2]-Virgin V 2627[produced by Steve Lovell, Steve Power]

sobota, 5 marca 2022

Raekwon

 Raekwon urodził się i wychował w Shaolinie. Jak wielu innych raperów swoje życie związał z gangami i narkotykami. Dorastając miał z tym sporo problemów. Kilka lat później wydaje swoje pierwsze LP. Krążek "Only Built 4 Cuban Linx..." w 1995 roku wydał z pod skrzydeł Universal Music. Na albumie mogliśmy w wielu kawałkach usłyszeć najlepszego kumpla raekwon'a: Ghostface. Razem tworzyli znakomity duet. Nie wiele lat później znalazł się w gronie Wu-Tang Familly. Dzięki swoim freestyle'owym umiejętnościach zyskał przydomek The Chef (kucharz) dlatego, że zapodaje rymy jak na tacy.

 

W 1999 roku raekwon nagrał już drugi album Immobilarity. Album tak samo jak poprzednik stał się hitem. Gościnnie mogliśmy usłyszeć: The RZA, Method Man'a, 62nd Assassin, Nas'a oraz oczywiście Ghost. W 2003 roku doczekaliśmy się już 3 albumu rapera pt. The Lex Diamond Story, był on nieco słabszy od poprzedników. Tym niemniej znalazły się tam naprawde mocne kawałki jak: King Of KIngs nagrany wraz z Havoc'em z duetu Mobb Deep czy też The Lex Diamond Story.
 

Raper pojawił się tagże na większości projektów pod znakiem Wu-Tang mn. na jak narazie ostatnim albumie zespołu: "Wu-Tang 4ever" . Raekwon mimo wydania zaledwie 3 albumów zyskał szacunek w hip-hop'owym środowisku. Słynie ze znakomitych numerów jak: Fack Them, The Table. W swej wciąż rozkwitającej karierze współ pracował z gwiazdami jak : Mobb Deep, M.O.P, Nas, Allure, Fat Joe czy też resztą członków Wu-Tang.
 

W roku 2006 legenda rapu Dr. Dre przyjmuje Raekwon'a do swej wytwórni: Aftermath Music. Projekt, którym zajmie się Dr. Dre jak i RZA będzie nosił nazwe The Lex Diamond Story pt. II. Premiera jest przewidziana jeszcze na 2007 rok.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Heaven & HellRaekwon feat Ghostface Killah10.1994-102.R&B; ChartLoud/RCA 64 375[written by D. Coles,C. Woods,S. Johnson][produced by RZA]
Incarcerated Scarfaces / Ice CreamRaekwon feat Ghostface Killah, Method Man, and Cappadonna10.1995-71[10] side B:37[18]Loud/RCA 64 426[B: written by C. Woods,R. Diggs,D. Coles,C. Smith,D. Hill][produced by RZA][A:73[12].R&B Chart][B:37[20].R&B; Chart]
Glaciers Of Ice/CriminologyRaekwon feat Ghost Face Killer, Master Killer07.1995-43[9]Loud/RCA 64 375[A:written by Leroy Burgess , Patrick Adams, R. Diggs, Russell Patterson, Stuart Bascombe][B:written by C. Woods,R. Diggs,D. Coles[produced by RZA][B:32[9].R&B; Chart]
Wu-Tang Cream Team Line UpFunkmaster Flex featuring Raekwon, The Harlem Hoodz, Inspectah Deck, Method Man, and Killa Sin08.1998--Loud/RCA 65 553[written by B. Mayfield, C. Smith, C. Woods, G. Spivey , J. Hunter, J. Grant, T. Birkett][produced by DJ Scratch][85[5].R&B; Chart]
Rap LifeTash featuring Raekwon11.1999--Loud/Columbia 79 266[written by C. Woods, R. Frierson, R. Smith][produced by Young Lord][86[6].R&B; Chart]
Never Be the Same AgainGhostface Killah featuring Carl Thomas and Raekwon09.2001--Epic 79 650[written by Davel McKenzie, Sergio Moore, Brian Palmer, Corey Woods, Ghostface Killah][produced by Lilz & PLX][65[20].R&B; Chart]
Royal FlushBig Boi featuring Andre 3000 and Raekwon04.2008--LaFace[written by Antwan André Patton,André Benjamin,Corey Woods][produced by Jeron Ward,Rick Wallkk][68[12].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Only Built 4 Cuban Linx...Raekwon08.199585[6]4[21]Loud 66 663[platinum-US][silver-UK][produced by RZA][2.R&B; Chart]
ImmobilarityRaekwon12.1999176[1]9[9]Loud 63 844[gold-US][produced by The Infinite Arkatechz,Triflyn,Vo & Pop,Pete Rock,Carlos "Six July" Broady][2.R&B; Chart]
The Lex Diamond StoryRaekwon12.2003-102[4]Loud 66 663[platinum][produced by Mizza, Crummie Beats, Mercury, Andy C, Smith Bros, Emile, Zephlon, Brutal Bill, DJ Khalil, EZ ELPEE, Hangmen 3, Mike "Punch" Harper, Spontaneous][18.R&B; Chart]
Only Built 4 Cuban Linx... Pt. IIRaekwon09.2009-4Loud 66 663[produced by Dr. Dre, J Dilla, Necro, Allah Mathematics, Marley Marl, Pete Rock, The Alchemist, Erick Sermon, Scram Jones, Allah Justice, BT, Icewater Productions, Mark Batson][2.R&B; Chart]
Shaolin vs. Wu-TangRaekwon03.2011-12[4] Ice H2O/EMI 50999 0 94906 2 8[produced by Raekwon, Scram Jones, Mathematics, Bronze Nazareth, Oh No, Cilvaringz, DJ Khalil, Tommy Nova, BT, Selasi, Bluerocks, Alchemist, Sean C & LV, Havoc, Kenny Dope, Xtreme]
Fly International Luxurious ArtRaekwon05.2015-60[1]Ice H2O 1790022963[produced by Raekwon, Jerry Wonda, She da God, Snaz, Scram Jones, S1, Frank G, Scoop DeVille, Bluerocks, Matthew Burnett]
The WildRaekwon04.2017-88[1] Empire ERE 323[produced by Dame Grease,Dan the Band,Frank G,G Sparkz,J. Dot,J.U.S.T.I.C.E. League,Mally the Martian,Mark Henry,MK Beatz,RoadsArt,Xtreme]